اخبار آرشیوی

کدخبر: 208575

تبیین بیانات رهبر معظم انقلاب در بارگاه رضوی/۲- تبیین پروژه آمریکایی - صهیونیستی برای مصادره انقلاب‌های منطقه

رهبر بصیر انقلاب در طلیعه سال جدید طی سنت حسنه‏ای که در تمامی سال‏های گذشته نیز بانی آن بودند، «نقشه‏ی راه» ماه‏های آینده‏ی کشور را در سخنانی در جمع زایران ثامن‏الحجج (علیه السلام) تبیین و تشریح کردند. افزون بر نکات راه‏گشا و استراتژیک پیرامون مسایل مختلف، تأکید و تحلیل ایشان بر قطعی بودن پیروزی حرکت‏های اسلامی منطقه و از سوی دیگر تداوم سلسله شکست‎های سیاست‏های آمریکا در منطقه بود. در این میان معظم له با اشاره به خیزش و خروش ملت‏های منطقه علیه حاکمان دست‏نشانده به سه تزویر و ترفند آمریکا و غرب در این باره پرداختند و خاطر نشان کردند: 1- آمریکا و غرب تلاش کردند در همان ابتدا در شرایطی که «حسنی مبارک» و «بن علی» را از دست داده‏اند، شاکله‏ی نظام آن‏ها را حفظ کنند و از همین روی اصرار کردند نخست‏وزیرها بمانند؛ اما ملت‏ها با ادامه‏ی قیام خود بر این ترفند فایق آمده و دولت‏ها را ساقط نمودند. 2و3- آمریکا و غرب، پس از این که عوامل خود را در این کشورها از دست دادند، دو ترفند دیگر را در پیش گرفتند که یکی «فرصت‏طلبی» و دیگری «شبیه‏سازی» بود. فرصت‏طلبی آن‏ها این بود که خواستند انقلاب‏ها را مصادره کنند ولی در آن شکست خوردند و... هم‏چنین تلاش کردند آن‌چه در این کشورها اتفاق می‌افتد را در ایران اسلامی پیاده کنند... اما معلوم بود این حرکت، شکست‏خورده و کاریکاتوری مضحک و بی‏نتیجه است و ملت ایران بر دهان آن‏ها کوبید. با سونامی تحولات سیاسی در 10 هفته‏ی اخیر که دومینووار از تونس و مصر به دیگر رژیم‏های وابسته به غرب رسید، آمریکایی‏ها و صهیونیست‏ها در همان هفته‏های اولیه، پروژه‏ی شبیه‏سازی ناآرامی‏ها در جمهوری اسلامی را کلید زدند. موضوع این نوشته به فقره‏ی اخیر فرمایش مقام معظم رهبری، یعنی ترفند شبیه‏سازی ناآرامی‏های منطقه از ایران اسلامی تمرکز دارد و می‏کوشد دلیل شکست این پروژه‏ی آمریکایی- صهیونیستی را مورد واکاوی قرار دهد. با سونامی تحولات سیاسی در 10 هفته‏ی اخیر که دومینووار از تونس و مصر به دیگر رژیم‏های وابسته به غرب رسید، آمریکایی‏ها و صهیونیست‏ها در همان هفته‏های اولیه، پروژه‏ی شبیه‏سازی ناآرامی‏ها در جمهوری اسلامی را کلید زدند؛ این در حالی بود که مقام‌های صهیونیستی بارها و به کرات از شکل‏گیری یک انقلاب اسلامی دیگر در منطقه ابراز نگرانی کردند؛ هم‏چنان‏که نشریه‏ی آلمانی «دِی سایت» در همان ایام تصریح می‏کند که اسراییل از تکرار شدن انقلاب اسلامی ایران در مصر هراسناک است، بنابراین اتفاقی که باید می‏افتاد این بود که ناآرامی‏ها را به ایران اسلامی منتقل کنند و ناگفته پیداست که با به ثمر نشستن این پروژه، علی‏الحساب منافع زایدالوصفی برای آمریکایی‏ها و صهیونیست‏ها به وجود می‌آمد؛ چراکه اول؛ وجه‌ الهام‏پذیری ملت‏های منطقه از انقلاب اسلامی ایران را به زعم خودشان مهار می‏کردند و ناآرامی‏ها در ایران از نقش معنوی جمهوری اسلامی می‏کاست. دوم؛ با توجه به شرایط و فضای خاص منطقه‏ای درصدد بودند با انتقال ناآرامی‏ها به ایران، اهداف شوم و البته ابتر مانده‏ی خود در فتنه‏ی سال 88 را بازسازی و عملیاتی نمایند. اشتباه بزرگ آمریکایی‏ها و فرزند خوانده‏ی آن‏ها -رژیم منفور و جعلی صهیونیستی- این بود که کماکان اشتباهی را که در ایام فتنه مرتکب شده‏ بودند، دوباره تکرار کردند؛ یعنی نه تنها دچار خطای در تحلیل درباره‏ی ایران اسلامی شدند، بلکه اشتباه را با اشتباه ادامه دادند که این خود خطایی بزرگ است. بازبینی صحنه‏ی فتنه‏ی 88، خطای محاسبات آمریکا و اذنابش که مدیریت بیرونی فتنه را برعهده داشتند، آشکارا به تصویر می‏کشاند. آن‏ها تمام توان مادی، تکنولوژیک و رسانه‏ای خود را به میدان آوردند تا با تضعیف ساختارهای نظام جمهوری اسلامی و پمپاژ شایعات و شبهات، براندازی نظام را با روش کودتای مخملی به سرانجام برسانند؛ اما فصل 8 ماهه‏ی نبرد نرم در سال 88 - 22 خرداد تا 22 بهمن- ورق را برگرداند و سلاح بصیرت ملی را در پی داشت. 9 دی و 22 بهمن 88، اقتدار و توانمندی خارق‏العاده‏ی نظام جمهوری اسلامی را بار دیگر به اثبات رساند و جمعیت ده‏ها میلیونی مردم نشان داد که مدیریت فتنه قافیه را به بدترین شکل ممکن باخته‏است. درس عبرت‏نگرفتن مدیریت بیرونی فتنه باعث شد تا آن‏ها در اواخر سال گذشته و با شروع تحولات منطقه، پروژه‏ی انتقال ناآرامی‏ها به ایران اسلامی را دنبال کنند؛ اما در 25 بهمن 89 که قرار بود جریان فتنه، به بهانه و ادعای حمایت از ملت مصر و تونس، اردوکشی خیابانی به راه بیندازند، تشت رسوایی آن‏ها از بام سرسپردگی و آلت دست بودن، بر زمین افتاد. تحرکات و تقلاهای جریان فتنه در اول اسفند نیز نشان داد که الگوی شبیه‏سازی و انتقال ناآرامی‏ها به ایران، عقیم مانده ‏است. مشکل آمریکایی‏ها درباره‏ی ایران، فقر تحلیل است؛ نشریه‏ی «فارین پالیسی» به صراحت تأکید می‏کند که آمریکایی‏ها در تحلیل شرایط ایران ناتوانند. این‌جاست که شخصی مثل «جرج سوروس» با تخصصی به اصطلاح «عملیاتی کردن کودتاهای مخملین در کشورهای هدف»، ماه گذشته در گفت‏وگو با (C.N.N) پیرامون تحولات منطقه‏ای و ایران اسلامی، تنها از سر ناتوانی و عجزآلود می‏گوید: «شرط می‏بندم تا یک‏سال دیگر، ایران شکست خواهدخورد.»!! جالب است که نشریه‏ی آمریکایی «فارین پالیسی» با به تمسخر گرفتن این گفته‏ی «جرج سوروس» و یادآوری این نکته که ادعاهای همراه با هیجان امثال آقای سوروس از پس از انتخابات اخیر این کشور، به ثمر ننشسته، می‏نویسد: «علی‏رغم این شرط‏‏بندی جرج سوروس، تحولات اخیر نشان‏دهنده‏ی مانایی جمهوری اسلامی ایران است.» مشکل آمریکایی‏ها درباره‏ی ایران، فقر تحلیل است؛ همین نشریه‏ی «فارین پالیسی» به صراحت درادامه‏ی مطلب مورد اشاره، تأکید می‏کند که آمریکایی‏ها در تحلیل شرایط ایران ناتوانند. به نظر می‏رسد این فقر تحلیل به عدم درک و فهم آن‏ها از الگوی مردم‏سالاری دینی بر می‏گردد که در آن دو رکن رکین «جمهوریت» و «اسلامیت» درهم تنیده شده و جمهوری اسلامی با عقبه‏ی اسلامی و ایرانی خود این قابلیت را داراست که از تمامی گذرگاه‏های صعب‏العبور، گذر کند؛ هم‏چنان‏که به تعبیر «فاینشال تایمز»: «جمهوری اسلامی برنده‏ی تحولات اخیر منطقه است؛ چراکه قدرت منطقه‏ای خود را تثبیت کرده و حتی توانسته در بحبوحه‏ی ناآرامی‏ها در منطقه، با اعزام دو رزم‏ناو به آب‏های مدیترانه و عبور از «کانال سوئز»، اقتدار خود را به نمایش بگذارد.» از سوی دیگر به قول «واشنگتن تایمز»: «تحولات جدید در خاورمیانه و ناآرامی در کشورهای منطقه، همان هدفی را دنبال می‏کند که انقلاب اسلامی از سال 1979 میلادی به دنبال آن بود و آن هدف، تضعیف قدرت و نفوذ آمریکا است.»* (*) حسام‏الدین برومند، کارشناس مسایل سیاسی
ارسال نظر: