اخبار آرشیوی
اندیشکده آمریکایی"انجمن خاورمیانه" با اشاره به تلاش تهران برای گسترش نفوذ و تامین منابع راهبردی خود در آمریکای لاتین نوشت: آمریکای لاتین، به حیات خلوت ایران برای "به زانو درآوردن آمریکا" تبدیل شده است
یک اندیشکده آمریکایی در مقالهای به بررسی روابط رو به رشد ایران و آمریکایی لاتین پرداخته و با توجه به احساسات ضدآمریکایی این منطقه، حضور دیپلماتیک تهران را به مثابه خطری جدی برای منافع آمریکا و همپیمانانش میداند. به گزارش اشراف، اندیشکده «انجمن خاورمیانه» در مقالهای به قلم «ایلان برمن» ، معاون «شورای سیاست خارجی آمریکا در واشنگتن، با اشاره به تغییر روند سیاست خارجی ایران، تهران را در تلاش برای گسترش نفوذ و تامین منابع راهبردی خود، در حال ایجاد پایگاهی قوی و تهدیدآمیز در آمریکای لاتین میداند. ■ ایران نفوذ خود را در آمریکای لاتین گسترش میدهد■ در اکتبر 2011، «اریک هولدر» ، دادستان کل [یا وزیر دادگستری] آمریکا و «رابرت مولر،» رئیس FBI، از طرح ناکامی برای ترور سفیر عربستان در آمریکا پرده برداشتند که از سوی عناصری از سپاه پاسداران انقلاب [اسلامی] ایران برنامهریزی شده بود. این نقشه قرار بود در رستوران مجللی در واشنگتن و به دست اعضای کارتل مکزیکی مواد مخدر «لوس زتاس» انجام شود.[1] پرونده این ترور ناموفق، در کنار ارتباطاتی که با آمریکای لاتین داشت، توجهات فراوانی را به یک پدیده سیاسی جدید که تا آن زمان عمدتا
مورد غفلت واقع شده بود جلب کرد: دستاندازی جمهوری اسلامی ایران به نیمکره غربی. بررسی الگوی رفتاری تهران در طول چندین سال گذشته در این منطقه، از وجود چهار هدف راهبردی مختلف خبر میدهد: سست کردن کمند فشارهای بینالمللی که به رهبری آمریکا، با هدف ممانعت از برای ساخت سلاحهای هستهای ایجاد شده است؛ تامین منابع حیاتی لازم برای ادامه برنامه هستهای؛ ایجاد شبکههای غیررسمی برای گسترش نفوذ و قدرت تهران در منطقه و گریز از تحریمها؛ و سرانجام ایجاد زیرساختهای ترور برای حمله به اهدافی در خاک آمریکا. ■ تعداد سفارتخانههای ایران در آمریکای لاتین دو برابر شده است■ - در جستوجوی همپیمانانی در نیمکره غربی از نظر حکومت ایران، دسترسی به آمریکای لاتین پیش و مهمتر از هر چیز، ابزار مناسبی برای کاهش انزوای فزاینده بینالمللی تهران است. از سال 2003، یعنی زمانی که برنامه هستهای مخفیانه پیشین ایران به یک موضوع داغ بینالمللی تبدیل شد، تهران تصمیم گرفت تا با تشدید روند گسترش فعالیتهای دیپلماتیک خود در خارج از مرزهای ایران، از فشار محدودیتهای اقتصادی و سیاسی رو به افزایشی که از سوی آمریکا و همپیمانانش به این کشور اعمال میشد،
بکاهد. با توجه به امتیازات موقعیت ژئوپلتیک آمریکای لاتین -که از مشخصههای آن میتوان به وجود نواحی وسیع خارج از کنترل حکومت و شیوع گرایشهای ضدآمریکایی اشاره کرد- این منطقه به یکی از مهمترین اهداف ایران بدل شد. در طول یک دهه گذشته، حکومت ایران تعداد سفارتخانههای خود را در این منطقه تقریبا دو برابر کرده (از 6 سفارتخانه در سال 2005 به 10 واحد در سال 2010) و انرژی قابل توجهی به ایجاد پیوندهای اقتصادی با حکومتهای همفکر منطقهای اختصاص داده است.[2]