این مرد یک داعشی است
یک نشریه آمریکایی در گزارشی از زندگی یکی از مقامات ارشد گروه داعش در سوریه، توهم و دیوانگی این فرد را به همراه قساوت و خشونت روحی او به تصویر کشیده/ با "عبدالعزیز کووآن" آشنا شوید؛ یک جوان بحرینی و حامی آل خلیفه که به سوریه رفته تا با بشار اسد بجنگد
زهرا توحیدیان - گروه بینالملل «نسیم»: نشریه آمریکایی "فارین پالیسی" در گزارشی از زندگی یکی از مقامات ارشد گروه داعش در سوریه، توهم و دیوانگی این فرد را به همراه قساوت و خشونت روحی او به تصویر کشیده است: با "عبدالعزیز کووآن" آشنا شوید، او یک جوان بحرینی و حامی آل خلیفه است که به سوریه رفته تا با اسد بجنگد.
اواخر سال ۲۰۱۱، عبدالعزیز نزد عموی سوری خود رفت تا او را با "ریاض الاسد"، کلنل نیروی هوایی سوریه و یکی از نخستین افرادی که به اسد پشت کرد، معرفی کند. عبدالعزیز که جوان ۱۶ ساله بحرینی بود، میخواست به شورشیان سوری بپیوندند اما والدینش از این کار ممانعت میکردند .
اوایل ۲۰۱۲، اول به استانبول و بعدا به همراه شمار دیگری از جنگجویان با اتوبوس و طی یک سفر ۱۳ ساعته به شهر مرزی "ریحانلی" رفت. از این شهر به شهر "حلب" وارد شد که کلا در دستان شورشیان ضد اسد است. عبدالعزیز چند هفته در میان گروههای معتدل جنگید اما به فساد و ناکارامدی اشان پی برد، از این رو به "احرار الشام" و سپس "جبهه النصره" پیوست. او که به جنگجوی مذهبی و نترسی شهره شده بود، از فرماندهان خود ناامید شد و از سوی خانواده نیز برای بازگشت به بحرین تحت فشار قرار گرفت و سرانجام اواخر ۲۰۱۲ به خانه برگشت و به مخض بازگشت، مادرش پاسپورتش را گرفت .
عبدالعزیز یک سال پیش گفت: در بحرین راه میروم و احساس میکنم در زندانم؛ حس میکنم دست و پایم را بستهاند و این جهان برایم بیمفهوم است. میخواهم آزاد باشم، باز برگردم. مردم دارند جان خود را فدا میکند و این شیوه زندگی، عزتمندانه است .
این عبارات، به طرز وحشتناکی یادآور داستان مرد دیگریست که آن سوی جهان بود و پایش به سوریه باز شد. "محمد العزاوی"، کویتی الاصل که ساکن لندن بود و به "جان جهادگر" معروف شد؛ چرا که قبل از اعدام گروگانهای داعش مثل جیمز فولی، استیون استوفلاف، دیوید هاینز، الن هانینیگ و پیتر کاسیگ، با لهجه بریتانیاییاش توجه غرب را به خود جلب کرد. سال ۲۰۱۰، نیروهای ضد تروریست انگلیس او را دستگیر کردند و مانع خروجش از کشور شدند وی نیز دقیقا در ایمیلی نوشت: احساس میکنم زندانیام اما نه در یک قفس، بلکه در بریتانیا .
افرادی چون عبدالعزیز و العزاوی هستند که سرزمینی به اندازه بریتانیا را در خاورمیانه از آن خود کردند. تقریبا هزار نفرشان موصل، دومین شهر بزرگ عراق را که با سی هزار پلیس عراقی تعلیم دیده از سوی آمریکا محافظت میشد، تصرف کردند؛ پلیسهایی که با پیشروی داعش محو شدند و میلیونها دلار از تانکهای آمریکایی را نیز به هدر دادند. اگر کسی میخواهد داعش را بفهمد، باید اول نیروهایش را بفهمد .
خانواده عبدالعزیز در اواخر دههٔ هشتاد میلادی از شرق سوریه به بحرین مهاجرت کردند. والدینش تلاش کردند تا زندگی شریفی را در پیش بگیرد. یکی از آشنایانش میگوید که پدرش او را به خوبی تعلیم داد، میخواست او درس بخواند و به دبیرستان برود، عبدالعزیز هم ساکت بود و همیشه مثل یک مرد رفتار میکرد .
عبدالعزیز سه ماه در در بحرین ماند و تلاش کرد مادرش را راضی کند پاسپورتش را به او پس بدهد، و سه روز بعد به سوریه رفت. وقتی به آنجا رسید، به داعش بپوست و بعدها گفت وقتی با برخی از "برادران" در سوریه از طریق اسکایپ صحبت میکرده، تصمیم گرفته به داعش بپویندند. تجربه پیشینش با گروههایی که از نظر ایدئولوژیکی شبیه داعش بودند، او را تشویق کرد به گروهی بپیوندد که بیشتر اعضایش، جنگجویان خارجیاند .
عبدالعزیز در داعش ارتقا یافت و یکی از هماهنگ کنندگان میان امیرهای محلی وسایر گروههای شورشی شد و پیامها و توافقات شفاهی را از جانب رهبرانش منتقل میکرد. کم کم به یک مقام امنیتی ارتقا یافته و سه شهر نزدیک مرز سوریه و عراق را تحت نظر گرفت. در داعش بود که خود را بهتر شناخت. فهمید وحشی، خشن و مصمم است. او سر از تن دشمنان جدا می کرد و یک دختر ایزدی را به عنوان برده در خانهاش نگه میداشت. این دختر را به خاطر حضورش در نبرد با پیشمرگان کرد جایزه گرفته بود. طبق مجله داعش، یک پنجم زنان اسیر گرفته شده در نبرد "سنجار"، میان رهبران اصلی داعش توزیع شده است .
از عبدالعزیز میپرسیم اگر پدرش یکی از اعضای جبهه النصره بود و او را در میدان نبرد میدید چه میکرد؟ میگوید او را میکشتم؛ چنانکه یکی از یاران پیامبر، پدرش را در جنگ کشت.
عبدالعزیز قبل از اینکه به سوریه برود، از دبیرستان در بحرین اخراج شد و به مدینه در عربستان سعودی رفت تا شریعت بخواند. طبق اظهارات یکی از اعضای خانوادهاش، آنجا هم بیشتر با افراد افراطی ارتباط داشت و خیلی زود از "گفتمان جهادی" حرف میزد که اشاره به شرایط ملالت انگیز سنیهای مسلمان در آفریقا، خاورمیانه و جنوب غرب آسیا اشاره داشت .
او خود را مانند خلیفه هشتم عباسی، "ابومعتصم" میخواند و میگفت میخواهد راه وی را در کمک به مسلمان سوری و عراقی ادامه دهد. گرچه نیروی امنیتی بود اما دنبال فرصتی میگشت که در جبهههای نبرد بجنگد. میگفت: نمیتوانم بنشینم، به دنبال شهادت اینجا آمدهام و همه جا خواهان آن بودهام .
خیلی طول کشید تا جهان متوجه انرژی مضاعف و وحشی صفتی سربازان داعش شود. پنج ماه قبل از سقوط موصل، اوباما در مصاحبه با نیویورک تایمز داعش را "گروه تازه کاری" از تروریستها خواند .
۲۳ اکتبر ۲۰۱۴، داستان عبدالعزیز به پایان رسید و به ضرب تک تیرانداز سوری کشته شد. جنگجویان قبل از مرگشان، وصیت نامه مینویسند تا پس از مرگشان به دست خانوادهشان برسد، عبدالعزیز هم به مادرش اینطور نوشته است: همانطور که میدانی و در تلویزیون میبینی، کافران و الرافضة به نقض شرافت مسلمانان، کشتنشان و شکنجهشان مشغولند، به خدا نمیتوانم خواهران و برادران مسلمانم را در حال مرگ ببینم در حالی که کسی به کمکشان نمیآید و کاری نکنم. در آخرت هم شفاعت تو را خواهم کرد .
اما داستان هزاران نفر امثال عبدالعزیز، هنوز ادامه دارد و سالهای سال هم در دنیا ادامه خواهد داشت .