اخبار آرشیوی

کدخبر: 443372

سید حسن نصرالله: این پنجمین تجربه در رویارویی بین مقاومت با رژیم صهیونیستی بود که نشان می‌دهد نیروی هوایی اسرائیل هر چقدر که قدرت آن زیاد و دارای فن آوری‌های پیشرفته باشد، از یکسره کردن جنگ و تحمیل شروط میدانی و سیاسی به جنبش‌های مقاومت ناتوان است

سید حسن نصرالله در ادامه اظهاراتش درباره پیروزی مقاومت اسلامی فلسطین در نوار غزه گفت: امروز ، اطمینان و اعتماد مقاومت به خود و اعتماد ساکنان غزه و مردم فلسطین به مقاومت ، توانمندی دفاعی، بازدارندگی مقاومت و قدرت آن برای محقق سازی پیروزی و تحمیل شروط زیادتر شد و افزایش یافت. در مقابل، اطمینان و اعتماد جامعه دشمن به دولت و ارتش آن در مقایسه با قبل بسیار کاهش یافت. سخن گفتن درباره این رویارویی نیازمند زمان بیشتری است تا درباره عبرتها و درسها ، نتایج و دستاوردهای آن، چه در عرصه رویارویی نظامی و چه در عرصه سیاسی، معنوی، تاثیر آن در عرصه فلسطینی و تاثیرهای آن بر مردم فلسطین، تاثیر آن در زمینه اتحاد گروه های فلسطینی که با یکدیگر در حال رقابت شدید بودند، همچنین دستاوردهای آن در سطح عربی و منطقه سخن گفت، اما زمان اندک است. به علت کمی وقت ، اندکی درباره دستاوردهای نظامی و معنوی این رویارویی سخن می گوییم. این جنگ بار دیگر صحت نظری را که در سالهای گذشته مطرح شده بود تائید کرد. این نظر این بود که نیروی هوایی اسرائیل قادر به یکسره کردن نتیجه جنگ به لحاظ هوایی نیست. در جنگ ژوئیه سال هزار و نهصد و نود و سه، آوریل هزار و نهصد و نود و شش در لبنان، ژوئیه دو هزار و شش در لبنان، دو هزار و هشت در نوار غزه و رویارویی کنونی صحت این نظر را تائید کرد. این پنجمین تجربه در رویارویی بین مقاومت با رژیم صهیونیستی بود که نشان می دهد نیروی هوایی اسرائیل هر چقدر که قدرت آن زیاد و دارای فن آوریهای پیشرفته باشد، از یکسره کردن جنگ و تحمیل شروط میدانی و سیاسی به جنبشهای مقاومت ناتوان است. دوم، در این تجربه میزان هراس دشمن و فرماندهان آن از روی آوردن به عملیات زمینی و رویارویی میدانی مشخص شد. همانطور که در شبهای گذشته گفتم مسئله حمله زمینی آن صرفاً جنگ روانی بود. واضح بود که تبلیغات و هیاهوی دشمن نشان دهنده این است که نمی تواند کاری انجام دهد. زمانی که دشمن خبر فراخوانی هفتاد و پنج هزار نیروی ذخیره را اعلام کرد، واضح بود که هدف آن جنگ روانی است. من تاکید می کنم که فرماندهان دشمن از روی آوردن به گزینه رویارویی زمینی هراسان و ترسان بودند و این هراس آنها همچنان وجود دارد. آنها به هرحال وارد رویارویی زمینی با جنبش های مقاومت به مدت سی سال شده اند که آخرین آن در جنگ ژوئیه در سال دو هزار و شش و همچنین در غزه در سال دو هزار و هشت بود که خسارتهای سنگینی متحمل شدند و هیچ نتیجه ای نگرفتند. سوم، از نتایج این جنگ این است که اسرائیل که همیشه می جنگید و پیروز می شد، رعب ایجاد می کرد، شکست می داد و شروط خود را تحمیل می کرد در رویارویی با جنبش های مقاومت در وضعی قرار گرفته است که احساس می کند نه حمایتهای بین المللی از آن پشتیبانی کرد و نه تضمین واقعی برای آن ایجاد شد و حتی نیروهای مسلح آن نیز نتوانست برای آن حمایت ایجاد کند. از این رو ، مجبور به تفاهم شد؛ با چه کسی؟ با جنبشهای مقاومت که آنها را جنبشهای تروریستی توصیف می کرد. از تفاهم ژوئیه هزار و نهصد و نود و سه، تفاهم آوریل هزار و نهصد و نود و شش، تفاهم های آتش بس در نوار غزه گرفته تا به تفاهم اخیر که مسئله بسیار حائز اهمیت است. در ابتدای جنگ، فرماندهان دشمن اعلام کردند این جنگ پایان نخواهد یافت مگر اینکه غزه به عجز و لابه بیفتد. درست است یا خیر، اما نتیجه چه شد. اسرائیل به عجز و لابه افتاد و غزه عجز و لابه نکرد. این جنگ از همان لحظات اول مانند یک زورآزمایی بود که اسرائیل در آن عاجز از تحمل شد و فریادش برآمد که نشان دهنده شکست آن بود زیرا ابتدا اسرائیل بود که خواستار آتش بس شد. علاوه بر آن، غزه شروط خود را بر اسرائیل تحمیل کرد و فقط به دنبال صرف آتش بس نبود. مسئله بعدی این است که پیروزی مقاومت در غزه فقط محدود به این نشد که اهداف اسرائیل را به شکست بکشاند بلکه فراتر از آن بود و آن اینکه مقاومت توانست شروطش را بر دشمن تحمیل کرد. زمانی که به متن توافق آتش بس مراجعه می کنیم شروطی را می بینیم مقاومت دائماً برخی از آنها را مطرح می کردد مانند بازگشایی گذرگاه ها، تسهیل تردد افراد و کالاها، محدودیت ایجاد نکردن برای تردد ساکنان مناطق مرزی، و اجرایی شدن این مواد پس از بیست و چهار ساعت از توافق آتش بس. به صرفنظر از اینکه اسرائیل این بند را اجرا خواهد کرد یا خیر صرف طرح این بند و موافقت اسرائیل با آن دستاوردی برای مقاومت است. در مقابل، از جمله شروط همیشگی اسرائیل این بود که مقاومت در غزه تعهد بدهد که قاچاق سلاح را متوقف کند، اما چیزی از این قبیل در این توافق آتش بس مطرح نشد. بنابراین، اولین پیروزی مقاومت این بود که اهداف دشمن را به شکست کشاند و پیروزی بالاتر آن نیز این بود که شروط دشمن را نپذیرفت و پیروزی مهمتر و بالاتر دیگر آن نیز این بود شروطش را بر دشمن تحمیل کرد که درس بزرگ و عظیمی است. همانطور که برادرانمان در کادر رهبری مقاومت فلسطین اعلام کردند، از دستاوردهای دیگر این رویارویی این بود که دیگر زمانی که درباره محور مقاومت سخن می گوییم غزه نقطه ضعف به شمار نمی رود. اسرائیل غزه را ضعیف می پنداشت، اما پس از این رویارویی از غزه هراسان و ترسان است و به شدت آن را در محاسباتش خواهند گنجاند. از این رو، درست است که بگوییم از جمله دستاوردهای این رویارویی این است که غزه دیگر نقطه ضعف نیست. جنگ علیه آن دیگر شوخی نیست و جنگ زمینی علیه آن نیز بسیار بسیار بعید است. ملتهای منطقه و دشمن بداند که ازجمله دستاوردهای این رویارویی نتیجه بعدی آن است و آن این است که ای سران سیاسی و نظامی اسرائیل اشغالگر، اگر از رویارویی با نوار غزه در محاصره، غزه مظلوم، غزه ای که سلاح و موشکهای خود را با دشواریهای شدید قاچاق می کند، غزه ای که بدون هیچ استتاری است، درمانده شدید و بلکه شکست خوردید، چگونه می توانید با غیر غزه که شرایط بهتری در بسیاری از عرصه ها دارد بجنگید! این درس و عبرت است. آخرین ملاحظه و دستاوری که به آن اشاره می کنم این است که در رویارویی با برتری نظامی اسرائیل و توانمندیهای مادی و تسلیحاتی و عددی اسرائیل جنبش های مقاومت مردمی است که توازن ایجاد می کند. جنبشهای مقاومت در این باره باید متکی به سلاح های مختلف باشد، سلاح، مهمات، ذخایر و موشکهای خود را به شیوه های مختلف توزیع و انبار کرده باشد. تاکتیکهای مختلفی در موشک اندازی و به کارگیری و توانایی آتش داشته باشد. در عرصه رویارویی حتی نبرد زمینی جنبشهای مقاومت می تواند توازن رعب و وحشت ایجاد کند. در این رویارویی روحیه، اعتماد و احساس به داشتن قدرت در نبرد، تحمیل شروط خود بر دشمن و خوار کردن آن حائز اهمیت است و باید از آن درس گرفت. این تجربه جدیدی علاوه بر تجربیات گذشته برای هر کسی است که به دنبال راهبرد دفاع ملی در هر یک از کشورهاست. سید حسن نصرالله در ادامه با قرائت فاتحه ای به روح شهدای نوار غزه درباره فضایل سالار شهیدان اباعبدالله الحسین (ع) سخن گفت.
ارسال نظر: