اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، حسین ذبحی با بیان این مطلب گفت: در اینکه آیا مبارزه در سال‌های گذشته در سطوح مختلف نتیجه‌بخش بوده است یا خیر، مواردی هست که نتیجه کار را نشان می‌دهد؛ تعداد معتادان در سال 1314 حدود 1.5 میلیون نفر بوده و در سال 1334 همین میزان بوده است؛ در اوایل سال 1357 حدود دو میلیون نفر معادل 6 درصد جمعیت کشور معتاد داشته‌ایم. الان با جمعیت 75 میلیونی، حدود یک میلیون و 350 هزار معتاد و با محاسبه معتادان تفننی (دو برابر این عدد) باز هم عدد کمی نسبت به جمعیت کشور است؛ در حالیکه با عوامل متعددی روبرو بوده و هستیم که می‌توانست این آمار را به شدت بالا ببرد. با وجود شرارت‌های اشرار و قاچاقچیان در سال‌های گذشته، امروز انسداد مرزها در چنان شرایطی قرار گرفته است که آنها با نا امیدی از مرزهای خشکی، رو به سمت مرزهای آبی آورده‌اند؛ حتی در بازدیدهایی هم که از زندان‌ها داشته‌ایم، شرایط ترک اعتیاد، رو به بهبود مشاهده شده است. بعد از تصویب قانون جدید مبارزه با مواد مخدر که مواد روانگردان نیز به قانون اضافه شده است، زمینه بهتری برای مبارزه فراهم شده است. قاچاق و تولید شیشه که روزی مهمترین نگرانی مردم بود، کنترل شده است. با وجود گذشت سه سال از تصویب و ابلاغ قانون جدید مبارزه با مواد مخدر، هنوز مراکز درمانی کافی را در کشور نداریم؛ زندان‌ها با همه تلاشی که شده شرایط خوبی از جهت کنترل اعتیاد و جلوگیری از ورود معتادان به زندان‌ها دارند، اما از بابت ایجاد اردوگاه های ترک اعتیاد و مراکز مشابه، وضعیت خوبی نداریم. اکثر زندان‌های ما به سمت پاک کردن معتادان پیش می‌روند، در حالیکه شاید در گذشته اینطور نبوده است. با توجه به بزرگ بودن حجمه مواد، نیازمند این هستیم که همه دستگاه‌ها به موازات این شدت تهدید، وارد عرصه شوند؛ اینکه فقط از دستگاه قضا و پلیس انتظار داشته باشیم که وارد عرصه شود، فایده‌ای ندارد. سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری نیز نشان می‌دهد که یک دستگاه به تنهایی نمی‌تواند کاری بکند؛ نه تنها همه دستگاه‌ها در این مبارزه حضور کافی ندارند، بلکه نیاز به حضور بیشتری داریم. به طور میانگین 10 درصد جامعه ما (در نسبت بندی میان معتادان و افراد در معرض خطر) گرفتار پدیده اعتیاد است؛ این سؤال وجود دارد که چقدر از دستگاه‌ها وارد کار شده‌اند، برای مقابله با این پدیده؟!