اخبار آرشیوی
گزارش خبری تحلیلی «نسیم» از "پشت پرده و میراث یک میهمان ناخوانده"// از سهم قابل توجه ایرانیان در تأمین درآمد "وی چت"، تا تأثیرات مخرب آن بر خانوادهها
این روزها با هرکسی که برخورد میکنی، از دوست و آشنا گرفته تا فامیل و همکار نزدیک، شاید یکی از اولین سؤالاتی که بعد از سلام و احوالپرسی و در میانه خوش و بشهای صمیمانه میپرسند، این باشد؛ "عضو «وی چت» هستی؟!"... منظورشان هم همان سرویس پیام رسانی برای تلفن های همراه است که به صورت صوتی و تصویری و متفاوت از دیگر سرویس ها عمل میکند؛ اگر عضو باشی که در لیست طرف مقابلت به اصطلاح "اد" میشوی و اگر هم عضو نباشی، با تعریف و تمجیدهای شوقآور پیشنهاد میدهند که برنامهاش را در گوشیات نصب کنی! حالا هم آنقدر فراگیر شده که وقتی در داخل مترو هستی یا تاکسی، جوانی را در حال چت کردن با فرد دیگری میبینی که البته شاید هم آن فرد مقابل را نشناسد و آن نور سبز رنگ دوست داشتنی خیلیها، چشمت را نوازش میکند و ناخود آگاه توجهت به آن جلب میشود! این موضوع از آنجا جالبتر میشود که این شبکه های اجتماعی نوپدید، آنقدر توانستهاند خود را در دل جوانان جا کنند که شاید بتوان گفت، فیس بوک و امثال آن را پس زدهاند. به گزارش خبرنگار «نسیم»، بسیاری از کارشناسان معتقدند که فناوریهای جدید مانند شمشیر دو لبهای هستند که از سویی نعمت تلقی میشوند
و از سوی دیگر نقمت! مشکل آنجاست که پیش از آنکه فرهنگ استفاده از این فناوریها و شیوه صحیح بهرهگیری از آنها در بین مردم جا بیفتد، به سرعت جذابیت آنها چشم مردم و به حخصوصو جوانان را پر میکند؛ به گونهای که روز به روز شاهد آسیبهای اجتماعی جبرانناپذیر ناشی از استفاده نامناسب از این فناوریها مخصوصاً شبکههای اجتماعی نوپدید هستیم. از رقابت برای خودنمایی در این شبکهها تا پخش شدن عکسهای خصوصی و گسترش فساد و عادی شدن آن برای افراد به ویژه جوانان! شاید یکی از دلایل جذابیت نرمافزار "وی چت" این باشد که تمام دارندگان تلفن همراه با استفاده از این نرم افزار میتوانند با کسانی که در این مجموعه عضو هستند، چت کنند و انواع عکس های خود را در عرض چند ثانیه در آنجا به نمایش بگذارند. یکی دیگر از این موارد به ظاهر جذاب، چت گروهی و فرستادن "صوت" است؛ این در حالی است که کاربران در این مجموعه به تمام عکس های همگروههای خود دسترسی دارند و این خود یک هشدار است، به خصوص برای دختران و زنان جوان که در این میان آسیبپذیرتر از سایر گروههای اجتماعی هستند. این نگرانی ها وقتی جدی تر می شود که این نرم افزار از هیچ سیستم رمزگذاری برای
اطلاعات کاربران خود استفاده نمیکند! ظاهراً هنوز تکلیف مسئولان دولتی با شبکههای اجتماعی مانند "فیس بوک" روشن نشده؛ چرا که از سویی برخی از این شبکهها که طرفداران زیادی هم پیدا کرده، فیلتر است و از سویی دیگر، برخی از مسئولان عالی رتبه دولتی از عضویت خود در این شبکه ها اظهار رضایت میکنند. حال سوال جدی این است که چرا هنوز هیچ رسانه و مسئولی در خصوص این شبکه های اجتماعی نوپدید که جدیدترین آنها تا به امروز "وی چت" است، واکنشی نشان نداده؟! *ایرانیها؛ چهارمین تامین کننده درآمد "وی چت" روح الله مومن نسب، کارشناس فضای مجازی و عضو سابق کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه ( کارگروه فیلترینگ) در پاسخ به این سوال خبرنگار «نسیم» که آیا آماری از گرایش افراد به این شبکهها وجود دارد، میگوید: ایرانیها چهارمین تأمینکننده درآمدهای وی چت هستند و به نظر میرسد، بیش از 20% کاربران این ابزار اجتماعی، ایرانی هستند. مومن نسب معتقد است که «عموماً در اینگونه پایگاهها چیزی به نام حریم خصوصی مفهوم خود را از دست داده است؛ کافی است کسی کمتر اطلاعاتی داشته باشد تا صفحه دیگری را هک کند و اطلاعات مخفی او را به دست آورد». این کارشناس
درباره پشت پرده شبکههای اجتماعی جدید مانند وی چت و تانگو که به تازگی فراگیر شده، میگوید: پشت پرده همه این ابزارها و سوء استفادههای فراگیر از کاربران ایرانی، ضعف سیستمهای مخابراتی ایرانی است؛ تفاوت نمیکند محل این شرکتها در قلب دره سیلیکون آمریکا باشد یا پشت دیوار چین یا در جزیره ژاپن؛ مهم این است که هر کس در هر کجای جهان اراده کند میتواند بر فضای مجازی ما تأثیرگذار باشد و برای خودش درآمد هنگفتی کسب کند و از این نمد، برای خود کلاهی بدوزد و به قوانین کشورمان دهن کجی کند. وی تأکید میکند: باید زیرساخت های مخابراتی برای ابزارهای ایرانی مزیتساز باشد، نه ابزارهای غیر ایرانی و جلو خروج سرمایههای ملی و فرصت های شغلی گسترده را نیز باید گرفت. *مسئولان، جوانان را تشویق به قانونشکنی نکنند زهره طبیبزاده نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی نیز، با انتقاد از سخنان اخیر وزیر ارشاد که اعلام کرده بود با فیلترشکن وارد فیسبوک میشود، تصریح میکند: این مسائل، خود نگرانکننده است؛ چراکه نباید توسط مسئولان این موضوع که جزء قوانین است، مطرح شود و جوانان را ترغیب به این کار کنند. طبیبزاده همچنین بر این باور است که
«نیروی انتظامی و امنیتی، هشدارهای لازم در راستای آسیبهای شبکههای اجتماعی جدید را نداده است؛ در واقع مسئولان وزارت ارشاد که مرجع تصمیمگیری هستند، نیز باید نظارت بیشتری داشته باشند». *وقتی کار به مراجع تقلید میکشد فاطمه آلیا، نماینده تهران در مجلس و کارشناس مسائل اجتماعی با بیان اینکه مراجع قم در خصوص آسیبهای شبکههای مجازی تذکر دادهاند، میگوید: نرمافزارهای جدید، بسیار آثار جبرانناپذیری را به دنبال داشته و باید بدانیم دشمن پشت آنها است و باید استفاده نادرست این فضای مجازی آموزش داده شود تا شاهد گسترش آسیبهایی مثل ترویج روابط خارج از قاعده میان دختر و پسر نباشیم. وی تأکی میکند که «فیسبوک نباید رفع فیلتر شود» و در بیان دلیل آنهم میگوید: «ما به طور آشکار میدانیم که دشمن درصدد است تا با گسترش چنین شبکههایی، به هدف خود برسد؛ با توجه به همین نکته، شاهد تلاش برای گسترش بیبند و باری و اباحهگری در جامعه هستیم». *عادیسازی روابط نامشروع؛ یکی از تبعات منفی این میهمان ناخوانده مینو اصلانی رئیس بسیج جامعه زنان کشور نیز، درباره تبعات منفی شبکههای اجتماعی جدید مانند "ویچت" هشدار میدهد و میگوید: این
شبکهها باعث عادیسازی روابط نامشروع میشود و اصالت خانواده را متزلزل میکند و آثار منفی به دنبال دارد و باید جلوی گسترش چنین شبکههایی را گرفت. وی ادامه میدهد: شبکههای اجتماعی جدید مانند «ویچت» و همچنین فیسبوک، حیازدایی و ترویج اباحیگری را به دنیال دارد؛ باید خانوادهها را هوشیار و آگاه ساخت تا نظارت بیشتری بر فرزندان خود داشته باشند تا تبعات منفی این شبکهها، گریبانگیر آنها نشود». *سکوت مسئولان چه موقع شکسته میشود؟! در شرایطی که گسترش شبکههای نوظهور اجتماعی به صورت لحظهای صورت میگیرد و منتظر تصمیمگیری متولیان فرهنگی و فنی هم نمیایستد، باید دید که مسئولان مستقیم و غیرمستقیم این حوزه، چه زمانی در برابر سؤالها و اما و اگرهای هشدار دهنده این پدیدهها، سکوت را میشکنند و اقدام عملی و منطقی انجام میدهند؟! هرچند اخیراً سرهنگ مسعود زاهدیان رئیس پلیس امنیت اخلاقی ناجا صریحتر از دیگر مسئولان اظهار نظر کرد و گفت: «پلیس بر فضاهایی مانند وی چت و اینستاگرام نظارت میکند و با موارد خلاف عفت عمومی یا سوء استفادههای اخلاقی در این فضاها، برخورد میکند»، اما باید دید که آیا این هشدارهای انتظامی در شرایط سکوت
مسئولان حوزه زیرساختی و سیاستگزاری و نیز متولیان فرهنگی، کارساز خواهد بود یا خیر؟. گزارش: مهتاب چابک