اخبار آرشیوی
آیتالله جوادی آملی: نشان عدم کارآیی اتکای صرف به قانون برای اداره جامعه همین پروندههایی است که در دستگاه قضایی انباشته شده است/ اگر فرهنگ گذشت در جامعه رشد پیدا کرد میتوان با آن جامعه را متمدن کرد
ایسنا نوشت: آیت الله جوادی آملی، استاد حوزه در جلسه هفتگی درس اخلاق خود در جمع طلاب و فضلای حوزه و اقشار مختلف، تصریح کرد: در اسلام سه فصل مطرح است؛ یک فصل مربوط به فقه است، یک فصل مربوط به حقوق و یک فصل نیز به اخلاق مربوط میشود. وی ادامه داد: فصلی که مربوط به حقوق است، احکام الهی است و حقالله است. بر ما واجب است که به آن عمل کنیم و در اجرای آن کوتاهی نکنیم و اگر کسی خواست اجرا کند، او را تایید کنیم یا مانع او نشویم. این بخشهایی از فقه و احکام الهی است. جوادی آملی افزود: هر چه دین خدا و حکم خدا شد، نهتنها باید اجرا کنیم و مانع مجریان نشویم بلکه باید آنها را تایید کنیم. این «وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا» برای چند نکته است؛ نکته اول این است که مومنان عبرت بگیرند و دوم آنکه مومنان قدرت بگیرند وقتی ببینند حدود الهی اجرا میشود. این تنها برای عبرتگیری نیست، برای قدرتیابی هم هست. این مربوط به فقه است که حقالله است. این استاد حوزه اظهار کرد: حقوق مربوط به مسائلی است که افراد نسبت به یکدیگر دارند. اگر به کسی ظلم شده است، او برابر عدل میتواند انتقام بگیرد. آیاتی از این قبیل که «مَنِ اعْتَدَی عَلَیْکُمْ
فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَی عَلَیْکُمْ» یا «وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ» نشانه آن است که جامعه میتواند حق خودش را احیا کند. وی خاطرنشان کرد: اخلاق که مکمل و متمم مساله حقوق است و در تایید و اجرای فقه و دین خدا نیز سهم تعیینکنندهای دارد، آن است که انسان برابر احسان عمل کند، نه برابر عدل. جوادی آملی یادآور شد: اگر بخواهیم جامعه را با قانون اداره کنیم، بسیار سخت است چون قانون کف تمدن است و نشان عدم کارآیی قانون همین هفت، هشت میلیون پروندهای است که در دستگاه قضایی است. این استاد حوزه گفت: نتیجه «جَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُهَا» انباشته شدن پرونده در دستگاه قضایی است اما اگر «وَیَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ» در جامعه رشد کرد، دیگر از کف تمدن میآییم به سطح تمدن. با گذشت میشود جامعه را متمدن کرد و با خوبی باید جلوی بدی را گرفت. وی تصریح کرد: دین، ما را به حیا دعوت کرده است. این حیا سرمایهای است که خدا به ما داده و باعث کرامت انسان شده است. یک انسان اهل حیا در جامعه کریم است. نه بدی میکند، نه بدی را فورا پاسخ میدهد بلکه بر اساس «وَیَدْرَءُونَ
بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ» پاسخ میدهد. این انسان با حیا را ذات اقدس الهی دوست دارد. این سرمایه در همه هست، حتی در بزهکاران و تبهکاران منتها با شدت و ضعف. جوادی آملی ادامه داد: اخلاق، هنر زندگی است، مثل ظرف بلورین است و جامعه را جذب میکند، افراد را جذب میکند. اخلاق، رابطه خود را با خود تنظیم میکند؛ به نحوی که فرد با خود میگوید من انسانم و هرگز نباید حرفی بزنم که دیگری بخندد. این استاد حوزه افزود: این بیان نورانی علی بن ابی طالب (ع) است. این نامه را در نهجالبلاغه برای فرزندش نوشت و فرمود محفل سرور چیز خوبی است. کسی بگوید و دیگری بخندد چیز خوبی است اما با یکدیگر مزاح نکنید چون عداوت میآورد و تو نگو که دیگری بخندد یعنی وسیله خنداندن نباش. اینها را میگویند عظمت روحی، اینها را میگویند ادب، اینها را میگویند هنر، اینها را میگویند ظرف بلورین