اخبار آرشیوی
عضو فراکسیون جوانان مجلس در گفتگو با «نسیم»: سیاست "تحدید نسل" در ایران، باید از دهه ۷۰ متوقف میشد/ کشورهای توسعه یافته، از تبعات منفی کاهش رشد جمعیت آگاه شدهاند و سیاست خود را تغییر دادهاند/ رژیم اشغالگر قدس، پیشقراول سیاستهای ازدیاد نسل شده است
ابوالفضل ابوترابی در گفتگو با «نسیم»، به بیان نکات زیر پرداخت؛ -سیاست تحدید نسل در کشور ما باید از دهه 70 متوقف میشد، اما متأسفانه این امر تحقق نیافت؛ رهبر انقلاب بارها نگرانی خود از این روند اعلام کردهاند، بنابراین بر همگان یک حجت است که برای تغییر سیاست جمعیتی کشور هر کدام به نوبه خود کاری انجام دهند. -دولت نگاه خوبی در زمینه افزایش جمعیت دارد؛ چرا که برای اولین بار در لایحه بودجه 93 حدود 300 میلیارد تومان برای موضوع جمعیت اختصاص داده است. امیدواریم این نگاه مثبت در عمل نیز وجود داشته باشد. -وزارتخانههای مرتبط مانند وزارت بهداشت نیز باید سیاستهای تشویقی ازدیاد نسل را در اولویت کاری خود قرار دهد. - کشوری که بیشتر جمعیتش پیر است، به نوعی میتوان گفت که مشت آن خالی است و چیزی برای عرضه کردن ندارد؛ اگر به همین روند پیش برویم، کشور ما ظرف 30 سال آینده کشوری پیر خواهیم بود. بنابرین اکنون باید دست به کار شویم و کاری برای پیشگیری از وقوع این بحران انجام دهیم. -جمعیت عمده مملکت ما از سن 25 تا 60 سال است و اگر به همین روند ادامه یابد، در آیندهای نه چندان دور تمام نیروهای کار، خلاق و مبتکر را از دست خواهیم داد و
تبدیل به جمعیت مصرف کننده صرف خواهیم شد؛ در این شرایط، سازمانهای ما بدون اینکه پولی وارد سیستمشان شود، باید برای جمعیت میانسال خود (هزینه بازنشستگی و ...) هزینه کنند. -تمام کشورهای پیشرفته دنیا از تبعات پیری جمعیت خود آگاه شدهاند و سیستمهای تشویقی خوبی را برای ازدیاد نسل در نظر گرفتهاند؛ حتی در این میان رژیم اشغالگر قدس هم پیشقراول این موضوع است؛ علاوه بر آن، فرانسه، انگلستان و روسیه با به کارگیری امکانات زیاد، مردم را به ازدیاد نسل تشویق میکنند؛ کره جنوبی در حال حاضر با بحران کاهش رشد جمعیت در کشور خود رو به روست و زنگ خطر در آن کشور هم به صدا در آمده است. -رهبری در دیدار اخیر خود بر ضرورت فرهنگسازی و اقناع نخبگان در خصوص افزایش رشد جمعیت تأکید کردند. - درباره خواص و افراد تأثیرگذار دو مشکل اساسی وجود دارد؛ یکی اینکه برای توجیه کردن خواص (نخبگان) نیاز به کار سنگین علمی داریم که متأسفانه هنوز کار به خصوصی را در این زمینه شاهد نیستیم؛ چرا که متأسفانه هنوز یک مطالعه علمی تطبیقی با سایر کشورها انجام نشده، تا بتوانیم با آمار و ارقام آنها را اقناع کنیم؛ بنابرین در این زمینه به نوعی عقب هستیم که کارشناسان و
افراد صاحبنظر باید ورود کنند. -مشکل دوم در اقناع نخبگان هم این است که جامعه در اغلب اوقات دیگر به دنبال خواص و افراد تأثیرگذار نیست؛ چرا که به طور مثال، جامعه ما در این مورد نسبت به بچهدار شدن و نگهداری از آن، تنبل شده است و این فرهنگ در آنها رسوخ پیدا کرده که باید با فرهنگسازی، به تدریج این معضل را رفع کرد.