اخبار آرشیوی

کدخبر: 304271

روزنامه آمریکایی "نیویورک تایمز" با ارائه تحلیلی از آخرین مناسبات ایران و چین تاکید کرد؛ تنها راه اثرگذار کردن تحریم‌ها بر ایران "برخورد تنبیهی شدید" با چین است که دولت آمریکا توان آن را ندارد

ایران هسته ای- ایلان برمن روز سه شنبه 17 آبان 1390 (8 نوامبر 2011) در نیویورک تایمز نوشت: «در حالی که ایران به آستانه هسته‌ای نزدیک می‌شود، بهترین راه برای متوقف کردن این کشور، ‏مجازات شرکت‌های چینی خواهد بود که نیازهای تهران را تامین کرده و به پیشرفت برنامه هسته‌ای ‏ایران کمک می‌کنند. به نظر می‌رسد دولت اوباما این مسئله را می‌فهمد. سفر دیوید کوهن ‏‏(‏David S. Cohen‏) معاون جدید وزارت خزانه‌داری آمریکا ‏در امور تروریسم و اطلاعات مالی، در اواخر ماه سپتامبر 2011 به چین، نشان‌ دهنده هشدار آشکار آمریکا به ‏چین مبنی بر این مسئله بود که اگر بانک‌ها و موسسه‌های مالی این کشور به فعالیت‌های تجاری خود ‏با نهادهای ایرانی ادامه دهند، ممکن است با تحریم روبرو شوند». ‏ با این حال برمن در ادامه توضیح می دهد که چینی ها برای این هشدار امریکا ارزش چندانی قائل نیستند. وی می نویسد: «با گذشت زمان، رهبران چین متقاعد شده‌اند که واشنگین تجارت دوجانبه با پکن ‏را بر نگرانی‌های امنیتی‌اش درباره ایران ترجیح می‌دهد و بنابراین، مجازات‌های ‏جدی بخاطر معامله با ایران بر چین اعمال نمی‌کند. این امر به مقامات چینی اجازه ‏داده تلاش‌های بین‌المللی برای مهار برنامه هسته‌ای ایران را تضعیف کرده و در ‏عین حال، خاموشانه نقشی کلیدی در پرورش میل هسته‌ای تهران ایفا می‌کند. ‏نتیجه واضح است: وقتی پای ایران در میان باشد، چین امروز جزئی از راه حل ‏نیست، بلکه قسمتی از خود مشکل است». ‏ برمن همچنین ارزیابی دیوید آلبرایت رییس موسسه علوم و امنیت بین المللی درباره نقش چین در بی اثر شدن تحریم ها علیه ایران را نقل کرده و می نویسد: « همان طور که دیوید آلبرات اشاره کرده، ‏چین درحال تبدیل شدن به بزرگ‌ترین حامی ایران است و بسیاری از تجهیزاتی ‏را که تهران برای ادامه تلاش‌های هسته‌ای خود و سیلی زدن به چهره تحریم‌های ‏بین‌المللی بدان نیاز دارد، برای آن تامین می‌کند. آلبرایت اوایل امسال ‏گفت: چین قوانین کنترل تجارت یا تحریم‌های خود را در مورد ایران به درستی ‏اجرا نمی‌کند». برمن در بخش انتهایی مقاله خود تاکید می کند: «تاریخ نشان داده که واشنگتن، که نگران تاثیرهای اقتصادی بی‌ثبات کننده است، از اعمال فشار بر ‏پکن بخاطر روابطش با تهران سر باز می‌زند. ولی اگر دولت اوباما واقعاً می‌خواهد برنامه هسته‌ای ‏ایران را متوقف کند، باید این کار را با تحریم شرکت‌هایی مانند «شرکت ملی نفت چین» (‏China ‎National Offshore Oil Corporation‏) که از سال 2006، حوزه گاز طبیعی غول‌آسای ‏پارس جنوبی ایران را گسترش داده و همچنین شرکت «پتروچاینا» (‏PetroChina‏) که سالانه بر ‏واردات نزدیک به 3 میلیون تن گاز طبیعی مایع از ایران نظارت دارد، صورت دهد. سهام هردوی ‏این شرکت‌ها علناً در بازار بورس نیویورک دادوستد می‌شود و درنتیجه، طبق قوانین جاری باید ‏مجازات شوند». ‏
ارسال نظر: