اخبار آرشیوی
"مرکز عمومی اورشلیم" وابسته به صهیونیستهای افراطی، در گزارشی، حضور ایران در منطقه آمریکای جنوبی را به عنوان سکوی پرتاب جمهوری اسلامی به حیاط خلوت آمریکا قلمداد کرده است + متن کامل بخش اول گزارش
به گزارش اشراف ، مرکز عمومی اورشلیم در تحلیل خود می نویسد: پس از پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاستجمهوری سال 2005، جمهوری اسلامی ایران با عزمی راسخ تصمیم گرفت تا در میان کشورهای آمریکایی لاتین- در واقع همان حیاط خلوت آمریکا- پایگاهی برای خود بدست آورد. متحدان رئیسجمهور ایران در پیشبرد این سیاست روسای جمهور ونزوئلا و بولیوی هستند که در واقع به مثابه سکوی پرتابی برای گسترش فعالیت ایران در آمریکای لاتین تبدیل گشتهاند. جمهوری اسلامی ایران در تلاش است تا از گسترش روابط و منافع مشترک خود با کشورهای آمریکای لاتین برای چیدن همان مهرههای آشنا در بازی شطرنج خاورمیانه و آفریقا بهرهبرداری نماید. این "مهرهها" مواردی همچون اقدامات خرابکارانه و تبلیغاتی، ترور و قاچاق، افزایش توان نظامی دوربرد را شامل میگردند. طبق گزارشات موجود، جمهوری اسلامی ایران درصدد است تا پایگاه موشکی در ونزوئلا، یعنی دقیقاً در زیر گوش "شیطان بزرگ" احداث نماید. علاوه بر ترور و اقدامات جنایی ایران و حزبالله به دست عوامل خودی در میان جامعه مسلمانان آمریکای لاتین، دولتمردان ایران و عناصر وابسته به آنها در منطقه با هدف صدور انقلاب اسلامی و
اساساً معرفی و تبلیغ اسلام شیعی حتی تا مرز تغییر دین اقشار مختلف مردم این قاره و گرایش به مذهب شیعه در فعالیتهای گسترده اجتماعی، فرهنگی و مذهبی مشارکت دارند. زیرساختهای ایران در آمریکای لاتین در وقت نیاز میتوانند به تهران کمک نمایند تا علیه ایالات متحده آمریکا یا منافع غرب در آمریکای لاتین در سناریوهای مختلف بکار گرفته شوند: اگر تاسیسات هستهای ایران مورد حمله اسرائیل و یا آمریکا قرار گیرد، یا اگر حس انزوا و محاصره در محافل مختلف ایران تشدید گردد، مطمئناً تهران تلاش خواهد کرد تا شاید بحران دیگری را مشابه با مدل بحران موشکی کوبا علیه واشنگتن برنامهریزی نماید. ضمناً، ایران از نزدیکی جغرافیایی ونزوئلا به ایالات متحده آمریکا برای نفوذ غیرقانونی به خاک این کشور(از طریق مکزیک) و نیز آماده شدن برای عملیات ترور و خرابکاری استفاده خواهد کرد. زیرساختهایی که تهران در حال احداث آنهاست - البته برخی از آنها قبلاً عملیاتی شدهاند اما برخی دیگر هنوز در دست ساخت میباشند- کاربرد دومنظوره خواهند داشت زیرا چنانچه ایران موفق شود به تسلیحات هستهای دست یابد، یقیناً از این زیرساختها تحت پوشش چتر هستهای خود بهرهبرداری
میکند. پس از پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاستجمهوری سال 2005 ، ایران با عزمی راسخ تصمیم گرفت تا در میان کشورهای آمریکایی لاتین- در واقع همان حیاط خلوت آمریکا- پایگاهی برای خود بدست آورد. تا همین اواخر، تهران با توجه به اختلافات تاریخی و فرهنگی با کشورهای این منطقه - حتی در دوران حکومت شاه و در حال حاضر انقلاب اسلامی- علاقهای به این نقطه از جهان نداشت. متحدان رئیس جمهور ایران در پیشبرد این سیاست روسای جمهور ونزوئلا و بولیوی هستند که در واقع به مثابه سکوی پرتابی برای گسترش فعالیت ایران در آمریکای لاتین تبدیل گشتهاند. با وجود اختلافات فاحش بین دو کشور، احمدینژاد و هوگو چاوز رئیسجمهور ونزوئلا در دیدگاه انقلابی با یکدیگر اشتراکنظر دارند. هر دو قصد دارند تا قدرت هژمونیک و جهانی نوینی را بر روی ویرانههای استیلای جهانی آمریکا بسازند. چاوز خود را وارث دیدگاههای مرد انقلابی قرن نوزدهم یعنی "سیمون بولیوار"(Simon Bolivar) میداند که"ناجی مردم آمریکا" از زیر یوغ بندگی حکومت اسپانیا شد. احمدینژاد در ملاقات خود با مقامات آمریکای لاتین هیچ فرصتی را برای برجسته نمودن اعتقادات ضدآمریکایی ایران و سایر کشورها
از دست نمیدهد و اینکه آمریکای لاتین و آفریقا جانشین مناسب و ارزشمندی برای ایالات متحده آمریکا و نظام سرمایهداری در حال فروپاشی آن میباشند که واشنگتن منادی آن است. برای مثال، در سفر آوریل 2011 "لوئیس آلماگرو"(Luis Almagro) وزیر امور خارجه اورگوئه به تهران، احمدینژاد گفت: "تحت چنین شرایطی که نظام ظالمانه حاکم بر جهان در حال نابودی بوده و مردم دنیا خواهان استقرار یک نظام عادلانه هستند، دو کشور میتوانند در زمینههای مختلف همکاری بیشتری با یکدیگر داشته باشند."# و در ملاقات با سفیر ونزوئلا در تهران، احمدینژاد اظهار داشت که:"ملتها و دولتهای مستقل و عدالتخواه در برابر توطئههای امپریالیسم هشیار بودند و هرگز گمراه نخواهند شد." ضمناً احمدینژاد در ملاقات اکتبر 2010 با همتای بولیویایی خود یعنی رئیسجمهور اوو مورالس گفت: "بدون شک، تقویت جبهه ملتهای مستقل به نفع صلح و امنیت جهانی خواهد بود و نظام سرمایهداری را تضعیف خواهد کرد... مسیر تاریخ به نفع کشورهای مستقل در حال تغییر است و باید با زیرکی از وضعیت موجود استفاده نماییم"# بعدها، احمدینژاد در جلسه خود با رئیس مجلس نمایندگان بولیوی تصریح کرد که "برادری و
نزدیکی ملتهای آزادیخواه نه تنها باعث تقویت پایداری آنها در برابر قدرتهای زورگو شده، بلکه نقش حیاتی و سازندهای در ایجاد یک نظم نوین جهانی ایفا خواهد کرد." گزارش اشراف به نقل از مرکز عمومی اورشلیم حاکی است: به طور کلی، سرمایهگذاری کلان و بیوقفه در روابط با کشورهای آمریکای لاتین بخشی از راهبرد ایران است که دو هدف را دنبال میکند: الف) کسب پایگاهی برای نفوذ به آفریقا و خاورمیانه که به اعتقاد تهران، ساکنان این مناطق از "نظام سرمایهداری و استثمار ایالات متحده آمریکا" لطمه خوردهاند و؛ ب) تبلیغ یک رویکرد اسلامی "عادلانه" برای رسیدگی به جرائم فرضی آمریکا. از این منظر، جمهوری اسلامی ایران شبکه گسترده روابط دیپلماتیک، انرژی، اقتصادی-بازرگانی(به عنوان ابزار اصلی جلب حمایت کشورها) و مالی (از جمله تاسیس بانک مشترک برای دور زدن تحریمها) را با کشورهای منطقه آمریکای لاتین حفظ میکند و این در حالی است که در حوزه صنعت، احداث نیروگاه، عقد قراردادهای کلان مخابراتی و غیره سطح همکاری خود با آنها را ارتقا میبخشد. جمهوری اسلامی ایران روز 27 فوریه 2007 "اولین کنفرانس بینالمللی را با موضوع آمریکای جنوبی: نقش و جایگاه آمریکای
جنوبی در نظم نوین جهانی" و در دسامبر 2008 اولین نمایشگاه تخصصی با موضوع توسعه همکاری اقتصادی ایران و آمریکای لاتین را برگزار نمود. احمدینژاد در خلال سخنرانی خود در شصت و پنجمین جلسه سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سپتامبر 2010 اظهار داشت: "دو منطقه بزرگ جغرافیایی یعنی آفریقا و آمریکای لاتین ظرف چند دهه گذشته به تحولات تاریخی مهمی دست یافتهاند.... آگاهی و بینش رهبران این دو قاره مشکلات و بحرانهای منطقهای را بدون دخالت مستبدانه قدرتهای غیرمنطقهای مرتفع ساختند. در سالهای اخیر جمهوری اسلامی ایران روابط خود را با آمریکای لاتین و آفریقا در ابعاد مختلف گسترش داده است." در اکتبر 2010، روسای جمهور ونزوئلا و بولیوی (همانگونه که دربالا اشاره شد) به ایران سفر کردند. در آوریل 2011، ژنرال "داگلاس فریزر"(Douglas Fraser) رئیس ستاد فرماندهی آمریکا در منطقه آمریکای جنوبی به کمیته نیروهای مسلح سنا گفت که ایران به غیر از روابط نزدیک با ونزوئلا، روابط خود را با سایر کشورهای منطقه آمریکای لاتین نیز توسعه داده است. محمود احمدی بیغش از اعضای کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس ایران اظهار داشت:"ایالات متحده آمریکا از این
میترسد که مبادا انقلاب ایران موجب بیداری ملتهای خاورمیانه و شمال آفریقا گردد." وی همچنین افزود که "در پشت پرده انقلابهای خاورمیانه آرمانها و باورهای اسلامی نهفته است اما انقلاب کشورهای آمریکای لاتین مسیر دموکراسی" را طی خواهند کرد. دلیل اقدامات گسترده ضدآمریکایی و ضدغربی جمهوری اسلامی ایران در مناطق مختلف جهان ناشی از حس ترس از محاصره شدن است که از زمان عملیات آزادسازی عراق در محافل مختلف ایران ریشه دوانیده و در سالهای اخیر نیز با اعمال تحریمهای اقتصادی در راستای جلوگیری از هستهای شدن ایران و انزوای فزاینده در صحنه بینالمللی همراه شده است. در این دوران، جمهوری اسلامی ایران به این معادله عامل ایدئولوژی را نیز افزوده است. تهران- همراه با سایر کشورهای آمریکای لاتین، آفریقا و خاورمیانه که به اعتقاد ایران با مقاومت خود در برابر رژیمهای فاسد و تحتالحمایه کاخ سفید در حال شکستن یوغ اسارت امپریالیسم هستند- خود را برگزیده میداند تا جانشین مناسبی برای آمریکای در حال نابودی پیدا کند. معادلات جدید ایران در دوران ریاست جمهوری احمدینژاد همواره درصدد رسمیت بخشیدن به قدرت منطقهای و بینالمللی خود و قدرت تاثیرگذاری
بر مسائل منطقهای (پروسه صلح خاورمیانه، عراق، افغانستان، ثبات یا سرنگونی رژیمها) و موضوعات بینالمللی (مسئله هستهای، قیمت نفت و گاز، امنیت پرواز در خلیجفارس) بوده است. از اینرو، تلاش میکند تا از طریق معادلات جدید قدرت با ایالات متحده آمریکا مقابله نماید که یکی از این معادلات، حضور فعال در آمریکای لاتین است- یعنی، حیاط خلوت آمریکا. این راهبرد به موازات حضور آمریکا در خلیجفارس، عراق، افغانستان و آذربایجان است تا کاخ سفید جمهوری اسلامی ایران را در محاصره خود داشته باشد. به عنوان بخشی از این باور که "جانشینی مناسب"برای هژمونی آمریکاست، تهران باوجود اختلافات شدید مذهبی به دنبال یافتن وجوه اشتراک ایدئولوژیکی با رهبران کشورهایی است که موضع ضدآمریکایی دارند و حاضرند برای پیشبرد دستورکار مشترک سیاسی و اقتصادی با ایران همکاری نمایند. جمهوری اسلامی ایران نیز به سهم خود از روابط با این کشورها برای دور زدن تحریمها و تامین اقلام دومنظوره برای برنامه هستهای بهرهبرداری میکند، بطوریکه تداوم روابط با کره شمالی نیز در این چارچوب تعریف میگردد که اخیراً در گزارش کمیته کارشناسان ویژه سازمان ملل بدان اشاره شده است.# ایران
"مهرههای شطرنج" خود را میچیند به گزارش اشراف ، مرکز عمومی اورشلیم گسترش روابط و منافع مشترک ایران با کشورهای آمریکای لاتین را در راستای چیدن همان مهرههای آشنای بازی شطرنج در خاورمیانه و آفریقا ارزیابی می کند و می نویسد: این "مهرهها" مواردی همچون اقدامات خرابکارانه و تبلیغاتی (اشاعه اسلام شیعی)، ترور و قاچاق (مواد مخدر و اسلحه) را شامل میگردند. با توجه به گزارشات تاییدنشده روزنامه آلمانی Die Welt ، جمهوری اسلامی ایران با کمک قرارگاه خاتمالانبیاء سپاه پاسداران در حال ساخت یک پایگاه موشکی میانبرد در ونزوئلاست؛ این در حالی است که تهران با کاراکاس در ساخت موشکهای سطح به سطح همکاری مینماید. این روزنامه آلمانی ادعا میکند که براساس توافق فیمابین موشکهای شهاب 3 (با برد 1500-1300 کیلومتر)، اسکاد بی (330-285 کیلومتر) و اسکاد سی(300 ، 500 و 700 کیلومتر) ایران در پایگاهی استقرار مییابند که در حقیقت زیر گوش "شیطان بزرگ" است. زیرساختهای ایران در آمریکای لاتین در وقت نیاز میتوانند به تهران کمک نمایند تا علیه ایالات متحده آمریکا یا منافع غرب در آمریکای لاتین در سناریوهای مختلف بکار گرفته شوند: اگر تاسیسات
هستهای ایران مورد حمله اسرائیل و یا آمریکا قرار گیرد، یا اگر حس انزوا و محاصره در محافل مختلف ایران تشدید گردد، مطمئناً تهران تلاش خواهد کرد تا شاید بحران دیگری را مشابه با مدل بحران موشکی کوبا علیه واشنگتن برنامهریزی نماید. ضمناً، ایران از نزدیکی جغرافیایی ونزوئلا به ایالات متحده آمریکا برای نفوذ غیرقانونی به خاک این کشور(از طریق مکزیک) و نیز آماده شدن برای عملیات ترور و خرابکاری استفاده خواهد کرد. جمهوری اسلامی ایران درصدد است تا بخشی از نفوذ سیاسی و اقتصادی آمریکا در میان کشورهای آمریکای لاتین را کاهش دهد و قدرت کشورهای تحتالحمایه واشنگتن را تضیعف نماید(نظیر کلمبیا) و با ارائه بستههای تشویقی و وعده کمکهای اقتصادی (که همیشه نیز تحقق نمییابد) حمایت آنها را از سیاستهای تهران بدست آورد. ضمناً، ایران به دنبال آنست تا کشورهای آمریکای لاتین را برای اجرای دستورکار ضداسرائیلی با خود همراه سازد. در واکنش به عملیات "کست لید"(Cast Lead) اسرائیل در غزه، ونزوئلا سفیر این کشور را اخراج کرد و رویکرد خصمانهای را علیه یهودیان اتخاذ کرد. این سیاست به تشدید احساسات ضدیهودی، تخریب کنیسه قدیمی و اصلی شهر کاراکاس به
نام "تیفرت یسرائیل"(Tiferet Yisrael) و از بین بردن کتابهای مقدس این کنسیه- منجر گردید اما چاوز این حمله را محکوم کرد. روابط دیپلماتیک بولیوی با اسرائیل نیز به دلیل عملیات نظامی تلآویو رو به سردی گرائید. تقویت روابط ایران و ونزوئلا باعث گردید تا یک چهارم یهودیان ساکن ونزوئلا از این کشور مهاجرت کنند. پایگاههای جذب نیرو و پشتیبانی در سرتاسر منطقه آمریکای لاتین حدود 6-4.5 میلیون نفر مسلمان زندگی میکنند که اکثریت آنها سنی بوده و شیعیان در اقلیت هستند. در میان این جمعیت مسلمان دو گروه مهم هستند: گروهی که اصالتاً هندی، اندونزیایی و پاکستانی تبار هستند و گروه دیگر نیز متشکل از مسلمانانی است که اصالت سوری، لبنانی و فلسطینی دارند و قرن نوزدهم و بیستم به این منطقه مهاجرت کردند. نقاط مسلمان نشین با تاکید بر حضور شیعیان پایگاه مناسبی برای جذب نیروی دلخواه ایران است هم از لحاظ پیشبرد اهداف انقلابی و هم از حیث کمک به عوامل ترور در منطقه به نمایندگی از ایران. مرکز اورشلیم مدعی است : علاوه بر ترور و اقدامات جنایی ایران و حزبالله به دست عوامل خودی در میان جامعه مسلمانان آمریکای لاتین، دولتمردان ایران و عناصر وابسته به
آنها در منطقه با هدف صدور انقلاب اسلامی و اساساً معرفی و تبلیغ اسلام شیعی حتی تا مرز تغییر دین اقشار مختلف مردم این قاره و گرایش به مذهب شیعه در فعالیتهای گسترده اجتماعی، فرهنگی و مذهبی مشارکت دارند. تبلیغ دین اسلام از مجرای سازمان اهل بیت انجام میپذیرد که ماموریت آن تبلیغ مذهب شیعه در سراسر جهان و یا سایر مراکز شیعه در آمریکای لاتین است. سازمان اهل بیت پایگاه اینترنتی به زبان اسپانیولی دارد که مخاطبان آمریکای لاتین را هدف میگیرد. عناصر محلی که جذب این گروه میشوند برای آموختن تعالیم دینی عازم ایران تا در آنجا به تحصیل مطالعات دینی و آموزش نظامی پرداخته و پس از تکمیل دوره به کشور خود باز گردند. آنها ارتباط خود با عناصر ایران و حزبالله که در کشورشان فعالیت میکنند را حفظ کرده و به عنوان بازوی عملیاتی سیاست ایران(در مساجد، ساختارهای اجتماعی و غیره) عمل میکنند. بهعلاوه، جمهوری اسلامی ایران تقویت همکاری در زمینه ارتباطات جمعی و نیز برقراری ارتباط با ساکنان آمریکای لاتین به زبان بومی آنها را در دستورکار قرار داده است. برای مثال، علی اکبر جوانفکر مشاور احمدینژاد در امور رسانه یادداشتتفاهمی را با خبرگزاری
AVN ونزوئلا برای تقویت همکاری در خصوص تبادل اخبار و تصاویر امضا کرد. سیاستها از قبل طرحریزی شدهاند به گزارش اشراف به نقل از مرکز اورشلیم ،ایالات متحده آمریکا از نقش فزاینده ایران در منطقه آمریکای لاتین کاملاً اطلاع دارد. در سالهای اخیر، تعداد زیادی از عوامل اطلاعاتی، وزارت امور خارجه، ارتش، سازمان مبارزه با مواد مخدر(DEA) و دیگر نهادها در مورد این روند و تاثیر منفی آن در کوتاه، میان و بلندمدت بر شهروندان آمریکا و متحدانش در آمریکای لاتین هشدار دادهاند. ژنرال داگلاس فریزر، رئیس ستاد فرماندهی آمریکا در منطقه آمریکای جنوبی روز 5 آوریل چندین سند جدید در خصوص فعالیت ایران در این منطقه به کمیته نیروهای مسلح سنا تقدیم کرد: جمهوری اسلامی ایران در راستای پشتیبانی از اهداف سیاسی خود نظیر کاهش تاثیر تحریمهای بینالمللی مرتبط با برنامه هستهای همچنان به گسترش روابط منطقهای ادامه میدهد. هرچند حضور ایران در ونزوئلا و بولیوی پررنگ تر بوده است، اما تعداد سفارت ایران در آمریکای لاتین در مقایسه با دهه گذشته تقریباً دو برابر شده است و سال 2010 نیز از سه رئیس دولت این منطقه در تهران میزبانی کرده است. در حال حاضر، به
نظر میرسد که روابط ایران با ونزوئلا برپایه منافع مشترک استوار است: اجتناب از انزوای بینالمللی، دسترسی به فناوری نظامی و نفتی، کاهش نفوذ آمریکا... علاوه بر بازیگران دولتی فرامنطقهای، اعضای سازمانهای افراطی خشونتطلب(VEO) خاورمیانه در آمریکای لاتین و دریای کارائیب همچنان فعالیت میکنند و تهدیدی بالقوه به شمار میروند. حامیان حزبالله برای اجرای سیاستهای بینالمللی همچنان سرمایه خود را در این منطقه افزایش میدهند. گزارش ویژه مرکز تحقیقات کنگره آمریکا(CRS) در فوریه 2011 با موضوع"آمریکای لاتین: مسائل تروریسم"، نقش ایران را برجسته میسازد. ایالات متحده آمریکا از عدم همکاری ونزوئلا در مبارزه علیه تروریسم و حمایت کاراکاس از گروههای تروریستی در کلمبیا ابراز نگرانی میکند. این گزارش همچنین بر نقش پررنگ ایران در آمریکای لاتین، عمدتاً در راستای تلاش تهران برای دور زدن تحریمها(ونزوئلا قول داده است که در صورت اعمال تحریم، بنزین موردنیاز ایران را تامین نماید) و روابط گسترده با حزبالله لبنان تمرکز مینماید. گزارش فوق همچنین بر گسترش روابط ایران و ونزوئلا- از اعضای سازمان اوپک- از زمان پیروزی احمدینژاد در انتخابات
ریاستجمهوری سال 2005 تاکید دارد. این گزارش چنین بیان میدارد:"به نظر میرسد که منطق اصلی تهران برای فعالیت در حوزه آمریکای لاتین، خارج شدن از انزوای بینالمللی است. روابط شخصی بین احمدینژاد و چاوز ناشی از تقویت روابط دوجانبه است." در ماه مه، معاون وزیر صنایع و معادن ایران خاطرنشان ساخت که ونزوئلا بزرگترین واردکننده محصولات صنعتی و معدنی ایران در آمریکای لاتین است.# در همین ماه، سفیر ایران در کاراکاس گفت که"روابط بین ایران و ونزوئلا براساس منافع متقابل است و تحت تاثیر نقاط مشترک انقلاب دو کشور از جمله حرکت به سوی خودکفایی داخلی، عدالتخواهی و مبازره با سیاستهای هژمونیک آمریکا در صحنه بینالمللی قرار میگیرد." در سپتامبر 2009، چاوز به ایران سفر کرد و چندین قرارداد و توافقنامه در حوزه انرژی با تهران منعقد ساخت. برخی از آنها تحریمهای اعمال شده علیه ایران و قوانین آمریکا در این حوزه را زیر پا میگذارند. رئیسجمهور ونزوئلا همچنین از برنامه هستهای ایران علناً حمایت کرد و گزارشات حاکی از آنست که جمهوری اسلامی ایران در اکتشاف معادن اورانیوم به ونزوئلا کمک خواهد کرد.# این اقدام ونزوئلا با قطعنامه 1929 شورای امنیت
سازمان ملل متحد در تضاد است که سرمایهگذاری شرکتهای خارجی در معادن اورانیوم ایران را ممنوع کرده است. همکاری ایران و ونزوئلا در برخی از حوزهها همچنان در حال پیشرفت است. برای مثال، سردار رستم قاسمی فرمانده قرارگاه خاتمالانبیاء سپاه پاسداران در مه 2011 اعلام کرد که قرارگاه هماکنون در حال برنامهریزی و ساخت نفتکشی با ظرفیت 120 تن برای ونزوئلا است. همانطور که قبلاً اشاره شد، این ارگان نظامی مسئولیت ساخت پایگاه موشکی ایران در ونزوئلا(که وجود چنین پروژهای را تکذیب کرده است) را برعهده دارد. این سازمان همچنین بیشتر پروژههای استراتژیک ملی ایران در بخش زیرساختها از قبیل تقویت سایتهای حساس هستهای را در دست اجرا دارد. ترس فزاینده آمریکا در خصوص افزایش فعالیت ایران در حیاط خلوت کاخ سفید در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش در سایه تشدید اختلافات ایران و آمریکا در بحران هستهای و اعمال تحریمهای مختلف هویدا گشت. هرچه اثربخشی تحریمها به داراز میکشید؛ ایران به نحو موثرتری با آنها مقابله میکرد- هم با یافتن راهکارهای جدید برای دور زدن تحریمها و هم از طریق دستیابی به توانمندیهای لازم برای اتخاذ واکنش مناسب در صورت
حمله به ایران یا مقابله با این احساس که محاصره اقتصادی و سیاسی روز به روز تنگتر میشود. جمهوری اسلامی ایران قصد دارد تا به راهکارهای مناسبی برای مقابله به مثل با واشنگتن دست پیدا کند، پس مطمئن باشید که تهران در استفاده از آنها لحظهای درنگ نخواهد کرد(همچنان که در عملیات بمبگذاری سال 1983 و 1984 سفارت آمریکا و مقر تفنگداران نیروی دریایی در بیروت و نیز بمبگذاری برجهای الخبر در عربستان سعودی شاهد آنها بودیم). نیازهای اولویت اطلاعاتی اطلاع کامل واشنگتن از جدیت تهدید ایران در منطقه آمریکای لاتین از طریق تلگرامی قابل اثبات است که پایگاه اینترنتی ویکی لیکس آن را منتشر ساخت و هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا آن را اوایل سال 2009 برای کلیه سفرای کاخ سفید در منطقه آمریکای لاتین فرستاده بود. در این تلگرام آمده است که ایران قصد دارد تا روابط خود با کشورهای آمریکای لاتین را با هدف خارج شدن از انزوای سیاسی فزاینده تقویت نماید و اینکه تهران کشورهای چپگرای آمریکای لاتین را متحدان خود در سیاست ضدآمریکایی میداند. این تلگرام همچنین اذعان میدارد که احمدینژاد عامل اصلی پشت پرده این سیاست است و یکی از همکاران او که
"درهای بسته" سایر کشورهای آمریکای لاتین را بر روی جمهوری اسلامی ایران باز میکند هوگو چاوز است و خاطرنشان میسازد که گسترش روابط با ونزوئلا در واقع تاکیدی بر همکاری نظامی خواهد بود(متن کامل این تلگرام در روزنامه آلمانی Die Welt به چاپ رسیده است). با استناد به این تلگرام، همکاری تهران و کاراکاس خطری فوری و محسوس است. در این رابطه، کلینتون همچنین به آزادی عمل حزبالله در افزایش سرمایهگذاریها و انجام فعالیتهای موردنظر اشاره میکند و این حقیقت که اعضای حزبالله، ونزوئلا را پناهگاه امنی میدانند که از طریق آن میتوانند آزادانه به فعالیت خود ادامه دهند. این تلگرام همچنین خاطرنشان میسازد که ایران در 16 کشور آمریکای لاتین مراکز فرهنگی تاسیس نموده، در حالیکه همزمان به 10 کشور دیگر سفیر فرستاده است. بهعلاوه، این تلگرام سوالات متعددی (با عنوان PIR به معنای نیازهای اولویت اطلاعاتی شناخته میشوند) را از وزارت امور خاجه گرفته تا سفارتخانههای آمریکا و کارشناسان بین سازمانی در حوزه مسائل ایران به ذهن متبادر میسازد. این تلگرام، شاید بیش از سایر اسناد، بر نگرانی فزاینده واشنگتن از فعالیتهای ایران و ظهور تهدید
قریبالوقوع در آمریکای لاتین و تمایل کاخ سفید به ترسیم جزئیات آن صحه میگذارد. باید خاطرنشان کرد که تاکید تلگرام فوق بر این موضوعات خود بیانگر آنست که سازمانهای مختلف اطلاعاتی و اجرایی تا به حال انبوهی از اطلاعات مربوط به اقدامات ایران را گردآوری نمودهاند. عمده نگرانی دستگاه حاکم ایالات متحده آمریکا به شرح زیر است: دامنه فعالیتهای ایران در آمریکای لاتین تا کجا پیش میرود؟ ایران و متحدانش در منطقه تا چه اندازه علیه آمریکا و متحدانش توطئه میکنند و کدام کشور در پشت پرده این مسائل قرار دارد، آنها را طرحریزی کرده و به اجرا در میآورد(نهادهای ذینفع احتمالاً شامل وزارت امور خارجه، وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران خواهند بود)؟ این فعالیتها چگونه هماهنگ خواهند شد؛ ایران نفوذ فرهنگی- مذهبی خود را چگونه در منطقه افزایش خواهد داد؟ نقش شیعیان در این فعالیتها چیست؟ تعداد شیعیان مسلمان که گروههای وابسته به حزبالله را تشکیل میدهند، چقدر است؟ هیاتهای دیپلماتیک ایران در منطقه چگونه عمل میکنند؟ نیازهای اولویت اطلاعاتی شرح مفصلی از حوزههای فعالیت ایران در آمریکای لاتین ارائه مینماید که ایالات متحده آمریکا را آشفته
میسازد. آیا جمهوری اسلامی ایران قصد دارد از آمریکای لاتین به عنوان سکوی پرتابی برای فعالیتهای تروریستی خود به طور مستقیم یا از طریق گروههای نماینده استفاده کند؟ آیا ایران از اقدامات تروریستی در خود آمریکای لاتین نیز پشتیبانی میکند؟ آیا مقامات مسئول در داخل رژیم ایران در تلاشند تا شبکههای مختلفی برای اقدامات تروریستی در آینده تشکیل دهند؟ آیا تهران و حزبالله اهداف مشابهی در منطقه دارند و نیروی قدس سپاه پاسداران(بازوی عملیاتی سپاه پاسداران برای اقدامات تروریستی خرابکارانه در خارج از ایران) تا چه اندازه در این اهداف دخالت دارد؟ سوالات دیگر شامل موارد زیر هستند: آیا مراکز فرهنگی ایران و عوامل اطلاعاتی و سپاه پاسداران ارتباطی با تغییر دین شهروندان آمریکای لاتین و گرایش آنها به اسلام دارند؟ شهروندان آمریکای لاتین چگونه جذب این مراکز میشوند، در ایران آموزش دیده و در خاورمیانه عملیات میکنند؟ افرادیکه دین خود را تغییر دادهاند پس از تکمیل دوره مطالعات دینی در ایران و بازگشت به میهن خود چگونه در این فعالیتها مشارکت مینمایند؟ آیا عناصر ایرانی قصد دارند تا از طریق آمریکای لاتین به خاک آمریکا یا شرکتهای خصوصی این
کشور نفوذ کنند؟ ایران برای دور زدن تحریمها چه سیاستهایی را در آمریکای لاتین دنبال میکند؟ آیا تهران به هر شکل ممکن با قاچاق مواد مخدر مبارزه میکند؟ روابط نظامی ایران با کشورهای منطقه بویژه ونزوئلا- از جمله تعمیر موتورهای هواپیمای اف-5؛ خریداری سامانههای هوایی بدون سرنشین و استفاده از هواپیمای شرکت نفت ونزوئلا موسوم به PDVSA برای انتقال اسلحه از تهران و دمشق- تا چه اندازه است؟ نگرانی درخصوص اقدامات خرابکارانه پیش از این رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا روز 27 ژانویه 2009 گفت که "از شنیدن خبر اقدامات خرابکارانه ایران در برخی از کشورهای امریکای لاتین و به طور اخص در منطقه جنوبی و مرکزی به شدت آشفته شده است.... ایران در حال گشایش دفاتر و و مراکز مختلفی است تا از طریق آنها بتواند در حوادث کشورهای منطقه دخالت نماید." وی همچنین افزود:"حقیقت اینست که بیشتر نگران دخالت ایران در مسائل این منطقه هستم تا روسیه." در جلسه فوریه 2010 بین "الیوت انجل"(Eliot Engel) عضو ارشد کمیسیون فرعی روابط خارجی مجلس نمایندگان از طرف غرب و رئیسجمهور "کریستینا فرناندز کرشنر"(Cristina Fernández de Kirchner) از آرژانتین، نماینده آمریکا از
پررنگ شدن حضور ایران در آمریکای لاتین ابراز نگرانی کرد و شواهد و قرائن نشان میدهد هوگو چاوز برای اجرای نقشههای تروریستی از ایران به لحاظ سیاسی و تدارکاتی حمایت میکند. سفارت آمریکا در برزیل در گزارش ارزیابی وضعیت موجود جولای 2008(با توجه اسناد ویکی لیکس) گفت که علاوه بر سایر موارد، جمهوری اسلامی ایران سیاست خارجی تهاجمی را در آمریکای لاتین دنبال میکند. در راستای سفرهای مکرر دولتمردان ایران به منطقه، تهران قصد دارد تا کشورهایی نظیر برزیل را ترغیب نماید که به بلوک ضدآمریکایی اکوادور، بولیوی و ونزوئلا ملحق شود. بهعلاوه، ایران در حال اجرای راهبرد "دیپلماسی نرم" است که افکار عمومی برزیل را هدف قرار میدهد و به "وجوه اشتراک برنامه انرژی هستهای صلحآمیز برزیل و خواست مورد ادعای {ایران} برای دستیابی به آن اشاره میکند." قسمت دوم این گزارش را روزهای بعد در اشراف خواهید خواند.