اخبار آرشیوی

کدخبر: 849767

مشروح گفتگوی دبیرکل حزب‌الله لبنان با روزنامه "السفیر"// سید حسن نصرالله: انفجار مزارع شبعا، کار حزب‌الله بود/ مقاومت با وجود مبارزه در سوریه از ورود به جنگ با اسرائیل ترسی ندارد/ اسرائیل با همه گزینه‌ها در سوریه موافق است، غیر از ابقای اسد

سوال- جایگاه اسرائیل در تحولات سوریه و منطقه چیست؟ نصرالله: ما از همان ابتدا، در جریان پیگیری اوضاع مشاهده کردیم که نگرانی‌هایی در اسرائیل وجود دارد، ( البته عجیب است که هنوز در این دوره در جهان عرب کسی وجود دارد که شبانه روز اسرائیلی ها را رصد می کند و به اظهارات و برنامه ها و کنفرانس ها و مطالعات آنها و گزینه‌ها و بررسی‌ایشان اهمیت می‌دهد و آنها را بررسی می کند.) قبل از آغاز حوادث سوریه این نگرانی در میان اسرائیلی ها بود، مبالغه نمی کنم اگر بگویم که این یک نوع حالت وحشت بود. آنها کنفرانس هایی را برگزار می کردند و در آن از محیط راهبردی صحبت می کردند و می گفتند که تحولات راهبردی بزرگی در منطقه ایجاد می شود که در راستای منافع اسرائیل نیست. آنها این تحولات را 100 درصد در راستای منافع مقاومت می دانستند. آنها اعلام می‌کردند که محوری در منطقه ایجاد خواهد شد که شامل ایران و عراق و سوریه و فلسطین و مصر خواهد بود، آنها سقوط حسنی مبارک رئیس جمهور مصر را عاملی برای انتقال مصر به موضعی دیگر می دانستند، بعد از این کشورها نیز از تغییر موضع لیبی و تونس خبر می دادند. آنها تصور می کردند که تمام منطقه به سمت این محور پیش می رود. در این صورت آنها حق داشتند نگران باشند، چرا که رهبران بزرگی در میان احزاب و نیروها و جنبش های منطقه ای وجود داشت و به نظر می رسید که این رهبران در بسیاری از این کشورها قدرت را در دست خواهند گرفت. این رهبران البته بعدها گفتمان خود را تغییر دادند، یعنی از دشمنی مطلق با آمریکا به ایجاد روابط استراتژیک و منافع راهبردی با این کشور روی آوردند. اسرائیل در وهله اول به شدت نگران بود، بحث‌هایی در ستاد ارتش اسرائیل ایجاد شده بود که در آن خواستار ایجاد تعدادی از یگان‌های نظامی برای استقرار در مرزهای جنوبی یعنی در مجاورت مصر شده بودند. این نگرانی راهبردی تا حدی بود که باعث تجدید نظر در ساختار نظامی سوریه نیز شد. اسرائیل با همه گزینه ها در سوریه موافق است، غیر از ابقای اسد این نگرانی تا آغاز حوادث سوریه ادامه پیدا کرد. وقتی اتفاقات سوریه آغاز شد، موضع اسرائیل 180 درجه تغییر کرد و اسرائیل به آرامش رسید. اسرائیل گفت که این محوری که ما نگران تشکیل آن بودیم، خیلی زود تجزیه شد و از بین رفت. آنها عبارت های زیاد اینچنینی به کار بردند. طبعا دیدگاه من به عنوان یک پیگیری کننده مسایل مربوط به اسرائیل و بررسی کننده اظهارات مقامات ارشد سیاسی و امنیتی و نظامی این رژیم این است که اسرائیل قطعا تمام گزینه ها در سوریه را می خواهد، غیر از گزینه روی کار باقی ماندن دولت بشار اسد که با آن کنار نخواهد آمد. این یک پیش گویی نیست، در بررسی هایی که بین آنها انجام شده و در اظهارات آنها و حتی در بررسی های ضمنی شان آنها همه گزینه های دیگر را ترجیح می دهند. آنها از تجزیه سوریه استفاده می کنند، آنها تخریب سوریه را نیز می خواهند، آنها با باقی ماندن جنگ در سوریه تا 20 و حتی 30 سال آینده نیز موافقند و از آن سود می برند. کار آنها به جایی رسیده که حتی در مورد وجود بشار اسد و دولت کنونی و گروه هایی که آنها را جهادی بین المللی می خوانند نیز مقایسه کرده اند، آنها در اصطلاح خود می گویند که ما ترجیح می دهیم جهاد گران در سوریه روی کار باشند، اما بشار اسد نباشد. این سخن منطق هم دارد، آنها می گویند که بشار اسد و دولت سوریه بخشی از محور ایران و سوریه و لبنان و فلسطین یعنی جنبش های مقاومت است. اما اگر جماعت های جهاد گرای بین المللی در سوریه به حکومت برسند، چند فایده نصیب اسرائیل می شود، اول اینکه جنگ داخلی در سوریه ادامه پیدا می کند. دوم اینکه این افراد توانایی تشکیل دولت را ندارند، چرا که ما تجربه آنها را در افغانستان و جاهای دیگر دیده ایم، آنها نمی توانند تهدیدی موجودیتی برای اسرائیل باشند. این در حالی است که محور مقاومت تهدیدی راهبردی و حتی موجودیتی برای اسرائیل است و سوریه نیز بخشی از این محور است. نکته سوم اینکه اولویت اصلی گروه های جهادی مبارزه با این محور ( مقاومت) است، نه مبارزه با اسرائیل. این بدان معنی است که جهاد گران با حزب الله و عراق و ایران وارد جنگ خواهند شد و حتی با محور مقاومت سنی نیز که با آنها بیعت نمی کنند جنگ می کنند، این برای اسرائیل مشخص است و آنها علنی این موضوع را مطرح کرده‌اند. اینجا بود که اسرائیل آرام شد و فکر کرد که این محور تجزیه خود را آغاز کرده است. سوریه در این محور تضعیف می‌شد و این برای اسرائیل یک رویا بود. ما مطالعات انجام شده در میان اسرائیلی ها بعد از جنگ 33 روزه را می دانیم و می دانیم که کمیته وینوگراد تشکیل شد و مطالعات زیادی انجام شد، تمام این مطالعات به دنبال یافتن پاسخ این سوال بود که راه حل چیست؟ از آن زمان و قبل از تمامی اسامی بهار عربی یا بیداری اسلامی یا هر اسم دیگری اسرائیلی ها می گفتند که نمی توانند به دلایل متعدد دوباره با حزب‌الله وارد جنگ شوند. آنها با ایران نیز نمی توانستند وارد جنگ شوند. اسرائیلی ها می گفتند که تنها راه حل مقابل ما حمله به حلقه میانی این محور یعنی سوریه است. این چیزی بود که آنها خیلی پیشتر از حوادث سوریه در مورد آن سخن می گفتند، اما آنها نمی دانستند چطور باید این کار را انجام دهند و طبعا آنها از حمله اسرائیل به سوریه سخن می گفتند، اما وقتی حوادث سوریه آغاز شد، یکی از مهم ترین گزینه های اسرائیل وارد عرصه اجرا شد و این باعث آرامش آنها شد. این ها برای سه سال قبل بود، الان اوضاع چطور است؟ نصرالله: الان هنگامی که یک اسرائیلی محیط راهبردی ویژه خود را ارزیابی می کند، اوضاع با دو سال قبل یا سه سال قبل متفاوت است، اسرائیلی ها الان می دانند که مشکلی در جبهه مصر ندارند، در مورد سوریه نیز می بینند که سوریه در حال فرسایش است، محور مقاومت با مشکلات بزرگی مواجه شده است، اوضاع فلسطینی ها در نتیجه درگیری های داخلی و مشغول بودن امت اسلام به کارهای خود بسیار سخت است. البته درست است که امت اسلام همواره مشغول کارهای خود بوده، اما موضوع فلسطین همچنان در گفتمان آنها باقی است. الان فلسطینی ها مشکلات زیادی دارند، مردم غزه نیز مشکلات بیشتری نسبت به فلسطینی ها دارند که قبلا اینگونه نبود. بگذارید بگویم که سردی که در مناسبات حماس با محور مقاومت و ایران و حزب الله ایجاد شده و قطع مناسبات حماس با سوریه در این عرصه تاثیر داشته است. هنگامی که یک اسرائیلی به منطقه نگاه می کند یا به اصطلاح خود آنها محیط راهبردی اسرائیل را بررسی می کند، می بیند که میزان خطرات و تهدیداتی که فراروی آنها قرار گرفته، از سه سال قبل کمتر شده است. اما اوضاع اینگونه نیست، اسرائیل در هر موضوعی در منطقه مشکلی واقعی به نام ایران دارد، آنها نگرانی جدی نسبت به موضوع ایران دارند. اسرائیلی ها نسبت به هر تفاهم یا همگرایی و ساماندهی اختلافات بین ایران و غرب نگرانی های جدی دارند. آمریکایی ها نیز همواره نیاز دارند که این رژیم را مطمئن کنند و اوضاع و جزئیات مسایل را به آنها گزارش دهند تا آنها غافلگیر نشوند. تل آویو نگران موضوع ایران است و به همین علت است که ما می بینیم در بررسی پرونده هسته ای ایران می خواهد موضوعاتی مانند توان موشکی ایران را نیز به مذاکرات اضافه کند، این موضوع قبل از اینکه خواست آمریکا باشد، خواسته اسرائیل است. چرا که ایران همچنان مشکل اسرائیل است. اسرائیل در مورد حزب الله دو نوع نگرانی دارد. اول: در موضوع مقاومت در لبنان هنگامی که اسرائیل از نگرانی های خود در ابعاد مختلف صحبت می کند، فرض می کند که ممکن است اوضاع سوریه به گونه ای باشد که بشار اسد تحریک شود سلاح های خاصی را به حزب الله لبنان بدهد که در گذشته آنها را نمی داد. این موضوعی است که دشمن مطرح می کند واز سلاحی که موازنه ها را به هم بزند می ترسد و آن را خط قرمز خود می داند. تمام استدلال هایی که اسرائیل مطرح می کند و در حمله به جنتا نیز از این استدلال استفاده کرد، در این راستا است. آنها مدعی هستند که کاروانی از این سلاحها را هدف قرار داده اند، در حالی که این ادعا درست نبود. دوم: درست است که اسرائیل ممکن است وجود حزب الله را عاملی برای فرسایش این کشور بداند، اما زوایای دیگی نیز وجود دارد که برای اسرائیل مهم تر و خطرناک تر است. این زوایا مربوط به ایجاد تجربه در میان عناصر حزب الله است، یعنی امروز مثلا اگر در جهان عرب موضوع القصیردر رسانه ها و سیاست مطرح شد، در جهان عرب در حد صف بندی دوست و دشمن باقی می ماند، اما در میان اسرائیلی ها موضوع متفاوت است. آیا می توانیم در مورد ارزیابی های اسرائیل بیشتر صحبت کنیم؟ اسرائیلی ها حوادث القصیر را از بالا تا پایین با تمامی جزئیات دردناک و نقش نیروها و نحوه فعالیت آنها بررسی کردند و مطالعات زیادی را در مورد آن انجام دادند. هچ کس در این موضوع شکی ندارد که ورود ما در مناطقی که مجبور به ورود به آنها بودیم، چه در القصیر یا قلمون یا دمشق بدون در نظر گرفتن حجم مشارکت نیروهای حزب الله در کنار نیروهای سوری، موضوع جدیدی بود. من الان از ناحیه محض نظامی صحبت می کنم، تجربه مقاومت در لبنان با تمامی میدان های دیگر متفاوت بود. به این دلیل اسرائیلی ها الان نگران تجربه حزب الله در سوریه هستند. آنها نمی دانند که اگر جنگی در لبنان در بگیرد، حزب الله می تواند رویکرد های جدید را در جنگ انتخاب کند یا نه؟ این موضوعی است که به صورت جدی الان در دست بررسی است. نگرانی آنها الان ایران و حزب الله است، طبعا غزه نیز همچنان نگرانی بزرگی برای اسرائیلی هاست، چرا که می‌دانند، شرایط آنها در غزه سخت تر از قبل شده است. علت همگرایی صهیونیست ها با شورشیان سوریه طبعا اسرائیل الان نگرانی پیروزی این محور در سوریه است و آن را به صورت واضح مطرح کرده است، چرا که این احتمال را می دهد که این محور پیروزخواهد شد. آنها حتی بیشتر از این را نیز گفته اند و گفته اند که اگر سوریه در این جنگ پیروز شود، این به معنای پیروزی تمام محور مقاومت است، به همین علت آنها از پیروزی بشار اسد نگران هستند. این موضوع ماهیت مناسبات کنونی بین گروه های مسلح در استان القنیطره با اسرائیلی را نشان می دهد. داستان دیگر از موضوع مداوای زخمی ها و بیمارستان های میدانی گذشته است، تحرکات عناصر مسلح در این منطقه حاشیه های زیادی دارد و آنها آزادی عمل کامل در تحرکات مرزی دارند و اسرائیل هیچ ملاحظه ای نسبت به تحرکات آنها و تجهیز و آموزش آنها ندارد. در برخی مواقع موشک باران های اسرائیلی نیز در راستای خدمت به این گروه و ایجاد پوشش برای تحرکلات میدانی عناصر مسلح است، یعنی اوضاع تا اینجا پیش رفته است. این یک مثلث است که ما در لبنان به عنوان محور مقاومت توجه خاصی روی آن داریم. ما مناسبات مستحکم بین گروه های مسلح در این منطقه و اسرائیلی ها را رصد می کنیم. آیا خط قرمز یا حد و مرزی برای حضور حزب الله در جغرافیای سوریه وجود دارد؟ نصرالله: ما تنها آنجایی حضور داریم که باید باشیم. برداشت شما از حمله اسرائیل به یکی از اهداف حزب الله در نزدیکی مرز لبنان با سوریه چیست؟ نصرالله: ما از این حمله این برداشت را کردیم که اسرائیل سعی دارد از شرایط کنونی برای تغییر قواعد بازی استفاده کند یا به صورت دقیق تر سعی دارد قواعد درگیری‌ها را تغییر دهد. در سالهای اخیر اسرائیل سعی کرده به مرحله ای در جنوب لبنان برسد که بتواند بدون مشکل تا عمق چندین متری وارد اراضی لبنان شود، این موضوع از طریق یونیفل و ارتش لبنان بررسی می شد، اما اسرائیل این انتظار را نداشت که مقاومت در طول مرزها مستقر شود تا مانع از ورود نظامیان اسرائیلی حتی به اندازه چند متر در داخل اراضی لبنان شود. اما در دوره اخیر مشخص شده اسرائیلیها بارها سعی در ورود به اراضی لبنان داشته اند و این اقدام نیز با چند هدف صورت گرفته، اولین هدف بررسی های جاسوسی و میدانی است، چرا که جاسوسی های هوایی به تنهایی مشکل را حل نمیکند و زوایایی وجود دارد که در بررسی‌های هوایی مشخص نمی‌شود. بنابراین همواره نیاز به بررسی های میدانی احساس می شود. همچنین ممکن است برای کاشتن یک دستگاه جاسوسی وارد مرزها شود، مثل دستگاه هایی که برای جاسوسی در شبکه ارتباطات سیمی جنوب لبنان کاشته شده بود، یا ممکن است هدف از این نفوذ کاشتن بمب برای از بین بردن نفرات باشد. این نفوذها می تواند در راستای این مجموع هدف‌ها باشد. ما در آن زمان تصمیم خود را گرفتیم در منطقه اللبونه دو بمب بزرگ کار گذاشتیم، این بمب‌ها در عمق اراضی لبنان کار گذاشته شده و ده تا بیست متر از خط مرزی فاصله داشت. هنگامی که انفجار صورت گرفت، یکی از پیام های این عملیات به دشمن رسید و آن این بود که ما اجازه نمی دهیم که دشمن قواعد بازی را تغییر دهد، اسرائیل در هر مکانی که وارد شود، ما از آن خبر داریم و تصمیم خود را گرفته ایم و شهامت و عزم مقابله با دشمن را داریم. اسرائیلی ها نیز البته مانند تیم مقابل ما در داخل لبنان [14 مارس] می خواهند اینطور نشان دهند که مقاومت تحت فشار قرار دارد و با این اقدامات می‌خواهد قواعد بازی را به نفع خود تغییر دهد، اما این یک برداشت اشتباه است. ارزش بمب‌ اللبونه در آن زمان ارسال این پیام بود که مقاومت با وجود مبارزه در سوریه چشمان خود را در داخل لبنان نیز باز کرده و آمادگی مقابله با دشمن را دارد. این عملیات به صورت طبیعی می توانست کشته هایی را در میان نظامیان دشمن ایجاد کند، اما [گفته شد] که کسی کشته نشده و تنها زخمی شده اند. ما طبعا مسئول کشته شدن یا زخمی شدن این نیروها نیستیم، ما یک عملیات نظامی طبیعی را انجام داده ایم. بعد از عملیات اللبونه واضح بود که دشمن محاسبات و برگه های خود را به این صورت مرتب می کند که اوضاع خیلی هم ساده نیست. من به این موضوع در مراسم عیتا الشعب به صورت علنی پرداختم و گفت که گردشگری دشمن در مرزها پایان یافته است. البته اسرائیل می خواهد این ادعا را مطرح کند که اگر بداند قرار است سلاح های پیشرفته وارد لبنان شود، آنها را در هر جا که شده حتی در لبنان موشک باران خواهد کرد. این سخنی است که اسرائیل از چند سال پیش تکرار می کند، اما شدت آن در چند ماه اخیر افزایش یافته است. طبعا ما در صدد نیستیم که بگوییم چنین سلاحی را دریافت کرده ایم یا نه، چرا که ما نمی خواهیم وارد جنگ تبلیغاتی با دشمن شویم و به دشمن بگوییم که چنین سلاحی را وارد کرده ایم و تو نتوانستی آن را موشک باران کنی. هنگامی که دشمن موشک باران جنتا را انجام داد، مسئولیت آن را بر عهده نگرفت، هنوز هم رسما مسئولیت آن را قبول نکرده است، فقط رسانه های اسرائیلی از این موضوع صحبت کردند و تحلیلگران اسرائیلی نیز به آن اشاره کردند و بیانیه رسمی در مورد مسئولیت این اقدام صادر نشد. اما نزدیکان کابینه اسرائیل مدعی شدند که هدف از این حمله کاروانی از سلاح های پیشرفته بود که قرار بود به دست حزب الله برسد که البته این نیز نادرست بود. می توان این تحلیل را مطرح کرد که این حمله بیش از اینکه واقعا هدف مشخصی داشته باشد، یک بررسی واکنش طرف مقابل و تلاش برای تغییر معادله و تغییر قواعد بازی بود. دشمن می خواست اینگونه نشان دهد که اسرائیل اقدام به حمله موشکی به یک مرکز نظامی حزب‌الله لبنان کرد و حزب الله نیز سکوت کرد و هیچ واکنشی از خود نشان نداد، چرا که در جبهه سوریه مشغول است. این نوع برداشت می تواند این تحلیل را ارائه دهد که در صورت ضربه زدن در آینده نیز حزب الله لبنان سکوت خواهد کرد و ممکن است دشمن هر کامیون یا هر هدف یا خانه ای را در هر منطقه ای از لبنان به همین بهانه هدف قرار دهد و بگوید که تعهد دارد که سلاح های پیشرفته را از بین ببرد. انفجار مزارع شبعا کار حزب الله بود البته منطقه ای که دشمن برای حمله انتخاب کرد نیز حساب شده بود: اول: دشمن هدفی نظامی در تپه ها را انتخاب کرد که غیر نظامیان در اطراف آن نباشند. دوم: این منطقه مشکوک بود و دقیق مشخص نمی شد که جزو اراضی لبنان است یا سوریه. چرا که در برخی موارد اراضی سوریه در آنجا وجود دارد که در اختیار لبنانی هاست. ما هنگامی که بیانیه خود را صادر کردیم، تاکید نمودیم که هر نوع تغییر در قواعد درگیری ها را رد می کنیم. من امروز این اطلاعات را برای اولین بار به السفیر می دهم، بمبی که در مزارع شبعا منفجر شد و حزب الله تاکنون مسئولیت آن را بر عهده نگرفته، از اقدامات مقاومت بود. یعنی این اقدام از سوی حزب الله انجام شد و البته این یک واکنش نبود، بلکه بخشی از واکنشی بود که قرار است نسبت به حمله اسرائیل انجام شود، ما نمی خواهیم مقید به سیاست‌ تبلیغات رسانه ای در مورد تمام اقدامات خود باشیم و این یک سیاست جدید است. سابقا در جنوب لبنان سیاست ما بر این استوار بود که اقداماتی که انجام می دادیم را اعلام می کردیم و مسئولیت آن را قبول می کردیم، اما الان دیگر نه این اقدامات را رد و نه تایید می کنیم، ما ممکن است با این اقدامات مرتبط باشیم و ممکن است ارتباطی نداشته باشیم. اما در مورد انفجار مزارع شبعا ما مسئولیت آن را قبول می کنیم و این بخشی از پاسخ ما به حملات موشکی اسرائیل بود. طبعا اسرائیلی ها صد در صد متوجه شده اند که این عملیات از سوی حزب الله صورت گرفت. مطالبی نیز که در توئیتر مطرح شد و گروهک داعش مسئولیت این عملیات را بر عهده گرفت را نیز هیچ کس جدی تلقی نکرد. اسرائیل نیز پیام این حمله را دریافت کرد که تغییری در قواعد درگیری ها ایجاد نخواهد کرد و مقاومت تصمیم و اراده و عزم جدی و شجاعت لازم را برای پاسخ به حملات اسرائیل در اختیار دارد. پیام مقاومت این بود: اگر تو یک مرکز نظامی را هدف قرار دادی، مقاومت نیز در پاسخ به این حمله یک مرکز نظامی را هدف قرار داد. عملیات مزارع شبعا پیام واضحی داشت و آن این بود که ما تغییر قواعد درگیری ها به نفع دشمن را نمی خواهیم، چرا که موضوع مربوط به قواعد درگیری‌ها نیست، بلکه بحث بازدارندگی مطرح است. اگر اسرائیل مجددا بخواهد با دلیل یا بدون دلیل با توپخانه یا هواپیما مراکز نظامی را هدف قرار دهد و بعد از آن حملات خود را گسترش داده و مراکز غیر نظامی را نیز هدف قرار دهد، این بدان معناست که تمام آنچه در سالهای قبل به دست آمده و پایین ترین آنها تفاهم آوریل از 1996 تا 2006 و تاکنون است، از بین رفته است. به نظر شما این پیام رسیده است؟ نصرالله: بله،قطعا. اسرائیلی‌ها چه نظامی، چه امنیتی، یا مطبوعاتی یا نماینده پارلمان هنگامی که اوضاع را بررسی کردند، از این عبارت استفاده کردند: عملیات مزارع شبعا پیامی واضح از سوی حزب الله بود که نشان می داد این حزب از ورود به جنگ با اسرائیل ترسی ندارد. آیا شما می توانید همزمان با حضور در سوریه با اسرائیل وارد جنگ شوید؟ در مورد قدرت باید بگوییم که حزب الله لبنان -صرف نظر از اتفاقات سوریه و حضور در این کشور- بسیار قوی تر از سال 2006 است. این یک مبالغه نیست، بلکه واقعیت است. این قدرت از نظر تعداد و توان انسانی و توانایی جنگی نیروها و آموزش مد نظر است. حتی قبل از حوادث سوریه و بعد از جنگ 33 روزه برنامه‌ای در راستای بالا بردن سطح آمادگی کادر انسانی و سطح فکری و اطلاعاتی و درک نظامی و برنامه‌ ریزی و بحث‌های فرماندهی و مدیریت در حزب الله انجام شد، توان انسانی حزب الله بسیار بیشتر از سال 2006 شده است. توان مالی این حزب نیز بسیار بیشتر از سال 2006 است و اسرائیل این را به خوبی می داند. چه در سوریه جنگ باشد یا نباشد، اگر اسرائیل بخواهد جنگی را به لبنان تحمیل کند، مقاومت در لبنان بسیار بهتر از سال 2006 در برابر این حمله خواهد ایستاد و این یک امر قطعی است. منافع اسرائیل در آغاز جنگ با لبنان نیست آیا اسرائیل در این مرحله به لبنان حمله می کند؟ آیا در صورت حمله این جبهه محدود خواهد بود؟ اسرائیل محاسبات خود را دارد، ایهود باراک اخیرا در سخنرانی به اسرائیلی ها هشدار داده و هشدار وی نیز از نظر فنی و تکنولوژیکی درست بود، چرا که تکنولوژی موشک‌های دقیق در دسترس است و خیلی هم پیچیده نیست، وی هشدار داد که جنبش‌هایی مثل حزب الله و حماس و جهاد اسلامی ممکن است به آن دست پیدا کنند. در نتیجه این جنبش ها بویژه حزب لله می توانند هر هدفی را در عمق فلسطین اشغالی هدف قرار دهند. طبعا وی این سخنان را در اسرائیل گفته است. رئیس ستاد ارتش دشمن می گوید: هنگامی که جنگ آینده آغاز شود اولین موشکی که حزب الله شلیک کند به پنجره اتاق من خواهد خورد. منظور وی این است که مقاومت در لبنان موشک های دقیقی دارد که می تواند تل آویو را هدف قرار داده و از پنجره اتاق دفتر رئیس ستاد ارتش وارد شود. اسرائیل وقتی تصمیم به حمله می گیرد، با خود این سوال را مطرح می کند که آیا با این حمله می تواند کار مقاومت لبنان را یکسره کند؟ این صرف نظر از تمام اتفاقاتی است که در منطقه روی می دهد، چرا که محاسبات نظامی با زور دنبال می‌شود. بنابراین من به این سوال پاسخ می‌دهم که دیگر برای اسرائیل آسان نیست که بخواهد جنگ جدید را در منطقه آغاز کند، این به علت احتمالها و طبیعت درگیری‌هایی است که ممکن است رخ دهد و دستاوردها و خسارت هایی که اسرائیل در این جنگ با آن مواجه خواهد شد. تمام مقامات سیاسی و نظامی و امنیتی اسرائیل روی این نکته متفق القول هستند که با مقاومت لبنان وارد جنگ نشوند، مگر اینکه قطعا بدانند که در برابر یک جنگ سریع و سرنوشت ساز قرار دارند و پیروزی آنها در این جنگ واضح و مشخص باشد. دفعه قبل درگیری ها تا شمال فلسطین و مرکز سرزمین های اشغالی پیش رفت، اما این بار دیگر بحث تل‌آویو مطرح است. اسرائیل قدرت جنگ طولانی مدت را ندارد و می داند که در این جنگ عمق خاک آن به صورت دقیق و مشخص هدف قرار خواهد گرفت. آیا اسرائیل می تواند تضمین دهد که در این جنگ به پیروزی سریع و سرنوشت ساز خواهد رسید؟ تا الان هیچ کس در اسرائیل این ادعا را مطرح نکرده است. آنها می دانند که نباید توقعات را بالا ببرند، چرا که نمی توانند چنین چیزی را محقق کنند. از منظر سیاسی ما اعتقاد داریم که تفاوتی بین اوضاع کنونی با اوضاع گذشته وجود ندارد. ممکن است گفته شود که اوضاع عربی بد است، جواب این است که چه موقعی اوضاع عربی مانع و بازدارنده ای در برابر محاسبات اسرائیل در زمینه حمله به لبنان یا غزه یا سوریه یا هر کشور عربی دیگری بوده است؟ برعکس من اعتقاد دارم که اوضاع سیاسی الان بهتر از 2006 است، در سال 2006 بیشتر کشورهای عربی با این جنگ همراه بودند، عربستان علنا از حمله به لبنان حمایت کرد و هشت کشور صنعتی نیز نشست داشتند و بیانیه دادند و ما را در روزهای اول جنگ محکوم کردند، امروز اوضاع منطقه ای و بین المللی بهتر است، مقاومت در لبنان اوضاع منطقه ای و بین المللی خوبی دارد و به صورت نسبی از اوضاع جنگ 2006 بهتر است. علاوه بر اینها منافع اسرائیل در این است که منطقه در حال حاضر وارد درگیری‌های داخلی شود. امروز اسرائیل نیاز دارد که ملت‌های عربی و اسلامی آن را فراموش کنند. اما هر حمله جدید اسرائیل می تواند در دیدگاه عربی و افکار عمممی جهان عرب اولویت درگیری ها را به دشمن اسرائیلی بدهد و آنها الان مجبور به انجام این کار نیستند. همچنین از ناحیه اطلاعات نظامی و میدانی و سیاسی نیز انجام این حمله را بعید می دانم. عملیات ترور حاج حسان اللقیس در ضاحیه از سوی چه کسی انجام شد؟ آیا قطعا می دانید که اسرائیل این اقدام را انجام داد؟ نصرالله: ما اینطور برداشت کردیم، اطلاعات اولیه ما این را نشان می‌داد. موضوع نگران کننده این است که اسرائیل تا این حد نزدیک شده است، البته اسرائیل همواره به ما نزدیک بوده است.
ارسال نظر: