اخبار آرشیوی
"کمیته حمایت از روزنامه نگاران"، در گزارشی ضمن اشاره به "خفقان رسانهای در آمریکا" از باراک اوباما، به عنوان "مخفیکارترین رئیسجمهور آمریکا" یاد کرد/ "شنود خبرنگاران و ایجاد وحشت در آنها، حاکمیت با قانون عصر جنگ و عدم شفافیت از رسواییهای اوباما است"
"کمیته حمایت از روزنامه نگاران" (Committee to Protect Journalists) روز پنجشنبه (10 اکتبر 2013- 18 مهر) گزارشی 30 صفحهای به قلم "لئونارد داونی" (Leonard Downie) سردبیر سابق روزنامه "واشنگتن پست" منتشر کرد."لئونارد داونی" در این پژوهش دولت اوباما را در موضوع آزادی مطبوعات، به باد انتقاد گرفت: بر اساس این گزارش، دولت فعلی آمریکا به ریاست جمهوری "اوباما" با پیگرد و بازداشت افشاگران اطلاعاتی و فشار بر روزنامهنگاران، تأثیرات بازدارندهای بر ژورنالیسم این کشور گذاشته و دولت در این زمینه، تهاجمیترین رفتار را از زمان "ریچارد نیکسون" (Richard Nixon) دارد. *** ماجرای "رسوایی واترگیت" چه بود؟ در سال 1974 دوران ریاست جمهوری نیکسون، رسوایی اطلاعاتی واترگیت (Watergate scandal) رخ داد و نخستین بار منجر به استیضاح و سپس استعفای رئیس جمهور آمریکا شد. ماجرا از این قرار بود که در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا تعدادی از ماموران افبیآی توانستند در ساختمان هتل واترگیت (محل استقرار ستاد انتخاباتی حزب دموکرات) دستگاههای شنود کار گذاشته و سپس اسناد و مدارکی را به سرقت ببرند. این اقدام غیرقانونی، سرانجام لو رفت
و روزنامۀ واشنگتن پست از طریق یکی از روزنامهنگاران خود یعنی "باب وودوارد" (Bob Woodward) آن را به اطلاع افکار عمومی رساند. بعدها مشخص شد که چنین اقداماتی قبلاً مکرراً انجام گرفته و حتی عمق این گونه فعالیتهای جاسوسی بسیار گسترده است. نیکسون، اولین رئیسجمهور آمریکا بود که استعفا کرد و در جریان رسوایی واترگیت، به سه جرم متهم شد: جلوگیری از عدالت، سوءاستفاده از قدرت و تحقیر کنگره. چند ماه بعد کاخ سفید، متن پیادهشدۀ این نوارها را تحویل کمیته قضایی کنگره داد و معلوم شد که ریچارد نیکسون برای تماس با سیا به منظور متوقف کردن تحقیقات افبیآی برای سرقت از واتر گیت دستور داده است. نیکسون برای پرهیز از برکناری توسط کنگره، در ۸ آگوست ۱۹۷۴ از سمت خود کنارهگیری کرد. *** اوباما، مخفیکارترین رئیسجمهور بعد از نیکسون طبق اعلام کمیته حمایت از روزنامهنگاران، سال 2012 سختترین سال از زمان تأسیس این کمیته (1990) برای روزنامهنگاران بوده است. به نقل از مقاله روزنامه "اشپیگل" در جدیدترین گزارش این کمیته، آمده است: سیاست اطلاعاتی "گمراهکننده"، نظارت الکترونیکی خبرنگاران، تعقیب و مجازات افشاگران، اوباما را به "مخفیکارترین
رئیسجمهور آمریکا" تبدیل کرده است. "داونی" برای نگارش این مطلب، با خبرنگاران، کارشناسان رسانهای و مقامات دولتی بسیاری گفتگو کرده و به این نتیجه رسیده است: اکنون "فضای ترس" بر مطبوعات کشوری حاکم است که از سال 1791 آزادی مطبوعات را در قانون اساسی خود جای داده است. اصلیترین انتقادات گزارش فوق، از این قرار است: 1. سرویسهای اطلاعاتی: وقایع تروریستی 11 سپتامبر 2001 موجی از تردیدها را ایجاد کرد که در دل آنها اسرار بیشماری وجود دارد. به عقیده "جک گلداسمیت" (Jack Goldsmith) پروفسور حقوق دانشگاه هاروارد، مسائل مشکوک و قابل اغماض، تبدیل به اصول ثابتی شد که خبرنگاران حق نداشتند در اسناد آن جستجو کنند. شانزده سرویس اطلاعاتی، تنها در سال 2013 حدود 50 میلیارد دلار در اختیار داشتند. علیالخصوص تجسسهایی که آژانس امنیت ملی آمریکا انجام داده، باعث شده تا خبرنگاران همواره احساس "مخفیانه کنترل شدن" داشته باشند. 2. عدم شفافیت: اوباما، در مبارزات انتخاباتیاش "پنهانکاریهای بیش از حد" در دولت "جورج بوش" را مورد انتقاد شدید قرار میداد ولی اکنون ژورنالیستهای واشنگتن، وی را بسیار بدتر از بوش میدانند. اوست که تصمیم میگیرد
افکارعمومی چه چیزی را اجازه دارند ببینند یا بدانند و چه چیزی را خیر. همیشه در صفحه اول سایت کاخ سفید، توصیه میشود که اخبارتان را از ما رونویسی کنید! 3. حاکمیت با قانون عصر جنگ: دادن هزاران سند و مدرک محرمانه به سایت افشاگر "ویکی لیکس" توسط "برادلی مانینگ" دولت اوباما را به وحشت انداخت. گزارش فوق مینویسد: کاخ سفید برای اینکه از تکرار چنین افشاگریهایی در آینده جلوگیری کند، در سال 2009 هشت نفر از کارمندان دولت (از جمله "ادوارد اسنودن") را اخراج کرده و تحت تعقیب قرار داد. زیربنای این بازداشت، قانون "جاسوسی عام" (Espionage Act) سال 1917 بود که در جنگ جهانی اول، برای ممانعت از جاسوسی بیگانگان وضع شده بود. قبل از اوباما، مجموعاً فقط سه بار این قانون بکار گرفته شده بود! طی چندین سال، "ستاره"های متعددی از دل نهادهای آمریکایی بیرون آمدند که اگرچه با مشکلات متعدد روبرو شده و سرنوشتشان دستخوش رنج، حبس یا تبعید شد، اما به چهرههای افشاگر تاریخ تبدیل شدند: 4. رعب و وحشت همکاران: کاخ سفید در سال 2012 تمامی نهادهای دولتی را مجبور به اجرای "برنامه تهدید از سوی خودی" (Insider Threat Program) کرد. همه همکاران، موظف بودند
دائماً جزئیات مصاحبههایشان با رسانهها و احیاناً افراد مظنون را اعلام کنند. 5. شنود خبرنگاران: دولت آمریکا در واکنش به انتشار اخبار محرمانه سازمان سیا، در ماههای آوریل و می 2012 اقدام به شنود محرمانه مکالمات تلفنی کارمندان خبرگزاری آسوشیتدپرس کرد. ژورنالیستهای آمریکایی تقریباً مطمئن هستند که همیشه شنود میشوند! "وودوارد" یکی از خبرنگارانی که رسوایی واترگیت را کشف کرده بود، درباره وضعیت آزادی مطبوعات در ایالات متحده، به نتیجه روشنی رسیده: «هرکس درها را به روی خبرنگار ببندد، به خودش ضربه زده است. این روند در نهایت، نه به مطبوعات، بلکه به امنیت ملّی آمریکا آسیب میرساند»