مادر نوجوان ۱۶ ساله قربانی نژادپرستی در آمریکا به خانواده "مایکل براون" نوشت

به گزارش روزنامه "تایم" متن نامه به شرح ذیل است:

امیدوار بودم بتوانم با کلمه ای شما را آرام کنم اما چنین کلمه ای وجود ندارد. امید داشتم بگویم همه چیز درست خواهد شد اما نمیتوانم چنین بگویم. آنچه میتوانم انجام دهم آن است که برای شما دعا کنم و همچنین آنچه بر من گذشته را با شما در میان بگذارم

از این متنفر هستم که شما و خانواده شما به جمع رو به افزایش والدینی اضافه شدید که فرزندانشان را بر اثر خشونت بی معنای ناشی از تیراندازی از دست دادند. نگرانی خاص این است که بسیاری از این خشونتها علیه کسانی است که بسیار جوان هستند. البته مورد "مایکل" موضوعی بسیار فراتر از مساله پلیس و خشونت ناشی از تیراندازی است. مایکل پسر شما است که فرصت زندگی از او گرفته شد. فرزندان ما آینده ما هستند در نتیجه هر زمانی که یکی از فرزندانمان "سیاه، سفید، قهوه ای، زرد یا قرمز" از ما گرفته شوند، دردی پایان ناپذیری به ما وارد میکند که با هیچ چیز قابل مقایسه نیست

آنچه درد و این فقدان را پیچیده تر می کند این است که قاتل فرزندتان زنده و اکنون آزاد است. او اکنون به مرخصی بدون حقوق فرستاده شده است. احساس شما بین اندوه و خشم در نوسان است و حتی وقتی که نمیخواهید به آن فکر کنید چون واقعا تحملش سخت است، شما مجبور میشوید این کار را بکنید چون تلویزیون را روشن کرده و یا به تلفنها پاسخ میدهید. ممکن است خود را ببینید که توسط غریبه‌ها به مسیرهای مختلفی سوق داده میشوید کسانی که ممکن است اهداف و نیات خوبی داشته باشند و یا کسانی که مخالف شما باشند. حریم خصوی شما بسته تر خواهد شد چون اعتمادتان به سیستم و عوامل آنها برای همیشه تغییر خواهد یافت و همینطور زندگی شما عوض خواهد شد

اگرچه با این تغییرات فرصتها و چالشهایی برای شما ایجاد خواهد شد. شما از سراسر دنیا حمایتهایی را تجربه خواهید کرد و بسیاری با شما همدردی خواهند کرد و از شما میخواهند برای مایکل به مبارزه ادامه دهید. البته متاسفانه شاهد ترور شخصیت مایکل هم خواهید بود و مطمئنم هم اکنون هم با این موضوع مواجه شده اید. این موضوع باعث رنجش خواهد بود

من اینها را میدانم چون خودم آنرا تجربه کرده و میکنم. من زندگی ام را وقف ماموریتهای "بنیاد ترایون مارتین" کرده ام ماموریتهایی شامل حمایت از خانواده هایی که عزیزانشان را در خشونتهای ناشی از تیراندازی از دست داده اند. من از شما و تلاشتان برای برقراری عدالت برای مایکل و موارد بسیار دیگر شبیه به مایکل و ترایون در کشور ما حمایت خواهم کرد. 20 کودک سندی هوک، جوردن دیویس، اسکار گرانت، کندریک جانسون، شون بل، هادیا پندلتون، قربانیان تیراندازی آروآ، این لیست بسیار طولانی است و قابل بازگو کردن آن نیستم. بر اساس نظر "صندوق دفاع کودکان"، خشونت ناشی از تیراندازی دومین دلیل اصلی مرگ کودکان بین 1 تا 19 ساله است. این یک واقعیت وحشتناک است.

حقایق، افسانه ها و دروغهایی اکنون درباره مایکل وجود دارد. نظریاتی که فارغ از مسخره بودنشان توسط کارشناسان مطرح شده و خواهد شد. توصیه من این است که خود را به حمایت تثبیت شده و مورد اعتماد مشغول کنید. البته من هرگز اعتقادم، خانواده ام و دوستانم را رها نمیکنم. مدتها پس از آنکه توجهات رسانه ها از بین رفت، شما به این سه گروه نیاز دارید تا به زندگی "عادی جدید" خود برگردید. همیشه گفتم تراون آدم عالی نبود اما هیچ کس نتوانست مرا متقاعد کند که پسرم مستحق قتل و جنایت بود و هیچ کس هم نخواهد توانست شما را متقاعد کند که مایکل مستقل قتل بود.

البته این را هم بدان زندگی ما بیهوده و عبث نخواهد بود. تقویت "اجتماع ما" باید علی رغم این فجایع ادامه یابد. در حالی که برای عدالت مبارزه میکنیم خود را به سطح مناسبی از در اختیار داشتن همراهی دیگران خواهیم یافت. اگر آنها نمیخواهند صدای ما را بشنوند آنها را مجبور میکنیم حسمان کنند. برخی شاید این جمله من را اشتباه برداشت کنند منظورم از احساس کردن ما این است که درد ما و رنجمان به عنوان والدین فرزندان قربانی شده را احساس خواهند کرد. دیگر به ما بی توجهی نخواهد شد