جراح کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در غزه:
هرگز در یک روز این همه بیمار ندیده بودم
جراح کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در غزه گفت: من در عمرم این همه بیمار را در یک روز ندیده بودم، با اینکه کارکنان خود را برای این موضوع آماده کرده بودند، ولی تعداد بیماران باز هم خیلی بیش از توان آنها بود.
به گزارش گروه سلامت خبرگزاری فارس ریچارد ویلار جراح کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در غزه گفت: هرگز در یک روز این همه بیمار ندیده بودم اول یک مصدوم رسید، بعد دو، بعد هشت، بعد 16. بیمارستان ظرف چند ساعت از سکوت به شلوغی گرایید.
وی افزود: من در تیم جراحی کمیتۀ بینالمللی صلیب سرخ در بیمارستان اروپایی غزه در خانیونس کار می کنم، و فقط 24 ساعت قبل از آغاز خشونتهای روز دوشنبه وارد غزه شدم، در حالی که به سوی بیمارستان میرفتیم با خود فکر میکردیم که آیا این آرامش قبل از طوفان است، چرا که خیابانها واقعاً ساکت بودند. در عمل هیچکس در آن اطراف نبود. البته خبر داشتیم که انتظار میرود اعتراضاتی برپا شود.
ویلار تصریح کرد: من در عمرم این همه بیمار را در یک روز ندیده بودم. با اینکه کارکنان خود را برای این موضوع آماده کرده بودند، ولی تعداد بیماران باز هم خیلی بیش از توان آنها بود.
وی ادامه داد: البته بعضی نکات واقعاً برجسته بودند. کارکنان غیردرمانی هم مشغول نجات جان افراد بودند. من نظافتچیهایی را دیدم که به بهیاران برای رسیدگی به بیماران کمک میکردند. دیدم که مدیران بیمارستان محل خونریزی بیماران را میبندند. حدود 120 تا 130 بیمار فقط در اتاقهای عمل این بیمارستان درمان میشدند. هر لحظه هم ممکن بود اتوبوسی با 40 مجروح از راه برسد، ولی ما راهی نداشتیم جز اینکه به آنان رسیدگی کنیم.
ویلار تصریح کرد: احساس می کردم در ساعت اوج تردد به یک ایستگاه متروی پر از جمعیت وارد شده ام که همه مسافرانش نیازمند رسیدگی فوری پزشکی بودند؛ برخی از زخمی آنها خونریزی داشتند. اگرچه بیمارستان پر از بیمار بود، ولی باز هم عدهای بودند که مسئولیت ساماندهی امور را به عهده بگیرند.
جراح کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در غزه گفت: در این شرایط بحرانی، یک مورد خیلی جالب دیدم. بیماری را دیدم که با خونریزی شریان پا وارد بیمارستان شد. خون از شریان او تا سقف می پاشید. ناگهان فردی را دیدم که با دستش محکم شریان او را گرفت تا جانش را نجات دهد. این کار او باعث شد ما بتوانیم رگ را ببندیم.
وی افزود: آن فرد جان کسی را نجات داد و بعد ناپدید شد. من هرگز نخواهم فهمید که چه کسی آن کار را کرد ولی میخواهم از صمیم قلب از او تشکر کنم.
این یک عمل پزشکی قهرمانانه بود؛ تا جایی که دیدم هر کس که زنده به بخش جراحی وارد میشد آنجا را زنده ترک میکرد. به همین دلیل از کار با همکارانم افتخار می کنم.
ویلار ادامه داد: قبلاً کسانی را با جراحت گلوله دیده بودم ولی نه این همه. این نهمین یا دهمین مأموریت من با کمیته بین المللی صلیب سرخ بود که در آن بیشترین تعداد مصدومان را در یک روز دیدم. فکر میکنم برای کارکنان بیمارستان هم همین طور بود، چون آنها هم میگفتند که این همه بیمار را در یک روز و در یک فاصله زمانی کوتاه ندیده بودند، حتی در گذشته ها.
جراح کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در غزه گفت: دوشنبه یک چالش بزرگ لجستیکی بود که تیمهای حاضر در اینجا به خوبی از عهده آن برآمدند. آنها واقعاً باید به خودشان افتخار کنند؛ کسانی که با آنها کار میکنم خیلی بااستعداد و متعهد به کارشان هستند. در این میان،بیماران نیز توانستند دردی را تحمل کنند که میتوانست مرا از پا درآورد.
وی با بیان اینکه در اینجا به وضوح فقدان منابع و تجهیزات پزشکی به چشم میخورد. آنها مجبورند تجهیزات را به هر شکلی که شده سر هم کنند تا بتوانند جراحی را انجام دهند گفت: گاهی کارکنان مجبور میشوند از آنتیبیوتیکهای نا مناسب استفاده کنند. گاهی باید بدون منابع لازم به کار خود ادامه دهند.
اگر بیماری در ناحیه پا گلوله خورده باشد ممکن است شریان اصلی پاره شده و بیمار ظرف چند دقیقه از خونریزی بمیرد. ما باید ابتدا خونریزی را متوقف و سپس شریان را ترمیم کنیم. در همه جای دنیا برای این کار از هِپارین استفاده می کنند. استفاده از هپارین یک روش کاملاً معمول در خیلی از کشورها در سراسر جهان است ولی در غزه هپارین یافت نمیشد و این تفاوتی عمده در مسیر درمان مصدومان ایجاد می کرد.
ویلار تصریح کرد: همکاران من در اینجا به دلیل ورود مستمر بیماران خیلی خسته شدهاند. در اصل اولین هجوم مجروحان در روز 10 فروردین بود. اگر خشونتی در این سطح دوباره تکرار شود دیگر خیلی مشکل بتوان از پس آن برآمد، ولی کارکنان اینجا حتماً راهی پیدا خواهند کرد. این کاری است که آنان همیشه انجام داده اند.
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.