اخبار آرشیوی
اندیشکده آمریکایی"کاتو" در مقالهای نوشت: تاریخ نشان میدهد که تحریمهای سنگین به ندرت به نتیجه مطلوب میرسند/ دیپلماسی قهرآمیز علیه ایران راه به جایی نمیبرد/ گفتگوی دیپلماتیک آخرین راهحل مسأله هستهای ایران است
اندیشکده «کاتو» در مقالهای بر بینتیجه بودن سیاست اجبار در قبال برنامه هستهای ایران و لزوم تغییر سیاستها و استفاده از گفتگوی دیپلماتیک تاکید کرد. به گزارش اشراف، اندیشکده «کاتو» در مقالهای به قلم «مالو ایناسنت» آورده است: تاریخ نشان میدهد که تحریمهای سنگین به ندرت به نتیجه مطلوب میرسند. اگر تحریمهای فعلی در مورد ایران نتواند بر رفتار این کشور تاثیر گذاشته یا مردم این کشور را برای انقلاب تحریک کند، غرب مجبور به اعمال تحریمهای بیشتر و تشدید تحریمهای فعلی خواهد بود. ■ تحریمها باید منعطف و دقیق باشند ■ پیشنهاد راهحل دیپلماتیک به معنای دفاع از حکومت مذهبی ایران نیست. اینکه ایران اقداماتی مشکلزا را مرتکب میشود جای بحث ندارد. آنچه که مورد بحث است مزایای انعطاف است. تحریمهای موثر باید به دقت تعیین شده و در صورت همکاری ایران، به سرعت قابل تغییر باشند. به ویژه آمریکا باید این توانایی را داشته باشد که اندکی پس از قبول تعلیق غنیسازی از سوی ایران، تحریمها را معلق کند. با توجه به فشارهای انتخابات در سال جاری در آمریکا و مبارزات «رامنی»، این اقدامات فقط در کلام ساده بوده و در عمل چندان راحت نیستند. در
واقع، واشنگتن نسبت به هرگونه تغییری بی میل بوده، بنابراین ایران همچنان تحت فشار تحریمها بوده یا هیچ پیشرفتی نخواهد کرد. ■ آمریکا سالهاست برای صلح با ایران تلاش میکند ■ پس از سالها استفاده از راهحلهای قدیمی -تحریمها، استاکس نت، تهدید به حمله نظامی، و ترور دانشمندان هستهای- و یا وعدههای مختلف -طرح صلح، نشان دادن حسن نیت، و چهار پیام تبریک سال نو از طرف رئیس جمهور «اوباما» به مردم ایران- تهران به دلیل همکاری با معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) اندکی از تحریمها رها شده است. همچنین به ایران پیشنهاد شده که اورانیوم 20 درصد خود را تحویل داده و غنیسازی در این سطح را متوقف کرده و در مقابل، غرب ایزوتوپهای پزشکی ایران را تامین کرده و تحریمها را کاهش دهد. این معاملات عملی نشدند. ■ درخواست آمریکا برای توقف غنیسازی، برخلاف معاهده NPT است ■ امروزه، غرب به دنبال «توقف، بستن، و تحویل» از سوی ایران است: توقف غنیسازی، بستن تاسیسات «فردو» و تحویل ذخیره اورانیوم 20 درصد- که این برخلاف معاهده NPT است که غنیسازی صلحآمیز را مجاز شمرده و ایران نیز یکی از امضاء کنندگان آن است. بعلاوه، همانطور که «دیوید الیوت»،
عضو مجمع ملّی ایرانیان آمریکائی، و «سوزان مالونی» از موسسه بروکینگز بیان میکنند، کنگره آمریکا تحریمهایی را به تصویبب رسانده که مشروط به رفتار ایران نیستند. ■ برای ترغیب ایران به همکاری، باید مزایای واضحی پیشنهاد شود ■ اینکه ایران بدون حذف تحریمها به طور کامل تسلیم شود، دیدگاهی افراطی است که هیچ شانس موفقیتی ندارد. پروفسور «بروس و. جنتلسون» از دانشگاه دوک، و «کریستوفر آ. وایتاک»، دانشجوی دکترا براساس مورد انحلال برنامه هستهای لیبی به این نتیجه رسیدهاند که یکی از مهمترین جنبههای سیاست اجبار آن است که مزایای همکاری کاملاً واضح بوده و این مزایا با همکاری کشور مقابل تحقق یابند. همچنین، «جاناتان ب. شوارتز»، جانشین مشاور حقوقی وزارت خارجه، بر این عقیده است که مقابله به مثل در برابر هرگونه نظام تحریمی ضروری است. ■ در کنار تهدیدها، باید منافع روشن و برجسته همکاری نیز مشخص شوند ■ «چیم براون» و «کریستوفر ف. چایبا»، از مرکز امنیت و همکاری بینالملل دانشگاه استنفورد، مدعی هستند که تغییر تحریمهای اقتصادی و کاهش خطرات امنیتی منطقه بسیار مهم بوده، و باید انگیزههایی متناسب با موانع ایجاد کرد. «کرتم. کمپبل»، «رابرت
ج. آینهورن»، و «میشل ب. رایس»، متخصصان امنیت بینالمللی، معتقدند که «ایران و کره شمالی باید به این نتیجه برسند که تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای در این مرحله نه تنها آنها را با تهدیداتی بسیار جدی مواجه میکند، بلکه اگر دست از ادامه این روند بردارند آینده بسیار روشنتری خواهند داشت.» ■ اعمال تحریم بر ایران، بسیار سخت است ■ شواهد نشان میدهد که اعمال تحریمهای موثر بر ایران بسیار مشکل است، که البته عامل این سختی ایران نبوده، بلکه به دلیل رویکرد سختگیرانه دولتهای طرف تحریم است. گفتگوها ادامه دارند. با این حال، بازده نزولی مبارزه اقتصادی و محرومیت از حقوق بینالمللی میتواند ما را به سمت شرایط خطرناکی سوق دهد. ■ حمله نظامی به ایران بینتیجه است ■ براساس ضربالمثلی قدیمی، «اگر خوبی حاکم نشود، بمبها حاکم خواهند شد». اگر تحریمهای تجاری به نتیجه نرسند، طرفداران حمله نظامی به ایران قدرت عمل بیشتری خواهند یافت. اگرچه ایران هنوز در مورد ساخت، آزمایش و گسترش سلاحهای هستهای تصمیمی نگرفته، اما توان فنی و صنعتی لازم برای اینکار را فراگرفته است. دانش تهران در مورد چرخه سوخت هستهای دلیل مهمی برای بیاثر بودن حمله
نظامی است؛ حمله به ایران نه تنها موجب تشویق این کشور به از سرگیری برنامه هستهای است، بلکه به دنیا نشان میدهد که دلایل ایران دلیل برای تولید سلاح هستهای صحیح بوده است. ■ گفتگوی دیپلماتیک آخرین راهحل مسئله هستهای ایران است ■ محدودیتهای سیاست اجبار به سرعت بروز میکنند. کنار گذاشتن تحریمهای شدید و تفکر مجدد در مورد انگیزههای لازم برای واداشتن ایران به همکاری، اولین گام و آخرین فرصت برای دستیابی به راهحلی صلحآمیز خواهد بود.