اخبار آرشیوی
"انجمن مطالعات خانواده در ایران" در نامهای به دبیرکل سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی زن، تأکید کرد؛ ترویج فرهنگ عفاف و پاکدامنی، مبارزه با آسیبهای رسانهای غرب در مقوله زن و خانواده و کاهش زمینههای خشونت علیه زنان، از وظایف مهم نهادهای بینالمللی است
به گزارش «نسیم»، متن این نامه خطاب به "بان کی مون" به شرح زیر است؛ «عبودیت و کمال، غایت آفرینش انسان است و «آرامش و سکون» موهبت زوج بودن اوست. رحمانیت خالق حکیم، حکم میکند که زنان و مردان در جوهرهی انسانیت و خمیر مایهی رشد و کمال، با هم یکسان بوده و هیچ کدام طفیلی دیگری نباشند. اما در این میان ـ صرف نظر از تفاوتهای جسمانی ـ درست است که «زن»، انسان است، اما «مرد» نیست و نباید «مردگونه» به نیازها و عواطفش نگریست. "ساحتهای زندگی" او همچون مردان، به دو بخش «انسانی» و «جنسیتی» تقسیم میشود. «ساحت انسانی» که زن و مرد نمی شناسد و جنسیت نمی پذیرد و در این وادی، هر دو فعّالاند و کمالجو، اما در ساحت جنسیتی، همچنان که مرد، مرد است و باید کار «مردانه» کند، پرواضح است که زن هم باید زن باشد و علاوه بر ایفای نقش محوری در تحکیم بنیان نهاد پاک «خانواده»، تربیت عاشقانه و مادرانهی نسل بشر، در صحنهی اجتماع بویژه در عرصههای متناسب با توانمندیهای جسمی و خلقیات روحی زنان مانند حوزههای علمی و دینی، پژوهشی و آموزشی، فرهنگی و هنری، تربیتی و درمانی و ... ، حضوری «عالمانه و فعالانه» داشته باشد. اما متأسفانه زن امروزی میان
دو «جاهلیت ظالمانه» محبوس شده است. یکی «جاهلیت مدرن» قرن بیست و یک میلادی یا به عبارت بهتر «تمدن سود انگار و لذتگرای غرب» که تصویری ابتذالگونه از زن ارائه میدهد و به بهانهی هویت بخشیدن به جنس زن و برقراری تساوی حقوقی متناسب با جنس مرد، عملاً هویت انسانی را از او گرفته و به مانند یک کالای سرگرم کننده و البته درآمدزا با او برخورد میکند و دیگری «جاهلیت کهن» که زن را موجودی کهتر در برابر مرد میانگارد و بهانهی حفظ عصمت و پاسداشت عفاف، زن را از بسیاری کمالات و حقوق انسانی خود دور نگه میدارد. اوج مهجوریت و ظلم پذیری «زن امروزی» در دنیای وانفسای غربی تا بدانجاست که نظام سلطه حتی از «روز جهانی زن» و هشتم مارس هر سال نیز زیرکانه و هوشمندانه سوء استفاده کرده و به نوعی برتری جنسیت زن را بر انسانیت او گوشزد مینماید. روزی که در آن به جای دادخواهی و استیناف حقوق برباد رفتهی زنان، متأسفانه ظلم مضاعفی بر این قشر از جامعه روا داشته شده و با شتاب بیشتر به درهی عمیق «برده داری نوین» سوق داده میشوند. اگر در قرون گذشته جنسیت زن فدای «نگاه یکسویه» و «مردسالارانهی تمدن غربی» میشد، امروزه در قالب تفکرات «مثلاً زن
سالارانه»، این هویت انسانی زن غربی است که به مسلخ اندیشه و روش زندگی مبتنی بر «اصالت لذّت» دنیای مادی غرب میرود و عملاً با «حبس واقعی آزادی اندیشه» و فریب او بیشترین لطمات بر انسانیتش وارد آمده و او را گرفتار مصائب تازهای همچون فمینیست گرایی مینماید. البته در کارایی «هشتم مارس» ها و جریانی که در «بستر مدرنیته» و از خاستگاه کشورهای غربی روئیده، همچنین از سرچشمهی سکولاریسم، اومانیسم و فردگرایی سیراب شده و نیز هرگونه نسب و نسبت خود را با «دین و معنویت» قطع نموده، مضافاً آلودهی سیاست ورزی حکام غربی گشته، نباید امید خیر داشت. سیاستمدارانی که از مسألهی زن به عنوان یک ابزار سیاسی برای تسلی عقدهی درماندگی و تحقیر خود در برابر سرافرازی جوامع نمونهی اسلامی همچون «جمهوری اسلامی ایران» بهره برده و همواره نظامهای مردم سالار و دین محور را متهم به عدم رعایت آزادی و حقوق زنان، نژاد پرستی و ... مینمایند. این در حالی است که به تعبیر رهبر حکیم و اندیشمند نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله خامنهای (حفظه الله تعالی)، «ما در مسئلهى زن از غرب طلبکاریم! ما مدعى غربیم؛ آنها هستند که دارند به زن ظلم میکنند؛ زن
را تحقیر میکنند؛ جایگاه زن را پائین مىآورند؛ به اسم آزادى، به اسم اشتغال، به اسم مسئولیت دادن، آنها را مورد فشارهاى روحى، روانى، عاطفى و اهانت شخصیتى و شأنى قرار میدهند؛ آنها باید جواب بدهند. جمهورى اسلامى در این زمینه یک مسئولیتى دارد. باید به طور صریح و بدون هیچ مجامله حرف خودش را که عمدتاً اعتراض به نگاه غربى و این نامعادلهى ظالمانهى غربى است ؛ بگوید.» بنابراین «انجمن مطالعات خانواده در ایران» نه فقط به اقتضای اهداف راهبردی خود در داخل ایران بلکه بنا به تعهد و وظیفهای که به عنوان «قائم مقام مرکز جهانی مطالعات خانواده» بر دوش خود احساس میکند و صد البته نگاه بلندی که نه فقط نسبت به «قاطبهی زنان آزادهی جهان» بلکه به ساحت خلیفه اللهی « بشریت و انسانیت» دارد، رسماً اعلام میکند: 1. حضیض ذلت منزلت زن، افول جایگاه رفیع خانواده، کثرت پدیدهی شوم طلاق و فروپاشی بنیان خانوادهها، رواج و قانونی شدن همجنس گرایی، سقط جنین و ... در جهان سرگشتهی امروزی، معلول دوری بشر دردمند از آموزههای الهی ادیان آسمانی ، رخت بربستن «اخلاق و معنویت» از رخسارهی فرهنگ و اجتماع و حاکمیت بی چون و چرای «ابتذال و بی بندوباری» در
پوشش آزادی است. بنابراین تنها راه صلاح و سداد آدمی را بازگشت نادمانهی وی به آغوش پر مهر تعالیم آسمانی ادیان الهی، تلاش برای حاکمیت معنویت و اخلاق در سطح جامعه و حفظ حریم و حرمت نهاد خانواده و منزلت زن میدانیم. 2. امروزه بلوغ فکری و نبوغ علمی زنان در عصر جولان مظاهر «فناوری ارتباطات» و به مدد افزایش گستره، نفوذ و پیشرفت تکنولوژیک جادوی هزارهی سوم تا بدانجا رسیده که دیگر تمیز و تشخیص مرز بین «آزادی و وارستگی حقیقی زنان» با «آزاد نمایی در لباس بردگی مدرن» چندان سخت و صعب نیست و اقبال روز به روز آنان به حفظ حجاب و عفاف و سایر دستورات ادیان الهی حقیقت جو و در صدر آنها «دین مبین اسلام» ـ که جایگاه والایی برای زن مسلمان در کانون گرم خانواده و محیط امن جامعه قائل است ـ و نیز ادبار لحظه به لحظهی آنان از فرهنگ منحط غربی این ارمغان شوم مدنیت افسار گسیخته، مسدود سازی شبکههای ماهوارهای ایرانی ـ اسلامی و روشنگر و نیز کاهش اعتبار سازمانهای بینالمللی و تزلزل مبانی ایدئولوژیک و ریزش تشکلهای به اصطلاح «مدافع حقوق زنان» از جمله دلایل اثبات این مدعاست. 3. نظام سلطه با تکیه بر امپریالیسم رسانهای غرب و بهره گیری از قدرت
سخت افزاری و نرم افزاری خود، ضمن ایجاد دگردیسی در ارزش ها و آرمانها، عیار بخشی به ناهنجاریهای اخلاقی، سخره گیری باورهای اخلاقی و انسانی و ترویج پنهان و آشکار فساد در کانون خانواده و حریم زن، متأسفانه عامدانه و جاهلانه، آیندهی نسل بشر را به سمت و سوی تباهی و ظلمت سوق میدهد. از این رو از همهی اندیشمندان، متفکران و پژوهشگران و فعالان دلسوز در کشورهای خارجی میخواهیم که با فراخوانی دادخواهانه به مجامع بینالمللی بویژه سازمان ملل متحد و تهییج و ترغیب سایر مجامع مرتبط در کشور خود بویژه مجالس قانون گذاری و محافل سیاستگذاری و استفاده از ظرفیت رسانهها، به تصویب و اجرای مقررات اثرگذار داخلی همت گمارده و راه را برای دستیابی به اجماعی بینالمللی و تصویب معاهدات فراگیر منطقهای و جهانی هموار سازند. 4. از مراکز علمی، تحقیقاتی، دانشگاهی و آکادمیک جهان خصوصاً «سازمانهای مدافع و مرتبط با حقوق و جایگاه زنان» و نیز دانشمندان، متفکران، صاحبنظران، فعالان و مرتبطان با حوزهی مطالعات زنان و خانواده انتظار میرود ضمن عمل به وظایف روشنگرانهی خود در صیانت از وجاهت انسانی این قشر از جامعه و حفظ و حراست از بنیان و نهاد پاک
«خانواده» از جمله برپایی همایشهای علمی و پژوهشی، برگزاری کرسیهای آزاد اندیشی، ساماندهی اتاق فکر و ایجاد دانشنامههای جامع، تقویت بار علمی و آموزشی مقولهی خانواده و زنان در رسانههای مکتوب و ارتباط جمعی، ایجاد شبکههای جدید ماهوارهای و اتاقهای اجتماعی در فضای مجازی اینترنت و راه اندازی سایتها، وبلاگها و ... ، نسبت به آگاهی بخشی به آحاد جامعه خاصه آموزش و تربیت «نیروهای انسانی کارآمد، مؤثر و دانشمند و آگاه به مطالبات زنان و حقوق خانواده» از هیچ کوششی دریغ ننمایند. 5. توقع فرهنگ سازی و افزایش دانش و بینش مبتنی بر تعالیم الهی و اندوختههای انسانی ، ترویج فرهنگ عفاف و پاکدامنی، مبارزه با آسیبهای رسانهای غرب در مقولهی زن و خانواده، کاهش زمینههای خشونت علیه زنان و افزایش امنیت روانی و اجتماعی وی در خانواده و جامعه، رشد و تربیت علمی و فرهنگی کودکان و زنان، ارتقای وضعیت بهداشتی و درمانی زنان، حمایتهای مالی از زنان بدسرپرست، فاقد سرپرست و یا سالمند، پرهیز از سیاسی نمودن مطالبات زنان، حمایت قضایی و احقاق حقوق محرومین و ستمدیدگان به ویژه زنان و کودکان قربانی مناقشات مسلحانه و تهاجمات بیگانه و ... از جمله
توقعات بجایی است که از اصحاب قلم و رسانه در کشورهای آزادهی جهان بویژه ملل اسلامی و نویسندگان، متفکران و هنرمندان در همه کشورها وجود دارد. 6. «تشکیل شبکهی جهانی زنان مستقل و اندیشمند» به منظور ایجاد «نهضت بینالمللی تعالی جایگاه زن و خانواده»، سازماندهی تعاملات علمی و فرهنگی سازمانهای مردم نهاد NGO ها، ایجاد همگرایی نظری و عملی در مسائل روز و ساماندهی فعالیت ها و اقدامات جمعی و ... از ضرورتهای امروزی است که میبایست در زمرهی نخستین اولویتهای زنان فرهیخته و دغدغه دار جهان معاصر بویژه «زنان مسلمان» به شمار آید.