اخبار آرشیوی
اندیشکده آمریکایی "مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی" در گزارشی نوشت: عربستان و قطر در سوریه، مشغول جنگی نیابتی علیه ایران هستند/ "بهار عربی"، موقعیتها و چالشهایی را پیش روی قطر و عربستان قرار داده و به رقابت دیرینه دو کشور دامن زده است
مهمترین محورهای این گزارش که به قلم "جان بی. الترمن" و "برنارد هیکِل" منتشر شده است، به شرح زیر است: - عربستان سعودی انتقال قدرت به دست حاکمان شیعه در عراق را از چشم ایران میبیند و معتقد است ایران این ضربه استراتژیک شدید را رهبری نموده تا جایگاه کشورهای خلیجفارس را در منطقه به خطر اندازد. - از نظر رهبران عربستان و سایر رهبران کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، آمریکا، عراق را خیلی ساده به ایران تقدیم کرد. - میزان دشمنی عربستان با ایران و عراق را میتوان از این حقیقت که تا کنون هیچ یک از مقامات عالی رتبه عربستان با نوری المالکی، نخست وزیر عراق، ملاقاتی نداشته است و همچنین این که عربستان سعودی سفارت خود را در بغداد بازگشایی نکرده است، دریافت. - عربستان سعودی شدیداً از تغییر حکومت در دمشق که میتواند اخوانالمسلمین را به مسند قدرت بنشاند در هراس است چون اخوانالمسلمین تهدیدی بالقوه و غیر قابل اعتماد برای مشروعیت و حاکمیت آلسعود محسوب میشود. - به علت روابط دیرینهای که قطر با اخوانالمسلمین دارد، دوحه اکنون کاملاً از فعالیت اخوانالمسلمین در سوریه حمایت میکند. این حمایت قطر با پشتیبانی ترکیه همراه است. - حماس
روابط خود را با دمشق و ایران محدود کرده و به دوحه روی آورده است و از بیش از 400 میلیون دلار کمکهای قطر نیز بهرهمند گشته است. - عربستان از به قدرت رسیدن اخوانالمسلمین در هیچ کجا خرسند نیست. برای خصومت آنها، علاوه بر دلایل عملی، ریشههای تاریخی نیز وجود دارد. - قیامهای بهار عربی موقعیتها و چالشهایی را پیش روی قطر و عربستان سعودی قرار داده است. قطر در حفظ سبک و جاهطلبیهای رهبران مربوطه مشتاقانهتر عمل کرده در حالی که عربستان محتاطانهتر گام برداشته است. - در مقابل بهار عربی، عربستان سعودی هزینههای مالی زیاد و تلاشهای سرکوبگرانه گستردهای را متحمل شده است. - بهار عربی، به رقابت دیرینه عربستان و قطر دامن زده است. - دوحه، ریاض را به عنوان یک برادر بزرگتر فضول و از خود راضی میپندارد و ریاض نیز به دوحه به چشم یک تازه به دوران رسیده مینگرد. - قطر و عربستان به دنبال استفاده از ثروت خود به عنوان ابزاری در سیاستهای خارجی به منظور تأمین امنیت داخلی خود میباشند.