اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، متن این نامه به شرح ذیل است: جناب آقای دکتر فرجی دانا - وزیر محترم علوم تحقیقات و فناوری با سلام و احترام و آرزوی موفقیت جنابعالی که در مقطع حساس و تاریخی سکان مدیریت و هدایت دانشگاه ها و مراکز اموزش عالی را بعهده گرفته اید. دشمنان این مرز و بوم، زمانی در مقابل خیزش و بیداری عظیم ملت ایران علیه ظلم، ستم و تاریکی، جنگ تحمیلی بلند مدتی را بر این سرزمین تحمیل کردند و این بار با زیر پا گذاردن همه اصول انسانی و اخلاقی، تحریم همه جانبه ای را به منظور ساقط کردن نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفتند و در این راه از هیچ عملی حتی تحریم دارو و اقلام غذایی که بدیهی‌ترین اصل قابل احترام همه ابناء بشر است خودداری نورزیدند. اما گذشت زمان بار دیگر اقتدار ملت در سایه الطاف الهی را به رخ آنان خواهد کشید. در چنین شرایطی سرنوشت ساز، جنابعالی در پی تحقق حماسه سیاسی ملت غیور ایران سکان هدایت این وزراتخانه را بعهده گرفته اید. امید می رود با سابقه علمی و سخت کوشی جنابعالی، راهبرد کلی دولت محترم مبنی بر اعتدال، تدبیر و امید و با تبعیت از فرمایشات حکیمانه و عالمانه مقام معظم رهبری، دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی بتوانند با بکارگیری پتانسیل های خود، نقش محوری خود در تحقق حماسه اقتصادی و کاهش آلام و درد ملت شریف ایران که ناشی از تحریم غیر انسانی آمریکا و اذناب آن می باشد را ایفاء نمایند. با کمال تاسف در طی روزهای اخیر برخی اقدامات در بعضی از دانشگاه ها از جمله دانشگاه صنعتی امیرکبیر مشاهده شده که بر خلاف انتظار ما از وزارت علوم و مشی جنابعالی که مکرراً به آن اذعان داشته‌اید، بوده است. ورود دانشگاه به فراز و فرودهایی سیاسی و باندی به نحوی که حتی گروه‌هایی با سابقه التهاب آفرینی، بهره برداری ابزاری از دانشگاه ها، ترویج اندیشه های سکولار، لائیک، خشونت طلبی و هرج ومرج، گمان کردند که می توانند دانشگاه را جولانگاه اغراض سوء سیاسی خود قرار دهند. جناب آقای وزیر هر چند که بررسی و ازریابی عملکرد چندین ساله یک دانشگاه توسط هیاتی دو یا سه نفره، آن هم در بازه ای دو روزه، به زعم ما امکان آن محل تردید بوده و شاید به همین علت نیز تا بحال در هیج دوره ای از تاریخ انقلاب مشاهده نشده، اما به دلیل اتخاذ این تصمیم از طرف جنابعالی مورد قبول و قابل احترام بوده و خواهد بود. اما بدیهی است که مسئله ای بدین حد با اهمیت و سنگین نیاز به افرادی با تجربه و کارامد و همچنین اتخاذ ساز و کارهای علمی و اجرایی دقیق دارد. با کمال تاسف آنچه پیرامون هیات اعزامی به دانشگاه صنعتی امیرکبیر قبل از حضور، حین و پس از آن در این دانشگاه به وجود آمد حاکی از عدم توجه به این اصول بود. لذا دور از انتظار همگان اعضاء محترم هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر شاهد اقداماتی حاشیه ساز و دغدغه آفرین بودند. بطوری که موجبات دغدغه و نگرانی و ابراز تاسف جمع کثیری از اعضاء محترم هیات علمی را پدید آورد. در این ارتباط و به منظور تنویر افکار و استحضار جنابعالی و ابراز صریح دغدغه و نگرانی اعضاء هیات علمی این دانشگاه در ذیل نکاتی را معروض می‌داریم: 1- انتظار می‌رفت که وزارت علوم در ارزیابی عملکرد دانشگاه‌ها از طریق اعزام هیات، بصورت یکسان و برابر عمل می‌کرد و از انتخاب گزینشی دانشگاه‌ بزرگ و با سابقه‌ای چون امیرکبیر و رها کردن مابقی دانشگاه‌ها پرهیز می کرد. اگر چه همانطور که اشاره شد اصل این نوع ارزیابی عملکرد مراکز علمی خصوصا دانشگاه بزرگی چون دانشگاه صنعتی امیرکبیر که به تعبیر رهبر حکیم انقلاب، مادر دانشگاه های صنعتی کشور است، جای تامل و تردید دارد و نیازمند بررسی های دقیق و علمی تر می باشد و بجا بود قبل از شروع با کارشناسان مربوطه مشورت می شد، اما رها کردن دیگر دانشگاه ها و شروع از این دانشگاه موجبات ناراحتی و دغدغه خاطر اساتید محترم دانشگاه را فراهم آورده است. همچنین این امر زمینه ساز این تلقی شد که وزارت علوم با نگاه یکسویه و خاص و متفاوت به دانشگاه امیرکبیر نگریسته است. لذا اساتید محترم که شاهد پیشرفت های شگرف سال های اخیر این دانشگاه در ارتقائ رتبه در بین دانشگاه های دنیا از رتبه2000 به 350، افزایش تعداد مقالات و انتشارات علمی، تاسیس بیش از 40 رشته جدید تحصیلات تکمیلی و دهها افتخار دیگر بودند، این عمل وزارت علوم را نوعی بی توجهی به شان و منزلت و موقعیت این دانشگاه و اجزای آن انگاشتند. 2- بدون تردید منطق، نحوه انتخاب و اعزام هیات نبایستی به شکلی باشد که شبهه یکسویه بودن، از پیش قضاوت داشتن، مرزبندی کردن بین دست اندرکاران، مدیران، اعضاء هیات علمی و سایر همکاران را متبادر نماید. اما عملکرد هیات اعزامی آن چنان بود که در جریان حضور آنها در دانشگاه، این تلقی در ذهن ها شکل گرفت. متاسفانه هیات از ابتدای حضور و حتی می توان گفت از پیش از حضور با انتخاب و چینشی خاص به دنبال کسب اخبار و اطلاعات یک سویه بود که اشاره کوتاه به برخی از این امور در ادامه کمک به جلوگیری از تکرار آن در آینده خواهد نمود: الف - هر چند که هیات اعزامی در روزهای دوشنبه 25/9/1392 و سه شنبه 26/9/1392 در دانشگاه حضور یافت، اما خبر ورود هیات از دو هفته قبل توسط بعضی افراد در دانشگاه پخش و به مدت دو هفته اخبار ضد و نقیض و بعضاً التهاب آفرینی دانشگاه را فرا گرفت. این در شرایطی بود که با نزدیک شدن به پایان ترم و ورود به زمان امتحانات، بنظر می آمد یک بخش خاص در دانشگاه بعنوان عقبه مرتبط با بخشی از وزارت علوم در صدد آماده سازی فضای میدانی در این دانشگاه می باشد. ترغیب برخی جریانات دانشجویی غیر رسمی، تحریک اذهان عمومی کارکنان و اساتید و التهاب آفرینی ذهنی و روانی، تنها بخشی از بستر سازی مدیریت شده برای ورود هیات مذکور به این دانشگاه بود که این امر اصل انصاف و بی‌طرفی را زیر سوال می کند. ب - در همین راستا قبل از ورود هیات، جمع اندکی از اعضاء هیات علمی بصورت غیر رسمی و هماهنگ با وزارت علوم و هیات اعزامی، اقدام به برگزاری جلساتی با طرح مباحثی چون عزل مدیریت و طرح جایگزین های مختلف را مطرح نمودند. اساتید مذکور ادعا می داشتند که وزازت علوم قصد تعویض مدیر دانشگاه را دارد. از طرفی جهت پاسخ به سوال مجلس شورای اسلامی نیاز به رای اساتید است. بنابراین لازم است که اساتید دانشگاه فرد دیگری را از طریق هیات به وزارت علوم پیشنهاد دهند. نکته جالب توجه آن است که اولین سوال هایی که از سوی هیات اعزامی از مسوولین دانشگاه پرسیده می شد نیز مربوط به این جلسه غیر رسمی بود. متاسفانه هیات اعزامی از اولین ساعات حضور در روز دوشنبه صبح اعلام تمایل خود، به منظور حضور در این جلسه را اعلام نمودند. در نهایت نیز این هیات عیلرغم عدم حضور در دیگر جلسات اساتید ( توضیح بیشتر در بند بعد) با پیگیری خاصی در این جلسه شرکت کردند. این موضوع باعث ایجاد چند پارگی و شکاف در بین همکاران اعضاء هیات علمی گردیده و ناقض اصل پایبندی به اصول اخلاقی، عدم رعایت شان و منزلت مدیریت موجود، یکپارچگی اساتید و مباحث حاشیه ای در فضای عمومی دانشگاه شد. شبیه همین هماهنگی در یک جریان دانشجویی غیر رسمی و بعضا دارای پیشینه التهاب آفرینی و وابسته به جریان های بیرون دانشگاه با ایجاد فضای تند، افراطی و هنجار شکنانه نیز صورت گرفت. این گروه نیز که در اقلیت قرار دارند، بطور کاملا هماهنگ و مطلع از زمان حضور هیات، به محض حضور هیات اعزامی اقدام به تجمع نمودند. ج- در راستای فرایند مذکور به وضوح مشخص شد که پس از ورود هیات به دانشگاه و در پی هماهنگی از قبل انجام شده، هیات اعزامی تاکید خاصی برای حضور در جمع گروه خاصی از اساتید محترم را داشتند. این درحالی است که در عصر همان روز جامعه اسلامی اساتید دانشگاه امیرکبیر با قدمتی 30 ساله، جلسه‌ای رسمی و با موضوع بررسی وضعیت دانشگاه را در دستور کار خود داشت که جمع کثیری از همکاران اعضاء هیات علمی نیز در این جلسه حضور به هم رساندند. اما متاسفانه هیات اعزامی وزارت علوم علیرغم دعوت رسمی، برای شنیدن نظرات اساتید عضو بزرگترین و قدیمی ترین تشکل اساتید این دانشگاه که متفاوت از سخنان گروه دیگر بود، حضور نیافتند و تنها به شرکت چند دقیقه ای آن هم موقع خداحافظی اکتفاء کردند. این درحالی بود که هیات دو برنامه زمانی خاص خود را به دو گروه غیررسمی و کوچکتر اما با نگرش متفاوت اختصاص داد. د- رفتارهایی از جنس عملکرد اشاره شده توسط هیات در این دانشگاه این ذهنیت را در بین جمع کثیری از همکاران هیات علمی ایجاد کرد که هیات به دنبال کسب اطلاعات یک سویه و مغایر با واقعیت‌های این دانشگاه که فاقد جامعیت لازم بوده، می‌باشد. پر واضح است که این نوع سانسور در شنیدن و اقعیت، نقض هدف اولیه اعلام شده از سوی هیات می باشد. 3- همانگونه که اشاره شد عدم رعایت نگاه همه جانبه منجر به چرخش هیات به خبرگیری و اثر پذیری از طیف های خاص که بعضا دارای جهت گیری‌های سیاسی و مرتبط با جریانها و گروه های بیرون از دانشگاه بوده اند، شده است. به پیوست یک نمونه از نامه اعضای وابسته به یک گروه خاص که فاقد وجاهت قانونی می‌باشد و به لحاظ عقبه سیاسی متصل به جریان ملی - مذهبی و وابسته به برخی احزاب و گروه های منحله بوده، جهت استحضار ایفاد می‌گردد. همانطور که ملاحظه می گردد برخی از امضاء کنندگان این نامه نیز از عناصر فعال در دانشگاه و دارای ارتباط تنگاتنگ با هیات اعزامی و از گردانندگان اصلی جلسات اساتید مورد اشاره در دانشگاه می باشند. نشانه‌هایی از این دست، این بیم و ناامیدی را در اذهان تقویت کرده که نکند دانشگاه مجددا حیاط خلوت جریانات و گروه های سیاسی و میدان چالش و منازعات سیاسی گردد. در پایان ضمن پوزش از اطاله کلام امید آن می رود که جنابعالی با بکارگیری تدبیر مناسب و متناسب با شرایط حساس کنونی مانع از ورود التهابات و منازعات سیاسی بیشتر به دانشگاه شوید. همچنین به نظر می رسد با توجه به اصل "من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق"، قدر همکارانی که مسئولیت دانشگاه‌ها را بر عهده داشته و منشاء خدمات ارزنده‌ای بوده‌اند را گرامی داشته، مانع از ورود نگاه سیاسی به دانشگاه ها بشوید. مجدداً این بیم و دغدغه را متذکر می شویم که نشانه‌هایی از نفوذ افراد دارای جهت گیری‌ها و مواضع سیاسی خاص در رده‌هایی از مدیریت و تصمیم‌سازی در آن وزارتخانه مشاهده می شود. متاسفانه این افراد در صدد انتقال و ایجاد شبکه های ارتباطی و بهره‌برداری‌های سیاسی از دانشگاه ها هستند. ترکیب اعضای هیات اعزامی که همگی دارای وجه مشترک تعلق به یک سلیقه سیاسی می باشند و دیگر موارد که بیان آن در این نامه نمی‌گنجد نشانه‌هایی از این دغدغه است. با آرزوی توفیق الهی جامعه اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر