اخبار آرشیوی
روزنامه آمریکایی "نیویورک تایمز" با ارائه تحلیلی از آخرین مناسبات ایران و چین تاکید کرد؛ تنها راه اثرگذار کردن تحریمها بر ایران "برخورد تنبیهی شدید" با چین است که دولت آمریکا توان آن را ندارد
ایران هسته ای- ایلان برمن روز سه شنبه 17 آبان 1390 (8 نوامبر 2011) در نیویورک تایمز نوشت: «در حالی که ایران به آستانه هستهای نزدیک میشود، بهترین راه برای متوقف کردن این کشور، مجازات شرکتهای چینی خواهد بود که نیازهای تهران را تامین کرده و به پیشرفت برنامه هستهای ایران کمک میکنند. به نظر میرسد دولت اوباما این مسئله را میفهمد. سفر دیوید کوهن (David S. Cohen) معاون جدید وزارت خزانهداری آمریکا در امور تروریسم و اطلاعات مالی، در اواخر ماه سپتامبر 2011 به چین، نشان دهنده هشدار آشکار آمریکا به چین مبنی بر این مسئله بود که اگر بانکها و موسسههای مالی این کشور به فعالیتهای تجاری خود با نهادهای ایرانی ادامه دهند، ممکن است با تحریم روبرو شوند». با این حال برمن در ادامه توضیح می دهد که چینی ها برای این هشدار امریکا ارزش چندانی قائل نیستند. وی می نویسد: «با گذشت زمان، رهبران چین متقاعد شدهاند که واشنگین تجارت دوجانبه با پکن را بر نگرانیهای امنیتیاش درباره ایران ترجیح میدهد و بنابراین، مجازاتهای جدی بخاطر معامله با ایران بر چین اعمال نمیکند. این امر به مقامات چینی اجازه داده تلاشهای
بینالمللی برای مهار برنامه هستهای ایران را تضعیف کرده و در عین حال، خاموشانه نقشی کلیدی در پرورش میل هستهای تهران ایفا میکند. نتیجه واضح است: وقتی پای ایران در میان باشد، چین امروز جزئی از راه حل نیست، بلکه قسمتی از خود مشکل است». برمن همچنین ارزیابی دیوید آلبرایت رییس موسسه علوم و امنیت بین المللی درباره نقش چین در بی اثر شدن تحریم ها علیه ایران را نقل کرده و می نویسد: « همان طور که دیوید آلبرات اشاره کرده، چین درحال تبدیل شدن به بزرگترین حامی ایران است و بسیاری از تجهیزاتی را که تهران برای ادامه تلاشهای هستهای خود و سیلی زدن به چهره تحریمهای بینالمللی بدان نیاز دارد، برای آن تامین میکند. آلبرایت اوایل امسال گفت: چین قوانین کنترل تجارت یا تحریمهای خود را در مورد ایران به درستی اجرا نمیکند». برمن در بخش انتهایی مقاله خود تاکید می کند: «تاریخ نشان داده که واشنگتن، که نگران تاثیرهای اقتصادی بیثبات کننده است، از اعمال فشار بر پکن بخاطر روابطش با تهران سر باز میزند. ولی اگر دولت اوباما واقعاً میخواهد برنامه هستهای ایران را متوقف کند، باید این کار را با تحریم شرکتهایی مانند «شرکت ملی
نفت چین» (China National Offshore Oil Corporation) که از سال 2006، حوزه گاز طبیعی غولآسای پارس جنوبی ایران را گسترش داده و همچنین شرکت «پتروچاینا» (PetroChina) که سالانه بر واردات نزدیک به 3 میلیون تن گاز طبیعی مایع از ایران نظارت دارد، صورت دهد. سهام هردوی این شرکتها علناً در بازار بورس نیویورک دادوستد میشود و درنتیجه، طبق قوانین جاری باید مجازات شوند».