اخبار آرشیوی
"موسسه صلح" آمریکا در گزارشی با اشاره به خروج تدریجی نظامیان آمریکایی از عراق، ایران و ترکیه را به عنوان رقبای آتی و بازیگران تاثیرگذار در عرصه داخلی عراق توصیف کرد
دو قدرت رو به رشد در خاورمیانه ، ترکیه و ایران، کشورهای همسایه عراق هستند، این شرکای تجاری پیشرو عراق با خروج نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا از این کشور، به سرعت در حال تبدیل شدن به بازیگران خارجی تاثیر گذار در عرصه داخلی عراق هستند. اگر چه در واشنگتن در مورد همکاری های دو جانبه میان ترکیه و ایران نگرانی هایی وجود دارد، تفاوت در چشم انداز آنها برای منطقه خاورمیانه به ویژه در عراق کاملا آشکار است، با کم رنگ شدن سلطه حضور آمریکا در عراق، تجدید حیات رقابت تاریخی عثمانی-پارسی در بین النهرین کاملا محسوس است. ترکیه قصد دارد تا روند شکلگیری قدرت سیاسی در عراق با حضور تمام گروه های سیاسی پیش رفته و هیچ کدام از آنها به تنهایی قدرت حاکمه را در دست نگیرند، ترکیه وجود یک عراق قدرتمند را به عنوان کمکی به حفظ امنیت خود و ثبات منطقه دانسته، و فعالانه در تلاش برای سرمایه گذاری و توسعه صنعت نفت و گاز این کشور به منظور کمک به تامین نیازهای انرژی خود و تحقق هدف ترکیه برای تبدیل شدن به مسیر انرژی خاورمیانه به اروپا می باشد. اما ایران یک همسایه منفعل، با ساختار سیاسی فرقه ای که متضمن تشکیل یک شیعه دولت باشد را ترجیح می دهد،
ایران وجود یک عراق قدرتمند را مانعی بالقوه بر سر راه گسترش نفوذ خود در منطقه و احتمالا زمینه کابوس مجدد یک تهدید مستقیم نظامی متعارف دانسته، و به نظر می رسد نگران افزایش رقابت احتمالی در تولید هیدروکربن عراق و صادرات نفت نیز می باشد. بغداد نیز در عین حال معتقد است که می تواند به یک رهبر در خاورمیانه بدل شود، اما هنوز در حال مبارزه برای تعریف هویت ملی و توسعه سیاست خارجی خود بر اساس اجماع گروه های حاکم می باشد. در وضعیت نابسامان فعلی، عراق اجازه دخالت خارجی را نیز داده و تبدیل به عرصه رویارویی های گسترده ی منطقه ای بین اعراب سنی مدافع وضع موجود و "محور مقاومت" به رهبری شیعان ایران شده است. ترکیه به دلیل اعراض از این تقابل اعراب و ایرانیان، استقبال از تشکیل یک عراق قدرتمند و تلاش برای یکپارچه سازی اقتصاد عراق با استفاده از بازارهای بین المللی از فرصت خوبی برخوردار است. آنکارا اکنون می تواند با مقابله با ایجاد زمینه مسائل انحرافی در رابطه بین منافع ترکیه و عراق، این سوء ظن شیعیان عراقی را که ترکیه خواستار به قدرت رسیدن سنیان در این کشور می باشد را کاهش دهد. تجسم آمریکا از افزایش نفوذ ترکیه در عراق به عنوان یک
نیروی تعادلی در مقابل ایران محدود بوده و معتقد است که ایران می تواند این مزیت اصلی ترکیه را با سوق دادن آن به سمت یک رویکرد مقابله با فرقه گرایی تضعیف نماید. درک آمریکا از ترکیه یک قدرت منطقه ای بزرگ با منافع مشخص، پایدار و یک کشور خوداتکا می باشد، که عراقی ها و دولت اوباما نیز در اهداف خود در سیاست های مربوط به عراق خواستار آن می باشند. در سطح منطقه ای، یک عراق قدرتمند و با ثبات، با میدان دادن به آنکارا و محدود کردن تهران، می تواند محور اصلی جاه طلبی های ایران و ترکیه باشد. هر چند که ممکن است بین واشنگتن و ترکیه درخصوص سیاست خارجی جدید آن،رابطه بدون تنش با همسایگان خود، تفاوت هایی وجود داشته باشد، اما ترکیب اسلامگرایی، دموکراسی و قدرت نرم توسط ترکیه درمنطقه به مراتب از روایت ایران از حکومت دینی اسلامی و مقاومت با توسل به قدرت سخت، برای واشنگتن جذاب تر است. ایالات متحده آمریکا باید از افزایش ادامه روابط اقتصادی، تجاری و تبادل انرژی بین ترکیه و عراق استقبال نموده و در موارد لزوم از توسعه آنها به عنوان یک بخش کلیدی از استراتژی خود در عراق و منطقه پس از 2011 حمایت کند. این گزارش به بررسی رقابت فزاینده بین ترکیه
و ایران برای نفوذ در عراق با خروج نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا می پردازد. در این مسیر، منافع مشترکی بین بغداد ، آنکارا و واشنگتن ، در کمک به ایجاد یک عراق قوی، پایدار و تولید کننده محصولات نفتی وجود دارد. تا جایی که ممکن است، ایالات متحده باید از همکاری و یکپارچه سازی اقتصادی بین ترکیه و عراق به عنوان یک بخش کلیدی از استراتژی خود در عراق و منطقه پس از 2011 استقبال نماید. این تجزیه و تحلیل بر اساس تجربه نویسنده در عراق و بررسی مطبوعات و نشریات ترکیه و ایران در زمینه سیاست خارجی می باشد.