اخبار آرشیوی
پایگاه اطلاعرسانی Khamenei.ir به مناسبت روز حقوق بشر، بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار جمعى از بسیجیان را درباره "نقض حقوق بشر در غزه" بازنشر داد
این وحشىگرىهائى که در این یک هفتهى اخیر در غزه انجام گرفت، که حقیقتاً انسان را از سطح سبعیت مسئولین رژیم صهیونیستى دچار شگفتى میکند، همینها بایستى وجدان دنیاى اسلام را تکان بدهد و این حرکت عظیم مردمى در دنیاى اسلام بایستى روح تازهاى پیدا کند. دشمن بیکار نیست و این حرکت ابعاد گوناگونى دارد: اولاً، سبعیت سردمداران رژیم صهیونیستى. چقدر اینها وحشىاند، چقدر اینها دور از وجدان بشرىاند؛ انسانهاى بیگناه را، انسانهاى غیرنظامى را اینجور مورد تهاجم قرار دادن! انسان واقعاً تعجب میکند، حیرت میکند؛ بوئى از انسانیت، اینها نبردهاند. اینها در مقابل دنیاى اسلامند، اینها در مقابل نظام جمهورى اسلامىاند، اینها مدعى جمهورى اسلامى در محافل جهانىاند؛ این انسانهاى بونبردهى از انسانیت. این یک بُعد مسئله است که خیلى مهم است. یک بُعد دیگر قضیه این است که سردمداران نظام استکبار، آنقدر وقیح برخورد میکنند با این قضیه که انسان را متعجب میکنند؛ یعنى نه فقط اخم نمیکنند، نه فقط بازدارى نمیکنند این رژیم سنگدل و ددمنش را از کارهایش، بلکه او را تقویت میکنند، تشویق میکنند، حمایت میکنند! آمریکا صریحاً حمایت کرد، انگلیس حمایت کرد، فرانسه
حمایت کرد. اینها سردمداران دنیاى استکبارند. اینها همان کسانى هستند که ملتهاى مسلمان، امروز در اعماق دل خود، دشمنى خشنتر و منفورتر از اینها ندارند. اینها همه صریحاً حمایت کردند. وزن گرایش به اخلاق و معنویت در دنیاى استکبار را از این حادثه میشود فهمید. چقدر اینها دورند از انسانیت! خب، حالا حمایت سیاسى میکنند به خاطر اغراض فاسد سیاسى، دیگر دم از حقوق بشر چرا میزنند این افراد؟! آیا آمریکا که در مقابل این حرکت خشن و وحشى نه فقط موضع نمیگیرد، بلکه حمایت هم میکند، دیگر حق دارد دم از حقوق بشر بزند؟ حق دارد خود را محاکمهکنندهى ملتها و دولتها در زمینهى حقوق بشر بداند؟ این هم یک وقاحت مضاعف است. فرانسه همین طور، انگلیس همین طور. سابقهى رفتار اینها در دنیاى اسلام، جنایتهائى که کردند، کشتارهائى که کردند، فشارهائى که به مردم مسلمان در کشورهاى مختلف وارد کردند، اینها هنوز از یاد ملتهاى مسلمان نرفته است، باز امروز از رژیم سبعِ ددمنش وحشىاى مثل رژیم صهیونیستى حمایت میکنند، دفاع میکنند از کار او. این هم یک بُعد این قضیه است.بیانات در دیدار دانشآموزان و دانشجویان در دنیا هیچ کس نیست که شک داشته باشد در این که آمریکا در
این سى سال، بیش از سى رتبه از لحاظ اقتدار و وجاهت جهانى سقوط کرده؛ همه این را مىبینند و میدانند؛ خود آمریکائىها هم به همین اقرار میکنند. همین سیاستمداران قدیمىِ کهنهکارِ آمریکائى، دولتها و دولتمردان فعلى را - که باید گفت دولتمردان و دولتزنان (!) فعلى را - مسخره میکنند که شما آمریکا را از آنجا رساندید به اینجا. راست هم میگویند؛ آمریکا سقوط کرده. امروز هیچ دولتى در دنیا به قدر دولت آمریکا منفور نیست. اگر امروز دولتهاى منطقهى ما و دولتهاى دیگر جرأت کنند و یک روزى را به عنوان روز برائت و نفرت از دولت آمریکا معین کنند و به مردم بگویند در این روز بیائید راهپیمائى کنید، بزرگترین راهپیمائى تاریخ در دنیا اتفاق خواهد افتاد! این از موقعیت آبروئى آمریکا. از لحاظ موقعیت منطقى و فکرى آمریکا: بالاخره یک دولت و یک ملت متکى است به آن فکر و منطقى که ارائه میدهد. ملتها فقط با پول که در دنیا اعتبار پیدا نمیکنند؛ باید فکر و منطقى وجود داشته باشد. آمریکائىها میگفتند ما یک اصولى داریم - به قول خودشان - ارزشهائى داریم؛ ارزشهاى آمریکائى. براى این اصول و ارزشها، در دنیا هى سر و صدا میکردند. امروز نگاه کنید ببینید وضعیت ارزشهاى
آمریکائى به کجا رسیده. ادعا میکردند با تروریسم مخالفیم؛ امروز در منطقهى ما و در بسیارى از نقاط دنیا با تروریستها همپیمان میشوند، با تروریستها میروند مىنشینند و قرار مدار میگذارند، پول میدهند، اسلحه میدهند که بروند کارهاى تروریستى انجام دهند! گروه منافقین را که خودشان به ترور هزاران نفر در کشور اعتراف کردند، زیر چتر حمایت قرار میدهند؛ به قول خودشان از لیست سیاهِ خودشان خارج میکنند! ادعا میکنند طرفدار دموکراسىاند؛ میگویند ما دنبال مردمسالارى و دموکراسى و حق رأى مردم هستیم؛ اما از مستبدترین و دیکتاتورترین حکام دنیا و منطقه با همهى وجود دارند حمایت میکنند! این را همه دارند مىبینند؛ این که دیگر پوشیده نیست. سقوط ارزشها این است. دولتى مدعى است که طرفدار حقوق بشر است، طرفدار دموکراسى است، در عین حال بیشترین حمایت او و بیشترین کمک او به دولتهائى است که از دموکراسى بوئى نبردهاند! ادعا میکنند طرفدار حقوق بشرند - یکى از ارزشهاى آمریکائى که هى رویش سر و صدا میکردند، این است دیگر - پرچم حقوق بشر را اینها در دست گرفتهاند؛ اما بدترین کارهاى ضد حقوق بشرى دارد زیر چتر حمایت آمریکا اتفاق مىافتد و اینها نه فقط مقابله
نمیکنند، بلکه حمایت میکنند! شصت و پنج سال است که حقوق ملت فلسطین دارد به طور علنى و آشکار به وسیلهى این بىعارها و الواطهاى صهیونیست در فلسطین اشغالى پامال میشود؛ آمریکائىها حتّى اخم هم نمیکنند، بلکه حمایت هم میکنند، کمک هم میکنند! بیانات در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد شوراى امنیت سازمان ملل داراى ساختار و سازوکارى غیرمنطقى، ناعادلانه و کاملاً غیر دموکراتیک است؛ این یک دیکتاتورىِ آشکار و یک وضعیت کهنه و منسوخ و تاریخ مصرف گذشته است. با سوء استفاده از همین سازوکار غلط است که آمریکا و همدستانش توانستهاند زورگوئیهاى خود را در لباس مفاهیم شریف بر دنیا تحمیل کنند. آنها میگویند «حقوق بشر»، و منافع غرب را اراده میکنند؛ میگویند «دموکراسى»، و دخالت نظامى در کشورها را به جاى آن مىنشانند؛ میگویند «مبارزه با تروریسم»، و مردم بىدفاع روستاها و شهرها را آماج بمبها و سلاحهاى خود میسازند. در نگاه آنها، بشریت به شهروندان درجهى یک و دو و سه تقسیم میشوند. جان انسان در آسیا و آفریقا و آمریکاى لاتین ارزان، و در آمریکا و غرب اروپا گران قیمتگذارى میشود. امنیت آمریکا و اروپا مهم، و امنیت بقیهى بشریت بىاهمیت دانسته
میشود. شکنجه و ترور اگر به دست آمریکائى و صهیونیست و دستنشاندگان آنها صورت گیرد، مُجاز و کاملاً قابل چشمپوشى است. زندانهاى مخفى آنها که در نقاط متعددى در قارههاى گوناگون شاهد زشتترین و نفرتانگیزترین رفتارها با زندانیان بىدفاع و بىوکیل و بىمحاکمه است، وجدان آنان را نمىآزارد. بد و خوب، کاملاً گزینشى و یکطرفه تعریف میشود. منافع خود را به نام «قوانین بینالمللى»، و سخنان تحکمآمیز و غیرقانونى خود را به نام «جامعهى جهانى» بر ملتها تحمیل میکنند و با شبکهى رسانهاىِ انحصارىِ سازمانیافته، دروغهاى خود را راست، و باطل خود را حق، و ظلم خود را عدالتطلبى وانمود میکنند و در مقابل، هر سخن حقى را که افشاگر فریب آنها است، دروغ، و هر مطالبهى برحقّى را یاغیگرى مینامند. بیانات در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد رژیم صهیونیستى که با به راه انداختن جنگهاى فاجعهبار و کشتار مردم و اشغال سرزمینهاى عربى و سازماندهى تروریسم دولتى در منطقه و جهان، دهها سال ترور و جنگ و شرارت به راه انداخته، ملت فلسطین را که براى احقاق حق خود به پا خاسته و مبارزه میکنند، تروریست مینامد و شبکهى رسانههاى متعلق به صهیونیزم و بسیارى از
رسانههاى غربى و مزدور نیز با زیر پا گذاشتن تعهّد اخلاقى و رسانهاى، این دروغ بزرگ را تکرار میکنند. سردمداران سیاسىِ مدعى حقوق بشر نیز چشم بر این همه جنایت بسته و بدون شرم و پروا، از آن رژیم فاجعهآفرین حمایت کرده و در نقش وکیلمدافع آن ظاهر میشوند. بیانات در دیدار کارگزاران نظام ما با زورآزمائى چند دولت و چند قدرت استکبارى مواجهایم. اینها یک سیاهىلشکر هم پشت سرشان دارند، که آنها هم با ما مخالفند؛ اما آنها موجودیتى از خودشان ندارند، توانى ندارند. اگر دست حمایت قدرتى مثل آمریکا از روى سرشان برداشته شود، صفرند؛ در معادلات جهانى و بینالمللى به حساب نمىآیند؛ لیکن حالا به عنوان سیاهىلشکر، پشت سر آمریکا و پشت سر رژیم صهیونیستى و شبکهى صهیونیسم دنیا دارند حرکت میکنند. این یک واقعیتى است، این در مقابل ماست، این از اول انقلاب شکل گرفته؛ کم هم نشده و افزایش هم پیدا کرده. البته در بزرگنمائىِ این واقعیت هم همه همدستند؛ این جزو همان لغزشگاههاست. سعى میکنند این واقعیت را هرچه بزرگتر و شدیدتر و سختتر و تلختر نشان بدهند. ما این را قبول داریم که در مقابل ما فشار هست، تحریم هست، توانائىهاى اقتصادى، توانائىهاى
سیاسى، امنیتى و امثال اینها و بخصوص رسانهاى پشت سر این حرکت وجود دارد؛ این یک واقعیت است. واقعیت دیگرى که در کنار این واقعیت باید دیده شود، این است که وانمود میشود این زورآزمائى به خاطر مثلاً مسئلهى هستهاى یا مسئلهى حقوق بشر است؛ و این دروغ است. دروغ بودن این ادعا، یکى از واقعیتهاست. نه اینکه ما بگوئیم این واقعیت است؛ امروز در دنیا کسى نیست که باور کند آمریکا دنبال حقوق بشر است، دنبال حقوق ملتهاست؛ یا رژیم صهیونیستىِ نسلکش و کودککش دنبال اجراى دموکراسى در کشورهاى دنیاست. پروندهى آمریکا، پروندهى رژیم صهیونیستى، پروندهى همین چند قدرت که در مقابل جمهورى اسلامى قرار دارند، از لحاظ مسئلهى حقوق بشر و طرفدارى از حقوق ملتها و حقوق انسانها، پروندهى بسیار سیاهى است. شصت سال نسلکشى در فلسطین، نقض حقوق بشر نیست؟ دادن سلاح اتمى به دولت غاصب صهیونیستى، نقض صلح جهانى نیست؟ اینهائى که این کارها را کردند، میتوانند مدعى دفاع از صلح جهانى باشند؟ دادن سلاح شیمیائى به کسى مثل صدام، نقض حقوق بشر نیست؟ کارهائى از قبیل آنچه که در ابوغریب و گوانتانامو و افغانستان و عراق و نقاط دیگرى از دنیا به وسیلهى آمریکائىها، به
وسیلهى غربىها، به وسیلهى انگلیس اتفاق افتاده است، جائى براى ادعاى دفاع از حقوق بشر باقى میگذارد؟ بنابراین اینکه اینها میگویند مقابلهى ما با جمهورى اسلامى براى حقوق بشر است، دروغ است؛ این هم که میگویند مقابلهى با جمهورى اسلامى براى سلاح هستهاى است، دروغ است؛ این را ما اول با حدس بیان میکردیم، بعد در مذاکرات و مبادلات بینالمللى براى ما روشن شد که آنها میدانند جمهورى اسلامى دنبال سلاح هستهاى نیست؛ این را باور کردند و قبول دارند، و واقعیت هم همین است؛ در عین حال مسئلهى سلاح هستهاى را مطرح میکنند. پس ادعاى اینکه این فشارها، این تحریمها، این محاصرهها، این دشمنىها و خصومتها به خاطر مسئلهى سلاح هستهاى و مسئلهى توان هستهاى است، یک دروغ است؛ این دروغ بودن هم یک واقعیت است. بیانات در محفل انس با قرآن همین امروز شما ملاحظه کنید؛ در یک کشورى در شرق آسیا - در میانمار - هزاران انسان مسلمان دارند کشته میشوند، دارند فدا میشوند، بر اثر تعصب، بر اثر جهالت - اگر نگوئیم دستهاى سیاسى در خود همین مسئله وجود دارد؛ فرض کنیم همان طور که ادعا میشود، بر اثر تعصبهاى دینى و مذهبى است - مدعیان دروغین حقوق بشر لب تر
نمیکنند. همانهائى که براى حیوانات دل میسوزانند، همانهائى که اگر در جوامعى که مستقل از آنها هستند، وابستهى به آنها نیستند، کوچکترین بهانهاى پیدا کنند، صد برابر آن را بزرگ میکنند، اینجا در مقابل کشتار یک عده انسان بىگناه، بىدفاع، زن، مرد، کودک، سکوت میکنند؛ توجیه هم میکنند! این، حقوق بشر اینهاست؛ حقوق بشرِ منقطع از اخلاق، منقطع از معنویت، منقطع از خدا. میگویند اینها میانمارى نیستند؛ خب، گیرم نباشند - البته دروغ میگویند، سیصد چهارصد سال است که اینها در آنجا زندگى میکنند؛ آنطور که به ما گزارش میشود - باید کشته شوند؟! همین حالت در طول سالهاى متمادى در همان کشور و در کشورهاى مجاور، از سوى غربىها، بخصوص از سوى انگلیس، نسبت به همان مردم وجود داشته. پدر این مردم را درآوردند؛ هرجا پا گذاشتند، جز فساد و نابودى حرث و نسل - همان طور که خداى متعال در قرآن میفرماید - کارى نکردند. بله، براى اینکه بازار محصولات پیدا کنند، بازارهائى را آراسته کردند؛ مردم را با محصولات جدید آشنا کردند، براى اینکه تجارت خودشان را رونق بدهند. این تمدن، منقطع از معنویت و قرآن است. بیانات در دیدار شرکتکنندگان در اجلاس جهانی «زنان و بیدارى
اسلامى» یک مطلب اساسى، در مورد نگاه اسلام به جنس زن است. این نگاه، درست نقطهى مقابل نگاهى است که فرهنگ غربى به جنس زن دارد. نگاه فرهنگ غربى به زن یک نگاه اهانتآمیز است. اسم آن را آزادى میگذارند، لکن در حقیقت آزادى نیست. غربىها در طول دو سه قرن اخیر، بر روى همهى جنایات خود نامهاى زیبا گذاشتند. اگر قتل کردند، اگر غارت کردند، اگر به بردگى کشیدند، اگر ثروتهاى ملتها را مصادره کردند، اگر جنگهاى تحمیلى میان ملتها به وجود آوردند و دیگر جنایاتى که کردند، بر روى همهى اینها نامهاى خوشظاهر و فریبنده گذاشتند؛ نام آزادىطلبى، نام حقوق بشر، نام دموکراسى و امثال اینها. نام آزادى بر آنچه که جهتگیرى فرهنگ غربى نسبت به زنان است، یک نام دروغین است؛ این، آزادى نیست. اساس فرهنگ غرب این است که زن را به عنوان یک کالا، به عنوان یک وسیلهى تمتع براى مرد در جامعه عرضه بکند. تشویق و تحریص بر عریانگرائى به این جهت است. در غرب، زنآزارى در طول صد سال و دویست سال گذشته افزایش پیدا کرده است، کاهش پیدا نکرده است. آزادى جنسى و بى بند و بارى جنسى در غرب موجب نشده است که دیگ شهوتِ بشرى که غریزى و طبیعى است، از جوشش بیفتد. قبلا این جور
تبلیغ میکردند، میگفتند بگذارید زن و مرد در جامعه روابط آزاد داشته باشند تا حرص شهوت جنسى کم بشود؛ عملاً معلوم شد که قضیه بعکس است. هر چه آزادى روابط زن و مرد در جامعه بیشتر بشود، با وضعى که به وجود آوردند، حرص شهوانى بشر بیشتر میشود. امروز غربىها خجالت نمیکشند و مسئلهى همجنسبازى را به عنوان یک ارزش مطرح میکنند. انسانِ با کرامت، عرق شرم بر پیشانىاش مینشیند، اما آنها خجالت نمیکشند. نگاه غرب به زن، نگاهى است منحط، ناقص، گمراهکننده و غلط. نگاه اسلام به زن، نگاهى است عزتبخش، کرامتبخش، رشدآفرین، استقلالدهندهى به هویت و شخصیت زن؛ این ادعاى ماست. ما این ادعا را با محکمترین ادله میتوانیم اثبات کنیم. بیانات در دیدار رئیس و مسئولان قوهى قضائیه امروز قدرتهاى زورگوى عالم به این نتیجه رسیدهاند که باید همهى توان خودشان را صرف کنند، شاید بتوانند ضربهاى، خدشهاى بر جمهورى اسلامى وارد کنند. یعنى شیطان همهى نیروهاى خود را متمرکز میکند براى مقابلهى با این حرکت عظیمى که وجود جمهورى اسلامى و بقاء جمهورى اسلامى و پیشرفت جمهورى اسلامى در دنیا به وجود آورده است. این را اگرچه اقرار نمیکنند، اما تشخیص میدهند. این
بیدارىاى که در دنیاى اسلام به وجود آمده است، این شوق و میلى که در تودههاى مردم نسبت به آرمانهاى اسلامى و هدفهاى اسلامى به وجود آمده، تشخیص میدهند که این به خاطر حضور جمهورى اسلامى در افکار عمومى دنیاى اسلام است. هر کار علمىِ مهمى که شما انجام میدهید، هر موفقیت اجتماعى یا سیاسىاى که شما به دست مىآورید، هر حرکت عظیم اجتماعىاى که در داخل کشور انجام میگیرد ـ از قبیل انتخاباتهاى پرشور ـ هر ایستادگى و مقاومتى که جمهورى اسلامى در مقابل زورگوئىهاى استکبار انجام میدهد که در دنیاى اسلام منعکس میشود، هر کدام از این کارهاى بزرگ یک مشوقى است براى ملتها که بر پایهى اسلام دنبال استقلال باشند. ملت ایران، اسلام را به عنوان پرچمى براى پیشرفت ملتها معرفى کرده؛ این را دشمنان میفهمند؛ لذا متمرکزند براى اینکه این کانون اصلى را از رونق بیندازند. همهى این جنجالهائى که در قضایاى مختلف ملاحظه میکنید ـ در قضیهى حقوق بشر، در قضیهى انرژى هستهاى و بقیهى قضایا ـ به خاطر این مقابله است. البته اسم خودشان را هم میگذارند «جامعهى جهانى»! جامعهى جهانى نیست؛ چند تا قدرت زورگوى دنیایند؛ آمریکاست و چند قدرت دنبالروِ آمریکا در این
گوشه و آن گوشهى دنیا. بیانات در مراسم سالگرد رحلت امام خمینی(ره) غربىها و حکومتهاى وابستهى به غرب در این منطقه، میخواهند صورت مسئله را عوض کنند؛ میخواهند جور دیگرى به افکار عمومى القاء کنند؛ اما فایدهاى ندارد. شخصیتهاى مؤثر باید مراقب باشند دور نخورند. ملتها باید مراقب باشند دور نخورند. ملتها کار بزرگى انجام دادند. فضاى سیاسى و اجتماعى منطقه به طور اساسى تغییر کرده؛ این مال همین حالاست، «باش تا صبح دولتش بدمد، که این هنوز از نتائج سحر است». در همین قدم اول، فضاى سیاسى منطقه تغییر پیدا کرده؛ نمونهاش این است که مثلاً در مصر وقتى که قیام مردم به نقطهى جوش و به اوج رسید، بسیارى از غربىها و بسیارى از حکومتهاى مستبد منطقه سعى میکردند از مبارک حمایت کنند، او را نجات دهند، مردم را سرکوب کنند؛ اما حالا که مردم غلبه پیدا کردهاند و پیروز شدهاند، همان قدرتها، دیکتاتورترینشان، مستبدترینشان، ذلیلترینشان در مقابل غربىها، دم از حقوق مردم میزنند، دم از مردمسالارى میزنند! این معنایش این است که امروز مردمسالارى آنچنان به سکهى رائجى در این منطقه تبدیل شده که حتّى آن کسانى که حاضر نبودند اسم مردم و حقوق مردم به گوش
کسى برسد، امروز مجبورند و چارهاى ندارند که براى جلب افکار عمومى، دم از مردمسالارى بزنند، دم از حقوق مردم بزنند! بیانات در مراسم سالگرد رحلت امام خمینی(ره) غربىها و حکومتهاى وابستهى به غرب در این منطقه، میخواهند صورت مسئله را عوض کنند؛ میخواهند جور دیگرى به افکار عمومى القاء کنند؛ اما فایدهاى ندارد. شخصیتهاى مؤثر باید مراقب باشند دور نخورند. ملتها باید مراقب باشند دور نخورند. ملتها کار بزرگى انجام دادند. فضاى سیاسى و اجتماعى منطقه به طور اساسى تغییر کرده؛ این مال همین حالاست، «باش تا صبح دولتش بدمد، که این هنوز از نتائج سحر است». در همین قدم اول، فضاى سیاسى منطقه تغییر پیدا کرده؛ نمونهاش این است که مثلاً در مصر وقتى که قیام مردم به نقطهى جوش و به اوج رسید، بسیارى از غربىها و بسیارى از حکومتهاى مستبد منطقه سعى میکردند از مبارک حمایت کنند، او را نجات دهند، مردم را سرکوب کنند؛ اما حالا که مردم غلبه پیدا کردهاند و پیروز شدهاند، همان قدرتها، دیکتاتورترینشان، مستبدترینشان، ذلیلترینشان در مقابل غربىها، دم از حقوق مردم میزنند، دم از مردمسالارى میزنند! این معنایش این است که امروز مردمسالارى آنچنان به
سکهى رائجى در این منطقه تبدیل شده که حتّى آن کسانى که حاضر نبودند اسم مردم و حقوق مردم به گوش کسى برسد، امروز مجبورند و چارهاى ندارند که براى جلب افکار عمومى، دم از مردمسالارى بزنند، دم از حقوق مردم بزنند! بیانات در مصاحبه هنگام اخذ رأى در انتخابات مجلس نهم این روزها اشتلم علیه ملت ایران زیاد است؛ میشنوید دیگر، مىبینید. این قدرتهاى استکبارى که در خیلى جاها شکست خوردهاند و سیلى خوردهاند، دلشان میخواهد که با هیاهوئى، خودشان را از تک و تا نیندازند. این هیاهو را دربارهى چه به کار ببرند؟ مسئلهى ایران یک مسئلهى برجسته است؛ لذا در مسئلهى ایران هى هیاهو میکنند؛ مسئلهى تحریم، مسئلهى حقوق بشر و از این حرفهائى که تکرار میکنند. لذا چون جنجالها زیاد است، چون تهدیدهاى لفظى و زبانى علیه ملت ایران زیاد است، لذا ملت ایران در این دوره جایگاه حساسترى دارد و میتواند بهتر حرف بزند؛ حرف زدن با عمل. میدانید بهترین حرف زدنها، بهترین گفتنها، گفتن با عمل است. ملت میتواند عمل کند. لذاست که امروز هرچه بیشتر پاى صندوقها بیایند، براى کشور مفیدتر است؛ هرچه با شور و نشاط و انگیزهى بیشترى بیایند، براى آیندهى کشور مفیدتر است،
براى آبروى کشور بهتر است، براى حفظ امنیت و مصونیت کشور مفیدتر است. بیانات در دیدار دانشآموزان و دانشجویان ما امروز صد سند غیر قابل خدشه در اختیار داریم که نشان میدهد دولت آمریکا پشت سر ترورها و تروریستهائى بوده است که در ایران یا در منطقه واقع شده است. ما با این صد سند، آبروى آمریکا را در دنیا خواهیم برد؛ آبروى این مدعیان حقوق بشر و مبارزهى با تروریسم را در دنیا پیش افکار عمومى خواهیم ریخت؛ اگرچه امروز هم آبروئى ندارند. بیانات در اجتماع بزرگ مردم کرمانشاه مردم آمریکا انگیزه و علاقهاى به حمایت از اسرائیل ندارند، که پول بدهند، مالیات بدهند، خرج کنند، براى اینکه بتوانند غدهى سرطانى اسرائیل، دولت جعلى اسرائیل را در یک منطقهاى سر پا نگه دارند. بعد هم نوع برخوردشان؛ آن از کتمان و مسکوت نگهداشتن، بعد هم شدت عمل؛ هم در آنجا، هم در بعضى کشورهاى اروپائى. در انگلیس آنچنان شدت عملى به خرج دادند که ده یکِ آن را انسان در کشورهاى عقبافتادهاى که نظامهاى دیکتاتورى با مردم برخورد میکنند، مشاهده نمیکند. اینها آن وقت مدعى طرفدارى از حقوق بشر، مدعى آزادى بیان، مدعى آزادى اجتماعات، مدعى همهى مردم دنیایند. آن کسانى که
توصیه میکردند ما روشهاى نظام سرمایه دارى را دنبال کنیم، آنها را یاد بگیریم، آنها را عمل کنیم، به این واقعیتها نگاه کنند، ببینند که نظام سرمایهدارى چیست؛ بنبست کامل. امروز نظام سرمایهدارى در یک بنبست کامل است. ممکن است نتائج این بنبست سالها بعد به نتائج نهائى برسد، اما بحران غرب به طور کامل شروع شده. بیانات در دیدار جمعی از دانشجویان یکى از علوم انسانى، تاریخ است. باز هم من توصیه میکنم که تاریخ بخوانید. تاریخ دورهى استعمار را بخوانید تا ببینید غربىها علىرغم ظاهر نونوارِ اتوکشیدهى ادکلنزدهى منظم و مرتب و داعیههاى حقوق بشرشان، چه وحشیگرى عظیمى در این مقوله کردند. نه اینکه فقط آدمها را بکُشند؛ در دور نگهداشتن ملتهاى تحت استعمارِ خودشان از عرصهى پیشرفت و امکان پیشرفت در همهى زمینهها هم تلاش زیادى کردند. ما میخواهیم این اتفاق نیفتد. ما میگوئیم علوم انسانى را یاد بگیریم تا بتوانیم شکل بومى آن را خودمان تولید کنیم و این را به دنیا صادر کنیم. بله، وقتى که این اتفاق افتاد، آنگاه هر یک نفرى که از مرزهاى ما خارج میشود، مایهى امید و اتکاى ماست. بنابراین ما میگوئیم در این علوم مقلد نباشیم. حرف ما در
زمینهى علوم انسانى این است. بیانات در بیست و دومین سالگرد امام خمینی(ره) مردم بحرین هم در مظلومیت مطلق به سر میبرند. در آنجا هم به عنوان اینکه اینها شیعه هستند، میخواهند حرکت را حرکت طائفى و مذهبى معرفى کنند؛ در حالى که قضیه این نیست. البته مردم بحرین شیعهاند، در طول تاریخ شیعه بودند، اکثریت شیعهاند؛ اما مسئله، مسئلهى شیعه و سنى نیست؛ مسئله این است که این ملت، مظلوم است؛ از حقوق اولیهى یک شهروند در کشور خود، در خاک خود، در سرزمین خود محروم است. حق خود را مطالبه میکند، حق رأى دادن خود را مطالبه میکند؛ میگوید بتوانم رأى بدهم، بتوانم در تشکیل دولت و حکومت نقش ایفاء کنم؛ این که جرم نیست؛ این یک حق مشروع است. آن وقت آمریکائىهاى دروغگوى ریاکار و خدعهگر که ادعاى حقوق بشر و ادعاى دموکراسى میکنند، در قضیهى بحرین اینجور علیه مردم وارد میدان میشوند. البته انکار میکنند، میگویند ما نیستیم، سعودىها هستند؛ اما سعودىها بدون چراغ سبز آمریکا نمیتوانستند وارد بحرین شوند و اینجور حوادث تلخ و خونبار را در بحرین به وجود بیاورند. لذا آمریکائىها هم مسئولند. بیانات در دیدار هزاران نفر از کارگران سراسرکشور دولت آمریکا که
خود جزو محکومترین دولتها و دستگاههائى است که علیه بشر و علیه حقوق بشر کار کرده است، خواست براى منزوى کردن جمهورى اسلامى اقدام کند. رئیس جمهور آمریکا سال گذشته در مصر سخنرانىاى کرد خطاب به دنیاى اسلام، با حرفهاى به خیال خودش پر زیور و زینتى که بتواند دلها را جذب کند و بتواند آبروى از دست رفتهى آمریکا را در این منطقه به دست بیاورد. نتیجه چه شده است؟ امروز منفورترین دولتها در این منطقه پیش ملتها، دولت آمریکاست. بیانات در دیدار هزاران نفر از مردم آذربایجان شرقى فشارهائى که در طول این سى و سه سال بر ایران اسلامى، بر جمهورى اسلامى وارد شد، شاید بشود گفت علت اصلى همین بود که نگذارند یک الگو در مقابل چشم مردم مسلمان منطقه به وجود بیاید؛ چون بدون الگو، حرکتها دشوار است؛ با وجود الگو، حرکتها آسان است. وقتى یک ملتى الگو شد، یک حرکتى الگو شد، تشویق میکند، استعدادها را به حرکت درمىآورد. میخواستند این نشود. تحریم میکنند، براى اینکه به خیال خودشان کشور را از لحاظ اقتصادى ضعیف کنند، تا دیگران نگاه کنند، بگویند اسلام ملت را از لحاظ اقتصادى به عقب میراند. دانشمند را ترور میکنند تا حرکت علمى را متوقف کنند، تا ملت ایران
نتواند حرکت عظیم و پیشرفتهى علمىِ خودش را که به برکت اسلام و انقلاب است، روى دست بگیرد و به دنیا نشان بدهد، به امت اسلامى نشان بدهد. تهمت میزنند به اختناق، به ضدیت با حقوق بشر و از این قبیل چیزها متهم میکنند، براى اینکه افکار عمومى دنیا را برگردانند؛ لیکن با وجود همهى این تلاشها، این تبلیغات، این خباثتها، انقلاب درخشید و دارد میدرخشد. بیانات در دیدار مردم قم در سالروز قیام 19 دی امروز ملت ایران در سیاستهاى داخلىِ خودش مقتدر است؛ در سیاست خارجىِ خودش مقتدر است؛ در تأثیرگذارى بر روى منطقه مقتدر است؛ در تأثیرگذارى بر روى مسائل مهم جهانى هم مقتدر است؛ اینها یک واقعیاتى است، یک حقایقى است. دشمن از همهى این راهها میخواهد وارد شود که با ملت ایران در بیفتد، نگذارد، مانع بتراشد؛ البته نخواهد توانست. دشمن میخواهد در زمینهى اقتصادى مردم را دچار مشکل کند، مسئولین کشور را دچار زحمت کند؛ همین تحریمها و این حرفها که میشنوید. خوب، نتوانستند. در قضایاى خارجى سعى میکنند کشورها را، دولتها را، حکومتها را، ملتها را از ایران بترسانند. همهى این تبلیغات پرحجمى که در زمینهى حقوق بشر، در زمینهى انرژى هستهاى، در زمینهى بمب
اتمِ خیالى، آمریکائىها میکنند، صهیونیستها میکنند، اروپائىها دنبالهرو آنها هستند، بعضى از دولتهاى حقیر و بیچاره هم دنبالهرو آنها هستند، براى این است که ذهنیت دنیا را، ذهنیت منطقه را نسبت به ملت ایران خراب کنند؛ اما نتوانستند. دلیل نتوانستن این است که امروز در همین منطقهى خود ما آمریکا درقضایاى فلسطین شکست خورد، در قضایاى لبنان شکست خورد، در قضایاى افغانستان شکست خورد، در قضایاى عراق شکست خورد. از کى شکست خورد؟ از سیاست درست ملتها. آنها میگویند توى این قضایاى گوناگون منطقهاى، طرف ما ایران است. ایران نیست. جمهورى اسلامى ایران تأثیرش تأثیر معنوى است. بله، اقتدار جمهورى اسلامى ملتها را بیدار میکند؛ شکى نیست. آن وقت نتیجه این میشود که دولتى در عراق سر کار مىآید که آمریکائىها همهى تلاش خودشان را میکنند که این بر سر کار نیاید، اما به خاطر بیدارى و هشیارى مردم سر کار مىآید. تأثیر جمهورى اسلامى اینجورى است. در جاهاى دیگر هم همین جور است. بیانات در دیدار جمعی از کارآفرینان سراسر کشور دلیل دومِ ما که امروز کار برامان مهم است، کارآفرینى مهم است، این است که ما امروز در مقابل یک فشار جهانى قرار داریم. دشمنى وجود
دارد در دنیا که میخواهد با فشار اقتصادى و با تحریم و با این کارهائى که شماها میدانید، سلطهى اهریمنى خودش را برگرداند به این کشور. هدف این است. یک کشور به این خوبى، با این همه منابع، منابع طبیعى، با این موقعیت سوقالجیشى، با همهى امکانات، زیر نگین یک قدرتى در دنیا بوده؛ یک روز انگلیسها بودند، یک روز آمریکائىها بودند - در واقع نظام سلطه، دستگاه سلطه، امپراتورى سلطه. حالا آمریکا یک گوشهاى از این امپراتورى است - اینها مسلط بودند بر این کشور؛ انقلاب دست اینها را کوتاه کرده. سلطه میخواهد برگردد به این کشور. همهى این تلاشها براى این است. مسئلهى انرژى هستهاى بهانه است. آن کسانى که خیال میکنند اگر ما مسئلهى انرژى هستهاى را حل کردیم، مشکلات حل خواهد شد، خطا میکنند. مسئلهى انرژى هستهاى را مطرح میکنند، مسئلهى حقوق بشر را مطرح میکنند، مسائل گوناگون را مطرح میکنند، که اینها بهانه است. مسئله، مسئلهى فشار است، میخواهند یک ملت را به زانو در بیاورند؛ میخواهند انقلاب را زمین بزنند. یکى از کارهاى مهم همین تحریم اقتصادى است. میگویند ما طرفمان ملت ایران نیست! دروغ میگویند؛ اصلاً طرف، ملت ایران است. تحریم براى این است
که ملت ایران به ستوه بیاید، بگوید آقا ما به خاطر دولت جمهورى اسلامى داریم زیر فشار تحریم قرار میگیریم؛ رابطهى ملت با نظام جمهورى اسلامى قطع بشود. هدف اصلاً این است. البته ملت ما را نمیشناسند؛ مثل همهى موارد دیگر محاسباتشان غلط اندر غلط است. از نظر نظام سلطه، گناه بزرگ ملت ایران این است که خودش را از زیر بار سلطه آزاد کرده. میخواهند مجازات کنند به خاطر این گناه، که چرا خودت را از زیر بار سلطه، اى ملت! آزاد کردهاى. این ملت راه را پیدا کرده. اصلاً محاسباتشان اشتباه است؛ نمیفهمند چه کار باید بکنند و چه کار دارند میکنند. خب، اما فشار مىآورند؛ فشار اقتصادى از راه تحریمها. بیانات در دیدار کارگزاران نظام در قضیهى تبلیغات آمریکائىِ ضد جمهورى اسلامى هم، به نظر من واقعاً ناحقترین کارى است که دشمنان ما میکنند؛ چون بدترین ناقض حقوق بشر، خود آمریکائىهایند. واقعاً اینجورى است. آنجائى که دنبال یک منفعتى هستند، جان انسانهاى بیشمار برایشان میشود بىارزش، اصلاً هیچ حقى قائل نیستند؛ آنجائى که نوبت خودشان میشود، طلبگار میشوند. در همین حملهى اشغالگرها به عراق، به بصره، بمبهاى ده تنى زدند! که خود آمریکائىها به آنها
میگفتند، مادر بمبها. ده تن! مردم زیادى را، غیرنظامیان زیادى را، بچهها و زنان زیادى را کشتند؛ هم در بصره کشتند، هم در جاهاى دیگر کشتند. همان روزها چند تا خلبان آمریکائى ساقط شده بودند، رژیم بعثى عراق اینها را آورد توى تلویزیون و با آنها مصاحبه کرد. فریاد آمریکائىها بلند شد که آقا! خلاف قوانین بینالمللى عمل کردید؛ اسیر جنگى را نباید بیاورند مصاحبه کند! یعنى اینجور؛ این دوگانه نگاه کردن، دوگانه قضاوت کردن. بیانات در دیدار مسئولان نظام در روز عید مبعث اینکه ما جاهلیت مستقر امروز دنیا را جاهلیت مدرن مىنامیم، به خاطر همین است. دوران جاهلیت پایان نیافته است. جاهلیت یعنى مقابلهى با حق، مقابلهى با توحید، مقابلهى با حقوق انسان، مقابلهى با راهى که خدا براى انسانها در جهت سعادت گشوده است. این جاهلیت، امروز هم هست؛ با شکل مدرن، با استفادهى از دانش، با استفادهى از فناورىهاى پیشرفته، با استفادهى از سلاح هستهاى، با استفادهى از انواع تسلیحات براى پر کردن کیسهى صاحبان صنعتهاى مخرب و منهدمکنندهى زندگى بشر. بیانات در دیدار هنرمندان و دستاندرکاران صداوسیما ما دوران حرکت از یک گذرگاه دشوار را داریم مىگذرانیم.
البته ملت ما از این گذرگاه خواهد گذشت و به نقطهى امن و امان و سلامت خواهد رسید؛ اما الآن در حال یک حرکت عظیمیم؛ شما نمىبینید؟ بزرگترین قدرت اقتصادى و نظامى و سیاسى و علمى دنیا دارد با ما دشمنى صریح و علنى مىکند؛ این خیلى مهم است، این خیلى معنادار است. یک ملت مگر از خودش چه نشان داده که قدرتهائى که اینجور براى خودشان داعیه قائلند- کشورهائى که اصلًا حاضر نیستند کشورهاى غیر از خودشان را به حساب بیاورند- اینجور صریح توى میدان مىآیند و با این ملت مبارزه مىکنند؟ البته اینها حرفهاى قشنگى مىزنند- حرف از دموکراسى، حرف از حقوق بشر، حرف از همکارى ملتها- ولى کدام هوشمندى است در دنیا که نداند اینها دروغ مىگویند، آن هم دروغى فضاحتبار؟ بیانات در دیدارمردم بوشهر در روز میلاد امام على(ع) امیر المؤمنین اهل بصیرت دادن است. امروز ما به این بصیرت احتیاج داریم. امروز دشمنان دنیاى اسلام، دشمنان وحدت اسلام، با ابزارهاى دین وارد مىشوند، با ابزارهاى اخلاق وارد مىشوند؛ باید هشیار بود. آنجایى که مىخواهند افکار عمومى مردم غیر مسلمان را فریب بدهند، نام حقوق بشر را مىآورند، نام دموکراسى را مىآورند؛ آنجایى که مىخواهند
افکار عمومى دنیاى اسلام را فریب بدهند، نام قرآن را مىآورند، نام اسلام را مىآورند؛ در حالى که نه به اسلام و قرآن اعتقادى دارند، نه به حقوق بشر اعتقادى دارند. این را امت اسلامى باید بداند. ملت ایران در طول این سى سال، سى و یک سال اینها را آزموده است؛ امروز هم باید بدانیم، همهى ما باید بدانیم. خطبههاى نماز جمعهى تهران در حرم امام خمینى (ره) یک مسئله، مسئلهى فلسطین، مسئلهى غزه و- بخصوص در این آخرى- مسئلهى حملهى به این کاروانى است که براى امداد و شکستن حصر غزه حرکت مىکرد و مورد حملهى صهیونیستهاى غدار و قسىالقلب قرار گرفت. آنچه که در قضیهى فلسطین در این سال اخیر یا ماههاى اخیر بالخصوص بیشتر مورد توجه است، یکى مسئلهى یهودىسازى فلسطین است. سیاست رژیم صهیونیستى این است که بتدریج آثار اسلامى را بکلى از منطقهى فلسطین و ساحل غربى رود اردن- که خود آنها تصدیق دارند که این منطقه، منطقهى اشغالى است؛ و دنیا این را قبول دارد و این همه قطعنامهى سازمان ملل پشت سرش هست- حذف کند و این منطقه را یهودىسازى کند. شهرکسازىهاى غیر قانونى و ظالمانه، ویران کردن خانههاى مردم، دستکارى در شهر الخلیل و در شهر قدس با
هدف یهودىسازى، براى این است که ریشهى اسلام را به خیال خودشان از کشور فلسطین قطع کنند. این یک نقطه است، که بسیار مهم است و دنیاى اسلام باید در مقابل این مسئله با همهى وجود بایستد و مانع این جنایت بزرگ بشود. یکى هم محاصرهى ظالمانهى غزه است که این محاصره سه سال شد؛ یک حرکت بسیار سبعانه، قساوتآمیز، وحشیانه، و با شگفتى فراوان مورد تأیید و تصدیق و حمایت آمریکا و انگلیس و قدرتهاى غربى که داعیهى دفاع از حقوق بشر را هم دائم تکرار مىکنند. سه سال است که یک و نیم میلیون جمعیت را محاصره کردهاند؛ نه مىگذارند دارو برود، نه مىگذارند غذا برود، در آب آشامیدنىشان اخلال مىکنند، در نیروى برقشان اخلال مىکنند، در رسیدن سیمان و مصالح ساختمانى براى اینکه ویرانىهاى جنگ را از بین ببرند، اخلال مىکنند- این کاروانى که مىرفت، بخش عمدهاى از محمولهى آن سیمان بود، براى اینکه مردم بتوانند خانههاى خراب خودشان را تعمیر کنند- علاوهى بر اینها به طور متناوب گلولهباران هم مىکنند، آدمکشى هم مىکنند، کودکان مظلوم و زن و مرد را به قتل هم مىرسانند. این، حرکت رژیم صهیونیستى است. سازمانهاى مدعى حقوق بشر ایستادهاند تماشا
مىکنند. قدرتهاى غربى نه فقط تماشا، بلکه حمایت مىکنند. متأسفانه بسیارى از کشورهائى که باید دفاع کنند- یعنى برخى کشورهاى عربى، برخى کشورهاى اسلامى- سکوت محض کردهاند؛ اگر نگوئیم حتّى رفتارهاى خائنانه در پشت سر. خیلى وضع عجیبى است. بیانات در دیدار فرماندهان ارشد نظامی و انتظامی دنیا هم دنیاى زورگوئى است؛ دنیاى ظلم است؛ دنیاى خوبى نیست؛ دنیاى بدى است؛ دنیاى جاهلیت است؛ دنیاى غلبهى شهوترانها و زورگوها بر اکثر مردم جهان است. در یک چنین دنیائى خیلى باید مراقب بود، خیلى باید هوشیارانه عمل کرد، مدبرانه عمل کرد، شجاعانه عمل کرد. مىبینید رفتار این سران دنیا را؛ براى اطماع خودشان، براى حرص خودشان، براى پشتیبانى و حمایت از کمپانىهاى مورد تأیید خودشان، براى پر کردن جیبهاى کمپانىداران و سرمایهداران بزرگ، مىبینید چه فجایعى در دنیا دارد اتفاق مىافتد؛ البته زیر نام نیک شعارهاى توخالى و دروغین. جنگطلبند، اسم صلح را مىآورند و زیر تابلوى صلح مىایستند؛ براى انسانها و بشر هیچ حق و اعتبارى قائل نیستند، زیر تابلوى حقوق بشر قرار میگیرند؛ اهل تجاوزند، تجاوز جزو سیاستهاى اصلى کارهایشان است، ادعاى مقابله با تجاوز میکنند؛ در
سیاستهاى خودشان، در رفتارهاى خودشان، از همهى شیوههاى کثیف استفاده میکنند و بهره میگیرند؛ از ترور استفاده میکنند، سازمانهاى تروریست به وجود مىآورند، شرکتهاى تروریست استخدام میکنند - که اینها چیزهاى واضح امروز دنیاست - در عراق شما نمونهاش را ملاحظه میکنید، در افغانستان نمونهاش را ملاحظه میکنید؛ در آنجاهائى که کودتا راه انداختهاند، مىبینید؛ تجاوزى که به کشورها شده، اینها را مىبینید؛ در عین حال یک ظاهر آرام، اتو کشیده، ادکلن زده، با الفاظ مناسب، مىآید در مقابل چشم مردم ظاهر میشود، به عنوان رئیس جمهور فلان کشور یا فلان کشور؛ با افکار عمومى مردم بازى میکنند، فریب میدهند؛ اصلاً مبناى کار بر فریبکارى است. دنیا یک چنین دنیائى است؛ دنیاى مبتنى بر دروغ، بر فریب، بر ظلم و زور نقابدار؛ اگرچه حالا گاهى هم نقابها برطرف میشود. گاهى اوقات غرور و اعتماد به پایههاى پوشالىِ قدرتى که در اختیارشان هست، اختیار را از دستشان خارج میکند. دیدید دیگر؛ همین چند روز قبل از این، رئیس جمهور آمریکا تلویحاً تهدید به استفادهى از سلاح اتمى کرد! این خیلى حرف عجیبى است؛ از این حرف اصلاً دنیا نباید بگذرد. در قرن بیست و یکم، قرن این همه
دعوى صلح و حقوق بشر و تشکیلات جهانى و سازمانها و مبارزهى با تروریسم و اینها، رئیس یک کشور بیاید آنجا بایستد و تهدید به حملهى اتمى کند! این خیلى حرف عجیبى است در دنیا. بیانات در منطقه عملیاتی فتحالمبین نسل جوان دوران دفاع مقدس توانست با فداکارى، با هوشمندى، با اراده و عزم راسخ، کشور را از دست دشمن نجات بدهد. دشمنان نظام جمهورى اسلامى هدفشان این بود که با جدا کردن یک بخش از میهن اسلامى، ملت ایران را تحقیر کنند؛ میخواستند قهاریت خودشان را به ملت ایران تحمیل کنند؛ میخواستند ملت را ذلیل کنند و خود را مسلط بر جان و مال و ناموس ملتمان قرار بدهند. کى نگذاشت؟ جوان رزمندهى فداکار، آن عزم راسخ، آن ایمان قوى، جلوِ دشمن با همهى حجم انبوهش ایستاد. آمریکا به دشمن ما کمک میکرد؛ شوروىِ آن روز کمک میکرد؛ کشورهاى اروپائىاى که امروز دم از حقوق بشر میزنند، آن روز به این دشمن خبیث کمک میکردند، براى اینکه بکشد، نابود کند، زمین و اهل زمین را به آتش بکشد. او هم بىمحابا این کار را میکرد؛ اما جوانان شما، جوانان این ملت نگذاشتند. در همین دشت عباس، در همین دشت وسیع، در این منطقهى طولانى، با جان خودشان آمدند توى میدان، با عزم
راسخ خودشان دشمن را مغلوب کردند، منکوب کردند، ذلیل کردند و توطئهاى را که همهى قدرتهاى استکبارى شریک بودند و سهیم بودند و دخیل بودند در اجراى آن، خنثى کردند. بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی من سال گذشته، روز اول سال، در همین اجتماع عظیم به شما مردم عزیز گفتم: در مقابل اظهاراتى که رئیس جمهور جدید ایالات متحدهى آمریکا میکند و میگوید ما دست دوستى را دراز میکنیم، با نگاه تیزبین مسئله را دنبال خواهیم کرد. ما نگاه میکنیم ببینیم آیا واقعاً دست دوستى است؟ آیا واقعاً نیت، نیت دوستانه است یا نیت خصمانه در قالب الفاظ فریبگر؟ این براى ما خیلى مهم است. پارسال گفتم اگر در زیر دستکش مخملى، دست چدنى و پنجهى چدنى باشد، ما دستمان را دراز نمیکنیم؛ دوستى را قبول نمیکنیم. اگر با لبخندى که زده میشود، خنجرى در پشت پنهان شده باشد، ما حواسمان جمع است. متأسفانه آنچه که اتفاق افتاد، همان چیزى بود که حدس زده میشد. دولت آمریکا و همین تشکیلات جدید و رئیس جمهور جدید، با همهى ادعاى علاقهمندى به روابط عادلانه و صحیح، که نامه هم نوشتند و پیغام هم دادند و در بلندگوها هم گفتند و در مجالس خصوصى هم تکرار کردند که ما میخواهیم
با جمهورى اسلامى روابطمان را عادى کنیم، متأسفانه در عمل عکس این عمل کردند. در همین قضایاى هشت ماه بعد از انتخابات، بدترین موضع را گرفتند. رئیس جمهور آمریکا اغتشاشگران و خرابکاران خیابانى را به عنوان جنبش مدنى معرفى کرد! آتش زدن بانک، آتش زدن اتوبوس، کتک زدن عابر بىگناه و بىخبر، کتک زدن خواهر و مادر شهید به خاطر اینکه چادر بر سر دارد، آتش زدن موتورسیکلت جوان چون محاسن دارد، اینها جنبش مدنى است؟! شما دم از حقوق انسان میزنید، دم از دموکراسى میزنید، اما حرکت عظیم مردم را در انتخاباتشان، در انتخابشان، در حضورشان در صحنه نمىبینید و ندیده میگیرید؛ طرف یک عده اخلالگر و اغتشاشگر را میگیرید؟! این را جنبش مدنى اسم میگذارید؟! خجالت نمیکشید؟! ادعا میکنند که ما طرفدار حقوق بشریم، احساس مسئولیت نسبت به حقوق بشر میکنیم! شما در موقعیتى نیستید که با کسى دربارهى حقوق بشر بحث کنید. شما در کدامیک از اقدامات خودتان در این چند سال نسبت به گذشته تغییر ایجاد کردید؟ در افغانستان کشتار را کم کردید؟ در عراق دخالتتان را کم کردید؟ از کشتار فاجعهآمیز مردم در غزه و کشتن کودکان حمایت نکردید که ادعاى طرفدارى از حقوق بشر میکنید؟ من امروز
بار دیگر اعلام میکنم؛ دولتهائى که با حالت استکبارى، با روحیهى استکبارى بخواهند با ملت ایران و با مسئولین جمهورى اسلامى مواجه بشوند، بدانند از سوى ملت ایران و از سوى مسئولین جمهورى اسلامى محکوم و مردود هستند. شما نمیتوانید دم از میل به صلح و دوستى بزنید، اما در همان حال توطئه بکنید، فتنه بکنید؛ به خیال خودتان بخواهید به نظام جمهورى اسلامى ضربه بزنی بیانات در دیدار شرکت کنندگان در افتتاحیهى همایش غزه امروز آمریکا و غرب در قضیهى فلسطین و در بسیارى از قضایاى دیگر صریحاً دارند دروغ میگویند؛ صریحاً دروغ میگویند. فاجعهى عظیمى مثل فاجعهى غزه را در جنگ 22 روزه وارونه وانمود میکنند. باید به این توجه کنیم. این را میخواهم یادآورى کنم. امروز غزه و فلسطین عرصهى رسوائى غرب است. غرب با ادعاى حقوق بشر بزرگترین و فجیعترین نقض حقوق بشر را در غزه ندیده گرفته. تا روزهاى متمادى غربىها در سال گذشته یک کلمه حرف به نفع مردم غزه و در دفاع از آنها نزدند. روزهاى متمادى پشت سر هم میگذشت، ما هى گوشمان بود ببینیم آیا از اروپا - از آمریکا که هیچ - از سازمانهاى حقوق بشر، از سازمانهاى به اصطلاح مدافع آزادى، یک کلمه حرف به نفع مردم
غزه صادر میشود؟ نمیشد. بعد از آنى که سر و صداى مردم بلند شد، مردم در کشورهاى مختلف سر و صدا کردند، راهپیمائى کردند، تظاهرات کردند، حرف زدند، رسوائى بالا گرفت، شروع کردند به حرف زدن؛ فقط حرف! غرب هیچ گونه حمایتى از مردم غزه نکرد؛ در مقابل یک چنین فاجعهى عظیمى که جلوى چشم همه داشت اتفاق مىافتاد. تا امروز هم باز غرب در همان مواضع است. سازمان ملل خودش را رسوا کرد. آمریکا رسوا بود و رسواتر شد. با اینکه این گزارش گلدستون در آمده است و همه از او مطلع شدند. امروز بایستى سران جانى و مجرم رژیم صهیونیستى بیایند پاى محاکمه و باید مجازات بشوند؛ ولى هیچ خبرى نیست، هیچ اقدامى انجام نمیگیرد؛ بلکه حمایتها از دولت غاصب و دولت جعلى صهیونیستى باز هم بیشتر میشود! اینها غرب را رسوا کرد. بیانات در دیدار جمعی از مردم آذربایجان چند تا دولت مستکبر و دولت زورگو با جمهورى اسلامى مخالفند؛ اما جامعهى جهانى به هیچ وجه با جمهورى اسلامى مخالف نیست. جامعهى جهانى، یعنى ملتها. جامعهى جهانى، یعنى بسیارى از دولتهائى که خودشان هم از این مستکبرین ناراضىاند؛ اگرچه اغلب جرأت نمیکنند این نارضائى را اظهار کنند، اما ما میدانیم ناراضىاند. در
گفتگوها، در اظهارات، کاملاً واضح است، به ما هم میگویند؛ ولى جرأت نمیکنند اعتراض کنند، میترسند. ما نمیترسیم. ما همان حرفى را که در دل ماست - که میدانیم در دل ملتهاست و در دل بسیارى از دولتها هم هست - صریح میگوئیم. ما با استکبار مخالفیم، ما با نظام سلطه مخالفیم، ما با تسلط چند کشور بر سرنوشت عالم بشدت مخالفیم و با آن مبارزه میکنیم و نمیگذاریم اینها با سرنوشت دنیا بازى کنند. البته پیداست؛ آن دولتها هم با ما مخالفند. آن وقت سر قضیهى هستهاى بهانهگیرى میکنند، به نام حقوق بشر بهانهگیرى میکنند، به نام دموکراسى بهانهگیرى میکنند؛ همه هم در دنیا میدانند که اینها دروغ میگویند، میدانند که اینها ریاکارى میکنند. بیانات در دیدار فرمانده و پرسنل نیروى هوائى ارتش راز ماندگارى این انقلاب، اتکاى به ایمانهاست؛ اتکاى به خداست. لذا شما مىبینید آن روزى که تودهى عظیم مردم در سرتاسر کشور احساس کنند که دشمنىاى متوجه انقلاب است، احساس کنند که دشمنىِ جدىاى وجود دارد، بدون فراخوان حرکت میکنند مىآیند. روز نهم دى شما دیدید در این کشور چه اتفاقى افتاد و چه حادثهاى پیش آمد. دشمنان انقلاب که همیشه سعى میکنند راهپیمائىهاى میلیونى
را بگویند چند هزار نفر آمدهاند - تحقیر کنند، کوچک کنند - اعتراف کردند و گفتند در طول این بیست سال، هیچ حرکت مردمىاى به این عظمت در ایران اتفاق نیفتاده است؛ این را نوشتند و گفتند. آن کسانى که سعى در کتمان حقائق دربارهى جمهورى اسلامى دارند، این را گفتند. علت چیست؟ علت این است که مردم وقتى احساس میکنند دشمن در مقابل نظام اسلامى ایستاده است، مىآیند توى میدان. این حرکتِ ایمانى است، این حرکتِ قلبى است؛ این چیزى است که انگیزهى خدائى در آن وجود دارد؛ دست قدرت خداست، دست ارادهى الهى است؛ این چیزها دست من و امثال من نیست. دلها دست خداست. ارادهها مقهور ارادهى پروردگار است. وقتى حرکت خدائى شد، براى خدا شد، اخلاص در کار بود، خداى متعال اینجور دفاع میکند. لذا میفرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا». این را دشمنان نظام اسلامى نمیفهمند، تا امروز هم نفهمیدند؛ لذا تهدید میکنند، حرف میزنند، روشهاى گوناگون را به کار میگیرند، به خیال خودشان میگردند نقطه ضعف براى جمهورى اسلامى پیدا کنند؛ گاهى اسم حقوق بشر را مىآورند، گاهى اسم دموکراسى را مىآورند؛ ترفندهائى که امروز براى مردم دنیا حقیقتاً ترفندهاى مسخره است. میگویند
افکار عمومى؛ اما افکار عمومى اگر این حرفها را از آمریکا و صهیونیسم باور میکرد، اینجور در دنیا، در کشورهاى مختلف، ملتهاى مختلف، در مواقع گوناگون، نفرت خودشان را از این سران مستکبر نشان نمیدادند، که مىبینید نشان میدهند. هر جا سفر میکنند، گروهى از مردم علیهشان شعار میدهند. پیداست که افکار عمومى دنیا فریب ترفندهاى اینها را نخورده است. آن کسانى دم از حقوق بشر میزنند که اوّلىترین حقوق انسانها را، هم در زندانهایشان، هم در سرتاسر دنیا، هم در تعاملشان با ملتها، و حتّى با ملت خودشان زیر پا لگدکوب میکنند! اینها میگویند حقوق بشر! شکنجه را قانونى میکنند! این افتضاح نیست براى یک کشور؟ این مایهى سرافکندگى نیست که یک کشورى شکنجهى زندانیان را قانونى بکند و به شکل قانون در بیاورد؟ آن وقت اینها دم از حقوق بشر میزنند، دم از دفاع از حرمت انسان و کرامت انسان میزنند! خوب، بینندگان و شنوندگانى که در دنیا این حرفها و این ادعاها را مىبینند و میشنوند و آنها را با آن رفتارهائى که میدانند، مقایسه میکنند، اینها را مسخره میکنند. کى این چیزها را از اینها باور میکند؟ بیانات در دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون در سطح بینالمللى، امروز
دشمنان از همهى ابزارها دارند استفاده میکنند براى مشوب کردن اذهان عمومى آحاد بشر - ملتها - خواصشان و عوامشان؛ تا هر جا دستشان برسد. دارند براى این تلاش میکنند. ادعاى قانونگرائى میکنند، ادعاى حقوق بشر میکنند، ادعاى طرفدارى از مظلوم میکنند. خب، اینها حرفهاى قشنگى است، اینها حرفهاى جاذبهدارى است؛ اما حقیقت چیز دیگرى است. این رئیس جمهور آمریکا - همین چند روز قبل از این - میگوید: ما دنبال این هستیم که دولتهاى قانونشکن پاسخگو باشند. خب، کدام دولت قانونشکن است؟ کدام دولت قانونشکنتر از دولت آمریکاست؟ دولت آمریکا با کدام قانون عراق را اشغال کرد و این همه خسارت و تلفات انسانى و مادى و معنوى بر ملت عراق وارد کرد؟ بر اساس یک شایعهى دروغى که خودشان به وجود آورده بودند، حمله کردند عراق را اشغال کردند که صدها هزار مردم عراق در این چند سال کشته شدند و چند میلیون مردم عراق آواره شدند. چندى پیش در خبرها آمده بود پانصد و پنجاه دانشمند عراقى به وسیلهى اسرائیلىها ترور شدند. این، چیز کمى است؟! جوخههاى ترور بسیج شدند، رفتند دانشمندان عراقى را یکى یکى پیدا کردند، ترور کردند. این، بر اثر اشغال آمریکاست. با کدام قانون شما
وارد عراق شدید؟ با کدام قانون تا حالا ماندهاید؟ با کدام قانون دارید با مردم عراق اینجور اهانتآمیز رفتار میکنید؟ با کدام قانون افغانستان را اشغال کردید؟ با کدام قانون بینالمللىِ عقلپسند دارید نیروهاتان را در افغانستان افزایش میدهید؟ چقدر اتفاق افتاد این حادثه که هواپیماهاى آمریکائى، کاروانهاى عروسى را در افغانستان به خاک و خون کشیدند؟ در طول این چند سال بارها و بارها اتفاق افتاد؛ دهها نفر در هر حادثهاى کشته شدند؛ مردمى که در یک عروسى شرکت کرده بودند. آن وقت افسر آمریکائى با وقاحت تمام میگوید: ما دنبال طالبان هستیم! هر جا طالبان را پیدا کنیم، میزنیم! به عروسى مردم چه کار دارید؟ به زندگى مردم چه کار دارید؟ همین چندى پیش در هرات، یکى از این حوادث را به وجود آوردند، بیش از صد نفر کشته شدند که پنجاهتاشان کودکان بودند. مظهر بىقانونى شما هستید. قانونشکنترین دولتها، امروز دولت آمریکاست. بیانات در مراسم تنفیذ حکم دهمین دوره ریاست جمهورى ما در کشور خودمان قبل از پیروزى انقلاب هیچ حظى از حضور مردم در عرصههاى تصمیمگیرى نداشتیم. حکمرانانى بودند که به پشتوانهى زور و قدرت سلاح بر مردم مسلط میشدند و حکمرانىِ
همراه با زور و فشار را بر مردم تحمیل میکردند؛ بعد هم که میرفتند، این امانت عظیم الهى - یعنى حاکمیت و ولایت بر مردم - را مثل یک مال شخصى به ارث میگذاشتند و فرزندانشان از آنها ارث میبردند. مردم هیچ نقشى نداشتند. همین کسانى که امروز در دنیا دم از مردمسالارى و دموکراسى و حقوق بشر و این حرفها میزنند، همینها با آن رژیم جبار و خودکامه و با آن شیوهى غلط و غیر انسانىِ حکومت، همکارى میکردند؛ از آنها پشتیبانى میکردند. در آن کشورهائى هم که حضور مردم - لااقل در مقام ادعا - تأثیرگذارِ در حکومت بود، ارزشهاى معنوى غائب از صحنه بودند. خطبههای نماز جمعهی تهران خطاب سوم، خطاب به سران استکبار و سران رسانههاى استکبارى است. بنده در این دو سه هفته، رفتار و گفتار دولتمردان آمریکا و دولتمردان چند کشور اروپائى را دنبال کردم؛ در این هفتههاى نزدیک به انتخابات و آن روز انتخابات و شب بعد از انتخابات، بعد هم این دو سه روزِ بعد از انتخابات. یک وضع متغیر و متفاوتى داشت. اول، قبل از شروع انتخابات جهتگیرى رسانههایشان، دولتمردانشان، این بود که در اصلِ انتخابات ایجاد تردید کنند، شاید شرکت مردم کم بشود. البته همین نتائجى که از این
انتخابات حاصل شد، همین نتائج را آنها هم - هم اروپائىها، هم آمریکائىها - حدس میزدند؛ اما این حرکت عظیم مردم را انتظار نداشتند؛ این کارِ 85 درصدى؛ چهل میلیونى را باور نمیکردند. بعد از آنکه این حضور عظیم دیده شد، اینها شوکه شدند؛ فهمیدند چه اتفاق بزرگى در ایران افتاد؛ فهمیدند که باید خودشان را با این شرائط جدید وفق بدهند؛ هم در امور بین الملل، هم در امور خاورمیانه و جهان اسلام، هم در مسئلهى هستهاى. در مسائل ایران شوکه شدند؛ فهمیدند که سرفصل جدیدى در مسائل مربوط به جمهورى اسلامى پیدا شد، که مجبورند این را بپذیرند. این مال هنگامى بود که این حرکت عظیم مردم دیده شد و از اینجا مرتب به وسیلهى ایادى خودشان مخابره شد و همهشان اظهار تعجب کردند؛ از همان صبح جمعه این اظهارات شروع شد، آنجا هم برخى از بازخوردهاى این اظهارات دیده شد.وقتى اعتراض بعضى از نامزدها را دیدند، ناگهان احساس کردند فرصتى برایشان پیش آمد. این فرصت را مغتنم شمردند تا بتوانند موجسوارى کنند. لحنشان از روز شنبه و یکشنبه عوض شد و وقتى یواش یواش چشمشان افتاد به بعضى از اجتماعات مردمى که به دعوت نامزدها مثلاً در خیابانها پیدا شدند، امیدوار شدند، یواش
یواش نقابهایشان کنار رفت و حقیقت خودشان را بنا کردند نشان دادن. چند تا از وزراى خارجه و رؤساى دولتهاى چند تا کشور اروپائى و آمریکا حرفهائى زدند که باطن آنها را به انسان نشان میداد. از قول رئیس جمهور آمریکا نقل شد که گفته ما منتظر چنین روزى بودیم که مردم به خیابانها بریزند. از آن طرف نامه بنویسند، اظهار علاقهى به روابط کنند، ابراز احترام به جمهورى اسلامى بکنند، از این طرف این حرفها را بزنند. کدام را ما باور کنیم؟ در داخل کشور هم عوامل این عناصر خارجى به کار افتادند و خط تخریب خیابانى شروع شد؛ خط تخریب، خط آتشسوزى، اموال عمومى را آتش بزنند، حریم کسب و کار مردم را ناامن کنند، شیشههاى دکان مردم را بشکنند، اموال بعضى از مغازهها را به غارت ببرند، امنیت مردم را از جانشان و مالشان سلب کنند؛ امنیت مردم مورد تطاول اینها قرار گرفت. این ربطى به مردم و طرفداران نامزدها ندارد، این مال بدخواهان است، مال مزدوران است، مال دستنشاندگان سرویسهاى جاسوسى غربى و صهیونیست است. این کارى که در داخل، ناشیانه از بعضى سر زد، اینها را به طمع انداخت، خیال کردند ایران هم گرجستان است (!) یک سرمایهدار صهیونیست آمریکائى چند سال قبل از
این، طبق ادعاى خودش که در رسانهها و در بعضى از مطبوعات نقل شد، گفت من ده میلیون دلار خرج کردم، در گرجستان انقلاب مخملى راه انداختم؛ حکومتى را بردم، حکومتى را آوردم. احمقها خیال کردند جمهورى اسلامى، ایران و این ملت عظیم هم مثل آنجاست. ایران را با کجا مقایسه میکنید؟! مشکل دشمنان ما این است که هنوز هم ملت ایران را نشناختند. آن چیزى که در این بین از همه بدتر و زشتتر به چشم من آمد، این حرفهائى بود که به عنوان دلسوزى از حقوق بشر و سختگیرى به مردم، از زبان این دولتمردان آمریکائى صادر شد که: ما از اینکه با مردم چنین رفتار بشود، مخالفیم؛ ما نگرانیم! شما نگران مردمید؟! شما چیزى به نام حقوق انسان را اصلاً قبول دارید؟! افغانستان را کى به خاک و خون کشید و هنوز هم دارد میکشد؟ عراق را کى زیر چکمهى نظامیان خودش تحقیر کرد؟ در فلسطین چه کسى به دولت صهیونیست ظالم این همه کمک سیاسى و مادى کرد؟ در خود آمریکا - انسان واقعاً تعجب میکند - در زمان دولت همین حزب دمکرات، در زمان ریاست جمهورى شوهر همین بانوئى که حالا اظهار نظر میکند، هشتاد و چند نفر از وابستگان فرقهى داوودى را زنده زنده در آتش سوزاندند. این که دیگر جاى انکار نیست.
همین حضرات، همین دمکراتها این کار را کردند. فرقهى داوودىها به قول خودشان دیویدىها - به دلیلى مورد غضب دولت آمریکا قرار گرفتند و به منزلى رفتند و در آنجا متحصن شدند. هر چه کردند، بیرون نیامدند. اینها خانه را آتش زدند و هشتاد تا مرد، زن، بچه تو این خانه، زنده زنده سوختند. شما حقوق بشر میفهمید یعنى چه؟! به نظر من این مسئولان و سیاستمداران اروپائى و آمریکائى قدرى بایستى شرم و حیا را هم براى خودشان وظیفه بدانند. جمهورى اسلامى، پرچمدار حقوق انسان است. دفاع ما از مردم مظلوم در فلسطین، در لبنان، در عراق، در افغانستان، در هر نقطهاى که مردم مظلوم واقع شدند، نشانهى همین است. نشانهى این است که پرچم حقوق بشر به وسیلهى اعتقاد به اسلام، ایمان به اسلام در این کشور برافراشته شده است. ما احتیاج نداریم که براى حقوق بشر کسى ما را نصیحت کند. بیانات در دیدار مردم مریوان در دزلى مردم با چهرهى باز از ما استقبال کردند. از دزلى با برادرها خارج شدیم برویم به سمت ارتفاعات مشرف بر سرزمینهاى عراق - ارتفاعات «تته» - که مزدوران بدخواهِ حقیرى در بین آن مردم نفوذ کرده بودند و حضور هیئت ما را به دشمن اطلاع دادند و دشمن هواپیماهایش را
فرستاد. ما در بین راه که طرف ارتفاعات میرفتیم، دیدیم هواپیماى دشمن عبور کرد؛ فهمیدیم حادثهاى براى دزلى پیش خواهند آورد. برگشتیم دیدیم متأسفانه مردم غیر نظامى، مردم کوچه و بازار را بمباران کردند؛ عدهاى را زخمى کردند، عدهاى را به قتل رساندند. و ما جنازهى شهدا و بعضى از مجروحین را برداشتیم، آمدیم مریوان. این خاطرات عبرتآموز است. آن روز همین نظامهاى جهانىِ مدعى حقوق بشر از همین صدام حسین دفاع میکردند؛ از همین حرکات وحشیانه دفاع میکردند. نسل جوان امروز در کشور ما میداند و بداند، آزمایشگاه دروغ و فریب، آزمایشگاه خطاهاى بزرگ و جبرانناپذیرِ دستگاههاى مدعى حقوق بشر، همین کشور عزیز ما و همین مرزهاى غربى این کشور از جمله منطقهى کردستان بوده است. بیانات در چهارمین کنفرانس حمایت از ملت فلسطین شورای امنیت، یک روز اشغال فلسطین به وسیلهی گروههای تروریست جرّار را سریعاً به رسمیت شناخت و نقشی اساسی را در پیدایش و تداوم این ظلم تاریخی بازی کرد، و پس از آن چندین دهه همواره در برابر نسلکشیها، آوارهسازیها، جنایتهای جنگی و انواع جرائم گوناگون دیگر آن رژیم، سکوت رضایتآمیز کرد، و حتی هنگامی که مجمع عمومی رأی به
نژادپرستبودن صهیونیسم داد، نه تنها با آن همراهی نکرد، که در عمل 180 درجه با آن فاصله گرفت. کشورهای زورگوی عالم که برخوردار از عضویت دائم در شورای امنیتاند از این مجمع جهانی همچون ابزار استفاده میکنند. نتیجه آنکه نه تنها این شورا به کار امنیت در جهان کمکی نمیکند بلکه هرجا که قرار است مفاهیمی همچون حقوقبشر یا دموکراسی و امثال آن، وسیلهی زیادهطلبی و سلطهی بیشتر آنان گردد،به کمک ایشان میشتابد و بر کارهای نامشروع آنان پوششی از فریب و دروغ میافکند. بیانات در دیدار مردم قم به مناسبت قیام نوزدهم دى دستگاه استکبارِ بىاعتقاد به همهى اصول انسانى، مایل است این منطقهى خاورمیانه، این منطقهى حساس را که پر از ثروت و حساسیت گوناگون جغرافیائى و اقتصادى است، در اختیار بگیرد؛ در مشت بگیرد. وسیلهاش هم اسرائیل غاصب است؛ صهیونیستهاى مسلط بر فلسطین اشغالى. مسئله این است. همهى این حرکاتى که این چند سال در این منطقه انجام گرفته است - از قضایاى لبنان تا قضایاى عراق تا قضایاى فلسطین - با این نگاه قابل تفسیر و قابل فهم است. مسئله این است که این منطقه باید در مشت آمریکا و استکبار - استکبار اعم از آمریکاست. البته مظهر
عمدهاش، شیطان بزرگ، دولت آمریکاست - قرار داشته باشد. استکبار میخواهد این منطقه را در اختیار داشته باشد؛ در مشت داشته باشد. استکبار این منطقه را لازم دارد و عاملش هم اسرائیل است. همهى این داستانها و قضایاى این چند سال با این نگاه، تحلیل میشود. دیدید در جنگ سى و سه روزه، وزیر خارجهى آمریکا گفت: این درد زایمان منطقهى خاورمیانهى جدید است! یعنى از این حادثه یک موجود تازهاى متولد خواهد شد که همان خاورمیانهاى است که آمریکا دنبالش است. البته این خواب آشفته تعبیرش همانى بود که بر سرشان آمد. شجاعت و بیدارى و فداکارى و ایثار و جهاد جوانان مؤمن در لبنان، تو دهن نه فقط اسرائیل، بلکه تو دهن آمریکا و همهى پشتیبانانشان و دنبالهروانشان زد. قضیهى غزه هم از همین قبیل است. اینها میخواهند هیچ عنصر مقاومتى در این منطقه وجود نداشته باشد. اصل عنصر مقاومت را جمهورى اسلامى میدانند. البته این را درست فهمیدهاند. اینجا مرکز مقاومت است. اینجا جائى است که ما اگر هیچ اقدامى هم نکنیم، هیچ حرفى هم نزنیم، خود وجود جمهورى اسلامى به ملتهاى منطقه الهام میدهد. یک موجودیتى، یک هویتى که علىرغم همهى قدرتهاى استکبارى و به کورى چشم آنها
اینجور در این منطقه قد کشیده و روز به روز ریشهدارتر میشود؛ روز به روز قویتر میشود. خود وجود این پیکرهى عظیم و پرشکوه، خار چشم استکبار است و امیددهندهى به ملتها. بله، اینجا مرکز مقاومت است؛ در این شکى نیست. دیگران هم از اینجا الهام گرفتند، منتها براى اینکه این مقاومت را در هم بکوبند، حلقهى ضعیف را اول هدف قرار دادند؛ دولت مردمى منتخب حماس در غزه. او را مظلوم گیر آوردند؛ او را دارند میکوبند. هر کس در دنیاى اسلام، امروز قضیهى غزه را یک قضیهى منطقهاى و شخصى و محلى بداند، دچار همان خواب خرگوشىاى است که پدر ملتها را تا حالا درآورده است. نه، این قضیهى غزه، فقط قضیهى غزه نیست؛ قضیهى منطقه است. فعلاً آنجا نقطهى ضعیفتر است، تهاجم را از آنجا شروع کردند و اگر موفق شدند، دست از سر منطقه بر نمیدارند. دولتهاى کشورهاى مسلمانى که حول و حوش آن منطقه هستند و کمکى که باید بکنند و میتوانند بکنند، نمیکنند، دارند اشتباه میکنند؛ اشتباه میکنند. هر چه در این منطقه میخ اسرائیل بیشتر فرو برود، تسلط استکبار بیشتر بشود، بدبختى این دولتها و ضعف و ذلت این دولتها بیشتر خواهد شد. چرا ملتفت نیستند؟ و دولتها، ملتها را هم دنبال
خودشان به ذلت میکشانند. یک دولت ذلیل و مطیع و وابسته، یک ملت را مطیع و ذلیل و وابسته میکند. این است که ملتها باید به خود بیایند. ملت ما در این قضیه هم بیدارى و هم آمادگى خودش را نشان داد. من لازم است از همهى ملت که در راهپیمائىها و تظاهرات و شعارها موضع و عزم خودشان را نشان دادند، تشکر کنم؛ بخصوص از جوانهاى مؤمن و پرشورى که به فرودگاهها - در تهران و بعضى جاهاى دیگر - رفتند؛ که ما را بفرستید. خوب، دست ما بسته است؛ دست ما بسته است. ما اگر میتوانستیم آنجا حضور پیدا کنیم، لازم بود حضور پیدا کنیم و پیدا هم میکردیم؛ ما ملاحظهى کسى را هم نمیکردیم؛ منتها امکان ندارد؛ این را همه بدانند. دولت جمهورى اسلامى و مسئولین جمهورى اسلامى هر کارى که ممکن باشد که کمک به آن ملت مظلوم باشد، میکند، تا حالا هم کرده، بعد از این هم خواهد کرد. منتها جوانهاى ما، جوانهاى پرشورىاند. این نسل جوانهاى امروز ما با این کارشان نشان دادند که مثل همان نسل کربلاى 5 - که همین روزها، روزهاى یادآور خاطرهى کربلاى پنج است - و نسل والفجر 4 و عملیات خیبر و عملیات بدر اند. این جوانهاى امروز هم مثل همان جوانهاى بیست و پنج سال پیش، سى سال پیش آمادهى
میداناند. پولى که دستگاههاى جاسوسى و استعمارىِ دشمنان به بعضى از عناصر خودفروختهى داخلى دادند که جوانهاى ما را منصرف کنند، تحلیل بنویسند و این آمادگى را خلاف حکمت و مصلحت وانمود کنند، هدر رفت. جوانهاى ما در همان جهتى حرکت میکنند که انقلاب و اسلام و امام حسین (علیهالسّلام) ترسیم کرده است. این وضع کشور ماست. منتها در دنیاى اسلام بایستى ملتها حضور خودشان، عزم خودشان را به طور مشخص نشان بدهند. باید از دولتها بخواهند. بعضى از دولتهاى مسلمان تلاشهاى خوبى کردند؛ لکن کافى نیست. باید با فشارهاى سیاسى، با فشارهاى مردمى، دشمن را وادار به عقبنشینى کرد. امروز شما ببینید فاجعهاى که در این منطقه به دست صهیونیستها دارد اتفاق مىافتد، یک فاجعهى کمنظیر است. یک نفر آدم در یک گوشهاى از دنیا بر اثر یک حادثهاى زمین مىافتد، جنجال دستگاههاى حقوق بشر بلند میشود؛ به دروغ، به ریا، به تظاهر و فریبگرى، طرفدارى از حقوق انسان را ادعا میکنند، آن وقت اینجور بچههاى کوچک، زنهاى مظلوم مثل برگ خزان در غزه روى زمین میریزند، نفس از اینها در نمىآید. خداوند متعال این داعیههاى طرفدارى از حقوق بشر را رسوا کرد؛ چه در سازمان ملل، چه در
سازمانهاى به اصطلاح مدعى حقوق بشر و چه در دولتهاى مدعى اینها. آن دولتهاى اروپائى لقلقهى لسانشان شده حقوق بشر! کدام حقوق بشر؟! شماها به حقوق انسان اعتقاد ندارید. شماها دروغ میگوئید؛ ریاکارانه اسم حقوق بشر را مىآورید. والّا چطور ممکن است فلان رئیس دولت اروپائى این حوادث را ببیند و به اسرائیل هجوم نیاورد؛ اگر معتقد به حقوق بشر هستید؟ بدتر از آنها بعضى از روشنفکران دنیاى اسلامند. متأسفانه فساد مطبوعات و دستگاههاى خبرى و روشنفکرى در دنیاى اسلام، فساد بسیار تأسفانگیزى است. در روزنامهها، در مطبوعات علیه دولت قانونى کنونى فلسطین تحلیل مینویسند، براى این که جنایات صهیونیستها را توجیه کنند! خداوند متعال از اینها نخواهد گذشت. حالا در داخل هم متأسفانه کم و بیش این چیزها هست. البته در داخل کشور افکار عمومىِ قاطع ملت، همراهى ملت و دولت در این جهتگیرى، اجازه نمیدهد به بعضىها که همان خط غلط و فریب و خیانت را دنبال کنند؛ والّا شاید بعضى بیش از اینها در این زمینه اظهار لحیه میکردند؛ حضور قاطع مردم و همراهى و شعارهاى مردم و دولت به اینها اجازه نمیدهد. اما در کشورهاى دیگر متأسفانه این کار دارد انجام میگیرد. آنچه که محصول
و نتیجه این حوادث است، چیست؟ در یک کلمه به طور قطع، پیروزى حق بر باطل است. پیام درباره مصیبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه بسم الله الرحمن الرحیم انا لله و انا الیه راجعون جنایت هولناک رژیم صهیونیستی در غزه و قتلعام صدها مرد و زن و کودک مظلوم، بار دیگر چهرهی خونخوار گرگهای صهیونیست را از پشت پردهی تزویرِ سالهای اخیر بیرون آورد و خطر حضور این کافر حربی را در قلب سرزمینهای اُمت اسلام، به غافلان و مسامحهکاران گوشزد کرد. مصیبت این حادثهی هولناک برای هر مسلمان بلکه برای هر انسان با وِجدان و با شرف در هر نقطهی جهان بسی گران و کوبنده است، ولی مصیبت بزرگتر سکوت تشویقآمیز برخی دولتهای عربی و مدّعی مسلمانی است. چه مصیبتی از این بالاتر که دولتهای مسلمان که باید در برابر رژیم غاصب و کافر و محارب، از مردم مظلوم غزه حمایت میکردند، رفتاری پیشه کنند که مقامات جنایتکار صهیونیست، گستاخانه آنها را هماهنگ و موافق با این فاجعهآفرینیِ بزرگ معرفی کنند؟ سران این کشورها چه جوابی در برابر رسولالله صلیاللهعلیهوآله خواهند داشت؟ چه جوابی به ملتهای خود که یقیناً عزادار این فاجعهاند خواهند داد؟ به یقین امروز دل مردم
مصر و اردن و سایر کشورهای اسلامی از این کشتار، پس از آن محاصرهی طولانی غذایی و دارویی لبالب از خون است. دولت جنایتکار بوش در واپسین روزهای حکمرانی ننگین خود با همدستی در این جنایت بزرگ، رژیم آمریکا را بیش از پیش روسیاه کرد و پروندهی جرایم خود را به عنوان جنایتکار جنگی قطورتر ساخت. دولتهای اروپایی با بیتفاوتی و شاید همراهی خود در این فاجعهی بزرگ، یکبار دیگر دروغ بودن ادعاهای طرفداری از حقوق بشر را ثابت کردند و شرکت خود در جبههی ضدیت با اسلام و مسلمین را نشان دادند. اکنون سئوال من از علما و روحانیون جهان عرب و رؤسای ازهر مصر این است که آیا هنگام آن نرسیده است که برای اسلام و مسلمین احساس خطر کنید؟ آیا هنگام آن نرسیده است که به واجب نهی از منکر و کلمةُ حقٍ عندَ امامٍ جائر عمل کنید؟ آیا عرصهی دیگری عریانتر از آنچه در غزه و فلسطین در جریان است در همدستی کُفار حربی با منافقان امّت برای سرکوب مسلمانان لازم است، تا شما احساس تکلیف کنید؟ سئوال من از رسانهها و روشنفکران جهان اسلام و به ویژه جهان عرب آن است که تا چه هنگام به مسئولیت رسانهیی و روشنفکری خود بیتفاوت خواهید ماند؟ آیا سازمانهای حقوق بشرِ رسوای
غرب و شورای باصطلاح امنیت سازمان ملل بیش از این هم ممکن است رسوا شوند؟ همهی مجاهدان فلسطین و همهی مؤمنان دنیای اسلام به هر نحو ممکن موظف به دفاع از زنان و کودکان و مردم بیدفاع غزهاند و هر کس در این دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت که در صف شهدای بدر و اُحد در محضر رسولالله صلیاللهعلیهوآله محشور شود. سازمان کنفرانس اسلامی باید در این شرایط حساس به وظیفهی تاریخی خود عمل کند و جبههی یکپارچهیی به دور از ملاحظهکاری و انفعال، در برابر رژیم صهیونیستی تشکیل دهد. باید رژیم صهیونیستی به وسیلهی دولتهای مسلمان مجازات شود. سران آن رژیم غاصب باید به جرم این جنایت و نیز محاصرهی طولانی مدّت، شخصاً محاکمه و مجازات شوند. ملّتهای مسلمان میتوانند با عزّم راسخ خود این مطالبات را تحقّق بخشند و وظیفهی سیاستمداران و علما و روشنفکران در این بُرهه بسی سنگینتر از دیگران است. اینجانب به مناسبت فاجعهی غزه روز دوشنبه را عزای عمومی اعلام میکنم و مسئولان کشور را به ادای وظایف خود در این حادثهی غمانگیز فرا میخوانم. وَ سَیعلَمُ الذین ظَلَموا اَیّ مُنقلبٍ یَنقلبون. سیّدعلی خامنهای 8دی/1387
پیام به کنگره عظیم حج پیروز نهائی در این کارزار حق و باطل، جز حق نیست و این ملت مظلوم و صبور فلسطین است که سرانجام بر دشمن پیروز خواهد شد «وَ کانَ اللَّهُ قَوِیًّا عَزِیزاً » همین امروز هم علاوهبر ناکامی در شکستن مقاومت فلسطینیان، در عرصهی سیاسی با دروغ در آمدن داعیههای آزادیطلبی و دموکراسیخواهی و شعار حقوقبشر، شکست سختی بر آبروی رژیم امریکا و بیشتر رژیمهای اروپائی وارد آمده است که به این زودی قابل جبران نخواهد بود. رژیم بیآبروی صهیونیستی از همیشه روسیاهتر و برخی رژیمهای عربی نیز در این امتحان عجیب، بازندهی تتمهی آبروی نداشتهی خودند. وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ. بیانات در دیدار جمعى از دانشآموزان و دانشجویان در آستانهى سالروز سیزده آبان امروز شعارهاى اساسى آمریکا که با او سر ملتها را میبریدند و ذبح میکردند و دولتهاى ملى را از اریکهى قدرت به زیر میکشیدند، مفتضح شده؛ مثل شعار حقوق بشر، مثل شعار دموکراسى. حقوق بشرشان را در زندانهاى ابوغریب و گوانتانامو و زندانهاى متعدد دیگرى از این قبیل نشان دادند. حقوق بشرشان را در کشتارهاى گوناگون در افغانستان و امروز در
پاکستان دارند نشان میدهند. دموکراسىخواهىهایشان را هم در فلسطین اشغالى نشان میدهند؛ یک دولت مردمى - دولت حماس با انتخابات مردم سر کار آمده - سر کار است، با انواع ملعنتها و خباثتها میخواهند این دولت را زیر فشار قرار بدهند. در عراق دارند نشان میدهند؛ قرارداد امنیتىاى را بهزور میخواهند تحمیل کنند؛ خفه کردند همه را از بس فشار آوردند. حالا که ملت عراق و مسئولین عراق سرشان را بلند کردند، میگویند ما قبول نداریم، دارند فشار مىآورند و تهدید میکنند؛ درحالى که این دولت کنونى عراق با آراء مردم سر کار آمده. دموکراسى یعنى چه؟ غیر از این است؟! صاحبنظرانشان مکرر در طول این سالهاى متمادى اعتراف کردهاند، تو گزارشهایشان نوشتهاند که در خاورمیانه دموکراتترین کشورها، جمهورى اسلامى است. انتخابات دارد؛ رئیس جمهور، نمایندگان مجلس، خود رهبرى، نمایندگان مجلس خبرگان رهبرى با آراء مردم انتخاب میشوند؛ این را اعتراف میکنند. در عینحال با جمهورى اسلامى این جور رفتار میکنند! این شعارهاى جمهورىخواهى و دموکراسىخواهى و حقوق بشر، کهنهشده است. حتّى آحاد ملتها هم دیگر این حرفها را باور ندارند، چه برسد به صاحبنظران و زبدگان. بیانات در
دیدار رئیسجمهوری و اعضاى هیئت دولت روحیهى تهاجم در مقابلهى با زورگویان بینالمللى. یک وقت هست که زورگویان بینالمللى مىآیند و میگویند که آقا شما فلان کار را کردهاید و ما رفع و رجوع مىکنیم و نه واللَّه، نه باللَّه...؛ ولى یک وقت هست که تهاجمش، تهاجم زورگویانه است؛ بهترین دفاع در چنین مواقعى هجوم است. زورگویان بینالمللى، نقاط ضعف زیادى دارند: جنایت میکنند، فساد میکنند، به حقوق بشر تجاوز میکنند، به حقوق ملتها تعدى میکنند، انسانها را لگدمال میکنند و همهى کارهاى زشت را انجام میدهند؛ آخر هم طلبگار همهاند! خب، نقاط ضعفشان، با حالت تهاجمى و با حالت طلبگارى، گفته و بیان بشود. اینجور نیست که ما براى تهاجمات سیاسى بینالمللى، بخواهیم پاسخ پیدا کنیم. یک وقتى از بنده - سالهاى اوایل - میپرسیدند که آقا، شما در مقابل این حرف چه جوابى دارید؟ میگفتم ما جواب نداریم؛ ما ادعا داریم و مدعى اینها هستیم؛ در قضیهى زن مدعى هستیم؛ در قضیهى حقوق بشر مدعى هستیم؛ در قضایاى حقوق اساسى انسانها مدعى هستیم. ما مدعى اینها هستیم؛ ما در مقام پاسخگویى نیستیم. چرا باید سوال بکنند تا کسى مجبور باشد پاسخ بدهد؟ آنها بىجا میکنند سؤال و
ادعا میکنند. این روحیه، روحیهى خوبى است؛ روحیهى انقلاب این است؛ این است که حقیقت را روشن و درخشان میکند. گفتمان عمومى دولت اینهاست؛ به طور خلاصه: زندهکردن و بازسازى برخى خصوصیات جوهرى انقلاب و منطق امام؛ و مقابلهى با کسانى که میخواستند این ارزشها و این مفاهیم اساسى را منسوخ کنند، یا از بین ببرند، یا ادعا میکردند که منسوخ شده و از بین رفته؛ این چیز باارزشى است. این خصوصیت دوم و امتیاز دومى است که در این دولت هست. بیانات در دیدار مسئولان نظام به مناسبت مبعث حضرت رسول اعظم (ص) همهى بلندگوهاى استکبار جمع شدند که ملت ایران و دولت ایران و نظام جمهورى اسلامى را با انواع و اقسام استدلالها از پشتیبانى فلسطینىها باز بدارند، ملت ایران قبول نکرد، بعد از این هم قبول نمیکنیم؛ ما از ملت فلسطین دفاع میکنیم. ملت فلسطین محق است؛ حق با اوست؛ مظلوم است. شرم باد بر آن مدعیان آزادى، مدعیان حقوق بشر که بر این همه ظلمى که به این ملت شده است، چشم میبندند، باز ادعاى طرفدارى از حقوق بشر میکنند؛ خجالت هم نمیکشند. من تعجب میکنم؛ در کجاى دنیا یک انسان منصف اگر فلسطینىها یک اقلیت بیگانه بودند توى کشورشان - نمیگوئیم صاحبان کشور، فرض
کنید فلسطینىها در سرزمین خودشان اقلیتى بودند؛ مهاجرینى بودند که به فلسطین آمده بودند - این همه ظلم را نسبت به اینها تحمل میکرد؟ خانههایشان را خراب کنند، جوانهایشان را بکشند، مردانشان را زندان ببرند، دائم اینها را تهدید کنند، خانههایشان را بمباران کنند، جلوى ارزاقشان را بگیرند، محاصرهى اقتصادى کنند، باغاتشان را خراب کنند، همهى زندگى آنها را به هم بزنند. آن وقت آقاى بوش خجالت هم نمیکشد، وامىایستد میگوید ما متعهد به آزادى هستیم! این آزادى است؟! شرم باد بر شما! این است طرفدارى از آزادى؟! یک ملتى را اینجور زیر فشار قرار بدهند، آن هم توى خانه خودش؟ آن وقت قدرتمندان عالم دائم از زورگو، از متجاوز، از قاتل، از تروریست حمایت کنند و به همهى ظلمهائى که به این ملت میشود، چشم ببندند و آخرش هم دربیایند که «خود گوئى و خود خندى»، ما طرفدار آزادى هستیم! ما طرفدار فلان هستیم. بیانات در اولین دیدار با نمایندگان مجلس هشتم دنیاى امروز - نگاه کنید به اطراف دنیا، نگاه کنید به نظامهاى اقتصادى - بر پایهى نجات انسان تشکیل نشده. این چیزى نیست که امروز احتیاج به برهان و استدلال داشته باشد. به قلههاى رفیع تمدن امروز یا
دمکراسىهاى رایج و نامدار امروز نگاه کنید و ببینید دعواها در آنجا بر سر چیست. نظامها بر محور و بر روى کاکل چه کسانی و چه چیزهایى دارند حرکت میکنند و میچرخند؛ چقدر براى انسان، براى کرامت انسان، براى انسانِ بما هو انسان ارزش قائلند و دل میسوزانند؛ چقدر برایشان حقوق ملتها ارزش دارد و میتوان از حدود حقوق خود در تجاوز به حقوق دیگران کاست و مانع از تجاوز به حقوق دیگران شد. ببینید در دنیا این حرفها چقدر محور تحرک و فعالیت و فکر انسانهاست. خبرى از این چیزها نیست. بیانات در مراسم نوزدهمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى (ره) امروز شما نگاه کنید به رفتار زمامداران آمریکا - رئیس جمهور و تیم دور و ورش - ببینید چه جورى حرف میزنند. حرف زدن آنها مثل حرف زدن آدمهاى روانى است؛ گاهى تهدید میکنند، گاهى دستور ترور میدهند، گاهى تهمت میزنند، گاهى از روى استیصال درخواست کمک میکنند، گاهى ثبات و امنیت یک ملت را آماج خودشان قرار میدهند؛ مثل دیوانهها به این طرف و آن طرف میزنند. رفتار آنها، رفتار سیاستمداران منطقى و عاقل و باتدبیر نیست. البته بخش مهمى از این، انعکاس ناکامیهاى آمریکا در مناطق مختلف است: ناکامى در افغانستان،
ناکامى در عراق؛ اینها با وعدهى دموکراسى و آزادى و حقوق بشر وارد افغانستان و عراق شدند. امروز بعد از گذشت چند سال، وضعیت این دو کشور جورى است که هیچ ملتى آرزو نمیکند چنین وضعیتى داشته باشد؛ ناامنى، عقبافتادگى، فقر، تسلط روزافزون قدرتهاى استکبارى، پنجه انداختن به منافع ملى آن کشورها و نادیده گرفتن حقوق آن ملتها و البته پشت سرش ناکامى کامل در تأمین مقاصدى که اعلام کرده بودند یا مقاصدى که در دل داشتند و اعلام نکرده بودند. این ناکامیها در رفتار سیاستمداران آمریکا منعکس است؛ در اختلافاتشان، در بگومگوهایشان، در تصمیمگیریهایشان. این وضع زورگویان عالم است. خوب، در مقابل این زورگوئى چه باید کرد؟ توصیهى امام، ایستادگى است. امروز خوشبختانه، مجموعههاى گوناگون سیاسى کشور ما از وفادارى به خط امام دم میزنند؛ این یک پدیدهى مبارکى است. در برخى از دورههاى گذشته اینجور نبود. بعضى از جریانهاى سیاسى از رویگردانى از خط امام صریحا سخن میگفتند! امروز خوشبختانه مجموعههاى سیاسى در کشور ما، همه از گرایش به افکار امام و خط امام حرف میزنند. خیلى خوب، یکى از برجستهترین نقاط خط امام که در وصیتنامه و در همهى بیانات امام منعکس
است، لزوم ایستادگى قاطع در مقابل طمعورزان و مستکبران است. این موضع را ملت ایران و همهى مجموعههاى گوناگون و نخبگان کشور که پایبند به امام و وفادار به آراء و افکار امام هستند، باید با قوت تمام حفظ کنند؛ خود امام اینجور بود. امام هیچ وقت به خاطر ملاحظهى زورگویان عالم، از دفاع از مظلومین عالم دست نکشید. امام در طول زمان از مسئلهى فلسطین به عنوان یک مسئلهى اصلى یاد کرد. امام صریحا در وصیتنامه و بیانات خود به نداى یا للمسلمین ملتهاى مظلوم اهمیت میدهد؛ دفاع صریح از حقوق مظلومین، دفاع صریح از حقوق ملت فلسطین و هر ملت مظلوم دیگر. این روش امام است؛ این خط امام است؛ این شیوهى امام و این توصیه و وصیت امام است. خوشبختانه این روش را ملت ایران و مسئولین کشور دنبال کردند و سى سال است که در هر میدانى که شما ملت ایران با استکبار آمریکا مواجه شدید، شما پیروز شدید و دشمن شما مغلوب و دچار باخت شد. البته دشمن آرام نمیماند؛ دشمن به تلاش روانى خود و تلاش سیاسى خود ادامه میدهد. دشمن تهمت میزند. امروز در دنیا، دیگر تهمتهاى آمریکائیها و صهیونیستها به ملت ایران و به جمهورى اسلامى خریدارى ندارد. تهمت نقض حقوق بشر، آن هم از
ناحیهى کسانى که شدیدترین نقض حقوق بشر را کردند و در ترور مظلومان و در تجاوز به ملتها پستترین مقام را دارند و نمرهى آنها سیاهترین نمرههاست. اینها ملت ایران و نظام جمهورى اسلامى ایران را متهم میکنند به نقض حقوق بشر! این اهمیتى ندارد. بیانات در دیدار بسیجیان استان فارس نظام جمهوری اسلامی با اعلام آرمان عدالتخواهی در سطح بینالملل، قهراً دشمنانی برای خود تدارک دیده. همهی کسانی که در سطح تعاملات جهانی معتقد به سلطه و زورگوئی و تجاوزند، با شعار عدالتطلبی از سوی نظام جمهوری اسلامی معارضند، مخالفند، عصبانیاند؛ همچنانی که با شعار استقلال ملی، دشمنانی در مقابل ما صفآرائی میکنند. همهی انحصار طلبان، همهی جهانخواران، همهی آنهائی که دستشان بناحق و ناروا در سفرهی منابع مادی این کشور دراز بوده و چپاول میکردند، وقتی که این کشور و این ملت اعلام استقلال و نفوذ ایادی بیگانگان را قطع میکند، طبیعتا صفآرائی میکنند. نباید تصور کرد دشمنی دشمنان به خاطر این است که فلان موضعگیری را دولت جمهوری اسلامی یا فلان مسئول کشور انجام داده. مسئله، مسئلهی اصل نظام و ساخت نظام است؛ مسئله، مسئلهی شعارهای اصولی نظام و امام است.
ملتها به عکسِ قدرتهای سلطهگر دلشان با شماست. آنها بسیجی جوان ایرانی را تحسین میکنند. نام شماها، یاد شماها، حرکات شماها خیلی دلها را در دنیای اسلام، حتّی در بیرون از دنیای اسلام به شما جذب کرده. این تهدیدها بنابراین هست، پس حضور مردمی و حضور بسیجی هست. امواج تبلیغات علیه نظام اسلامی را هرگاه یک بار از سوی قدرتهای سلطهگر میبینید. کانّه این امواج بازسازی میشود. گاهی به عنوان مسئلهی انرژی هستهای، گاهی به عنوان حقوق بشر، گاهی با عناوین گوناگون دیگر تبلیغات رسوا علیه نظام جمهوری اسلامی سازماندهی میشود. منتها چه کسی این تبلیغات را سازماندهی میکند؛ خودِ مُهر آن سازماندهان رسواکنندهی این تبلیغات است؛ کسانی که خودشان بیشترین نقض حقوق بشر را کردهاند. بیشترین تعرض را به ملتها کردهاند؛ بیشترین چپاول را از منابع انسانها و ملتها انجام دادهاند؛ آنها پیشرو این تبلیغاتند. ولی ملت ایران بیدار است. ملت ایران زنده است. بیانات در دیدار کارگران و کارآفرینان امروز طمع و امید دشمنان ملت ایران - یعنى همین مستکبرین آمریکائى و شبکهى شیطانى و خطرناک صهیونیسم در دنیا - نسبت به غلبه پیدا کردن بر ملت ایران، از بیست سال پیش
بمراتب کمتر است؛ چون مىبینند ملت ایران با چه نشاطى مشغول حرکت کردن است. البته تبلیغات دست آنهاست. خودشان با آن فجایع و جنایاتى که انجام دادند؛ چه در عراق، چه در افغانستان، چه در فلسطین، با همین جنایاتى که این روزها در عراق دارند انجام میدهند - کشتار مردم، زندانهاى پنهان - این همه کارهاى ننگآلودى که آمریکا امروز دارد انجام میدهد - شکنجه، چه، چه - با همهى اینها با کمال وقاحت، دم از حقوق بشر میزنند، دم از دموکراسى میزنند و جمهورى اسلامى را به حرفهاى موهوم متهم میکنند. خوب، اینها تبلیغات است. وقتى در میدان عمل تیغشان برندگى ندارد، دهانشان را باز میکنند؛ حرف میزنند، تبلیغات میکنند؛ این به خاطر پیشرفت ملت ایران است. باز هم باید شما پیش بروید، بازهم این ملت باید به جلو حرکت کند. این دهانها هم بسته خواهد شد؛ بعون الله تعالى. خداى متعال وعده کرده است که ملتى را که درصدد دستیابى به آرمانهاست و تلاش میکند، به موفقیت برساند. بیانات در دیدار مردم دامغان آرمانهایى که ملت ایران تصویر کرده است، البته آرمانهاى بلندى است؛ اما این آرمانها دست یافتنى است. پرچم عدالت اسلامى را برافراشتن، از آن دفاع کردن و در راه آن حرکت کردن،
یک آرمانگرایى پوچ و بىنتیجه نیست، آنچنان که بعضى سعى مىکنند اینطور القاء کنند. این، عملى است. درست است که امروز در دنیاى بشر عدالت اجتماعى مظلوم است؛ درست است که امروز مدعیان حقوق بشر بىرحمترین پامال کنندگان حقوق بشرند؛ شما ببینید الان در فلسطین چه دارد مىگذرد؛ روزانه فلسطینیها قتل عام مىشوند. صهیونیستهاى وحشى که ابهت به دست آمدهى نظامى در طول پنجاه سال را در جنگ سى و سه روزهى لبنان از دست دادند - پنجاه سال تلاش کردند تا نشان بدهند که اسرائیل شکستناپذیر است؛ اما این ابهت پنجاه ساله در سى و سه روز دود شد رفت هوا. یک گروه مجاهد مؤمن تهیدست از سلاحهاى پیشرفتهى هوایى و غیره، توانست آن ارتش مغرور و سرکش را به ذلت بکشاند؛ تلفات بر آن وارد کند؛ او را در سطح دنیا مسخره کند - گویا مىخواهند انتقام آن شکست و آن فضاحت را از فلسطینیهاى بیچاره بگیرند. الان چندین روز است یا شاید چند هفته است که غزه مورد تهاجم دائمى صهیونیستهاست. و خود همین تهاجم بىامان و ظالمانهى به غزه - که بهظاهر در ذیل یک قراردادى آنها را به دست فلسطینیها برگرداندند و حالا دارند اینطور با آنها رفتار مىکنند - باید نشان بدهد که آخر و
عاقبت مذاکرهى با اسرائیل غاصب و صهیونیستها چیست. بعضیها مىگویند با مذاکره، مشکلاتمان را با صهیونیستها حل کنیم؛ بفرمایید این هم مذاکره! این ستم بزرگ امروز دارد انجام مىگیرد؛ طرفداران حقوق بشر، مدعیان حقوق بشر، حضراتى که در هر نقطهى دنیا سر چیز کوچکى دولتهایى را که مطیع آنها نیستند، به نقض حقوق بشر متهم مىکنند - در اروپا و غرب - نشستهاند، دست روى دست هم گذاشتهاند؛ فارغالبال و بىخیال دارند به این کشتار روزانه نگاه مىکنند. اگر کسى یک گوسفند را هم در یکى از خیابانهاى یک پایتخت اروپایى سر ببرد، اینقدر فراغت بال به وجود نخواهد آمد. براى کشتن دهها و صدها انسان و براى نابود شدن کودکان، زنان و مردان بىدفاع، کسانى که در هیچ کار مسلحانهاى شرکت نداشتهاند و همینطور چشم بسته به قتل مىرسند، ارزشى به قدر ریختن خون یک گوسفند ندارند؛ امروز وضع عدالت در دنیا این است. بیانات در دیدار مردم استان سمنان امروز شما ملت ایران بافتهى نظرى غرب را زیر سؤال بردهاید؛ غربیها پایهى کار خودشان را بر دینزدایى قرار داده بودند و مىگفتند با دین نمىشود جلو رفت؛ شما این را باطل کردید. معلوم شد دین نه فقط مانع پیشرفت نیست، بلکه
تشدیدکنندهى نیرو و تقویتکنندهى حرکت به سمت جلوست؛ این را ملت ایران ثابت کردند. غربیها مىگفتند کارها بایستى با نظر مردم انجام بگیرد؛ شعار دمکراسى مىدادند؛ اما عملاً حزببازیهاى غربى - که نمونههایش را در خیلى از کشورهاى دنیا؛ کشورهاى معروف و بزرگ غرب مشاهده مىکنید - نقش مردم را کمرنگ کرد. شما نشان دادید که دمکراسى واقعى، «مردم سالارى دینى» است؛ مردم مىبینند، مىشناسند، تشخیص مىدهند، دوست مىدارند و رأى مىدهند؛ یعنى خود مردم هستند و احزاب، نقش ضعفى دارند؛ نقش حقیقى مال خود مردم است؛ مردم هستند که اراده مىکنند و تصمیم مىگیرند.از اول انقلاب تا امروز، انتخاباتهاى گوناگون، حضور مردم را نشان داده و نقش آن را مسجل و مشخص کرده است. من در پایان، باز جملهاى را راجع به همین انتخاباتى که در پیش رو داریم، عرض خواهم کرد. شما با عمل خودتان، عنصر دین، ایمان، عدالت و صدق را در معادلات جهانى وارد کردید، در حالى که صداقت و راستگویى در معادلات سیاسى دنیا گمشده است. هیچکس از یک سیاستمدار توقع ندارد که راست بگوید؛ مىگویند راست مىگوییم، اما خودشان هم مىدانند که همین حرف هم دروغ است. صدق و صفا و راستگویى، عدالتطلبى،
شعار طرفدارى از محرومان و مستضعفان، به عنوان ادبیات سیاسی و به وسیلهى مسلمانها و ملت مؤمن ایران در معارف جهانى وارد شد. آنها دعوى حقوق بشر کردند، دعوى مبارزهى با تروریسم کردند؛ اما ملت ایران با ایستادگیهاى خود، با افشاگرى خود و با حضور خود، بسیارى از این ادعاها را باطل کرد و نشان داد که آنها دروغ مىگویند. بیانات در دیدار با رئیس جمهور و اعضاى هیئت دولت «اعتزاز به اسلام» یکى دیگر از شاخصههاى اصولگرایى است. ما در دورانِ این بیستوهفت سال، بعضى از مسئولان نظام اسلامى را دیده بودیم که خجالت میکشیدند یک حکم اسلامى یا یک جهتگیرى اسلامى را صریحاً بر زبان بیاورند؛ نه، ما طلبگاریم. من بارها گفتهام، در قضیهى «زن»، ما پاسخگوى غرب نیستیم، غرب باید پاسخگوى ما باشد؛ ما هستیم که سؤال مطرح میکنیم. در زمینهى حقوقبشر، ماییم که طلبگار مدعیان منافق و دو روى حقوقبشر هستیم. بنابراین به اسلام اعتزاز داشته باشید. آنچه را که اسلام به ما آموخته، اگر ما درست یاد گرفته باشیم و دچار کجفکرى و انحراف و غلط فهمى نشده باشیم، چیزى است که باید به آن افتخار کنیم. پیام تبریک به حجتالاسلام والمسلمین سیدحسن نصرالله به مناسبت پیروزی
مقاومت اسلامی جهاد مظلومانهی شما، دشمن را افشاء کرد و چهرهی حقیقی او را به نمایش گذاشت. کشتار بیرحمانهی مردم غیرنظامی؛ به خاک و خون کشیدن کودکان بیگناه و زنان بیدفاع؛ حادثهی قانا و نظائر متعدد آن، ویرانسازی هزاران خانه و کاشانه و آواره کردن هزاران خانواده؛ نابود کردن زیرساختهای بخش مهمّی از لبنان، و فجایعی از این قبیل ، چهرهی حقیقی زمامداران آمریکا و برخی دولتهای اروپائی را در کنار چهرهی کریه و منفور رژیم صهیونیستی به همه نشان داد. نشان داد که شعارهای منافقانهی آنان در باب حقوق بشر و آزادی و دموکراسی، چقدر آلوده به دروغ و فریب و رذالت است. نشان داد که وقتی زمامداران کشورها از رحم و شفقت و منطق و صداقت بیگانه باشند چه فجایعی ممکن است برای جامعهی انسانیت پیش بیاید. سخنان اخیر رئیس جمهور آمریکا در دفاعی قلمداد کردن جنایات رژیم صهیونیستی و ادعاهای خندهآور او در بارهی پیروز شدن اسرائیل در جنگ لبنان، نمونهی روشنی از این بیرحمی و شقاوت و بیمنطقی را در برابر چشم همه گذاشت. پیام در پی جنایات رژیم صهیونیستی در فاجعه قانای لبنان فاجعه سهمگین قانا دلهای ما را لبریز از درد و اندوه کرده و ما و دیگر ملتهای
مسلمان و همه آزادگان جهان را سوگوار و خشمگین ساخته است. آن کودکان معصوم , آن تن های ضعیف و رنجور , آن دلهای وحشت زده و کوچک به چه گناهی کشته شدند , دل آتش گرفته مادران و پدران آنان چرا باید به دست صهیونیستهای خونخوار و حامیان مست و مغرور امریکایی این چنین کباب میشد , بیست روز بمباران بی وقفه لبنان , بیست روز جنایت در حجم انبوه , ویرانسازی یک کشور و قتل عام غیرنظامیان در آن و فاجعهای همچون کشتار قانا از کدام پشتوانه منطق و استدلال برخوردار است که دنیای مدعی تمدن و سازمان ملل و دولتها و سازمانهای مدعی حقوق بشر اینگونه در برابر آن خونسرد و بی تفاوتند. دنیای اسلام تا کی باید وجود سراپا فتنه و شر رژیم صهیونیستی را تحمل کند, دولتهای اسلامی تا کی باید دست امریکای جنگ افروز و مستکبر را در این منطقه حساس بازبگذارند. آنچه در لبنان اتفاق افتاد , حقوق بشر امریکایی را برای همه معنا کرد و خاورمیانهای را که دولت امریکا در پی آن است نشان داد. بیانات در دیدار مدیران و برنامهسازان رسانهای کشورهای مختلف امروز شما سیاستهاى رسانهاى مسلط دنیا را ملاحظه کنید. مصلحت آنها اقتضاء مىکند که اسلام را با تروریست مساوى بدانند.
این کار با سرعت هر چه بیشتر و با استفاده هر چه بیشتر از فناوریهاى پیشرفته انجام مىگیرد. مصلحت آنها اقتضاء مىکند که متقابلاً امریکا را مظهر حقوقبشر و دمکراسى به حساب آورند. این کار به راحتى و با شیوههاى پیچیده و بسیار پیشرفتهى رسانهاى در دنیا انجام مىگیرد. دروغهاى بزرگ مثل حقیقت در امواج رادیویى، تلویزیونى، اینترنتى و غیره منعکس مىشود. همانطور که بعضى از دوستان اشاره کردید، ناگهان در سطح دنیا مسئلهى اول مىشود آنفولانزاى مرغى؛ که شاید تلفاتش در همهى دنیا به هزار نفر هم نمىرسد. در همان حال صدوبیست هزار شهروند عراقى غیر مسلح که بهوسیلهى امریکاییها یا مرتبطین تروریستشان از بین مىروند، مسکوت مىماند؛ ناگهان دنیا پُر مىشود از اینکه ایران به دنبال ساختن سلاح هستهاى است. خود آن کسانى که این سیاست تبلیغاتى را اتخاذ مىکنند و آن را ترویج مىکنند، به وضوح مىدانند که این یک دروغ است؛ لیکن مصلحت مدیریت امپراطورى رسانهاى و خبرى این را اقتضاء مىکند، پس باید گفته شود و گفته مىشود. از اینکه یک ملتى با تلاش خود به یک فناورى پیشرفتهاى دست پیدا کرده که آن را وامدارِ هیچکس نیست و مىخواهد از آن استفادهى
صلحآمیز بکند، از این اسمى در رسانههاى دنیا برده نمىشود! در قضیهى فلسطین اگر یک انفجار در یک منطقهاى از فلسطین اتفاق بیفتد که عدهاى صهیونیست در آن زخمى شوند، به عنوان یک فاجعهى بزرگ در دنیا منعکس مىشود؛ اما متقابلاً کشتار هر روزهى فلسطینیها - هر روزهى بدون مبالغه - بهوسیلهى سربازان و اعلام رسمى ترور فعالان فلسطینى از سوى رهبران دولت اسرائیل، این مسکوت مىماند و منعکس نمىشود، بعد به ذهنها نمىرسد. این، آن مشکلات و بیماریهاى مزمن و دردهاى بزرگ مسئلهى رسانهى عمومى و امواج رسانهاى در دنیاست. اساس قضیه اینهاست. دانشى که این رسانههاى روان و آسان و سریع را در اختیار بشر گذاشته، باید بتواند بشر را خوشبخت کند. این خوشبختى به این صورت انجام مىگیرد که ملتها بتوانند بهروشنى از مفاهیم موردنظر یکدیگر مطلع شوند؛ بتوانند حرف و درد یکدیگر را بفهمند؛ انگیزههاى یکدیگر را بفهمند و تشخیص دهند. شما ببینید اگر امروز مثلاً ملت امریکا نظر ملت ایران را در مورد مسائل مهم مطرحِ امروزِ جهانى بدانند، چه اتفاقى مىافتد؛ در مورد مسئلهى بشر، مسئلهى مردمسالارى دینى - که شعار ماست - حرف ایران در زمینهى مردمسالارى دینى،
حرف ملت ایران در زمینهى نقش دین در زندگى مردم و تأثیرى که دین مىتواند بگذارد، نقش زن در زندگى اجتماعى و نگاه اسلام به زن؛ فرض کنید ملت امریکا یا ملتهاى اروپایى، اینها را از زبان خود ملت ایران بشنوند - که اینها را گمان مىکنم شماها هم که اصحاب رسانه هستید، نشنیدهاید، چه برسد شهروندان معمولى کشورهاى غربى - در آن صورت، اتفاقات مهمى در دنیا رخ خواهد داد؛ بسیارى از سوءتفاهمها از بین خواهد رفت؛ بسیارى از گرههاى ملتها باز خواهد شد و گسترهى تصمیمگیریهاى سیاستمداران و قدرتمندان بر اساس منافع امپراطوریهاى پولى و مالى در دنیا محدود خواهد شد. امروز سیاستمداران و قدرتمندان دنیا از ناآگاهى ملتهاى خودشان استفاده مىکنند و بسیارى از حرفها و کارها را در سطح دنیا به نام ملتها انجام مىدهند. ممکن است اگر حقیقت را ملتها بدانند، به این کارها راضى نباشند و به این همکاریها تن ندهند و این دولتها را قبول نکنند. رسانهها مىتوانند چنین نقشى داشته باشند و مىتوانند به معناى حقیقى کلمه، به خوشبختى انسانها کمک کنند. بیانات در دیدار مردم قم در سالروز قیام نوزده دی امروز به حول و قوهى الهى، ملت و دولت ایران در صحنهى بینالملل
هم از ابهت و اقتدار، بیش از گذشته، برخوردار است. حرفهاى منطقىیى اینجا مطرح مىشود. همین پیشنهاد منطقى مشارکت کشورهاى اروپایى و غیراروپایى در برنامههاى سوخت هستهیى ایران، یک پیشنهاد منطقى است؛ بیایند شریک بشوند؛ بیایند اینجا همکارى کنند، ما که از حق مسلم خودمان دست بر نخواهیم داشت؛ اینکه واضح است. این، حق ملت است و کسى قادر نیست از این حق صرفنظر و اغماض کند؛ مردم این را مىخواهند و مال آنهاست؛ کسى اینها را عاریه نداده است، تا بتواند از این مردم بگیرد؛ بحمدالله اینها از استعداد جوانهاى ما جوشیده است. البته این جوشش، فقط در مسألهى هستهیى نیست، بلکه در بسیارى از زمینهها همین جوشش و همین پیشرفت، نوآورى و ابتکار وجود دارد. آنها بیایند شریک بشوند؛ هیچ اشکالى ندارد. این، یک پیشنهاد بود که رئیس جمهور محترم مطرح کرد. یک پیشنهاد دیگر هم این بود که در باب حقوق بشر اگر نگرانى وجود دارد - که ما هم نگران حقوق بشر در کشورهاى اروپایى هستیم - از دو طرف نمایندگانى گسیل بشوند و مراقبت کنند؛ نگاه کنند؛ آنها بیایند اینجا، ما هم نمایندگانى بفرستیم آنجا، که ببینند وضع حقوق بشر در زندانها، محاکم و در رفتارهاى دولتى و
اجتماعى و مدنى آنها چگونه است و چقدر حقوق بشر رعایت مىشود. اینها دو پیشنهاد منطقى است، که خیلى خوب است و خیلى بجاست که اروپایىها این پیشنهادها را بپذیرند. این کارها، ارتباطات ما و غرب را هم پیش خواهد برد، نگرانىها را هم از دو طرف برطرف خواهد کرد. پیام به کنگره عظیم حج اکنون که به برکت فداکارى مبارزان و شجاعت و صداقت رهبران در برخى از نقاط دنیاى اسلام، بیدارى اسلامى امواج خود را گسترش داده و جوانان و نخبگان و آحاد مردم را در بسیارى از کشورهاى اسلامى به میدان آورده و چهرهى غدّار سلطهطلبان براى بسیارى از سیاستمداران و زمامداران مسلمان آشکار گشته است، بار دیگر سردمداران استکبار در پى ترفندهاى تازه براى ادامه و تحکیم سیطرهى خود بر دنیاى اسلام اند. شعار دمکراسىخواهى و حقوق بشر یکى از این ترفندها است. امروز شیطان بزرگ که خود مجسمهى شرارت و قساوت بر ضد بشر است، پرچم طرفدارى از حقوق بشر را بلند کرده و ملّتهاى خاورمیانه را به دمکراسى دعوت مىکند. دمکراسى مورد نظر امریکا در این کشورها به معناى آن است که دستنشاندگانى رام و مطیع، به کمک توطئه و رشوه و تبلیغات اغواگر، در انتخاباتى ظاهراً مردمى و باطناً امریکائى
بر سر کار بیایند و عامل امریکا در تحقّق هدفهاى پلید استکبارى شوند. سرلوحهى این هدفها سرکوب موج اسلامخواهى و به انزوا کشیدن دوبارهى ارزشهاى اسلامى است. همهى ابزارهاى تبلیغاتى و سیاسى امریکا و دیگر سلطهطلبان، امروز به کار افتاده است تا نهضت بیدارى اسلامى را به تأخیر اندازند و اگر بتوانند سرکوب کنند. ملتهاى مسلمان باید امروز کاملاً هوشیار و مراقب باشند و علما و پیشوایان دینى، روشنفکران و دانشگاهیان، نویسندگان و شاعران و هنرمندان، جوانان و نخبگان، همه و همه باید با هوشیارى و اقدام بهنگام، نگذارند، امریکاى جهانخوار دورهى جدیدى از سلطهى استعمارى خود بر دنیاى اسلام را آغاز کند. شعار دمکراسىخواهى از سوى سلطهگرانى که سالها مدافع رژیمهاى دیکتاتورى در آسیا و آفریقا و قارهى آمریکا بودهاند، پذیرفته نیست. داعیهى مبارزه با خشنونت و تروریسم از کسانى که خود مروّج تروریسم صهیونیستى و مرتکب خونینترین خشونتها در عراق و افغانستاناند، نفرتآور است. ادعاى طرفدارى از حقوق مدنى از شیطانهائى که جنایات تروریست خونآشامى چون شارون را بر مردم مظلوم فلسطین، همواره تحسین و تشویق کردهاند، فریبى مستوجب لعن و نفرین است. مرتکبان
جنایات گوانتانامو و ابوغریب و زندانهاى مخفى در اروپا و تحقیرکنندگان ملت عراق و فلسطین و پرورشدهندگان گروههائى که به نام اسلام، خون مسلمانان را در عراق و افغانستان مباح مىشمرند، حقّ ندارند از حقوق بشر سخن بگویند. دولتهاى امریکا و انگلیس که شکنجهى متهمان و حتى ریختن خون آنان در خیابانها را مجاز مىشمرند و حتى شنود مکالمات تلفنى شهروندان خود بدون حکم قضائى را جایز مىدانند، حق ندارند خود را طرفدار حقوق مدنى معرفى کنند. دولتهائى که با تولید سلاح اتمى و شیمیائى و به کار گرفتن آن، تاریخ معاصر خود را سیهرو کردهاند، حق ندارند خود را متولّى عدم اشاعهى صنعت هستهئى قلمداد کنند. پیام به کنگره عظیم حج دنیاى اسلام براى مردمسالارى و حقوق بشر، محتاج نسخهى مغلوط و بارها نقضشدهى غرب نیست، مردمسالارى در متن تعالیم اسلامى و حقوق انسان از برجستهترین سخنان اسلام است. دانش را از دارندگان آن، از هرجا و هر که، باید آموخت ولى دنیاى اسلام باید همّت کند تا همیشه شاگرد نماند و از استعدادهاى خود و همّت خود براى نوآورى و ابتکار و تولید علم کمک بگیرد. بیانات در دیدار کارگزاران نظام به مناسبت عید فطر حرف ما در باب مسألهى فلسطین
یک حرف منطقى و مقبول است. دهها سال پیش، جمال عبدالناصر - که محبوبترین چهرهى عرب محسوب مىشد - در شعارهاى خود مىگفت ما یهودىهاى غاصب فلسطین را به دریا مىریزیم. سالها بعد از آن، صدام حسین - که منفورترین چهرهى عرب محسوب مىشد و مىشود - اعلام مىکرد که ما نصف سرزمین فلسطین را آتش مىزنیم. ما هیچکدام از این دو حرف را قبول نداریم. با اصول اسلامى ما، نه به دریا ریختن یهودىها، نه آتش زدن سرزمین فلسطین، معقول و منطقى نیست. حرف ما این است که ملت فلسطین باید به حق خود برسد. این کشور متعلق به مردم فلسطین است؛ فلسطین متعلق به فلسطینىهاست و سرنوشت فلسطین را هم باید فلسطینىها معین کنند. این یک میدان آزمایشى براى صدق ادعاى مدعیان دمکراسى و حقوق بشر است. آن کسانى که ادعا مىکنند که طرفدار مردمسالارى ملتها و کشورها هستند، فلسطین براى آنها میدان آزمایش است. ملت فلسطین؛ مردمانى که فلسطین متعلق به آنهاست - از مسلمان، یا مسیحى، یا یهودى - و سرزمین تاریخى آنهاست و تاریخ و جغرافیا به این گواهى مىدهد، بایستى رأى و نظر بدهند؛ آنها در یک نظرخواهى مقابل چشم مردم جهان، در یک رفراندوم، تکلیف دولت فلسطین را معین کنند؛ و آن
دولت، دولت مشروعى خواهد بود. در آن دولت، جنایتکارانى که در فلسطین جنایت کردند، باید مجازات شوند؛ امثال این شارون و بقیهى جنایتکارهاى فلسطینى. دربارهى آن کسانى هم که به این سرزمین از نقاط مختلف دنیا مهاجرت کردند، آن دولت تصمیمگیرى خواهد کرد که چه باید بکند. این، حرفى است منطقى. امروز میلیونها فلسطینى در کشورهاى دیگر آوارهاند و میلیونها فلسطینى هم در اردوگاهها با بدترین شکل زندگى مىکنند؛ ولى سرزمین آنها دست مردمان دیگرى است. این، معقول نیست؛ این، منطقى نیست. اینکه پنجاه یا پنجاه و پنج سال از قضیه گذشته است، این، جنایت را از بین نمىبرد؛ جرم را سبک نمىکند. بیانات در خطبههاى نماز عید سعید فطر دشمنان این ملت و دشمنان نظام جمهورى اسلامى - که نظام برآمدهى از دل مردم و عقیدهى مردم و ارادهى مردم است - در طول این بیست و چند سال سعى کردهاند پرتو انقلاب اسلامى را کمرنگ جلوه دهند، اما نه در داخل کشور و نه در سطح دنیاى اسلام موفق نشدهاند. درست است که اگر تبلیغات سوء دشمنان شما نبود، امروز برادران شما در همهى اقطار اسلامى، بلکه اقطار عالم، با شگفتىهاى بیشترى از کار این ملت آشنا مىشدند، اما با وجود آن
تبلیغات هم امروز ملت ایران در تصویر جهانى از خود، یک ملت شجاع، داراى عزم و اراده، داراى آرمانهاى بلند، داراى همت و استعداد و توانایى معرفى شده است. شما در دنیا ملتى معرفى شدهاید که هر هدفى را مد نظر بگیرد و بجد دنبال کند، به آن دست خواهد یافت؛ حقیقت قضیه هم همین است. جنجالهایى هم که مىکنند، به خاطر همین است. تنها یک نکته از خصوصیات ملت ایران را ما باید اضافه کنیم و بر آن تأکید کنیم و آن، مظلومیت ملت ایران است. ملت ما ملتى است شجاع، با عزم و تصمیم و اراده و مظلوم. مظلوم از سوى چه کسانى؟ از سوى زورمداران و زرمدارانى که برایشان نه بشر مهم است، نه حقوق انسانها مهم است، نه شرافت مهم است؛ برایشان سلطه و قدرتِ بىمسؤولیت و بىانتها اهمیت دارد و در سطح جهان دنبال آن هستند. بیانات در خطبههاى نماز جمعهى تهران کارى که در کشور در این زمینه - چه در چالش بینالمللى مربوط به کار هستهیى، چه در خود کار هستهیى - دارد انجام مىگیرد، کارى است که با حکمت و مشورت دارد انجام مىگیرد؛ این را ملت ایران بدانند. گاهى اظهار نگرانى مىشود که نبادا کار غیرمدبرانهیى انجام بگیرد؛ نبادا تصمیمات فردى گرفته بشود؛ نه، قضیه اینجور
نیست. خوشبختانه مسؤولان کشور در این مسأله همرأى و همفکرند؛ کار با مشورت، با تدبیر - از اول و در این دو سال و اندى هم همینجور بوده است - و با فکر جمعى انجام گرفته است و پیشرفت کردهایم. بعد از این هم همینجور خواهد بود. افرادى مردم را نترسانند که ممکن است کار بىمشورت باشد، عجولانه باشد؛ نه، نخیر؛ کار دارد درست با حکمت و همه جانبه، با توجه به جوانب گوناگون، پیش مىرود. مسأله این است که ملت ایران حقى دارد و آن حق را مطالبه مىکند. این حرف هم براى مردم دنیا قابل فهم است، هم براى دولتها قابل فهم است؛ ولى معارض اصلى در این قضیه، دولت امریکاست. حتى دولتهاى اروپایى هم مواضعشان بیشتر تحتتأثیر فشار امریکاست؛ هر کدام که با امریکا نزدیکترند، مواضعشان تندتر و سختتر است؛ مثل دولت انگلیس. البته ملت ایران سوابق طولانى از دولت انگلیس دارد و مسألهى ملت ایران و دولت انگلیس، مسألهى امروز و دیروز نیست؛ حالا هم همهشان، از آن رأسشان تا مسؤولان گوناگونشان، مواضع بسیار بدى دارند مىگیرند؛ آنها یکى از بدترین مواضع را دارند مىگیرند؛ لیکن معارض اصلى، دولت امریکاست. دولتمردان امریکا که ادعا مىکنند ایران دنبال سلاح اتمى
است، خودشان هم مىدانند که دروغ مىگویند، آن کسانى هم که حرف اینها را در نطقها و محافل مىشنوند و برایشان کف مىزنند، آنها هم مىدانند که اینها دروغ مىگویند؛ کمااینکه آنجایى که دم از حقوق بشر مىزنند، همینطور است. وقتى رئیس جمهور امریکا دربارهى قضایاى عراق و غیره، دم از دمکراسى و حقوق بشر مىزند، هم خودشان مىدانند که دروغ مىگویند - چیزى که به فکرش نیستند، حقوق بشر و دمکراسى است - هم آن مخاطبانى که این حرفها را مىشنوند و برایشان کف مىزنند. اهداف آنها براى خودشان روشن است؛ هدف آنها سلطهگرى است. حقوق بشر برایشان کمترین اهمیتى ندارد. شما در همین طوفان کاترینا در امریکا، دیدید که چون مردم، سیاهپوست بودند، همان مقدارى هم که دولت امریکا مىتوانست، به اینها کمک نشد؛ این، حرفى است که خود ملت امریکا - سیاهپوستها که به جاى خود - بر زبان آوردند و گفتند و فریاد کشیدند. رفتارشان با زندانى، رفتارشان با زندانى بخصوص گوانتانامو، رفتارشان در ابوغریب عراق، رفتارشان با مردم عراق، رفتارشان با زن و بچههایى که در خانههاشان هستند، همه، نشاندهندهى این است که مسألهى حقوق بشر از نظر امریکایىها افسانه است؛ مىدانند
که دروغ مىگویند. بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) تاریخ حقیقى و معنوى بشر را مردان خدا نوشتهاند. شما نگاه کنید؛ امروز با اینکه هزاران سال از دوران ابراهیم و موسى و عیسى مىگذرد، مفاهیمى که هدیهى آنها به بشریت است، امروز برترین مفاهیم رایج بشرى است. امروز اگر سخن از آزادى و کرامت بشر مىرود، اگر حقوق انسان در جوامع مطرح مىشود، اگر عدالت و رفع تبعیض همچنان در دنیا یک شعار جذاب است، اگر مبارزهى با فساد و مفسدان و مبارزهى با ظلم و توجه به ایثار و فداکارى در راه حق در چشم بشریت جذاب و شیرین است، بهخاطر این است که این مفاهیم را پیغمبران - این مردان خدا - به تاریخ عرضه کردند و آنها را در اختیار بشریت قرار دادند. بنابراین مردان خدا تاریخ را متحول مىکنند. آنها با امید به خدا و با خشیت از پروردگار، ناممکنها را ممکن مىکنند. با خوف و رجاء مادى و حیوانى نمىشود انسان و انسانیت را متحول کرد. بیم و امید مردان خدا از قبیل بیم و امید اهل دنیا نیست؛ دلبستگى آنها به خداست؛ توکلشان به خداست؛ خشیت آنها از نافرمانى خداست؛ آنها همهى قوانین طبیعت را - که دست قدرتمند الهى سررشتهدار آنهاست - در خدمت هدفهاى خود
مىبینند و با توکل به خدا حرکت مىکنند؛ لذا دنیایى را متحول مىکنند. بیانات در دیدار جمعی از ایثارگران و خانوادههای شهدا ما باید عدالت و اخلاق را مستقر کنیم و جامعهى خود را به معناى واقعى اسلامى کنیم. این احتیاج دارد به کار و تلاش و ایمان و عمل صالح و مجاهدت در راه خدا. آیا این مجاهدت اثر دارد؟ آیا به نتیجه مىرسد؟ بله. دلیل؛ سوم خرداد. دلیل؛ فتح خرمشهر. دلیل؛ هشت سال دفاع مقدس. شهید محمد جهانآرا که پدر بزرگوارش اینجا صحبت کرد، در کدام کلاس نظامى دوره دیده بود؟ شهداى عزیز ما کدامیک از ابزارهاى پیشرفتهى نظامى را در اختیار داشتند؟ بنده در همان دوران غربت - وقتى خرمشهر در اشغال دشمنان بیگانه بود - نزدیک پل خرمشهر رفتم و به چشمِ خودم دیدم وضعیت چگونه است. فضا غمآلود و دلها سرشار از غصه بود و دشمن با اتکاء به نیروهاى بیگانه که به او کمک مىکردند - همین امریکا و غربىها و همین مدعیان دروغگو و منافق حقوق بشر - در خرمشهر مستقر شده بود. تانکهاى او، وسایل پیشرفتهى او، هواپیماهاى مدرن او، نیروهاى تا دندان مسلح او؛ بچههاى ما آر.پى.جى هم نداشتند؛ با تفنگ مىجنگیدند؛ اما با ایمان و با صلابت. همین جوانان، با دست
خالى، اما با دل پُر از امید و ایمان به خدا، بدون اینکه ابزار پیشرفتهیى داشته باشند و بدون اینکه دورههاى جنگ را دیده باشند، وسط میدان رفتند و بر همهى آن عوامل غلبه پیدا کردند. بیانات در دیدار مردم کرمان آنچه امریکا و دیگر مستکبران عالم را عصبانى مىکند، این است که یک ملت خودش بخواهد بداند و تصمیم بگیرد. امریکا به کشور ما و مردم ما و بسیارى از ملتهاى دیگر مىگوید شما تصمیم نگیرید تا من براى شما تصمیم بگیرم؛ شما انتخاب نکنید تا من برایتان انتخاب کنم؛ شما از منابع خود بهرهبردارى نکنید تا من بتوانم از آن بهرهبردارى کنم. حرف امریکا این است که سلطه و دخالت و حضور و پنجهافکندن ما بر کشور و منابع خودتان را قبول کنید؛ اگر قبول نکنید، شما را به حمایت از تروریسم و ضدیت با حقوق بشر و چیزهاى دیگر متهم مىکنیم. بیانات در دیدار کارگزاران نظام دشمنان اسلام دچار فقر فکر و اندیشهیى هستند که بتوانند در دنیاى اسلام آن را عرضه کنند؛ مکتب و تفکر والایى که بتواند دلهاى نخبگان اسلامى را جذب کند، ندارند و نمىتوانند ارائه کنند؛ لذا براى جذب دلهاى افراد غافل، پرچم حقوق بشر و ضدیت با تروریسم را بلند کردهاند؛ این در حالى است
که خود امریکا و صهیونیستها و خود این مستکبران بیشترین نقض حقوق بشر را انجام دادهاند و دنیا را جریحهدار کردهاند. بیانات در دیدار زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی کسانىکه در گوشه و کنار نق مىزنند و مىگویند چرا به انرژى هستهیى چسبیدهاید، غافلانه به نفع دشمنان ملت حرف مىزنند؛ آنها هم بدانند امروز مسألهى انرژى هستهیى بهانهى تهدیدهاى امریکاست. ابرقدرت، شأن خود را در تهدید کردن مىداند. قدرت سلطهگر و زورگو کارش با تهدید پیش مىرود و ملتهاى دنیا و خیلى از دولتها متأسفانه در مقابل تهدیدهاى اینها کوتاه مىآیند و اینها را بیشتر بر امورِ خودشان مسلط مىکنند. کار آنها تهدید است، و امروز بهانهى تهدید آنها انرژى هستهیى است. این هم که نباشد، بهانهى دیگرى مطرح مىکنند. خودشان تروریست پرورترینِ دولتهایند، اما ایران اسلامى و مسلمانها را متهم به تروریسم مىکنند! سربازان و نیروهاى امنیتى امریکا بدترین جنایتها را در نقاط اشغالى عراق و در زندان ابوغریب مرتکب مىشوند - که یک نمونه از این همه، جنایت زندان ابوغریب است؛ والّا نظایر آن زیاد است - به انسانها اهانت مىکنند، حقوق انسانها را لگدمال مىکنند؛ چه در اینجا، چه
در افغانستان، چه در زندانهاى خودشان، چه در گوانتانامو؛ آنگاه دیگران را به نقض حقوق بشر متهم مىکنند! تا آنجایى که بنده اطلاع دارم، هیچ دولتى را نمىشناسم که به قدر دولت امریکا ناقض حقوق بشر باشد. بنده با ملاحظهى آمار و ارقام و حوادثى که در این چند سال پیش آمده - چیزى که جلوى چشم خود ما بوده است - به این نتیجه مىرسم که شاید در دنیا دولتى نباشد که به قدر دولت امریکا نقض حقوق بشر کرده باشد. علاوه بر جنایات اینها در اطراف دنیا، در خود امریکا هم اینها جنایت و نقض حقوق بشر مىکنند. امروز مثل سالهاى گذشته سیاهان امریکا همچنان تحت فشار و مورد ظلم و ستم و تبعیضاند. در سال 71 یا 72 در زمان ریاستجمهورىِ پدر همین بوش بر اثر ظلم واضحى که علیه سیاهپوستها بهوقوع پیوسته بود، شورش عظیمى در بعضى از ایالتهاى امریکا بهوجود آمد و چون پلیس نتوانست مقابله کند، ارتش را وارد صحنه کردند. در زمان رئیس جمهور بعدى، بیش از هشتاد نفر از فرقهى داوودیان را - یک فرقهى مسیحىِ مخالف سیاستهاى دولت امریکا - که در یک خانه اجتماع کرده بودند و با اخطار پلیس بیرون نمىآمدند، جلوى چشمان مرد و زن و کودک، زنده زنده در آتش سوزاندند؛ اما
اینها خم به ابرویشان نیامد! رعایت حقوق بشر آنها این است! در زمان رئیس جمهور فعلى امریکا در شمال افغانستان - آن وقتى که افغانستان را اشغال مىکردند - غیر از بمبهایى که بر سر مردم ریختند و فجایعى که در شهرها ایجاد کردند، در یک زندان جمع کثیرى زندانى را به رگبار بستند و قتل عام کردند؛ خبرش هم در دنیا پیچید، منتها امپراتورىهاى خبرى نمىگذارند این خبرها بماند و در ذهن مردم جایگزین شود؛ فوراً خبر را جمع مىکنند. آنوقت مىگویند در فلان کشور یا در ایران اسلامى به فلان زندانى اهانت شده؛ مثلاً فرض کنید به او دمپایىِ درستى ندادهاند! نقض حقوق بشر در امریکا و بهوسیلهى امریکایىها در دنیا از همهى کشورها بیشتر است؛ اما مردم دنیا و همچنین ملت ایران و دولت ایران و نظام اسلامى را به نقض حقوق بشر متهم مىکنند! پرچم حقوق بشر را کسانى به دست گرفتهاند که خودشان بزرگترین ناقض حقوق بشرند! بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش شما به عرصهى تحولات سیاسى دنیا نگاه کنید و اظهارات سخنگویان سیاستهاى استکبارى را در دنیا بشنوید؛ ببینید نقطهى اصلى توجه آنها چیست. البته شعار حقوق بشر و شعار مبارزهى با
تروریسم مىدهند - در مورد ایران، علاوهى بر اینها، نگرانى از ساخت بمب اتمى و دستیابى به انرژى هستهیى براى جنگ را هم مطرح مىکنند - اما حقیقت قضیه غیر از اینهاست. آنها با استبداد مخالف نیستند. آنها امروز به کشورهایى که در دولتهایشان حتّى دریچهیى به انتخاب و آزادى مردم باز نشده، دارند کمک مىکنند؛ با آنها همسو و همراه هستند و با استبداد مخالفتى ندارند. رژیم ایالات متحده چقدر حکومتهاى کودتایى را تغذیه کرده، حمایت کرده، حفظ کرده؛ بنابراین آنها به این مسأله اهمیتى نمىدهند. تروریسم را خود آنها راه انداختند. همین کسانىکه امروز نامشان بهعنوان معروفترین تروریستهاى دنیا در سرلوحهى اظهارات امریکایىهاست، مستقیم و غیرمستقیم ساخته و پرداختهى سازمان جاسوسى امریکا هستند. این، چیزى نیست که از نگاه صاحبنظران سیاسى دنیا پوشیده باشد؛ این را همه مىدانند. یک روز فکر مىکردند حضور این افراد در مرز شرقى ما خواهد توانست جمهورى اسلامى را تضعیف کند؛ لذا خرج کردند، پول دادند، آموزش دادند، سلاح دادند. دو سه سال قبل، همین شارون جلاد، همین گرگ در لباس آدمى، روزى که سر کار آمد، صریحاً گفت من این تعداد از فلسطینىها را ترور
خواهم کرد - کلمهى «ترور» را هم بهکار برد! - امریکایىها از او حمایت کردند؛ نگفتند تروریسم بد است؛ بخصوص اگر دولتى باشد. بنابراین اینها با ترور مخالف نیستند. اینها مخالفان خودشان را ترور کردهاند، باز هم مىکنند. مسألهى آنها، مسألهى دیگرى است. بیانات در دیدار مردم پاکدشت مىشنوید که مسؤولان استکبار جهانى، بخصوص امریکایىها - که زشتترین مظهر استکبار جهانى، سردمداران دولت امریکا هستند - دربارهى ملت ایران دایم چه حرفهایى مىزنند و چه اهانتهایى مىکنند. گاهى هم تهدید مىکنند؛ به خیال اینکه ملت ایران با تشر و تهدید اینها از میدان خارج خواهد شد، تسلیم آنها خواهد شد و در مقابل آنها زانو خواهد زد؛ تصور احمقانه و ابلهانه. ملت ایران آن روزى که امکاناتِ امروز را نداشت، این جمعیت عظیم جوان را نداشت، این توانایىهاى فنىیى را که امروز به همت جوانانِ این کشور بهدست آورده، نداشت، از تشر امریکا و شوروىِ آن روز و ابرقدرتها نترسید. امروز ملت ایران از اول انقلاب بمراتب نیرومندتر، محکمتر و مجهزتر به همهى تجهیزاتى است که به آن احتیاج دارد. بنابراین ملت ایران در مقابل تهدید هیچ قدرتى مرعوب نمىشود. با نظام جمهورى اسلامى
ایران هم بد و دشمناند؛ چون نظام جمهورى اسلامى و مسؤولان آن حاضر نیستند ملت ایران را تسلیم آنها کنند؛ آنها این را مىخواهند. هر دولتى در هر کشورى حاضر باشد به ملت خود خیانت کند و ملت خود را تسلیم امریکا کند، با او خوبند و از او خوششان مىآید و او را تمجید مىکنند؛ مرتجع باشد، قدیمى باشد، نظام کودتایى باشد، نظام سلطنتى باشد، برایشان فرقى نمىکند؛ آنجا دیگر حقوق بشر مطرح نیست! اگر دولت جمهورى اسلامى هم - العیاذباللَّه - حاضر بود ملت خود را تسلیم دشمنان کند، به جمهورى اسلامى نه تهمت نقض حقوق بشر مىزدند، نه تهمت حمایت از تروریسم مىزدند. دشمنى آنها با نظام جمهورى اسلامى و دولتمردان این نظام بهخاطر این است که اینها ایستادهاند و حاضر نیستند براى بهدست آوردن دل دشمنان بیگانه، به ملت خودشان پشت کنند. مشروعیت این دولتمردان هم به همین است. هر دولتى در ایران اسلامى که به مردم خود تکیه نداشته باشد، مشروع نیست. آن مسؤولى که خواست دشمن را بر خواست ملت ترجیح بدهد، در مقابل دشمن ضعف نشان بدهد و حاضر باشد ضعف خود را بر ملت تحمیل کند، از مردم نیست؛ مردم چنین مسؤول و دولتمدارى را قبول ندارند. ملت ایران، قوى و شجاع است. هر
کس مىخواهد با این ملت و براى این ملت کار کند، باید داراى شجاعت، تدبیر، قوت قلب و در مقابل دشمنان داراى اعتمادبهنفس باشد. هیاهوى دشمنان زیاد است. هنر ابرقدرتها، همین تشر زدن و هیاهو کردن است. کسانىکه از رموز کار مطلع نیستند، خیال مىکنند اینها با انگشت خودشان مىتوانند همهى زمین را زیر و رو و کنفیکون کنند؛ اینطور نیست. آنجایى که ارادهى مردم در مقابل استکبار باشد، تیغ دشمنان کُند است. آنجایى که مردم مىفهمند و مىدانند که استکبار جز به زیان ملتها هیچ قدمى برنمىدارد و مردم حاضر نیستند تسلیم استکبار شوند، استکبار هیچ غلطى نمىتواند بکند. آنجاهایى که شما مىبینید امریکایىها توانستند با نیروهاى نظامى خودشان وارد و مسلط بشوند، اشکال در درون آن کشورها بود؛ مشکل این بود که اراده و عزم مشترک ملت و دولت براى ایستادگى وجود نداشت و یا دولتى نبود؛ والّا آنجایى که ملت منسجم و متحدى، برخوردار از ایمان و عزم است و میان ملت و دولت پیوند وجود دارد، استکبار هیچ غلط و هیچ کارى نمىتواند بکند. تجربهى خود امریکایىها هم همین را به آنها املاء مىکند؛ خودشان هم مىدانند. ملت ایران در دل آنها رعب آفریده است. مىدانند
این ملت، رشید و شجاع و پایدار است. دهانهاى آلودهشان را باز مىکنند و ملت پاکیزه و مؤمن و شریف ایران را متهم مىکنند به نژادپرستى و به چیزهایى که خودشان شایستهى آن هستند. از حقوق بشر حرف مىزنند! امریکایىها حق ندارند نام حقوق بشر را بر زبان جارى کنند. کسانىکه لکهى ننگ کارهایى از قبیل زندان گوانتانامو و ابوغریب و بمباران مناطق مسکونى در عراق و افغانستان و جاهاى دیگر روى پیشانى آنهاست، مظهر نقض حقوق بشر، خود آنها هستند؛ اینها وقاحت دارند که باز هم از حقوق بشر حرف مىزنند. پیام به کنگره عظیم حج اکنون آمریکا و غرب مستکبر به این جمعبندى رسیدهاند که کانون بیدارى و ایستادگى در برابر نقشهى حاکمیت آنان بر همهى جهان، کشورها و ملتهاى مسلمان و بویژه در منطقهى خاورمیانه است، و اگر با ابزار اقتصادى و سیاسى و تبلیغاتى و سرانجام، نظامى نتوانند در چند سال آینده، نهضت بیدارى اسلامى را مهار و سرکوب کنند، همهى محاسبات آنان براى حاکمیت مطلق بر جهان و سیطره بر مهمترین منابع نفت و گاز که تنها وسیلهى محرّکه ماشین صنعتى و برترى مادّى آنان بر همهى بشریت است، به هم خواهد ریخت، و کلان سرمایه داران غربى و صهیونیست که بازیگر
پشت صحنهى همه دولتهاى مستکبرند، از اوج اقتدار تحمیلى خود ساقط خواهند شد. استکبار، همهى ظرفیت توانائیهاى خود را به میدان آورده است. در یکجا با فشار سیاسى، در یکجا با تهدید اقتصادى، در جائى با ترفند تبلیغاتى و در جائى دیگر - مانند عراق و افغانستان و پیش از آن در فلسطین و قدس با بمب و موشک و تانک و چکمه پوشان نظامى، به عرصهى نبرد سرنوشت ساز وارد شده است. مهمترین ابزار این ددمنشان آدمیخوار، پردهى نفاق و فریبى است که بر چهرهى خود کشیدهاند. جوخههاى تروریستى را تجهیز و به قصد جان بیگناهان روانه مىکنند، و دم از مبارزه با تروریسم مىزنند. از دولت تروریست و جلادى که فلسطین را غصب کرده، علناً پشتیبانى مىکنند و مدافعان جان به لب رسیدهى فلسطینى را تروریست مىنامند. سلاحهاى کشتار جمعى اتمى و شیمیائى و میکربى را تولید و توزیع و مصرف مىکنند و فجایعى مانند هیروشیما و حلبچه و خطوط دفاعى ایرانیان در جنگ تحمیلى پدید مىآورند و درعینحال شعار کنترل سلاح کشتار جمعى سر مىدهند. آنان خود در پشت سر مافیاى کثیف مواد مخدرند و دم از مبارزه با مواد مخدر مىزنند. آنان نمایش علمگرائى و جهانى سازى علم مىدهند و آنگاه با پیشرفت
دانش و فناورى در جهان اسلام مقابله مىکنند و سر بر آوردن فناورى هستهئى صلحآمیز در کشورهاى اسلامى را، گناهى بزرگ مىشمارند. از آزادى و حقوق اقلیتها سخن مىگویند، و حق آموزش و تحصیل را از دختران مسلمان، به جرم پایبندى به حجاب اسلامى سلب مىکنند. دربارهى آزادى بیان و عقیده داد سخن مىدهند، و ابراز عقیده دربارهى صهیونیزم را جرم مىشمرند و بسیارى از آثار فکرى و قلمى برجستهى اسلامى را و حتى اسناد به دست آمده از لانهى جاسوسى آمریکا در تهران را، در آمریکا اجازهى نشر نمىدهند. درباب حقوق بشر پرگوئى مىکنند، اما دهها اردوگاه شکنجه چون گوانتانامو و ابوغریب بپا مىکنند، یا در مقابل چنین فجایع کم نظیرى سکوت رضایتآمیز در پیش مىگیرند. آنها از احترام به همهى مذاهب سخن مىگویند، اما از مرتد مهدورالدّمى چون سلمان رشدى حمایت مىکنند و در رادیوى دولتى انگلیس، سخن کفرآمیز بر ضدّ مقدسات اسلامى مىپراکنند. بیانات در دیدار مردم قم ببینید امروز دنیا در پنجهى خونریز استکبار جهانى در چه وضعیتى است. امروز همان داستان استعمار است، منتها با شیوهى نو. یک روز استعمارِ کهنه بود - استعمارى که بعدها اسمش را گذاشتند استعمار کهنه و
کهن - مىرفتند بر کشورها تسلط پیدا مىکردند؛ مثل هند، مثل الجزایر، مثل خیلى از کشورهاى دیگر. با بیدارى ملتها این استعمار از بین رفت و دیگر نتوانستند ادامه دهند. البته در سالهاى دوران استعمار، ملتها را فشردند و واقعاً رمق آنها را گرفتند؛ ولى بههرحال استعمار کهن از بین رفت و جاى آن، استعمار نو را آوردند. استعمار نو این بود که در رأس کشورها بیگانگان نمىآمدند حکومت کنند؛ مثل دوران استعمارِ قدیم نبود که حاکم انگلیسى برود در هند حکومت کند؛ نه، از خود کشورها کسانى را مىگماشتند؛ مثل رژیم طاغوت، مثل رضاخان و پسرش، و مثل بسیارى از دولتهاى دیگر کشورهاى جهان سوم - به قول خودشان - و از جمله کشورهاى اسلامى. سالهاى متمادى ملتها را فشردند؛ مستبدان را آوردند؛ نظامىهاى کودتاچى را سرکار آوردند و هرطور توانستند، از حضور ملتها مانع شدند. امروز مىبینند این هم بُردى ندارد؛ لذا راه دیگرى را براى تسلط بر کشورها در پیش گرفتهاند و آن، نفوذ در ملتهاست؛ که این همان چیزى است که من چندى پیش گفتم استعمار فرانو. بالاتر از استعمار نو، یک نوع استعمار دیگر است. ایادى خودشان را به کشورها بفرستند و با پول و تبلیغات و اغواگرىهاى گوناگون و
رنگین نشان دادن و موجه نشان دادن چهرهى مستکبران ظالم عالم، بخشى از ملتها را اغوا و تحریک کنند. البته این هم به جایى نخواهد رسید؛ چون چهرهى استعمار و استکبار زشتتر از این حرفهاست؛ نمىتواند ظلم و ستمگرى و ددمنشىِ خود را پنهان کند؛ نمونهاش عراق است. شما ببینید اینها در عراق چه مىکنند. امروز پرچم حقوق بشر در دست امریکا و انگلیس و کشورهایى از این قبیل، به یک چیز مسخره و خندهآور تبدیل شده است! امروز ماجراى زندان ابوغریب، زندان گوانتاناموى امریکا، رفتار با ملتها بهوسیلهى مسلحین و چکمهپوشان امریکایى و انگلیسى، داستان همیشگى ملتهاست. ممکن است ملتها الان تظاهرى نکنند، اما این وقایع در دلشان تأثیرات عمیقى دارد و یک روز خودش را نشان خواهد داد. امروز دل ملتهاى اسلامى پر از نفرت از امریکا و مستکبران است. در همین کشورهایى که ظاهراً بر حکامِ آن کشورها هم تسلط دارند، دل ملتها از اینها پُر است؛ منتظر زمانى هستند که بتوانند این را نشان دهند. دوران نظام استکبارى - که مبناى آن بر ظلم به ملتها و تسلط بر جان و مال و ناموس و منابع آنهاست - بهسر آمده است. البته ممکن است ملتها دورههاى سختى را تجربه کنند، اما دوران زورگویى
و قلدرى در باطن انسانها و در باطن عالم بهسر رسیده؛ بیشتر از این نمىتوانند. ملتى که مىتواند نقش ایفا کند، ملتى است که به خودآگاهى برسد. بیانات در دیدار کارگزاران نظام اگر امت اسلامى از نفت خود، از نیروى انسانى خود، از بازارهاى خود، از علم خود، از ذخایر گوناگون مادى و معنوى خود خوب استفاده کند، قدرتمندان عالم و سلطهگران نمىتوانند اینجور به او زور بگویند. شما ببینید در مورد ملت فلسطین، زورگویى دنیاى استکبار چقدر مفتضح و واضح است. یک ملت در سرزمین خود مغلوب غاصبان آن سرزمین است؛ آن هم با این فجایعى که بهوسیلهى آنها انجام مىگیرد: حقوق بشر پامال مىشود، جان انسانها از بین مىرود، امکانات زندگى کردن از انسانها در این سرزمین گرفته مىشود، خانههایشان را خراب مىکنند، مزارعشان را نابود مىکنند، تجارتشان را مسدود مىکنند، استعدادهایشان را خفه مىکنند، امکان رشد و ترقى به اینها نمىدهند، مرتب هم جوانها، مردها و زنهاى اینها را به قتل مىرسانند و بعضى از دنیاى استکبار صریحاً از اینها حمایت مىکنند، بعضى هم سکوت مىکنند؛ دنیاى اسلام هم شده تماشاچى؛ تماشاچىِ گویا بىطرف! این مصیبت بزرگى براى دنیاى اسلام است.
علت، همین ضعف دنیاى اسلام و این تفرقهى دنیاى اسلام است. باید باور کنیم که امتداد قدرت ما در میان این جمعیت عظیم مسلمانها و در دل این امت بزرگ اسلامى است؛ این را باید باور کنیم. ما را به جان هم مىاندازند، با عناوین مختلف ما را سرگرم مىکنند، ما را به هم بدبین مىکنند، دعواى مذهبى راه مىاندازند، دعواى قومى راه مىاندازند، دعواى ارضى راه مىاندازند؛ ما را به هم مشغول مىکنند، از تفرق ما سوءاستفاده مىکنند؛ این بزرگترین مصیبت ماست امروز؛ بزرگترین بلاى ماست. عراق را اشغال کردند و به مردم آن، به زن و مرد عراق، اهانت کردند؛ کرامت این مردم را پامال کردند؛ غیرت این مردم را ندیده گرفتند؛ به دین و دنیاى آن لطمه زدند. ببینید در فلوجه و در موصل و در نجف و در کربلا و در سایر نقاط این کشور قدیمى چه کردند و چه مىکنند. دنیاى اسلام همینطور ایستاده و نگاه مىکند؛ با سکوت این کار را برگزار مىکند! چرا؟ از ترس. دولتها بهجاى اینکه از خدا بترسند، بهجاى اینکه از ضعفهاى درون خودشان بترسند، از زورگوها ملاحظه مىکنند و مىترسند! مىتوانیم؛ ما مىتوانیم. امروز سیاست دنیاى استکبار رفتن به سراغ کشورهاى اسلامى است؛ یکى پس از
دیگرى. هر کدام از کشورهاى اسلامى که ضعف نشان بدهند، بلع خواهند شد؛ نابود خواهند شد. حقوق بشر را مطرح مىکنند، مسائل سیاسى را مطرح مىکنند، مسائلى از قبیل فناورى هستهیى را مطرح مىکنند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه در قضیهى فلسطین سه نکتهى برجسته است که من در عبارات عربى هم که خواهم خواند، به این سه نکته اشاره کردهام. این سه نکتهى برجسته در یاد تاریخ مىماند:نکتهى اول ظلم و جنایت کم نظیرى است که امروز صهیونیستها نسبت به مردم فلسطین مرتکب مىشوند؛ این اصلاً در تاریخ ماندنى است. یک جوانى بعد از آنکه این همه زجر کشیده و مصیبتدیده، جان خودش را قربان مىکند، تا ضربهیى به غاصب خانهى خودش بزند؛ خودش هم به شهادت مىرسد. آنها مىآیند خانهى آن جوان و خانهى پدر و مادرش را ویران مىکنند و خانوادهى او را به شکنجه و اذیت و آزار مىکِشند؛ با تانک وارد اردوگاهها و شهرها مىشوند؛ به خانهها حمله مىکنند و خانهها و مزارع را ویران مىکنند و آدم مىکشند. امروز کشته شدنِ جوان، کودک، پیرمرد و پیرزن فلسطینى و غیرمسلح فلسطینى یک کار روزمره شده؛ این چیز عجیبى است؛ این حادثهیى است که واقعاً تاریخى است؛ این در تاریخ
خواهد ماند. نکتهى دومى که در تاریخ مىماند، صبر و استقامت افسانهیىِ ملت فلسطین است. یک ملت محاصره شده، تنها، اطرافش همه دشمن؛ اما اینطور ایستاده. با گرسنگى مىسازند، با غم فرزندان و داغ جوانهایشان مىسازند، با ویرانى خانهها و با خرابى مزارعشان مىسازند، با بیکارى مىسازند. الان چند میلیون فلسطینى - همهى اینها که جزو احزاب و گروهها نیستند - که یک ملتند؛ زن، مرد، کوچک، بزرگ و پیر با قدرتِ تمام ایستادهاند. آفرین! آفرین! عجب ملت مقاومى هستند! این هم در تاریخ مىماند؛ این نکته در این قضیه درخشنده است و چشمها را در تاریخ به خودش جلب خواهد کرد. نکتهى سوم، سکوت مجامع بینالمللى و دولتهاست! این آقایان اروپایىها که اینقدر عاشق حقوق بشرند؛ اینقدر دلشان براى حقوق بشر سوخته، در مقابل چشم آنها این حوادث انجام مىگیرد؛ اما در بسیارى از موارد سکوت مىکنند؛ در بسیارى از موارد طرف ظالم را کمک مىکنند! شگفتآور است واقعاً! حالا امریکا که هیچ، امریکا که خودش شریک جرم است؛ دولتهاى امریکایى دستشان تا مرفق در خون فلسطینىها فرورفته. اگر بنا باشد دادگاهى دربارهى فلسطینىها حکم بکند، متهم آن دادگاه فقط شارون و صهیونیستها
نیستند، بلکه متهم آنها امریکا و همین بوش و دارودستهى بوش و حکومتهاى امریکا هم هستند؛ اینها هم در همان ردیف اول اتهامند؛ اما آنها که هیچ، مسأله، مسألهى مجامع جهانى است؛ مسألهى سازمان ملل است؛ مسألهى دولتهاى اروپایى است که اینقدر دم از حقوق بشر مىزنند؛ ولى حقوق بشر را واقعاً نمىشناسند و اصلاً احترامى برایش قایل نیستند. و البته این مسأله، مسألهى دولتهاى دیگر هم است؛ دولتهاى مسلمان. سکوت اینها واقعاً تعجبآور است. بیانات در دانشگاه علوم انتظامى امروز شما مشاهده مىکنید که در کشور عراق اشغالگران و سلطهطلبان با مردم چهجور رفتار مىکنند؛ در حالىکه ادعا مىکنند به دنبال تروریستها هستند، آحاد مردم را قتلعام مىکنند. بمبارانهاى مکرر شهرهاى عراق، بمباران فلوجه، شهرک صدر، سامرا و دیگر شهرها، چطور مىتواند براى مقابلهى با مشتى تروریست باشد؟! معناى مقابلهى با تروریسم و تروریستها این است؟! کودکان معصوم و زنهاى بىدفاع و انسانهاى بىگناهى که در این بمبارانهاى کور نابود مىشوند، تروریستند؟! آیا با این رفتارها تروریسم ریشهکن شد یا تشویق شد؟ اگر نگوییم سازمانهاى تروریستى شناخته شده، زیر نفوذ دستگاهها و سرویسهاى
جاسوسى امریکا و اسرائیلند - که اگر کسى چنین ادعایى هم بکند، معلوم نیست خیلى گزافه گفته باشد - کمترین سخن این است که بگوییم تجاوز، زورگویى، قتلعام، قلدرى، نادیده گرفتن حق یک ملت در کشور خود، تشویق کنندهى مقاومتهاى مردمى و رشد دهندهى احساس گرایش به تروریسم در میان همین ملتهاست. این رفتار، نسخهى زشت دیگرى در فلسطین اشغالى دارد. ببینید چه مىکنند با این مردم! اردوگاه آوارگان را بمباران مىکنند؛ به توپ مىبندند؛ خانههاى مردم را ویران مىکنند؛ مزارع مردم را خراب مىکنند؛ دهها نفر کودک و زن و مرد بىدفاع را به قتل مىرسانند؛ به عنوان اینکه به دنبال مبارز فلسطینى مىگردند! دنیایى که چشم را بر این جنایتهاى وقیحانه مىبندد، نمىتواند ادعا کند که طرفدار حقوق بشر است و نمىتواند امیدوار باشد که خواهد توانست با تروریسم روبهرشد در دنیا مقابله کند؛ اینها مشوق تروریسمند. بیانات در دیدار جمعی از جوانان استان همدان امروز تبلیغات جهانى دارد سر بشریت را کلاه مىگذارد. دم از حقوق بشر مىزنند، در حالىکه براى گردانندگان امروز دنیا چیزى که مطرح نیست، حقوق بشر است. دم از دمکراسى مىزنند، در حالىکه پیروان نظامهاى لیبرال
دمکراسىِ امروز دنیا یقیناً دمکرات نیستند. حالا یک وقت در کشورى مردم با یک امید، کسانى از دنبالهروهاى آنها را با هفتاد درصد یا هشتاد درصد انتخاب کنند، بحث دیگرى است؛ اما امروز در کشورهایى که نظام لیبرال دمکراسى جاافتاده است - مثل دمکراسىهاى اروپا و امریکا - دمکراسى به معناى واقعى کلمه وجود ندارد؛ درعینحال دم از دمکراسى مىزنند و براى این دمکراسى به عراق و افغانستان هم لشکرکشى مىکنند! اینقدر اینها پُررویند. اینها دارند سر بشریت کلاه مىگذارند. بیانات در دیدار جمعی از روحانیون استان همدان اگر بحث سیاستهاى جهانى و استکبار جهانى و امریکاى با آن عظمتِ ظاهرى بشود و بگویند اینها با شما مخالفند، شما نباید بگویید مگر من چه کسى هستم که با من مخالفند؛ من یک طلبهى گوشهى مدرسهى آقاى آخوند در همدان هستم. من مىخواهم بگویم این فکر اشتباه است. اینها با یکیک شما نه تنها مخالفند، بلکه دشمناند. به هر کدام از شماها به چشم منبعى براى روشنگرى و افشاگرى نگاه مىکنند؛ که اگر این منبع فعال شود و کار بکند و باطن و استعداد و ظرفیت خودش را بروز دهد، کار بر استکبار دشمن دشوار خواهد شد. از نظر آنها هر یک از شما بالقوه یک امام
خمینى هستید. اینها با یکیک عمامه به سرها و طلبهها و روحانیون دشمناند؛ چرا؟ چون بناى کار آنها بر ظلمات، بر چشمبندى و بر کتمان حقیقت و پرده روى کار کشیدن است. الان شما نگاه کنید؛ در امریکا اسم دمکراسى و حقوق بشر برده مىشود. امریکایىها یکى از ارزشهایى که فکر مىکنند یا ادعا مىکنند که باید در دنیا برایش بجنگند، حقوق بشر است؛ ملت امریکا هم این را باور کرده است. یک وقت مسألهیى مثل زندان ابوغریب بهوجود مىآید و گوشهیى از آن برملا مىشود، که آن را هم ماستمالى مىکنند؛ کمااینکه کردند و به گردنِ هم انداختند و مسأله را تمام کردند. اینها توانستهاند با کمک ابزارهاى پیشرفتهى تبلیغاتى و ارتباطاتى - با همین تلویزیون، با همین هنر، با همین هالیوود، با همین بازیهاى اینترنتى و رایانهیى، با همین ارتباطات سریع در دنیا - سر بشریت را کلاه بگذارند. ادعاى تمدن مىکنند، اما تمدن ندارند؛ واقعاً وحشىِ محض هستند. قبلاً گفتم؛ خانم جوانِ مرتبِ منظمى وقتى در خیابان راه برود، مىگویند آزار او به مورچه هم نمىرسد؛ اما شما ناگهان این خانم جوان را در زندان ابوغریب پیدا مىکنید؛ با دستِ خودش مرد عراقى را شکنجه مىکند و قهقهه سر
مىدهد و با خونسردى آدم مىکُشد! یک وقت کسى عصبانى مىشود و آدم مىکُشد؛ نه، اینها با خونسردى و در حال قهقهه آدم مىکُشند و ادعاى دمکراسى هم مىکنند! اینها با جبارترین حکومتها، حکومتهاى کودتایى، حکومتهاى نظامى و حکومتهایى مثل حکومت محمد رضا پهلوى، در عین استبداد، چون در خدمت آنها و منافع آنها هستند، نه تنها مخالفت نمىکنند، اصلاً از آنها حمایت هم مىکنند. اواخر سال 56 یا اوایل سال 57 که طلیعههاى انقلاب آشکار شده بود، کارتر - رئیس جمهور وقت امریکا - به ایران آمد و در یک جلسه، نطقى را که برایش فراهم کرده بودند، نخواند؛ ارتجالاً بنا کرد نطقى سرتاپا ستایش از محمدرضا ایراد کردن. امروز هم همین کار را در خیلى از جاهاى دنیا دارند مىکنند؛ قبلاً هم کردهاند، بعد از این هم خواهند کرد؛ درعینحال ادعاى دمکراسى هم مىکنند! دنیا هم این ادعاها را باور کرده؛ ما هم وقتى به جامعهى خودمان نگاه مىکنیم، مىبینیم یک عده آدمهاى درسخوانده و تحصیلکرده و مدعى روشنفکرى وقتى اسم دمکراسى و یا مردمسالارى و احترام به رأى مردم مىآید، فوراً ذهنشان به طرف امریکا مىرود! آنها دروغ مىگویند و مطلقاً به دمکراسى و آزادى و آراء مردم احترام
نمىگذارند؛ نمونهاش ممنوعیت حجاب در مدارس برخى کشورهاى اروپایى است. اجازه نمىدهند دختر محصل با روسرى به کلاس برود و درس بخواند. پس امروز مشى اساسى استکبار عبارت است از کلاه سر دنیا گذاشتن، کلاه سر بشریت گذاشتن؛ به قول عربها: «التعتیم الاعلامى»؛ یعنى غبارآلود کردن فضا، یا به تعبیر قدیمىِ خود ما «گلآلود کردن آب». اگر در این فضا که همهجا را تاریک کردهاند، یک نفر پیدا شود که نورافکنى بیندازد، اینها چه حالى دارند و نسبت به او چه موضعى مىگیرند؟ شما همان کسى هستید که نورافکن مىاندازید. لذا با روحانیت اسلام و بخصوص با روحانیت شیعه مخالفند؛ علتش هم این است که روحانیت شیعه مستقل است. بیانات در دیدار جمعی از مسئولان جهاد دانشگاهى راجع به این مسألهى اخیر که دشمنان جمهورى اسلامى و در رأس آنها و خبیثتر از همهى آنها دولت ایالات متحدهى امریکا جنجال علیه جمهورى اسلامى درست کردند و آن را مستمسکى دانستهاند براى اینکه بتوانند روى جمهورى اسلامى فشار بیاورند. این همان احقاد بدریه و خیبریه و حنینیه است؛ آن کینههاى انباشتهى ناشى از انقلاب اسلامى و قطع ید امریکا از این کشور، که مىخواهند آنها را در اینجا به یک نحوى
جبران کنند. آنها دهانهاى آلودهشان را علیه ملت ایران باز کردند و هرچه به دهانشان آمد، گفتند. کسانى که به فریب و دروغ و تقلب شهرهى جهان هستند، جمهورى اسلامى را متهم کردند به فریبگرى و خلافگویى! کسانى که خباثت و دشمنى آنها با نوع بشر از روز روشنتر است و همه دارند آن را در صحنههاى مختلف مىبینند، جمهورى اسلامى را به نقض حقوق بشر متهم کردند! و خود بهعنوان مدعیان حقوق بشر در صحنه ظاهر مىشوند! امریکاى رسوا که زندانهاى آن در سرتاسر جهان و از جمله در عراق و در افغانستان است - چند روز پیش در خبرها آمده بود که امریکا حدود بیست زندان از قبیل زندان ابوغریب دارد - و این مجموعهیى که امروز دارند داعیهى حاکمیت بر دنیا را بر روى دوش خود حمل مىکنند و مظهر فاجعهآفرینى و ضدیت با حقوق انسان و وحشیگرى کامل هستند، ادعا مىکنند که طرفدار حقوق بشرند! ببینید چقدر باید براى بشر انحطاط باشد و واقعا براى نسل بشر امروز ننگى از این بالاتر نیست که یک چنین انسانهایى، یک چنین وحشىهایى؛ گرگهاى خونآشام و درنده، ادعا کنند که طرفدار حقوق بشرند! و آن وقت همینها دهانهایشان را علیه جمهورى اسلامى باز کردند و یاوهگویى و هرزهدرایى
کردند و هر چه به دهنشان آمد، گفتند. بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) مکتب سیاسى امام داراى شاخصهایى است. من امروز چند خط از خطوط برجستهى این مکتب را در اینجا بیان مىکنم. یکى از این خطوط این است که در مکتب سیاسى امام، معنویت با سیاست در هم تنیده است. در مکتب سیاسى امام، معنویت از سیاست جدا نیست؛ سیاست و عرفان، سیاست و اخلاق. امام که تجسم مکتب سیاسى خود بود، سیاست و معنویت را با هم داشت و همین را دنبال مىکرد؛ حتى در مبارزات سیاسى، کانون اصلى در رفتار امام، معنویت او بود. همهى رفتارها و همهى مواضع امام حول محور خدا و معنویت دور مىزد. امام به ارادهى تشریعى پروردگار اعتقاد و به ارادهى تکوینى او اعتماد داشت و مىدانست کسى که در راه تحقق شریعت الهى حرکت مىکند، قوانین و سنتهاى آفرینش کمک گار اوست. او معتقد بود که: «ولله جنود السماوات و الأرض و کان الله عزیزا حکیما». امام قوانین شریعت را بستر حرکت خود مىدانست و علائم راهنماى حرکت خود بهشمار مىآورد. حرکت امام براى سعادت کشور و ملت، بر مبناى هدایت شریعت اسلامى بود؛ لذا «تکلیف الهى» براى امام کلید سعادت بهحساب مىآمد و او را به هدفهاى بزرگ
آرمانى خود مىرساند. اینکه از قول امام معروف است و همه مىدانیم که گفته بودند «ما براى تکلیف عمل مىکنیم، نه براى پیروزى»، به معناى بىرغبتى ایشان به پیروزى نبود. بدون تردید پیروزى در همهى هدفهاى بزرگ، آرزوى امام بود. پیروزى جزو نعمتهاى خداست و امام به پیروزى علاقهمند بود - نه اینکه علاقهمند نبود یا بىرغبت بود - اما آنچه او را به سوى آن هدفها پیش مىبرد، تکلیف و عمل به وظیفهى الهى بود؛ براى خدا حرکت کردن بود. چون انگیزهى او این بود، لذا نمىترسید؛ شک نمىکرد؛ مأیوس نمىشد؛ مغرور نمىشد؛ متزلزل و خسته هم نمىشد. اینها خاصیت عمل به تکلیف و عمل براى خداست. کسى که براى تکلیف عمل مىکند، دچار تردید و تزلزل نمىشود؛ ترسیده و خسته نمىشود؛ از راه برنمىگردد و مصلحتاندیشىهاى شخصى، تعیینکنندهى راه و جهتگیرى او نمىشود. کسى که سیاست را با عرفان جمع مىکند و معنویت را با حرکت سیاسى، یکجا در برنامه زندگى خود قرار مىدهد، براى او ترس از مرگ معنا ندارد؛ ترس از شکست هم معنا ندارد. این درست نقطهى مقابل سیاست کهنه شده و از مد افتادهى غربى است که بدروغ آن را سیاست مدرن مىگویند؛ یعنى تفکیک دین از سیاست، و تفکیک
دولت از معنویت. تمدن غربى بر پایهى ستیز با معنویت و طرد معنویت بنا شد؛ این خطاى بزرگ کسانى بود که تمدن و حرکت علمى و صنعتى را در اروپا شروع کردند. به علم اهمیت دادند - این خوب بود - اما با معنویت به جنگ برخاستند؛ این بد و انحراف بود. لذا این تمدن مادى و دور از معنویت هرچه پیشرفت کند، انحرافش بیشتر مىشود؛ هم خود آنها و هم همهى بشریت را با میوههاى زهرآگین خود تلخکام مىکند؛ همچنانکه تا امروز کرده است. پدیدهى استعمار - که دهها کشور و میلیونها انسان را سالهاى متمادى غرق در سختترین و شدیدترین محنتها کرد - یکى از چیزهایى است که در نتیجهى تفکیک علم از معنویت، سیاست از معنویت و دولت از اخلاق در اروپا اتفاق افتاد. دو جنگ جهانى اول و دوم هم از همان میوههاى تلخ بود. کمونیزم و حکومتهاى اختناق مارکسیستى هم جزو نتیجهها و میوههاى تلخ جدایى حرکت علمى و صنعتى از معنویت بود. ویران شدن کانون خانواده، سیلاب فساد جنسى و طغیان سرمایهدارى افراطى، همه نتایج همان تفکیک است. امروز هم اوج این دورى از معنویت را در زندان ابوغریب و دیگر زندانهاى عراق مىبینید. کسانى که این زندانها را اداره مىکنند، مدعى هستند که در تمدن بشرى
پیشرفتهتریناند! نتیجهى چنین پیشرفتى را مردم دنیا از راه عکس و فیلم در زندانهاى عراق دیدند و یا از آن مطلع شدند. فجایعى که براى ملت عراق - و قبل از آن براى ملت افغانستان - پیش آمده است، منحصر به این چیزها نیست. در دو سه سال قبل کاروان عروسى در افغانستان بمباران شد و ماه قبل در عراق مجلس عروسى بهوسیلهى هواپیماهاى انگلیسى به عزا تبدیل گردید. تحقیر جوانهاى عراقى، شکنجهى مردان عراقى، تعرض به زنان و نوامیس عراقى، وارد شدن به حریم امن خانوادههاى عراقى، دولت فرمایشى بهوجود آوردن براى ملت عراق، همه سرریزهاى همان حرکتى است که وقتى شروع شد، این نتایج بهطور قهرى به دنبال آن هست. معنویت از دستگاه سیاست حذف شده است. در گذشته هم حکام و مستبدین و دیکتاتورهاى دنیا در شرق و غرب عالم از این کارها مىکردند؛ اما وقتى نامها و شعارهاى زیبایى مثل حقوق بشر، حقوق انسان و رأى انسان براى اروپایىها شناخته شد، و وقتى پا در جادهى علم گذاشتند، دورى از معنویت نگذاشت این شعارها آنطور که توقع بود و معنا مىشد، براى بشریت خیر به بار آورد؛ همانها براى بشریت مایهى شر و فساد شد. حرف نوى مکتب سیاسى امام بزرگوار ما براى دنیا این است که
در همهى ارکان برنامهریزىهاى یک قدرت سیاسى، سیاست با معنویت، و قدرت با اخلاق همراه شود و اصول اخلاقى مورد مراعات قرار گیرد. شاخص اول از شاخصهاى اساسى مکتب سیاسى امام این است. شاخص دوم، اعتقاد راسخ و صادقانه به نقش مردم است؛ هم کرامت انسان، هم تعیینکننده بودن ارادهى انسان. در مکتب سیاسى امام، هویت انسانى، هم ارزشمند و داراى کرامت است، هم قدرتمند و کارساز است. نتیجهى ارزشمندى و کرامت داشتن این است که در ادارهى سرنوشت بشر و یک جامعه، آراء مردم باید نقش اساسى ایفا کند. لذا مردمسالارى در مکتب سیاسى امام بزرگوار ما - که از متن اسلام گرفته شده است - مردمسالارى حقیقى است؛ مثل مردمسالارى امریکایى و امثال آن، شعار و فریب و اغواگرى ذهنهاى مردم نیست. مردم با رأى خود، با ارادهى خود، با خواست خود و با ایمان خود راه را انتخاب مىکنند؛ مسؤولان خود را هم انتخاب مىکنند. لذا دو ماه از پیروزى انقلاب نگذشته بود که امام اصل نظام برآمدهى از انقلاب را به رأى مردم گذاشت. شما این را مقایسه کنید با رفتارى که کودتاگران نظامى در دنیا مىکنند، رفتارى که حکومتهاى کمونیستى مىکردند، و رفتارى که امروز امریکا مىکند. امروز امریکا
بعد از پانزده ماه که با اشغال نظامى عراق را گرفته است، هنوز به مردم این کشور اجازه نمىدهد که بگویند براى حکومت خود چه چیز و چه کسانى را مىخواهند. نمایندهى سازمان ملل دیروز مصاحبه مىکند و مىگوید چون امریکایىها در عراق حضور نظامى دارند، باید رأى حاکم امریکایى در انتخاب عناصر دولت مراعات شود! دمکراسى اینها این است. نام دمکراسى، اغواگرى است. دمکراسى حتى در کشورهاى خودشان هم، یک مردمسالارى حقیقى نیست؛ جلوه فروشى به وسیلهى تبلیغات رنگین و پولهاى بىحسابى است که در این راه خرج مىکنند؛ لذا آراء مردم گم است. در مکتب سیاسى امام رأى مردم به معناى واقعى کلمه تأثیر مىگذارد و تعیین کننده است. این، کرامت و ارزشمندى رأى مردم است. از طرف دیگر امام با اتکاء به قدرت رأى مردم معتقد بود که با ارادهى پولادین مردم مىشود در مقابل همهى قدرتهاى متجاوز جهانى ایستاد؛ و ایستاد. در مکتب سیاسى امام، مردمسالارى از متن دین برخاسته است؛ از «امرهم شورى بینهم» برخاسته است؛ از «هو الذى ایدک بنصره و بالمؤمنین» برخاسته است. ما این را از کسى وام نگرفتهایم. عدهیى مىخواهند وانمود کنند که نقش مردم در ادارهى حکومتها را باید غربىها
بیایند به ما یاد بدهند! غربیها خودشان هنوز در خم یک کوچه گرفتارند! همین امریکایىها و همین مدعیان دمکراسى، دیکتاتورهایى از قبیل محمد رضاى پهلوى را - که سىوپنج سال در این مملکت دیکتاتورى مطلق داشت و قبل از او پدرش حدود بیستسال در این کشور دیکتاتورى کرد - در آغوش گرفتند و پشتیبانى کردند و از آنها حمایت کردند. اینها طرفدار دمکراسىاند؟! دروغ مىگویند. هر کس مىخواهد دمکراسى اینها را ببیند، به عراق برود. برود رفتار آنها را با مردم مظلوم افغانستان ببیند. برود دمکراسى امریکایى را از حمایت بىدریغ امریکا از شارون جنایتکار ببیند. دمکراسى آنها این است؛ ما از اینها دمکراسى یاد بگیریم؟! اینها براى انسان نقش و ارزش قائلند؟ شما ببینید امروز در فلسطین چه فجایعى دارد اتفاق مىافتد. آیا فلسطینىها انسان نیستند؟ آیا صاحب سرزمین خود نیستند؟ آیا حق ندارند رأى و عقیده داشته باشند؟ امروز زشتترین و فجیعترین رفتار در فلسطین و عراق و افغانستان - و قبل از این در بسیارى از مناطق دیگر - دارد صورت مىگیرد؛ آن وقت همان کسانى که این رفتارهاى زشت را انجام مىدهند، خجالت نمىکشند و ادعاى دمکراسى مىکنند! رئیس جمهور امریکا وقیحانه ادعا
مىکند که رسالت گسترش دمکراسى در دنیا و خاورمیانه بر دوش او سنگینى مىکند! دمکراسى آنها را در زندانهاى امثال ابوغریب - که در عراق و گوانتانامو کم هم نیستند - مردم دنیا دارند مىبینند. این، دمکراسى و حقوق بشر آنهاست! بسیار غافلانه است اگر کسى در داخل جوامع ما و در میان امت اسلامى خیال کند که غربىها باید بیایند به ملتهاى ما دمکراسى و مردمسالارى یاد بدهند! ما توقع داریم گویندگان و نویسندگانى که از انصاف برخوردار هستند، طورى حرف نزنند و طورى ننویسند که گویى امروز آنها دارند به مردم ما پیام مردمسالارى مىدهند. مردمسالارى را امام آورد؛ مردمسالارى را انقلاب آورد. در کشورى که در طول قرنهاى متمادى، جز در برهههاى بسیار کوتاه - که مثل یک لحظه گذشته است - معناى رأى و ارادهى مردم را نمىدانستند (ما در طول عمر خود چشممان به صندوق رأى نیفتاده بود! براى رأى مردم ایران کسى ارزش قائل نبود و دیکتاتورها در تمام دوران حکومت خود بیشترین بىاعتنایى را به مردم ما مىکردند) امام و انقلاب و نظام اسلامى ما مردمسالارى را آورد. عدهیى طورى حرف مىزنند که گویا ما تازه داریم وارد میدان مردمسالارى مىشویم! این بىانصافى نیست؟ این
چشم بستن بر روى حقیقت نیست؟ شاخص سوم از شاخصهاى مکتب سیاسى امام، نگاه بینالمللى و جهانى این مکتب است. مخاطب امام در سخن و ایدهى سیاسى خود، بشریت است؛ نه فقط ملت ایران. ملت ایران این پیام را به گوش جان شنید، پایش ایستاد، برایش مبارزه کرد و توانست عزت و استقلال خود را بهدست آورد؛ اما مخاطب این پیام، همهى بشریت است. مکتب سیاسى امام این خیر و استقلال و عزت و ایمان را براى همهى امت اسلامى و همهى بشریت مىخواهد؛ این رسالتى است بر دوش یک انسان مسلمان. البته تفاوت امام با کسانى که براى خود رسالت جهانى قائلند، این است که مکتب سیاسى امام با توپ و تانک و اسلحه و شکنجه نمىخواهد ملتى را به فکر و به راه خود معتقد کند. امریکایىها هم مىگویند ما رسالت داریم در دنیا حقوق بشر و دمکراسى را توسعه دهیم. راه گسترش دمکراسى، کاربرد بمب اتم در هیروشیماست؟! توپ و تانک و جنگافروزى و کودتاگرى در امریکاى لاتین و آفریقاست؟! امروز هم در خاورمیانه این همه دغل بازى و فریبگرى و ظلم و جنایت به چشم مىخورد. با این وسایل مىخواهند حقوق بشر و رسالت جهانىشان را گسترش دهند! مکتب سیاسى اسلام فکر درست و سخن نوى خود را با تبیین در فضاى ذهن
بشریت رها مىکند و مثل نسیم بهارى و عطر گلها در همهجا مىپیچد. کسانى که شامهى درستى داشته باشند، آن را استشمام مىکنند و از آن بهره مىبرند؛ همچنانکه امروز در بسیارى از کشورهاى دنیا بهرهى آن را بردهاند. فلسطینىها مىگویند ما حیات دوباره و بیدارى خود را از پیام امام گرفتهایم؛ لبنانىها مىگویند ما پیروزى خود بر ارتش رژیم صهیونیستى و اخراج صهیونیستها را از مکتب امام درس گرفتهایم؛ مسلمانها در هر نقطهى دنیا - جوانهاى مسلمان، روشنفکران مسلمان، نخبگان مسلمان - فتوحات فکرى خود در میدانهاى سیاسى را برخاسته و برآمدهى از مکتب فکرى امام مىدانند؛ تودههاى امت اسلامى با نام اسلام احساس عزت مىکنند؛ این همان نگاه بینالمللى مکتب امام به مسائل بشر است؛ مخصوص دنیاى اسلام هم نیست؛ لذا امروز مسألهى فلسطین براى ما یک مسألهى اصلى است؛ مصایب امت اسلامى براى ما دردناک است. آنچه در دنیاى اسلام اتفاق مىافتد، براى ملت ایران و کسانى که به نام و یاد امام بزرگوار دلبسته و دلخوش هستند، مسائل اساسى است؛ نمىتوانند نسبت به این مسائل بىتفاوت بگذرند. براى همین است که دنیاى استکبار مىخواهد بزرگترین جنایتها را نسبت به ملتهاى
مسلمان انجام دهد؛ در حالىکه دیگر ملتهاى مسلمان نبینند، نفهمند و تصمیم نگیرند؛ حتى اعتراض هم نکنند. ملت ایران مىبیند، مىفهمد، اعتراض مىکند، موضع مىگیرد و نسبت به مسائل دنیاى اسلام بىتفاوت نمىماند. بیانات در پایان درس خارج فقه امروز مسألهیى که لازمتر از مباحثهى درسى است و من بایستى آن را خدمت آقایان عرض کنم، قضایاى اخیر نجف و کربلاست که بسیار مهم است و قضایایى نیست که یک مسلمان و شیعه در قبال آن بتواند آرام بگیرد. بنده خودم از دو روز قبل که این قضایا پیش آمد، تقریباً بهطور دایم حالم منقلب است؛ یعنى واقعاً احساس مىکنم که حادثهیى را که اینها، این امریکاییهاى بىخرد و قسىالقلب، پیش آوردهاند، حادثهى بسیار دشوارى براى خودشان است؛ کار بزرگى را دارند انجام مىدهند و نمىفهمند. چون امام حسین و امیرالمؤمنین فقط متعلق به شیعه نیست و همهى مسلمانها براى این بزرگواران و براى این مراقد مطهر احترام و ارزش قائلند، براى مسلمانِ مؤمن قابل تحمل و قابل قبول نیست که بیایند در خیمهگاه کربلا و تانگ و توپ و نیروى مسلح بیاورند، یا به گنبد مطهر امیرالمؤمنین اهانت کنند و آن را با گلوله بزنند. این قضایا، قضایاى بسیار
مهمى است. به نظر مىرسد که امریکاییها کار را از حد گذراندهاند و در واقع حماقت را با وقاحت و گستاخى و بىپروایى توأم کردهاند. تعرض به مقدسات مردم و آنچه که مردم دلبستهى به آنها هستند، موضوع کوچکى نیست؛ موضوع بسیار مهمى است. و عجیب این است که با همهى این گستاخیها و بىپرواییها، دم از حقوق بشر و دم از دمکراسى و... هم مىزنند! این همان وقاحتى است که در وجود اینها واقعاً عجیب است. من مطمئنم که مردم مسلمان، بخصوص مردم شیعه - چه در کشور خودمان، چه در شهرهاى مختلف عراق، چه در بقیهى نقاط عالم - در مقابل این تعرض و گستاخى امریکاییها ساکت نخواهند نشست. امریکاییها چه خودشان بفهمند یا نفهمند، اعتراف بکنند یا نکنند، در عراق شکست خوردهاند. آن وضعى که امریکاییها در عراق پیش آوردهاند و آن تخم نفرتى که در عراق کاشتهاند، محصول تلخش را تا دهها سال در عراق، بلکه در کل منطقه، خواهند چید. اینطور نیست که اینها خیال کنند خواهند توانست در عراق بمانند و بر مردم عراق سلطه پیدا کنند و بىدردسر حکومت کنند و نفت عراق را ببرند و مردم آن را اینطور تحقیر کنند. بیانات در پایان درس خارج فقه جنایتى که اینها انجام مىدهند، بزرگترین
جنایتهاست و این جنایت از نظر دنیاى اسلام، از نظر ملت ایران و از نظر همهى شیعیان جهان محکوم است و مسلّم است که امریکاییها نخواهند توانست این راه را ادامه دهند. هرچه هم ادامه دهند، بیشتر در این گنداب که خودشان به وجود آوردهاند، فرو خواهند رفت و بیشتر اسیر این باتلاق خواهند شد. اگر هرچه زودتر خودشان را خلاص کنند و نجات دهند، به صرف آنهاست. البته امریکاییها گیر افتادهاند و الان هیچ کار نمىتوانند بکنند؛ ادامه دادنِشان شکست است، خارج شدنِشان هم شکست است؛ اما درعینحال، ادامه دادن، شکست بزرگترى است و ضربهى سهمگینترى بر آنها وارد خواهد کرد. امروز آنها در عراق و صهیونیستهاى غاصب در فلسطین، بزرگترین جنایت بشرى را مرتکب مىشوند و این کافى است که دنیا به حقانیت سخن جمهورى اسلامى که «مرگ بر امریکا» و «مرگ بر اسرائیل» را جزو شعارهاى خودش قرار داده، پى ببرد. اگر امروز دولتهاى اروپایى حقیقتاً در ادعاى طرفدارى از حقوق بشر صادقند و راست مىگویند، باید صریحاً در مقابل این حرکتى که امریکاییها کردهاند، اقدام کنند؛ حرف فایدهیى ندارد و کشورهاى اروپایى باید در مجمع عمومى سازمان ملل، نه در شوراى امنیت که بتوانند آن را
«وتو» کنند، قطعنامه ببرند و این رفتارهاى ضدبشرى امریکا را محکوم کنند، تا نشان دهند که واقعاً راست مىگویند؛ والّا صِرف ادعاى حقوق بشر از نظر ملتها، هیچ ارزشى ندارد. بیانات در دیدار کارگزاران نظام به وضع دنیاى اسلام نگاه کنید! ما سالها مسألهى فلسطین را بهعنوان زخم عمیق پیکر اسلامى همواره به یاد خودمان مىآوردیم، امروز عراق هم اضافه شده است! ببینید که قدرتمندان با تکیهى به زور چه مىکنند. همهى حرفهاى غیرمنطقى و غلط را با اتکاء به زور و با اتکاء به منطق سلاح و قدرت سیاسى و پولى به شکل حرف قابل دفاع و منطقى در دنیا مطرح و عمل مىکنند. جرائمى را که در عرف همهى ملتهاى جهان جنایت و جرم است، علنى انجام مىدهند و گاهى براى ظاهرسازى نامى هم روى آن مىگذارند، در حالىکه مىدانند کسى آن را قبول نمىکند؛ اما گاهى حتّى اسم و نقابى هم روى آن نمىگذارند. دولت غاصب صهیونیست صریحاً اعلام مىکند که من زبدگان فلسطینى را ترور مىکنم و دولت امریکا هم رسماً و علناً از او حمایت مىکند! این وضع نظام امروز جهانى است. تروریسم - که مبارزهى با آن بهانهیى براى قدرتمدارى و اعمال زور دولت مستکبر امریکا شده است - صریحاً بهعنوان یک
کار مجاز و مشروع در زبان آنها و در عمل حکام صهیونیست تحقق پیدا مىکند، و همه هم با تکیهى بر زور و قدرت سلاح. اشغال و تصرف نظامى عراق و تحقیر و به ذلت کشاندن یک ملتِ با فرهنگ و بزرگ، جرم بینالمللى است؛ اما آنها این کار را صریحاً و تحت عناوین حقوق بشر و دفاع از دموکراسى و آزادى انجام دادند، که هیچکس هم در دنیا باور و قبول نمىکند؛ چون رفتار اشغالگران در داخل عراق درست عکس این موضوع را نشان مىدهد و پیداست که به حقوق انسانها و به حق مردم براى تعیین حکومت هیچ اعتنایى ندارند و براى آن هیچ ارزشى قائل نیستند؛ خودشان نصب مىکنند، خودشان حاکم معین مىکنند، خودشان قانون مىگذرانند و خودشان متخلف از قانون را بدون هیچگونه محاکمهیى مجازات مىکنند؛ آنهم مجازات کشتار. ببینید در عراق چه مىگذرد! این وضع امروز امت اسلامى است. بیانات در دیدار جمعی از کارگران و معلمان خاورمیانه، منطقهى ثروتمندى است؛ طمع بلعیدن آن، اینها را آرام و راحت نمىگذارد؛ قصدشان بلعیدن این منطقه است. البته نمىتوانند؛ این لقمه گلوگیر است و آنها را خفه خواهد کرد. این سیاستها و این سوءنیتها متوجه کشور ما هم هست، منتها از ایران اسلامى مىترسند. نه
اینکه از من و امثال من بترسند؛ نه، از شما مىترسند؛ از ملت مىترسند؛ از ایمانتان مىترسند؛ از حضور شما در صحنه مىترسند؛ از انتخاباتتان مىترسند؛ لذا نزدیک نمىشوند؛ لیکن طمعهاى آنها هست. ببینید با عراق چه مىکنند! ببینید با ملت مظلوم فلسطین چه مىکنند! امروز پرچم مبارزهى با تروریسم در دست امریکاست؛ این پرچم را گرفته است و مرتب به اینطرف و آنطرف مىتازد و خودش را به میمنه و میسره مىزند، که ما مىخواهیم با تروریسم مبارزه کنیم؛ آنوقت ترور واضحِ با اعلام قبلىِ شخصیتهاى فلسطینى را که سلاّخها و جنایتکارهاى صهیونیست انجام مىدهند، تأیید مىکنند؛ خجالت هم نمىکشند و شرم هم نمىکنند! خود همین دلیل بر این است که اینها رو به زوالند و نمىفهمند. براى یک نظام و یک رژیم سیاسى، ضعف حقیقى و افول قدرت وقتى شروع مىشود که این رژیم و این نظام، استدلال سیاسى و قانعکنندهى براى کار خود، و حقانیت سیاسى خود را از دست بدهد. وقتى رژیمى حقانیت سیاسىاش از دست رفت و استدلال او براى موجودیت و کارهاى خودش از دست او خارج شد، آن وقت قدرت معنوى خود را از دست داده است و سقوط او شروع شده است؛ ولو در ظاهر چیزى فهمیده نشود و خود او
نفهمد. اینها اینقدر مست قدرت و شهوتند که نمىفهمند ضعف استدلال و فقدان حقانیت سیاسى آنها در دنیا، با آنها چه دارد مىکند. به جنایتکار صهیونیست - یعنى شارون - تبریک مىگوید که تو احمد یاسین را کشتى یا شهید رنتیسى را ترور کردى! استدلالش براى این کار چیست؟ این است که دولت اسرائیل از خودش دفاع مىکند. عجب! مگر منطق دیکتاتورهاى عالم، آنجایى که مردم و مخالفان خود را سرکوب و تار و مار و شکنجه مىکنند، غیر از این است؟! همهى چهرههاى نحس و خبیث سیاسى دنیا که معروف به خباثت و دیکتاتورى هستند، مخالفان خود را با همین منطق تار و مار کردهاند؛ مىگویند ما از موجودیت خود دفاع مىکنیم. او مىگوید اسرائیل از موجودیت خودش دفاع مىکند. شیخ احمد یاسین، پیرمرد فلجِ روى چرخ نشسته، مگر غیر از زبان و غیر از فکر کار دیگرى مىتوانست بکند؟ شما که مىگویید ما با آزادى بیان و آزادى فکر موافقیم. او را مىزنند شهید مىکنند، و او تبریک مىگوید! وقاحت را ببینید چقدر است! دنیا این را قبول کرد؟ ابداً. خود غربىها و افکار عمومى هم این را قبول نکردند. این یعنى از دست رفتن حقانیت سیاسى؛ یعنى اینها دیگر منطق ندارند و آنچه مىگویند، مورد قبول
افکار منصف دنیا قرار نمىگیرد. عین همین کار الان در عراق دارد انجام مىگیرد. جنجالهایى که اخیراً در عراق پیدا شده است و این مواجههى در نجف و کربلا و بصره و دیگر مناطق، از اینجا شروع شد که امریکایىها یک نشریه را فقط به این دلیل که به امریکایىها بد مىگوید و در مخالفت با امریکایىها مىنویسد، توقیف کردند. مگر شما نمىگویید ما با آزادى قلم موافقیم؟ مگر به دروغ ادعا نمىکنید که طرفدار آزادى فکر و آزادى قلم و آزادى بیان هستید؟ پس چرا یک روزنامه را بستید؟ چون علیه اشغالگران و چکمهپوشانى که به خانهى مردم پا گذاشتهاند، مطلب نوشته؟ این کشتار و این سرکوب به دنبال چنین قضیهیى پیش مىآید. امروز امریکایىها و انگلیسىها براى حضور خود در عراق هیچ توجیه و استدلالى ندارند. گفتند براى مبارزهى با تروریسم و براى دفاع از حقوق بشر و براى ایجاد دمکراسى آمدهایم. این دمکراسى است؟! این حقوق بشر است؟! زن و کودک عراقى و مرد و جوان عراقى در خانه و سرزمین خود بیگانهیى را ببیند که بر او مسلط است و به او زور مىگوید؟ در اول کار کتمان کردند که براى چه آمدهاند؛ اما الان که افکار عمومى امریکا رفته رفته اعلام مخالفت مىکند، رئیس
جمهور نادان امریکا همین یکى دو هفته پیش در نطق خود گفته است که اگر ما بتوانیم از نفت عراق استفاده کنیم، از نفت فلان کشور و فلان کشور بىنیاز خواهیم شد! یعنى اقرار کرد که براى نفت آمدهاند؛ اقرار کرد که براى دفاع از حقوق بشر و دفاع از دمکراسى نیامدهاند؛ منافع کمپانیها آنها را به این کشور کشاند. این منطق در دنیا شکست خورده است؛ ولو کسانى بترسند و حرف نزنند، یا حرف بزنند و رسانههاى صهیونیستى حرفهاى اینها را منعکس نکنند. نظامى که براساس چنین منطق شکست خوردهیى در دنیا، اینطور عربدهکشى مىکند و به چپ و راست مىزند، محکوم به شکست و نابودى است. امریکا روند نابودى رژیم استکبارىِ خودش را آغاز کرده، خیلى هم پیش رفته و مردم دنیا شاهد این خواهند بود؛ هرچند با استفادهى از قدرت، سروصدایى مىکند. در عراق امریکایىها گیر افتادهاند و راه خلاصى هم ندارند؛ مثل گرگى که دمش در تله گیر کرده است؛ پنجه مىزند، نعره مىزند و اگر چیزى دم دستش بیاید، دندان هم مىزند. این گرگ گرفتار یا باید فشار بیاورد و دمش از بیخ کنده شود تا بتواند خود را خلاص کند، یا باید همینطور بماند. اینها در لجن فرو رفتهاند. آن وضع صهیونیستهاست در کشور
مظلوم فلسطین، این هم وضع اینهاست در کشور مظلوم عراق. سرانجام قدرت مظلومیت بر قدرت ظلم بىمهار و بىحسابى که اینها دارند انجام مىدهند، غلبه خواهد کرد. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم شما به صحنهى عالم نگاه کنید. امروز اوضاع عراق ناشى از چیست؟ ناشى از این است که یک قدرت بىمهار و غیرپاسخگوى به افکار جهانى، در نقطهیى از دنیا احساس قدرت بىمسؤولیت مىکند؛ یعنى دولت امریکا. امروز آنچه در عراق دارد اتفاق مىافتد، یک جنایت سهمگین و وحشیانه و یک کار حقیقتا حیرتانگیز است. قدرت بیگانهیى بهخاطر اغراض سیاسى و اقتصادى خود و بهخاطر پر کردن شکم سردمداران کمپانىهاى نفتى و صهیونیستى و غیره از ثروت عراق، برنامهریزى کرده و اسمى هم روى آن گذاشته است: مبارزهى با تروریسم! آمدند وارد عراق شدند و کشورى با آن فرهنگ عریق و عمیق و داراى سابقه، و یک ملت تاریخى و غیور و داراى هویت را مقهور کردند و در پنجهى خود گرفتند و انواع اهانتها را به او مىکنند؛ توقع دارند این ملت علیه آنها برنگردد و وضعى که امروز مشاهده مىکنید، پیش نیاید. ما این وضعیت را پیشبینى مىکردیم و چند ماه قبل از این به افکار عمومى گفتیم امریکایىها دارند
قدم به قدم مردم عراق را به برخورد مسلحانهى خشمگینانهیى نزدیک مىکنند. اگر شما مىبینید امروز جوان عراقى - از شیعه و سنى - در نجف و فلوجه و بغداد و سایر مناطق با خشم به امریکایىها نگاه مىکند و اگر دستش برسد، بىتردید ضربه وارد مىکند، این کارى است که خود امریکایىها کردهاند؛ تقصیر کسى نیست. مثل دیوانهیى که هى به این و آن مىپرد، بىجهت این و آن را متهم مىکنند؛ «از فلانجا تحریک شدند، از فلانجا دخالت کردند»؛ نه، تحریک کسى نیست؛ این هویت ملت عراق است که دارد بروز مىکند. وطن یک ملت را بگیرید، سربازتان را در کوچه و خیابان او راه بیندازید، به زن او بىحرمتى کنید، جوان او را جلوى چشم همه روى زمین دمرو بخوابانید و کف پوتینتان را روى سر او بگذارید؛ من که اینجا نشستهام، طاقت نمىآورم این وضعیت را ببینم؛ چطور یک انسان با ایمان و با غیرت عراقى این وضعیت را تحمل مىکند؟ لازم نیست کسى تحریک کند؛ خود شما بزرگترین و پلیدترین تحریککنندهى ملت عراق هستید. چرا وارد خانهى او شدید؟ چرا دروغ گفتید؟ گفتید دنبال سلاح کشتار جمعى مىگردید. کو سلاح کشتار جمعى؟ چرا پیدا نکردید؟! ما این حرفها را حالا مىزنیم؟ در خود امریکا
و اروپا شخصیتهاى برجستهى سیاسى و غیره فریادشان بلند شد؛ گفتند شما دروغ گفتید؛ به همین بوش و دار و دستهاش گفتند دروغ گفتید. شما با دروغ وارد عراق شدید. قصد شما مبارزه با سلاح کشتار جمعى نبود؛ قصد شما تصرف عراق و نفت این کشور و نزدیک شدن به قلب دنیاى اسلام بود؛ خواستید قلب دنیاى اسلام را تصرف کنید. خود اینهایند که با دروغ خود دارند در همه جاى عراق جنایت و کشتار مىکنند. براى آنها سنى و شیعه هم فرقى ندارد؛ با همهى آحاد ملت عراق - اگر در مقابل آنها به خاک نیفتند - دشمناند. مىگویند باید در مقابل ما به خاک بیفتید؛ حرف هم نزنید، چشمهایتان را هم ببندید تا ما هر کار مىخواهیم، با شما بکنیم؛ در غیر اینصورت شما دشمن و تروریست هستید! این، منطق اشغالگران و منطق امریکا در عراق است. آنها اشتباه مىکنند؛ خیال مىکنند مردم دنیا نمىفهمند؛ خیال مىکنند مىشود اینطورى ادامه داد. اسم دمکراسى مىآورند: به عراق آمدهایم براى مردمسالارى! مردمسالارى بىمردم! مردمسالارى نیست، مردم کشتارى است. آمدهاند دنبال دمکراسى و حقوق بشر! این است حقوق بشر؟! چهرهى تمدن و مدنیت غرب را از آنچه که بود، امروز سیاهتر کردهاند. اینها اشتباه
مىکنند، موفق هم نخواهند شد. بیانات در خطبههاى نمازجمعه دشمنان جهانى و بینالمللى ما که در امریکا و بعضى از مراکز دیگر دنیا هستند و دولتها را تحریک مىکنند، ترفندشان از اوّلِ انقلاب تا امروز اینطورى بوده است. اوّلاً مىکوشند متاع ارزشمندِ بهدست آمده به وسیلهى ملت ایران را کوچک و تحقیر کنند. ملت ایران آنچه را که به دست آورده است، با سربلندى و افتخار اعلام مىکند. ما در دنیا تجربهى نویى آوردهایم. ما مردمسالارى را نه جدا و بیگانهى از معنویت و دین، بلکه توانستهایم کاملاً برخاستهى از دین و معنویت در کشورمان مستقر کنیم. امروز کشورهایى که دولتها و بعضى از نمایندگان مجالسشان از دمکراسى و آزادى انتخابات دم مىزنند، دمکراسیشان بیگانهى از معنویت بوده است. در نتیجه هرجا لازم شده و توانستهاند در همان دمکراسیها تقلّب کنند، برخلاف رأى مردم تقلّب کردهاند. الان رئیس جمهور امریکا با کمتر از بیستوپنج درصد آراءِ مردم خودش، آن هم با حکم دادگاه، در امریکا حکومت مىکند! دمکراسىاى که با معنویت همراه نباشد، همین است. بعد هم با ادّعاى دمکراسى، به دیکتاتورترین دیکتاتورهاى دنیا دست دوستى و رفاقت و برادرخواندگى دادند! به
دیکتاتورهاى دنیا و کودتاهاى نظامى نگاه کنید! همهى اینها رفیقهاى نزدیک همین دمکراتهاى دنیا و طرفداران دمکراسى و مردمسالارىاند. وقتى دمکراسى با معنویت و حقیقت و دین همراه نباشد، اینطورى مىشود. ما تجربهى نویى را آوردیم؛ ما دمکراسى را از دین گرفتیم؛ دمکراسى ما با معنویت و دین همراه است؛ لذا شد مردمسالارى دینى؛ شد جمهورى اسلامى. مردم به این دستاورد مىبالند و از آن دفاع و به آن افتخار مىکنند. دشمن در تبلیغات خود مرتّب سعى مىکند این دستاورد را کوچک کند؛ به قول رایجِ بین کسبه، توى سر جنس بزند و آن را تحقیر نماید. امام صادق علیهالصّلاةوالسّلام به شاگرد خود فرمود: چنانچه تو گوهر گرانبهایى در دست داشته باشى، همهى دنیا اگر بگویند این سنگ است و تو بدانى که این گوهرِ گرانبهاست، حرف همهى دنیا را باور نمىکنى. اگر یک سنگ در دستت داشته باشى، همهى دنیا بگویند این گوهرِ گرانبهاست، باز هم به حرف آنها گوش نمىکنى؛ مىبینى که سنگ است. وقتى گوهر گرانبهایى وجود دارد، اگر همهى دنیا بگویند آنچه در دست دارى، بىارزش است، مىبینى متاع باارزشى است. ملت ما دانسته است و فهمیده است؛ لذا ایستاده است. یک ترفند آنها مسألهى
حقوق بشر است، یک ترفندشان هم مسألهى دمکراسى است. در انگلیس یک نمایندهى مجلس یک کلمه از آن دختر جوان فلسطینى دفاع مىکند، از حزب و از مجلس او را اخراج مىکنند؛ آن وقت ادّعاى دمکراسى و آزادى هم دارند! سالهاى اوّلِ انقلاب در همین تریبون نماز جمعه بنده از مبارزان ایرلندى و شخصى به نام «بابى ساندز» - که الان خیابانى هم به نام او در تهران هست - اسم آوردم. بابىساندز در زندان بعد از پنجاه روز با اعتصاب غذا مُرد؛ نفر دوم هم اعتصاب غذا کرد و سپس مُرد؛ گمانم نفر سوم و چهارم هم اعتصاب غذا کردند؛ اما همین انگلیسیهاى طرفدار حقوق بشر و پشتیبان اعتصابها و تحصّنها در نقاط دیگر، تماشا کردند! این ادّعاى طرفدارى از حقوق بشر آقایان است. الان شما ببینید در فلسطین چه اتّفاق مىافتد! خانه را خراب مىکنند، زن را مىکشند، کودک را مىکشند؛ جلوِ چشم همه هم مىکشند، اما این آقایان طرفدار حقوق بشر کمترین عکسالعملى نشان نمىدهند. آن وقت مىگویند ما در ایران دنبال حقوق بشر مىگردیم! آیا ملت ایران حق ندارد اینها را دروغگو و متقلّب بداند؟! اینها طرفدار حقوق بشرند؟! بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان و کارکنان نیروى هوایى ارتش امروز کشور
شما چون مىخواهد آزاد و مستقل و متکى به خویش باشد، مورد تهاجم است؛ هیچ مسألهى دیگرى در ایران نیست. چه کسى امروز نمىداند که مسألهى حقوق بشر و آزادى و دمکراسى و دیگر حرفهایى که از دهان بلندگوهاى بیگانه خارج مىشود، حرفهاى پوچ و بهانههاى واهى بیش نیست؟ این را همه مىدانند. امروز کیست که حمایت امریکا و بقیهى مستکبران دنیا را از رژیمهاى صددرصد دیکتاتور نداند؟ کیست که نداند در این کشور پنجاه سال یک رژیم دیکتاتورى سیاه وابسته - پهلوى اول و پهلوى دوم - حکومت کرد و مورد حمایت قدرتها و گاهى همین شخصیتهاى فعلى بود؟ اینها را همه مىدانند. معلوم است که این واقعیات نشاندهندهى خیلى چیزهاست. مخالفت اینها با جمهورى اسلامى فقط به یک دلیل است: این ملت خواسته و عزم کرده و توانسته است مستقل بماند و خود را دست اینها ندهد و به اینها نفروشد. امروز مسأله این است. پیام به کنگرهی عظیم حج نگاهى گذرا به جنایات تکان دهنده صهیونیستهاى غاصب در فلسطین که با حمایت دولت آمریکا صورت مىگیرد و نیز مطالعه رفتار اشغالگران در عراق و افغانستان عمق شقاوت کسانى را آشکار مىسازد که دنیا را از ادعاى ریاکارانه حقوق بشر و طرفدارى از دمکراسى و
آزادى پر کرده اند. آنان با شعار مبارزه با تروریسم، فجیعترین شکل ترور را مرتکب مىشوند، به نام آزادسازى ملتها، دیکتاتورى و غارتگرى خود را بر ملتها تحمیل مىکنند. آمریکا صریحاً خود را در تجاوز به کشورها و ملتها ذیحق مىشمارد. دولت صهیونیست صریحاً شخصیتهاى فلسطینى را به ترور تهدید مىکند. پیام به کنگرهی عظیم حج اکنون نخبگان سیاسى و فکرى در دنیاى اسلام، وظیفه سنگینى بر عهده دارند. اندیشمندان مسلمان، پیام آزادى بخش اسلام را هرچه رساتر و شیواتر به گوش و دل آحاد مردم خود برسانند. هویت اسلامى ملتهاى مسلمان را بدرستى تبیین کنند. تعالیم روشن اسلام را در موضوعاتى چون: حقوق بشر، آزادى و مردم سالارى، حقوق زن، مبارزه با فساد، رفع تبعیض، مبارزه با فقر و عقب ماندگى علمى براى جوانان بازگو کنند. فریب رسانه اى غرب را درباره مبارزه با تروریسم و مقابله با سلاحهاى کشتار جمعى، براى همگان آشکار سازند. بیانات در دیدار مردم قزوین براى ملت ما، بخصوص جوانان ما، بسیار مهمّ است که به شعارهاى انقلاب نگاه کنند؛ موضعگیریهاى نظام جمهورى اسلامى را مورد مطالعه و مدّاقه قرار دهند و بعد نگاهى به فضاى عمومى جهان بیندازند. اگر نگاه کنید،
خواهید دید که در مقابل تعجّب دشمنان، حرف جمهورى اسلامى و نداى انقلاب اسلامى بتدریج مورد قبول مردم دنیا قرار مىگیرد. خیلى حرفها را ما بیست سال قبل مىگفتیم و این ملت شعارش را مىداد؛ اما امروز همان حرفها را دنیا به رأىالعین مىبیند. از بیست و پنج سال قبل این ملت با صداى بلند اعلام مىکرد امریکا جهانخوار و متجاوز و دنبال دستاندازى به ملتهاست؛ تبلیغاتِ رسانهاىِ قوىِ دستگاههاى استکبارىِ وابستهى به امریکا هم دم از دمکراسى و آزادیخواهى و حقوق بشر مىزدند؛ اما بسیارى در کشورهاى اسلامى نمىتوانستند بفهمند این سخن انقلاب و نظام اسلامى به چه معناست؛ ولى امروز با مشاهدهى مواضعى که امریکا در مسائل دنیا اتّخاذ مىکند، همه این را قبول مىکنند و باور دارند. نادیده گرفتن حقوق ملتها، بىارزش دانستن مرزهاى جغرافیایى ملتها، براى خود این حق را قائل شدن که به بهانهى منافع نامشروع به هر جاى دنیا دستاندازى کنند - به خلیج فارس، اقیانوس هند، کشورهاى خاورمیانه، کشورهاى آسیا، در خود اروپا - امروز مردم دنیا اینها را مىبینند؛ این همان حرف انقلاب اسلامى و حرف ملت ایران است. بیانات در دیدار مردم قزوین امروز کسانى که با نام
دمکراسى و حقوق بشر، دیکتاتورانه و مستبدّانه بر دنیاى بشریت حکمرانى مىکنند - مثل رئیس جمهور امریکا - و کسانى که بدون اینکه کمترین حقّى در سرزمینى داشته باشند، مردم آن سرزمین را زیر فشار وحشیانه قرار مىدهند - مثل سردمداران صهیونیست که صاحبان خانه، یعنى مردم فلسطین را اینطور مورد زجر و شکنجه و قتل و کشتار و سرکوب قرار مىدهند - بدانند آنها هم عاقبتى بهتر از صدّام نخواهند داشت. بیانات در خطبههاى نماز عید فطر ملت ما در روز قدس همهى فریاد خود را در دفاع از ملت مظلوم و مبارز فلسطین و در تقبیح و ابراز تنفّر از امریکا و اسرائیل و صهیونیستها، یک فریاد کرد. امریکا و اسرائیل با همهى ادّعاهاى دروغین خود در مورد حقوق بشر و دمکراسى، فجیعترین ظلمها را نسبت به یک ملت مظلوم از خود نشان مىدهند. بنده از همهى ملت عزیزمان، به عنوان خدمتگزار کوچک ملت، از اعماق دل سپاسگزارى مىکنم که جمهورى اسلامى را در دنیا سرافراز کردید. در هرجا میدان حضور ملت است، ملت با قوت و قدرت حضور، اراده و آگاهى خود را به دنیا نشان مىدهد و نشان داد. بیانات در خطبههاى نماز عید فطر امریکاییها به نام دمکراسى، حقوق بشر، مبارزه با سلاحهاى اتمى و
کشتار جمعى و مبارزه با سلاحهاى شیمیایى و میکروبى وارد عراق شدند و گفتند ما به ملت عراق مىخواهیم آزادى بدهیم! اما امروز آنچنان کار را بر ملت عراق تنگ گرفتهاند که ملت عراق ناچار است به صورت آنها پنجه بزند و مىزند. حضور آنها آنقدر براى ملت عراق تحقیرآمیز بوده است که ملت عراق آنها را تحمّل نکرده است. ملت امریکا بداند که دولتشان آنها را در عراق در لجنزار فرو برده است که هرچه بیشتر بمانند، بیشتر فرو مىروند. ببینید کار امریکا در عراق به کجا رسیده است که بغدادِ تحت اشغال خود را از ناوهاى خودش - که روى دریا هستند - مورد تهاجم موشکها قرار مىدهد. این نشانهى ناتوانى امریکا در ادارهى عراق است، که هرچه بمانند بدتر خواهد شد. این منطقه، اشغال را برنمىتابد. آنها مىگویند ما مىخواهیم منطقهى خاورمیانه را منطقهى دمکراسى کنیم! این یک دروغ شرمآور است. آنها با دمکراسى مخالفند و مىدانند که اگر همین الان در عراق به آراءِ مردم مراجعه کنند، اکثریت قاطع مردم کسانى را انتخاب خواهند کرد که یک روز هم اجازه ندهند امریکاییها در عراق بمانند. امروز هر کجاى دنیاى اسلام انتخابات مردمى باشد، نتیجه همان چیزى است که امریکاییها از آن
مىترسند؛ روى کارآمدن کسانى که امریکاییها را با همهى وجود دشمن مىدارند. امریکاییها که مىخواهند کارى کنند که در عراق انتخابات مردمى نباشد، بدانند که قانون اساسىِ تحمیلى و هر قانون و تشکیلات تحمیلى، مقاومت مردم عراق را درپى خواهد داشت. اگر رئیس جمهور امریکا به جاى چهارصد میلیارد دلار، چهار هزار میلیارد دلار هم بودجه پیشبینى کند، نمىتواند ملتهاى منطقهى خاورمیانه و ملتهاى مسلمان را اسیر خود کند. دولت امریکا که با ادّعاى دمکراسى این همه جنایت در دنیا علیه مردمسالاریها و دمکراسیها کرده است؛ رژیمى که 28 مرداد را در ایران به راه انداخت؛ کودتاى شیلى را علیه دولت قانونى آن کشور هدایت کرد؛ دهها کودتا در امریکاى لاتین، آفریقا و در مناطق دیگر علیه دولتهاى ملى انجام داد و سالهاى متمادى از دیکتاتورهایى مثل «محمّدرضا پهلوى» در ایران حمایت کرد و همین امروز هم هر دیکتاتورى که از او زشتخوتر نباشد و تسلیمش باشد برایش مقبول است، دولتى است که کسى ادّعاى دمکراسى و حقوق بشر او را قبول نمىکند. این روزها رئیس جمهور امریکا آرزوهاى دیرین مستکبران امریکایى را - که آنها این آرزوها را در اظهاراتشان پنهان مىکردند - آشکارا به زبان
مىآورد و مىگوید که مىخواهد ملتها را تسخیر و منافع آنها را به پاى منافع نامشروع امریکا قربانى کند. امریکا بداند که ملتها زیر بار نمىروند و ملت بزرگ، مجاهد، مبارز، مقاوم و ریشهدار ایران مانند یک الگو در میان ملتها ایستاده است. بیانات در دیدار کارگزاران نظام عدّهاى از ورشکستگان سیاسى و مطرودان امام و انقلاب هستند که از اینکه خیال کنند بحرانى براى جمهورى اسلامى پیش آمده، خوشحال مىشوند: «ان تصبک حسنةٌ تَسوُءهم»؛ هر خیرى به شما برسد، آنها بدشان مىآید. اگر شرّى به شما برسد: «یفرحوا بها»؛ خوشحال مىشوند. آنها از احتمال اینکه ممکن است شرّى براى نظام جمهورى اسلامى پیش آید، خوشحال مىشوند و خوشحالى خودشان را هم بروز مىدهند. گفت: «وقاحت به شادى گشوده دهن!». این عدّه کسانى هستند که تا بالاى سرشان زیر بار منّت جمهورى اسلامى و مردم انقلابى و مسلمان است و جمهورى اسلامى و این مردم به اینها آزادى داد و اینها را از محنتهاى سنگین و شدید رهانید؛ اما اینها نسبت به امام، انقلاب و مردم قدرناشناسى کردند؛ نمک خوردند و نمکدان شکستند و الان دلشان را به این خوش مىکنند که امریکا ایران را تهدید کند! اینها کسانى هستند که هر
بهانه و تهدیدى که امریکاییها و صهیونیستها علیه جمهورى اسلامى مطرح و عَلَم کنند، از پیش خوشحال مىشوند؛ فردا هم که حقوق بشر علیه جمهورى اسلامى مطرح شود، خوشحالى مىکنند. این عدّه کسى نیستند و نکند که مراکز سیاسى دنیا و بخصوص اروپا را فریب دهند! اینها در نظام جمهورى اسلامى ورشکستگانِ به تقصیرند؛ کسانى هستند که با مردم قهرند، مردم هم با اینها قهرند و نسبت به اینها بىاعتماد. البته نظام جمهورى اسلامى تا وقتى از اینها شرارتى نبیند، کارى به کارشان ندارد؛ برخلاف آنچه تبلیغ مىکنند که ما چون طور دیگرى فکر مىکنیم، با ما برخورد مىکنند! این عدّه اسم محترمانهاى براى خودشان درست کردهاند به نام «دگراندیش». بنده یک وقت گفتم دگراندیش تعبیرِ غلطى است؛ زیرا در جامعهى اسلامى این همه دگراندیش هست و دگراندیشى به معنى دشمنى نیست. جمهورى اسلامى هیچ وقت با دگراندیش برخورد نمىکند. در بین جمعى که الان اینجا تشریف دارید، برادران مسلمان غیر شیعه و غیرمسلمان هم هستند که همه هم اعضاى نظام اسلامىاند و براى آن کار مىکنند. بحث عناد و مخالفت و شرارت است که جمهورى اسلامى با اینها مقابله مىکند. البته اگر کسى عناد و شرارت کرد، جمهورى
اسلامى بدون هیچ تردید و ملاحظه به آن شخص ضربه مىزند. بیانات در دیدار بسیجیان و سپاهیان لشکر 25 کربلا آنچه که بصیرت و بینش انسان را در قضایاى مختلف و در حوادث گوناگون و زیر غبار تبلیغات جنجالآمیز دشمنان تضمین و حفظ مىکند، دل مؤمن و پاک و نورانى است. حجم تبلیغاتى که دشمنان در طول سالها علیه انقلاب با ترفندهاى گوناگون تبلیغاتى بهکار بردهاند، حقیقتاً حیرتانگیز است. جوان مؤمنِ ما که جان بر کف دست گرفته و آمادهى مجاهدت است، در معرض تندباد این تبلیغات قرار دارد؛ اما این تبلیغاتِ گمراه کننده و لغزاننده نمىتواند او را بلغزاند، زیرا حقیقت را مىبیند و در وراى تبلیغات رنگارنگ دشمنان، باطن ظلمانى و خبیث محورها و مراکزى که این تبلیغات را به راه مىاندازند، براى او روشن است. این، نقطهاى است که دشمن نمىتواند به هیچ کیفیتى آن را نسبت به جوان مسلمان و مؤمن انقلابى علاج و با آن مقابله کند. دلى که از ایمان برخوردار است و منشأ تقوا در اندیشه و عمل است، با تبلیغات دشمنان گمراه نمىشود. تبلیغات دشمن غالباً بر روى این متمرکز شده است که بتواند روح ایستادگى و مقاومت را در ملت بزرگ ایران تضعیف کند. آنها خیلى خوب فهمیدهاند
که وقتى یک ملت تصمیم مىگیرد در مقابل زیادهخواهى استکبار بایستد، هیچ نیرویى در مقابل او کارآیى ندارد؛ این را فهمیدهاند و درست هم فهمیدهاند. سعىشان این است که روح ایستادگى و مقاومت را در ملت ایران از بین ببرند. جنجالهاى گوناگون حقوق بشرى، امروز دیگر رنگ باخته است. چه کسى باور مىکرد و مىکند کسانىکه براى بشر هیچ ارزشى - جز به عنوان یک ابزار براى سود مادّى خودشان - قائل نیستند، براى حقوق بشر در گوشهاى از دنیا دل بسوزانند؟! حربهى تبلیغاتى حقوق بشر که علیه نظام جمهورى اسلامى بارها به وسیلهى آنها مورد استفاده قرار گرفته بود، امروز دیگر کارایى ندارد. لذا امروز شعارها و ابزارهاى دیگرى را به میان آوردهاند. امروز چون جوانان ملت ایران توانستهاند با تلاش و پیگیرى خود به سطوح علمىِ دقیق و والایى دست پیدا کنند، آنها مسألهى تهدید صلح منطقه یا جهان را مطرح مىکنند. صلح جهان را چه کسى تهدید مىکند؟ تبلیغات موذیانهى دشمن اینطور وانمود مىکند که ایران اسلامى به دنبال سلاح اتمى است؛ بنابراین صلح منطقه یا جهان تهدید مىشود! کسانى صلح جهان را تهدید مىکنند که در فاصلهى بیست سال، دو جنگ ویرانگر جهانى را به راه
انداختهاند. صلح جهانى را دولت امریکا تهدید مىکند که در دهها نقطهى عالم در طول نیم قرن اخیر جنگ افروزى کرده و با ملتها و حکومتهاى برآمده از آنها مقابلهى نظامى و در کشورهایشان دخالت نظامى کرده است. صلح جهانى و مناطق گوناگون دنیا را دولتى مثل امریکا و رژیم صهیونیستى تهدید مىکنند که براى ملتها حقِّ انتخاب قائل نیستند. رفتار آنها در عراق و پیش از آن در افغانستان و در آسیا و آفریقا و خاورمیانه و در بسیارى از نقاط دیگر، نشان دهندهى این است که آنچه براى آنها اهمیت ندارد، صلح جهانى و آرامش ملتهاست. براى آنها فقط منافع خودشان اهمیت دارد. بیانات در دیدار کارگزاران نظام امروز چهرهى زشت زورگویى امریکا براى دنیا آشکار شده است؛ این هم به ما کمک مىکند. امروز دیگر حقوق بشر و دمکراسى و این حرفها و شعارها در دنیا رنگ باخته است. با کارى که اینها در عراق و افغانستان کردند و با نیات شومى که ابراز داشتند، چهرهى واقعى خود را نشان دادند. در ملاقاتى که هفتهى پیش نخستوزیر رژیم صهیونیستى با رئیس جمهور امریکا داشت، آنطور که در خبرها آمده بود، رئیس جمهور امریکا نقشهى اسرائیل بزرگ - از نیل تا فرات - را به نخستوزیر رژیم
صهیونیستى هدیه داد! معناى این کار چیست؟ کشورهاى اسلامى چطور مىتوانند به حرفهاى اینها حسنظن داشته باشند؟ چطور مىتوانند به امریکا به چشم یک حکم در قضیهى فلسطین نگاه کنند؟ شعار «از نیل تا فرات»، شعار تجاوزگرانهى زورگویانهى غاصبانهى نابحق و باطلى است که خود صهیونیستها این اواخر آن را انکار مىکردند و مىگفتند این حرفها دروغ است؛ اما الان جنگطلبها و جنگسالارهاى امریکایى به این شعار تظاهر مىکنند! چهرهى اینها در دنیاى اسلام آشکار شده است. گیرم در فلان کشور اسلامى یا عربى سرانشان جرأت نکنند حرف بزنند؛ ملتها که مىفهمند و مىشنوند. آنکه در مقابل آنها خواهد ایستاد، ملتهایند. بیانات در دیدار جمعی از جوانان اهواز آنچه مهمّ است همهى جوانان کشور به آن توجّه کنند، این است که بدانند نزاعى که امروز میان استکبار و اسلام وجود دارد، بر سر چیست. نمىتوانند انکار کنند که امروز استکبار با اسلام طرف است؛ چون خودشان صریحاً این را بیان کردهاند. رئیس جمهور امریکا اسم «جنگ صلیبى» را آورد. تبلیغاتچیهاى استکبار بهطور دائم به شکلهاى موذیانه در سرتاسر دنیا علیه اسلام فعالیتهاى تبلیغى مىکنند؛ فیلم مىسازند، بازیهاى رایانهاى
درست مىکنند، تبلیغات مىکنند، مقاله مىنویسند؛ همه علیه اسلام. چرا با اسلام مخالفند؟! این سؤال بزرگى است. آنها خودشان مىگویند ما با اسلام مخالفیم؛ چون اسلام جنگ و ترور و نفرت مىآفریند! به این وضوح و روشنى، دروغ و تهمت را در فضاى افکار عمومى دنیا منتشر مىکنند. امروز استکبار است که نفرت در دنیا مىپراکند. امریکاییها هستند که جنگ را در دنیا به وجود مىآورند. آنها هستند که به حقوق ملتها و حدود کشورها تعرّض و حملات نظامى مىکنند. از هزاران کیلومتر راه، سربازان خودشان را برمىدارند و به این کشور، به آن کشور، به این مرز و به آن ملت تجاوز مىکنند. در تاریخ صد سال گذشته هم که شما نگاه کنید، مىبینید بیشترین جنگها را غربیها راه انداختند. دو جنگ بزرگ جهانى را اروپاییها به راه انداختند. جنگهاى فراوان در آسیا، در آفریقا و در امریکاى لاتین را همین رژیمهاى سرمایهدارى حاکم بر امریکا به راه انداختند. آنها هستند که بین ملتها نفرت ایجاد مىکنند. اسلام از این تهمتها مبرّاست. دعوا سرِ این نیست - دروغ مىگویند - دعوا سرِ این است که اسلام ملتهاى مسلمان را به استقلال فرا مىخواند؛ ملتهاى مسلمان را به عزّت خودشان متوجه مىکند؛
به ملتهاى مسلمان مىآموزد که حقوق خودشان را بشناسند؛ این حقوق را بخواهند و در مقابل متجاوزان به این حقوق بایستند. استکبار با این ایستادگى، با این دفاع و با این معرفت مخالف است. دعواى اسلام و استکبار بر سر این است. امروز نزاع استکبار امریکایى و دنبالههایش - در هر جاى دنیا که هستند - با جمهورى اسلامى، بر سرِ حقوق بشر و تروریسم نیست. رنگ و لعابهاى دروغینى که اینها به ادّعاهاى خود مىدهند، امروز در دنیا مفتضح و رسوا شده است. اختلاف آنها با جمهورى اسلامى بر سرِ این است که جمهورى اسلامى مىخواهد ایران، عزیز و مستقل باشد؛ در ایران رأى مردم حاکم باشد نه رأى مستکبران جهانى و مراکز قدرت. امروز وفادارى به جمهورى اسلامى و ارکان نظام اسلامى، وفادارى به استقلال کشور، حقوق ملت و وفادارى به «نه» گفتن به متجاوزانِ بیگانه است. شگرد تبلیغاتى استکبار جهانى در طول سالهاى متمادى و امروز بیش از همیشه این بوده است که افکار مردم دنیا را منحرف و آنها را اغوا کند. آنها جز با اغواى افکار عمومى نمىتوانند کار خود را پیش ببرند. تا حدودى هم موفّق مىشوند افکار عمومى را فریب دهند؛ اما عملکرد زشت و نفرتانگیز آنها نمىگذارد حقایق پنهان
بماند. امروز هر کس مىخواهد معناى حقوق بشر و دمکراسىاى را که امریکاییها براى کشورهاى منطقهى خاورمیانه مىخواهند، بفهمد، به عراق نگاه کند. عراق امروز صحنهى آزمایش ادّعاهاى امریکایى است. ملت عراق را با نیروى نظامى و با زور سرنیزه مورد اهانت و فشار و در معرض زورگوییهاى غیرقابل تحمّل قرار مىدهند، آن وقت مىخواهند به افکار عمومى دنیا وانمود کنند که آزادکنندهى ملت عراقند، یا مىخواهند حقوق ملت عراق را رعایت کنند! چه کسى در دنیا این را باور مىکند؟ داستان اینها، داستان همان قصّابى است که آهوى رمیده از گرگ را سلّاخى کرده بود! گرگى آهویى را تعقیب مىکرد. آهو با بدن خونین از مقابل گرگ مىگریخت. قصّاب رسید، گرگ را هى کرد؛ گرگ رفت، خودش آهو را گرفت. آهو خیال مىکرد قصّاب او را رها مىکند تا به زیستگاه خود برود. دست و پاى آهو را بست، در اتومبیل خودش گذاشت و پهلوى دوستان خودش آورد؛ بعد چاقو را به حلق آهو کشید. آهو گفت خیال مىکردم مرا از چنگال گرگ نجات دادى؛ اما حالا که نگاه مىکنم، گرگ حقیقىِ من تویى: که از چنگال گرگم در ربودى چو دیدم عاقبت گرگم تو بودى ملت عراق را با نیروى نظامى، با گذاشتن حاکم بیگانه، با تصرّف
منابع، با ایجاد هرج و مرج در این کشور، با تعرّض به خانوادهها و حریم ناموس مردم عراق و زنهاى عراقى تحت فشار قرار دادهاند؛ آن وقت مىخواهند ملتهاى منطقه، ملت عراق و افکار عمومى دنیا باور کنند اینها نجاتدهندهى مردم عراقند. این نجات است؟! این، حقوق بشر امریکایى و دمکراسى امریکایى براى کشورهاى منطقهى خاورمیانه است! رئیس جمهور امریکا بدون اینکه احساس خجالت کند، از تروریسم فلسطینى حرف مىزند! تروریسم صهیونیستىِ دولت جعلى و دروغین اسرائیل بیش از پنجاه سال است که مردم فلسطین را تحت فشار قرار مىدهد، زیر لگدهاى چکمهپوشان صهیونیستى آنها را له مىکند، علناً و صریحاً خانهها را خراب مىکند، مردم را مىکشد، جوانان را نابود مىکند، مردان را دستگیر مىکند و به زنان اذلال و اهانت مىکند. این تروریسم واضحى است که خود اسرائیلیها هم منکر آن نیستند و مىگویند ما ترور مىکنیم. این آقا این را ندیده مىگیرد؛ آنوقت جوان فلسطینى که براى دفاع از شرف خود، براى دفاع از خانهى خود، براى مقابلهى کوچکى در مقابل متجاوز، اقدام خشمآلودى مىکند، این را مىگوید تروریسم فلسطینى! طرفدارى آنها از نهضت ضدّتروریسم، این است! معناى تروریسم
در منطق اینها این است! ملتهاى منطقه سرشار از نفرت امریکا و از زایدهى اروپایى امریکا، یعنى انگلیسند. مخصوص ملت ما نیست؛ همهى ملتهاى منطقه از اینها متنفّرند. این نفرت را خودِ آنها بهوجود آوردهاند. کسانى که به حقوق و استقلال و عزّت و ناموس و مرزهاى ملتها تعرّض مىکنند، خودشان این ملتها را از نفرت خودشان پُر مىکنند. چرا گلهمندند از اینکه از آنها متنفّرند؟ بله؛ ما از شما متنفّریم. بیانات در دیدار مردم ورامین تشکیل نظام اسلامى، یک روز در ایران شما، حتّى خواب و خیال و رؤیا هم به حساب نمىآمد و کسى آن را باور نمىکرد. نه فقط در اینجا باور نمىکردند. بلکه در سطح دنیاى اسلام هم هیچکس باور نمىکرد که در میان سنگلاخ عظیمى که بر سر راه امّت اسلامى بهوجود آوردند، یک ملت بتواند به نام اسلام قد بکشد، رشد کند، پرچم اسلام را بر سرِ دست نگه دارد و دنیا را به عدل و آزادىِ اسلام دعوت کند. چه کسى فکر مىکرد؟ اما این شد و بهطور تصادفى هم نشد؛ این ملت با عزم و پایدارى خود، سلسلهى علّتها و معلولها را - همان اسبابى که خداى متعال براى پدید آمدن حوادث تاریخى معیّن کرده است - یکى پس از دیگرى بهوجود آورد و اینگونه
شد.خیلیها آن روز مردم و مبارزان را مأیوس مىکردند؛ مىگفتند فایدهاى ندارد. ظواهر هم حرف آنها را تأیید مىکرد. یک عدّه جوانِ مؤمنِ روستایى و شهرى، سر پُلِ باقرآباد خونشان بر زمین ریخته شد؛ نه حقوق بشریهاى دنیا با خبر شدند و نه مدّعیان دفاع از آزادى، علیه رژیم پهلوى اخم کردند. در همان روز در تهران و قم چند هزار جوان با مسلسلِ مزدوران پهلوى روى آسفالت خیابانهاى تهران به خاک و خون غلتیدند و همین مدّعیان دروغین و وقیح حقوق بشر در دنیا کمترین اعتراضى به رژیم پهلوى نکردند. چه کسى باور مىکرد این شهادتهاى مظلومانه یک روز اینطور ببالد و رشد کند؟ ظواهر هم سخن وسوسهگرانِ مأیوسکننده را تأیید مىکرد؛ اما استقامت و ایستادگى و همّت، این کار نشدنى را شدنى کرد. امروز هم همینطور است. امروز هم تمام بلندگوهاى تبلیغاتى دنیا به کار افتاده است، براى اینکه هم به ملت ایران و هم به دیگر ملتهاى مسلمان به زور بقبولاند که فایدهاى ندارد؛ بیدارى اسلامى به جایى نخواهد رسید و همین نظام اسلامى هم که در ایران هست، وسط کار خواهد ماند! به شما بگویم؛ هر کارى از دستشان برمىآید، تا بهحال کردهاند و خواهند کرد؛ اما به فضل پروردگار بالاخره
بینىشان به خاک خواهد رسید و موفّق نخواهند شد. بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) مىآیند مىایستند و با گزافهگویىِ هرچه تمامتر مىگویند ما از نفوذ ایران در عراق نگرانیم! در حقیقت، ما از حضور شما در عراق نگرانیم. امریکا و انگلیس به چه حقّى در عراق حضور نظامى دارند؟ به چه حقّى در شهرهاى عراق حاکم نظامى منصوب مىکنند؟ صحنهى عراق و صحنهى افغانستان، دروغ بودن ادّعاى مردم سالارى و طرفدارى از حقوق بشر را که امریکاییها خود را پرچمدار آن مىدانند، ثابت کرد. معلوم شد نه به مردم، نه به ملتها، نه به آراء و نه به حقوق انسانها هیچ اعتقادى ندارند. تنها چیزى که به آن اعتقاد دارند، عبارت است از پُر کردن جیب کمپانیهاى مؤثّرِ در پشت صحنهى حکومت امریکا؛ یعنى کمپانیهاى نفتى، کمپانیهاى تسلیحاتى و دستگاههاى عظیم پولى و مالى که پشت صحنهى حکومت امریکا و بعضى حکومتهاى دیگر را اداره مىکنند. بیانات در دیدار نمایندگان مجلس امروز آنچه آمریکا - که حالا در نوک پیکان تهاجم به انقلاب و حرکت اسلامى، امریکاست - از ملت ایران مىخواهد، مسألهى سلاح کشتار جمعى و حقوق بشر و حکومت دمکراسى و ... نیست، بلکه آنچه آنها از ملت و مسؤولان
کشور مىخواهند، تسلیم شدن در مقابل ارادهى ابرقدرتى امریکاست. جز این چیز دیگرى نیست، والا اینها به دمکراسى تمایل دارند؟! امروز دمکراسیهاى مورد قبول و اعتراف امریکا چه کشورهایى هستند؟ اگر کشورهایى که دولتهاى قانونى و برآمدهى از انتخابات مردم دارند، یک قدم از آنچه که مجموعهى نیروهاى نظامى مىخواهند و فکر مىکنند و به آن معتقدند، تخطى کنند، نیروهاى نظامى مانند عقاب بالاى سرشان مىآیند و آنها را مثل کبکى شکار مىکنند و کنار مىگذارند. مگر اینطور نیست؟ به اطراف خودتان نگاه کنید! چه زمان معتقد به دمکراسىاند؟! اینها دمکراسى را به عنوان یک شعار ذکر مىکنند، خودشان هم مىدانند که مردم دنیا مىدانند؛ منتها سیاست تبلیغات در دنیا به گفتن و باز گفتن و باز گفتن و تکرار کردن است؛ این سیاست تبلیغاتى و پروپاگانداى رایج در دنیاست. باید بگویند؛ تکرار کنند؛ تکرار کنند، بالاخره در بخشى از مردم اثر مىکند؛ لااقل مردم عادت مىکنند که بشنوند؛ والا اینها دنبال مردمسالارى نیستند. بسیارى از رژیمهاى مورد علاقهى اینها اصلا معناى رأى مردم را نمىدانند و مردمشان هم به هیچ وجه نمىدانند که رأى دادن و انتخاب مسؤول در کشور یعنى چه و به
آنها هم هیچ اعتراضى ندارند! وقتى که جمهورى اسلامى را با این همه انتخابات، با این همه حضور مردم در صحنههاى مختلف، با این همه نشانهها و نمادهاى مردمسالارى که در این کشور هست که در کمتر کشورى در دنیا وجود دارد - ارتباط مسؤولان با مردم و همدلىشان با آنها، پشتیبانیها و عواطف مردم و عشق و علاقهى وافر آنها به مسؤولان - به نداشتن مردم سالارى و استبداد و دیکتاتورى متهم مىکنند، معلوم است که مرادشان چیست. بیانات در خطبههاى نمازجمعه در این قضیهى اوّل که قضیهى سقوط صدّام به وسیلهى نیروهاى متجاوز آمریکایى و انگلیسى است، موضع و جمعبندى ما این است: ما به هیچکدام از دو ظالم کمک نکردیم. از سقوط صدّام هم خیلى خوشحالیم و ملت ما هم خوشحال است. بىطرف بودیم، همچنان که ملت عراق بىطرف بود و خوشحالیم، همچنان که ملت عراق خوشحال است. قضیهى دوم، فجایعى است که در این مدت در عراق نسبت به مردم واقع شده است. این فجایع چیزهایى نیست که گم شود. ببینید! از جنگ ویتنام بیست و هفت سال گذشته و خیلى چیزها هم فراموش شده است؛ اما فجایعى که آمریکاییها در آن جنگ نسبت به مردم انجام دادند، فراموش نمىشود. دربارهى آن چقدر فیلمها مىسازند و
چقدر ماجراها ذکر مىکنند! تهاجم به مردم در یاد مردم دنیا و وجدان عمومى دنیا همیشه زنده مىماند. بالاترین حقوق مردم، حقّ حیات و زندگى کردن است. این آقایان به عنوان مدافعان حقوق بشر آمدند و با این بمبارانها حقّ حیات را از مردم این شهرها گرفتند. بیش از هزار موشک کروز، هزاران بمب بسیار سنگین و آتشهاى بىشمار توپخانه از طرق مختلف، مرتّب روى بصره، ناصریه، دیوانیه، حلّه، بغداد و شهرهاى دیگر ریخته شد. این مردم در این شهرها زندگى مىکنند. مامىدانیم معناى بمباران شدن چیست. ما خودمان بمباران شدهایم. ما خودمان در این تهران، در دزفول و در شهرهاى دیگر موشکباران شدهایم. مگر شوخى است که به یک شهر در طول یک ساعت دهها یا صدها موشک بزنند؟! مىگویند ما مىخواستیم اهداف نظامى را از بین ببریم. مگر چقدر هدف نظامى در عراق وجود دارد که بایستى با بیش از هزار موشک کروز و بیش از هزاران بمب آنها را نابود کرد؟! اینها مردم را نابود کرد؛ محیط رعب و وحشت براى مردم به وجود آورد، بچههاى مردم ترسیدند، بچههاى مردم کشته شدند و بچههاى مردم بىغذا ماندند. کسانى معناى این حرف را مىفهمند که بچهى کوچک شیرى در خانه داشته باشند و شیر نداشته
باشند؛ مادر غذا نداشته باشد، آب سالم که به این بچه بدهند، نداشته باشند. اینها معناى این حرف را مىفهمند. چقدر بچهى کوچک دلِ پدر و مادرها را با گریههاى خود خون کردند! چقدر جوان در این بیمارستانها خوابیدند که زخمشان بسته نشد! چقدر از عزیزان از خانوادهها گرفته شدند! اینها مگر کم است؟! بعد، اهانت به مردم و به خانههاى آنها وارد شدن! این منظرهها دل انسان را آتش مىزند. به صرف یک تهمت یا یک گمان باطل، وارد خانهى یکى بشوند، جلوِ زن و بچهاش سر مرد را بپوشانند، چشمها و دستهایش را ببندند و به او اهانت روا دارند و او را تهدید کنند. اینها مگر چیز کمى است؟! سربازان بیگانه دستهاى مردان عرب را از پشت بستند، سرهایشان را با کوفیههایشان بستند، روى زمین دمر دراز کردند، به رو خواباندند و با تفنگ بالاى سرشان ایستادند. اینها مگر کم مصیبتى است؟! اینها مگر جبران شدنى است؟! این هم یک ماجراى بسیار مهمّ است. سرباز آمریکایى زنان محجّبهى عرب را بازرسى کند؛ جوان آمریکایى که معلوم نیست کیست و از کجا آمده، بیاید زن عرب را که با مقنعه و پوشیه و عبا سر تا پا پوشیده شده، بازرسى کند که مبادا بمب داشته باشد! اینها حقوق بشر است، احترام
به انسانهاست و احترام به آزادى انسان است که این دروغگوها ادّعا مىکنند؟! با عذرخواهى هم نمىشود اینها را تمام کرد. زدند، گفتند: ببخشید؛ اشتباه کردیم! در افغانستان هم همینطور است. از اوّلِ جنگ افغانستان بارها اتّفاق افتاده است. همین چند روز قبل یک بار اتّفاق افتاد. مىزنند و با بمب جمعیتى را تارومار مىکنند و بعد مىگویند: ببخشید؛ اشتباه کردیم! با «ببخشید، اشتباه کردیم» جنایتها پاک مىشود؟ این قضیهى دوم است و ما این قضیهى دوم را بهشدّت محکوم مىکنیم؛ با ملت عراق همدردى مىکنیم؛ متجاوز را محکوم مىکنیم و اگر مدّعى حقوق بشر باشد، او را دروغگو مىدانیم. بیانات در خطبههاى نمازجمعه نفهمیدن موقعیت و نشناختن زمان، کار بعدى آنهاست. این را تقریباً همهى دنیا، حتّى دولتها محکوم کردند و گفتند این کار نشدنى است. ما که موضعمان کاملاً روشن است و عرض خواهم کرد. این کار غلطاندرغلط است. آن حاکم نه خارجى باید باشد، نه نظامى و نه صهیونیست؛ بلکه باید برگزیدهى خودِ مردم عراق و بدون اتّکاء به پشتیبانى قدرتهاى متجاوز باشد. مردم عراق چنین کسى را مىخواهند. البته آمریکاییها پیش خودشان همهى حسابها را کردهاند. فکر مىکنند که
ما این شخص را نصب مىکنیم، بعد زمام امور را در دست مىگیریم و کمکهایى هم مىکنیم و سپس فرهنگ مردم را عوض مىکنیم؛ یعنى آموزش و پرورش را قبضه مىکنیم. به خیال خودشان در افغانستان هم همین کار را مىکنند. آمریکاییها در یکى از کشورهاى آسیایى چندین تُن کتاب دبستانى به زبان فارسى و پشتو براى افغانستان چاپ کردند که در دبستانهاى افغانستان پخش کنند، تا چهرهى آمریکا در خلال این درسها براى بچههاى افغانى چهرهى زشتى جلوه نکند و فرهنگ و دید و نگاه تاریخى افغانها بهکلّى طور دیگرى شکل بگیرد. این فکر را به خیال خودشان براى عراق هم مىخواهند بکنند. این کار قطعاً با نتیجهى مطلوب آنها شکل نخواهد گرفت. در بین معلّمان و مردم آنقدر عمق جنایات و دشمنى آمریکاییها زیاد است که یقیناً به نسل بعد و نسلهاى بعدى منتقل خواهد شد. بنابراین قضیهى چهارم با مسائل قبلى یکى نیست؛ یعنى اگر این کار را هم نمىکردند، آن تجاوز به جاى خود محفوظ و گناه و خطاى بزرگ بود. اگر آن تجاوز را هم نمىکردند، هر یک از این کارهاى بعدى، مستقّلاً گناه و خطاى بزرگ و اهانت به ملت عراق است. واقعاً انسان تعجّب مىکند که اینها چطور حاضرند اینقدر وقاحت به خرج دهند
و صریح در تلویزیون بگویند ملت عراق نمىتواند براى خودش حاکم معیّن کند! ملتى با این سابقه، با این تاریخ، با این رجال و با این مردان علمى و سیاسى. چطور انسانى حاضر است اینقدر بیشرمانه حرف بزند و یک ملت را متّهم کند به نتوانستن. ما این را نادیده گرفتن حقوق ملت عراق مىدانیم و آن را محکوم مىکنیم و به هیچ وجه دیکتاتورى جدیدى را براى عراق نمىپذیریم. خود ملت عراق هم این مسأله را قبول نمىکند. ملت عراق از چالهى صدّام بیرون نیامد که به چاه یک دیکتاتور نظامى آمریکایى بیفتد. حتّى اگر یک فرد عراقى را هم به این شکل بگمارند، یقیناً مردم او را هم قبول نمىکنند. بههرحال، ما این وضعیتى را که الان مطرح مىکنند، تجاوز دیگرى به حریم اسلام و مسلمین مىدانیم: «و لن یجعل اللَّه للکافرین على المؤمنین سبیلا». پیروزى نظامى آن هم با شک و شبهههایى که در آن وجود دارد، دلیل پیروزى نهایى نیست. آمریکاییها در این قضیه خسارتهایى هم دیدهاند و شکستهایى نیز متحمّل شدهاند. الان البته شاید ندانند و نتوانند، اما یقیناً در آیندهى نزدیک آثار این شکستها را خواهند دید. آنها چهار شکست عمده داشتهاند: شکست اوّل آنها در شعار دمکراسى و آزادى غربى
است. همین لیبرال دمکراسىاى که اینگونه در دنیا ترویج مىکنند، با این کار شکست خورد. آنها نشان دادند که لیبرال دمکراسى نمىتواند یک ملت را به آن جایى برساند که به معناى حقیقى کلمه به آزادى انسان معتقد باشند. آن تفکّر وقتى منافع مادّىاش اقتضا کند، حاضر است آزادى و جان و حقّ انتخاب انسانها را راحت لگد مال کند. اگر آمریکاییها راست مىگویند و طرفدار دمکراسى هستند، باید همین الان عراق را ترک کنند و بیرون بروند. شما مىخواستید صدّام را از قدرت به زیر بکشید؛ به زیر آمد. الان در عراق چه کار دارید؟! اگر راست مىگویند و دمکراسى و حقوق ملتها را قبول دارند، باید بیدرنگ نظامیها را از عراق خارج کنند و هیچ دخالتى هم در امور عراق نکنند؛ اما معلوم است که چنین چیزى اتّفاق نمىافتد. آمریکاییها از لحاظ ایدئولوژى هم شکست خوردند و شعارهایشان دروغ از آب درآمد؛ این را مردم دنیا هم فهمیدند و در شعارهایى که دادند، معلوم شد که مردم دروغگویى آمریکاییها را فهمیدهاند. ده پانزده شعار از شعارهاى مردم دنیا را که در راهپیماییهاى گوناگون، مردم یا به زبان گفتهاند و یا روى تابلوها و پلاکاردها نوشتهاند، براى بنده جمع کردند که همهاش نشان
دهندهى این است که مردم دنیا درست آن حقیقت قضیه را درک کردهاند. تعدادى از شعارها اینهاست: «این جنگ، جنگ نفت است، نه آزادى و حقوق بشر»؛ «این جنگ براى نجات اقتصاد ورشکستهى آمریکاست»؛ «این جنگ یک اشغال متجاوزانهى هیتلرى است»؛ «محور شرارت، آمریکا، انگلیس و اسرائیلند». مردم دنیااینها را شعار مىدادند، نه مردم تهران. اینها شعارهایى است که ملت ایران آنها را با روشنبینى خودش از مدّتها پیش لمس کرده بود؛ امروز مردم دنیا اینها را فهمیدهاند و افکار عمومى دنیا همینها را تکرار مىکنند. بیانات در دیدار جوانان و دانشجویان سیستان و بلوچستان اگر آزادگى انقلاب و نظام اسلامى نمىبود، امروز بسیارى از حقایق همچنان در پرده مىماند. وقتى یک انسان، آزاده است، حرف خودش را مىزند و سخن او در دایرهى محدودى اثرگذار است؛ اما وقتى یک ملت و نظام و قدرت حکومتىِ برخاسته از ارادهى مردم آزاده است، دیگر نمىتوان سخن او را در دایرهى کوچکى محدود کرد؛ حرف او طنین پیدا خواهد کرد و در دنیا انعکاس خواهد یافت. دشمنان نمىخواهند به شکستهاى خود اعتراف کنند؛ اما در محافل سیاسىِ گوناگون دنیا همواره از انقلاب و نظام اسلامى گله مىکنند که موقع و
موقف نظام اسلامى و مواضع سیاسى آن در قضیهى فلسطین، افغانستان، دنیاى اسلام، تسلیحات و حقوق بشر، مانعِ بسیارى از اهداف استکبار جهانى شده است. این بهخاطر ایستادگى ملت ماست. نظام اسلامى بهطور کامل یک نظام آزاده است و ما این آزادگى را از اسلام داریم و آنها به همین دلیل با اسلام دشمنند و علیه آن تلاش و فعّالیت مىکنند. بیانات در دیدار مردم زاهدان مسألهاى که امروز جزو مسائل همهى ملتهاى مسلمان است، حضور تجاوزکارانهى قدرتهاى فراملیتى و متجاوزان بینالمللى در منطقه است. این یک ابتلاى بزرگ براى ملتهاى این منطقه است. دیروز به بهانهاى ملت افغانستان را زیر فشار قرار دادند و امروز به بهانهاى دیگر ملت عراق را به همان فشارها تهدید مىکنند. پس این شعار ضد جنگ، شعار صلح دوستى، حقوق بشر و طرفدارى از دمکراسى چه شد؟! آیا امروز دیگر مردم دنیا حق دارند قدرت مستکبر امریکا را یک قدرت دروغگو و مسؤولان امریکا را فاشیست و هیتلرهاى این زمان بدانند؟! صریحا مىگویند منافع ما اقتضا مىکند که به عراق حمله کنیم و بهخاطر حفظ منافع خود حمله مىکنیم. «هیتلر» هم همین حرف را مىزد و مىگفت که آلمان به فضاى حیاتى احتیاج دارد، لذا به
کشورهاى پیرامون خود حمله مىکند و حمله کرد. امروز همهى مردم دنیا هیتلر را یک فاشیست، یک متجاوز و یک قلدر زورگو و بىمنطق مىدانند. من عرض مىکنم که به فردا نمىرسد و همین امروز مردم دنیا مسؤولان امریکایى را فاشیست، قلدر و زورگو و متجاوز مىدانند. دیدید در صدوشصت شهر دنیا تظاهرات شد و مردم خشمگین از رفتار امریکاییها به خیابانها آمدند! البته این اول کار است. اگر امریکاییها درگیر حمله به عراق شوند، مشکلات آنها را چنان احاطه خواهد کرد که آن نفع بلند مدتى که از راه تسلط بر خلیج فارس و عراق براى خود فرض و تعریف کرده بودند، به تهدیدهاى جدى علیه نظام امریکا تبدیل خواهد شد. امروز مثل دیروز نیست که ملتها در مقابل قلدریهاى فراملیتى ساکت بمانند. امروز ملتها مىایستند. ملتها و دولتهاى مسلمان جز با تمسک به اسلام، وحدت کلمه، احساس عزت اسلامى و شجاعت لازم نمىتوانند این خطرهاى بزرگ را از خود دفع کنند. راه ملت مسلمان ایران - راه ایستادگى و شجاعت و قیام مقتدرانه و عدم تسلیم در مقابل زورگویى - تنها راهى است که در مقابل ملتهاى اسلامى قرار دارد، و این راه را اسلام به ما نشان داد. بیانات در دیدار مردم آذربایجان شرقى همهى دعواى
انقلاب با مراکز قدرت جهانى سر همین یک کلمه است. آنها مىگویند بگذارید ما برکشور شما مسلّط شویم و منافع خودمان را تأمین کنیم؛ شما هرچه شُدید، شُدید. اگر در علم عقب افتادید، بیفتید؛ اگر به خاک سیاه نشستید، بنشینید؛ اگر تحقیر شدید، بشوید و اگر ناموس و شرف و حیثیت ملى و گذشته و تاریخ شما پایمال شد، بشود. اینها مهم نیست، مهم این است که مراکز قدرت، امریکا و صهیونیستها به منافعشان برسند! حرف آنها این است. در مقابل، حرف ملت ایران این است که ما اجازه نمىدهیم که شما دزدانِ سر گردنه و وحشیهاى در لباس متمدّن، در کشور ما به آرزوهاى خودتان برسید. ملت ایران با حضور خود در صحنه در این بیستوچهار سال، آشکارا و با همهى وجود به مراکز قدرت جهانى و طمعورزانِ دنیا گفته و ثابت کرده است که حتّى یک قدم عقب نخواهد نشست. بدیهى است که دشمن مایل نیست اهداف و مقاصد خیانتآمیز و جنایتبار خود را براى ملتها تشریح کند. لذا از دور شعارهاى انسان دوستى، حقوق بشر، دمکراسى و غیره را بر سرِ دست مىکند. اما این دروغگویى و فریب نمىتواند زیاد باقى بماند. قدرتطلبان و مستکبرانِ عالم، در عمل خودشان را افشا مىکنند. همین حالا در قضیهى عراق ببینید.
امریکاییها صریحاً مىگویند ما مىخواهیم به عراق بیاییم و یک حاکم امریکایى را حداقل به مدت دو سال بر سرِ کار بگذاریم. این، افشاى مافىالضّمیر امریکاییهاست. آنها در ته دلشان همین را مىخواهند و به کمتر از این راضى نیستند. اگر بخواهند یک حاکم دستنشاندهى عراقى را هم بر سرِ کار بگذارند، باز آنها را اشباع نمىکند. آنها مىخواهند یک ملت، یک کشور و یک مجموعه منابع انسانى و مالى و مادّى را یکجا و یکپارچه در حلقوم شرکتهاى افزونطلب صهیونیستى و مراکز قدرت جهانى بریزند و به کمتر از این راضى نیستند. خواست آنها این است. بیانات در خطبههاى نمازجمعه اسم اسلام را آوردن و تکرار کردن، اما در عمل هیچ به مبانى اسلامى باور نداشتن؛ اسم حقوق بشر را به عنوان مبنا و قاعدهى فکرى مطرح کردن، اما در عمل هیچ رعایت حقوق بشر را نکردن - که امروز در سطح بینالمللى متأسّفانه یکى از بلاهاى بزرگ جامعهى بشرى این است - اسم آزادیخواهى را آوردن، اما در عمل رعایت آزادى دیگران را نکردن؛ اسم قانون و قانونطلبى را آوردن، اما در عمل پایبند به قانون نبودن، از جمله خصوصیّات بسیار بد و یکى از مصداقهاى بارز و خطرناک بىنظمى است. البته مسؤولان که
مىخواهند مقرّرات و قوانین را به وجود آورند یا اجرا نمایند، باید بیشتر رعایت کنند؛ آحاد مردم هم در رعایتهاى عمومى خودشان باید به این موضوع توجّه کنند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه آن طور که از حرفهاى مسؤولان امریکایى بر مىآید - که در گفتارها و مصاحبهها و در گوشه و کنار، این حرفها از آنها بروز مىکند - هدفشان این است منطقهاى را که اتّفاقاً دنیاى اسلام در آن قرار دارد و از لحاظ سوقالجیشى و موقعیّت جغرافیایى و همچنین از لحاظ منابع طبیعى - بخصوص نفت - بىنظیر و درجهى یک است، از وجود مزاحمى به نام اسلام و فکر اسلامى و انگیزههاى اسلامى بهکلّى خلاص کنند و آن را صد در صد در مشت و قبضهى خود بگیرند. این مطالب، تحلیل نیست. البته یک روز ما همین مطالب را به عنوان تحلیل مطرح مىکردیم و مىگفتیم اینها با اسلام مخالفند؛ اما امروز این مطالب در واقع خبرهایى است از آنچه وجود دارد و اتّفاق مىافتد و به آن اقرار مىکنند. علّت واقعى این دشمنى این است که امروز قدرت استکبارى امریکا با حرص روزافزونى درصدد توسعهى قدرت و نفوذ خود است و همانطور که گفتیم منطقهى خلیج فارس - به طور خاص - منطقهى خاور میانه و تقریباً عمدهى
مناطق اسلامى و به یک معنا همهى مناطق اسلامى جزو مناطقى است که اگر قدرت استکبارى امریکا توانست آنها را تحت نفوذ خود درآورد، از لحاظ نفت و گاز - که در واقع رگ حیات دنیاى صنعتىِ کنونى است - و از لحاظ موقعیّت سیاسى و جغرافیایى، دیگر درد سرى نخواهد داشت. ادّعاى حقوق بشر و گسترش دمکراسى و آزادى در دنیا و حرفهایى را که سران امریکا در سخنرانیهاى رسمى خود مىزنند، هیچکس در دنیا باور نمىکند. اینها شعارهایى است که خیلى کم اثر شده است. شعار طرفدارى از حقوق بشر یا شعار گسترش دمکراسى در دنیا که امروز رئیس جمهور امریکا و دیگران در حرفهاى خود آنها را تکرار مىکنند، براى جهانیان قابل باور نیست. آن قدر اینها با دیکتاتورهاى خونخوار همکارى کردهاند و براى تأمین منافع خود به آنها کمک رساندهاند که دیگر این حرف امریکا امروز در دنیا براى همه - نه تنها براى ما، که سالهاست ملت ایران این مطالب را مىداند - کاملاً غیر قابل قبول است. حتّى زیادهخواهى و توسعهطلبى امریکا موجب شده است کشورهاى اروپایى هم در خصوص برخى از مسائل، به طور واضح با امریکا مقابله کنند؛ چون آنها هم متوجّه این هدف هستند و احساس خطر مىکنند. در همین قضیهى عراق -
که من بعداً مختصرى راجع به آن عرض خواهم کرد - امریکاییها مىخواستند بدون قید و شرط، جنگ خونین و پُرضایعهاى را در این منطقه به وجود آورند. البته باز هم از این فکر منصرف نیستند؛ منتها آنطورى که اوّلِ کار مىخواستند مهارگسیخته وارد شوند، پیش نیامد و نتوانستند آنگونه عمل کنند. هدف آنها این بود که به عراق حمله کنند و به هر قیمتى براى مردم این کشور وضعیت خونینى ایجاد نمایند و به این بهانه بر منابع نفتى عراق مسلّط شوند. اوّل، هزینههایى را که خودشان در این حمله متحمّل شدهاند، از محل نفت عراق بگیرند - یعنى جنگ را خودشان تحمیل کنند، کشتار را خودشان راه بیندازند، اما پولش را از مردم عراق بگیرند! - بعد هم اختیار نفت عراق را در دست داشته باشند و نفت این کشور زیر کلید آنها باشد و جاى پاى دیگرى را در منطقهى خلیج فارس اضافه کنند. هدفهاى امریکا کاملاً استعمارى، استکبارى، زیادهطلبانه، ضدّ حقوق بشر و ضدّ حقوق ملتهاست. اروپاییها متوجّه این معنا هستند و با روشهایى که ممکن بود آنها در سازمان ملل و غیره به کار بزنند، فعلاً جلوِ امریکا را تا برههى کوتاهى گرفتهاند. بنابراین عامل و موجب اصلىِ تحرّکى که امروز علیه اسلام در
منطقهى ما وجود دارد، همین است که اینها با اسلام مخالفند و از آن مىترسند؛ احساس مىکنند با وجود فکر اسلامى، تسلّط فرعونى و مستبدّانهاى که مىخواهند بر این مناطق پیدا کنند و ثروت مادّى و معنوى آنها را بمکند و نابود کنند، ممکن نیست. لذا اسلام را به عنوان معارض واقعى خودشان احساس و با آن مبارزه مىکنند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه امروز نظام اسلامى در مقابل زیادهطلبى و فزونخواهى و سلطهطلبىِ مستکبرترین مستکبران عالم ایستاده است. جوان، طبیعتش عدالتطلبى و میل به اجرا و تحقّق آرمانهاست. هر جوانى به طور طبیعى موضعش در کنار موضع نظام اسلامى است - چه جوانان داخل کشور خودمان، چه جوانان کشورهاى دیگر - کمااینکه مىبینیم همینطور هم هست. کسى که نظام اسلامى را - که علیه فساد و ظلم و بیدادگرى و تبعیض در دنیا قیام کرده است - به استبداد و ضدّیت با آزادى و ضدّیت با حقوق بشر متّهم کند، یا خودِ دشمن است، یا فریب دشمن را خورده است. این را باید همه - بخصوص جوانان - توجه داشته باشند. بیانات در بازدید از یگانهای نمونهی نیروی زمینی ارتش در دورانى که خواست قدرتمندان مستکبر بینالمللى این است که همهى صحنهى زندگى بشر را به
یک عرصهى جنگ تبدیل کنند و زیر لواى نامهاى زیبا و جذاب آزادى، دمکراسى و حقوق بشر، جنگ براى قدرت، نفت و توسعهى مناطق نفوذ استکبارى و توسعهى منافع نامشروع بینالمللى خود به راه بیندازند، ملتها باید خیلى هوشیار باشند و در تقویت درونى خود بکوشند و نیروهاى مسلح سهم عمدهاى را مىتوانند در این مسؤولیت بزرگ ایفا کنند. بیانات در دیدار جمعی از دانشآموزان و دانشجویان مضمون سیزده آبان عبارت است از رویارویى رژیم امریکا با نهضت اسلامى و بیدارى اسلامى. علت هم این بود که آنها حدس مىزدند اگر اسلام در دل مسلمانان احیاء شود و در عمل آنان تجلى پیدا کند، این قضیه منحصر به ایران نخواهد ماند و دنیاى اسلام را فراخواهد گرفت؛ همچنان که بعد از پیروزى انقلاب، در فلسطین، لبنان و بسیارى از کشورهاى اسلامى و عربى، همین معنا تجربه شد. با گذشت چند سال، نهضت اسلامى در ایران اوج گرفت. در سیزده آبان سال پنجاهوهفت - قبل از پیروزى انقلاب - کشتار دانشآموزى پیش آمد؛ یعنى باز چهرهى خشن رژیم که پشت سرش دستگاههاى اطلاعاتى امریکاییها بود، نمایان شد. این هم باز مقابله با نهضت اسلامى بود؛ البته با خشونت حیوانى. همان روزها رئیس جمهور امریکا و
دستاندرکاران رسانهاى امریکایى، از ایران به عنوان یک نقطهى ایدهآل و جزیرهى ثبات و امنیت اسم مىآوردند و به آن تفاخر مىکردند و از حرفهاى حقوق بشر و چیزهایى که الان مىشنوید امریکاییها دائم تکرار مىکنند، هیچ خبرى نبود! بیانات در دیدار کارگزاران نظام ایمان اسلامى، ایمانى است که متکى به منطق و استدلال و متضمن خیر و سعادت بشر است. شاید اگر چهل، پنجاه سال پیش کسى این ادعا را مىکرد، خیلى قابل قبول نبود. آن روز سوسیالیزم با حجم عظیم خود همه را تهدید مىکرد و با همه بر سر تحدى بود. این طرف هم در مقابل، لیبرال دمکراسى غرب پر ادعا بود. آن سرنوشت سوسیالیزم است که به آن روز دچار شد؛ این هم واقعیتهاى لیبرال دمکراسى غرب است. یک نمونهاش را شما در هیاهوى لشکرکشى به عراق مىبینید که حکومتى مثل حکومت امریکا به خود حق مىدهد در امور منطقهى حساسى مثل خاورمیانه دخالت کند و این را حق خود بداند. این یعنى زورگویى و دیکتاتورى. به عنوان مقابله با دیکتاتورى، اینها بدترین شکل دیکتاتورى را اعمال مىکنند؛ به سر وقت ملتها رفتن، به بهانهى وجود کسى در رأس حکومت! در افغانستان هم به شکل دیگر، ملتها را زیر فشار اسلحه قرار مىدهند و
بعد براى آیندهى خود، براى نفت خود، براى پایگاه نظامى و براى قدرت سیاسى خود، زمینه درست مىکنند. این امروز عمل لیبرال دمکراسى حاکم بر دنیاى غرب است. ممکن است بوقهاى تبلیغاتى فضا را تحت تأثیر قرار دهند، اما در بلندمدت حقایق از چشم بشر پنهان نخواهد ماند. نمونهى دیگرش، حمایت از رژیم غاصب صهیونیست است. این هم یکى از آثار و ثمرات همان لیبرال دمکراسى است. اصرار دارند کشورهاى اسلامى این رژیم غاصب ظالم بىاعتقاد به همهى ارزشهاى انسانى را به رسمیت بشناسند؛ رژیمى که نه خاک، خاک اوست؛ نه ملت، ملت اوست و نه کوچکترین حقى دارد؛ اما این همه نیز به صاحبان آن سرزمین ظلم و اهانت مىکند. شما ببینید الان دو سال است در سرزمینهاى فلسطین چه مىگذرد و آنها با مردم چه مىکنند! امریکا پشت سر رژیم صهیونیستى غاصب و مفسد و زیادهطلب قرار گرفته است. همین جسارتى که دیروز به مسجدالاقصى کردند، یک نمونهى آن است. این ثمرهاى از ثمرات لیبرال دمکراسى است. مکتب اسلام، یعنى مکتب حمایت از انسانیت و ارزشهاى انسانى؛ مکتب ترویج رحم و مروت؛ مکتب ترویج اخوت و برادرى انسانى؛ مکتبى که معیارش در حقوق اجتماعى این است: «لن تقدس امة لایؤخذ للضعیف فیها حقه
من القوى غیر متعتع(115)»؛ در یک جامعه، فردى که دستش از زر و زور تهى است، بتواند حق خود را بدون هیچ گونه مشکل، از قوى - که زر و زور هم دارد - بگیرد. این پیام اسلام است؛ این جامعهى درست اسلامى است؛ امروز این پیام است که ملتها را مجذوب مىکند. کجاى دنیاى امروز اینطور اداره مىشود؟ کدام دمکراسى، کدام لیبرالیسم، کدام حقوق بشر ادعایى امروز مىتواند چنین چیزى را مطرح و دنبال آن حرکت کند؟ امروز نقطهى مقابل آن عمل مىکنند. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم حکومتهاى جائرِ دنیا دم از حقوق بشر مىزنند ولى زشتترین کارها را علیه حقوق بشر انجام مىدهند. عراق را به جرم اینکه سلاح شیمیایى مصرف کرده است، مورد تهاجم قرار مىدهند؛ در حالى که سلاح شیمیایى را خودشان به او دادند! خودشان او را تشویق کردند! آن وقت که او سلاح شیمیایى مصرف کرد، چشم را روى هم گذاشتند! اینها عادلند؟! اینها طرفدار حقوق بشرند؟! اینها از انسانیت چیزى سرشان مىشود؟! به نام مبارزه با ترور، مىخواهند دنیا را به آتش بکشند. زشتترین و فجیعترین نوع ترور، امروز در اراضى مقدّس فلسطین جارى است؛ نه فقط اخم نمىکنند بلکه تشویق هم مىکنند؛ از آن دفاع مىکنند؛ آن
را لازم مىدانند! اینها حکومتهایى هستند که انسان از اینها تقلید کند؟! اینها همان مفاهیمى است که در زیر نام دمکراسى، در زیر نام لیبرالیزم، در زیر نام حقوق بشر و در زیر نام آزادى، در حال جریان است. ما بیاییم دنبالهرو آنها شویم، همان مفاهیم را بگیریم، آن وقت چه کار کنیم؟! مثل خودِ آنها به ظلم عمل کنیم و آن وقت اسم عدالت را بیاوریم؟! این غیر از نفاق چیز دیگرى است؟! امروز بشریت در رنج است؛ امروز بشریت از یک تبعیض بزرگ رنج مىبرد؛ بشریت از یک ظلم بزرگ به جان مىآید. این ظلم بزرگ را همین قدرتمندان مىکنند؛ دستشان هم پرچم حقوق بشر است! یعنى نفاق محض. از اینها باید تقلید کرد؟! در مقابل اینها باید رودربایستى داشت؟! مفاهیم اینها را باید گرفت و به جاى مفاهیم علوى و اسلامى گذاشت؟! نه؛ این غلط است. راه درست براى کسى که پیرو امیرالمؤمنین است، این است که شاخصههاى حکومت علوى را در نظر داشته باشد؛ همان اندازهاى که مىتواند و قدرت دارد، طبق آنچه که ساز و کارهاى جهانى اقتضاء مىکند - دوران صنعت و صنعتهاى پیچیده و روشهاى فوق مدرن صنعتى و اینها اقتضائاتى دارد - اینها را رعایت کند تا آن جهتگیرى یک سر سوزن منحرف نشود. این مىشود
یک انسان والا؛ مىشود یک حاکم علوى. چنین جامعهاى قدرتمند مىشود؛ چنین جامعهاى پولادین مىشود؛ جامعهاى که مردمش راست بگویند و از مسؤولانشان راست بشنوند؛ آنچه را که وعده مىدهند، آنچه را که مىگویند، آنچه را که به عنوان پرچم بلند مىکنند، همان را عمل مىکنند و «لِم تقولون مالاتفعلون(101)» نباشند. این، آن روش درست است و این به برکت امیرالمؤمنین ممکن است. بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان سپاه دنیاى جذّابى را که غربیها تصویر مىکنند - که در آن، حقوق بشر و آزادى و رأى وجود دارد - ما در طول دوران پهلوى در زندگى خود دیدیم. معناى دمکراسى و حقوق بشرِ آن روز را فهمیدیم. خود امریکاییها، براى ایجاد وحشتگاههاى ساواک و شکنجهگاهها و ابزارهاى شکنجه و روشهاى شکار جوانان مردم و سرکوب ملت، با رژیم پهلوى همکارى کردند! این آن لیبرال دمکراسىاى است که امروز به مردم دنیا وعده مىدهند و رادیوهایشان تبلیغ مىکند که بشتابید به سوى این؛ اى ملتهاى جهان سوم! از جمله این را به ما مىگویند. ما این را در زندگىِ خود آزمایش و تجربه کردهایم؛ براى ما ندیده نیست. ما حکومت سیاه دیکتاتورى پهلوى را که از پنجههایش خون مىریخت و از سر و پایش
فساد مىتراوید و در زیر سایهى امریکا و با کمک امریکا و با تکیه به آن کشور، همهى این جنایتها را مىکرد، از نزدیک لمس کردهایم؛ این قضایا براى ما ندیده نیست. حقوق بشر امریکایى را اینجا دیدهایم - گوشهى زندانها و در شکنجهگاهها - و با گوشت و پوستمان آن را لمس کردهایم. مگر ملت ایران این چیزها را فراموش مىکند؟ پیام تشکر در پی حضور پرشکوه مردم در راهپیمایی 28 تیر ملت شریف ایران، حضور بىدریغ و میلیونى شما بندگان صالح خدا و انسانهاى آگاه و مؤمن که زیر آفتاب تفتیده به خیابانها آمدید، به جهان اعلام کرد که این ملت بزرگ راه رفته را باز نخواهد گشت و پرچم امام خمینى و شهیدان قافلهى عشق را همچنان در اهتزاز نگاه خواهد داشت. بیانیه بوش درصدد ایجاد شکاف در حکومت، ایجاد یأس در ملت، تفکیک در نهادهاى نظام و القاى بحران مشروعیت براى کل نظام و تطمیع برخى گروههاى غافل، پیشنهاد تسلیم و سازشِ عوامفریبانه و تجربهى زبان چرب اغواگرى، پس از زبان تیز تهدید و ارعاب بود و شما مردم یکجا به همهى این ترفندها و خدعهها پاسخى مناسب شأن ملت ایران دادید و از این پس حجّت بر دوستان و دشمنانِ این انقلاب، در داخل کشور و سراسر جهان تمام شده
است. امریکا از سویى سایهى جنگ و مرگ را در منطقه گسترانده و ملت و نظام ایران را رسماً تهدید به براندازى مىکند و از سویى دیگر، شعار دمکراسى و حق انتخاب ملتها و پیشرفت و آزادى سر مىدهد. اینک براى سران واشنگتن باید روشن شده باشد که این مردم باطنبین و و حقیقتشناس، دشمن را با هر ادبیات و زبانى بجا مىآورند و نیز روشن شد که در هیچ جناحى در حاکمیت امریکا کمترین نشانهاى در عدول مواضع زیادهخواهانه وجود ندارد. حاکمیت امریکا یکپارچه تجاوزگر و زیادهطلب است و همانگونه که تفکیک در حکومت ایران توطئهى دشمن است، تفکیک میان باندهاى حاکم در واشنگتن نیز بهانهاى براى سازش و مجامله است. همهى جناحهاى حاکم در امریکا در دهها سال گذشته نشان دادند که در هدفِ سلطه بر ایران یکسانند گرچه این هدف گاه با روش نسلکشى و گاه با شعار صلحطلبى و حقوق بشر تعقیب مىشود. شما مردم ایران همچنین به عناصر ضعیفالنفس داخلى نشان دادید که به دنبال فتنه و جنگ نبودهاید و نیستید، اما هرگاه فتنهگران یک گام پیش آیند شما با پولاد ارادهى خویش آنانرا دو گام به پس مىرانید. بار دیگر تأکید مىکنم که در این شرایط حساس، وحدت، مقاومت و هوشیارى، ملت و
دولت ما را از این گردنه نیز با سلامت و عزّت عبور خواهد داد. بیانات در دیدار جمعی از کارگران و معلمان مهمترین مسأله در مسائل خارجى ما - که به مسألهى کنونى کشور ما هم ارتباط مستقیم دارد - فلسطین است. مسألهى فلسطین فقط مسألهى یک ملت نیست؛ مسألهى حاکمیت دیکتاتورى بینالمللى و حاکمیت زور است. شما ببینید امروز در اراضى فلسطین چه مىگذرد! امروز ما فاجعهبارترین حوادث خونین را در فلسطین شاهدیم. دولت غاصب و جعلى اسرائیل با نیروى نظامى خود، با تانک و هواپیما و آتش بیرحمى و ظلم خود، شهرهاى فلسطین را محاصره کرده است و یکى پس از دیگرى وارد این شهرها مىشود؛ مردم را قتلعام و خانهها را ویران مىکند؛ یک روز راماللَّه، یک روز نابلس، یک روز جنین و امروز الخلیل و شهرهاى دیگر. فاجعههایى که در این شهرها به وجود آمده است، قابل وصف نیست. نیروى نظامى وارد شهرى شود، زن و مرد و کودک را دستگیر کند و بکُشد و یا زخمى کند! دههزار مجروح و هزاران شهید در این شهرها امروز وجود دارد. هزاران جوان را از خانههایشان ربودند و به نقاط نامعلوم بردند و خانههاى بىشمارى را ویران کردند. شنیدم در شهر جنین، هفتاد درصد خانهها ویران شده است!
هفتاد درصد خانههاى یک شهر را تانکها بیایند ویران کنند! این جنایات، مقابل چشم بشریت است. معناى این کارها چیست؟ معناى این کارها این است که یک دولت ظالمِ بىاعتناى به همهى مقرّرات بشرى، انسانى، دینى و خدایى، به خاطر طمعها و ادامهى ظلم چندین ده ساله خود، این فاجعهها را به بار مىآورد؛ دولتى هم مثل امریکا به طور کامل و صددرصد از او حمایت مىکند و همهى شعارهاى حقوق بشر و دفاع از ملتها و دمکراسى و آزادى و همه و همه فراموش مىشود. وجدان جهانى به حرکت درآمد، اما وجدان سران امریکا و کاخ سفید اندک تأثّرى هم پیدا نکرد! اینها مىخواهند دو چیز را براى دنیا مشخّص کنند: یکى اینکه این غدّهى سرطانى به هر قیمتى باید بماند؛ دوم اینکه مىخواهند به دنیا بگویند و تفهیم کنند که امروز سرو کار شما با اِعمال زور است و مىخواهیم زور بگوییم؛ هر کس هم هر چه مىخواهد بگوید، بگوید؛ یعنى مردم دنیا را قانع کنند که هیچ حرف و هیچ اقدامى در مقابل زور سرنیزه و زور نظامى امریکا قادر به هیچ کارى نیست. بیانات در دیدار جمعی از کارگران و معلمان دولت امریکا با همهى ادّعاهاى دهانپرکنى که تبلیغات و رسانههاى وابسته به او به طور دائم در زمینهى
لزوم رهبرى جهان و حقوق بشر و غیرذلک بر زبان مىآورند، پشت سر دولت اسرائیل ایستاده است. واقعاً انسان از تصوّر وقاحت و بىشرمىِ بعضى از دولتمردان مستکبر عالم به تعجّب وادار مىشود! این را دفاع از عدالت مىدانند؛ کسانى که معناى عدالت را نمىفهمند. دولت امریکا معناى عدالت را درک نمىکند. کدام کارِ اینها با عدالت همراه بوده است؟ این جنایات را یک جنگ عادلانه و جنگ با تروریسم به حساب مىآورند؛ در حالى که از فجیعترین کارهاى تروریستى آشکارا دفاع مىکنند. واقعاً پیشانى بشریت از شرم عرق مىکند. البته امروز امریکاییها به خاطر این رفتار نامعقول خود در دنیا از چشم ملتها بهکلّى افتادهاند و منفور شدهاند و نفرت دلهاى پاک و وجدانهاى سالم را در همهى دنیا به خود جلب کردهاند. هر دولتى که این مواضع بحق را بگیرد، از نظر دولت امریکا مطرود است. بغض آنها نسبت به جمهورى اسلامى، به خاطر حقگویى جمهورى اسلامى است؛ چون تحت تأثیر ترس قرار نمىگیرد؛ از امریکا نمىترسد؛ راه و ارادهى خود را قربانى خواست و ارادهى سردمداران امریکا نمىکند و استقلال خود را از دست نمىدهد. در گذشته وقتى مىخواستند علیه جمهورى اسلامى حرف بزنند، شعار
مىدادند که اینجا حقوق بشر رعایت نمىشود. امروز همه چیز برملا شده است و معلوم است علّت مخالفت آنها با جمهورى اسلامى چیست؛ چون جمهورى اسلامى تسلیم منطق زور و قلدرى آنها نشده است و نخواهد شد. بیانات در خطبههاى نمازجمعه سیاستمدارانى که به خاطر رودربایستى از صهیونیستها حاضر نبودند یک کلمه علیه دولت صهیونیستى حرف بزنند، امروز صریحاً اعتراض مىکنند. ملتهاى مسلمان در همه جا خشمگینند و مىجوشند. اگر جلوِ ملتهاى مسلمان و ملتهاى عرب را حکومتهایشان نمىگرفتند، آن وقت دیده مىشد که این یک میلیارد مسلمان چه مىکند و چه مىتواند بکند! مسأله این است که نماد خونخوارى و وحشىگرى و درّندگى و بىاعتنایى به همهى موازین بشرى، حقوق بشر و ارزشهاى بشرى - که همین نظامیان صهیونیستند - در یک طرف و نماد مقاومتِ قهرمانانه و مظلومانه - که ملت مظلوم فلسطینند - در طرف دیگر مقابل هم ایستادهاند. من وجدان جهانى را به داورى و قضاوت دعوت مىکنم. همهى حرفهایى که به عنوان تحلیل سیاسى، راهحل، توصیه مىزنند، در مقابل این واقعیت، افسانه و موهوم است. واقعیت این است که ملتى در خانهى خود تحقیر مىشود، دستگیر مىشود، کشته مىشود، جوانش از او
گرفته مىشود، امنیتِ جان و مال و مسکنش بهوسیلهى غاصبان همان سرزمین تهدید مىشود. حال وجدان جهانى قضاوت کند؛ اینجا حق با کیست و وظیفهى انسانها چیست؟ ما به هیچ چیز دیگرى احتیاج نداریم؛ همین واقعیت را مقابل خودشان بگذارند ببینند چه اتّفاقى در حال وقوع است؟ در اوّلِ کار که همین صهیونیستها بر سرِ کار آمدند - پنجاهوچهار سال قبل - نگذاشتند دنیا بفهمد که اینها چه فجایعى انجام مىدهند؛ اما امروز دنیا مىبیند. البته تلویزیونها و دوربینها قادر نیستند حقیقت را نشان دهند. فقط بخشى از حقیقت؛ یک تصویر و شبحى از حقیقت را نشان مىدهند؛ حقیقت خیلى بیشتر از اینها و خیلى تلختر از اینهاست. واقعیت را از روى همین فیلمهاى تلویزیونى که در دنیا پخش مىشود - آنجاهایى که پخش مىشود - قضاوت کنند. البته صهیونیستها که بسیارى از دستگاههاى ارتباط جمعى و رسانهها در قبضهى قدرتشان است و یا زیر نفوذ و متعلّق به آنهاست، نمىگذارند حقایق روشن شود. اما مردم جستجو کنند؛ ملتهاى دنیا جستجو کنند. این، واقعیتِ قضیه است. این، مسألهاى است که این روزها اتّفاق مىافتد؛ مربوط به تاریخِ گذشته نیست، متعلّقِ همین زمانى است که من و شما اینجا با هم حرف
مىزنیم. بیانات در خطبههاى نمازجمعه اما براى این مسأله، راه حلِّ منطقى وجود دارد. راه حلِّ منطقى راه حلّى است که همهى وجدانهاى بیدار دنیا و همهى کسانى که به مفاهیم امروزِ دنیا معتقدند، ناچارند آن را قبول کنند. ما یک سال و نیم قبل هم این راه حل را گفتیم و دولت جمهورى اسلامى بارها در مجامع و در مذاکرات بینالدولى آن را تکرار کرده است. الان هم ما همان را مىگوییم و بر آن هم اصرار مىورزیم: راه حلّ نظرخواهى از خودِ مردم فلسطین؛ همهى کسانى که از فلسطین آواره شدهاند؛ البته آنهایى که مایلند به سرزمین فلسطین و به خانهى خودشان برگردند. این یک امر منطقى است. این کسانى که در لبنان و در اردن و در کویت و در مصر و در بقیهى کشورهاى عربى سرگردانند، به کشور و به خانهى خودشان فلسطین برگردند - آنهایى که مایلند؛ نمىگوییم کسى را به زور بیاورند - و از کسانى که قبل از سال 1948 که سال تشکیل دولت جعلى اسرائیل است، در فلسطین بودهاند - چه مسلمانشان، چه مسیحىشان، چه یهودىشان - نظرخواهى شود. اینها در یک نظرخواهى عمومى، رژیم حاکم بر سرزمین فلسطین را تعیین کنند. این دمکراسى است. چطور براى همهى دنیا دمکراسى خوب است، براى
مردم فلسطین دموکراسى خوب نیست؟! چطور همهى مردم دنیا حق دارند در سرنوشت خود دخالت کنند، اما مردم فلسطین حق ندارند؟! هیچ کس شک ندارد رژیمى که امروز در فلسطین بر سرِ کار است، رژیمى است که با زور، با حیله و ترفند و با فشار روى کار آمده است؛ در این کسى شک ندارد. صهیونیستها با مسالمت نیامدهاند؛ مقدارى با حیله و ترفند و مقدارى با زور سلاح و فشار بر سرکار آمدند؛ لذا یک رژیم تحمیلى دارند. خیلى خوب؛ مردم فلسطین جمع شوند، رأى بدهند و نوع رژیمى را که در این کشور باید حاکم باشد، انتخاب کنند. آن رژیم و آن دولت، تشکیل شود و دربارهى کسانى که بعد از سال 1948 به سرزمین فلسطین آمدهاند، تصمیمگیرى کند؛ هر چه تصمیم گرفت. اگر تصمیم گرفت بمانند، پس بمانند، اگر هم تصمیم گرفت بروند، پس بروند. این، هم آراءِ مردم است، هم دمکراسى است، هم حقوق بشر است، هم منطبق با منطق فعلى دنیاست. این راه حل. خوب؛ این راه حل باید اجرا شود. غاصب که با زبان خوش این راه حل را قبول نمىکند! اینجاست که همهى اطراف قضیه باید خودشان را مسؤول بدانند؛ هم دولتهاى عربى، هم دولتهاى اسلامى، هم ملتهاى مسلمان در همهى دنیا، هم بخصوص خود ملت فلسطین و هم مجامع
جهانى. هرکدام مسؤولیتى دارند که اصرار بورزند این راه حلّ منطقى باید تحقّق پیدا کند و مىشود تحقّق پیدا کند. بعضیها نگویند آقا! چنین چیزى خواب و خیال است و ممکن نیست؛ نخیر! مىشود. کشورهاى دریاى بالتیک بعد از گذشتِ چهل سال و اندى که جزو شوروى سابق بودند، برگشتند و مستقل شدند. کشورهاى منطقهى قفقاز بعضى در حدود صد سال قبل از اینکه شوروى تشکیل شود در اختیار روسیهى تزارى بودند؛ بعد برگشتند و مستقل شدند. الان قزّاقستان، آذربایجان، گرجستان و بقیه مستقلند؛ خودشان هستند. پس این ممکن است. این طور نیست که این یک امر نشدنى باشد؛ نخیر، شدنى است. منتها اراده و عزم لازم دارد، جرأت و دلیرى لازم دارد. کى باید دلیرى به خرج دهد؟ ملتها یا دولتها؟ ملتها دلیرند، ملتها نمىترسند؛ ملتها نشان دادهاند که آمادهاند. پس دولتها اینجا وظیفه دارند؛ در رأس همه و مقدّم بر همه، دولتهاى عربى. نشست اخیر سرانِ عرب در بیروت، نشست خوبى نبود. اینها مىتوانستند از این اجلاس استفادههاى خیلى بزرگى بکنند که فقط به سود فلسطین نبود؛ به سود خود دولتهاى عرب هم بود. امروز دولتهاى عرب مىتوانند جلو بیفتند و محبوبیت و حمایت ملتهاى خودشان را در قضیهى
فلسطین کسب کنند. اگر دولت و حکومتى مورد حمایت مردم خود باشد، دیگر امریکا نمىتواند با او کارى بکند، دیگر از امریکا نخواهد ترسید، دیگر لازم نمىداند که ملاحظهى امریکا را بکند. در این قضیه، دولتهاى عرب خیلى کارهاى خوب مىتوانستند بکنند و مىتوانند بکنند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه هر خانوادهاى به عدد افراد خانواده، هر کدام هزار تومان، در این کار خیر سهیم شود - حدّاقلش این است؛ هر کس هم خواست بیشتر بدهد، بیشتر بدهد - و این را به ملت فلسطین برسانند. برایشان آذوقه، دارو، امکانات و هر چه که براى ایستادگى و مقاومت لازم دارند، تهیه کنند و بفرستند. این کار را ملتها مىتوانند بکنند؛ دیگر احتیاج نباشد که فلان دولت بگوید «من فلان قدر مىدهم». حالا چقدر مىدهد، چه طور مىدهد، آیا مىدهد یا نمىدهد؛ بعد هم مورد تهدید قدرتى قرار گیرد. ملتها در این جهت سهیم شوند؛ با ملتها چه کار مىتوانند بکنند؟! در کشور ما اگر مردم دوست داشته باشند این کار را بکنند، مىتوانند همین هزار تومانها را در همین مراکز امدادى مثل هلال احمر و کمیتهى امداد و این مجامع امدادى که هست جمع کنند. این ثروت هنگفتى مىشود و مىتواند کمکى به مردم فلسطین
باشد. و بالاتر از کمک مادّى، کمک معنوى است؛ چرا که فلسطینیان احساس مىکنند دل ملتها با آنهاست. این تظاهراتى که این روزها در دنیاى اسلام اتّفاق افتاد خیلى با ارزش بود. این حرکتى که امروز شما مىخواهید بکنید و تا میدان فلسطین و مقابل سفارت فلسطین راهپیمایى کنید، بسیار کار با ارزشى است. اینها خیلى ارزش دارد؛ اینها خبرش منعکس مىشود و مردم مظلوم فلسطین احساس مىکنند که ملتها پشت سرشان هستند. البته ملت ما بحمداللَّه در این زمینهها هیچ وقت کم نگذاشته است؛ هر وقت که براى این قضیه فرا خوانده شده، حضور پیدا کرده و اعلام موضع کرده است. و بالاخره مجامع جهانى و سازمان ملل باید فعّال شوند. این مجامع حقوق بشر که همیشه یا غالباً در خدمت هدفهاى استکبارىاند، ولو یکبار هم شده، برخلاف خواستهى دستگاههاى استکبارى، به نفع ملتها وارد شوند؛ افکار عمومى را در دنیا به خودشان متوجّه کنند، ظالم و متجاوز را محکوم و ملت مظلوم فلسطین را تأیید کنند. اگر این فشارها انجام گیرد، طرح ایران در مورد فلسطین عملى خواهد بود و متجاوز مجبور خواهد شد. اگر دولتهاى عربى، دولتهاى اسلامى، ملتهاى مسلمان و مجامع جهانى، همه در این راه فعّال شوند، آن کار،
عملى است. هر کس که در این زمینه کوتاهى کند، مسلّماً در نظر ملتها، در نظر تاریخ و بالاتر از همه در پیشگاه خداوند متعال مؤاخذ و مسؤول است. همه وظیفه داریم. بیانات در دیدار کارگزاران نظام دولت امریکا از سال 1945 تا امروز در سرنگونى چهل دولت مستقل، که تابع امریکا نبودند، نقش ایفا کرده و در بیست و چند مورد دخالت نظامى داشته است! این دخالتها بدون استثناء با کشتار عمومى و با فجایع بزرگ همراه بوده است. البته در مواردى موفق شده و در مواردى هم ناکام مانده و موفق نشده است. آنچه که در ذهن خود ماست و از یاد ماها دور نیست، مثالهاى روشنى است؛ از جمله بمباران اتمى ژاپن در پایان جنگ جهانى دوم، که آقاى رئیس جمهور اشاره کردند؛ مثال ویتنام، آن جنگهاى خونین، آن فجایع فراموش نشدنى که بالاخره هم با ناکامى امریکا تمام شد؛ مثال شیلى؛ مثال خود ایران در کودتاى 28 مرداد - که مأمور امریکایى به تهران آمد و مشغول برنامهریزى و اقدام شد؛ و بعد هم خودشان این موضوع را اعلام کردند و اسنادش نیز منتشر شد که الان در دسترس همه است - و همچنین در جاهاى متعدد دیگر. عامل همهى اینها، کمپانیهاى بزرگ اقتصادى، سردمداران مالى بزرگ امریکا، احزاب
اقتدارطلب، دستجات پرنفوذ صهیونیستى، شخصیتهاى معیوب از لحاظ فکرى و اخلاقى - که در رأس کارها هستند - مىباشند. این پروندهى بسیار سنگین و گذشتهى بسیار ننگینى است. اینها چیزهاى کوچکى نیست. براى اینها نابودى انسانها مهم نیست، نابودى ثروتها مهم نیست، نابودى عدالت مهم نیست، فاجعههاى بشرى مهم نیست؛ این مسائل هیچ کدام مانع سر راه اینها محسوب نمىشوند. البته براى حفظ ظاهر، امکانات فراوان تبلیغى و رسانهاى را هم در اختیار دارند. تعبیر کردند به «صداى بلندتر»، تعبیر درستى است. سعى مىکنند با صداى بلندترى فضاى دنیا را آنطور تنظیم کنند که این فاجعهآفرینى را بپوشاند؛ چهرهى آنها را باز هم طرفدار صلح، طرفدار مردمسالارى و دموکراسى، طرفدار حقوق بشر نشان دهد. بیانات در دیدار کارگزاران نظام امریکاییها اصولى را به عنوان اصول امریکایى معرفى مىکنند و مىگویند این اصول، جهانشمول است. این اصول، آزادى انسان، آزادى فکر، کرامت انسان، حقوق بشر و از این قبیل چیزهاست. اینها اصول امریکاییند؟! مشخصهى جامعهى امریکایى امروز اینهاست؟! مشخصهى حکومت امروز امریکا اینهایى است که شما ذکر کردید؟! آیا این حکومت نبود که بومیان اصلى سرزمین
امریکا را قتل عام کرد؟ سرخپوستان امریکا را نابود کرد؟ آیا این حکومت و عوامل مؤثر در این حکومت نبودند که میلیونها آفریقایى را از داخل خانههایشان به بردگى گرفتند و دختر و پسر جوان آنها را براى بردگى ربودند و سالهاى متمادى با سختترین فاجعهها با اینها رفتار کردند؟ امروز یکى از تراژدىترین آثار هنرى، اثرى است به نام «کلبهى عموتام»که زندگى بردهدارى را در امریکا نشان مىدهد که شاید قریب دویست سال است که این نوشته هنوز زنده است. واقعیتهاى امریکا این است؛ حکومت امریکا این است؛ آن مشخصه و ممیزهاى که نظام امریکایى به دنیا نشان داده، این است؛ نه آزادى انسان، نه برابرى انسان. کدام برابرى؟! شما هنوز هم بین سیاه و سفید برابرى قائل نیستید. همین امروز هم از نظر شما رگهى سرخپوستى در یک نفر آدم در هر یک از مراحل گزینش ادارى یک نقطهى ضعف براى او محسوب مىشود. برابرى انسانها؟! آزادى فکر؟! شما حاضرید همین سخنرانى، یا سخنرانى آقاى رئیس جمهور را در رسانههایتان در امریکا پخش کنید؟ اگر آنجا آزادى فکر و آزادى بیان هست، همین سخنرانى نیمساعتهى آقاى خاتمى را بردارید پخش کنید. کدام آزادى فکر؟! رسانهها متنوع است، اما بند ناف
همه متصل به دستگاه سرمایهدارى و سرمایهداران بزرگ امریکاست که اکثریتشان در اختیار صهیونیستهاست! این معنى آزادى رسانهها در امریکا است؟! چرا به مردم دنیا دروغ مىگویید؟ اینها اصول امریکایى است؟! آن وقت مىگویند اصول امریکایى جهانشمول است. شما کى هستید که به خودتان حق مىدهید که براى بشریت، اصول جهانشمول وضع کنید؟ خوب؛ قبل از شما هم کمونیستها، اصول جهانشمول داشتند؛ استالین هم اصول جهانشمول داشت؛ مىگفت همهى دنیا باید از من اطاعت کند؛ از این اصول باید پیروى کند. فاشیستهاى دنیا هم به نظر خودشان اصول جهانشمول داشتند. این چه منطقى است که این اصول ماست؛ این اصول جهانشمول است، هر که در دنیا قبول نکند، باید برویم با بمب اتم او را بکوبیم. این منطق، منطق یک ملت آزاد است؟! این منطق، منطق یک دولتى است که حقیقتا معتقد به کرامت انسان است؟! اینطور به بشریت دروغ مىگویید؟! پیام به کنگرهی عظیم حج اسلام، پاسدار حُرمَت و حقوق انسانها است، تضمین کننده اخلاق و فضیلت است، منادى آرامش و امنیت است. زشتترین دروغ و ناجوانمردانهترین تهمت را کسانى مرتکب میشوند که اسلام را در مقابله با حقوق بشر و مدنیت و امنیت قلمداد کرده و
این را وسیلهئى براى توجیه قدرتطلبى ظالمانهى خود بر علیه ملتهاى مسلمان قرار میدهند. پیام به مناسبت راهپیمایى 22 بهمن ملّت ایران و مسئولان کشور با عبرتگیرى از سرنوشت ملتهائى که در پنجهى استکبار جهانى گرفتار شدهاند، حیلهى شیطان بزرگ را در اتهاماتى که به نظام مقتدر جمهورى اسلامى وارد مىسازد بخوبى شناخته و هدف او را که سیطره بر ایران عزیز و تأمین منافع نامشروع خود از ثروتهاى مادّى و معنوى ملّت مظلوم ماست، بدرستى تشخیص دادهاند. رژیم آمریکا که بیشترین ترورها را در طول سالهاى متمادى به راه انداخته، بیشترین دشمنى را با حکومتهاى مستقل آسیا و آفریقا و آمریکاى جنوبى سازماندهى کرده، مرتجعترین حکومتهاى کودتائى و تحمیلى را زیر حمایت خود گرفته، پرشمارترین سلاح مرگبار را به سراسر جهان فرستاده، خطرناکترین تروریستها را به دست خود به میدان گسیل داشته یا در دامن خود بزرگ کرده، بیشترین افراد غیرنظامى را به خاک و خون کشیده، مظلومترین ملت جهان یعنى ملّت فلسطین را از طبیعىترین حقوق انسانى محروم دانسته و به درندهترین رژیمهاى جهان یعنى رژیم صهیونیستى بیشترین کمک را کرده، دهها سال رژیم جبّار و فاسد پهلوى را برپا نگهداشته
و با ملّت ایران در صحنهى اقتصادى و نظامى و سیاسى زشتترین جفاها و خیانتها را روا داشته، اکنون نظام مردمى و مستقل و آزادهى ایران را به طرفدارى از تروریسم و نقض حقوق بشر و تولید یا فروش سلاح متهم مىکند! کیست نداند که شعار طرفدارى از حقوق بشر و دموکراسى سردمداران کاخ سفید فریب و دروغِ رسوائى بیش نیست؟ کیست نداند که جرم ملت ایران و نظام اسلامى از نظر استکبار آن است که با شجاعت و صراحت، دست رد به سینهى فزونخواهى چپاولگران و مداخلهجویان بیگانه زده است؟ بیانات در دیدار فرماندهان و جمعی از پرسنل نیروى هوایى امروز قدرتهاى بزرگ جهان، چه به خاطر انرژى - نفت و گاز - چه به خاطر بازارها، چه به خاطر فروش محصولاتشان و چه به خاطر پشتوانهى سیاسى و اقتدار نظامىشان، ناچارند دامنهى سیطره و نفوذ خود را در دنیا توسعه دهند. اگر ملتها پامال مىشوند و منافع ملىشان نابود مىگردد، براى آنها هیچ اهمیتى ندارد. آنها فقط به منافع خود - که در بسیارى از موارد، نامشروع هم هست - مىاندیشند. البته هر ملتى - از جمله، ملتهاى قدرتهاى بزرگ - حق دارند به منافع خود بیندیشند؛ آن منافعى که به خاطر پامال کردن منافع ملتهاى دیگر، نامشروع نباشد؛
ولى آنها این حدّ و مرز را قائل نیستند. پرچمى که برمىدارند، پرچم حقوق بشر و آزادى و دمکراسى است. بر روى پرچمهاى خود، عناوین فریبنده را نقش مىکنند؛ اما آنها، هم به مردم دنیا دروغ مىگویند، هم به مردم خود دروغ مىگویند. هدف آنها سیطره بر دنیاست. بیانات در دیدار فرماندهان و جمعی از پرسنل نیروى هوایى ملت ایران با کسى ابتدائاً سرِ جنگ ندارد؛ اما از مداخلهگر و سلطهطلب متنفّر است. از مرکز قدرتى که بخواهد منافع این ملت را در مقابل منافع نامشروع خود نادیده بگیرد و لگدمال کند، متنفّر است. از کسانى که پرچم دمکراسى و آزادى و حقوق بشر را بلند مىکنند، اما از رژیمى مثل اسرائیل که صد در صد ضدّ حقوق بشر است، این گونه دفاع مىکنند و در افغانستان آن رفتار را مىکنند و با اسراى جنگىِ خود آن رفتار را مىکنند و با ملتهاى دنیا آن رفتار را مىکنند، متنفّر است. بیانات در خطبههاى نماز جمعه 21 رمضان براى امیرالمؤمنین اجراى عدالت و دفاع از مظلوم و سرسختى با ظالم - هرکه مىخواهد، باشد؛ یعنى ظالم، هر که باشد و مظلوم، هر که باشد - مهم بود. امیرالمؤمنین براى دفاع از مظلوم، شرط اسلام را نگذاشته است. آن امیرالمؤمنینِ پایبند به اسلام،
آن مؤمن درجهى یک، آن بزرگترین سردار فتوحات اسلامى، براى اینکه از مظلوم دفاع کند، شرط مسلمانى را قرار نداده است. در قضیهى «انبار» - که از شهرهاى عراق است - عدّهاى از طرف حکومت شام رفتند حاکم منصوبِ امیرالمؤمنین را در این شهر به قتل رساندند، به مردم حمله کردند، به غارت خانههاى آنها پرداختند و عدّهاى را کشتند و برگشتند. امیرالمؤمنین در خطبهاى که به این مناسبت خوانده است - که یکى از خطبههاى تکاندهندهى نهجالبلاغه، همین خطبهى جهاد است؛ «فانّ الجهاد باب من ابواب الجنّة»؛ مىخواهد مردم را به حرکت کردن در راه مقابلهى با این ظلم بزرگ تحریک کند - اینطور مىفرماید: «ولقد بلغنى انّ الرّجل منهم کان یدخل على المرأة المسلمة و الأخرى المعاهدة»؛ به من خبر رسیده است که مردان غارتگر آن گروه، وارد خانههایى مىشدند که زنان مسلمان یا زنان یهودى و مسیحى و مجوسى - معاهد - در این خانهها بودند. براى امیرالمؤمنین فرقى نمىکند زنى که مورد تهاجم قرار گرفته، اهل کتاب است - یهودیّه است یا مسیحیّه است یا مجوسیّه است - یا زن مسلمان است. با یک زبان از اینها یاد مىکند. «فینتزع حجلها و قلبها و قلائدها و رعثها»؛ آن فرد مهاجم
مىآمد گوشواره و دستبند و سینهبند و طلاها و خلخالهاى زنان را بیرون مىکشید؛ «ما تمتنع منه الّا بالاسترجاع و الاسترحام»؛ که این زن مسلمان یا غیرمسلمان، در مقابل این مهاجم، هیچ وسیلهى دفاعى جز التماس کردن نداشت. امیرالمؤمنین بعد مىفرماید: «فلو انّ امرأً مسلما مات من بعد هذا اسفا ما کان به ملوما»؛ اگر یک انسان مسلمان از تأسّف و غصّهى این حادثه بمیرد، نباید او را ملامت کرد؛ «بل کان به عندى جدیرا»؛ به نظر من شایسته است که هر غیرتمندى، از چنین حوادثى دق کند و بمیرد! به مالک اشتر در آن نامهى معروف مىنویسد که با مردم چنین باش، چنان باش و مثل گرگ درندهاى به جان آنها نیفت. دنبالش این را مىگوید: «فانّهم صنفان»؛ مردم دو دستهاند: «امّا اخ لک فى الدّین و اما نظیر لک فى الخلق»؛ یا برادر دینى تو هستند و یا در انسانیّت، شریک تو؛ یعنى مثل تو انسانند. بنابراین براى امیرالمؤمنین، در دفاع از مظلوم و در احقاق حقوق انسان، اسلام مطرح نیست؛ مسلمان و غیرمسلمان داراى این حق هستند. ببینید این چه منطق والا و چه پرچم سربلندى است که امیرالمؤمنین در تاریخ برافراشته است! حال عدّهاى در دنیا اسم حقوق بشر را مىآورند؛ دروغ محض، ریاى
محض؛ هیچ جا، حتّى در کشورهاى خودشان هم حقوق بشر را رعایت نمىکنند، چه برسد به سرتاسر دنیا! حقوق بشر به معناى حقیقى را، امیرالمؤمنین اینگونه بیان و به آن عمل کرد. بیانات در خطبههاى نماز جمعه 21 رمضان در مورد مسألهى فلسطین، آنچه که باید دنیاى اسلام را بسیار به خود متوجّه کند، این است که بعد از قضایاى 20 شهریور و حمله به مراکز امریکایى در نیویورک و واشنگتن و بعد از توجّه مردم به آن قضایا و دنبالهاش قضایاى افغانستان، غفلتى که از مسألهى فلسطین شد، باعث گردید رژیم صهیونیستى حدّاکثر سوء استفاده را از این غفلت و بىتوجّهى بکند. رژیم صهیونیستى بعد از سختگیریهاى شدید و جنایتهاى پىدرپىِ چند ماه اخیر، کار را به آنجا رسانده است که در شهرهاى فلسطینى، با وسایل جنگى و تانک وارد خانههاى مردم فلسطین مىشود و بىمحابا جنایت مىکند. صهیونیستها حداکثر سوء استفاده را از آن حوادث کردند. باید دنیاى اسلام متوجّه شود و احساس مسؤولیت کند. البته هیچ کس نمىتواند شرکت دولت امریکا را در مسؤولیت این جنایات انکار کند. امریکاییها با شعار مبارزه با تروریسم، به ملت افغانستان حمله کردند. در افغانستان چند نفر را به عنوان تروریست معرفى
کردند؛ اما با ترور مردم فلسطین و حملات وحشیانه علیه آنها، نه فقط مخالفت نکردند؛ بلکه تأیید هم کردند! واقعاً براى مردم و افکار عمومى دنیا، بسیار مایهى عبرت است. اینها چه مىگویند؟ چه طور رویشان مىشود دم از حقوق بشر و آزادى و حقوق ملتها بزنند؟! با ملتى در خانهى خودش، اینگونه رفتار خشن و سبعانه و بیرحمانهاى بشود؛ اما نه فقط مخالفتى صورت نگیرد، بلکه همراهى هم بشود! متأسفانه هم دولت امریکا و هم دولت انگلیس، در مقابل افکار عمومى، بسیار بد امتحان دادند. به نظر من مسؤولان امریکا، ملت امریکا را در تاریخ شرمنده کردند. مسؤولان انگلیس، ملت انگلیس را در تاریخ منفعل و شرمنده و خجالتزده کردند. اینها در رأس حکومتها و ملتهایى قرار دارند و با این همه ادّعا، در مقابل این جنایت عظیم بشرى حتّى بىتفاوت نمىمانند؛ بلکه حمایت هم مىکنند! بیانات در خطبههاى نماز جمعه 21 رمضان امروز براى اروپاییها و غربیها هم روز امتحانِ بزرگى است. باید امتحانشان را در دفاع از حقوق بشر و آزادى - که این همه ادّعایش را مىکنند - پس بدهند. چطور از یک ملت با این میزان از مظلومیت نمىشود دفاع کرد؟! البته بعضى از دولتهاى اروپایى، زبانى چند کلمه
چیزى گفتهاند، اما اینها کافى نیست. سازمان کنفرانس اسلامى و دولتهاى اسلامى وظیفه دارند. بیانات در دیدار جمعی از پرستاران در قضیهى فلسطین و ایران، آبروى قدرتهاى بزرگ جهانى بر زمین ریخت؛ ملتهاى دنیا شناختند که در اظهارات اینها، ادّعاهاى پوچ حقوق بشر و ضدّیت با تروریسم چقدر حقیقت دارد. شما ببینید امروز دولت امریکا ادّعا مىکند که با تروریسم مخالف است؛ در همین حال رژیم صهیونیستى در سطح دولت تصمیم مىگیرد که افراد مشخصى را - بیست و چند نفر را معیّن کرده است - ترور کند! این یک تروریسم رسمى دولتى است؛ درعینحال دولت امریکا از اینها حمایت مىکند! آیا این، دروغگویى رژیم امریکا را اثبات نمىکند؟! ادّعا مىکنند که طرفدار حقوق بشر و حقوق کودکان و حقوق زنانند؛ اما در داخل فلسطین، ناگهان با بلدوزرهاى صهیونیستها، سقف روى سر کودک چندماهه و زن بىپناهِ در خانهى خود نشسته، فرود مىآید و اینها لب نمىجنبانند و اخم نمىکنند! این کار، آبروى اینها را در برابر ملتهاى دنیا مىبرد. بیانات در خطبههاى نماز جمعهی تهران انتظار از دولتهاى غیر مسلمان - عمدتاً دولتهاى اروپایى - این است که در مقابل جنایاتى که علیه یک ملت - علیه مردان،
علیه پیرمردان، علیه زنان، علیه نوجوانان، علیه بچهى چندماهه و شیرخوار - انجام مىگیرد، سکوت نکنند. چرا سکوت مىکنند؟ چطور با وجود این همه جنایت، باز از آن دولت غاصب و اشغالگر حمایت مىکنند؟ مگر ادّعا نمىکنند که طرفدار حقوق انسانند؟ اگر این حرف، دروغ و فریب و بازى سیاسى و وسیلهاى براى چاپیدن ملتها نیست، اینجا میدان امتحان آن است. اینجا حقوق انسان پامال مىشود؛ موضع بگیرند، حرف بزنند، کارهاى اسرائیل را تقبیح کنند و روى او فشار آورند. همچنانکه براى چند مجرم یهودى که در فلان جاى دنیا به خاطر یک جُرم جاسوسى محاکمه مىشوند، بسیج مىگردند و وظیفهى خودشان مىدانند که دخالتى بکنند و حرفى بزنند - در حالى که آنجا مجازات مجرم و کار قانونى صورت مىگیرد - اینجا هم که یک ملت مظلوم واقع مىشود، دخالت کنند. چرا دخالت نمىکنند؟ براى دولتهاى اروپایى و غیره ننگ است که تحت تأثیر عوامل صهیونیست و کمپانیهاى وابستهى به صهیونیستها و ثروتمندان صهیونیست باشند. ما به امریکا چیزى نمىگوییم و از او توقّعى نداریم؛ او نه خواهد کرد و نه مىتواند بکند؛ چون هیأت حاکمهى امریکا در مشت صهیونیستها قرار دارد. بیانات در مراسم گشایش
کنفرانس بینالمللى حمایت از انتفاضه فلسطین علت اساسى فشارهاى همهجانبهاى که استکبار جهانى - و در رأس آنها رژیم امریکا - به ایران وارد مىکند، حمایت ما از فلسطین است. آنها در اظهارات صریحترى گفتهاند که مشکل اصلى امریکا با ایران، مخالفت جمهورى اسلامى ایران با طرحهاى ذلتبار سازش در فلسطین است؛ و بقیهى امور نظیر ادعاهاى مضحک نقض حقوق بشر و ساخت سلاحهاى کشتار جمعى، بهانهاى بیش نیست؛ و اگر ایران دست از حمایت خود از مبارزین و مردم لبنان و فلسطین بردارد، آنها دست از روش خصمانهى خویش علیه ایران برمىدارند! البته ما بهروشنى مىدانیم مشکل اصلى آنان، اسلام و حکومت اسلامى است که مانع از بازگشت غارتگرانه و سلطهطلبانهى آنان به این کشور پهناور شده است و آنها هم حقیقتا این رویکرد سیاستهاى جمهورى اسلامى را بهخوبى مىشناسند. ما به آنها جواب رد دادهایم و حمایت از مردم فلسطین و لبنان را از وظایف مهم اسلامى خویش مىدانیم. لذا آنها از هر سو فشارهاى خود را وارد مىکنند. بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و پرسنل ارتش امروز شما مىبینید همان کسانى که دم از صلح و حقوق بشر مىزنند، بیشترین ضربهها را به صلح و حقوق بشر وارد
مىکنند. چرا سازمانهاى مدافع صلح، کشور متجاوزى را که به همسایهى خود تجاوز مىکند، محکوم نمىکنند؟ چرا سازمانهاى مدّعى دفاع از حقوق بشر، از حقوق ملت فلسطین دفاع نمىکنند؟ آیا ملت فلسطین جزو بشر نیست، یا آن مدّعا، دروغ و پوچ و در خدمت هدفهاى استکبار جهانى است؟ بیانات در دیدار زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی کارى را که سیاستمداران دنیا - چه امروز و چه در طول قرنهاى گذشته - انجام مىدادند و حرفى را که بر زبان مىآوردند و به آن اعتقاد قلبى نداشتند و چهره و قیافهاى را که به خود مىگرفتند و با باطن آنها بهکلّى متفاوت بود، در امیرالمؤمنین وجود نداشت. امروز شما نگاه کنید؛ حرفهاى زیبا و قشنگ بر زبان سیاستمداران عالم بسیار جارى مىشود - نام انسان، نام حقوق بشر، نام مردمسالارى، نام صلح، نام قداست - اما در دلها و در عملها، از این حقایق هیچگونه خبرى وجود ندارد. این وضعیت، قبل از دوران امیرالمؤمنین هم بود؛ امروز هم وجود دارد. امیرالمؤمنین - آن قلّهى بلند انسانیت - در این جهت برخلاف اغلب سیاستمداران عمل کرده است. خصوصیت او این بود که اگر اسم مردم را مىآورد، براى آنها حقیقتاً ارزش قائل بود؛ نه مثل کسانى که در سطح
بینالمللى از هرچه تروریست حرفهاى است - که امروز حکّام صهیونیست در دنیا تروریستهاى حرفهاى هستند - از هرچه غارتگر بینالمللى است - که امروز پشت صحنهى قدرتهاى استکبارى، زرسالاران و چپاولگران بینالمللى هستند - از هرچه انسان نانجیب و متجاوز به حقوق انسان است، عملاً حمایت و پشتیبانى مىکنند و خجالت هم نمىکشند و بر زبان نام حقوق بشر و انسان و مردمسالارى را جارى مىکنند و طلبکار ملتها هم مىشوند! نظام جمهورى اسلامى را که یقیناً یکى از مردمىترین نظامهاى عالم و متّکى به آراى قشرهاى عظیم مردم و گرهخوردهى با عواطف و احساسات و ایمان آنهاست، به عنوان نظام مردمسالار قبول ندارند؛ اما نظامهاى حکومت مطلقهى فردى و سلطنتهاى موروثى و نظامهاى کودتا و آنجایى که بچههاى دبستانىِ آن از آسیب نیروهاى امنیتىشان در امان نیستند و به دست آنها به قتل مىرسند، آنها را به عنوان نظامهاى معتقد به حقوق بشر مىشناسند! این یک مضحکهى سیاسى و جهانى است. سیاستمداران نظامهاى غیرالهى مایلند همهى انسانهاى عالم، دستخوش چنین بازیچههایى باشند. بیانات در دیدار جمع کثیرى از مردم قم در سالروز قیام 19 دی دشمن با تبلیغات خود سعى مىکند فضاى
سیاسى را مسموم کند. امروز حکومت امریکا و مرتجعترین و فاسدترین دولتها و حکومتها راحت مىنشینند و با صمیمیت با هم حرف مىزنند و هیچ شکایتى هم از یکدیگر ندارند - از قبیل حکومت فاسد پهلوى در گذشته، و امروز هم بعضى از حکومتهاى دیگر - اما همینها ملت و حکومت ایران را که در تکیه به آراء مردم، از همهى کشورهاى این منطقه - بلکه از اغلب کشورهاى دنیا - جلوتر است، به نقض موازین دمکراسى متهم مىکنند! دمکراسى چیست؟ دمکراسى یعنى تکیه به آراء مردم؟ نه؛ انتخابات اخیر امریکا نشان داد که اینگونه نیست. در ایران مردمسالارى واقعى وجود دارد. در بیست و یکى دو سال بعد از انقلاب، به طور متوسط هر سال یک انتخابات در این کشور واقع شده است و مردم در همهى امور کشور دخالت کردهاند. درعینحال ایران را به نقض حقوق بشر متهم مىکنند! امروز زشتترین نقض حقوق بشر به وسیلهى همین قدرتهاى مستکبر جهانى و دنبالهها و ایادى و همپیمانانشان در دنیا اتفاق مىافتد؛ خودشان هم در همهى کارهایى که برایشان پیش مىآید، از نقض حقوق بشر ابایى ندارند! هدف آنها از تهمت و بدگویى نسبت به ما چیست؟ هدف همین است که فضاى فکرى و فرهنگى و سیاسى کشور را مسموم کنند تا هر
کس در این فضا تنفس مىکند، ذهن و فکرش مسموم شود. بیانات در خطبههاى نماز جمعه تهران در این ماه رمضان هم، صهیونیستها حداکثر فاجعهآفرینى را کردند. شما مىبینید که از بچهى کوچکِ شاید یکساله و دو ساله تا نوجوان و جوان و پیرمرد و مریض، جزو قربانیان این حوادثند. این، ضدیّتِ دشمن اسلام و مسلمین - یعنى گروه حاکم بر این بخش از میهن اسلامى - را با موازین بشرى و با حقوق بشر نشان مىدهد. درعینحال سناتورها و سیاستمداران و زبدگان سیاسى امریکا از اینها صریح حمایت مىکنند. این کار را بکنند؛ میل خودشان است؛ سیاستشان این است؛ جوهرهى آنها همین است که باید از این مفسدان و شیطانصفتها و سبعها حمایت کنند. بیش از این هم توقّعى نیست؛ لیکن مردم دنیا باید از این عبرت بگیرند. خوشبختانه ملت ما چشم و گوشش باز است. مردم دنیا که همیشه در قضایاى مختلف، شعار طرفدارى از حقوق بشر، طرفدارى از حقوق اکثریت و به قول خودشان طرفدارى از دمکراسى را، از زبان امریکاییها شنیدهاند که به آن تفاخر مىکردند، باید در آینهى فلسطین، چهرهى زشت واقعىِ سیاستهاى امریکایى را مشاهده کنند. بیانات در اجتماع بزرگ مردم اراک امروز در دنیا دولتى که در کنار ملت
خود با سلطهى اقتصادى و سیاسى و فرهنگى استکبار مقابله و در مقابل آن مقاومت مىکند، دولت و ملت جمهورى اسلامى ایران است. امروز همهى خصومت و منازعهاى که شما علیه ایران در مراکز قدرت جهانى مشاهده مىکنید، به خاطر همین است. بقیهى حرفها بهانه است؛ حقوق بشر بهانه است؛ حرفهایى که با تبلیغات خودشان در داخل منتشر مىکنند، بهانه است؛ میل به دمکراسى و اشاعهى مردمسالارى - که آنها ادعا مىکنند - دروغ و بهانه است. اصل قضیه همین است؛ دستگاه سلطه در دنیا نمىتواند ببیند که دولتى در کنار ملت خود با سلطهى سیاسى و فرهنگى و اقتصادى استکبار مبارزه مىکند. بیانات در جمع اساتید، فضلا و طلاب حوزه علمیه قم در مدرسه فیضیه زوال تمدّنها معلول انحرافهاست. تمدّنها بعد از آنکه به اوجى رسیدند، به خاطر ضعفها و خلأها و انحرافهاى خود رو به انحطاط مىروند. ما نشانهى این انحطاط را امروز در تمدّن غربى مشاهده مىکنیم، که تمدّنِ علم بدون اخلاق، مادیّتِ بدون معنویّت و دین و قدرتِ بدون عدالت است. وقتى که در فلسطین اشغالى، در خانهى مردمى که خودِ صاحبخانهها از زندگى در آن یا از زندگى آسوده در آن محرومند، یک فلسطینى از سرِ ناچارى حرکتى انجام
دهد و آسیبى به یک صهیونیستِ بیگانهى غریبهى بهزور آمده بخورد، همهى دستگاههاى تبلیغاتى غرب بسیج مىشوند تا این حادثه را بزرگ کنند! اگر کسى کشته شده باشد، عکس پدر او، مادر او، بچهى او، خواهر او، گریهها و ناراحتیهایشان، در مجلاّت امریکایى و سایر مجلات دنیا چاپ مىشود! اما امروز یک کودک، یک نوجوان، در آغوش پدرش و در مقابل چشم او، در فلسطین کشته مىشود؛ زن و مرد و کودک نمازگزار در مسجدالاقصاى مسلمانان به گلوله بسته مىشوند. دستگاههاى ارتباطاتى جمهورى اسلامى روز اوّل با اروپا تماس گرفتند که خبرهاى اروپا را کسب کنند، از آن طرف به آنها گفتند که اینجا هیچ خبرى نیست! حادثهى به این عظمت، در روزهاى اوّل و دوم، در اروپا و در منطقهى سلطهى تمدّن غربى، هیچ خبرى نیست! تا وقتى که بتدریج تظاهرات اوج مىگیرد، مردم در همه جا بلند مىشوند، صداى اعتراضها بلند مىشود؛ آن دستگاههایى که مدّعى طرفدارى از حقوق بشرند، مدّعى اطّلاعرسانىاند، آن وقت مجبور مىشوند یک اطّلاعى، آن هم البته ناقص و نه کامل، یکجانبه و نه عادلانه، به سود غاصب و نه به سود مردم مظلوم بدهند! اینها همه نشانههاى شکست و انحطاط تمدّن غرب است. پیام در پی
جنایات اخیر رژیم اشغالگر صهیونیستی امروز موج محکومیت حاکمان اشغالگر دامنهدارتر شده و راه سازشکارى کمرونقتر گردیده و هر روز بىنتیجه بودن آن بر همگان روشنتر مىشود. امروز سیر حمایتهاى مادى و معنوى و سیاسى از حرکتهاى جهادى و انتفاضه رو به گسترش است. امروز صداى مدعیان دروغین حقوق بشر بىاثر گردیده و طبل رسوائى حامیان اسرائیل به صدا در آمده و ماهیت مزورانهى آنان برملا گردیده است تا جایى که بسیارى از آنان نمىتوانند از محکوم کردن این جنایات خوددارى کنند. بیانات در دیدار با جوانان در مصلّاى بزرگ تهران بارها امریکاییها اعلان کردند که هدف آنها از ارتباط با کشورها، تأمین منافع دولت امریکاست! معناى این حرف چیست؟ معنایش این است که از نظر امریکاییها، منافع یک شهروند امریکایى، بر منافع یک شهروند ایرانى - هر که باشد - ترجیح دارد؛ یک جوان امریکایى، بر جوان ایرانى ترجیح دارد؛ یک عنصر امریکایى - هر که باشد - بر یک عنصر ایرانى و یا غیرایرانى ترجیح دارد. سیاست امریکا در مسائل جهانیش بر این مبناست. هدف اصلى این است. البته با دروغ و فریب، اسم حقوق بشر را مىآورند! کشورهایى هستند که امریکا از نفت آنها استفاده مىکند؛ در
آنها یکبار یک مجلس منتخب مردم تا امروز تشکیل نشده است؛ یک حاکم منتخب مردم، یک رئیس جمهور منتخب مردم در آن کشورها وجود ندارد؛ اما امریکا اسمى از دمکراسى و حقوق بشر در آن کشورها نمىآورد! چرا؟ چون منافعش را از آنها تأمین مىکند. با رژیم صدام - در دورانى که رژیم صدام با ایران مىجنگید؛ چون بر طبق منافع آنها بود - کمال همکارى را کردند؛ بعد که رژیم صدام به کویت حمله کرد و منافع آنها را تهدید نمود، با او مقابله کردند؛ آنوقت صدام شد ظالم و جنایتکار و عنصر غیرقابل اعتماد! مگر قبلاً نبود؟! بیانات در خطبههاى نمازجمعه امروز ملت ایران کارى که مىتواند بکند - که از همهى کارها هم مهمتر است، تظاهرات - مثل همین تظاهرات امروز - است. این کار بسیار مهمى است. از هدفهاى اینها این است که نام فلسطین را به دست فراموشى بسپارند. کارى کنند که اصلا فراموش شود که چنین چیزى وجود داشت؛ اما شما نمىگذارید؛ روز قدس نمىگذارد؛ امام بزرگوار ما با تدبیر خودش نگذاشت. این کار بزرگى بود. از جنبهى انسانى هم مظلومیت خانوادههاى فلسطینى براى هر انسانى وظیفهآور است؛ مظلومیت مردمى که در داخل فلسطینند، که بعضى از فیلمها و نوارهایش را شما همین
روزها دیدید که چقدر اینها نسبت به مردم فلسطین ظالمانه رفتار مىکنند و عجیب این است که این سازمانهاى حقوق بشر هم مردهاند! این امریکاییها و بعضى از این غربیها و اینهایى که ادعا مىکنند رسالت گسترش دمکراسى را در دنیا دارند، در این قضیه آبروى خودشان را بردند؛ بهخاطر اینکه ملتى الان وجود دارد که در هیچ شأنى از شؤون کشور و وطن خودش، قدرت تأثیرگذارى ندارد و حرفش در هیچ جا خوانده نمىشود؛ و آن ملت فلسطین است. از نظر انسانى، مردمى مظلوم؛ از آن طرف در مقابلشان حکومتى نژادپرست با آن همه ظلم؛ و این هم دروغ بزرگى که امریکا و سازمانهاى جهانى و متفکران به اصطلاح غربى در ادعایى از دمکراسى مىگویند! بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان نیروی انتظامی هرچه ما در دنیا تخطى مشاهده مىکنیم و فساد و انحطاط و انحراف از جادهى انسانیت مىبینیم، به خاطر این است که این مرزها به هم ریخته است؛ حرفهایى مىزنند، برطبق آن حرفها عمل نمىکنند؛ ادعایى مىکنند، علنا برخلاف آن ادعا رفتار مىکنند؛ ادعاى حقوق بشر و بوق دعوى حقوق بشر آنها گوش همه را کر مىکند؛ اما در مقابل چشم همه، هواپیماهاى اسرائیلى مىآیند و مردم بىپناه لبنان را بمباران
مىکنند و چقدر انسانهاى بىگناه را مىترسانند، یا مجروح مىکنند، یا به قتل مىرسانند و چشمهاى ناظر جهانى همینطور بىتفاوت نگاه مىکنند! قول بدون عمل؛ ادعاى دروغ! لذاست که از دید صاحبنظرانى که امروز مسائل دنیا را با دقت زیرنظر دارند - حتى غیرمسلمان - آینده براى نظامهاى مادى دنیا، آیندهى روشنى نیست؛ آینده براى کسانى که در راه خدا حرکت نمىکنند، آیندهى تیره و مبهمى است: تعارضهاى انسانى، تعارضهاى جغرافیایى، گسترش فقر و محرومیت در سرتاسر دنیا، گرفتارى آن کسانى که ثروتهاى دنیا را براى خودشان جمع کردهاند، نابودى و تباهى نسلهاى گوناگونى که امروز پىدرپى در دنیا وارد میدان مىشوند؛ نسل جوان و نسل کودکان. این، درست بعکس آفاق امت اسلامى و ملتهایى است که متمسک به معنویت باشند؛ راه خدا و ضوابط خدایى و اخلاق حقیقى انسانى را رعایت کنند. براى همین هم هست که ملت ما توانسته است در مقابل این همه دشمنى بایستد. دشمنیهایى که با ملت ما مىشود، حقیقتا بىنظیر است؛ اما با وجود همهى اینها، این ملت توانسته است راه خود را ادامه دهد و پیشرفت کند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه همان کسانى که دائم دم از حقوق بشر مىزنند، اوباشى را که
در خیابانها شیشهها را مىشکستند، بانک مىزدند و ماشینهاى مردم یا دستگاهها را به آتش مىکشیدند و چهارراهها را بند مىآوردند، به عنوان ملت ایران و نیروهاى اصلاحطلب معرفى کردند! پس معلوم شد از نظر آنها «اصلاح» یعنى چه! اصلاحى که دنبالش هستند، همینهاست دیگر! ملت ایران را که روز چهارشنبه آمد، به حساب نیاوردند! کسانى را که مردم علیه آنها قیام کردند، به عنوان ملت معرفى کردند! اشتباه کردند. اگر یکى دو روز دندان روى جگر گذاشته بودند و حرف نزده بودند، بعداً دچار این شرمندگى نمىشدند! اغلبشان هم حرف زدند. همینهایى که مراکز خصومت با نظام اسلامى بودند، همهشان چیزى از دهنشان پرید و گفتند. حتّى آن دولتمرد امریکایى هم که گفت «نمىخواهم حرفى بزنم که به ضرر نیروهاى مخالف نظام تمام شود» نتوانست خودش را نگهدارد! بالاخره حرف زد و دفاع خودش را از نیروهاى اغتشاشگر نشان داد! عوامل صهیونیست در پارلمانهاى مختلف اروپایى و غیر اروپایى، و نیز بعضى از کشورهاى همسایه هم نتوانستند اظهارنظر نکنند. پیام به کنگره بزرگداشت امام موسى صدر وحدت و هویت بخشیدن به شیعهى لبنان و ایجاد هم زیستى و احترام متقابل میان پیروان ادیان و طوائف سیاسى در
آن کشور از سویى، و صراحت در معرفى رژیم غاصب صهیونیست بعنوان «شرمطلق» و اعلام حرمت همکارى با آن از سوى دیگر و بالاخره ابراز ارادت و صمیمت نسبت به رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهورى اسلامى ایران، چه در عرصهى فرهنگى و نوشتارى و چه با همکارى با عناصر مبارز ایرانى در مدتى طولانى، از این عالم بزرگوار که فرزند حوزهى علمیهى قم و بازماندهى یکى از خاندانهاى بزرگ علمى در جهان تشیع است، شخصیّتى همه جانبه پدید آورده بود، و چنین بود که امام راحل بزرگوار ما دلبستگى و تکریم خود به این شخصیت معزّز را از اوائل پیروزى انقلاب با بیانات گوناگون ابراز داشتند. یقیناً محروم شدن صحنهى لبنان از حضور چنین عنصر ممتاز و ارزشمندى یک خسارت بزرگ بوده و هست که متاسفانه عکسالعمل مناسب خود را از سوى مدعیان طرفدارى از حقوق بشر دریافت نکرده، و امیدواریم بىخبریها در این قضیه با همت صاحبان همت و مسؤولیت پایان یابد. پیام به کنگرهی عظیم حج رژیم امریکا و شبکه بینالملل صهیونیزم با مأیوس شدن از مقابلهى نظامى و اقتصادى با ایران اسلامى، اینک بر تلاش تبلیغى و سیاسى خود افزودهاند. هدف از این تلاش، تأثیرگذارى بر فکر و روحیهى مسلمانان علاقهمند به
جمهورى اسلامى در سراسر جهان و نیز بر ذهن و فکر مردم مؤمن ایران است. آنان در این صددند که جمهورى اسلامى را که امروزه در جهان، مظهر جامعیت اسلام شمرده میشود، در موضع دفاعى قرار داده، ابتکار عمل را در میدان معارضه با دشمنانش از دست او خارج کنند، و براى این مقصود در چهرهیى منافقانه و ریاکار، شعارهاى مردم پسند مانند: حقوق بشر، آزادى، مبارزه با تروریسم، دفاع از حقوق زن و امثال آن سر مىدهند و جمهورى اسلامى را به بىاعتنایى به این شعارها، متهم مىسازند. رژیم امریکا در حالى از حقوق بشر دم مىزند که زشتترین تصویر از نقض حقوق بشر را در رفتار مستکبرانهاش با ملتهاى ضعیف جهان از خود بر جاى مىگذارد؛ در حالى ادعاى مبارزه با تروریسم مىکند که خطرناکترین تروریستها را در حمایت خود قرار مىدهد؛ در حالى از دموکراسى سخن مىگوید که از مستبدترینِ حکومتها در برخى مناطق جهان پشتیبانى مىکند؛ در حالى بنام آزادى شعار مىدهد که کمترین سخن آزادانه را در افشاى ماهیت رژیم صهیونیستى و نقشههاى خطرناک و ستمهاى روزافزون یهودیان صهیونیست - نه در کشور خود و نه در هر جاى دیگر که بتواند - تحمل نمىکند؛ در حالى بنام حقوق زن بر ضدّ جمهورى
اسلامى تبلیغ مىکند که زن امریکایى در خانواده و در محیط کارش مورد تعدّى و سوءاستفاده و اهانت است؛ در حالى خود را پرچمدار مشارکت مردمى در حکومت مىشمارد که هر جا مردم مسلمان حکومتى تشکیل دهند، با همهى عدّه و عُدّه در مقابل آنان بمیدان مىآید و از کودتاهاى نظامى و توطئههاى سیاسى بر ضد آنان با همهى وجود پشتیبانى مىکند. در قضاوت سیاسىِ امریکا، آوارگان فلسطینى و لبنانى که با اشغالگرانِ خانهى خود مبارزهیى مظلومانه مىکنند، تروریستاند؛ ولى تروریستهاى صهیونى که مستمراً به روستاها و شهرهاى لبنان حملهى نظامى مىکنند و زندانیان فلسطینى را با شیوههاى قرون وسطایى شکنجه و آزار مىدهند و خانههاى فلسطینیان را خراب و بجاى آن آبادیهاى صهیونیستى احداث مىکنند، شایستهى کمکهاى میلیاردىاند!! نظامى همچون جمهورى اسلامى که مظهر قویترین پیوند میان مردم و مسؤولان است و قانون اساسى و همهى ارکان اصلى حاکمیت در آن و اصل نظامِ آن با رأى و اراده و انتخاب مردم تعیین و برگزیده شدهاند، غیر دموکراسى است؛ ولى مستبدترین حکومتهاى فردى که در طى سالهاى متمادى حتى یکبار مردمشان قدرت انتخاب حکومت و حاکم و قانون را نیافتهاند، مقبول و
خالى از ایراد است! براى جمهورى اسلامى که هرگز به هیچ کشورى حملهى نظامى نکرده، داشتن سلاح غیر اتمى هم ناروا است و غصب و توقیف قطعات یدکى و هواپیما و بالگردانهاى قبلاً خریدارى شدهى آن مجاز است؛ ولى پر کردن منطقهى خلیج فارس از انواع سلاحها و جنگندههاى غیر لازم و تجهیز روز افزون رژیم صهیونیستى به سلاح اتمى بىاشکال، بلکه لازم است! در منطق تبلیغاتى امریکا و شبکهى تبلیغاتى صهیونیستى، اعدام قاچاقچیان هروئین در ایران، نقض حقوق بشر است؛ ولى ربودن مردم لبنان و بمباران روستاها و تیرباران بىپناهانى که از روستاى خود گریختهاند، حتى خدشهیى هم در حقوق بشر نیست! کمک به مسلمانان مظلوم در منطقهى بالکان برخلاف مقررات بینالمللى است؛ ولى راهاندازى کودتاى نظامى در کشورها بوسیلهى سازمان سیا و موساد، با مقررات بینالمللى مخالف نیست! کمک به دولت عراق در هنگامى که به مردم حلبچه و جبهههاى ایران حملهى شیمیایى مىکند، جرم نیست؛ ولى کمک غذایى به ملت عراق که بر اثر محاصره امریکا سالانه پانصدهزار کودک آن تلف مىشوند، جرم است! بیانات در جلسه پرسش و پاسخ مدیران مسئول و سر دبیران نشریات دانشجویی حجابِ برتر که شما اشاره کردید - که
مراد همین چادر ایرانىِ خود ماست - حقیقتاً حجاب برتر است؛ هیچ تردیدى در این نباید داشت. البته من هیچ وقت نگفتم که چادر را در جایى اجبارى کنند؛ اما همیشه گفتهام که چادر یک حجاب ایرانى است و زن ایرانى این را انتخاب کرده و خوب حجابى هم هست و مىتواند کاملاً حفاظ و حجاب داشته باشد. حالا بعضیها هستند که از هرچه ایرانى و خودى است، ناراحتند و دلشان را مىزند؛ دلشان مىخواهد سراغ چیزهایى بروند که از خودى بودن دورتر است! بههرحال اگر حجاب را حفظ کنند، باز هم خلاف شرعى انجام ندادهاند؛ منتها چیز بهترى را از دست دادهاند. اما اینکه شما مىگویید «ما چگونه برخورد کنیم؟» ببینید؛ شما با تبلیغات کار کنید. یعنى همان حربهاى را که افراد مورد نظر شما براى سست کردن اعتقاد به حجاب به کار مىبرند، شما هم به کار ببرید. یعنى شما دربارهى حجاب بنشینید واقعاً تحقیق کنید، فکر کنید، از لحاظ دینى هم مثلاً دربارهاش بحث کنید، یا از بحثهایى که شده استفاده کنید. از لحاظ اجتماعى هم روى همین مسألهى کیفیّت حجاب تکیه کنید؛ به ترویج دیدگاه خودتان بپردازید؛ آن چیزى که به نظرتان درست است، آن را بگویید؛ این دغدغه را هم که اینها مىآیند تمایل به
حجاب را در دلِ مردم از بین مىبرند، نداشته باشید؛ حجاب از بین نمىرود. البته اگر قدرتى مثل قدرت رضاخانى بالاى سرش باشد، یا آن طور که شنیدم در بعضى از کشورها مثل تونس کسى حق ندارد در خیابان با حجاب باشد و اصلاً حقوق بشر هم در اینجا دیگر مطرح نیست که چرا مردم را مجبور کردید بىحجاب باشند - کسانى که مسؤول این چیزها هستند، همینطور تماشا مىکنند و حرفى هم نمىزنند! - بالاخره همان کشف حجاب دوران رضاخانى پیش مىآید؛ اما به مجرّد آنکه این زور برداشته شود، مردم به سمت حجاب برمىگردند. پیام به ملت ایران به مناسبت بیستمین سالگرد انقلاب اسلامى اکنون ملت عزیز بویژه جوانان که امیدهاى آیندهى کشورند باید با تکیه بر گذشته و حال، آینده را بسازند، نخستین قدم، شناخت نعمت بزرگ الهى انقلاب و اسلام و شکرانهى آن به درگاه خداوند منان و درخواست توفیق براى تداوم بخشیدن به این راه روشن و سعادتبخش است، دشمنى دشمنان و هیاهوى آنان نباید ارادهها را سست و دلها را مرعوب کند. ملت ایران نشان داده که مىتواند بر دشمنى مانند ابرقدرتها در عرصههاى مختلف پیروز شود و با استقامت و ایمان و مجاهدت، دشمن را از سر راه دور کند. خطاى بزرگى است اگر
کسى گمان کند که با نرمش و عقب نشینى مىتوان دشمن را از پیشروى بازداشت. دشمن یعنى همان استکبار جهانى و بطور ویژه امریکا و صهیونیزم، به چیزى کمتر از بازگرداندن وضع پیش از انقلاب یعنى سلطهى کامل سیاسى و اقتصادى و قبضه کردن ایران و بر سر کار آوردن دست نشاندهیى همچون محمدرضا پهلوى راضى نخواهد شد. ملت ایران باید با استقامت و قاطعیت خود آنها را براى همیشه مأیوس کند و خواهد کرد. امروز میلیونها دست و فکر و استعداد ایرانى در کار نوسازى و آبادسازى کشور خویش و استفاده از منابع حیاتى آن براى اعتلاء مادى و معنوى ایرانند. همت آنان نباید اجازه دهد و اجازه نخواهد داد که بیگانگان مانند دوران پهلوى و قاجار، غاصبانه این منابع را در اختیار بگیرند و صاحبان آن را در فقر و جهل و بیخبرى و ذلت رها کنند. انقلاب اسلامى، رعب و هیبت قدرتهاى دخالتگر را در دلها شکسته است، همچنانکه پردهى ریا و تظاهر به دوستى را از چهرهى خشن و کینهآلود آنان برداشته است. تبلیغات خصمانه دشمنان امروز پس از بیست سال به حرفهایى تکرارى و مشمئز کننده تبدیل شده است. کسانى که از سرکوب خونین قیام پانزده خرداد و قتل عام هفده شهریور با وقاحت تمام دفاع کردند، امروز
دم از حقوق بشر مىزنند. کسانیکه پنجاه و چند سال دیکتاتورى سیاه پهلوىها را پشتیبانى کردند، امروز تهمت دیکتاتورى به جمهورى اسلامى مىزنند، کسانیکه با ویران کردن و غارت منابع کشور و تحمیل صنعت معیوب و ناقص و وابسته، دهها سال ایران را از کاروان جهانى عقب راندند، امروز شکوفائیها و معجزههاى سازندگى انقلاب را ندیده مىگیرند، کسانیکه هنوز در آرزوى رجعت ایران به دوران سیاه و نکبت بار پادشاهىاند، نظام نوین و تازه نفس و جوان انقلابى را مرتجع مىنمامند! بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم دستگاههاى استکبارى بیست سال است جمهورى اسلامى ایران و ملت ایران و امام بزرگوار ما و دلسوزان این ملت را به امورى متّهم مىکنند که با خود آنها مناسب است. مىگویند ناقضین حقوق بشر؛ در حالى که بزرگترین ناقض حقوق بشر آنها هستند. مىگویند طرفداران تروریسم؛ در حالى که بانیان و طرفداران تروریسم خود آنها هستند. امروز از دولت صهیونیسم، تروریستتر در دنیا کیست؟ از بسیارى از دولتمردانى که امروز در سطح دنیا مطرحند، ظالمتر و متجاوزتر به حقوق انسان کیست؟ بشریّت از چه کسانى و از چه قدرتهایى بیشتر صدمه دیده و رنج برده است؟ مایهى عقبافتادگى آسیا و
آفریقا و امثال آنها کیست؟ کدام دولتهایند که سالهاى متمادى ملتها را در زیر تیغ استعمار نگاه داشتهاند؟ آنچه آنها داشتند، ربودند؛ نفت آنها را مفت و ارزان بردند؛ ثروتهاى زیر زمینى آنها را بردند؛ فرهنگشان را نابود کردند؛ از پیشرفت و ترقّى و پیمودن قافلهى علم، آنها را مانع شدند. اینها مستکبرین عالم و همین دولتهایى که امروز در دنیا دم از حقوق انسان مىزنند، هستند. اینها بزرگترین بلاهاى بشریّتند. بیانات رهبر انقلاب و سخنان بانوان در دیدار ویژه آنها به مناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا(سلاماللَّهعلیها) امروز در دنیاى متمدنى که خود را مدعى دفاع از حقوق بشر مىخواند، ما مىبینیم که مدام دختران دانشجوى مسلمان با مشکل مواجهند و از درس خواندن محروم مىشوند. همچنین خانمهاى مسلمانى که مشغول به کار هستند، به دلیل رعایت حجاب از کارشان محروم مىشوند. آنها اینطور شدید با مقولهى حجاب مقابله مىکنند و همیشه هم مطرح مىسازند که حجاب، تکلفآور و سخت است و نمىشود در عرصههاى مختلف اجتماعى با حجاب، ظاهر شد! در حالىکه ما بههرحال دختران دانشجویى هستیم که در محیطهاى مختلف - چه محیط درس و چه محیط کار - مشغولیم و مىبینیم که این
مسأله براى ما مشکل ساز نبوده است. اصلا ما حجاب را لباس «مشارکت اجتماعى» زنان مىدانیم و اگر نباشد، واقعا در عرصهى اجتماع، مشکل داریم و واقعا هیچوقت احساس نکردهایم که این براى ما سختى و مشکلى به وجود آورده است. ما با داشتن حجاب، احساس راحتى خیلى بیشترى مىکنیم. بیانات در دیدار مردم استان هرمزگان آن دولتى که ادّعا مىکند طرفدار حقوق بشر است و گاهى براى یک مُجرم سیاسى یا یک قاچاقچى که در ایران محاکمه مىشود، وابستگانش، یا خودش و یا همفکرانش، جنجال به راه مىاندازند، یا در مسائل جهانى به این بهانه دخالت مىکنند، کشتار مردم بىدفاع و غیرنظامى در عراق و غیرعراق برایش کماهمیت است. اخیراً اعلام کردهاند که ممکن است در حملهى نظامى امریکا به عراق، هزار و پانصد نفر کشته شوند! البته رقمى که اظهار شده است، یقیناً خیلى کمتر از رقم کسانى است که در معرض تهدید قرار مىگیرند. چه کسى مىتواند بگوید که هزار و پانصد نفر کشته خواهند شد؟ ممکن است پانزده هزار نفر کشته شوند. ممکن است بیشتر یا کمتر کشته شوند. تازه هزار و پانصد نفر انسان بىگناه هم عدد کمى نیست! به خاطر تسویه حساب دو دولت با یکدیگر، الان چند سال است که بر اثر
محاصرهى اقتصادى امریکا نسبت به عراق، مردم عراق در سختترین شرایط زندگى مىکنند؛ بچهها شیر ندارند، مادران نان ندارند، پدران کار ندارند. ملت مرّفه و نسبتاً ثروتمندى مثل ملت عراق، الان چند سال است که به خاطر محاصرهى اقتصادى امریکا و بعضى از همپیمانانش، به یک ملت محتاج نان شب تبدیل شده است! چقدر خانوادهها در فشار زندگى مىکنند؛ چقدر کودکانى که دچار بیمارهاى صعبالعلاج مىشوند؛ چقدر خانوادههایى که جواب بچههایشان را که از گرسنگى گریه مىکنند، نمىتوانند بدهند. اینها انسانى است؟! اینها با ادّعاى طرفدارى از حقوق بشر سازگار است؟! این مصیبت چند ساله کم است که بعد از حداقل دو مرتبه تهاجم نظامى به عراق، بار دیگر اعلام مىکنند که مىخواهند به عراق حمله کنند! ملت عراق با این حملهاى که ممکن است پیش آید، یقیناً مظلوم واقع خواهد شد و خون مردم به گردن تصمیمگیرندگان امریکایى است. نکتهى دوم در قضیهى و محکومیت حمله به عراق این است که امریکا با این حمله، دخالت و حضور خشن و زورمدارانهى خود در کشورها و در مسائل جهانى را به صورت یک قاعده و رویّه درمىآورد. به چه دلیل؟ با چه مجوزى؟ شما مگر چه کاره هستید؟! مگر امریکا
ژاندارم جهان است؟! من دو سال قبل از این گفتم، آن چیزى که تهِ دلِ قدرتمداران امریکایى است و گاهى هم بر زبان جارى مىکنند، این است که همهى دنیا یک امپراتورى بزرگ است؛ امپراتور آن هم امریکاست! ارادهى ملتها، حق انتخاب ملتها و آزادى ملتها، از نظر آنها افسانه و بىارزش است! حقوق بشر را بر زبان جارى مىکنند؛ اما در دل آن را قبول ندارند: «یقولون بأفواههم مالیس فى قلوبهم». امریکا با چه مجوّزى به خود حق مىدهد که نسبت به مسألهى عراق یا رژیم عراق یا ملت عراق تصمیم بگیرد؛ آن هم تصمیمى خونین که به معناى دخالت نظامى است؟! براى چه؟ براى اینکه حضور خود را در خلیجفارس تأمین کند؛ براى اینکه سلاحهاى جدیداً ساخته شدهى خود را بر روى مردم بىگناه عراق آزمایش کند! عجب دنیایى است! عجب فرهنگ جنایتکارانه و زورمدارانهاى است! سلاحها باید آزمایش شوند! سلاحهاى جدید باید یک جا عمل کنند، تا اینها عملکردش را ببینند! این بشود یکى از موجبات حملهى نظامى به یک ملت و یک کشور! اینها چطور ادّعا مىکنند که مسائل مربوط به انسانها را مىشناسند و یا به آنها اندک علاقهاى دارند؟! براى اینها آنچه مطرح نیست، انسان است؛ آنچه مطرح است، قدرت خودشان
است. حضور امریکا در خلیجفارس و حملهى آمریکا به عراق یا به هر نقطهى دیگر در این منطقه، اوّلاً موجب ناامنى و موجب فتنه است؛ ثانیاً موجب به هم انداختن دولتهاى منطقه است؛ ثالثاً براى تقویت صهیونیستها و رژیم صهیونیستى این اقدامات سازماندهى مىشود. مىخواهند جا پاى عاملِ خودشان - نظام صهیونیستى - را در منطقه محکم کنند. بیانات در دیدار جمعی از دانشآموزان و دانشجویان من در همینجا بگویم که قضیهى ما، قضیهى رژیم امریکاست؛ نه قضیهى ملت امریکا. ما با ملت امریکا کارى نداریم، دشمنى هم نداریم؛ مثل بقیهى ملتهایند. البته در این سالهاى طولانى، رژیم امریکا با تبلیغات پیگیر، آن ملت را شستشوى مغزى زیادى داده است. خیلى از افراد ملت امریکا نمىدانند که در ایران چه خبر است و اصلاً قضیهى ایران چیست؛ یک چیزهایى شنیدهاند: ارتجاع و اصولگرایى و ضدّحقوق بشر! اینها را دولتها و تبلیغاتچیهایشان به آنان گفتهاند، مردم هم باور کردهاند، والاّ مردم امریکا به خودىخود ملتى مثل بقیهى ملتها هستند و ما هم هیچ دشمنى با آنها نداریم. ما با هیچ ملتى دشمنى نداریم. ما با مردم چه کار داریم؟ قضیهى ما، قضیهى رژیم امریکاست. بیانات در دیدار جمعی
از دانشآموزان و دانشجویان این چیزهایى که راجع به حقوق بشر و امثال آن مىگویند، خودشان هم مىدانند که خلاف واقع است؛ اینها را بهعنوان فشار ذکر مىکنند. امریکا سالهاست که وقتى بخواهد علیه هر دولتى خصومتى بکند، یکى از خصومتهایش همین است؛ یعنى علیه آن دولت شعار مىدهد که این ضدحقوق بشر و ضددمکراسى است! اینها که خودشان هم مىدانند واقعیت ندارد؛ دنیا هم این را مىداند. این، چیز مهمى نیست. بیانات در دیدار جمعی از پرستاران امروز علّت اینکه دانشِ پیشرفتهى فوقِ مدرنِ تمدّن و دنیاى غرب قادر نیست بشریّت را نجات دهد، همین است که با انسانیت همراه نیست. هر جایى که دانش باشد، اما وجدان و معنویّت و اخلاق و عاطفه و احساسات بشرى در آنجا غایب باشد، بشر از آن دانش سودى نخواهد برد. دانش بدون معنویّت و اخلاق، بمب اتم مىشود، به جان بىگناهان مىافتد؛ اسلحه مىشود، غیر نظامیان را در لبنان و فلسطین اشغالى و دیگر مناطق عالم هدف قرار مىدهد؛ مواد کشندهى شیمیایى مىشود، در حلبچه و بقیهى نقاط عالم، زن و کودک و مرد جوان و انسان و حیوان را به نابودى مىکشد! اینها از کجا آمد؟ این مواد کشنده، از همین مراکز علم و از همین کشورهاى
اروپایى خارج شد! آنها بودند که این مواد را ساختند و در اختیار رژیمى که ملاحظات لازم را نداشت، گذاشتند. نتیجه این شد که مشاهده کردید. سلاحها و انواع و اقسام فرآوردههاى علم، امروز نتوانسته است و نمىتواند بشر را خوشبخت کند، خانوادهها را سعادتمند نماید، فرزندان و کودکان و زنان و مردان را لذّت زندگى بچشاند؛ به خاطر اینکه با اخلاق و معنویّت همراه نیست. ما در تمدّن اسلامى و در نظام مقدّس جمهورى اسلامى که به سمت آن تمدّن حرکت مىکند، این را هدف گرفتهایم که دانش را همراه با معنویّت پیش ببریم. اینکه مىبینید دنیاى غرب نسبت به پایبندى ما به معنویّت، حسّاس است؛ بر دیندارى ما اسم تعصّب و تحجّر مىگذارد و علاقهمندى ما به مبانى اخلاقى و انسانیت را مخالفت با حقوق بشر قلمداد مىکند، به خاطر آن است که این روش، ضدّ روش آنهاست. آنها علم را پیش بردند - البته کار مهمّ و بزرگى بود - اما جداى از اخلاق و معنویّت بود و شد آنچه که شد. ما مىخواهیم علم با اخلاق پیش برود. دانشگاه همچنان که مرکز علم است، مرکز دین و معنویّت هم باشد. متخرّجِ دانشگاههاى کشور، مثل متخرّجِ حوزههاى علمیه، دیندار بیرون بیاید. این، آن چیزى است که آنها
نمىپسندند و نمىخواهند. به همینخاطر، سالهاست که با انواع تهمتها، به جمهورى اسلامى تهمت مىزنند. این تهمتها آنقدر مکرّر شده که براى شنوندگان تهوّعآور است! جمهورى اسلامى را به تعصّب و تحجّر و - به قول خودشان - بنیادگرایى، یعنى خشکى بى حدّ و اندازهاى که هیچ انعطافى در آن نیست، متّهم مىکنند! اسلام را اینگونه معرفى مىکنند؛ در حالى که خشکى آنجاست، زندگى دور از معنویّت و عطوفت و رحمت و انسانیّت آنجاست که حتّى محیط گرم خانواده هم قادر نیست کودکان را در خود نگهدارد. بیانات در دیدار جمعی از ایثارگران و خانوادههای شهدا امروز دنیا، دنیاى ظلم و دروغ و فریب است. پرچم دفاع از حقوق بشر را کسانى به دوش گرفتهاند که بزرگترین دشمنان حقوق بشرند! در رأس آنها هم دولت امریکاست. ببینید در داخل کشورشان، با سیاهان چه مىکنند! اینکه دیگر خبر از گذشته نیست. خبر از پنجاه سال، صد سال پیش نیست که بگویند ما حالا اصلاح کردهایم. متعلق به همین امروز است؛ در شهرهاى بزرگ کشور امریکاست. ببینید؛ هنوز مسألهى تبعیض نژادى در آن کشورى که مدعى آزادى و حقوق بشر است، حل نشده است. هنوز انسانى به جرم پوست سیاه، تأمین ندارد که در آن جامعه
زندگى کند! یک وقت اگر لازم باشد، به جرم سیاه پوست بودن، پلیسى او را تا حد کشتن کتک مىزند! اینها ادعاى حقوق بشر مىکنند! اینها چشم خود را بر جنایات وحشتآور حکومت غاصب صهیونیست مىبندند. ببینید در همین چند روز گذشته، صهیونیسها با مردم بىپناه شهرهاى لبنان - صیدا و غیره - چه کردند! این بمبارانها، این آدمرباییها، این کشتارها؛ اینها همه جنایت است. همهى اینها - به اصطلاح آقایان - حرکات ضد حقوق بشر است. طرفداران حقوق بشر، هیچ احساس نمىکنند که ضد حقوق بشر در آنجا انجام مىگیرد. اگر یک فلسطینى از جان گذشته و ستمدیده فریادى بزند و حرکت خشمآگینى بکند، دستگاههاى تبلیغاتى و سیاسیشان به راه مىافتد؛ اما این همه جنایت علیه ملت فلسطین و ملت لبنان از طرف آنها نادیده گرفته مىشود! امروز پرچم حقوق بشر را چنین کسانى بردوش گرفتهاند! این، دنیاى فریب نیست؟ دنیاى دروغ نیست؟! دنیاى تزویر نیست؟! قبلا مىگفتند که سیاست، تزویر است؛ اما اینها ادعاى حقوق بشرشان تزویر است؛ اساس کار بینالمللىشان بر تزویر است؛ فقط مسألهى سیاست نیست. بیانات در دیدار مهمانان کنفرانس وحدت اسلامى حضور جمهورى اسلامى در این دنیاى بزرگ؛ حضور این دولت
قدرتمند، این نظام مقتدر و مستقل، این ملت شجاع و سربلند و فعال و کارآمد و مؤمن، این کشور بزرگ، این انقلابى که توفیق خود را در اغلب عرصهها تا امروز اثبات کرده است - هم در پیروزى انقلاب، هم در پیروزى بر تهاجم دشمن بیگانه در جنگ تحمیلى، هم در عرصهى سازندگى - و توانسته است وحدتِ ملى به صورت کاملى حفظ کند، دشمنان اسلام را بهشدّت به فکر فرو برده است. آنها مىترسند؛ چون مىبینند که این انقلاب جاذبه دارد. هر جا در دنیا مسلمانى هست، وقتى سر بلند مىکند و چشمش به این پرچم برافراشته و به اهتزار درآمده مىافتد، به هیجان مىآید و احساسات اسلامى در او زنده مىشود. شما ببینید از بعد از پیروزى انقلاب اسلامى، هیجانات و احساسات و حرکات اسلامى و موفّقیتهاى گروههاى مسلمان در منطقهى اسلامى، چقدر زیاد شده است! از شمال آفریقا و الجزایر بگیرید، تا به اینجا برسید و به طرف شرق بروید. این، به برکت همین پرچم رفیع و بلند است. احساس استقلال، احساس هویّت اسلامى و احساس شخصیت در جوامع اسلامى زنده شد و دشمن اسلام و مسلمین، خائف گردید. کسانى که دهها سال تلاش کرده بودند و تا مسلمانان را ضعیف و دلمرده و بىشخصیت و بىهویّت بار بیاورند،
ناگهان دیدند که همهى بافتههایشان پنبه گردید و همهى نقشههایشان نقشِ بر آب شد. قیام این دولت اسلامى، به مسلمانان احساس اعتزاز داد. دشمنان درصدد برآمدند که از طرق مختلف، رابطهى بین دولت اسلامى در ایران و بین جوامع و مجامع مسلمان در اقطار عالم را قطع کنند. این کار را مىکنند. یکى از آنها، طُرق مذهبى است؛ جنگ سنّى و شیعه، دعواى سنّى و شیعه، عمده کردن و درشت کردنِ تفاوت مذهبى، که آنها شیعهاند و به شما کارى ندارند؛ در حالى که ما در اینجا پرچم حکومت اسلام و قرآن و نام مبارک پیامبر اکرم حضرت محمّد مصطفى را بلند کردهایم. این چیزى است که همهى مسلمانان، مشتاق و عاشق آن هستند. یکى از راهها این است. یکى از راهها این است که با تهمت تروریسم و امثال آن، جمهورى اسلامى و این ملت بزرگ و این دولت معنوى و اخلاقى و ارزشى را در دنیا از چشمها بیندازند. اینکه مىبینید تهمت حقوق بشر، مخالفت با حقوق بشر، نقض حقوق بشر، دست زدن به ترور و امثال اینها را این همه خرج مىکنند، براى آن است که این را در دنیا اثبات نمایند! خودِ آنها مىدانند که دروغ است. این، براى آن است که افکار عمومى عالَم، از نظام جمهورى اسلامى فاصله بگیرد. این،
براى همان ایجاد شکاف است. این، براى آن است که میان این پایگاه رفیع اسلام و قرآن و جوامع مسلمان در سرتاسر عالم، انجذابى ایجاد نشود. البته خداى متعال کید آنها را باطل مىکند: «انهم یکیدون کیداً و اکید کیدا»، «و مکروا و مکراللَّه». در طول این چند سال، هر کارى که اینها کردند، خداى متعال آن را باطل کرده است. اما بههرحال، دشمنْ مانعتراشى و ایجاد اشکال مىکند و مشکلات مىآفریند؛ در جاهایى هم رسوا مىشود، اما دست بر نمىدارد! این جاست که مسألهى اتّحاد و وحدت اسلام و تفاهم اسلامى معنا پیدا مىکند. ببینید این قضیه چقدر مهمّ است! ببینید این مسأله براى فرداى دنیاى اسلام، چقدر حائز اهمیت است! این، قضیهاى نیست که به آسانى بشود از آن گذشت. همه باید خود را مخاطب این کلام حساب کنند. بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان نیروى انتظامى نظام اسلامى، نظام عدالت است. شما که آرزومند و مشتاق ظهور خورشید مهدویت در آخرالزمان هستید و الان حدود هزارودویست سال است که ملت اسلام و شیعه در انتظار ظهور مهدى موعود عجلاللهتعالى فرجهالشریف و جعلناالله فداه است، چه خصوصیتى براى آن بزرگوار ذکر مىکنید؟ «الذى یملأ الله به الارض قسطا و عدلا».
نمىگویید که «یملأ الله بهالارض دینا». این، نکتهى خیلى مهمى است. چرا به این نکته توجه نمىکنیم؟ اگر چه قسط و عدل متعلق به دین است، اما هزار سال است که امت اسلامى براى قسط و عدل دعا مىکند. این نظام اسلامى به وجود آمده است؛ اولین کارش اجراى قسط و عدل است. قسط و عدل، واجبترین کارهاست. ما رفاه را هم براى قسط و عدل مىخواهیم. کارهاى گوناگون - مبارزه، جنگ، سازندگى، توسعه - را براى قسط و عدل مىخواهیم؛ براى اینکه در جامعه عدالت برقرار شود، همه بتوانند از خیرات جامعه استفاده کنند و عدهاى محروم و مظلوم واقع نشوند. در محیط قسط و عدل است که انسانها مىتوانند رشد کنند، به مقامات عالى بشرى برسند و کمال انسانى خودشان را به دست آورند. قسط و عدل، یک مقدمهى واجب براى کمال نهایى انسان است. چطور مىشود به این قضیه بىاعتنایى کرد؟ دنیا انصافا دنیایى است که به قسط و عدل بىاعتناست. ما در این زمینه باید بگوییم که به عنوان یک حکومت، در دنیا خیلى تنهاییم. به این شعارهایى که در دنیا مىدهند، نگاه کنید! اساس حکومتهاى دنیا، اساس عدل و رعایت حقوق انسانها و رعایت ضعفا و محرومان نیست. شما ببینید امروز جنایات رژیم صهیونیستى با
مسلمانان چه مىکند؛ با اسلام و مقدسات اسلامى چه مىکند! ببینید امریکا - که گناه بزرگ این قضایا به گردن رژیم شیطان بزرگ امریکاست - چگونه از اینها حمایت مىکند! حادثهى مهمى پیش مىآید، وجدان دنیاى اسلام به هیجان مىآید، به عزیزترین مقدسات اسلام اهانت مىشود، از اطراف دنیاى اسلام سر و صدا بلند مىشود؛ اما امریکاییها دو کلمه اظهار تأسف مىکنند! عجب! اظهار تأسف خشک و خالى بىارزش در مقابل یک حرکت عظیم اسلامى به این صورت! علماى بلاد اسلام، روشنفکران و تودههاى مردم در مقابل این اهانت صهیونیستها به هیجان آمدند - کار به ماهیت قضایا ندارم؛ حرکت دنیاى اسلام حادثهى مهمى است - آن وقت آنها در مقابل این حرکت عظیم مردم، فقط اظهار تأسف مىکنند؛ عوض اینکه در رفتار و حمایت خود از صهیونیستهاى ظالم و سفاک و قانونشکن، اندکى تجدیدنظر کنند! این، بىاعتنایى به انسانیت و ارزشهاى انسانى و خواست مجموعهى عظیم انسانى نیست؟! ادعاى طرفدارى از انسان هم مىکنند! امروز شعار عدالت اجتماعى، شعار غریب و مظلومى در دنیاست. این پرچم هم در دست شماست؛ همچنان که امروز پرچم دفاع از ارزشهاى معنوى در دست ملت ایران است. البته در میان ملتها خیلى
طرفدار دارید؛ بخصوص در میان ملتهاى اسلامى، خیلیها دلشان براى این شعارها و این حرکت عمومى ملت ایران مىتپد؛ ولى دولتها و حکومتها حکم دیگرى دارند. بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) دستگاههاى وابستهى تبلیغاتى استکبار، در رادیوهایشان، یک کشور را به خاطر اعتقادات اصیلش، به باد تمسخر و استهزا مىگیرند؛ براى اینکه ملتى را وادار به عقب نشینى کنند. این رادیوهاى بیگانه، با پولهاى گزافى که اداره مىشوند، براى همین است که ملتها را در مقابل موج مصنوعى جهانى - که آنها با تبلیغات خودشان وانمود مىکنند - به احساس غربت وادار کنند. در همهى قضایا هم دخالت مىکنند و نظرات اصیل ملتها را مورد تهاجم قرار مىدهند. ما از ملتهاى دیگر هم کم و بیش خبر داریم؛ اما بیشتر، از ملت و از مسائل اصولى خودمان اطّلاع داریم. در همهى زمینهها - در قضیهى زن، در قضیهى حقوق بشر، در قضیهى دمکراسى - اظهار نظر و دخالت مىکنند و ملت را به خاطر عقاید اصولىاش زیر سؤال مىبرند. در حالى که در همهى این قضایایى که امروز بوقهاى تبلیغاتى استکبار، ملت ایران را متّهم مىکنند، مردم ما مىتوانند با گردن برافراشته بایستند و در یک عرصهى جهانى - اگر
در عرصهى بینالمللى، چنین فرصتى به این ملت بزرگ داده شود - اثبات کنند که در این زمینهها، خودِ غربیها از ملت ایران عقبترند. بیانات در دیدار جمعی از خانوادههای شهدا تمام سعى امروز دنیاى مادّىِ مستکبر - یعنى همین دولتهاى استکبارى که زمام مسائل اقتصاد و تسلیحات عالم و حتّى در موارد بسیارى، فرهنگ خیلى از کشورها را هم در دست دارند - این است که هر جا مقاومتى هست، آن را از طریق منفعل کردن خُرد کنند. انفعال در مقابل دشمن، غلطترین کار و بزرگترین اشتباه است. دشمن را از لحاظ دشمنى، باید به حساب آورد؛ یعنى در مقابل او، او را حقیر نشمرد و در برابرش آماده بود و دفاع کرد؛ اما از دشمن نباید حساب برد، نباید تحت تأثیر قرار گرفت و نباید در مقابلش منفعل شد. دشمن مىخواهد جوامع را منفعل کند. امروز از لحاظ فرهنگى و سیاسى، بیشترین تکیهى آنها این است. راجع به قضیهى زن جنجال درست مىکنند؛ راجع به حقوق بشر جنجال درست مىکنند؛ راجع به مسألهى دمکراسى جنجال درست مىکنند؛ راجع مسألهى نهضتهاى آزادیبخش جنجال درست مىکنند، براى اینکه طرف مقابل را دچار انفعال کنند. بزرگترین اشتباه این است که ما در این قضایایى که آنها جنجال درست
مىکنند، طورى حرف بزنیم که بخواهیم آنها را راضى کنیم. این، همان انفعال است. خیلى خطاست که ما در زمینهى مسائل حقوق بشر، طورى حرف بزنیم که آنها راضى شوند. همان کسانى که خودشان براى حقوق بشر - به معناى حقیقى - هیچ ارزشى قائل نیستند؛ اما آن را چماقى کردهاند که بر سر جاهایى بکوبند! امریکا، سردمدار حقوق بشر در دنیا شده است! قبل از شروع جنگ، از نظر امریکا، دولت عراق در خدمت دولتهاى حامى تروریسم بود. در سالهاى شصت و یک و شصت و دو رزمندگان سلحشور ما توانستند دشمن را به زانو در آورند و او را از مرزها عقب برانند و دشمن بعثى مجبور شد براى مقابله با ما، از سلاح شیمیایى و سلاحهاى کشتار جمعى استفاده کند - یعنى جنایت جنگى بکند - در همان اوقات، دولت امریکا احساس کرد که باید جبههى عراق را حمایت کند، تا دولت بعثى بتواند نقش خیانتآمیز خود را در مقابل نظام جمهورى اسلامى ایفا نماید. در همان سالها که دولت عراق سلاح شیمیایى بهکار برد، اینها اسم عراق را از فهرست دولتهاى حامى تروریسم خارج کردند! مسألهى حمایت اینها از حقوق بشر، چنین است! بزرگترین پشتوانهى نقض حقوق بشر در هر جاى دنیا که مشاهده شود، همین دولتهاى مستکبر - امثال
امریکا - هستند. آنوقت اینها داعیهدار حقوق بشر مىشوند و آن را براى ملتها و دولتهایى که مىخواهند با آنها در بیفتند، چماقى مىکنند! اگر از این طرف کسانى بیایند طورى در باب حقوق بشر حرف بزنند، براى اینکه او را راضى کنند، این خیلى سیاست غلطى است. این، یعنى انفعال در مقابل دشمن. دربارهى مسألهى زن نیز همینطور است. بعد از اقامهى دولت حق، به فضل الهى زنان کشور اسلامى ایران توانستند شخصیت حقیقى خودشان را تا حدود زیادى پیدا کنند، در میدانهاى گوناگونى حضور یابند و عظمت روحیهى زن مسلمان را نشان دهند، که شما نمونهاش را در وضع این مادر شهید و مادران عزیز و دلاور سایر شهدا دیدید و مىبینید. من هر جا که با مادران شهدا مواجه شدهام، آنها را حتّى از پدران شهدا هم قویتر دیدهام. غالباً نمونهاش را در روحیهى این مادران بزرگوار و شجاع مىتوانید ببینید. این، عظمت زن مسلمان در میدانهاى سیاسى و فرهنگى است. آن وقت اینها مىآیند و دربارهى تضییع حقوق زن در جمهورى اسلامى، قلمفرسایى و جوّسازى مىکنند. اگر ما بیاییم، براى اینکه آنها را راضى کنیم، دربارهى زن طورى حرف بزنیم که با نظر اسلام - که مایهى عزّت زن است - مخالف
باشد، خطاست. چرا باید کسانى در زمینهى زن، یا در زمینهى حقوق بشر، طورى حرف بزنند که گویى ما باید بکوشیم خودمان را با نقطه نظرهاى غربیها نزدیک و آشنا کنیم؟ آنها اشتباه مىکنند. آنها باید نقطهنظرهاى خود را به ما نزدیک کنند. آنها باید نسبت به مسألهى زن و حقوق بشر و آزادى و دمکراسى، نقطهنظرهاى غلط و باطل خودشان را تصحیح کنند و با نظرات اسلامى مواجه نمایند؛ نه اینکه عدّهاى از این طرف دچار انفعال شوند بیانات در دیدار جمعی از کارگران و معلمان همین جلسهاى را که دیروز وزراى خارجهى اروپا داشتند، ملاحظه کنید! حرفهاى بیهوده و بىادبانهاى زدند؛ مواضع غیر صحیحى اتّخاذ کردند؛ گفتند و برخاستند! هدف چه بود؟ هدف، فشار بر دولت و ملت ایران بود. ملت و دولت ایران باید نشان دهند که در مقابل دولتهاى زورگو و مستکبر و بىادب، برخوردشان بسیار شدید و قاطع خواهد بود. یکى از حرفهاى بسیار غلط اینها این بود که دور هم نشستند، عقلهایشان را یکى کردند و گفتند برویم از دولت ایران بخواهیم که به موازین حقوق بشر احترام بگذارد! من هر چه با خودم فکر کردم که روى موضعگیرى اینها چه اسمى مىشود گذاشت و معناى کارشان چیست، دیدم غیر از کلمهى
«وقاحت»، هیچ چیز دیگرى نمىتوانم نسبت به کار آنها بگویم. در بیان این مطالب، آقایان وقاحت بهخرج دادند. حقوق بشر؟! دولتهاى اروپایى، بیشترین نقض حقوق بشر را در طول این یک قرن اخیر انجام دادهاند. صد سال، و اگر کسى قبل از صد سال را هم پیش برود، همین است. من تاریخ اروپا را تا حدود زیادى ورق زدهام و نگاه کردهام. حداقل در این صد سال، همین آقایان اروپاییها، دو جنگ جهانىِ پر از مفسده به وجود آوردند. در کمتر از دو قرن، وقوع دو جنگ جهانى، کار اینها بود. همین آقایان اروپاییها؛ همینهایى که دیروز در لوکزامبورگ نشستند و ریشهایشان را همقد کردند و با هم حرف زدند و حکمت(!) صادر نمودند، دهها کشور دنیا را استعمار کردهاند. اگر استعمار و تضییع حقوق ملتها گناه است، این گناه فقط بر گردن همین دولتهایى است که نمایندگانشان دیروز نشستند و راجع به ایران حرف زدند که حقوق بشر را رعایت کند! این، آتشافروزى دو جنگ جهانى خانمانسوز متعلّق به دهها سال گذشته است؛ اما در همین زمان خودمان، چه کسى کارخانههاى سلاح شیمیایى را در عراق به وجود آورد که آن همه فاجعه پدیدار شد؟ همین آقایان. چه کسى تأسیسات اتمى براى ساخت بمب اتم در عراق به وجود آورد
که همهى منطقه را تهدید مىکرد؟ همین آقایان. چه کسى جنایات اسرائیل را - که هر روزى که مىگذرد، یک جنایت انجام مىدهد - زمینهسازى و توجیه مىکند؟ همین آقایان. کسانى که در اینجا نشستهاند، بازماندگانِ شهداى قانا هستند. سال گذشته، دولت صهیونیست، یکى از فاجعهآمیزترین جنایتهاى خودش را در مقابل چشم این آقایان انجام داد. آیا لب باز کردند؟! آیا حتى یک کلمه تقبیح کردند؟! معاذاللَّه! این قدر وجودشان آمیختهى با نقض حقوق بشر است. الان در داخل سرزمینهاى اشغالى، این همه جنایت مىکنند. روزانه، خانههاى عادّى مردم لبنان بمباران مىشود. با هلىکوپتر، به روستاها و دهکدههاى لبنانى مىآیند و مىنشینند و آدمها را بر مىدارند و سوار مىکنند و به زندان مىبرند! این کارها، جلوِ چشم همین آقایان اروپاییها - که از خودشان هستند - انجام مىگیرد! یک کلمه حرف بزنند، ابداً! یک کلمه اخم بکنند، ابداً! در قضیهى بوسنى هرزهگوین، آن همه فاجعه آفرینى شد؛ بعد که دیدند خیلى دیگر زشت است - چون بقیهى جنایات ممکن بود در خارج از اروپا انجام گیرد، ولى این جنایت در قلب اروپا انجام گرفت - به همین خاطر یک مقدار جنجال و هیاهو کردند؛ ولى هیچ عمل صحیح
و واقعى انجام ندادند. همین حالا، هم مسلمانان به وسیلهى صربها زیر فشار قرار دارند. جنایتکارانى که هزاران نفر را کشتند، یا زنده به گور کردند، یا در داخل زندانها از گرسنگى نابود کردند، الان راست راست در اروپا راه مىروند؛ کسى هم معترضشان نیست! آن وقت این دولتهاى اروپایى، با این همه جنایتهایى که یا به وسیلهى خودشان و یا در مقابل چشمشان انجام گرفته است و حرفى نزدهاند، چه طور رویشان مىشود که به ایران اسلامى - به یک نظام مردمى و به یک ملت رشید - بگویند: ناقض حقوق بشر؟! این، غیر از وقاحت چیز دیگرى است؟ واقعاً اینها وقیحند! بیانات در دیدار نیروهای حاضر در مانور طریقالقدس جنگ، اتّفاقِ خشن و نامطلوبى است؛ اما بالاخره قاعده و قانونى باید داشته باشد. در جنگ هم جوانمردى و ناجوانمردى داریم. رژیم متجاوز بعثى، ناجوانمردانهترین روشها را علیه ملت ایران و جوانان ما به کار برد. شهر تهران و دهها شهر را بارها و بارها، براى مدّتهاى طولانى با موشکهاى دوربرد کوبیدند. در جبههها، سلاحهاى شیمیایى به کار بردند؛ نه بک بار، نه دوبار، نه مدت یک ماه، دو ماه؛ سالهاى متمادى، شاید پنج سال، شش سال، در این جبهههاى ایران و عراق، سلاح
شیمیایى به وسیلهى رژیم بعثى به کار رفت. این سلاحها را چه کسى به آنها داده بود؟ غیر از کشورهایى که دم از حقوق بشر مىزنند؟! این سلاحها را غیر از آنها کس دیگرى در اختیار رژیم بعثى گذاشته بود؟ بیانات در دیدار جمعی از پاسداران همین دولت آمریکا در کشورهاى آمریکاى لاتین و کشورهاى گوناگون دنیا و در آسیا، هزار نوع فاجعه انجام داده است؛ آمریکایى که از کشتار هزاران انسان مؤمن در «سربرنیتسا» و در مناطق بوسنى هرزگوین، اندکى اظهار ناراحتى نکرد. الان هم که تظاهر مىکنند، واقع نمىگویند. به طور جدّى دنبال نمىکنند. آن روز ایستادند و همینطور نگاه کردند تا مسلمانان را قتل عام کردند و از بین بردند. هزاران هزار را نابود کردند. ما مرتّب فریاد کشیدیم؛ ولى آنها گفتند: نه، اصلاً خبرى نیست! من یاد داشتى را از سال 74 - همان زمان مربوط به «سربرنیتسا» - نگاه مىکردم. در آن یاد داشت آمده بود که چند نفر از سر کردگان سرشناس سیاسى دنیا گفته بودند: از این حرفهایى که گفته مىشود، خبرى نیست! در صورتى که بعد از گذشت چند ماه - حدود دوازده، سیزده یا پانزده ماه - گورهاى دستجمعى در سربرنیتسا کشف شد! ما آن روز پى در پى فریاد مىکردیم؛ آنها
مىگفتند: خبرى نیست! براى خونهاى به نا حق ریختهى مردم فلسطین، یک ذرّه ارزش قائل نیستند. براى هزاران نفرى که به وسیلهى رژیم بعثى عراق، در قضایاى حلبچه و غیر آن، دچار آسیب شیمیایى شدند، اهمیتى قائل نشدند. براى فاجعه آفرینیهاى گوناگون در دنیا و براى بشر، اصلاً ارزش قائل نیستند. این دولت آمریکا و اشباه و نظایرش - که من نمىخواهم دانه دانه اسم اشخاص و دولتها را بیاورم. بدتر از همه آمریکاست؛ دیگران هم مقدارى به او دور یا نزدیک هستند - مىآیند و جمهورى اسلامى را به عدم رعایت حقوق انسان متّهم مىکنند! این طور هم نیست که فقط را دیوها بگویند؛ روزنامهها مىنویسند و قطعنامه مىکنند. شوراى امنیت و مجمع عمومى سازمان ملل مطرح مىکنند و هر اقدامى بتوانند از قبیل پول دادن و تهدید کردن، انجام مىدهند! بیانات در دیدار جمعی از بسیجیان سراسر کشور شما به این دولتهایى که در آن روز، قدرتهاى جهانى محسوب مىشدند، نگاه کنید! قدرت نظام مارکسیستى، در هر نقطهى دنیا که وجود داشت، پشت سر رژیم عراق بود. قدرت نظامى و مالى و سیاسى امریکا، پشت سر رژیم عراق بود. رژیم عراقى که امروز با انواع وسایل و تبلیغات، چهرهى سران آن را زشت وانمود
مىکنند و زشتیها و فجایع ناشى از کارهاى آنها را بر زبان مىآورند؛ همین رژیم، با همین خصوصیات و با همین ماهیت، با ایجاد فجایعى از قبیل حلبچه و جنگ شهرها و به کار بردن سلاح شیمیایى و غیر آن، چند سال متوالى، مورد تأیید همین آقایان به اصطلاح طرفدار حقوق بشر و طرفدار ملتها و مخالف با سلاحهاى شیمیایى و غیره بود! بیانات در جمع مردم ارومیه در استادیوم تختى امروز ملت، در چهار گوشهى ایران - در همه جاى این کشور بزرگ - افتخار مىکند به اینکه در زیر سایهى اسلام و با عزّت اسلام زندگى مىکند. حتّى کسانى که در این کشور متدیّن به اسلام نیستند - پیروان اقلیتهاى دینى، مسیحیان، یهودیان و زرتشتیان؛ پیروان ادیان الهى - آنها هم افتخار مىکنند که همهى آحاد ملت، در زیر سایهى این نظام اسلامى و الهى،برادروار و با محبّت، با یکدیگر زندگى مىکنند - رحماء بینهم - امّا همه در مقابل دشمنِ متجاوز، زورگو و بدخواه، با کمال سر بلندى و افتخار مىایستند - اشدّاء على الکفّار - این است معناى «اشدّاء على الکفّار». به متجاوز امان نمىدهند؛ امّا در میان خود برادرانه رفتار مىکنند. شما کجاى دنیا سراغ دارید؟! همین اروپایى که دم از آزادى و حقوق بشر
مىزند؛ همین آمریکایى که خود را مرکز همزیستى مىداند، هنوز که هنوز است، اختلافات نژادى در میانشان بیداد مىکند. در کشورهاى اروپایى، جوانان پیرو ناسیونالیسمهاى افراطى، در کوچه و خیابان، به جان دیگران مىافتند؛ آنها را در روز روشن کتک مىزنند، یا حتّى نابود مىکنند. در آمریکا، سیاه و سفید، حتّى پیروان ادیان مختلف، از جمله مسلمانان، با اینکه تعدادشان در آمریکا زیاد است، آرامش و امنیتى را که اقلیتهاى دینى در این کشور - ایران - دارند، به هیچ وجه ندارند. تا اندک چیزى مىشود، مجلّاتْ علیه مسلمانان و اسلام حرف مىزنند. مسلمانان، اهل هر جا که هستند، بیچارهها تنشان مىلرزد. شما در کجاى دنیا مشاهده مىکنید که برادران، مثل اینجا در کنار هم، با مهربانى و با همزیستى زندگى کنند!؟ بیانات در دیدار مدیران و مسئولان مطبوعات کشور به یاد دارم در زمان رژیم سابق، رئیس جمهورى در هند از دنیا رفته بود. - مىدانید که در هند، رئیس جمهور کارهاى نیست. به عنوان مقامى تشریفاتى حضور دارد؛ و اصلاً روى او حساب نمىکنند. - آن رئیس جمهور، آدم با سوادى بود. روزنامههاى ما در آن زمان راجع به وى نوشتند که در ساختمانى ساده با چهار، پنج اتاق
زندگى مىکرد و امور شخصىاش را خودش انجام مىداد. واقعاً در آن روزگار تعجّب مىکردیم که یک رئیس جمهور، آن طور زندگى کند! شما آن رئیس جمهورى را که واقعاً هیچ کارهى محض بود - در واقع مجسّمهاى بود - در نظر بگیرید و به رئیس جمهور خودمان که شخصیتى مسؤول و مورد اعتنا در عرصههاى بینالمللى است، بنگرید. بروید خانهاش را ببینید که آیا چهار، پنج اتاقْ بیشتر دارد؟ همان خانهاى است که قبل از انقلاب هم محل سکونتش بوده و یا از اوّل انقلاب در آن اقامت گزیده است. این، وضع زندگى مسؤولین جمهورى اسلامى است! در این جمهورى، هر کس هر چه مىخواهد، مىگوید. هر کس در هر ممشا و مسلکى که دوست مىدارد، سیْر مىکند. کسى کارى به کسى ندارد. آن وقت در همین نظام، برخى افراد که فجایع رژیم سابق را تحمّل کردند و لب از لب نگشودند، دم از آزادیخواهى و پایمال شدن حقوق بشر مىزنند! در مقابل چنین مسائلى، انسان احساس مىکند که بعضى افراد، چقدر بىانصافند! شما بدانید، ما تحملّمان خیلى زیاد است. واقعاً در نظام جمهورى اسلامى، تحمّل شنیدن حرف مخالف خیلى بالاست. البته دلایلى هم دارد که طبیعى است. اما غرضورزى و بىانصافى هم حدّى دارد! اینها غرضورزى و
بىانصافى مىکنند. هر وقت که دشمنان ما در خارج از کشور، تهمتى را علیه جمهورى اسلامى عنوان کردند، در همین مطبوعات قسم سوم، به همان شکل یا به اشکال دیگر، تکرار شد. آنها راجع به محدودیت زن گفتند، اینها هم مىگویند! آنها راجع به پایمال شدن حقوق بشر گفتند، اینها هم مىگویند! آنها راجع به تروریسم گفتند، اینها هم مىگویند! آنها راجع به بىکفایتى دولت گفتند، اینها هم مىگویند! آنها راجع به اینکه نظام اسلامى، نظام متحجّر قرون وسطایى است گفتند، اینها هم مىگویند! چرا انسان این قدر با دشمن همکارى کند؟! چرا انسان این قدر از میهن خودش و از کسانى که براى این میهن دلسوزانه زحمت مىکشند، بیزارى بجوید و ناجوانمردانه اعراض کند؟! واقعاً چرا؟! اینها چه مرضى دارند؟! من که تعجّب مىکنم! بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم رضوی گناه جمهورى اسلامى این است که این حرف را مىزند! جمهورى اسلامى بر خلاف دولتهاى دیگر که از ترس یا با تطمیع امریکا همین حرف حق را کتمان کرده و پوشیده داشتند، این حرف را به صراحت مىزند و مىگوید حق، حقّ است و باطل، باطل است. ما نمىتوانیم انکار کنیم که ملت فلسطین وجود داشته، ولى امروز آواره است. نمىتوانیم
انکار کنیم که سرزمین فلسطین، از مردم فلسطین غصب شده است؛ آن هم نه با یک روش ظاهرا با نزاکت، بلکه با کشتار و آدمکشى و فریب و دروغ و اعمال زور و سفّاکى و قتل عام. دولت اسراییل با قتل عام و غدر و فریب و سفّاکى و لگدزدن به ارزشهاى انسانى به وجود آمد. حقوق یک ملت در مقابل پاى مهاجرین صهیونیست که وارد فلسطین اشغالى شدند، قربانى شد. در طول قریب پنجاه سالى که از عمر این دولت جعلى مىگذرد، دائماً سرکوب و قتل نفس و دروغ و فریب و تجاوز و حمله به انسانها و بیگناهان، مایهى حیات و تداوم زندگى آن بوده است. اسراییل این است؛ آن وقت رئیس جمهور امریکا - که واقعا انسان تعجّب مىکند - خجالت نمىکشد و روز روشن در مقابل افکار عمومى دنیا مىایستد و با صداى بلند مىگوید که ما مىخواهیم براى جلوگیرى از تروریسم، با اسراییل همکارى کنیم! واقعا انسان تعجّب مىکند که اسم این موضعگیرى چیست؟ این، اسمش غفلت و بىانصافى و استکبار و زورگویى است. معناى این حرف چیست؟ الان هم خطرناکترین و پلیدترین تروریستهاى عالم، همین کسانى هستند که در رأس قدرت کشور فلسطین اشغال شدهى مظلوم قرار دارند. شما مىخواهید در مقابل تروریسم و تروریستها با اینها همکارى
کنید؟! کدام تروریستها؟ آن کسانى که از وطن خود آواره شدهاند و بعد از سالهاى متمادى، در اثر فشارها به جان آمدهاند و دستى از آستین در مىآورند و مشتى گره مىکنند و فریاد مىکشند تروریستند؟! ما این حقایق را مىگوییم. ما این حقایق را مکتوم نگه نمىداریم. ما گناه دانستهایم که این روشنترین حقایق را در این دنیا کتمان کنیم؛ براى اینکه امریکا خوشش بیاید. اشخاص بسیارى در سطح دنیا - کسانى که با ما در ارتباط تجارى یا سیاسى هستند- محرمانه به ماموران و کسان ما مىگویند: علت دشمنى امریکا با شما، عبارت از همین مسألهى خاورمیانه و قضیهى اسراییل است. مىگویند چرا شما مخالفت مىکنید؟ صریحاً مىگویند که این قضیهى حقوق بشر و محاکمات آنچنانى و حقوق زن و از این حرفهایى که علیه جمهورى اسلامى، در رسانههاى امریکایى و صهیونیستى گفته مىشود، همهاش حرف است. ما خودمان مىدانستیم که این حرف است؛ اما حالا آنها هم این را اقرار مىکنند. من همیشه به کسانى که احساس ضعف مىکردند، مىگفتم: چرا شما فریب تبلیغات را بخورید؟ چرا باید خیال کنید که وقتى امریکا از حقوق بشر مىگوید، واقعاً نگران ضایع شدن حقوق بشر در ایران است؟ آنها براى بشر دل
نمىسوزانند. آنها خودشان بزرگترین نقض کنندگان حقوق بشرند. آنها کسانى هستند که در روز روشن، هشتاد نفر آدم را در یکى از شهرهاى امریکا، زنده زنده، در یک خانه سوزاندند و خم به ابروشان نیامد. آنها به بشر و حقوق بشر چه کار دارند؟ حقوق بشر را چه مىشناسند؟ بیانات در خطبههاى نماز عید فطر بعد از اینکه صهیونیستهاى غاصب، در سرزمین فلسطین، خود را از خطر حملهى ارتشهاى کشورهاى عربى - که تا چند سال قبل آنها را تهدید مىکرد - خلاص کردند، به فکر دست اندازى به مناطق اقتصادى و سیاسى کشورهاى دیگرند؛ آن هم باز با فشار امریکا! امریکاییها با انواع اهرمهایى که در اختیار دارند و با حربههاى سیاسى - مثل حقوق بشر - و حربههاى اقتصادى - مثل دخالت در مجامع جهانى و بنیانهاى اقتصادى بینالمللى - به یکایک کشورهاى اطراف منطقهى فلسطین و حتّى کشورهاى دور دست، آن قدر فشار مىآورند که دولتهاى ضعیفى که با اسرائیل رابطه ندارند، مجبور شوند با این رژیم غاصب رابطه برقرار کنند و آنهایى هم که رابطه دارند، آن را توسعه دهند! این فشار، براى آن است که راه را باز کنند تا اسرائیل غاصب وارد کشورها شود و در آن جاها تلاش اقتصادى و فعّالیت تجارى و بازرگانى
کند و بر منابع ثروت کشورها تسلّط یابد. این، خطر بزرگى است و امروز مسلمانان را تهدید مىکند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه در بسیارى از کشورهاى دیگر دنیا، به برکت همین احساس هویت و بیدارى اسلامى که این انقلاب بهوجود آورد، امروز جمعیتهاى اسلامى حضور دارند، قوىاند و براى خودشان آینده دارند. اگر بگذارند، احتمال دارد دولت هم تشکیل دهند. این جمعیتها، مخالفان و دشمنان اسلام را تهدید مىکنند؛ امریکا را دشمن مىشمارند، دشمنان اسلام را دشمن مىشمارند. این موضوع، بیشتر از همه چیز استکبار جهانى را خشمگین مىکند. البته وقتى امریکاییها، یا همدستانشان، یا شبکهى صهیونیستى خبرگزاریها و روزنامه نگاران دنیا، مىخواهند علیه انقلاب و ملت ایران قلمفرسایى کنند یا حرف بزنند، تهمتهایى را ردیف مىکنند و مىگویند: شما ضد حقوق بشرید، حقوق زن را رعایت نمىکنید، مىخواهید سلاح اتمى درست کنید و غیره. اما اینها ظاهرى است؛ بهانه است. باطن قضیه این نیست. باطن قضیه همین موضوعى است که عرض کردم. اینها مىگویند شما چرا موجب شدهاید که در دنیا هرجا مسلمانى هست، احساس هویت کند، بیدار شود، طلبکار شود و از حالت برهاى مطیع و رام و زیرکارد بیرون
آید؟! بیانات در دیدار جمعی از دانشآموزان و دانشجویان امروز مظهر نظام سلطه، امریکاست. هر سیّئهاى که در دنیا براساس نظام سلطه به وجود آید، حتماً بخشى از گناه آن به گردن امریکاست. معناى نظام سلطه آن است که اگر رژیم امریکا براى خود در نقطهاى از دنیا منافعى فرض کرد، حق دارد در آن نقطه حضور قدرتمندانهى نظامى پیدا کند و هر کسى را که با منافعش مخالفت کند، بکوبد. موضوع بر سر مشروع یا نامشروع بودن این منافع نیست. براى نظام سلطه فرق نمىکند؛ ولو این منافع بر خلاف همهى پیمانهاى بینالمللى باشد. نظام سلطه، زمانى سلطهجوییهاى خود را مخفیانه انجام مىدهد؛ زمانى هم با صراحت و وضوح اعلان مىکند که فلان سازمان، دولت، جمعیت یا حرکت، با منافع ما تضاد داشته است و این بهانه حقّى براى امریکا ایجاد مىکند که آن سازمان، شخص، دولت و ملت را بکوبد. این قانون جنگل و نظامى غیرانسانى برخلاف فطرت انسان است. تنها کسانى از نظر سلطهگر مورد قبولند که سلطهپذیر باشند. اگر دولتى نفت، منابع، امنیت، اقتصاد، روابط خارجى و سیاستهاى گوناگون کشور خود را در اختیار سلطهگر گذاشت و از او نظر خواست و مطیع او بود، براى سلطهگر خوشایند است و آن کشور
را قبول دارد. برایش فرقى نمىکند که این دولت، دولت ظالم است یا عادل؛ حقوق بشر دارد یا ندارد؛ در آن کشور دمکراسى هست یا نیست؛ اسم پارلمان به گوش آن ملت رسیده یا نرسیده است. به منطقهى خاور میانه نگاه کنید! دولتهایى که مورد قبول و اعتراف سلطهگران امریکایىاند، چگونه دولتهایى هستند؟ آیا از لحاظ فکرى، سیاسى، حقوق بشر و دمکراسى رشد کردهاند؟ اصلاً معناى دمکراسى را مىفهمند؟ مردم آنها معناى انتخابات را مىدانند؟ آیا در این کشورها فضاى نفس کشیدن وجود دارد؟ این موضوعات براى مسؤولین کشور سلطهگر - یعنى امریکا - اهمیتى ندارد. مهم این است که این کشورها تسلیم آن سلطهگرند و همین کافى است. اما اگر کشور، جمعیت و سازمانى با هر ملیّت و خصوصیّتى، تسلیم سلطهگر نشد، در هر کجاى دنیا باشد در خور آن است که ضربه بخورد و مورد حمله قرار گیرد. درگیریها را ببینید! دوستیها و دشمنیها را ببینید! مقابله با نظام جمهورى اسلامى را مشاهده کنید! نظام سلطهگر در صورت تسلیم نشدن کشورها و ملتها، ارتکاب هر جنایتى علیه آنها را بلامانع مىداند. امروز همه پذیرفتهاند که در دنیا دولتهایى وجود دارند که ظلم و ستم مىکنند و عناصرى از ملتهاى مورد ظلم
واقع شده هم، با آنها به مبارزه برمىخیزند. دنیا به عناصرى چنین نه به چشم تروریست که به چشم مبارز نگاه مىکند. امروز کسانى با دولت ظالم و اشغالگر و غاصب و خشن صهیونیستى مبارزه مىکنند. جوان مؤمنى که چند روز پیش به دست مجرم و جنایتکار صهیونیستها و مزدورهایشان به خون غلتید، از جمله این کسان بود. جرم سازمان و جمعیّتى که آن جوان به او منسوب است این است که با رژیم غاصب خانهى خود، مبارزه مىکند. البته به زعم صهیونیستها، جرم بزرگ دیگرى که آن عناصر مبارز دارند، این است که دم از اسلام و تبعیّت از امام مىزنند و به صراحت افتخار مىکنند که پیرو امام بزرگوار ما هستند. این دیگر جرم بسیار بزرگى است! مزدوران صهیونیست، آن جوان را به قتل رساندند. این هم چندان غیرطبیعى نیست. بدیهى است که رژیمى مثل رژیم تروریست اسرائیل، اگر به دشمنان خود دست پیدا کند آنها را مىکُشد. غیر از آن جوان هم اگر کسانى را پیدا کنند، به قتل خواهند رساند. قضیه تا اینجا چندان خلاف انتظار نیست. ما ز اسرائیل غیر از این انتظار نداریم؛ زیرا رژیمى تروریست است. لکن مهم این است که در دنیاى غرب، هیچکس این حرکت تروریستى را محکوم نکرد. این نظام سلطه است؛ چهرهى
زشتى که امروز دنیا را پر کرده و بشریّت در هر جاى دنیا حق دارد علیه آن، مشت گره کند و فریاد بکشد. این سکوت، بسیار دردآور است. روزنامهنگاران، سازمانهاى حقوق بشر، سیاستمدارانى که لقلقهى زبانشان ترور و تروریسم است، به راحتى سکوت مىکنند. رئیس جمهور امریکا در مقابل نمایندگان همهى دولتها و ملتهاى دنیا، با بىشرمى تمام، جمهورى اسلامى را متّهم به تروریست پرورى کرده است. آنها این قدر در تهمت زدن، بىتقوا و بىملاحظهاند. نه گزارشى دارند و نه دقّتى در واقعیّات. فقط به خاطر خوشامد صهیونیستها، راست یا دروغ، چیزهایى مىگویند؛ آن وقت جنایات صریح تروریستى صهیونیستها را محکوم نمىکنند و به رو نمىآورند. این موضوعِ بسیار کریه و زشتى است که اگر کسى از وجود آن در دنیا غفلت کند، باید خود را غافل بداند. بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان نیروی انتظامی جامعهى امریکا، با ثروت زیاد، با برخوردارى از امکانات فراوان زندگى و با پیشرفت علمى، دچار یک فقر معنوى و تهیدستى وحشتآورِ اخلاقى است که چنین جنایات و فجایعى در آن رخ مىدهد، و این، پیامد دور ماندن از معنویّات است. چطور مىشود که یک مادر، بهخاطر یک شهوت زودگذر و برآمدن یک
خواستهى حقیر، فرزندان خود را به قتل مىرساند؟! جامعهى مادّى، اسیر چنین فجایعى است. لذا شما مىبینید در جوامع مادّى، که در مادیّات غرق شدهاند و معنویّات را فراموش کردهاند، بزرگترین فجایع، وجدانها را تکان نمىدهد و به حرکت درنمىآورد؛ مگر در جلوِ چشمشان اتّفاقى بیفتد، تا حرکت زودگذرى پدید آید و بعد هم فراموش شود. الان در قبالِ وقایعى که در بوسنى هرزگوین اتّفاق مىافتد (همین نسلکشى و ورود مغولوارِ نیروهاىِ صرب به شهر سربرنیستا که معالاسف در حدّ اعلاى فاجعهآفرینى، در آن جا، در مقابل چشم دولتها و ملتهاى مادّى غرب، اتفاق مىافتد) هیچ عکسالعملى مشاهده نمىشود. ادّعا مىکنند که از نقض حقوق بشر در منطقهاى از دنیا ناراحت مىشوند! آیا این راست است؟! آیا کشته شدن هزاران زن و کودک و در معرضِ قتلِ عام قرار گرفتن یک شهر چند هزار نفرى و ویرانه شدن خانهها و آواره شدن خانوادهها، نقض حقوق بشر نیست؟! هر کس مىخواهد دروغ بودنِ ادّعاهایى را که نسبت به طرفدارى از حقوق بشر در امریکا و در بعضى کشورهاى دیگر مىشود به رأىالعین ببیند، به همین قضایاى سربرنیستا و سارایوو و شهرهاى دیگر نگاه کند. هر کس مىخواهد ناتوانى شوراى
امنیت را که به اصطلاح براى امنیت ملتها به وجود آمده است، مشاهده کند، به سربرنیستا و این حوادث فاجعهآمیز نگاه کند. بیانات در دیدار جمعی از روحانیون اگر تاریخ را نگاه کنید، مشاهده خواهید کرد که دُعات بنىعبّاس، وقتى به اطراف عالم اسلام مىرفتند، از خون حسینبنعلى علیهالسّلام و شهادت آن بزرگوار و انتقام خون فرزند پیغمبر و جگر گوشه فاطمهى زهرا علیهاسلام، مایه مىگرفتند تا بتوانند تبلیغات خودشان را به راه بیندازند. مردم هم قبول مىکردند. حتّى - آنطور که در ذهنم هست - لباس سیاهى که شعار بنىعبّاس بود، به عنوان لباس عزاى امام حسین انتخاب شد و بعدها هم در زمان حکومت پانصد سالهى بنىعبّاس، همواره لباس رسمى آنها، لباس سیاه بود. لباس سیاه، براى اوّلین بار به مناسبت عزادارى امام حسین استفاده شد. آنها مىگفتند: «هذا حداد آل محمّد» صلّىاللَّهعلیهوآله. یعنى این لباس عزاى ذریّهى پیغمبر است. اینگونه شروع کردند و آن تحوّل را به راه انداختند. البته منحرف شدند و خود آنها هم دنبالهى کار بنىامیّه را پیش بردند. اینها تأثیرات عاشورایى است. در طول زمان نیز همینطور بوده است. آنچه در زمان ما اتّفاق افتاد، از همهى اینها
بالاتر بود. یعنى در عصر تسلّط ظلم، کفر و الحاد بر سرتاسر عالم؛ در عصرى که عدالتْ خلاف قانون و ظلمْ قانون و مقررّاتِ بینالمللى شده است، حق به حکومت رسید. اینکه شما مىبینید ابرقدرتها زورگویى مىکنند و مىخواهند نظام جدیدى را بر دنیا حاکم کنند - که البته همان نظام قبلى هم نظام حاکمیّت ابرقدرتها بود - این، همان سلطهى ظلم است. براى هر آنچه در دنیا ظلم، حقکشى و تبعیض مىشود، اسمهاى قانونى مثل «حقوق بشر»، «دفاع از ارزشهاى انسانى» و از این قبیل مىگذارند. بدترین نوع سیطرهى ظلم این است که ظلم به اسم عدل و ناحق به اسم حق، بر دنیا مسلّط شود. در چنین زمانى، ناگهان به برکت عاشورا، حجاب ظلمت شکافته و خورشید حقیقت آشکار شد. حق، به قدرت و حکومت رسید. اسلام که همهى دستها سعى مىکردند آن را منزوى کنند، در وسط عرصه، خودش را مطرح کرد و دنیا مجبور شد که حضور اسلامِ راستین و ناب را در شکل حکومت جمهورى اسلامى بپذیرد. شروع نهضت پانزده خرداد هم به برکت عاشورا بود. امسال بعد از گذشت سى و دو سه سال از حادثهى پانزده خرداد، مثل آن سال اوّل، دوباره خرداد با محرّم همزمان و مقارن شده است. بیانات در دیدار کارگزاران نظام مردم ما، در
مقابل استکبار، امریکا و تهدید، ایستادند. آن وقت که دو بلوک شرق و غرب، علیه جمهورى اسلامى دست به دست هم داده بودند، مردم ایستادند و به زانو در نیامدند؛ بلکه دشمن را به زانو درآوردند. امروز هم در مقابل تهدیدهاى امریکا، توطئهها و حیلهگریهاى دشمنان گوناگون و نفاق چهرههایى که سعى مىکنند خودشان را طرفدار حقوق بشر نشان دهند - در حالى که ضد حقوق بشر و اصل تروریسمند - ایستادگى مىکنند و به فضل الهى، در مقابل این تبلیغات خصمانه و معارضهها، پیروز هم خواهند شد. اینها به برکت ولایت است. این روحیه را، ولایت در جامعه و یک یک دلهاى ما تزریق کرده است. بیانات در خطبههاى نمازجمعه یکى از اساسىترین پدیدههاى مربوط به انقلاب اسلامى - که شاید نسبت به کمتر حادثهاى در دنیا، این پدیده به این شدت وجود داشته باشد - مسألهى تبلیغات و شایعه سازى علیه جمهورى اسلامى است. برادران و خواهران! قدرتهاى مخالف با اسلام و انقلاب اسلامى، مانند دولت امریکا، دولت انگلیس، صهیونیستها - البته صهیونیستها و دولت غاصب اسرائیل، ابزار دست امریکا هستند و امریکا، این دولت غاصب را اصلا براى انجام کارهاى خود در خاور میانه گذاشته است - و نیز خبرگزاریها و
رسانههاى ارتباط جمعى وابسته به آنها، از روز اول انقلاب تاکنون، با حجم زیاد و کیفیت بالا، به تبلیغات علیه جمهورى اسلامى پرداختند و هر چه به دهنشان آمد، گفتند و مىگویند. مثلا موضوع تضییع حقوق بشر که ممکن است عدهاى در دنیا آن را واقعا باور کنند، از جعلیات همینهاست. مىگویند: «حقوق بشر در ایران، تضییع مىشود.» وقتى مىگوییم «دلیلش را بگویید و مثال بیاورید»، فهرستى ارائه مىدهند و مىگویند: «شما اینها را اعدام کردهاید.» اینها چه کسانى هستند؟ قاچاقچیان هروئین و مرفین. یعنى محکومین به اعدام که یک بار اعدام برایشان کم است و اگر مىشد بیش از یک بار اعدامشان کنند، جا داشت. آیا این نقض حقوق بشر است؟! مىگویند: «ایران تروریست است.» وقتى مىپرسیم «به چه دلیل مىگویید ایران تروریست است و تروریسم را صادر مىکند؟» مىگویند: «ببینید در فلسطین و لبنان، مردم چه مىکنند!» خوب؛ این به ایران چه ربطى دارد؟! البته در این شکى نیست که یک عده انسان، در فلسطین و لبنان بیدار شدند و از انقلاب اسلامى الهام گرفتند. همان عده مىگویند: «چرا شما اسرائیل غاصب، صهیونیستهاى بىوطن و دولت جعلى غلط اسرائیل را آوردید و بر لبنان و فلسطین مسلط
کردید؟» این موضوع، به ایران چه ربطى دارد؟! آیا اگر عدهاى از میهنشان دفاع کنند، به معنى تروریسم است و این به اصطلاح تروریسم را ایران صادر کرده است؟! ببینید این حرف و ادعا، چقدر مسخره است! چنین حرفهایى را شایع مىکنند؛ به سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر مىبرند؛ بعد روزنامهها و مجلات و رادیوها و تلویزیونها، به انتشار آن مىپردازند. یک مدت که خسته شدند، دست نگه مىدارند و باز بعد از یک ماه دیگر، همان حرفها را دوباره، سه باره و چهارباره تکرار مىکنند! از اول انقلاب تاکنون، همین حرفها مطرح است و البته یک عده آدم سادهلوح هم باور مىکنند. بیانات در دیدار کارگزاران نظام آنچه که مستکبران عالم و در رأس آنها امریکا از کشورهاى در حال توسعه و جهان سوم و غیره مىخواهند، آن است که دستگاههاى حاکم بر این کشورها، در بست تسلیم سیاستهاى امریکا باشند. اگر چنین حکومتى بر کشورى حاکم بود، هر عیب و علتى در آن کشور باشد، براى آنها قابل قبول است و حرفى از عدم رعایت حقوق بشر در آن کشور نمىزنند. حتى اگر آن کشور یک مجلس صورى قانونگذارى هم نداشته باشد، نمىگویند اینجا دمکراسى نیست؛ نمىگویند اینجا حکومت خانخانى و فامیلى است؛
نمىگویند اینجا حقوق بشر تضییع و پایمال مىشود. معیار درنظر آنها تسلیم و سرسپردگى و دست بسته بودن حکومتها و دولتها در مقابل امریکاست. اگر این امر حاصل شود، آن کشور و دولت و مسؤولان، از نظر دولتمردان امریکا مردمانى قابل قبول و بىاشکالند. دیگر نه لازم است فشارى بر آنها وارد آید و نه تبلیغاتى علیهشان انجام شود. اما اگر کشورى داراى دولت مستقل و حکومت متکى به مردم بود؛ عقاید و فرهنگ خودش برایش معتبر بود؛ مصالح ملتش برایش معیار و ملاک بود؛ مواضع خود را از روى اعتقاد و نه به خاطر فشار این و آن، خود اتخاذ مىکرد، این کشور از نظر آنها مردود است. حتى اگر بهترین نوع دمکراسى، بهترین مجلس مقننه و بهترین دولت مردمى را هم داشته باشد، آن را به نداشتن اینها متهم مىکنند. این موضع دستگاههایى مثل دولت امریکاست که امروز مدعى رهبرى جهانند. آیا این دولتها با این بینش تنگنظرانه و این برخورد عنادآمیز نسبت به کشورها و ملتها، لایق و شایستهى رهبرى جهانند؟! جرم جمهورى اسلامى از نظر مستکبرین عالم این است که به اسلام، به استقلال و به مصالح ملت خود پایبند است. برادران و عزیزان من! رمز قدرت جمهورى اسلامى این است. رمز اینکه تا امروز
نتوانستهاند ضربهى قاطعى بر جمهورى اسلامى وارد کنند، همین است. فشار ایجاد کردند، خباثت کردند، ایذاء کردند، کارهاى ناجوانمردانه انجام دادند، حتى فعالیتهاى تروریستى در داخل کشور را سازماندهى کردند، از تروریستهایى که علیه جمهورى اسلامى فعالیت مىکردند، با زبان، عمل و با سکوت رضایتآمیز حمایت کردند، آن واقعهى ددمنشانه را در مشهد به وجود آوردند و دولتهاى مدعى حقوق بشر و مخالف با تروریسم، کلمهاى در محکومیت آن سخن نگفتند. وضعیت این دولتها چنین است. با همهى اینها، جمهورى اسلامى به فضل پروردگار با قدرت و سربلندى، در سطح عالم راه افتخارآمیز خود را ادامه مىدهد. رمز قدرت ما تمسک به اسلام است. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم چندى پیش، رؤساى هفت دولت صنعتى جهان، نشستند، ریش جنباندند و راجع به تروریسم حرف زدند. آیا شما نمىدانید که امروز مظهر تروریسم کیست؟! آیا شما انصاف دارید؟! آیا شما از افکار عمومى جهان، اندکى ملاحظه دارید؟! آیا شما که اینقدر مدّعىِ حقوق بشر هستید، انسانها را داراى عقل و تشخیص مىدانید؟! امروز مظهر تروریسم دولتى و دولت تروریست در دنیا کیست؟ آن دولتى که هر روز به لبنان حمله مىکند و به کشتار و
آدمربایى مىپردازد کیست؟ کیست که دولتش، از اوّل براساس ترور، ایجاد وحشت و کشتار و قتل عام به وجود آمده است؟ آیا غیر از دولت اسرائیل، دولت دیگرى هم هست که از این ویژگیها برخوردار باشد؟ دنبال تروریسم دولتى مىگردید؟ بفرمایید: اسرائیل! چرا در مقابل اقدامات تروریستىِ این دولت ساکت مىمانید و حتّى از آن حمایت مىکنید؟! چرا دروغ مىگویید؟! دولت غاصبِ اسرائیل، بلایى جهانى است. بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) به جمهورى اسلامى تهمت مىزنند و مىگویند حقوق بشر را رعایت نمىکند. مقصود آنها همان اجراى حدود اسلامى است؛ چون ما حدود اسلامى را اجرا مىکنیم. قرآن مىگوید: «و تلک حدود اللَّه و من یتعدّ حدود اللَّه؛» هر کس از حدود الهى تعدّى کند، مورد تهدید پروردگار قرار گرفته است. حدود، حدودِ الهى است. ما نصِّ قرآن و متن آن را بر فراوردههاى ذهن قاصرِ حقوقدانان غربى که براى خودشان معارفى را خلق و اختراع کردند و آن را پیشرفتهتر از معارف ادیان الهى مىدانند، مقدّم مىشماریم. حدودِ الهى مقدّم است. راه اصلاح جامعه، اجراى حدود الهى است. ممکن است ما در این مورد کوتاهیهایى داشته باشیم؛ اما حرکتمان قطعاً به سمت اجراى
کامل حدود پروردگار است. حدود، حدودِ قرآنى است. بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان و پرسنل ارتش قدرتمندان امریکا، سادهلوحانه و ابلهانه - البته به خیال خودشان - فکر مىکنند رئیس دنیایند! حرف زدن آنها به گونهاى است که گویى مدیر کل همهى کرهى زمینند! یک عده هم از روى ترس و ضعف نفس «بله قربان» گوى آنها شدهاند. امروز هم جمهورى اسلامى، با کمال قدرت در مقابل امریکا ایستاده است و به قدرتمندان امریکایى مىگوید: مگر شما که هستید؟! اگر قدرت و دولتى قوى هستید، بروید مملکت خودتان را اداره کنید! اگر راست مىگویید، بروید ناامنى را از خیابانهاى «نیویورک» و «واشنگتن» و «لوسآنجلس» برطرف کنید! اگر راست مىگویید، بروید تبعیض نژادى و هزم فجیع حقوق بشر را که هنوز هم بین سیاه و سفید وجود دارد، اصلاح کنید! به شما چه مربوط است که در امور دنیا دخالت مىکنید؟! بیانات در خطبههاى نماز عید فطر قضیهى دوم، فاجعهى خونین حرم ابراهیمى است. در این ماجرا اسرائیل مىبایست شدیداً محکوم مىشد. بایستى محاکمه مىگردید و مجبور مىشد مجازاتهایى را تحمّل کند. این کارها را بایستى سازمان ملل مىکرد و نکرد. شوراى امنیت هم در این قضیه به وظیفهى خود
به هیچ وجه عمل نکرده است. علّت را در چه مىبینیم؟ در نفوذ قدرتهاى بزرگ، و در رأس آنها نفوذ امریکا بر شوراى امنیت و بر شخص دبیرکل! این، نظر نظام جمهورى اسلامى و نظر ملت ایران است. ما با کسى دشمنىِ خاصى نداریم. مابه مقامات جهانى، برحسب شأن و موقعیتشان، احترام مىگذاریم. دبیرکلِّ قبلى سازمان ملل، مکرّر به ایران آمد. در آن زمان، رئیس جمهور، رئیس مجلس و مسؤولین وزارت خارجه، از او احترام و تکریم کردند. اگر دبیرکل به وظایف خود عمل کند، ما او را احترام مىکنیم. اما به نظر ما و به نظر ملت ایران، دبیر کلّ فعلى سازمان ملل به وظیفهى خود عمل نکرده است. این حرکت زشت اخیر که کمیسیون به اصطلاح حقوق بشر سازمان ملل انجام داد و در اقدامى مفتضحانه، جمهورى اسلامى را متّهم کرد، از همین قبیل است. جلو چشمشان، اسرائیلیها صدها نفر مسلمان نمازگزار را به خاک و خون مىکشند و بیش از هفتاد نفر را مىکشند، اما آنها را محکوم نمىکنند! بیانات در خطبههای نمازجمعه فاجعهى تهاجم دشمن صهیونیست به حرم شریف ابراهیمى، آنقدر بزرگ و دردناک است که با چند جمله نمىشود دربارهى آن سخن گفت و حقش را ادا کرد. به نظر ما، دولت غاصب، مستقیما مسؤول این
فاجعه است و حامیان دولت غاصب هم، در این قضیه مسؤولند. در رأس حامیان دولت غاصب، امریکا قرار دارد که در طول سالهاى متمادى، همیشه و در همه جا از صهیونیستها دفاع کرده است. هرجا مشکلى براى صهیونیستها پیدا شد، فورا امریکا سینه سپر کرد. یهودیان امریکایى و سرمایهداران بزرگ، هرکارى خواستند، به وسیلهى قدرت، پول و نفوذ سیاسى امریکا، در دنیا براى این غدهى سرطانى که در دل ملتهاى اسلامى به وجود آمده است انجام دادند. در قضیهى اخیر، آیا اینها مقصر و مسؤول نیستند؟ بىشک، هستند. چنانکه دیگر همپیمانان اسرائیل و کمک کارهاى او نیز در این قضیه مسؤولند. رسانههاى عمومى جهانى هم که حق این مسأله را ادا نکردند، مسؤولند. سازمانهاى حقوق بشر، بهویژه «کمیتهى حقوق بشر سازمان ملل» نیز مسؤولند. سازمانهاى کوچک و بزرگى که با عناوین گوناگون در دنیا وجود دارند و کمین کردهاند تا اگر در گوشهاى از جهان، در کشورى که با امریکا میانهى مناسبى ندارد، مسألهاى پیدا شد، فورا در بوقهایشان بدمند که «نقض حقوق بشر شد»، چرا خفقان گرفتهاند؟! دولت غاصب خبیث و صهیونیستهاى دشمن بشر، صدها فلسطینى را در حال سجده و با دهان روزه به خاک و خون مىکشند. دهها
نفر را مىکشند و صدها نفر را مجروح مىکنند. بعد هم که مردم عصبانى و داغدار که دلشان سوخته است، در خیابان مشتها را گره مىکنند، سربازان اسرائیلى، یکى یکى فرزندان مردم را هدف مىگیرند و نابود مىکنند. اما سازمانهایى که حافظ حقوق بشرند، خفقان گرفتهاند و هیچ نمىگویند! حداکثر این است که گفته مىشود: فلان سازمان محکوم کرده است! «محکوم کرده است» یعنى چه؟! اینکه کلمهاى در محکومیت گفتهاند، به چه درد فلسطینیها مىخورد؟! سازمانهایى که مدعى حقوق بشرند، اگر راست مىگفتند، بایستى همه قیام مىکردند. بایستى در دنیا غوغا مىکردند. بایستى دولت اسرائیل را محاصره مىکردند. بایستى به حامیان اسرائیل، اولتیماتوم مىدادند و تهدیدشان مىکردند که «حق ندارید به این دولت خونریز فاسق جنایتکار کمک کنید.» اما هیچ یک از این کارها، انجام نگرفت. دولتهاى عرب هم متأسفانه کوتاه آمدند. مذاکرات را کاملا و باطنا که قطع نکردند، هیچ؛ حتى عزاى عمومى هم اعلام نکردند! واقعا که خیلى کوتاهى و تقصیر کردند! پیام درپی حمله وحشیانه صهیونیست ها به مسلمانان فلسطین حملهى شقاوتآمیز صهیونیستها به صفوف نمازگزاران در شهر اشغالى الخلیل که دهها کشته و صدها
زخمى بر جاى نهاد، یکى از آن جنایتهاى نمونهیى است که منحصرا دست ظلم و تعصب صهیونیستها مانند آن را همواره پدید آورده و متناسب با شقاوت و خباثت غصب کنندگان فلسطین است. این فاجعهى دردناک یادآور کشتارهاى دست جمعى دیگر صهیونیستها در طول دوران اشغال است با این فرق که امروز این جنایت بزرگ در برابر چشم همهى مردم دنیا واقع مىشود. آیا وجدانهاى بىاعتنا به آنچه در خانه فلسطینیان بر سر آنها مىآید با این حادثه بیدار خواهند شد؟ آیا مدعیان صلح دروغین با دشمن غاصب پى به اشتباه خود خواهند برد؟ آیا مجامع و دولتهاى داعیهدار حقوق بشر که سالهاست بزرگترین نقض حقوق یک ملت در فلسطین را ندیده گرفتهاند، این بار به سکوت شرمآور خود خاتمه خواهند داد و به گناه خود در گذشته اعتراف خواهند کرد؟ آیا دولت امریکا خواهد پذیرفت که در خون بیگناهان فلسطین شریک است زیرا همواره بىقید و شرط از دولت صهیونیستى حمایت کرده است یا اینکه این بار هم همه از کنار این حادثه تکاندهنده خواهند گذشت بىآنکه به ابعاد آن توجه کنند و معناى عبرت آمیز آن را بفهمند؟ همانطور که از فاجعهى بزرگ این دوران در بوسنى و هرزگوین تغافل کردهاند؟ اما ملت فلسطین بىشک
عبرت لازم را از آن خواهد گرفت امروز یک بار دیگر این حقیقت تلخ براى آن ملت مظلوم آشکار شد که در خانه خود مجبور است مبارزه کند تا بتواند در آن زندگى کند. آشکار شد که صهیونیستها علیرغم اظهارات نزاکت آمیز بعضى از سرانشان همان وحشىهاى نژادپرست و متعصب پنجاه سال قبلند. و اگر اندک فرصتى یا بهانهیى پیدا کنند شقاوتآمیزترین ضربات را بر مسلمانان صاحبخانه وارد خواهند کرد. بر دیرباورترین افراد فلسطینى نیز ثابت شد که رژیمهاى استکبارى که این همه دم از امنیت صهیونیستها مىزنند، کمترین اهمیتى به امنیت مسلمانان فلسطینى نمىدهند وگرنه ارتش اسرائیل جرأت نمىکرد صفوف مقدس نمازگزاران را چنین قتل عام کند. فلسطینىها با مسلح شدن و ضربه زدن به منافع دولت غاصب است که مىتوانند حق حیات و حق زندگانى در خانه خود را بدست آورند. این است عبرت حادثهى صبح جمعهى الخلیل. دولتها و ملتهاى مسلمان نیز مسؤولیتى بزرگ دارند. کمترین چیزى که دولتهاى مسلمان مىتوانند مطالبه کنند تحویل دادن قاتلین و همکارانشان در ارتش صهیونیست، به فلسطینیان مسلمان براى اجراى قصاص شرعى و عزل فرماندهان آن ارتش است. البته علاج نهایى منحصربهفرد خلع ید از صهیونیستهاى
غاصب و تحویل فلسطین به فلسطینیان از هر مذهب و ملت است. اینجانب ضمن عرض تسلیت به ملت مظلوم فلسطین به ویژه کسان شهداى این حادثه از خداوند متعال غفران درگذشتگان و شفاى مجروحان روزهدار و اصلاح حال مسلمین و حل عادلانهى مسأله فلسطین را مسألت مىکنم و از همگان درخواست مىکنم که این قضیه را با همهى توان خود دنبال کنند. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم ملتها، در همه جاى دنیاى اسلام، دلشان براى همکیشانشان مىتپد؛ اما ملتها، با کمک دولتها مىتوانند راه بیفتند و اعلام وجود کنند. در جاهاى دیگر، اجازه داده نمىشود؛ یا خیلى به ندرت و کم. در اینجا دولت خودش پیشاپیش مردم، در این راهها حرکت مىکند. لذا با ما مخالفند. همهى کسانى که در قضیهى فلسطین و در توطئه علیه فلسطین سهیمند، با حرکت ملت و دولت ایران به نفع مردم فلسطین، مخالفند. همهى جلّادانى که دستشان تا مرفق در خون مردم بوسنى هرزگوین فرو رفته است و این روزها باز نام آن ملت مظلوم تکرار مىشود با این حکومت مخالفند. چرا؟ چون جلوِ ملتهاى دنیا و دولتهاى مسلمان حرکت مىکند و مىگوید: «بیایید به این ملت مظلوم کمک کنید.» کجایند کسانى که ادّعاى بشریت دارند نمىگویم:
طرفداران حقوق بشر. آنکه سرشان را بخورد! چه حقوق بشرى؟! دروغ مىگویند! و مىببینند که صربها و کرواتهاىِ متعصّبِ قومپرستِ ضدّ انسان و ضدّ احساسات بشرى، یک ملت را این همه مرد و زن و کودک را آن طور تار و مار مىکنند؟! بیانات در مراسم صبحگاه مشترک یگانهای زمینی، هوایی و دریایی سپاه قدرتمندان عالم، بر پایهى بىعدالتى و زور، قدرتهاى خودشان را بنا کردهاند و از آنجا، با بلندگوهاى قوىاى که در اختیار دارند، به ریش بشریت مىخندند. همهى حقایق را، حقوق بشر را، عدالت را، انسانیت را، مسألهى جوانان و مسألهى زن را مسخره مىکنند. بشریت در سطح عالم میلیاردها انسان؛ که از این میلیاردها، بخش بسیار مهمى هم در خود همان کشورهاى غربى زندگى مىکنند زیر فشار این نظام باطل و غلط، جان مىدهند. به هرکس هم مىرسند، مىگویند: «بیایید جزو ما شوید!» یعنى «شما هم بیایید مثل ما، به ریش بشریت بخندید؛ حقایق را ندیده بگیرید؛ تزویر را بپذیرید.» اینها زور و تزویر را با هم مخلوط کردهاند. البته سلاح علم را هم در اختیار گرفتهاند. این هم حقیقت تلخى است. چه کسى باید در مقابل این حرکت ظالمانه و خباثتآمیز که مربوط به یک دولت و دو دولت هم
نیست، بلکه مربوط به یک حرکت بسیار خطرناک در سطح عالم است که از دهها سال پیش و شاید بشود گفت از دو، سه قرن پیش آغاز شده است، بایستد؟ کدام انسانها؟ انسانهاى استوار و نیرومند و مجهز به سلاح عقل و حکمت و دین؛ مجهز به سلاح منطق و استدلال و مجهز به سلاحهاى رایج روز که براى زدودن خارهاى سر راه به آنها نیاز دارند. و شما آن مجاهدان فى سبیلالله هستید که خواستید همهى اینها را با هم داشته باشید و صحنهى این میدان و لباس نظامى شما مظهر آن است. بیانات در دیدار کارگزاران نظام یک عدّه رفتهاند فلسطین را غصب کردهاند و به غصب فلسطین هم اکتفا نکردهاند. مسلمانان فلسطینى را در طول چهل و چند سال، مرتباً زیر فشار قرار دادهاند و آوارگى و کشتار و تحقیر و تذلیل به وجود آوردهاند. این، یک منکر واضح است. کیست، که اگر کسى به خانهى شما وارد شود و بر سرِ شما بزند، او را تخطئه نکند؟! ظالم را باید تخطئه کرد. امروز شما ملاحظه بفرمایید: قدرتهاى اروپایى، امریکا و نوکرهایشان؛ آنهایى که ریششان دست این قدرتها و شانهشان زیر بار آنهاست؛ حکومتهایى که به انگشتِ امریکا بر سرِ کار آمدهاند و با ملتهاى خودشان ارتباطى ندارند، همه دست به دست هم
دادهاند تا کار این ظالمى را که با این وضوح این ظلم را کرده است و ادامه مىدهد، تصویب کنند. از آن طرف جوانان مسلمانانِ به ستوه آمدهى جان به لب رسیدهى فلسطینى و لبنانى، وقتى با این ظالم و ستمگر، جهادى مىکنند که در نظر همهى عقلاى عالمْ یک عمل ممدوح است، از اطراف صدا بلند مىشود که «اینها تروریستند؛ اینها ظالمند! چرا کشتید؟! چرا زدید؟! چرا تسلیم نشدید؟! چرا سازش نکردید؟!» دیگر از این بالاتر فساد در این دنیا نمىشود! فساد یعنى این! «ما ملئت ظلماً و جوراً» یعنى این! یک عدّه در اروپا در «یوگسلاوى» سابق جمع شدند و یکعدّه مردم همین منطقه مردم بوسنى هرزگوین را که مال آنجایند، اهل آنجایند، نه مهاجرند، نه خودشان، بلکه دهپشتشان، مردمى هستند مال همان سرزمین و از همان نژاد، محاصره کردند، بمب روى سرشان ریختند، زندگىشان را ویران کردند، خودشان را بیرون کردند، هزاران نفر از آنها را کشتند، اموالشان را غارت کردند، در اردوگاهها بدترین بلاها را بر سرشان آوردند و حتّى به نوامیسشان تعرّض کردند؛ آنوقت همین آقایان مدّعیان دفاع از حقوق بشر و حقوق زن و حقوق حیوانات و حقوق کودکان و از این دروغها که در دنیاى امروز رایج است،
نشستند تماشا کردند! به تنها کارى که دست زدند، این بود که منطقه را محاصره کردند تا سلاح به اینها نرسد! بیانات در مراسم تنفیذ حکم ریاستجمهوری کشورهاى مقتدر دنیا تلاش مىکنند که زبان خودشان را در دنیا رایج کنند؛ چون زبان، بزرگترین رقم یک ملت و کانال عمدهى انتقال فرهنگ اوست، که لباس، آداب، دین، عقاید و باورهاى اجتماعىاش را منتقل کند. امروز قدرتهاى جهانى، حتى با زور نظامى، مىخواهند فرهنگ خودشان را منعکس و منتقل کنند. امریکاییها به شیوهاى که در مورد دولت و حکومت و نظام اجتماعى و اقتصادى قائلند، به اینجا و آن جاى دنیا لشکرکشى مىکنند. یعنى این طغیان نفوذ نامشروع فرهنگ بیگانه، به اینجاها هم مىرسد؛ البته تحت نامهاى موجه مثل «حقوق بشر». کسى نیست به امریکاییها بگوید که «کجاى دنیا با سیاهان آن طور عمل مىکنند که شما مىکنید؟ کجاى دنیا چند صد نفر آدم را از مرد و زن و کودک، در یک ساختمان، زنده زنده مىسوزانند و آتش مىزنند؟ هرجا اینطور بود، آنوقت اعتراض کنید که «حقوق بشر، نقض شده است.» در امریکا، این کار شد. ما در جاى دیگر، اینگونه کارها را سراغ نداریم. صهیونیستها هم که خشنترین مردم دنیا هستند، با حمایت
امریکاییها این حرکت را مىکنند. بیانات در خطبههاى نمازجمعه در باب خصومت دشمنان استکبارى ما و شیوههاى دشمنى آنها با جمهورى اسلامى و انقلاب، سخن زیاد گفتهایم و مطالب براى مردم خود ما و شاید بسیارى از ملتهاى علاقهمند به انقلاب و جمهورى اسلامى، روشن است. فقط همین اندازه لازم است تأکید کنیم که در رأس این خصومت و دشمنى با اسلام، بیدارى اسلامى و نیز جمهورى اسلامى، رژیم امریکا و کسانى که به آن رژیم چه در کشورهاى پیشرفتهى دنیا و چه در میان کشورهاى عقبافتادهى عالم وابستهاند، قرار دارند. علّت این خصومت هم روشن است: چون انقلاب اسلامى، جمهورى مستقلّى را بر پایهى اسلام بنیان گذاشت، به نفوذ امریکا در این کشور پایان داد و شاید در بسیارى از مناطق جهان، چنان نفوذى را به خطر انداخت. البته امریکا و قدرتهاى استکبارى، در گذشته، به صراحت این دشمنى را مگر در مواردى نادر ابراز نمىکردند؛ اما امروز صریحاً دشمنى خودشان را با جمهورى جوان ما، با انقلاب اسلامى و با نهضت بیدارى اسلام، بیان مىکنند و به آن مباهات و تصریح مىنمایند. آنچه براى ما مهمّ است نکتهاى است که امروز مىخواهم دربارهى آن مقدارى صحبت کنم. ما دربارهى علّت
این دشمنى، نباید دچار اشتباه شویم. خود آنها علّت دشمنىِ ریشهدارشان را با اسلام انقلابى و با نظام جمهورى اسلامى، مسائلى ذکر مىکنند که به نظر ما، خلاف واقع است. واقعیت غیر از آن است که آنها مىگویند. آنها چنین وانمود مىکنند که گویا نظام اسلامى، طرفدار تروریسم و مخالف با دمکراسى است، یا رعایت حقوق بشر را نمىکند، یا از نهضتهاى اسلامى در کشورهاى دیگر پشتیبانى مالى یا پشتیبانى تسلیحاتى به عمل مىآورد. ما عرض مىکنیم: آنچه که آنها در بیان علّت دشمنى و کارشکنیها و روشهاى خباثتآمیز خود با نظام اسلامى ذکر مىکنند، خلاف واقع است. آنها خودشان هم مىدانند که واقعیت غیر از آن چیزى است که بیان مىکنند. چگونه کسى مىتواند نظام جمهورى اسلامى را به مخالفت با دمکراسى و حاکمیت مردم متّهم کند؛ در حالى که لااقل در میان کشورهاى این منطقه، هیچ کشورى مانند ایران در نظام جمهورى اسلامى وجود ندارد که به آراى مردم و حضور مردم و دخالت مردم و انتخابات آزاد، این قدر توجّه نشان داده باشد. ناظران خارجى، در هیچ یک از کشورهاى منطقه، چنین چیزى را ندیدهاند. ملت ما هم قبل از دوران جمهورى اسلامى، هرگز چنین فضاهایى را تجربه نکرده بود. در چند
روز آینده، انشاءاللَّه ملت ما در انتخابات ریاست جمهورى شرکت خواهد کرد، که انشاءاللَّه در پایان عرایضم، نکته و توصیهاى را در این خصوص به شما عرض خواهم کرد. از اوّلِ انقلاب تاکنون به آراى مردم و دخالتشان در سرنوشت کشور، توجّه شده است و این چیزى است که از نظر کسانى که جمهورى اسلامى را متّهم به نادیده گرفتن دمکراسى مىکنند، پوشیده نیست. جمهورى اسلامى را به حمایت از تروریسم متّهم مىکنند. این هم خلاف واقع است. خودشان هم مىدانند که خلاف واقع است. واقعیت این است که نظامى که امروز در دنیا حامى تروریسم است، رژیم ایالات متّحده امریکاست. حمایت از رژیم تروریست صهیونیستى در کشور غصب شدهى فلسطین، بزرگترین حمایت از تروریسم است. روشهاى خود امریکاییها، یعنى دخالتشان در کشورها، ربودن افراد و اشخاص مخالف، کشتن افراد، دخالت سازمان جاسوسى سیا در کشورهاى مختلف و ایجاد کودتاهاى نظامى و از بین بردن حکومتها و دولتهاى ضعیفى که امریکا با آنها مخالف بوده است، همه از قلمهاى درشت تروریسم است. با این وضع، خیلى روشن است که اگر امریکا، جمهورى اسلامى را متهم به تروریسم کند، خودش هم مىداند که این ادّعایى کذب و سخنى خلاف واقع است. یا در
موضوع نقض حقوق بشر، خودِ آن دولتها و از جمله رژیم امریکا، که جمهورى اسلامى ایران و هر نظام اسلامى را در هر جا که بخواهد به وجود بیاید یا به وجود آمده باشد به نقض حقوق بشر متّهم مىکنند، مىدانند که قلمهاى درشت نقض حقوق بشر، در نزدِ خودِ آنهاست. در نظام اسلامى، حقوق انسان از همه جا بیشتر رعایت مىشود و نظام جمهورى اسلامى، به فضل پروردگار این را نشان داده است. امروز هم در مقابل چشم همهى کسانى که مىتوانند قضایا را بىطرفانه و منصفانه نگاه کنند، این معنا روشن و واضح است. بنابراین، آنچه که دشمنان جهانى اسلام و نهضت اسلامى و بیدارى اسلامى، به عنوان علل و دلایل دشمنى خودشان مىشمارند، سخن بىجا و بیهودهاى است. خودِ آنها هم این را مىدانند. جالب اینجاست که بسیارى از همین رجال و شخصیتهاى سیاسى که در کشورهاى غربى چه امریکا و چه بعضى از کشورهاى اروپایى جمهورى اسلامى و مسلمانان را با تهمتهاى ناروا، متّهم به نقض حقوق بشر مىکنند، چند صباحى که مىگذرد و دوران مسؤولیت و ریاستشان به سر مىآید، ناگهان معلوم مىشود که مثلاً با مافیا مرتبط بودهاند یا در فلان معاملات قاچاق سلاح و یا در فروش مواد سلاحهاى شیمیایى دخالت
داشتهاند! مثلاً در فروش مواد شیمیایى به عراق و کشتار مردم حلبچه، خودشان دخالت داشتند و آن را تصویب یا تسهیل کردند. چه کسانى؟ همین کسانى که دهان باز مىکنند و بهخلاف حقیقت و واقعیت سخن مىگویند و مسلمین و اسلام و ملتهاى حقطلب و جمهورى اسلامى را متّهم مىکنند! گذشت زمان نه زمانهاى بسیار طولانى؛ بلکه زمانهاى کوتاه ثابت خواهد کرد که خود آنها به آن چیزى که تهمت آن را به مردمان و دامنهاى پاک مىزدند، آلوده بودهاند. پیام به کنگره عظیم حج تبلیغات مدرن و داراى پوشش جهانى، بىشک کارآمدترین حربهى استکبار است. امروز تعداد رسانههاى صوتى و تصویرى و مطبوعاتىیى که بیشترین تلاش خود را وقف دشمنى با اسلام کردهاند، بسیار زیاد و همچنان رو به افزایش است. کارشناسانى مزدور، فقط سرگرم ساختن و پرداختن مطلب و خبر و تحلیل، براى گمراه کردن ذهن مستمعان خود و معرفى نادرست و ترسیم زشت از نهضت اسلامى و شخصیتهاى بزرگ اسلامىاند، و جمهورى اسلامى در سالهاى پس از پیروزى انقلاب تا امروز بىوقفه و روزافزون با چنین تبلیغات خصمانهیى مواجه بوده است. باید گفت که این ترفند نیز در مقابل حرکت اسلامى اصیل و نشأت گرفته از فطرت و نیاز، توفیق زیادى
نداشته و مقصود دشمن را برنیاورده است. گسترش موج دعوت انقلابى امام راحل عظیمالشأن در سراسر دنیاى اسلام و حضور فکر و نام و رهنمود و عکس و نشان آن بزرگوار در شرق و غرب عالم، با وجود آنهمه تبلیغ دروغ و سخن ناحق که به نیّت مخدوش کردن سیماى ملکوتى آن وارث پیامبران، گفته و پخش شدهاست، روشنترین دلیل این مدّعا است. با این همه باید اذعان کرد که عامل مهمّ در حفظ سلامت و سداد فکر ملّتهاى مسلمان، روشنگریهاى علماء و روشنفکران و نویسندگان و هنرمندان و جوانان فعّال و آگاه است. و همه بخصوص علماء متعهّد دین در این مورد وظیفهیى بزرگ بر عهده دارند. دشمن پس از پیروزى انقلاب اسلامى در ایران، همواره تا امروز سیاههیى از اتهامات را متوجه ایران اسلامى کرده است. مىبینیم که همان تهمتها امروزه به همهى نهضتهاى اسلامى در هر جاى دنیا که باشند نیز زده مىشود. تهمت تعصّب و جمود فکرى که از آن، با عنوان «بنیادگرایى» نام مىبرند، تهمت تروریسم، تهمت بىاعتنایى به حقوق بشر، تهمت ضدیّت با دموکراسى، تهمت بىاعتنایى به حقوق زنان، تهمت ضدیّت با صلح و طرفدارى از جنگ. اندکى انصاف، هر کسى را به دروغ بودن این تهمتها و بىشرمى وارد کنندگانش آگاه
مىسازد. ایران اسلامى در حالى متهم به مخالفت با دموکراسى مىشود که از پنجاه روز پس از پیروزى انقلاب کبیر اسلامى تا 14 ماه پس از آن، دو همهپرسى عمومى، که در یکى از آنها مردم ایران، جمهورى اسلامى را به عنوان نظام سیاسى کشور برگزیدند، و در دیگرى به قانون اساسى رأى دادند، و سه انتخابات که در آنها به ترتیب: اعضاى مجلس خبرگان براى نوشتن قانون اساسى، رئیس جمهور، و نمایندگان در مجلس شوراى اسلامى معین شدند، در آن برگزار شده، و تا امروز همواره انتخابات آزاد، با شرکت پرشور مردم براى تعیین رئیس جمهور و نمایندگان مجلس، در موعد قانونى خود انجام گرفته است. تهمت به تروریسم را، کسانى به ایران اسلامى مىزنند، که خود از دولت تروریست صهیونیستى بیشترین پشتیبانى را کرده و گروههاى تروریست ضدّ انقلاب ایرانى را در زیر چتر حمایت خود قرار مىدهند و حقوق بگیران آنان صدها بار در داخل ایران اسلامى بمبگذارى کرده و هزاران نفر از مردم عادى و عناصر انقلابى و مرد و زن و کودک بیگناه را به قتل رساندهاند. ضدیّت با صلح را کسانى به جمهورى اسلامى نسبت مىدهند که جنگى هشت ساله را با تشویق رژیم بعثى عراق و به دست او بر ایران تحمیل کردند و در همهى
آن مدّت، انواع کمکها را به آن رژیم که به خاطر حمله به ایران اسلامى، رژیم محبوب آنان به شمار مىرفت مبذول داشتهاند. تضییع حقوق زنان، تهمت از سوى کسانى است که شأن والاى زن ایرانى را که با حفظ حجاب و حدّ شرعى، در برترین فعالیّتهاى کشور شرکت مىورزد، نمىپسندند و ابتذال حاکم بر روابط زن و مرد و بهرهکشى ناجوانمردانه از زن در جوامع غربى را، نسخهى مطلوب در حیات اجتماعى زن مىشمرند. تهمت نقض حقوق بشر را رژیمهایى متوجه ایران مىسازند که خود قلمهاى بزرگ و حیرت انگیز پایمال کردن حقوق انسانها را مرتکب شده یا زمینهسازى کردهاند. آیا در دنیاى جدید، هرگز حقوق بشر، آنچنان که امروز در بوسنى پایمال مىشود، نقض شده است؟ آیا نقض حقوق یک ملت مانند ملت فلسطین نقض حقوق بشر نیست؟ آیا راندن دستجمعى بیش از چهار صد نفر از شهروندان فلسطینى، به بیرون از خانه و میهن خود، در برابر چشم دنیاى باصطلاح طرفدار حقوق بشر، قابل اغماض است؟ آیا سرنگون کردن هواپیماى مسافرى ایران به وسیلهى امریکا بر فراز خلیج فارس، یا بىعدالتى نسبت به سیاهان در امریکا، یا حمایت از کودتاگران در الجزائر، یا حمایت از رژیم فاسد مصر، یا زنده سوزانیدن دستجمعى
عدّهیى در امریکا و امثال آن، شکستن حریم انسانیّت و نقض حقوق آن نیست؟ آیا دولتهایى که اینگونه بىمحابا حقوق بشر را پایمال مىکنند یا پایمال کنندگان را با نگاهى خونسرد و بىتفاوت بلکه رضایتمندانه و تشویقآمیز تماشا مىکنند، حقیقتاً از اینکه بنا به ادّعاى آنان در ایران اسلامى، حقوق بشر نقض شود ناراحتند؟! حقیقت آن است که خود تهمتزنندگان و از جمله سردمداران کنونى امریکا که اخیراً بر سر این حربهى تبلیغاتى زنگ زده و قدیمى، جنجال تازهیى به راه انداختهاند، به خوبى مىدانند که سخن به گزاف مىرانند، آنچه آنان از جمهورى اسلامى نمىپسندند اینها نیست، چیزهاى دیگرى است که مصلحت سیاسى به آنان اجازه نمىدهد آن را صریحاً اعلام کنند بیانات در دیدار مردم نوشهر من بهعنوان آدمى که طبیعت این تمدّن مبتنى بر مادیّت را مىشناسم؛ طبیعت این سیاستمداران دروغگو و دغلباز دنیاى امروز را مىشناسم، توقّع نداشتم که اینها بروند از مردم بوسنىهرزگوین حمایت کنند. الان هم که مىگویند حمایت مىکنیم، مىدانم دروغ مىگویند. آن روز هم که گفتند «ما صربها را محاصره دریایى مىکنیم»، بنده مىدانستم دروغ مىگویند و نکردند. ما از آنها توقّع نداریم.
آنها حتّى حاضر نشدند اجازه بدهند چهارتا جوان مسلمان از اطراف دنیا بلند شوند بروند به آن بیچارهها کمک کنند، یا چهار تا سلاح دستشان بدهند تا بتوانند از جان خودشان محافظت کنند. آنوقت در دنیایى که این فاجعه یک قلمش است، قضایاى فلسطین هم هست؛ قضایاى کشورهاى گوناگون در اطراف دنیا هم هست؛ قضیهى سربریدن دموکراسى در کشور الجزایر هم هست؛ سرکوب مسلمانها در نقاط مختلف دنیا هست؛ تبعید کردن فلسطینیها هست... و همهى این کارهاى فاجعهآمیز، یا به وسیلهى خودِ قدرتهاى مسلّط دنیا صورت مىگیرد، یا به تشویق آنها انجام مىشود و یا در مقابل چشم آنها و با استفاده از خونسردى آنها انجام مىگیرد. آنوقت همین سیاستمداران دروغگو؛ همین کسانىکه براى هزاران زن بوسنیایى دل نسوزاندند؛ همین کسانى که براى نسلکشى یک ملت، اهمیتى قائل نشدند، صدایشان را بلند مىکنند و با استفاده از ابزار تبلیغاتى و ارتباطات قوى ادّعا مىکنند که «ما با تروریسم مخالفیم؛ ما طرفدار حقوق بشریم!» فهرست درست مىکنند و این کشور و آن کشور را در فهرست تروریستها مىنویسند و خودشان را طرفدار حقوق بشر مىدانند! این چیست؟ این همان دردِ قدیمىِ بشر است. این همان تحمیقى است
که از زمان فرعون و قبل از فرعون و بعد از فرعون، سراغ داریم. این، همان است، و بشریّت، بشریّت مظلومى است. این را بدانید: این بشرى که زیر سایهى این قدرتمندان و این قدرتها، در سطح عالم اداره مىشود، بشر مظلومى است. اینجاست که معلوم مىشود فریاد آسمانى اسلام که به انسانها ارزش مىدهد؛ دروغگویى را زشت مىشمارد و صدق را علامت ایمان مىداند، چقدر باارزش است. بیانات در دیدار مردم نوشهر ما با این شَلتاقها و قرشمالبازیهایى که علیه انقلاب در رادیوها و جنجالهاى مطبوعاتى به وجود مىآورند، از اصول اسلام و انقلاب و ارزشهایى که جوانان این ملت برایش خون دادند و جوانان جانباز، براى آن، سلامتىشان را از دست دادند و این ملت برایش سرمایهگذارى معنوى کرده، یک سرِسوزن دست برنخواهیم داشت. یک بار دیگر هم من این را عرض کنم اگرچه قبلاً هم بارها گفتهام آنهایى که از جمهورى اسلامى خشمگینند و مدام بحث تروریسم و طرفدارى ما از تروریسم و نقض حقوق بشر در ایران و از این حرفهاى بىمعنا و بىمحتوا را مطرح مىکنند، حرف دلشان چیز دیگر است. آنها که مىگویند «ایران طرفدار تروریسم است»، خودشان هم مىدانند که دروغ مىگویند. تروریست خودشانند. خودشان
طرفدار خشنترین تروریستهاى دنیا، یعنى صهیونیستها هستند. خودشان مىدانند که ایران طرفدار تروریسم نیست. اگر گاهى مىگویند که «در جمهورى اسلامى، حقوق بشر نقض مىشود»، خودشان مىدانند که دروغ مىگویند و مىفهمند که این، حرف بىمحتوا و بىربطى است. وانگهى، خودشان به حقوق بشر اصلاً علاقهاى ندارند! حقوق بشر یعنى چه؟ دیدید که در امریکا چطور آدمها را سوزاندند؟ دیدید چطور سیاهان را، که شهروندان امریکا بودند، چگونه تار و مار کردند؟ حقوق بشر یعنى چه؟ به حقوق بشر اعتقادى ندارند! اینها حرف است؛ اینها ظاهر کار است! باطن کار، چیز دیگرى است.آنها از چند چیز به شدّت ناراحتند؛ منتها نمىخواهند صریحاً آن را بگویند. اوّل همین مسألهى عدم جدایى دین از سیاست است. مسألهى اصلى این است. آنها با پیامى که امام بزرگوار از قلب و متن اسلام بیرون کشید و در فضاى این جامعه و سراسر عالم پخش کرد که «دین از سیاست جدا نیست. دین عین سیاست است؛ سیاست عین دین است. دین فقط براى گوشهى محراب نیست؛ دین براى صحنهى زندگى است؛ براى اداره بشر است»؛ و این اساس مبارزهى عظیم ملت ایران و سایر ملتهاى مبارز مسلمان شد، مخالفند. آنها از این عصبانىاند.
مىگویند: «دین و سیاست را از هم جدا کنید!» یعنىچه؟ یعنى: هرکس مىخواهد متدیّن باشد، متدیّن باشد؛ منتها وقتى مىخواهید کسى را براى ریاست جمهورى انتخاب کنید، کارتان نباشد که باید مرد متدّینى باشد! یک آدمى را، ولو لاابالى، ولو بىدین، ولو بىتقوا، بگذارید بیاید امور اجرایى کشور را اداره کند! وقتى مىخواهید نمایندهاى به مجلس بفرستید، کارتان نباشد که او متدیّن و پایبند به دین باشد. ولو لاابالى، ولو بىدین، ولو بىاعتنا به اصول و اخلاق و ارزشهاى اسلامى باشد، او را انتخاب کنید. مقصودشان چیست؟ چون مىدانند که اگر کسى در رأس کشور یا در مجلس شوراى اسلامى، متدیّن و پایبند به دین باشد، بر ضدّ مصالح ملت، با آنها نمىسازد؛ مصالح آنها را بر مصالح کشور و ملت، مقدّم نمىکند. اما کسى که لاابالى است، برایش مسألهاى نیست. مسألهى اصلىِ آدم بىدین و لاابالى، خودِ اوست. مىگویند: «شما مىخواهى رئیس باشى، مىخواهى متنعّم باشى، مىخواهى در دنیا لذّت ببرى؛ این به عهدهى ما! آنطور که ما مىگوییم عمل کن!» مثل عمّال رژیم فاسد و ننگین پهلوى که اینطور بودند و امروز هم، متأسفانه، در دنیاى اسلام، رژیمهایى مانند آن، هستند. آنطورى
مىخواهند. لذا، مشکل اصلى آنها مسألهى دین و سیاست است که اینها از هم جدا باشند. مسألهى بعدى، مسألهى فلسطین است. آنها مىخواهند که جمهورى اسلامى نگوید: «من با خیانت به ملت فلسطین مخالفم.» این را مىخواهند بگویند. مىگویند: «همانطور که دیگران مىآیند پاى میز مذاکره مىنشینند و بر سرِ خانهى فلسطینیها و سرنوشتشان معامله مىکنند، شما هم قبول کنید!» ما که به فلسطین لشکر نفرستادهایم؛ اما همین که با آنچه که بر سر فلسطین مىآورند مخالفیم، اینها را مىسوزاند. مشکلشان اینهاست. مسألهى دیگر، دفاع از حقوق مسلمانهاى دنیاست. مىگویند: «چرا از مسلمانهاى دنیا دفاع مىکنید؟! چرا آنها را بیدار مىکنید؟!» مسائلى که مورد ناراحتى آنهاست، اینهاست. مسائل اصولى است. تروریسم و حقوق بشر و حقوق اقلیّتها و از این حرفها، بهانههایى است که بر زبان جارى مىکنند. بیانات در دیدار کارگزاران حج به اکناف عالم نگاهى بکنید؛ ببینید این قدرتهاى ستمگر، با مسلمانها چه مىکنند! اولین نیت آنها این است که مسلمانان را در خواب غفلت نگه دارند و اگر کسى هست که به مسلمانان هشدار مىدهد، هر طور مىتوانند، او را از صحنه خارج کنند. این، بزرگترین همت
استکبار و قدرتها و قلدرهاى جهانى است. مىخواهند منذرى نباشد؛ منبهى نباشد؛ بیدار کنندهاى نباشد و به همین سبب، با جمهورى اسلامى ایران مخالفند. مخالفت با جمهورى اسلامى، به خاطر این تهمتهایى که به دروغ به این نظام مىزنند، نیست. اینکه ادعا مىکنند در جمهورى اسلامى حقوق بشر رعایت نمىشود که البته حرف غلط، و دروغ و افتراى محض است به خاطر این نیست که واقعا آنها به حقوق بشر اهمیت مىدهند و براى بشر، ارزشى قائلند. ما تا مدتى پیش گمان مىکردیم که این غربیها و امریکاییهایى، که پرچم حقوق بشر را به دروغ در دست گرفتهاند، براى بشر آسیایى و آفریقایى و امریکاى لاتین و مانند اینها ارزشى قائل نیستند و ارزش را فقط براى خودشان قائلند؛ اما حالا معلوم شد که براى هیچ بشرى ارزش قائل نیستند و اگر یکوقت خواستها و شهواتشان اقتضا کند حاضرند هر نوع انسانى را، مربوط به هر منطقهى از عالم که باشد، نابود کنند. در همین چند هفته پیش، دیدید که در امریکا، یک گروه را که به گفتهى دولت آمریکا «عقیدهى انحرافى داشتند»، کشتند. حالا عقیدهى آنها براى ما درست هم روشن نیست؛ اما آنها که مىگویند عقیده اشکالى ندارد و همه آزادند! در همان روزها رئیس
جمهور و مسؤولین عالى رتبهى امریکایى، ایستادند تا براى همجنسبازان حقوقى قائل شوند! پس، داشتن یک عقیدهى منحرف و غلط و باطل، چه جرمى محسوب مىشود که جمع شدند و اینها را نابود کردند و در آتش سوزاندند؟!ما از کسى دفاع نمىکنیم. ما، آن گروهى را که کشته شدند، نمىدانیم چگونه کسانى بودند؛ اما مىخواهیم این نکته، براى همه و از جمله مردم ما روشن شود که بحمدالله روشن هم هست. حتى وسواسیهاى داخل جامعه هم، دیگر حالا مىدانند این کسانى که ادعا مىکنند طرفدار حقوق انسانها هستند، راست نمىگویند. اینها خلاف مىگویند؛ اینها دروغ مىگویند. کسانىکه اینقدر به بشر بىاعتنا هستند، اگر به کشورى ایراد گرفتند که در آنجا حقوق بشر نقض مىشود، آدم عاقل باید نگاه کند، ببیند مقصودشان از این حرفها چیست و چه هدفى پشت سر این حرفها قرار دارد؟ بیانات در خطبههاى نماز عید فطر متأسفانه امسال براى مسلمانان عالم، سال مصیبتهاى بزرگ بود؛ سال دردهاى جانکاه مسلمانان. نگاه کنید به سراسر عالم و به کشورهاى اسلامى و ملتهاى مسلمان؛ خواهید دید که مسلمانان عالم، روزهاى امتحانِ بسیار دشوارى را مىگذرانند. در رأس همهى این مشکلات، چند مسألهى دردناک است و
از جملهى آنها، مسألهى فلسطین عزیز و خونین است که مسلمانان و برادران ما در فلسطین، همچنان زیر فشارها و ضربات دشمن غاصب گرفتارند. آن چند صد نفر مسلمان فلسطینى هم، در این روزهاى دشوار، با استقامتشان حماسه آفریدند و ملتها را به خودشان متوجّه کردند. اما متأسفانه بسیارى از دولتهاى مسلمان، حتّى از این حادثه هم که یک حادثهى تاریخى است و طىّ آن چند صد نفر پیر و جوان از چهرههاى مبارز و معروف و شناخته شده را از خانه و زندگىشان تبعید و روانهى بیابانها کردند، عبرت نگرفتند. در چنین روزگار و دورانى، مسائل حقوق بشر براى برخى دولتها و سازمانها در عالم، ناندانى شده است! هر جا موردى به چشم بخورد که بتواند براى آنها بهانه و مستمسکى جهت فشار روى دولتهایى باشد که مىخواهند فشار بر آنها وارد کنند، فریاد حقوق بشر را سر مىدهند. وقتى حکومتى براى تضمین سلامت جامعه، قاچاقچى را محکوم مىکند، آنها فریاد حقوق بشر سر مىدهند؛ امّا هنگامى که چهارصد و چند نفر انسان را از خانه و زندگى و شهر و دیارشان بیرون مىکنند و در سرما و شرایط دشوار گرسنگى و بیمارى به بیابانها مىفرستند، کسانى که داد حقوق بشر سرمىدادند، تکان نمىخورند! فاجعهاى
بزرگ و حادثهاى عظیم است! این، یکى از حوادثى است که در رأس مصیبتها قرار دارد. بیانات در خطبههاى نماز عید فطر امروز هنوز هم در دنیا و در این منطقه، کشورهایى وجود دارند که تاکنون روى مجلس قانونگذارى به خود ندیدهاند و یک انتخابات در این کشورها انجام نگرفته است. در همین منطقهى خودمان، مردم در هیچ یک از مسائل کشورى حضور ندارند و ارادهى آنها محترم شمرده نمىشود. قبل از تشکیل جمهورى اسلامى و قبل از پیروزى این انقلابِ مبارک، پنجاه سال کشور ایران همین وضع را داشت. انتخاباتى نبود، امّا مجلسینى فرمایشى داشت! پادشاه ساخته شدهاى بهوسیلهى انگلیسیها و استخدام شدهاى بهوسیلهى امریکاییها در رأس کار بود. آن روز در این کشور و امروز در کشورهاى مرتجع منطقه، حرفى از نقض حقوق بشر به میان نمىآمد و نمىآید. در جمهورى اسلامى، همه چیز روى دوش مردم و با ارادهى مردم انجام مىگیرد. امروز به فضل الهى، آزادىاى در این کشور وجود دارد که در تاریخ گذشته ایران اگر نگوییم بىنظیر، کمنظیر است. دوران گذشتهى ما دوران سلطنتهاى استبدادى بوده است. هر چه به گذشته نگاه مىکنیم دوران سیاه و تاریک اختناق است. امروز، بحمداللَّه ملت ایران
آزاد است، فکر مىکند، مىاندیشد، انتخاب مىکند و تصمیم مىگیرد. نظامى که بر دوش چنین مردمى استوار است، نظام مستحکمى است و کید دشمنان نمىتواند به این نظام صدمهاى وارد کند. پروردگار عالم هم به این ملت و به این کشور و به این سرزمین و به دلهاى مؤمن شما مردم، تفضّل و لطف کرده است و بعد از این هم لطف خواهد داشت. امیدواریم که دشمنان، در نقشههاى خود علیه جمهورى اسلامى، چنانکه در گذشته ناکام بودند، امروز هم ناکام شوند و بىشک، ناکام خواهند شد. بیانات در دیدار جمعی از پاسداران استکبار، خصوصیاتى را از جمهورى اسلامى خوش نمىدارد؛ به رو و به زبان هم نمىآورد. درعینحال، مسائل دیگرى را به زبان مىآورد که بهانه است: موضوع کمک به تروریسم، یا نقض حقوق بشر و یا ادعاهایى از این قبیل، حرفهاى مفت و بهانههاى واهى است. خودشان هم مىدانند. قضیهى اصلى، چیز دیگرى است. قضیهى اصلى این است که چند موضوع مهم هست که جمهورى اسلامى به آنها پایبند است. امریکا و طیف مستکبرین عالم، با اینها مخالفند: ما، در قضیهى فلسطین، آشتى ناپذیریم. ما گفتهایم که فلسطین از آن فلسطینیهاست و دولت اسرائیل که غاصب است، باید از بین برود و دولت فلسطینیها
سرکار بیاید. بیانات در دیدار جمعی از پاسداران قضیه اینهاست، برادران! قضیه اینهاست. دشمنى بر اثر اینهاست. خودشان هم مىدانند که حقوق بشر در بسیارى از مناطق مربوط به خود آنها، بیش از همه جاى عالم نقض مىشود. خودشان هم مىدانند که آنچه راجع به جمهورى اسلامى در زمینهى نقض حقوق بشر مىگویند، دروغ و تهمت است. خودشان هم مىدانند که تهمت کمک به تروریسم، به خود آنها بیشتر مىزیبد تا به جمهورى اسلامى. خودشان هم مىدانند که ملت سرافراز ایران، شایستهى احترام و تکریم است. ملتى است که عظمت و کرامت خود را در عمل ثابت کرده است، نه در ادعا و توقع از این و آن. خودشان هم مىدانند که نظام جمهورى اسلامى، مردمى ترین نظامى است که امروز در اقطار عالم مىشناسیم. بیانات در دیدار مسئولان دستگاه قضایى امروز دروغگوها در دنیا پرچمهاى حقوق بشر بلند کردهاند و دغلکاران عالم زیر این پرچمها و شعارها پنهان شدهاند. حقوق بشر در سایهى عدل اسلامى و احکام اسلامى تحقق پیدا مىکند؛ و در دستگاه قضایى، حقوق بشر باید هوشیارانه - نه با معیارها و ضابطههاى دروغینى که امروز غرب ارائه مىکند؛ بلکه با معیارهاى اسلام - مورد دقت تمام قرار گیرد. ممکن است
در گوشه و کنار جامعهى ما، بهوسیلهى آحاد مردم یا بهوسیلهى دستگاهها، مواردى که از طرف اسلام حقیقتا حقوق بشر شناخته شده است، نقض شود. باید دفاع از حقوق بشر، بهوسیلهى قوهى قضاییه انجام گیرد. اسلام حتى براى مجرمین هم حقوق قائل است. کسى حق ندارد به فردى که بناست اعدام شود، دشنام بدهد. دشنام چرا؟ مجازات او اعدام است. دشنام اضافه است؛ دشنام ظلم است؛ دشنام هتک حق اوست و باید جلوش گرفته شود. این، نحوهى برخورد با فرد اعدامى است؛ چه برسد به زندانى؛ چه برسد به متهم تحت تعقیب؛ چه برسد به آن کسى که حتى تهمت دربارهى او واضح و ثابت نیست و فقط گمانى دربارهى او هست!باید حقوق انسان و حقى که خداى متعال براى آحاد انسان معین کرده است، نسبت به همهى افراد و در همهى موارد، کاملا رعایت شود. بیانات در دیدار مردم قم هدف دشمنان جهانى - اعم از استکبار و در رأس آن امریکا و دیگر خردهریزهاى دشمن - در هر نقطهى عالم، در مخالفت با انقلاب ما این است که با «اسلام» مبارزه کنند. اینها با اسلام مخالفند؛ چون که اسلام را باعث کوتاهشدن دست غارتگران مىدانند. با اسلام مخالفند. چون اسلام را موجب بریده شدن پاى سگهاى ولگردى مىدانند که به
جان خزائن این کشور افتاده بودند. با اسلام مخالفند و آن را ضد حقوق بشر معرفى مىکنند. هدفشان این است که اسلام را از چشمها بیندازند. این در حالى است که اسلام پرچمدار حقوق بشر است. حقوق بشر یعنى چه؟ آیا فلسطینیهایى که در این سرماى زمستان به وسیلهى صهیونیستهاى خبیث، از خانه و کاشانهى خود آواره شدهاند، بشر نیستند؟ اینها حقوق ندارند؟ حقوق بشر دربارهى اینها صادق نیست؟ مگر برجستهترین مادهى منشور عمومى حقوق بشر - که این آقایان از آن دم مىزنند - این نیست که هر کس در خانهى خود آزاد است و حق انتخاب مسکن خود را دارد؟ پس چرا در خانهى اینها وارد شدند و صاحبان آن را از درون خانهى خودشان بیرون کردند؟! مگر فلسطین، خانهى فلسطینیها نیست؟ این حقوق بشر است؟ فلسطینیها بشر نیستند؟ این جوانان مؤمن که جرمشان طرفدارى از اسلام است، بشر نیستند؟ این مسلمانانى که در کشور بوسنى هرزگوین، از جانشان، از خانهشان، از میهنشان و از استقلالشان دفاع مىکنند و اینطور زیر فشار قرار گرفتهاند، بشر نیستند؟ اینها حقوق ندارند؟ کیست که امروز ترفند و دروغ خباثتآمیز مدعیان حقوق بشر را تشخیص ندهد و درک نکند؟ بیانات در دیدار جمعی از زنان دنیاى
استکبارى سرشار از جاهلیت، در اشتباه است که خیال مىکند ارزش و اعتبار زن به این است که خود را در چشم مردان آرایش کند تا چشمهاى هرزه به او نگاه کنند و از او تمتع گیرند و او را تحسین نمایند. بساط آن چیزى که امروز بهعنوان «آزادى زن» در دنیا و از سوى فرهنگ منحط غربى پهن شده است، بر پایهى این است که زن را در معرض دید مرد قرار دهند تا از او تمتعات جنسى ببرند. مردان از آنها لذت ببرند و زنها وسیلهى التذاذ مردان شوند. این، آزادى زن است؟ کسانى که در دنیاى جاهل و غافل و گمراه تمدن غربى ادعا مىکنند طرفدار حقوق بشرند، در حقیقت ستمگران به زن هستند. زن را به چشم یک انسان والا نگاه کنید، تا معلوم شود که تکامل و حق او و آزادى او چیست. زن را بهعنوان موجودى که مىتواند مایهاى براى صلاح جامعه با پرورش انسانهاى والا شود نگاه کنید، تا معلوم شود که حق زن چیست و آزادى او چگونه است. زن را به چشم آن عنصر اصلى تشکیل خانواده در نظر بگیرید؛ که خانواده اگرچه از مرد و زن تشکیل مىشود و هر دو در تشکیل خانواده و موجودیت آن مؤثرند، اما آسایش فضاى خانواده، آرامش و سکونتى که در فضاى خانه است، به برکت زن و طبیعت زنانه است. با این چشم به زن
نگاه کنند تا معلوم شود که او چگونه کمال پیدا مىکند و حقوقش در چیست. بیانات در دیدار جمعی از زنان این، یکى از آن میدانهایى است که ما در مقابل دنیاى استکبارى مدعى هستیم. من بارها به گویندگان و مبلغین قضیهى زن عرض کردهام: این ما نیستیم که باید از موضع خودمان دفاع کنیم؛ این فرهنگ منحط غرب است که باید از خودش دفاع کند. آنچه را که ما براى زن عرضه مىکنیم، چیزى است که هیچ انسان اندیشمند با انصافى نمىتواند منکر شود که «این براى زن خوب است.» ما زن را به عفت، به عصمت، به حجاب، به عدم اختلاط و آمیزش بىحد و مرز میان زن و مرد، به حفظ کرامت انسانى، به آرایش نکردن در مقابل مرد بیگانه - براى آنکه چشم او لذت نبرد - دعوت مىکنیم. این بد است؟ این کرامت زن مسلمان است. این کرامت زن است. آنهایى که زن را تشویق مىکنند که خود را به گونهاى آرایش دهد که مردان کوچه و بازار به او نگاه کنند و غرایز شهوانى خودشان را ارضا کنند، باید از خودشان دفاع کنند که چرا زن را تا این حد پایین مىآورند و تذلیل مىکنند؟! آنها باید جواب بدهند. فرهنگ ما، فرهنگى است که انسانهاى والا و اندیشمند غرب هم آن را مىپسندند و رفتارشان همینطور است. در
آنجا هم خانمهاى عفیف و سنگین و متین و زنهایى که براى خودشان ارزشى قائلند، حاضر نیستند خودشان را براى ارضاى غرایز شهوانى بیگانگان و هرزهچشمها وسیلهاى قرار دهند. فرهنگ منحط غربى، از این قبیل زیاد دارد. یکى از حرفهایى که مىزنند، موضوع «حقوق بشر» است. آیا چیزى که غرب از آن دفاع مىکند حقیقتاً حقوق بشر است؟ آنجا که حقوق یک میلیارد و اندى مسلمان، با اهانت به مقدساتشان تضییع مىشود، سردمداران حقوق بشر ساکتند و بلکه تشویق هم مىکنند! مىبینید امروز همهى دستگاههاى استکبارى و نوکران و مزدوران قلم به دست و جیرهخوارشان، در دفاع از انسان بىارزشى که «آیات شیطانى» را در معرض دید مردم قرار داد، صف بستهاند؛ همان انسان مرتد ملحد، یعنى سلمان رشدى. این، دفاع از حقوق بشر است!؟ چرا آنجا که دویست میلیون مسلمان هندى، حقوقشان تضییع مىشود و عبادتگاهشان به وسیلهى مشتى جاهل متعصب و با تحریک دشمنان اسلام و مسلمین ویران مىشود، از حقوق بشر دم نمىزنند(178)؟! چرا در بوسنى هرزگوین که میلیونها انسان در معرض سختترین عقوبتهاى ظالمانه قرار گرفتهاند و قتلعام مىشوند و بچهها مىمیرند و زنها نابود مىشوند و مریضها کشته مىشوند، از
حقوق بشر دفاع نمىکنند، یا حداکثر به یک اظهار زبانى اکتفا مىکنند؟! اگر به راستى طرفدار حقوق بشرند، چرا اینجاها مردهاند؟! چرا در فلسطین که یک ملت را از خانهى خودش آواره کردند؛ زمینش را غصب کردند و امروز هم به هر مناسبتى فلسطینیها و طرفدارانشان را در لبنان و اردوگاههاى فلسطینى رها نمىکنند و بمباران مىکنند، کسانى که طرفدار حقوق بشرند، ساکت مىنشینند؟ اینها طرفدار حقوق بشرند، یا دروغگو و فریبگرند!؟ حقوق بشر به شیوهى فرهنگ غربى، ضدحقوق بشر، و حقوق ستمگران بر آحاد بشر است. این حقوق بشر، حقوق بشر نیست. ما طرفدار حقوق بشریم و اسلام طرفدار حقوق انسان است. هیچ مکتبى بهقدر اسلام، ارزش و کرامت انسان را والا نمىداند. یکى از اصول اسلامى که همیشه در تعریف و معرفى اسلام مطرح شده است، اصل «تکریم انسان» است. ما که منتظر نمىنشینیم غربیها بیایند حقوق بشر را به ما یاد بدهند یا ما را توصیه به حفظ حقوق انسان کنند! ما خودمان، او ل طرفدار حقوق انسان هستیم. منتها حقوق انسان در سایهى اسلام قابل دفاع مىشود و حقوق انسان به حساب مىآید. اسلام است که با احکام خود - همه گونه احکام: چه احکام قضایى و جزایى، و چه احکام مدنى و حقوق
عمومى و مسائل سیاسى - از حقوق انسانها دفاع کرده است؛ نه آنچه که در اختیار آنهاست، نه آنچه که آنها - به فریب - حقوق انسان به حساب آوردهاند و اسم گذارى کردهاند. ما طرفدار حقوق بشریم و حقوق بشر را هم دنبال خواهیم کرد. کارى هم به گفتهى فلان کمیسیون سازمان ملل و فلان کمیتهى بینالمللى نداریم. ما خودمان، بهخاطر دستور اسلام، طرفدار حقوق انسان هستیم؛ چون از اصول اسلام است. منتها چیزى را که آنها مطرح مىکنند، یک فریب و دروغ مىدانیم. آن از طرفدارىشان از حقوق زن، این از طرفدارىشان از حقوق بشر! مستکبرین و مستبدین و غارتگران عالم و بىاعتنایان به حقوق ملتها و نابودکنندگان منافع ملتهاى ضعیف و اشغالگران سرزمینهاى کشورهاى ضعیف، امروز پرچم به اصطلاح دفاع از حقوق انسان و حقوق زن را در دست گرفتهاند! معلوم است که ملتهاى مسلمان نمىتوانند به اینها اعتنا کنند. مهم این است که شما زنان مسلمان؛ بخصوص زنان جوان، دختران دانشجو، خانمهایى که به فعالیتهاى علمى و اجتماعى و سیاسى اشتغال دارید، این روش اسلامى را با جدیت و اهتمام کامل دنبال کنید. تربیت اسلامى و انقلابى زن مسلمان، مایهى افتخار و مباهات جمهورى اسلامى است. ما به زنان
مسلمان خودمان افتخار مىکنیم. در این راهپیماییها، وقتى دوربینها مىرود روى چهرهى خانمهایى که با حجاب کامل، فرزندانشان را هم در بغل گرفتهاند و در شرایط دشوار به راهپیمایى آمدهاند، یا براى اعلام موضع سیاسى، یا در نماز جمعه شرکت کردهاند و یا براى کار عبادى، سیاسى به پاى صندوقهاى رأى رفتهاند، براى ما افتخار است. خانمهایى که در دانشگاهها مراتب عالیه را در راه تحصیل علم بهدست آوردهاند و یا در کنکورهاى سراسرى در رشتههاى گوناگون رتبهى اول و دوم شدهاند، وقتى در جامعهى ما نمود پیدا مىکنند، جمهورى اسلامى سربلند مىشود و افتخار مىکند. این، افتخارى است براى احکام نورانى اسلام که در این دوران، اینگونه مشغول سازندگى است و در جهانى که از همه طرف امواج تبلیغات غلط انحرافى در جریان است، زن مسلمان، با این شجاعت و استقلال رأى، خودش را مىتواند نشان دهد. اینها از برکات اسلام است. بیانات در دیدار جمعی از دانشآموزان و دانشجویان بعد از فروپاشى شوروى، همین استبداد به نفع امریکا و بلوک غرب افزایش پیدا کرده است. بنده در دو، سه نطق بینالمللى، در مجامع بینالمللى، روى این نکته به عنوان «سلطهى جهانى» تکیه کردم و امروز
احساس مىکنم استعمال اصطلاح «استبداد جهانى» یا «دیکتاتورى بینالمللى» گویاتر است. اینها نسبت به ملتهاى عالم، دیکتاتورى به خرج مىدهند و این، آن بلاى بزرگ امروز بشریت است. ملتها از دو حال نمىتوانند خود را بیرون نگه دارند: یا باید تسلیم شوند، و آن، چیزى است که متأسفانه دولتها آن را مىخواهند که غارت بشوند و آیندهاى براى آنها نماند و به این ترتیب به پیشرفت همین روال استعمارى و استبدادى در سطح عالم کمک مىکنند. اما راه دیگر این است که ملتها بایستند و مبارزه کنند. با چه کسى مبارزه کنند؟ طرف مبارزه، اگر چه یک جنس است، اما مختلف است. باید با آن دستگاه و جهتى که دیکتاتورى جهانى را تقویت مىکند، مبارزه کنند. گاهى با یک دولت است، گاهى با یک دولت دیگر است. گاهى با خود امریکاست و گاهى با روشهایى است مجاهدانه و همراه با از خود گذشتگى؛ مثل آنچه که در فلسطین و لبنان اتفاق مىافتد. اینها مبارزات ملتهاست. این مبارزات بحق است یا نه؟ آیا با انصافهاى عالم مىتوانند مبارزهى یک ملت یا آحادى از ملت را که در مقابل آن موج عظیم قدرت، مىخواهد مقاومت کند، مورد ملامت قرار دهند؟ تأسفآور این است که تبلیغات جهانى، علیه این مبارزهها و
مقاومتهاست. تبلیغات جهانى، ملتهاى مبارز را با انواع و اقسام تهمتها متهم مىکند، براى اینکه آنها را از میدان خارج کند. یکى از این تهمتها، موضوع «حقوق بشر» است که مثل ابزارى در دست قدرتهاى جهانى است، تا اگر دیدند دولتى با نظرات آنها مخالفت مىکند، آن دولت را - و اگر لازم شد آن ملت را - متهم کنند. یک ملت را هم گاهى متهم مىکنند! متهم مىکنند به نقض حقوق بشر و به طرفدارى از تروریسم! امروز شما مىبینید نسبت به جمهورى اسلامى ایران، زدن چه تهمتهایى را شروع کردهاند! همین تهمت نقض حقوق بشر و از این قبیل چیزها، که ساخته و پرداختهى مغزهاى خبیث تحلیلگران آنهاست و فعالان تحلیل سیاسى در اختیارشان قرار مىدهند. کسانى هستند که مىنشینند و براى ملتها و دولتها چیزهایى را مىسازند و خلق مىکنند. اینها، ابزارهایى در دست آنهاست. آنچه را که به ملتها به صورت اتهام وارد کردهاند، کمتر از آن چیزى نیست که به دولتها به صورت اتهام وارد مىکنند. در همین نظام جمهورى اسلامى، اینها به ملت ایران، بارها تهمت زدهاند. مسأله این نیست که اینها با دولتمردان جمهورى اسلامى مخالفند. اینها با ملت ایران مخالفند! همینها بودند که مىگفتند: «کسانى که
در نماز جمعه شرکت مىکنند - آن اجتماعات میلیونى نماز جمعه، با آن شورى که در اوایل انقلاب بود - پول مىگیرند و مىآیند!» این، اهانت به یک ملت نیست؟ یک ملت را کهنه پرست خواندن، یک ملت را متعبد به امور غیر منطقى دانستن، یک ملت را دگم معرفى کردن؛ اینها اهانت به یک ملت نیست؟ جرم این ملت چیست؟ این است که در آن مبارزهى رویاروى، انتخاب دوم را قبول کرده است. حالا این شخص جدیدى که در صحنهى سیاست امریکا، ممکن است روى کار بیاید، با فاصلهى چند روز، باز شعار حقوق بشر را مطرح خواهد کرد و دنیا شاهد تکرار همین صحنهى مفتضح خواهد بود که دیگران را متهم به نقض حقوق بشر کنند. امروز در دنیا چه کسى نقض حقوق بشر مىکند؟ حقوق بشر را کسى نقض مىکند که از اسرائیل غاصب حمایت مىکند. آیا آنچه که امروز در فلسطین مىگذرد، بزرگترین نمونهى نقض حقوق بشر نیست!؟ چرا اینها اعتراض نمىکنند؟ اگر اینها طرفدار حقوق بشرند، چرا به اسرائیل کمک مىکنند؟ آنچه که امروز در شرق اروپا مىگذرد - در همین منطقهى بوسنى هرزگوین - آیا فجیعترین و شنیعترین نمونهى نقض حقوق بشر نیست؟! آیا کسانى از دستگاههاى غیر مسؤول دنیا، نرفتند آنجا و گزارش نیاوردند و نگفتند
که چه فجایعى اتفاق مىافتد؟! همه خبر ندادند که زمستان اینها زمستان سخت و مهلکى است!؟ عکسها را ندیدند!؟ فیلمها را نشان ندادند!؟ اردوگاهها را توصیف نکردند!؟ چرا وارد نمىشوند؟! چرا محکوم نمىکنند؟! چرا از زبان فراتر نمىروند؟! چرا وقتى که سیاستهاى خودشان مطرح است و پاى اسلام و مسلمین و مستضعفین در میان نیست، آنطور لشکرکشى مىکنند که در قضیهى کویت کردند؟! آنجا براى امریکا مشکلى وجود نداشت. به خرج دیگران وارد کشورى شدند و جنگ و بمباران کردند. عراق خراب بشود که به ضرر آنها نیست! کویت ویران بشود که به ضرر آنها نیست! اما آیا حاضرند چنین چیزى را در ایالات و مرزهاى خودشان؛ در کشورهاى خودشان تحمل کنند؟ در خلیجفارس آنطور فاجعهآفرینى به راه انداختند و محیط زیست را که این قدر از آن دم مىزنند، از بین بردند. اما آیا حاضرند در مناطق زیست خودشان چنین کارى انجام گیرد؟! اینها به فکر حقوق بشر نیستند. اگر به فکر حقوق بشر بودند، وضع دنیا دگرگونه بود؛ رابطهى آکل و مأکول بین آنها و ملتها وجود نداشت و این همه فشار بر ملتهاى ضعیف وارد نمىآمد. مسأله این نیست. این شعار، شعار مفتضحى است. خوب است این شعار را اینها دیگر ندهند.
دنیا گوش نخواهد داد؛ کسى اعتنا نخواهد کرد. باز نیایند بگویند که «موضوع حقوق بشر در دنیا مطرح شد» و التزاماتى براى ملت ایران درست کنند. اینها کیستند که حقوق بشر را مطرح کنند؟! اینها دشمنان حقوق بشرند. اینها ناقضین حقوق بشرند. منتها وقیحند؛ پررو هستند. بلندگوها هم دست آنهاست. هر کس را بخواهند، متهم مىکنند. مثل اینکه یک انسان فاسق فاجر بدکارهى منحرف، در کنارى بایستد و انسانهاى پاکدامن را متهم به فسق و فجور و بدرفتارى و ناپاکدامنى کند! امروز در مسألهى حقوق بشر، وضعیت اینطور است. این، وضعیت دنیاست. تنها جایى در دنیا که ملت و دولت، متفقاً و متحداً، در مقابل این سیاست زورگویانه ایستادهاند، ایران اسلامى عزیز شماست. بیانات در دیدار مردم استان چهارمحال و بختیارى شما به وضع دنیا نگاه کنید! من مایلم به شما جوانان عزیز - هر چند در یک بخش محروم و دورافتاده زندگى مىکنید، اما دلهایتان روشن و فکرهایتان بیدار است - بگویم: امروز امریکا و قدرت شیطانصفت استکبار، با کمال شدت و خشم، علیه اسلام مبارزه مىکند. هرکارى از آنها برمىآید، علیه اسلام انجام مىدهند؛ اما با وجود این، بحمداللَّه قدرت اسلام و روحیه و ایمان اسلامى،
روزبهروز در دنیا در حال گسترش است. این، چیزى است که استکبار از آن واهمه دارد. دلهاى ما به خاطر مسلمانانى که در زیر چکمههاى بیرحم دشمنان، در گوشه و کنار عالم دست و پا مىزنند و داد اسلام بر مىآورند؛ اما از ایمان اسلامى خودشان دست برنمىدارند، پر از غم و درد است. این قضیهاى که امروز در اروپا و در میان ملتهاى بهاصطلاح متمدن در جریان است، یک قضیهى کمنظیرتاریخى است. ملتى را که با سابقهى طولانى مسلمانى، در خاک و خانه و میهن خود - در کشور بوسنى هرزگوین - دم از مسلمانى مىزند، قتل عام مىکنند. این براى چیست؟ چرا قدرتهاى غربى از همه طرف ایستادهاند، صحنه را تماشا مىکنند و به هیچ اقدامى دست نمىزنند؟ من به عنوان کسى که در مسألهى مسلمانان محروم و مظلوم بوسنى که در آنجا قتل عام مىشوند، مسؤولیت و وظیفه دارم، اعلام مىکنم: دولتهاى غربى باید وارد شوند و نگذارند که مسلمانان به وسیلهى دشمنانشان، یعنى صربها، قتل عام شوند. اگرخودشان حاضر نیستند، راه را براى ملتهاى مسلمان باز کنند. ملتهاى مسلمان، ملت مسلمان ایران و جوانان رزمندهى ما، مىتوانند صربها را سر جاى خودشان بنشانند و راه را باز کنند. این، یک نمونه است از
بىاعتنایى قدرتها به ریخته شدن خون مظلومین. یعنى همینهایى که دم از حقوق بشر مىزنند؛ همینهایى که ادعا مىکنند پرچم حقوق بشر را در دست گرفتهاند، و دروغ مىگویند. حقوق بشر محترم است؛ اما وقتىکه پاى مسلمانان در میان نباشد! بیانات در دیدار کارگزاران نظام اگر سران کشورها، در همهى کشورهاى اسلامى به ملتها براى ابراز احساساتشان نسبت به مسائل بینالمللى اسلامى میدان و راه بدهند و آنها را هدایت کنند، و آنها همان وضعى را پیدا کنند که ملت ایران دارد، ببینید چه حادثهاى در دنیا اتفاق مىافتد! فکر مىکنید اگر چنین وحدت و همدلى و همدستىاى بین ملتهاى مسلمان باشد، دیگر دشمن جرأت مىکند یک ملت مسلمان را مثل همین ملت بیچاره و مظلوم بوسنى هرزگوین، آنگونه در حلقهى محاصره قرار دهد!؟ آیا دیگر مجامع بینالمللى جرأت مىکنند مسأله را با حرف و زبان، از سر، باز کنند؟ واقعا حادثهى عجیبى در دنیا اتفاق مىافتد! این همه ادعاى طرفدارى از حقوق انسان مىکنند؛ اما وقتى نوبت به یک عده مردم مسلمان مىرسد، همه از یاد مىرود! این چه عنادى است که دشمنان و قدرتهاى جهانى با اسلام دارند؟! این چه جنگ صلیبىاى است که امروز علیه اسلام و مسلمین به
راه انداختهاند، که انسان در همه جا نشانههاى آن را مشاهده مىکند؟! این چه مظلومیتى است که مسلمانان در همهى نقاط عالم - هر جایى که دشمنان بتوانند نسبت به آنها اعمال کنند - مشاهده مىشود؟! این، ناشى از چیست؟ ناشى از این است که بین مسلمانان تفرق است؛ بین امت اسلامى تفرقه است؛ بین دولتهاى مسلمان تفرقه است و این تفرقه، کار دشمن است. پیام به کنفرانس بینالمللى وحدت اسلامى در شهرستان سنندج امسال هفتهى وحدت با حوادث خونبار یک کشور مسلمان در اروپا و آشکار شدن حقهى پنهان اردوکشان صلیبى به اسلام و مسلمین در آن خطهى پرماجرا، مصادف شده است. اکنون دیگر کسى نباید شک کند که انگیزههاى صلیبى، در زیر ظواهر فریبگر دموکراسى و حقوق بشر، اغلب یا همهى قدرتهاى غربى را در پنجه و زیر ارادهى خویش گرفته است. سادهلوحى است اگر گمان ببریم که این انگیزههاى قساوتآمیز در بوسنى و هر جاى دیگر، از ایمان عیسوى مایه مىگیرد. آنان که امروز با هر نشانهاى از اسلام و هر نبض متحرکى از مسلمانان، از بن دندان دشمنند، به مسیح علیهالسّلام و تعالیم مسیحیت واقعى نیز عقیدهاى ندارند. آنان فقط به قدرت بىمهار و منافع و هوسها و خصومت بىپایان خود با
هرچه قدرت ظالمانهى آنان را تهدید کند، ایمان دارند و نه به هیچ چیز دیگر! اما دست خونآلود آنان، امروز صف مسیحیت در مقابل اسلام را آراسته و در برابر اسلام به عنوان یک دین و عقیده و ایمان، با همهى وجود، پرچم دشمنى برافراشته است. پیام به کنگره عظیم حج هرکس اظهارات و اقدامات سردمداران رژیم امریکا را دربارهى اسلام و نهضتهاى اسلامى معاصر و کشورها و ملتهایى که دم از گرایش به اسلام مىزنند و مدعى یا آرزومند تشکیل نظام اسلامیند تعقیب کند، از عمق کینهى تمامنشدنى آنان به اسلام و نظام اسلامى اطلاع مىیابد. در حوادث جارى عالم هم، شواهد متعددى براى این مدعا مىتوان مشاهده کرد که از جملهى تلخترین و غمانگیزترین آنها، حوادث جارى در بوسنى هرزگوین و نیز جنگهاى خانگى در قرهباغ و منطقهى عمومى قفقاز است. سرکوب خونین و قساوتآمیز مسلمانان در سارایوو که در قلب اروپاى به اصطلاح متمدن جریان دارد، به قدرى خشن و وحشیانه است که آدمى را به یاد قتل عامهاى معروف اروپا در قرون وسطى و در جنگهاى مذهبى و نژادى این قارهى جنگطلب مىاندازد؛ با این تفاوت که، امروز صربهاى یوگسلاوى سابق، براى کشتار دستجمعى مسلمانان، از ابزارهاى جنگى مدرن
استفاده مىکنند! با این حال، این دولتها که به بهانهى حقوق بشر، در کار کشورهاى دور دست هم دخالت و اعمال نظر مىکنند، در برابر این فجایع دست روى دست گذاشتهاند. امریکا و کشورهاى اروپایى در همین منطقه و نسبت به جمهوریهاى دیگر همان کشور سابق، آنجا که پاى مسلمانان در میان نبود، به طور قاطع از پیش آمدن چنین کشتارهایى جلوگیرى کردند. در منطقهى قفقاز هم، دولتهایى که مىتوانستند با اعمال فشارهاى معمول، مانع از کشتار مسلمانان قرهباغ شوند، نه تنها اقدامى جدى نکردند، بلکه تلاش میانجیگرانهى جمهورى اسلامى را هم آماج توطئه و مخالفت خود ساختند و بىعلاقگى خود را به سرنوشت ملت تازه استقلال یافتهى قفقاز، ثابت کردند. پیام به دبیرکل حزبالله لبنان تهاجم سبعانهى صهیونیستهاى متجاوز به مردم غیرنظامى جنوب لبنان و قتل عام مردم بىگناه و بىپناه، نشاندهندهى ناتوانى آنان در مقابله با نیروهاى مؤمن و شجاع و فداکار حزبالله است. دشمن تا دندان مسلح و متکى به کمکهاى همه جانبهى امریکا، بهطور آشکار از ضربات کوبندهى جوانان حزبالله، که بیش از هر چیز به سلاح ایمان و فداکارى مجهزند، به ستوه آمده و خشم دیوانهوار خود را بر سر زنان و
کودکان فرو مىریزد. صهیونیستهاى غاصب، در برابر چشم مردم دنیا به قتل و جنایت دست مىزنند؛ مرتکب ترور و آدمربایى و بمباران مناطق مسکونى مىشوند؛ روستاها را تخریب و مردم را بىخانمان مىکنند و دولتها و سازمانهاى مدعى طرفدارى حقوق بشر، این همه را با خونسردى تماشا مىکنند. بیانات در دیدار زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی ملت ما، با این رشد و درک سیاسى، یک مطلب را خوب مىفهمد و آن این است که امروز در سراسر جهان، دو پدیدهى واضح وجود دارد که یکى از دیگرى فجیعتر، خشنتر و سختتر است. این دو پدیده، یکى این است که قدرتهاى مسلط عالم - و بهطور مشخص ابرقدرت امریکا - نسبت به کشورها و ملتهاى دیگر، آنچه را خودشان مىخواهند و اراده مىکنند، عمل مىنمایند. یعنى دریاهاى آزاد عالم را از آن خود مىدانند؛ فضاى عالم را مال خود مىپندارند و براى فرستادن ماهواره و جاسوسى کردن در شهرها و خیابانها و حتى داخل خانهها در کشورها، از کسى اجازه نمىگیرند! امروز امریکا با ماهوارههاى مجهزى که دارد، مىتواند از آنجا که هست، همین جمعیت ما را بهطور مشخص فیلمبردارى و عکسبردارى کند! مثلا انسان در خانه و گوشهى حیاط خانهى خودش نشسته که یک
استکان چاى بخورد؛ آنها در آنجا مىتوانند این را ببینند و جاسوسى کنند! با استفاده از همین وسیله بود که تمام نقل و انتقالات نیروهاى ما را در سالهاى آخر دفاع مقدس، فیلمبردارى مىکردند و خبرش را به عراق مىدادند. این، کارى است که دائم به آن مشغول بودهاند. هم اکنون هم، در همه جاى دنیا - هر جا که منافعشان ایجاب کند - این کار را انجام مىدهند، و از کسى هم اجازه نمىگیرند. یکى را محکوم مىکنند؛ یکى را تروریست مىنامند؛ یکى را مخالف حقوق بشر معرفى مىکنند؛ در انتخابات فلان کشور، آدم مىفرستند و دخالت مىکنند؛ تبلیغات مىکنند؛ توطئه مىکنند؛ کودتا راه مىاندازند؛ هر کارى مىتوانند، مىکنند و خودشان را صاحب اختیار دنیا مىدانند. تا دیروز امریکا و شوروى بودند؛ اما امروز که آن یکى نیست، این میدان را براى خود بازتر دیده است و شلتاق مىکند. این، یک پدیده است که همه آن را مىدانند؛ شما هم مىدانید. بیانات در دیدار جمعى از روحانیون امروز جریان ظلم در دنیا، حقیقتاً یک جریان بىسابقه است. امروز این قدرتهاى بزرگ با وسایل تبلیغاتىِ همهگیر و با امکاناتى که حق را به صورت باطل و باطل را به صورت حق جلوه مىدهد، در دنیا مسلطند؛
قدرتهایى که براى ارزشهاى انسانى و الهى ذرهیى ارزش قائل نیستند و به آن اعتنایى ندارند؛ چه کسى مىخواهد در مقابل اینها بایستد و مطلب حق را بیان کند؟ ببینید امروز در دنیا چه مىکنند و چهقدر ملتها - بخصوص ملتهاى مسلمان - مظلوم واقع مىشوند؛ آن وقت آقایان مىنشینند و دم از طرفدارى از حقوق بشر مىزنند و شرم هم نمىکنند! این وضع مردم مظلوم فلسطین است با آن فشارهایى که حکومت غاصب صهیونیستى بر آنها وارد مىکند؛ که در خانهى خودشان هم نمىتوانند براحتى زندگى کنند و آزادانه رفت و آمد نمایند. این وضع مردم لبنان است؛ این وضع مسلمانان کشمیر است؛ این وضع مسلمانان مستضعف بیچارهى میانمارى است که دهها هزار نفر از آنها امروز با بدترین وضع در بنگلادش زندگى مىکنند. نمایندگان ما به آنجا رفتند و آمدند و خبرهایى به ما دادند که واقعاً خواب از چشم انسان مىپرد! چهقدر امروز دنیا نسبت به حقوق بشر - به معناى واقعى - بىاعتناست! مگر در دنیا صدایى از کسى بلند شد؟! یک مشت چکمهپوش دهها هزار مسلمان میانمارى را با فجیعترین وضع از خانهى خودشان بیرون کردند؛ بچهها و زنان و مردانشان را کشتند؛ اموالشان را غارت کردند؛ هر کس توانسته جان
خودش را بردارد، فرار کرده؛ در دنیا هم کسى به کسى نیست؛ نه سازمان ملل حرفى مىزند، نه کمیتهى حقوق بشر فریادى مىکشد، نه صلیب سرخ جهانى احساس مسؤولیتى مىکند، نه این کنفرانسها و مؤسسههاى دروغىِ دفاع از حقوق بشر و دفاع از صلح و غیره حرفى مىزنند؛ کأنه اینها انسان نیستند! این، دشمنى دنیا را با اسلام و مفاهیم و ارزشهاى اسلامى نشان مىدهد؛ این نشان مىدهد که چهقدر نسبت به انسان بىاهتمام و بىاعتنایند و آنچه که دربارهى حقوق بشر و اینگونه تعبیرات مىگویند، حربهیى سیاسى است؛ براى اینکه کسى را در جایى بکوبند؛ کسى را بزرگ کنند؛ دولتى را تضعیف کنند و مردمى را از صحنه خارج نمایند. متأسفانه این حرفها به گوش افکار عمومى اروپا و امریکا نمىرسد تا بفهمند که زمامدارانشان در دنیا چه دارند مىکنند. مردم ما این حقایق را مىدانند؛ مىدانند که اینها در بیان ادعاهاى بشردوستانه و طرفدارى از حقوق بشر، چهقدر دروغگو هستند. آن سادهلوحهایى که به این حرفها دل خوش کردهاند، آنها باید این مطالب را بشنوند. اگر اینها طرفدار حقوق بشر بودند، در مقابل شهادت این شهید عزیز - مرحوم سیّد عباس موسوى - که همراه با زن و بچهاش توسط موشک
اسرائیلیها در داخل خاک لبنان به شهادت رسید، یک کلمه اعتراض مىکردند؛ اما اعتراضى نکردند! بعضیها آنقدر بىشرمى بخرج دادند که حتّى این حرکت را تأیید کردند! اینها تجاوز اسرائیل به لبنان را محکوم نمىکنند؛ تجاوز اسرائیل به مردم مسلمان صاحب فلسطین را محکوم نمىکنند؛ قضایاى کشمیر را به زبان نمىآورند؛ مسائل مسلمانان میانمارى را اصلاً بکلى کأنلمیکن فرض مىکنند؛ چرا؟! مگر جرم اینها چیست؟! جرم اینها این است که مسلمانند. آنها با اسلام دشمنند و از اسلام مىترسند. امروز کار به جایى رسیده است که مبارزهى با اسلام، زیر پوشش انجام نمىگیرد! در الجزایر تصریح مىکنند که ما با گرایشهاى اسلامى مبارزه مىکنیم! الجزایر یک کشور اسلامى است؛ وقتى در آنجا اینطور بگویند، شما از دولتهاى غیراسلامى و ضداسلامى، دیگر چه انتظارى دارید؟! بیانات در دیدار مردم قم این کارهایى که امروز اسرائیل مىکند، اگر کمتر از آن را دولتى انجام مىداد که در خدمت منافع امریکا نبود، مىدانید تبلیغات امریکایى با آن دولت چه مىکرد؟! در همین جریان شهادت دبیر کل حزبالله لبنان - مرحوم سید عباس موسوى؛ این مجاهد شهید و با اخلاص - هلیکوپترهاى صهیونیست وارد فضاى
کشور دیگرى مىشوند؛ آزادانه در آن رفتوآمد مىکنند؛ نقطهیى را زیر نظر مىگیرند و کاروان اتومبیلهاى غیرنظامى را با موشک مىزنند؛ مرد را مىکشند، زن را مىکشند، فرزند خردسال را مىکشند؛ اما شما ببینید در مقابل این جنایت واضح - که هیچ کس در جنایت بودن این رفتار نمىتواند کمترین تردیدى بکند - دنیاى استکبارى چه موضعى مىگیرد؟! مگر معناى تروریسم چیست؟! مگر تروریسم غیر از این است؟! به غیرمسلحى حمله کنند؛ به زن و فرزند مردم حمله کنند؛ به خانهى مردم حمله کنند؛ از داخل خانه، صاحب خانه را بربایند؛ شکنجه کنند و بکشند؛ مگر تروریسم چیست؟! آیا رژیم ایالات متحدهى امریکا و سازمانهایى که دم از طرفدارى از حقوق بشر و مخالفت با تروریسم مىزنند، نمىفهمند که تروریسم یعنى این؟! نمىدانند که تروریسم دولتى، یعنى آن کارى که چهل و چند سال است که رژیم غاصب صهیونیست دارد انجام مىدهد؟! یا مىفهمند و به رو نمىآورند؟! آیا وقتى ملتى مىبیند که اینطور فرهنگها و واژهها و لغات، در قاموس استکبار امریکایى، نابجا و غلط مصرف مىشود، جا دارد که از اینکه امریکا به او تروریست بگوید، تحاشى کند؟ امریکاییها عدهیى را در لیست تروریستها قرار
دادند؛ غلط کردند! اگر بناست کسانى در لیست تروریستها قرار بگیرند، اول خود رژیم امریکاست که تروریستتر از دیگران است و حامى خبیثترین رژیمهاى دنیا - یعنى رژیم صهیونیست - است. بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان سپاه آنچه امروز براى ملتها حقیقتاً خطر محسوب مىشود، تسلط روزافزون امریکا بر ملتهاست. به چه حقى اینها اینقدر در امور ملتها دخالت مىکنند؟! قدرت استکبارى امریکا چه مجوزى دارد که دربارهى کشورها حرف بزند، اظهارنظر کند و در امور داخلیشان دخالت نماید؟! اخیراً هم زمزمهى دخالت سازمان ملل را در انتخابات کشورهاى آزاد - که اهل انتخابات هستند - بلند کردهاند.(549) اینها مىخواهند یک هیأت رئیسه براى دنیا درست کنند؛ اما بدانند که ملتها هیأت رئیسهى دنیوى و سطح جهانى را قبول نخواهند کرد. رؤساى کشورهاى عضو شوراى امنیت دور هم نشستهاند و دربارهى دنیا دارند تصمیم مىگیرند! به شما چه؟! اسمش سازمان ملل است، اسمش شوراى امنیت است؛ اما در واقع کشورهاى داراى حق وتو هستند که مىخواهند در دنیا سرورى کنند؛ در واقع این امریکاست که مىخواهد این کار را بکند! تا حالا هم دخالت کردهاند؛ حتّى دخالت نظامى کردهاند؛ وارد کشورها شدند،
سرباز وارد کردند، نیروى نظامى وارد کردند؛ در خاورمیانه این کار را کردند، در امریکاى لاتین این کار را کردند، در جاهاى مختلف دنیا این کار را مىکنند و به میل خودشان پایگاه تشکیل مىدهند؛ اینها خودسریهاى غیرقابل قبول در پیش هوشمندان عالم است. ممکن است چهار نفر سران مزدور و وابستهى کشورها قبول کنند، اما مگر ملتها قبول مىکنند؟ ممکن است ملتها نتوانند چیزى بگویند و عکسالعملى نشان بدهند؛ لیکن سران رژیم امریکا بدانند که آن چاهى که زیر پایشان کنده شده است، با این کارها روزبهروز آن را عمیقتر مىکنند. چه معنایى دارد که ملتها براى امورشان، حتّى براى دمکراسى و انتخاباتشان، منتظر بنشینند که از آن طرف دنیا نمایندگان چند دولت بیگانه بیایند و بر کار اینها نظارت کنند؟! با چه حجتى؟! فقط به حجت اینکه اینها زورشان بیشتر است؟! مگر منطق جنگل غیر از این است؟ بشریت دوران طولانى تمدن را طى کرده است که به منطق جنگل برسد؛ آن هم به وسیلهى مدعیان حقوق انسان و مدعیان پیشرفت و مدعیان همهى چیزهاى خوب؛ که متأسفانه از همهى اینها هم بیگانه هستند و فقط ادعایش را مىکنند؟! این است بلاى بزرگ بشریت. شما کشورى دارید، دولتى دارید، کشور
ثروتمندى هم هستید؛ بسیار خوب، براى خودتان زندگى کنید؛ به مردم دنیا چه کار دارید؟! بیانات در دیدار کارگزاران نظام علیه ما در دنیا حرف مىزنند؛ ما هم توقع نداریم که حرف نزنند. تریبونهاى درجهى یک عالم در دست صهیونیستها و امریکاییهاست. اگر صهیونیستها علیه جمهورى اسلامى حرف نزنند، باید تعجب کرد. اگر امریکاییها و تبلیغات وابستهى به آنها به ما تهمت نزنند، باید تعجب کرد؛ این طرفش تعجبى ندارد، آن طرف تعجب دارد.انواع تهمتها را به ما زدند - بزنند - سازمانهاى وابستهى به خودشان را در عالم به اسم حقوق بشر و دفاع از فلان شخص و فلان گروه بسیج کردند؛ براى اینکه جمهورى اسلامى را متهم به نقض حقوق بشر کنند! واقعاً کدامیک از هوشمندان عالَمند که به این حرفها لبخند تمسخرآمیز نزنند؟! قدرتهایى که همهى وجودشان در حقیقت بر ضد منافع بشریت است، امریکایى که سرتاسر تاریخ اخیرش - که ما به یاد داریم - آمیختهى با جنایت نسبت به بشریت و ملتهاست، اگر ما را متهم به نقض حقوق بشر کنند، ما چه باکى داریم و چه اهمیتى مىدهیم؟ ما مىگوییم که حقوق بشر در سایهى اسلام و حکومت اسلامى تأمین مىشود؛ اسلام است که مىگوید: «ان الحکم الّا للَّه امر الّا
تعبدوا الّا ایّاه». این حکم، هر حاکمیت ظالمانهیى را نفى مىکند. هیچکس حق ندارد بر مردم حاکمیت داشته باشد؛ مگر آنکه داراى معیارهاى پذیرفته شده باشد و مردم او را پذیرفته باشند. بیانات در دیدار مردم قم رژیم امریکا خیال مىکند که صاحباختیار دنیاست و سرپرستى دنیا متعلق به اوست! اصلاً اینها ملتها را به حساب نمىآورند؛ ملتِ خودشان را هم به حساب نمىآورند. اگر تحلیل کنندهیى درست تحلیل کند، معلوم خواهد شد که اینها براى نفوس بشرى اصلاً ارزش قائل نیستند. براى اینها، اسم حقوق بشر، یک دکان و یک حربه است. هرجا که با دولتى مخالف باشند و بخواهند به جنگ او بروند و او را زیر فشار قرار بدهند، مسألهى حقوق بشر را عَلَم مىکنند. این همه در دنیا دولتها و کشورهایى هستند که اصلاً به حقوق بشرى قائل نیستند؛ زیر بال رژیم امریکا دارند زندگى و تنفس مىکنند؛ احدى هم متعرض نمىشود که اصلاً شما در کشورتان چیزى به نام حقوق بشر هست؟ اصلاً رأیى براى آحاد بشر قائلید؟ چون با آنها همراهند. آنجایى هم که ملتها و دولتهایى مخالف آنها باشند، اینها را زیر فشار مىگذارند و انواع و اقسام اتهامها را به آنها مىزنند. البته در مورد جمهورى اسلامى، از
اولِ انقلاب بوده است. از اول انقلاب، مسألهى حقوق بشر و زندانها و از این حرفهاى خندهآور و مضحک براى هوشمندان عالم را، به عنوان عوامفریبى در بوق مىکردند، جنجال مىکردند و دایماً مىگفتند: زندانهاى ایران. آن کسانى که اطلاع دارند و قضاوت و حکم مىکنند، مىدانند که زندانهاى این کشورها به مراتب بدتر از زندانهاى کشورهاى عقبافتاده است؛ چیزى که مطرح نیست، حقوق بشر است؛ چیزى که مطرح نیست، کرامت بشر است.به عنوان یک حربه، ظاهرفریبیهاى دروغینى مىکنند. براى بشر حقوقى قائل نیستند؛ آن وقت به کشورهاى آفریقایى و امریکاى لاتین آدم مىفرستند که بر انتخابات آنجا نظارت کنند! به شما چه که بروید بر انتخابات فلان کشور نظارت کنید؟! شما چکاره هستید؟! مگر شما قیم آن ملت هستید؟! شما اگر طرفدار انتخابات هستید، سراغ آن کشورهایى بروید که در زیر سایهى شوم شما حکومتهایى در آنجا سر کار آمده است که اگر اختیار در دست مردمشان باشد، یک لحظه اجازه نمىدهند که آن حکومتها باقى بمانند. این حکومتها کم هم نیستند؛ حالا نمىخواهیم اسم ببریم؛ همه مىدانند کدام حکومتها را مىگوییم؛ خودشان هم بهتر از همه مىدانند. در آن کشورها، اسمى از انتخابات
نیست؛ اما آنجایى که بخواهند زیر فشار قرار بدهند و انگیزهیى داشته باشند، از امریکا آدم مىفرستند که برود نظارت کند که در فلان کشور انتخابات درست انجام شده یا نه! به شما چه؛ مگر شما قیم ملتها هستید؟! این چه اهانتى به ملتهاست که اینها دارند مىکنند؟! آن وقت مىگویند حقوق ملتها و حقوق بشر! بزرگترین اهانت را خودشان دارند مىکنند و از رو هم نمىروند! به اتکاى سلاح اتمى - که حالا دیگر رقیب هم ندارند - به اتکاى حق وتو، به اتکاى ثروت و پول، به اتکاى دستگاه جاسوسى گسترده در همهجا، در همهى امور دخالت مىکنند. نه آقا، ملت ایران براى امریکا و براى هیچ کس دیگر، این سیادت و این ریاست و این سرپرستى دروغین و جعلى را نسبت به ملتها قبول ندارد. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم امروز بیش از یک میلیارد نفوس مسلمان در دنیا هست؛ آن هم در این کشورهاى حساسى که ما مسلمانان داریم. امروز بخش عظیمى از دنیا، زیر پاى فرزندان اسلام است؛ با این همه منابع غنى، و با این موقعیت جغرافیایى. آیا باز هم بایستى امریکا و انگلیس و اینگونه دولتها بر این کشورها حکومت کنند؟! مسلمانان باید بیدار بشوند؛ بین خودشان مثل یک خانواده، از علم و صنعت و منابع
و پول یکدیگر استفاده کنند و در مقابل دشمن جهانى، یک جبههى قوى تشکیل بدهند. این چه وضعى است که امروز مسلمانان دارند؟! بخصوص امروز که امریکا تصور مىکند دنیا متعلق به اوست. البته این تصور ابلهانهیى است؛ اما دولتمردان امریکا این تصور را دارند. چون رقیب آنها - که اتحاد جماهیر شوروى سابق باشد - اینگونه تکهتکه شده و به ضعف و ذلت کشیده شده است، آنها خیال مىکنند که دیگر دنیا مال آنهاست! گویا دنیا متعلق به دو نفر رقیب بود، و حالا که آن رقیب به زمین نشسته است، سهم او هم مال این است، و اصلاً دنیا مال این است! چنین منطق غلطى را چه کسى به این دولتمردان کمعمقِ بىاطلاع از غریزه و طبیعت بشرى، تلقین کرده است؟! انسانها آزادند. انسانها و ملتها مستقلند. مسائل دنیا به شما چه ربطى دارد؟! خیال مىکنند همه جاى دنیا مال آنهاست! در همهى قضایا هم دخالت مىکنند! هر گوشهى دنیا که یک حادثه، یک بگومگو و یک چیز پولساز هست، آنها فوراً خودشان را به آنجا مىرسانند؛ مثل این گردنکلفتها و چاقوکشهاى محلههاى سابق، که وقت باجگیرى و وقت دعواى زن و شوهر حاضر بودند! به شما چه؟! مثل کلانتر دنیا، براى خودشان مقام قایلند! شما کى هستید؟ اینکه
شما احساس قدرت مىکنید، به خاطر آن است که بعضى از ملتها و دولتها حاضر نشدهاند قدرت خودشان را بفهمند و احساس قدرت بکنند؛ والّا اگر ملتهاى مسلمان از قدرت خودشان سر درمىآوردند و مىفهمیدند که چه قدرت عظیمى دارند، شما کى مىتوانستید در دنیا اینطور رجزخوانى کنید؟! پشت سر اسرائیل غاصب متجاوز پُرروى بداخلاق خشن غاصب این منطقه ایستادهاند، براى اینکه حق فلسطینیها را بکلى از بین ببرند. پس ملتهاى اسلامى کى مىخواهند در مقابل این زورگوییها اظهار وجود بکنند؟ یک اسمى را تکرار کردند، اینها را کشاندند به آنجا بردند، دور هم نشاندند، نشستند امضاء کردند و حقوق یک ملت را ضایع نمودند. هرچه هم که مسلمانان کوتاه بیایند، آن دشمن خبیث و وقیح، پُرروتر خواهد شد. الان ببینید اینها در جنوب لبنان چه مىکنند. کمتر هفتهیى، و شاید گاهى کمتر روزى است که نیایند و منطقهیى را بمباران نکنند و یک عده مردم بیچارهى روستایى جنوب لبنان را بدون هیچگونه جرمى، بىخود نکشند. این سازمانهاى حقوق بشر هم مردهاند. یک کلمه حرف از کسى بیرون نمىآید و کسى نفس نمىکشد؛ ولى اگر چهار نفر یهودى روسى را آن روزها نمىگذاشتند از شوروى خارج بشوند و به اسرائیل
بروند، تمام دنیا جنجال مىشد که چرا مانع مىشوید؛ یک شهروند روسى مىخواهد به زیر سایهى دولت اسرائیل بیاید؛ چرا دولت شوروى مانع مىشود! تمام رسانههاى دنیا - که البته رسانهها متعلق به خود صهیونیستهاست - پُر از جنجال مىشد! سازمانهاى حقوق بشر هم که ادعاى حقوق بشر مىکنند، با آنها هماهنگ مىشدند! پس حالا مردهاید؟! چرا خفه شدهاید؟! ملت فلسطین را قتلعام مىکنند، ملت لبنان را قتلعام مىکنند؛ اما هیچکس هم هیچ حرفى نمىزند! البته ما هم نباید از آنها انتظارى داشته باشیم؛ زیرا دشمنند. از دشمن چه انتظارى است؟ اینها با اسلام و با ملتهاى اسلامى و با هرچه که جلوى زورگوییها را بگیرد، دشمنند. ما نباید از آنها انتظارى داشته باشیم؛ ما باید از خودمان و از ملتهاى اسلامى انتظار داشته باشیم. چرا ملتهاى اسلامى بیدار نمىشوند؟ چرا دولتهاى اسلامى، و بخصوص بعضى از دولتهاى عربى، به خود نمىآیند؟ بیانات در دیدار شرکت کنندگان کنفرانس بینالمللى حمایت از انقلاب اسلامى فلسطین مسألهى فلسطین، یکى از مصایب بزرگ جهان بشریت کنونى است. هر کس که احساسى در مورد انسان و حقوق انسان دارد و دم از حمایت از انسانهاى مظلوم مىزند، باید در این
قضیه صاحب داعیه باشد و این قضیه را، قضیهى خود بداند. شاید بشود گفت که قضیه و مصیبت فلسطین، جزو قضایاى کمنظیر تاریخ است. تا آنجا که ما دانستیم و شناختیم، اینطور حادثهیى با این عظمت نسبت به یک ملت، در طول تاریخ هم کمنظیر است. شما هرچه از مصایب انسانى فرض کنید، در مصیبت و قضیهى فلسطین جمع است؛ از قتل نفوس بىگناه، از آواره کردن انسانها و بىخانمان کردن آنها، از شکنجه و زجر و حبس و تبعید و از این قبیل، از اهانت به کرامت انسانى، از نابود کردن سرمایههاى بشرى یک عده انسان، از فشار و ظلم و اختناق و اجازهى فعالیت ندادن به یک عده بشر. همهى این مصایبى که اگر در گوشهیى از عالم براى جمعى از مردم اتفاق بیفتد، بشریت را جریحهدار و داغدار مىکند، در قضیهى فلسطین در طول چهل و پنج سال اخیر اتفاق افتاده است. آن کسانى که دم از طرفدارى از حقوق بشر مىزنند، اگر راست مىگویند، باید از حقوق ملت فلسطین سخن بگویند. شما کدام ملت را سراغ دارید که در این چهل و پنج سال اخیر، به قدر ملت فلسطین شکنجه دیده باشد، مصیبت کشیده باشد، عزیزانش را از دست داده باشد و حقوقش نادیده گرفته شده باشد؟ چهطور شد که اگر در گوشهیى از عالم، یکى
از این مصایب براى عدهیى انسان پیش بیاید، کسانى ادعا مىکنند که دلسوز و غمخوار حقوق بشرند؛ سینه سپر مىکنند، حرف مىزنند و اقدام مىکنند؛ اما مجموع این همه مصیبت را در مردم فلسطین ندیده مىگیرند؟! توطئهى بزرگ این است که در قضیهى فلسطین، حقیقت را واژگونه جلوه دادند. آن کسى که براى مسألهى فلسطین - یعنى براى خانهى خود، براى حق انسانى و حق ملى خود - اقدامى مىکند، در عرف مطبوعات استکبارى دنیا و دستگاه تبلیغاتى وابسته به استکبار و صهیونیسم، تروریست معرفى مىشود! مصیبت بزرگ آن است که این مصایب را، با قبول و تأیید دنیاى متمدن، بر سر یک ملت مىآورند! دنیاى به اصطلاح متمدن، دنیاى به اصطلاح طرفدار حقوق بشر، در طرف آن کسانى ایستاده است که این همه حقوق انسانى و الهى و مشروع یک ملت را ندیده گرفتهاند. بیانات در دیدار جمعی از ایثارگران و خانوادههای شهدا آن روزى که امریکا نیروهاى خودش را وارد این منطقه کرد، ما از خلال حرفهایشان احساس کردیم که اینها قصد ندارند بیایند در این منطقه کارى بکنند و بروند؛ اینها مىخواهند ژاندارم این منطقه باشند. گفتیم اینها مىخواهند بیایند در این منطقه ماندگار بشوند. گفتیم اینها مىخواهند
این منطقهى مهم و حساس و حیاتى را که همهى دنیا تا چند سال دیگر محتاج این منطقه خواهد بود، زیردست خودشان داشته باشند. خلیجفارس براى دنیا حیاتى است. اینها مىخواهند این منطقه متعلق به خودشان و زیر نظرشان باشد. ما آن روز این مطالب را گفتیم؛ اما شخصیتهاى امریکا فوراً مصاحبه کردند و یکى، دو نفر از آنها در سخنرانى و در مصاحبه گفتند که نه، ما نمىخواهیم در کویت بمانیم؛ ما خواهیم رفت. امروز ملاحظه کنید که در کویت مشغول ساختن پایگاه هستند؛ مشغول طراحى براى ماندن هستند. آن روز دروغ مىگفتند، امروز هم دروغ مىگویند؛ وجود آنها و سیاست آنها بر اساس دروغ بنا شده است. دروغ مىگویند که اظهار مىکنند ما با اسلام طرف نیستیم؛ دشمن خطرناک اسلام همانها هستند. دروغ مىگویند که ادعاى طرفدارى از حقوق بشر مىکنند؛ بزرگترین دشمن بشر و حقوق بشر، همین قدرتهاى استکبارى و امروز شیطان بزرگ است. دروغ مىگویند که بیان مىکنند ما قصد دشمنى با ملتهاى منطقه را نداریم؛ مىخواهند ملتهاى منطقه را اسیر و بردهى خودشان کنند. دروغ مىگویند که تکرار مىکنند ما ایران را دوست مىداریم و مایل به روابط با ایران هستیم؛ اینها مایلند که مثل گذشته بر ایران
حکومت کنند و همان بساط گذشته را در ایران درست کنند. هیهات! گذشت؛ این ملت دیگر آن ملت نیست. این ملت، بیدارشدهى اسلام است. این ملت در هرجا و در هر حرکتى که احساس کند در آن میل و ارادهى قدرتهاى استکبارى است، مقابل آن خواهد ایستاد و تاکنون هم ایستاده است؛ بعد از این هم خواهد ایستاد و به فضل الهى و به حول و قوّهى خدا پیروز هم خواهد شد. این، وضع شیطانهاى دنیاست. هیچ ریشخندى نسبت به ارزشهاى اسلامى تلختر و بالاتر از این نیست که امریکاییها ادعا کنند طرفدار حقوق بشرند! وضع فلسطینیها را ببینید؛ توطئهى اینها علیه فلسطینیها را ببینید. آیا اینها مىتوانند طرفدار حقوق بشر باشند؟! خون در دل ملتها موج مىزند. هوشیاران و بیداران ملتها دلشان مىخواهد فریاد بکشند، حرفى بزنند؛ مىخواهند پرچم عصیان علیه قدرتهاى استکبارى را برافراشته ببینند و پشت سرش راه بیفتند. این پرچم امروز در دست شماست؛ آن را محکم نگهدارید. بیانات در دیدار جمعی از ایثارگران و خانوادههای شهدا پنجاه سال است که صهیونیستها در اوایل کار در بخشهایى از سرزمین فلسطین و بعد در همهى این سرزمین، با یک نژادپرستى خشونتبار که دیگر وحشیانهتر از آن متصور نیست - حکومت
مىکنند. جوانان فلسطینى را با بدترین شکنجهها در زندانها شکنجه کردن، حتّى آنطورى که نقل شد، در مواردى خون آنها را گرفتن - که در طول این سالها گفته شد و از این صهیونیستهاى دژخیم هیچ بعید نیست - به وجود آوردن مناظرى مثل شکستن دست یک پسربچه جلوى چشم همه، که به وسیلهى مأموران انجام گرفت و اتفاقاً تلویزیون آن را نشان داد و دنیا را به ضجه آورد، کارهاى معمولى آنهاست! در این مدت تقریباً پنجاه سال، از این قبیل حوادث مکرر اتفاق افتاده است. آیا اینها نژادپرستند یا نه؟ آیا نژادپرستى از این خشنتر و خباثتآلودهتر ممکن است؟ اگر اینها نژادپرست نیستند، پس چه کسى نژادپرست است؟! آن وقت رئیس جمهور امریکا به سازمان ملل مىرود - به اصطلاح خانهى ملتها؛ آنجایى که باید از حق ملتها دفاع بکند - مثل یک قلدر مىایستد و علیه ملت فلسطین حرف مىزند و براى این نژادپرستهاى دژخیم، شفاعت و وساطت مىکند! آیا این آدمها و این سیاستمدارها مىتوانند ادعا کنند که اصلاً حقوق بشر را فهمیدهاند؛ چه رسد به طرفدارى از حقوق بشر؟! اینهایى که وقتى مىخواهند راجع به دولتهاى مخالف خودشان حرف بزنند، مثل نقل و نبات همینطور کلمهى حقوق بشر از دست و رویشان
مىریزد! هر کس را بخواهند متهم کنند، به نفى حقوق بشر یا به عدم مراعات حقوق بشر متهم مىکنند؛ مثل اینکه آنها بانى حقوق بشرند! شما چه مىفهمید که حقوق بشر چیست؟! شما که علیه ملت فلسطین چنین خیانتى را روا مىدارید و با صهیونیستهاى نژادپرست اینگونه همدست و همراه و حمایتکنندهى آنها هستید، چه مىفهمید که حقوق بشر چیست؟! شما چه حق دارید که دربارهى حقوق بشر حرف بزنید؟! رئیس جمهور امریکا با این کار، نفرت عمیق ملتهاى مسلمان، بلکه ملتهاى آزادیخواه و عدالتطلب دنیا را نسبت به خود عمیقتر کرد. بیانات در دیدار ائمهی جمعهی سراسر کشور امروز ما باید منتظر دشمنیهاى بسیار عمیق و پیچیدهیى از طرف استکبار باشیم. البته بعید است که این دشمنیها به صورت حملهى نظامى و به صورت تجربههاى گذشته باشد؛ به احتمال زیاد راههاى دیگرى را براى این کار انتخاب خواهند کرد. یکى از راهها، تنگ کردن محاصرهى اقتصادى است. یکى از راهها، فشارهاى روزافزون سیاسى است. الان مىبینید چند وقتى است که باز مسألهى حقوق بشر در دهنها افتاده است. فلان کشور، فلان مجموعه و فلان کمیسیون، با حربهى حقوق بشر به جنگ جمهورى اسلامى مىآیند؛ کسانى که ته دلشان،
حقوقى براى بشر قایل نیستند؛ و اگر حقى براى انسان قایلند، براى انسان غربى است، نه براى هر انسان؛ و حاضرند که میلیونها انسان غیرغربى، براى حفظ سعادت و سلامت خودشان نابود و فدا بشوند. این آدمهاى دروغگو، شعار حقوق بشر را علیه جمهورى اسلامى علم مىکنند، و قبلاً هم فشارهاى سیاسى از این قبیل و فشارهایى از طریق به وجود آوردن مراکز فساد و تباهى در داخل را علم کرده بودند. پیام به کنگره عظیم حج پس از پیروزى انقلاب اسلامى و تشکیل جمهورى اسلامى در ایران و اعلام اینکه ملت ایران درصدد است جامعهیى بر اساس ارزشهاى اسلامى بسازد و در آن مقررات اسلامى را تحقق بخشد، موج تبلیغات بوقهاى تبلیغاتى شرق و غرب و وابستگانشان، جمهورى اسلامى را به نام بنیادگرا و کهنهپرست و روبهگذشته و عناوینى از این قبیل، بشدت مورد حمله قرار داد و به نام نوگرایى، از اینکه ایران اسلامى مىخواهد پایبند به سنتهاى گذشته باشد، انتقاد کرد؛ و این در حالى بود و هست که نظامهاى مرتجع و مستبد و پایبند سنتهاى پوسیده که هرگز بویى از مفاهیم نوین عالم مانند آزادى و دمکراسى و حقوق بشر استشمام نکرده و در شرق و غرب جهان کم نیستند، هیچگاه به آن نامها مورد تعرض تبلیغاتى
قرار نگرفتند! و عبرتانگیز آنکه رادیوهاى رژیمهایى که در آن از ابتداییترین رسوم نوگرایى سیاسى خبرى نیست و چیزى به نام مجلس ملى و انتخابات آزاد و نشریهى غیردولتى در آن در حکم افسانه است نیز به کشورى که در آن به حکم اسلام، حکومتى مردمى بر سر کار است و قانون اسلامى در مجلسى مرکب از نمایندگان مردم تصویب و به دست دولتى منتخب مردم اجرا مىشود و مردم در حساسترین مسائل آن داراى حضور فعالند، نام مرتجع دادند و هوشمندان عالم را از تقلید مسخرهآمیز خود به خنده انداختند! پیام به کنگره عظیم حج استکبار جهانى و دولتهاى استعمارگر، از آغاز تا امروز، رژیم غاصب اسرائیل را به عنوان اهرم فشارى بر روى دولتهاى عربى و سپس اسلامى منطقه پدید آورده و ذخیره کردهاند و برآنند که این خنجر مسموم را همواره در پهلوى جهان اسلام نگاهدارند؛ و امروز شیطان بزرگ، سررشتهى این سگ دستآموز را در دست دارد. پس، تعجبى نیست که نقض مکرر قوانین بینالمللى، نقض مداوم حقوق بشر - آن هم به فجیعترین شکل - تجاوز مکرر به کشورهاى همسایه، عملیات تروریستى و آدمربایى به گونهى آشکار، تهیهى روزافزون سلاحهاى اتمى و امثال آنها - که هریک در هریک از کشورهاى جهان که با
امریکا و دیگر دولتهاى بزرگ رابطهى ارباب رعیتى نداشته باشد، حادثهیى عظیم تلقى مىشود - از صهیونیستها قابل قبول باشد و هیچ اعتراض جدى را از سوى شبکهى استکبارى جهان، مخصوصاً شیطان بزرگ برنینگیزد. پیام به کنگره عظیم حج مسألهى بعدى، وضع مسلمانان کشمیر است. دولت هند، با استفاده از اشتغال دنیاى اسلام به مسائل حاد ماههاى اخیر، که موجب غفلت عمومى از وضع آن برادران جدا افتاده و مظلوم شده، حداکثر فشارى را که توانسته، بر آن مردم وارد آورده و جان و مال و حتّى - بنا بر نقل - ناموس آنان را مورد تعرض و تاراج قرار داده است. اینجانب اکنون درصدد آن نیستم که در ماهیت مسألهى کشمیر قضاوتى بکنم - و مطلعین مىدانند که این، یکى از زخمهاى کهنهیى است که انگلیسیهاى استعمارگر در هنگام خروج اجبارى خود از هند، بر پیکر شبهقاره وارد کرده و به وسیلهى آن از مسلمانان هند بزرگ انتقام گرفتند - سخن ما آن است که دولت هند در برخورد با این مسأله، از ابزارهاى خشن و نامناسب استفاده کرده و با اطمینان به اینکه دولتهاى بزرگ و سازمانهاى مدعى حقوق بشر هیچ دفاع واقعى از مسلمانان نخواهند کرد، به روشهاى غیر انسانى متوسل شده است. بیانات در مراسم
سالگرد ارتحال امام خمینى(ره) آنچه امام بزرگوار و ملت شجاع ما را در راه این مبارزهى بزرگ موفق کرد، بصیرت و صبر بود - مقاومتى همراه با بصیرت - همانطور که امیرالمؤمنین (علیهالصلاةوالسلام) فرمود: «و لا یحمل هذا العلم الا اهل البصر والصبر». علت آن هم این است که امروز مبارزه با کفر خالص و شرک خالص نیست، تا مطلب روشن، و صفبندیها مجزا و جداى از هم باشد؛ بلکه امروز مبارزه با نفاق و دورویى و تزویر و شعارهاى توخالى و دروغزنیها و لافزنیهایى است که بلندگوهاى استکبار را در همهى انحاى عالم پر کرده است. بسیارى دم از طرفدارى از حقوق بشر مىزنند و دروغ مىگویند. بسیارى دم از اسلام مىزنند و دروغ مىگویند. اسلام آنها، اسلام باب طبع و میل سردمداران استکبار است. بسیارى دم از مساوات و برابرى انسانها مىزدند و مىزنند و دروغ مىگفتند و مىگویند. بنابراین، مبارزه در دوران کنونى، مبارزهیى دشوار است؛ هم به خاطر قدرت زر و زور استکبار، و هم به خاطر قدرت تبلیغاتى و توجیهگر دروغگوییها و نفاقهاى استکبار و ایادیش. بیانات در دیدار جمعی از کارگران و معلمان اینها با دین مخالفند. بدانید که اگر خداى متعال - العیاذباللَّه و نستجیرباللَّه
- به جلاد پهلوى - محمّدرضاى بدبخت ذلیل - مهلت مىداد که صد مرتبهى دیگر مثل هفده شهریور و مثل پانزده خرداد را راه بیندازد و هزاران هزار از این مردم را بکشد، از این امریکا و از این سازمانهاى دروغین حقوق بشر، یک کلمه حرف جدى علیه او صادر نمىشد؛ هیچ کارى نمىکردند! اینها با کشتار انسانهایى که در راه اهداف دینى قیام و حرکت کردهاند، مخالفتى ندارند؛ مشوق اینگونه کشتارها نیز هستند! این، به خاطر چیست؟ به خاطر عمق دشمنى آنها با دین و بخصوص با اسلام است. چرا؟ چون اسلام در خدمت تودههاى مظلوم است؛ چون اسلام با قلدرى مخالف است؛ چون اسلام با سلطهى امریکا و امثال امریکا مخالف است؛ چون اسلام طرفدار استقلال ملتهاى مظلوم است. بیانات در دیدار جمعى از روحانیون امروز دنیا در دست بىرحمترین سیاستمداران و قدرتمندان اداره مىشود. امروز دنیا به دست کسانى اداره مىشود که بىرحمى را با فریبکارى، غدارى، تبلیغات دروغ، حتّى در مواردى ادعاى معنویت، ادعاى طرفدارى از حقوق بشر و طرفدارى از ملتها، توأم کردهاند! آن قدرت ظالمانه و جائرانه و آن تظاهر به طرفدارى از انسان و انسانیت، امروز ملتهایى را اسیر کرده و دربند نگهداشته است. امروز وضع
ملت عراق را مشاهده مىکنید. ملت عراق، سالهاست که متأسفانه در اثر این سیاست پلیدى که بر کشورشان حاکم بوده و هست، دچار رنجند. آنها را به جنگ با ایران کشاندند، به کارهاى دشوار و برادرکشى و جنگ ناخواسته وادارشان کردند، بعد هم مسألهى تهاجم نیروهاى چندملیتى را به وجود آوردند؛ امروز هم این وضع و این فشارى که مشاهده مىکنید، بر این مردم مظلوم و مؤمن وارد مىشود. اسلام آنها را نجات خواهد داد. اگر ملت عراق هم امروز بخواهند نجات پیدا کنند، باید به اسلام بچسبند؛ بایستى از اسلام دفاع کنند؛ باید آنچنانى که اسلام دستور مىدهد، فداکارى کنند و به سمت حاکمیت اسلام حرکت نمایند. امروز در مقابل فشارى که بر این ملت وارد مىشود، همان مدعیان حقوق بشر سکوت کردهاند! براى کمترین حادثهیى سروصدا راه مىاندازند؛ ولى براى حادثهیى که امروز یک ملت را زیر فشار قرار داده، سکوت مىکنند! این سکوت، ناشى از همان روح زورمدارى، استثمارگرى، بىاعتنایى به حقوق ملتها و انسانها و همان دروغگویى است که همیشه داشتهاند. سخنرانى در دیدار با اقشار مختلف مردم و میهمانان داخلى و خارجى شرکتکننده در سمینار «تبیین حکم تاریخى حضرت امام خمینى(ره)»، در سالروز
میلاد امام عصر(عج) ما ملتى منتظر هستیم؛ ملتى که به امید پیشرفت و موفقیت، اقدام و تلاش و انقلاب کرد و موفق شد. ما امروز براى انتظار، باید باب بخصوصى در زندگى خود باز کنیم. حقیقتاً ملت ما باید روح انتظار را به تمام معنا در خود زنده کند. «ما منتظریم»، یعنى این امید را داریم که با تلاش و مجاهدت و پیگیرى، این دنیایى که به وسیلهى دشمنان خدا و شیاطین، از ظلمات جور و طغیان و ضعیفکشى و نکبت حاکمیت ستمگران و قلدران و زورگویان پُرشده است، در سایهى تلاش و فعالیت بىوقفهى ما، یک روز به جهانى تبدیل خواهد شد که در آن، انسانیت و ارزشهاى انسانى محترم است و ستمگر و زورگو و ظالم و قلدر و متجاوز به حقوق انسانها، فرصت و جایى براى اقدام و انجام خواسته و هوى و هوس خود، پیدا نخواهد کرد. این روشنایى، در دیدگاه ما نسبت به آینده وجود دارد. ما ملت ایران باید به این معناى انتظار، بیش از گذشته تکیه کنیم؛ چون دنیاى بشرى، به انتظارى که ما داریم، محتاج است. این امیدى که در دل ملت ایران وجود داشت و در سایهى آن توانست این کارهاى بزرگ را انجام بدهد، ملتهاى ضعیف و مظلوم دنیا، امروز به این امید احتیاج دارند؛ آنها هم باید این امید را پیدا
کنند. اگر پیدا کردند و نور امید در دل ملتها تابید، کارهاى دنیا اصلاح خواهد شد و مشکل ملتهاى مظلوم، اگر نگوییم به صورت کامل، به صورت معتنابهى - ولو در طول چند سال - حل خواهد شد. اما اگر این امید، در دلها نتابد و همانطورى که شیطانها خواستند مردم مأیوس باشند، ملتها مأیوس بمانند، روزبهروز وضع بدتر خواهد شد. حالا به واقعیت مراجعه کنیم، ببینیم امروز در دنیا چه خبر است؛ ببینیم در خاورمیانه چه خبر است؛ ببینیم چهطور یک قدرتِ قلدرِ زورگویى مثل امریکا، با استفادهى از علم و تکنولوژى، به خودش حق مىدهد که به یک امت - یعنى امت اسلامى - با این وقاحت و بىشرمى توهین کند. امروز، وضع دنیا اینطورى است. امریکاییها و همدستانشان در این ماهها، بخصوص در هفتههاى اخیر، با امت اسلام کارى کردند که چنگیز و هلاکو هم نکرده بودند!یعنى این آقاى بوش، با ظاهرى متمدن و با وضع و چهرهیى اتوکشیده، اگر چهرهاش در باطن، از چنگیز و هلاکو و تیمور و دیگر متجاوزان معروف دنیا، زشتتر و تیرهتر نباشد، روشنتر و زیباتر نیست. همان کارى را که آنها مىکردند، ایشان در ابعاد وسیعترى، انجام داد. حرث و نسل را کشت، ملتى را مورد تحقیر و اهانت قرار داد، کشورى
را تبدیل به ویرانه کرد؛ حالا هم در آنجا ایستاده و ابلهانه - نه هوشمندانه؛ ما این را ثابت مىکنیم - احساس پیروزى مىکند! مگر اینکه واقعاً احساس پیروزى نکند و تظاهر به این معنا بکند؛ که در آنوقت، یک چهرهى منافقانه و ریاکارانه خواهد بود. باطن قضیه این است که امریکاییها در اینجا شکست خوردند و پیروز نشدند؛ اما شما مىبینید که با کمال وقاحت مىایستند و دم از پیروزى مىزنند و یک عده آدم متملق و حقیر و پست در رأس کشورها هم - که واقعاً بزرگترین اهانت به حقوق انسان همین است که این آقایان در رأس کشورها قرار داشته باشند - به آنها تبریک مىگویند و چیزى که اسمش را پیروزى گذاشتهاند و در واقع پیروزى نیست، به آنها خوشآمد مىگویند! واقعاً چه پیروزىیى؟! سخنرانى در دیدار با فرماندهان و جمعى از پاسداران سپاه و کمیتهى انقلاب اسلامى، مسؤولان دفاتر نمایندگى ولىّفقیه در سپاه و خانوادههاى معظم شهدا، در سالروز میلاد امام حسین(ع) و روز پاسدار ببینید دشمن چهطور دشمنى است. ببینید چهقدر اینها وحشى هستند و چه مىکنند. ببینید وقتى که غرب احساس مىکند باید از منافع خودش بهطور مسلح دفاع کند، چگونه وارد میدان مىشود. الان هیچچیز
را در مقابل عراق و ملت آن کشور، ملاحظه نمىکنند. همهى حرفهایى که مىزدند، تمام شد. همهى ادعاهاى حقوق بشر و کشتار غیر نظامیان و بمباران شهرها و بقیهى حرفهایى که همیشه در این چند سالِ جنگ ما - که خودشان بر ما تحمیل کرده بودند - خطاب به ما و عراق مىگفتند، تمام شد. سخنرانى در دیدار با اقشار مختلف مردم و مسؤولان و کارگزاران نظام جمهورى اسلامى ایران، در سالروز میلاد حضرت على(ع) امروز سردمداران امریکا و رفقا و همپیمانان و همقسمهایش، یکى از بزرگترین جنایات بشرى را در عراق انجام مىدهند. خدا مىداند که چهقدر از ملت عراق در این روزها، یا کشته یا مجروح یا معلول یا بىخانمان شدند. اینها به عهدهى کیست؟ این خونها به گردن کیست؟ مىگویند: ما چندهزار سورتى پرواز داشتیم. این پروازها، این بمبها را در کجا فرو ریختند؟ چند فروند موشک در سرزمین صهیونیستها فروافتاد، از همهى دنیا صداى مهرههاى استکبارجهانى درآمد، همدردیشان را اعلام کردند و از صهیونیستها حمایت نمودند! صدها و هزارها برابر آن، نسبت به مردم عراق اتفاق مىافتد، پس چرا خفه شدهاند و سکوت کردهاند؟! این است معناى طرفدارى از حقوق بشر؟! استکبار غرب، چهرهى کریه خودش
را نشان داد. ما نمىخواهیم از این سردمداران عراق حمایتى بکنیم - آنها هم در جاى خود مقصرند - اما این مسأله، مسألهى دیگرى است. مسأله این است که امروز یک ملت مسلمان، زیر دستوپاى استکبار غرب - که دست به دست هم دادهاند؛ بعضى پول مىدهند، بعضى تجهیزات مىدهند، بعضى تشویق مىکنند، بعضى هم جنایت را مستقیماً انجام مىدهند - له مىشود و از بین مىرود. البته ملت عراق از بین نخواهد رفت؛ بلکه زنده خواهد ماند. تا وقتى متمسک به اسلام است، زنده است. اینها چهرهى خودشان را نشان دادند. ببینید چه مىکنند. اینها همان کسانى هستند که وقتى یک انفجار در یک گوشهى دنیا اتفاق بیفتد، همهى دنیا را پُر مىکنند که غیرنظامیان کشته شدند. الان در بصره و بغداد و نجف و کربلا و اعتاب مقدس و بقیهى شهرهاى عراق، چه کسانى کشته مىشوند؟ غیرنظامیان و زنان کشته مىشوند، کودکان نابود مىشوند. این، چهرهى استکبار جهانى است؛ او را بشناسید - و شما مىشناسید - مردم دنیا اینها را بشناسند. اینها کسانى هستند که براى منافع و نفت و راه افتادن چهار کارخانهشان، حاضرند هزاران انسان را به خاک و خون بکشند! امریکا و انگلیس و فرانسه و بقیهى قدرتهاى غربى،
اینند. سخنرانى در دیدار با مجمع نمایندگان طلاب و فضلاى حوزهى علمیهى قم اولین مسألهى اساسى که امروز در پیش روى مردم قرار دارد، عبارت از خوى تجاوزگرىِ بىپایان ابرقدرتها و قدرتهاى بزرگ جهانى و در رأسشان امریکاست. شاید براى تودههاى مردم دنیا، این حقایق هیچوقت اینطور آشکار نشده است که امروز آشکار مىشود. اینها از آن طرف دنیا بلند شدهاند به اینجا آمدهاند، تا در مسألهیى که مربوط به منطقه است و محققاً مىتواند در خلال روابط منطقهیى حل بشود، دخالت کنند، که نفس دخالت، غلط است و این دخالت را به اشدّ مایمکن از قساوت و بىرحمى انجام مىدهند. شما ببینید اینها با عراق چه مىکنند. مسأله، مسألهى حکومت و رژیم عراق و سردمدارانى که خودشان بشدت مورد اعتراض و سؤال هستند - که بعداً عرض خواهیم کرد - نیست؛ زیرا آنها خودشان هم در جرایم شریکند. مسأله، مسألهى ملت و کشور عراق است. چرا یک کشور را اینطور ویران مىکنید؟ چرا قدرتى، به صرف اینکه مىتواند شلیک بکند، به خودش اجازه مىدهد که به هر هدفى که دلش مىخواهد، شلیک کند؟ آخر به چه مناسبتى؟! مردم بصره و حله و عماره و بغداد و اعتاب عالیه و - آنطور که نقل مىشود - بقیهى
شهرهاى عراق، مگر چه گناهى کردهاند که باید جانشان را از دست بدهند، پالایشگاهشان را از دست بدهند، کارخانهشان را از دست بدهند، فرودگاهشان را از دست بدهند؟ ملت عراق، چند سال بعد از این باید کار بکند، تا بتواند آنچه را که شما از او گرفتهاید، دوباره براى خودش تأمین بکند؟ آخر، این چه جنایتى است که انجام مىگیرد؟ از این بزرگتر، جنایتى متصور نیست. شما اگر جنگ دارید، به میدان جنگ بروید؛ نیروهاى نظامى در آنجا هستند، با آنها بجنگید. چرا شما از اول اعلام مىکنید که ما ده روز مىخواهیم جنگ هوایى بکنیم؟ جنگ هوایى، یعنى چه؟ جنگ هوایى، یعنى انداختن بمب بر سر شهرها. به نظر من، عریانتر از این جنایتى که امروز امریکا به کمک متحدان خودش - فرانسه و انگلیس و دیگران - انجام مىدهد، وجود ندارد و تا آنجا که ما یادمان مىآید، وجود نداشته است. واى بر بشریتى که همین جنایتکاران، پرچمداران حقوق بشر هم هستند! ببینید این تمدن منحوس غربى، عجب فرهنگ غلطى را بر دنیا عرضه مىکند. واقعاً اینها کجایند؟ هزاران تُن بمب بر سر شهرها و مردم بىپناه و بچهها و مریضها و پیرمردها و بىگناهها و غیرنظامیها بریزند، مانعى ندارد؛ ولى یکى از این
هواپیماهایى که رفته این همه جنایت کرده، ساقط بشود و خلبان آن را بگیرند بیاورند در تلویزیون نشان بدهند، جنایتى مىشود که همهى دنیا رویش سروصدا و اظهار تأسف مىکنند و مىگویند برخلاف کنوانسیون ژنو است! این چه فرهنگى است؟! این چه فرمول غلطى در فهم حقایق بشرى است؟! چرا شما کشتن انسانها را جنایت نمىدانید؛ ولى آوردن یکى از این کُشندگان را در تلویزیون، جنایت به حساب مىآورید؟! همه اعتراض مىکنند، همه جنجال مىکنند! من نمىفهمم، این چه فرهنگى است؟! این چه نکبتى بود که از قِبَل این غربیها براى دنیا به وجود آمد؟! مىخواهند این فرهنگ را صادر کنند. مىخواهند این کیفیت درک از مصالح و مفاسد بشرى و اخلاق اجتماعى را به همهى دنیا صادر کنند؛ همه هم باید این فرهنگ غربى را قبول کنند! این، یک مسأله است. سخنرانى در دیدار با جمع کثیرى از نیروهاى مقاومت بسیج، گروهى از پرستاران و جمعى از پرسنل نیروى دریایى ارتش امروز ملت ایران باید هوشیار باشد؛ چون دشمن با اسمهاى مختلف - از جمله به نام حقوق بشر - در فکر دشمنى کردن و ضربه زدن به انقلاب و اسلام است. دفاع امثال امریکا از حقوق بشر، براى ملتها و مظلومان دنیا، هم خندهآور و هم گریهآور
است. از طرفى، خندهآور و مضحکه است؛ چون خود نقض کنندگانِ درجهى اول حقوق بشر، سنگ حقوق بشر را به سینه مىزنند! چه کسانى داعیهى حقوق بشر دارند؟ کسانى که همین امروز از پنجههایشان، خون مردم فلسطین مىچکد. حالا هرچه در سالهاى گذشته، در شرق و غرب عالم - در آفریقا و آسیا و در جاهاى گوناگون - ملتها را نابود کردند و کشتند و بشر و حقوق بشر را به مسخره گرفتند، به جاى خود محفوظ. همین امروز رژیم صهیونیستى، به پشتیبانى امریکا و همپیمانانش، ملت فلسطین را با بدترین و فجیعترین وضعى، زیر فشار و شکنجه قرار داده و خون مردم و شهداى فلسطین، به گردن اوست. چنین انسانهایى، دم از حقوق بشر مىزنند! این، مضحکه و تمسخر نیست؟! از طرف دیگر، گریهآور هم است. براى بشریت، مصیبتى از این بالاتر نیست که مفاهیم و ارزشهاى انسانى، اینطور در دستوپاى این سیاستبازان خبیث بیفتد. ایران اسلامى را به نقض حقوق بشر متهم مىکنند؛ در حالى که اسلام بزرگترین ضامن حقوق بشر است. ما به عنوان یک ملت، چرا از ملت فلسطین دفاع مىکنیم؟ ما به عنوان یک انقلاب، چرا از ملتهاى مظلوم دفاع مىکنیم؟ ما با مردم آفریقاى جنوبى، چه قوم و خویشىیى داریم؟ ما از این مظلومانى که
در مناطق مختلف جهان، به خاطر سیطرهى حکومتهاى خبیثِ علىالظاهر دمکراتیک و عملاً فاشیستى، جرأت نمىکنند مظاهر اسلامى خودشان را رعایت کنند، چرا دفاع مىکنیم؟ دیدید که در فرانسه، به دختر مسلمان اجازه نمىدهند روسرى به سر کند! دیدید که در امریکا، مأموران دولتى، براى انجام فرایض مذهبى، مسلمانى را در جلوى چشم مردم کتک مىزنند، که چرا در فرودگاه نماز خواندى! چرا هرجا مظلومى صدا بلند مىکند و استغاثه مىنماید، ما احساس تکلیف مىکنیم که هر طور ممکن است، به کمک او بشتابیم، یا لااقل فریاد او را منعکس کنیم؟ این، به خاطر دستور اسلام مبنى بر حفظ حقوق انسانهاست. شما سردمداران ظلم و استکبار هستید که حقوق بشر را نقض کردهاید. شما هستید که سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر و مفاهیم انسانى را به مسخره گرفتهاید و همه را بازیچهى دست خودتان مىخواهید. براى ما، ارزش انسان و ارزش حقوق انسان، آنقدر زیاد بوده و زیاد است که به خاطر آنها حاضر شدهایم با همهى قدرتهاى استکبارى جهان، مقابل و مواجه بشویم. نوکران امریکا و دیگر دولتهاى استکبارى، در طول سالیان متعدد، بر این کشور حکومت کردند، صد صد و هزار هزار از این مردم را در این خیابانها
کشتند و خونشان را بر زمین ریختند. همین الان هم در جاهاى دیگر، نظیر این واقعه، از بقیهى نوکران امریکا سر مىزند. زندانهایشان پُر از انسانهاى مظلوم است؛ ولى در محافل جهانى، از هیچکس صدا بلند نمىشود! شماها اگر طرفدار حقوق بشر بودید، چرا به رژیمهاى مرتجع و ظالم و مستبد و خبیث که بویى از دمکراسى نشنیدهاند و در کشورشان به عنوان نمونه، یکبار یک صندوق رأى گذاشته نشده است، اعتراض نمىکنید؟! چرا فقط به جمهورى اسلامى که مظهر آزادى و دخالت مردم در امور است و در مسائل مختلف، انتخابات آزاد و پىدرپى برگزار مىکند و مردم در کوچه و خیابان و مجامع عمومى، حرف دلشان را مىزنند و شعار مىدهند، اعتراض مىکنید؟! شما طرفدار حقوق بشر نیستید؛ شما طرفدار بىدینى و تسلط خودتان بر کشورها و ملتها هستید. شما از کوتاه شدن دست پلید خودتان از کشور ثروتمند و وسیع ایران و تهدید شدنتان در سایر کشورها ناراحتید. شما نسبت به انقلاب، دشمن خونى هستید. این انقلاب، نوکران شما را در اینجا از بین برد. شما با انقلاب کینه دارید؛ حقوق بشر بهانه است. شما چه مىفهمید که بشر چیست و حقوقش کدام است؟ ملت ایران باید هوشیارانه، تمام دشمنیهاى این طیف وسیع
استکبار و دشمنان اسلام و انقلاب را بفهمد و بشناسد؛ همچنانکه بحمداللَّه اکثریت قاطع این کشور، مىفهمند و مىشناسند. سخنرانى در دیدار با گروهى از آزادگان، جمعى از خانوادههاى معظم شهدا و جانبازان، مسؤولان اجرایى و نمایندگان مجلس شوراى اسلامى و ائمهى جمعهى استانهاى کرمانشاه، یزد و چهارمحال و بختیارى، و گروهى از مردم شهرهاى گرگان، گنبد، محلات، کتوند، شوشتر، سپیدان، تهران، شیراز و جهرم دشمن خدا، از غفلت مسلمین سوء استفاده کرد؛ والّا چندصدهزار صهیونیست در اول کار، بعد هم تا امروز یکى، دو میلیون با همهى آن حواشىیى که از اطراف دنیا فراهم کردند، مگر چهقدر قدرت دارند؟ اگر سران کشورهاى اسلامى بهوش بودند، اگر ملتهاى اسلامى بیدار بودند، مگر کمکهاى امریکا در آن صورت مىتوانست اسرائیل را نجات بدهد؟ ابداً. مسلمانان غافل مىمانند که دشمن مىتواند اظهار وجود بکند. دشمن چندان قوى نیست؛ ما از قوّت خودمان غافلیم. شما نگاه کنید، به مجرد اینکه در این منطقه، براى افکار عمومى، یک سرگرمى درست شد - حملهى عراق به کویت و لشکرکشى امریکا و دیگران به منطقهى خلیج فارس - و در اینجاها درى به تخته خورد، فوراً آن مار هفت سر و خطرناک
و سرطان پلید، پنجههاى خودش را باز کرده و با مسلمانانى که خانهى آنها به وسیلهى صهیونیستها غصب شده، اینطور معامله مىکند. چرا دنیا عکسالعمل نشان نمىدهد؟ چرا ملتهاى اسلامى در مقابل اینهمه فاجعه و جنایت، سکوت مىکنند؟ مگر اسرائیل و دشمن صهیونیستى، به کجا متکى است؟ مگر امریکا چهقدر قوّت و قدرت دارد که مسؤولان و سیاستمداران کشورهاى اسلامى، باید اینقدر مرعوب باشند؟! ملتها باید سر بلند کنند و بیدار بشوند. مىبینند که امروز محافل به اصطلاح حقوق بشر و خیرخواه و انساندوست - به حسب تیتر و عنوان و تابلو - هیچ غلطى نکردند و همهى ادعاهایشان دروغ از آب درآمد. این را نمىبینند؟ سخنرانى در دیدار با مسؤولان بنیاد شهید، جمعى از اساتید و دانشجویان دانشگاهها و اقشار مختلف مردم دشمن خدا، از غفلت مسلمین سوء استفاده کرد؛ والّا چندصدهزار صهیونیست در اول کار، بعد هم تا امروز یکى، دو میلیون با همهى آن حواشىیى که از اطراف دنیا فراهم کردند، مگر چهقدر قدرت دارند؟ اگر سران کشورهاى اسلامى بهوش بودند، اگر ملتهاى اسلامى بیدار بودند، مگر کمکهاى امریکا در آن صورت مىتوانست اسرائیل را نجات بدهد؟ ابداً. مسلمانان غافل مىمانند که
دشمن مىتواند اظهار وجود بکند. دشمن چندان قوى نیست؛ ما از قوّت خودمان غافلیم. شما نگاه کنید، به مجرد اینکه در این منطقه، براى افکار عمومى، یک سرگرمى درست شد - حملهى عراق به کویت و لشکرکشى امریکا و دیگران به منطقهى خلیج فارس - و در اینجاها درى به تخته خورد، فوراً آن مار هفت سر و خطرناک و سرطان پلید، پنجههاى خودش را باز کرده و با مسلمانانى که خانهى آنها به وسیلهى صهیونیستها غصب شده، اینطور معامله مىکند. چرا دنیا عکسالعمل نشان نمىدهد؟ چرا ملتهاى اسلامى در مقابل اینهمه فاجعه و جنایت، سکوت مىکنند؟ مگر اسرائیل و دشمن صهیونیستى، به کجا متکى است؟ مگر امریکا چهقدر قوّت و قدرت دارد که مسؤولان و سیاستمداران کشورهاى اسلامى، باید اینقدر مرعوب باشند؟! ملتها باید سر بلند کنند و بیدار بشوند. مىبینند که امروز محافل به اصطلاح حقوق بشر و خیرخواه و انساندوست - به حسب تیتر و عنوان و تابلو - هیچ غلطى نکردند و همهى ادعاهایشان دروغ از آب درآمد. این را نمىبینند؟ پیام به مناسبت اولین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) ابرقدرتها که دشمنان سوگندخوردهى انقلاب اسلامیند، هرگز علت دشمنى خود با جمهورى اسلامى را به صراحت
بیان نکردهاند و نخواهند کرد. اگر امریکا اعتراف کند که انگیزهى دشمنى او با ایران، دشمنى با اسلام است، یک میلیارد مسلمان جهان را در برابر خود قرار خواهد داد و اگر اعتراف کند که انگیزهى او از این دشمنى آن است که ایران اسلامى خواسته است مستقل و آزاد و به دور از دخالت امریکا زندگى کند، همهى آزادگان و آزادیخواهان عالم را در برابر خود قرار خواهد داد و اگر اعتراف کند که دلیل خصومت خباثتآمیزش با ایران و مسدود کردن اموال ایران و توطئهى دایمیش نسبت به جمهورى اسلامى آن است که انقلاب ایران، دست او را از منابع غنى این کشور قطع کرده و جلو ادامهى غارت اقتصادى ملت را که از سوى رژیم خائن پهلوى، سخاوتمندانه به امریکاییها واگذار شده بود، گرفته است، همهى ملتهاى مظلوم جهان و ستمدیدگان غارتهاى استعمارى، در کنار ملت ایران قرار گرفته و به مبارزهى با امریکا خواهند پیوست. بنابراین، بسیار طبیعى و بدیهى است که امریکا و دیگر دولتهاى جبههى استکبار و همهى دارودستهى خبرى و تبلیغى و رسانههاى دستنشاندهى آنان ناگزیر باشند که تمام همّ خود را به تحریف حقایق ایران و انحراف افکار عمومى جهان مصروف بکنند، و گاه به نام حقوق بشر و گاه
با تهمت نقض آزادى و گاه به دشنام ارتجاع و واپسگرایى و امثال آن، ملت شجاع و آگاه و آزادهى ایران و نظام مترقى و انقلابى جمهورى اسلامى و مسؤولان صالح و لایق آن را مورد اتهام قرار دهند و نفرت عمومى ملت ایران از سلطهگران مستکبر و خبیث، مخصوصاً شیطان بزرگ را بدینگونه تلافى کنند. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم ما احساس مىکنیم که فشار روى مسلمانان در سرتاسر عالم زیاد شده است. امروز در کشورهاى مارکسیستى که عمر و نسلى را با دورى از مذهب و بیگانگى از خدا گذراندهاند، بازگشت به مذهب احساس مىشود. در همان کشورها و در کشورهاى دیگر، نسبت به مسلمانان حساسیتى وجود دارد. حرف خیلى عجیبى است. کلیساها در کشورهایى رونق پیدا کردند که پنجاه سال - بیشتر یا کمتر - در این کشورها یا لااقل در بعضى از نقاط آنها، زنگ کلیساها به صدا در نیامده بود؛ یعنى گرایش به مذهب پدیدار شد. اما در همین کشورها و در قلب اروپا و در کشورهاى مدعى آزادى و دمکراسى و در هند و در نقاط دیگر عالم، بخصوص روى مسلمانان فشار فوقالعادهیى هست. علت چیست؟ این مسأله را تحلیل کنید. آیا علت این نیست که دستگاههاى جبار قدرت در همه جاى دنیا، احساس حیات نوینى نسبت به
اسلام مىکنند؟ آیا به خاطر این نیست که مىبینند هویت اسلامى، بار دیگر در میان جوامع مسلمان، نیرو و جان گرفته است؟ اگر در فلسطین اشغالى، روى مسلمانان رگبار گلوله را مىگشایند، آیا بدین علت نیست که امروز در سرزمینهاى اشغالى، وجود اسلامى جدى شده است؟ آیا به خاطر این نیست که در کشورهاى عرب - چه آنها که همسایهى فلسطین اشغالى هستند و چه غیر آنها - احساسات و حرکت و بینش اسلامى ریشهدار شده، طرفدار پیدا کرده و صاحبان اندیشه و احساس و فطرتهاى پاک، به اسلامِ مبارزه گرویدهاند؟ شکى نمىشود کرد که قضیه این است. اگر مىبینیم که دستگاههاى به اصطلاح طرفدار حقوق بشر، در مقابل چشم خودشان مشاهده مىکنند که در کشمیر، دهها مسلمان مورد کشتار بىرحمانه قرار مىگیرند و دم نمىزنند، به خاطر این است که مردمِ آنجا مسلمانند. حقوق بشر معتبر است، مگر در مورد مسلمانان! سازمان ملل و کمیتهى حقوق بشر و سازمانهاى مختلفِ گوشه و کنار عالم منتظرند ببینند امریکا با چه کسى بد است، تا به بهانهى حقوق بشر، روى او فشار بیاورند! اینها در مقابل حوادث کشمیر و فلسطین، لب از لب باز نمىکنند؛ انگار که هیچ اتفاقى نیفتاده است! یک گله گوسفند که حرکت
مىکند، اگر یک نفر با گلوله بزند و سى، چهل رأس گوسفند را بیندازد، از انسانهایى که مىبینند و مىفهمند، آه و افسوس بلند مىشود که این حیوانها چه کرده بودند؟! از مسلمانان کشمیر در یک تظاهرات، دهها نفر انسان را مىزنند و مىکشند؛ ولى تمام داعیههاى طرفدارى از حقوق بشر در دنیا فراموش مىشود و انگار چنین چیزى اتفاق نیفتاده است! پیام تسلیت به حجتالاسلام والمسلمین سیّدعلى غیورى در پی شهادت فرزند ایشان شهادت فرزند عزیز جنابعالى که بر اثر بمباران شیمیایى دشمن در جنگ تحمیلى و پس از تحمل سختى و بیمارى در زمانى طولانى، به جوار الهى پرکشید، از همین ابتلائات و آزمایشهاست و علاوه بر خود آن شهید گرامى، موجب علو درجات والدین صابر و مؤمن او مىباشد انشاءالله. بعلاوه افشاگر جنایات دامنهدارى است که از سوى رژیم متجاوز عراق و با کمک ابرقدرتهاى جنایتکار و در برابر چشمان بىتفاوت مجامع جهانى و مدعیان حقوق بشر اتفاق افتاده است. پیام به مناسبت روزجهانى قدس فرارسیدن روز جهانى قدس، وظیفهى مبرم پشتیبانى و دفاع از ملت مظلوم فلسطین را بار دیگر با تأکیدى از همیشه بیشتر، به مسلمانان غیور جهان یادآورى مىکند. اکنون درحالىکه ملتها در
اروپا، توافقهاى اسارتبار ناشى از جنگ دوم جهانى را نقض کرده، حق حاکمیت و ارادهى ملى امروز خود را به خواستهى قدرتهاى فاتح دیروز مقدم مىشمارند، ملت فلسطین روزبهروز فشار و ظلم و تعدى بیشترى را از ناحیهى غاصبین و هم از ناحیهى حامیان رسمى و غیررسمى آنان تحمل مىکنند. در همین روزهاى ماه مبارک رمضان، مردم روزهدار فلسطین در خانهى خود، انواع سختى را از دشمن غاصب مىکشند. خیابانها در اراضى اشغالى، به خون جوانان فلسطینى آغشته و زندانها از آنان پرشده است و دولتهاى غربى - این مدعیان دروغگوى دمکراسى و حقوق بشر - نه فقط کمترین اعتراضى نمىکنند، بلکه احیانا غاصب متجاوز را حمایت و تشویق نیز مىکنند. خطبههاى نماز جمعهى تهران در همین کشور ما، یک روز بىحجابى را اجبارى کردند؛ اما احدى در دنیا اعتراض نکرد که چرا بىحجابى را اجبارى مىکنید! در کشور همسایهى ما ترکیه، بىحجابى را اجبارى کردند و تا همین اواخر هم حتّى بعضى از دولتهاى ترکیه، همین اجبار و الزام را ادامه مىدادند - که نمونههایى در همین سالهاى اخیر دیده شد - اما هیچکس در دنیا اعتراض نکرد و اعتراض نمىکند! بالاتر از این، در کشورهاى اروپایى که خودشان را پیشرفته
مىدانند و در ادعا و تبلیغات، مسائل حقوق بشر و آراى انسانها برایشان حایز اهمیت است - یعنى فرانسه و انگلیس - اجازه ندادند که چند نفر زن یا دختر مسلمان، با حجاب اسلامى رفت و آمد کنند و به مدارس بروند! اینجا اجبار و الزام را جایز مىشمارند و در آن ایراد و عیبى نمىبینند؛ اما جمهورى اسلامى به خاطر اینکه حجاب را در جامعه الزامى مىداند، همهى این محافل، آن را مورد اعتراض قرار مىدهند! اگر الزام زنان به شکلى از لباس و زىّ ایراد دارد، ایراد آن بیشتر از الزام به حجاب است؛ زیرا این به سلامت نزدیکتر است. حداقل این است که این دو، با یک نظر دیده بشود؛ اما غرب اینطورى عمل نمىکند. غرب، جمهورى اسلامى را به عنوان کشورى که در آن، لباس زنان شکل الزامى دارد، مورد انتقاد قرار مىدهد؛ اما آن دولتهایى که برهنگى و نبودن حجاب میان زن و مرد را الزامى مىکنند، آنها را مورد انتقاد قرار نمىدهد! این براى چیست؟ براى همین است که این برخلاف فرهنگ پذیرفته شدهى غرب است. اینها روى این مسأله بشدت حساسند. غرب، روى رواج مشروبات الکلى حساس است و آن را به عنوان یک نکتهى مثبت در ملتها و در عادات و آداب آنها مىشمارد. اگر در یک کشور، مشروبات
الکلى ممنوع بود و مصرف کردن آن مجازات داشت، غربیها حساسیت نشان مىدهند و این را ارتجاع به حساب مىآورند؛ اما اگر در کشورى مشروبات الکلى آزاد و مجاز و رایج باشد و حکومت نسبت به آن حساسیتى نشان ندهد، بلکه ترویج بکند، این را مستحسن مىشمارند! الزام و اجبار مردم به روشهاى گوناگون زندگى، تا آنجایى که با فرهنگ غربى منافات نداشته باشد، براى غربیها مجاز است و هیچ ایرادى ندارد. بارها عرض کردهایم، غرب با کشورها و دولتهایى رابطهى حسنه دارد که این دولتها و کشورها، از ابتداییترین روشهاى دمکراسى هم محروم و دورند! الان اگر شما به همین منطقهى خلیج فارس نگاه کنید، کشورهایى را مىبینید که انتخابات ندارند، مجلس قانونگذارى ندارند، رئیس کشور را مردم انتخاب نمىکنند - ارثى انتخاب مىشود؛ مثل روشهاى عهد دقیانوس! - قوانین کشور را پارلمان و نمایندگان مردم وضع نمىکنند، بلکه امیر و سلطان وضع مىکنند؛ اما نه دولتهاى غربى و نه مجامع به اصطلاح حقوقى که براى دفاع از آزادیها و حقوق بشر تشکیل شدهاند و کار مىکنند، نسبت به اینها هیچ حساسیتى نشان نمىدهند! بیانات در حرم مطهر رضوی در آغاز سال 69 ابرقدرتها با انقلاب ما مخالفند. آنها
مجسمهى شر و فسادند. شریر واقعى و درجهى اول، ابرقدرتها هستند؛ یعنى حکومتها و سردمدارانى که بخشى از دنیا در قبضهى قدرت آنهاست و در امور ملتها هم - غیر از ملت خودشان - دخالت مىکنند. البته یک روز در دنیا دو ابرقدرت وجود داشت؛ ابرقدرت غرب که امریکا بود، و ابرقدرت شرق که شوروى بود. امروز این تقسیمبندى وجود ندارد و ترکیب و تشکیل سیاسى عالم، به شکل دیگرى است. اما امروز هم مثل همیشه، سران قدرتهاى بزرگ شیطانى، که وجود آنها مجسمهى شر و فساد است، از بن دندان با این انقلاب مخالفند. چه کسى در این شک مىکند که دولتى مثل دولت امریکا، مظهر شر و فساد است؟ چه عمل شرارتبارى را در دنیا سراغ دارید که اینها انجام نداده باشند؟ دیدید که در طول این سالهاى متمادى، در آفریقا، در آسیا، در امریکاى لاتین، در خاور میانه، در دریا و صحرا، هرجا که امریکاییها احساس کردند منافعى در آنجا دارند و آن منافع، متوقف بر این است که عدهیى انسان کشته بشوند، دریغ نکردند! با این حال، شعار طرفدارى از حقوق بشر را هم مىدهند! شیطانهاى عالم، همیشه همینطور بودهاند. اینکه کسى ادعا کند ما طرفدار حقوق بشریم، قضیه را تمام نمىکند. طرح قضیهى حقوق بشر از
طرف سردمداران امریکا، چه حالا و چه در روزهاى قبل، یک دکان و یک وسیله براى استفادهى بیشتر است. اینها به حقوق بشر اعتقاد ندارند. اینها کسانى هستند که در مقابل چشمشان، حکومت صهیونیستى در کشور فلسطین، مردم فلسطین را به بدترین وجهى زیر فشار و کشتار و اختناق و شکنجه قرار مىدهد و آنها حاضر نیستند حتّى به زبان، عمل او را محکوم کنند. فلسطینىها انسان نیستند؟! حقوق بشر شامل فلسطینىها نمىشود؟! اینها کسانى هستند که مرتجعترین و مستبدترین حکومتهاى دنیا متکى به آنهایند، از آنها مدد و کمک مىگیرند و انسانها را نابود مىکنند. شما در دنیا نگاه کنید، ببینید کشورهایى که حتّى یک مجلس شورا - ولو به صورت شکلى و اسمى - ندارند، کدامند؟ الان کشورهایى هستند - احتیاجى به اسم آوردن نیست؛ همهى شما این کشورها را مىشناسید - که ادارهى امور آنها، بدون کوچکترین دخالت و آراى مردم انجام مىگیرد. حکومتهاى آنها، فردىِ مطلق است. پارلمان و انتخابات ندارند و در نتیجه مردم نمایندهى قانونگذار و رئیس جمهورى هم که انتخابش بکنند، ندارند. یک نفر یا یک خانواده، بر مردم و ثروت و نفت این کشورها حکومت مطلق مىکند و هر کارى دلشان بخواهد، از کشتار و
اختناق و حبس و زجر و بقیهى توهینها و اهانتها، با مردم این کشورها انجام مىدهند. این دولتهاى اینقدر مختنق و مرتجع، اینقدر دور از پیشرفتهاى سیاسى عالم و بىاعتنا به حقوق انسان، نورچشمیهاى امریکایند و امریکا بزرگترین مدافع این کشورهاست! امریکا طرفدار حقوق بشر است؟ اگر اینطور است، چرا به این دولتهاى زورىِ اختناقىِ فاسدِ بىاعتناى به دمکراسى و حقوق بشر، یک یادداشت کوچک اعتراض نمىفرستد که حقوق بشر در کشور شما مورد بىاعتنایى قرار گرفته است؟! یکى از حساسترین مناطق عالم، همین منطقهى استراتژیک کشور آفریقاى جنوبى است که سر دماغهى «امیدنیک» در منتهىالیه جنوب آفریقا واقع شده است؛ محلى که امروز از لحاظ سوقالجیشى و در دورههاى گذشته از لحاظ سیاسى و اقتصادى، اهمیت بسیار زیادى داشته است. مدتها قبل یک عده سفیدپوست به آنجا رفتند و حاکم شدند؛ از جهالت مردم بومى سوء استفاده کردند و حکومت و ادارهى آن کشور را به دست گرفتند؛ معادن قیمتى الماس و طلا و بقیهى چیزها را مالک شدند و سیاهپوستان را در شرایط حیوانى نگهداشتند. درعینحال، امریکا و انگلیس و بسیارى از کشورهاى غربى مدعى حقوق بشر، هیچ حرکت جدى علیه آفریقاى جنوبى
نکردند! من نمونهیى از کیفیت حکومت آفریقاى جنوبى را در کشور دیگرى که در همسایگى این کشور است، از نزدیک دیدهام. البته آن کشور توانسته به استقلال دست پیدا کند و سفیدپوستان طرفدار تبعیض نژادى را بیرون کند. من دیدم که سفیدپوستان در دوران حاکمیت، با مردم بومى و مالک آن سرزمین، به جرم سیاهپوست بودن، چگونه رفتار مىکردند؛ به آنها چهقدر اهانت و تحقیر و فشار و شکنجه تحمیل مىشد. شما گاهى در تلویزیون مناظرى را مىبینید که مردم سیاهپوست آفریقاى جنوبى، بهوسیلهى پلیس سفیدپوست حاکم بر آنجا، کتک مىخورند. این، چهطور حقوق بشرى است؟! حقوق بشر، یک حقه است. امریکا و بسیارى از قدرتهاى بزرگ، اصلاً به حقوق بشر اعتقاد ندارند؛ دروغ مىگویند. طرح مسألهى حقوق بشر، براى فریب و وسیلهى فشار است؛ براى این است که اگر خواستند دولتى را زیر فشار افکار عمومى قرار بدهند، با تهمت نقض حقوق بشر زیر فشار قرار بدهند و خودشان را متولى حقوق بشر در دنیا معرفى کنند؛ آنجایى هم که لازم مىدانند، بهعنوان طرفدارى از حقوق بشر، حتّى قواى نظامى وارد یک کشور بکنند و حکومت آن کشور را تغییر بدهند! کدامیک از جنایتهاى عمده است که حکام امریکا انجام
نداده باشند؟ آنها چهقدر حکومت ملى را سرنگون کردند؟ دستگاه جاسوسى امریکا - سیا - چهقدر در آفریقا، در امریکاى لاتین، در قارهى امریکا، در خاورمیانه و در آسیا، آنجایى که لازم دانسته است، وارد شده و حکومتى را که با آن موافق نبوده، توطئه و دسیسهچینى کرده، تا آن را سرنگون کند؟ از این قبیل فراوان است. همین رئیس جمهورى فعلى امریکا - آقاى بوش - که یک وقت در رأس دستگاه امنیتى و جاسوسى امریکا بوده است، خود او مىداند که در این دستگاه چه کارها کردهاند. شاید خود ایشان، بسیارى از این کارها را انجام داده است؛ غارت ملتها، حملهى به ملتها، دروغپراکنى، توسعهى فساد در عالم، تحمیق بسیارى از قشرهاى مردم، حتّى در کشور امریکا. اینها کارهایى است که سردمداران امریکا و بقیهى قدرتمندان ظالم و ستمگر عالم انجام دادهاند. بیانات در دیدار مدیران ستاد فرماندهى کلّ قوا تفکرى که ما امروز به دنیا عرضه مىکنیم، بسیار نو و مبتنى بر مذهب است. دنیا و تحلیلها و نگرشهاى مادّى عادت کرده بودند که مدرنیسم را از تفکرات الهى و معنوى جدا کنند و اینها را نقطهى مقابل هم بدانند. هر چیز مذهبى و معنوى - چه اسلامى و چه غیر اسلامى - متعلق به گذشته و
ارتجاعى به حساب مىآمد. هر چیزى را که مىگفتند نو و مدرن است، معنایش این بود که حتماً ضد مذهبى و غیرمعنوى است. این، برداشت غلطى از مذاهب بود. امروز بعکس، عدالت اجتماعىیى که ما مطرح مىکنیم و حقوق بشر به سبکى که اسلام مطرح مىکند، به مراتب راقیتر از آنچه که دنیاى دمکراسى مطرح مىکند، است. عدالت اجتماعى ما، از دنیاى به اصطلاح سوسیالیسم، پیشرفتهتر است. حقوق بشر و آزادیهاى فردى ما، از آنچه که در دنیاى به اصطلاح دمکراسى مطرح مىشود، پیشرفتهتر است و این را دنیا هم قبول دارد. به این تبلیغات و رادیوها و مجلاتى که پول مىگیرند و چیزى مىگویند و مىنویسند و دایماً واژهى ارتجاع را تکرار مىکنند، نگاه نکنید؛ اینها قابل ذکر و توجه نیستند. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم دشمنان اسلام و انقلاب، با یاد دوران پیروزى انقلاب دشمنند؛ اما علىرغم میل آنها، خاطرهى انقلاب را بزرگ بشمارید. در طول این ده سال، همیشه دشمنان ما خواستهاند به این انقلاب خدشه وارد کنند و سیماى منوّر امام را مخدوش نمایند. شما با گرامیداشت دههى فجر، تمایل دشمن را خنثى کنید. کسانى که دم از طرفدارى از حقوق بشر مىزنند و در یک چشم به هم زدن، حقوق ملتى
را پامال مىکنند؛ امریکاییهایى که ادعاى طرفدارى از حقوق بشر مىکنند و با رژیمهایى که اولین پایههاى دمکراسى و آزادى و حقوق انسان در کشورشان وجود ندارد، صمیمیترین دوستیها را دارند و به آنها انتقاد نمىکنند؛ کشورهایى که حتّى پارلمان ندارند و در کشورشان از حضور سیاسى مردم خبرى نیست و چنین پدیدهیى از نظر سردمداران امریکا عیب محسوب نمىشود؛ با اسلام مخالف هستند و در حقیقت، آنچه که آنها با او روبهرو مىباشند، اسلام است. بیانات در دیدار جمع کثیرى از مداحان زندگى امیرالمؤمنین را بیان کنیم تا بین او و خصومش در تاریخ و امروز مقایسه شود. این چیز کمى نیست که یک نفر حاکم باشد و تمام ازمّهى قدرت - بیتالمال و شمشیر و نفوذ کلمه - در کف اقتدار او باشد، اما زندگى شخصى او آن چنان باشد که به یاران نزدیکش بگوید: شما نمىتوانید این قدر سخت زندگى کنید: «الا و انّکم لا تقدرون على ذلک». غذاى او طورى باشد که راوى از اصحاب امیرالمؤمنین به قنبر - خادم آن حضرت - بگوید: چرا این نان جوینِ سختِ خشک را به این پیرمرد مىدهى؟ و قنبر در جواب بگوید: من این کار را نمىکنم، خود او مىکند. اوست که این نان و یا آرد جو را در داخل کیسهیى
مىگذارد و در آن را مىبندد و گاهى هم مهر مىکند که کسى باز نکند و آن را با شکر یا روغن یا قاتقى مخلوط نکند. «الا و انّ امامکم قد اکتفى من دنیاه بطمریه و من طعمه بقرصیه». این، زندگى اوست. این را بیان کنید. کسانى که امروز در دنیا، داعیهى حمایت از مظلومان و مستضعفان و ملتها و آزادى و حقوق بشر دارند، چگونه زندگى مىکنند؟ آیا در جوامع آنها فقیر و مستمند نیست؟ آیا سر گرسنه بر بالین نهاده نیست؟ اینها را بگویید، اینها را بیان کنید. امروز شما خوب مىتوانید اینها را تصویر کنید. اول براى خود و بعد براى دیگران تصویر کنید. جهاد امیرالمؤمنین، چیز مهمى است. از دوران کودکى - مثلاً از سن یازده یا سیزده سالگى - که او به عنوان یک انسان خودش را درک کرد، تا آخر عمر با دشمنان خدا مشغول مبارزه بود و بالاخره در این راه هم جان داد. یک شاعر، چه قدر خوب مىتواند این را بیان کند. یک گوینده، چهقدر خوب مىتواند این را در ذهنها و تا آن اعماق دل مردم نفوذ بدهد. بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم سراسر کشور ملت ما بدانند - که بحمدالله مىدانند - ما راه درستى را انتخاب کردهایم که با شیطان استکبار، یک لحظه کنار نیامدیم و نساختیم. این است
طبیعت دشمنى که ما شعار مرگ بر او را بر زبان مردممان داریم. او زورگو و وقیح و متجاوز است و هر جا که دستش برسد، از تعرض و تجاوز ابایى ندارد. رویش هم اسم خوب مىگذارند: دفاع از دمکراسى، دفاع از حقوق بشر و از این حرفهایى که امروز دیگر ابلهترین مردم هم نباید باور کنند و نمىکنند. بنابراین، ملت ما راه درستى را انتخاب کرده است. ما این راه را ادامه خواهیم داد. ما به فضل الهى و با توکل به خدا و با استحکام همبستگى ملتمان و با همبستگى ملتهاى دیگر با انقلابمان، در آینده هم مثل گذشته، یک لحظه با امریکا و زورگوییهایش کنار نخواهیم آمد. ثانیا، آن چیزى که به نتیجه و پیروزى خواهد رسید، راه ماست؛ نه راه امریکا. قلدرى امریکا شکسته خواهد شد. شاخ و دندان این حیوان وحشى و بىملاحظه که هیچ چیز را در مقابل خود به حساب نمىآورد، در هم خواهد شکست. پیام فرمانده کل قوا به گردهمائی فرماندهان ارتش بیست میلیونی قدرتهاى استکبارى غرب، امروز در همهجا خود را با اسلام روبهرو مىبینند. آنان از اسلام احساس خطر مىکنند. آنان هر نشانهى اسلامخواهى را، طلیعهى خطرى جدى براى قدرت و منافع خود تلقى مىکنند. بدیهى است که اسلام ناب محمّدى
(صلّىاللَّهعلیهواله) که ظلم و فساد و انحطاط اخلاقى را در محیط زندگى بشر تحمل نمىکند، براى نظامهایى که بر پایهى ظلم و فساد و انحطاط بنا شدهاند، خطرى حقیقى است. این است که همهى قدرتهاى شیطانى عالم، امروز در مصاف جلوههاى اسلام، از خشنترین روشهاى برخورد استفاده مىکنند و بدیهىترین اصولى را که تا کنون شعار دادهاند، زیر پا مىگذراند. در فلسطین اشغالى، مسلمانانى که بىاعتنا به سازشکاریهاى خائنانه، با دست خالى به مبارزات حقطلبانه ادامه مىدهند، با روشهاى خشن و غیر انسانى سرکوب مىشوند و زن و کودک و پیرشان به دست سربازانِ دستورگرفتهى صهیونیست شکنجه و تارومار مىشوند و از این همه مدعیان حقوق بشر از دولتهاى غربى صدایى برنمىخیزد و امریکا و انگلیس و برخى دیگر، حمایت عملى و تشویق زبانى هم مىکنند! پیام فرمانده کل قوا به گردهمائی فرماندهان ارتش بیست میلیونی وقتى اعتراض علیه نویسندهیى است که وقیحانه به مقدسات یک میلیارد مسلمان دشنام داده، آنان طرفدار آزادى بیان و عقیدهى فردى مىشوند؛ اما وقتى سخن از زن یا دختربچهى مسلمانى است که مىخواهد بر طبق عقیدهى مذهبى خود لباس بپوشد، دیگر آزادى فردى از یاد مىرود و
همه چیز رنگ دیگرى مىیابد و هرگونه حرکت ضد اخلاقى و ضد آزادیها و حقوق فردى، نام مبارزه با ارتجاع مىگیرد! اف باد بر ریاکاران دروغگو و منافق! در بسیارى از کشورهاى اروپایى، اقلیت مسلمان مورد آزار و تبعیض و تحقیر قرار مىگیرد؛ اما آنها که در همهى امور کشورهاى دیگر زیر عنوان دفاع از حقوق بشر دخالت مىکنند و حتّى از تحریک انگیزههاى قومى و مذهبى در مواردى که لازم بدانند، ابا نمىکنند، کمترین اشارهیى به حق تضییعشدهى این مظلومان نکرده، با سکوت و احیاناً عمل خود، به ستمى که بر مسلمین مىرود، مهر تأیید مىزنند. در برخى کشورهاى آسیایى هم اقلیتهاى بزرگ مسلمان دچار همین سرنوشتند و چنانکه همه مىدانند، امروز جامعهى مسلمین هند با ستمى وسیع و بىمهار روبهروست. بیانات در مراسم بیعت مسئولان و اقشار مختلف مردم استانهاى یزد و کهکیلویه و بویراحمد دشمنهاى ما کسانى هستند که با انسانهاى مرتبط با خدا و دین و پیرمردهاى نورانى و با صفا و پاکباخته آنچنان کینهتوزانه برخورد مىکنند که نظیر آن جز در رفتار بدکارترین خلق خدا در طول تاریخ - مثل خوارج - مشاهده نمىشود. این گروه در دوران امیرالمؤمنین(ع) نیز نسبت به مردان خدا و
مؤمنین و مخلصین صادق، با وحشیگرى و سبعیت رفتار مىکردند. ترورهایى که در حوادث کثیرالوقوع انقلاب ما صورت مىگرفت، چهرهى واقعى دشمن را براى ملت ایران و دنیا روشنتر کرد. چه کسى گمان مىکرد منافقین و دیگر گروهکهاى تروریست، اینقدر قسىالقلب و خشن و کینهتوز و خبیث باشند؟ آیا کسى فکر مىکرد که چهرهى نفاق اینها اینقدر زشت و پلید باشد و مزورانه از خدا و خلق خدا اسم بیاورند و ناجوانمردانه علیه خدا و خلقش اقدام کنند؟! بحمداللَّه والمنه آنها رسوا شدند و کسانى هم که از این گروهکها حمایت مىکردند، آبروى خود را بر باد دادند. معلوم شد مدعیان حقوق بشر و سازمانهایى که به این نام در دنیا تلاش مىکنند و پولهاى گزافى را خرج این کار و تبلیغات آن مىکنند، چه اهدافى را پى مىگیرند و زیر این پوشش، چه مقاصد سویى را دنبال مىکنند. بیانات در مراسم بیعت خانواده شهدای هفتم تیر مسألهى هفتم تیر، حادثهیى فراموشنشدنى در تاریخ انقلاب ماست و هنوز هم در دنیاى سیاست و در سطح جهان، هفتم تیر قابل طرح و احتجاج است. در ماجراى هفتم تیر، دو گروه رسوا شدند: گروه اول کسانى بودند که ادعا مىکردند طرفدار مردم و خلق و انقلابند. آنها پردهى غلیظى از
ریا و دروغ و خدعه بر کار خودشان کشیده بودند. حادثهى هفتم تیر، این پرده را درید و آنها را افشا کرد. گروهکها بعد از این واقعه خیلى هم تبلیغات کردند، اما ملت ایران تحت تأثیر آن حادثه و حوادث مشابه آنکه بعداً اتفاق افتاد - اگرچه به آن عظمت نبود - چهرهى منافقین و گروهکهاى مدعى را شناخت؛ معلوم شد اینها ضد همهى ارزشهاى انسانى هستند و از آدمکشى در ابعاد وسیع آن ابایى ندارند و به خاطر تحقق هدفها و مقاصد شوم خود، حاضرند با انقلاب بزرگ اسلامى - که در حساسترین لحظات عمر خود، درگیر جنگ همهجانبه شده بود - مبارزه کنند و در چنین شرایطى دست به جنایتى بزرگ بزنند و ملت ایران را داغدار کنند. گروه دوم، قدرتهاى جهانى مدعى حقوق بشر و ضدیت با تروریسم بودند. البته باز هم سردمداران سیاستهاى جهانى، با وقاحت و گستاخى همین شعارها را مىدهند و هنوز هم سردمداران رژیم امریکا و بسیارى از کشورهاى اروپایى ادعا مىکنند که با تروریسم مخالفند! لیکن مسألهى تبلیغات و هیاهو و جنجال یک مسأله است، و واقعیتهایى که براى مردم آگاه و بصیر در سطح عالم روشن مىشود، مسألهى دیگرى است. کاملاً واضح است که وقتى دولتى مثل امریکا یا بعضى از کشورهاى
اروپایى، از گروهکهاى تروریستى که دستشان به خون آحاد ملت آغشته است، حمایت مىکنند و آنها را در کشورهاى خود راه مىدهند و پناهندهى سیاسى قلمداد مىکنند، نمىتوانند در ادعاى مبارزه با تروریسم صادق باشند. اینها مروج تروریسم هستند و تروریستها را براى تحقق مقاصد شوم خود، در دامان خویش تربیت مىکنند. کیست که نداند بسیارى از گروهکهاى داخل ایران - حتّى آنهایى که صبغهى چپ داشتند - از منابع مالى دولتهاى غربى و امریکا تغذیه مىشدند و هنوز هم مىشوند؟! ملت ایران، این ادعاهاى دروغین را شناخت. دیرباورترین افراد هم فهمیدند که دولت امریکا و بسیارى از کشورهاى اروپایى و جوامع به اصطلاح متمدن طرفدار حقوق بشر، کمترین خبرى از حقوق بشر ندارند و کوچکترین دفاعى از آنها نمىکنند! کسانى که در حادثهى هفتم تیر و دیگر حوادث انقلاب به شهادت رسیدند و خونشان ریخته شد، نفوس زکیهیى از افراد بشر و انسانهاى ممتاز جامعه بودند. در بین اینها، علما و دانشمندان و مبارزان قدیمى و تودههاى مردم و انسانهاى فداکار و کسانى که براى ملت و کشور و آرمان و انقلابشان فداکارى مىکردند، وجود داشتند. کشتن آنها طبق کدام میزان از موازین مجاز است، و چه کسى
مىتواند کُشندگان آنها را تروریست نداند و جنایتکار نخواند و محکوم نکند؟ این، یک حقیقت روشن است. ما به ادعاهاى طرفدارى از حقوق بشر، که امروز از طرف دولتها و سازمانهاى وابسته به ابرقدرتها در دنیا اعلام مىشود، کوچکترین اعتقادى نداریم. ما اینها را فریب و خدعه و دروغ مىدانیم. ما معتقدیم تروریسم در دامان رژیم امریکا و بسیارى از حکومتهاى غربى و قدرتهاى زورگوى جهانى پرورش مىیابد و رشد مىکند. ملتى که به هیچ قدرتى از قدرتهاى عالم وابسته نیست و از حقوق خود و مرزهایش دفاع مىکند و دم از استقلال مىزند و به اعتراف همهى دنیا مىخواهد بر سرنوشت خود مسلط باشد، با چه مجوزى یک عده از افراد خرابکار حق داشته باشند انسانهاى با ارزش و دانشمند و انقلابى این کشور را با چنین وضعیت خونآشامانهیى ترور کنند و به شهادت رسانند و بعد هم دولتهاى غربى بدون هیچ شرم و ملاحظهیى، اسم اینها را به عنوان یک سازمان بیاورند و در کشورشان راه بدهند و نشریات اینها را منتشر کنند؟! بیانات در مراسم بیعت رئیس و پرسنل ژاندارمرى و شهربانى و سازمان پلیس قضایى کشور دست قدرتمند معمار انقلاب و پدر جمهورى اسلامى، این کشور و ملت را، به کشور و ملتى تبدیل کرد
که در طول این ده سال، بزرگترین و سنگینترین تحقیرها را نسبت به همان قدرتهاى گردنکلفت و قلدر دنیا روا داشت و تاکنون هیچ ملتى مثل ملت ما، رژیم مستکبر و زورگوى امریکا را اینگونه تحقیر نکرده است. همهى دنیا هم به این موضوع اعتراف کردهاند. اینجا همان کشور و سرزمین است؛ اما نسبت به گذشته، صدوهشتاد درجه تفاوت کرده است. باید این اقتدار و عزت را که میراث امام(ره) است، حفظ کرد. اگر امام را دوست داریم و اگر جاى خالى او براى ما تلخ است، باید راه او را ادامه دهیم. مشخصهى دیگر عصرى که امام موجد آن بودند، عبارت است از گرایش و احترام به ارزشهاى انسانى و عدالت و حریت و آراى مردم. همان شخصیت باعظمت که امروز مردم دنیا و دشمنان او نیز به عظمتش اعتراف مىکنند، مىگفت: اگر به من خدمتگزار بگویند، بهتر است از اینکه به من رهبر بگویند. راست مىگفت و تعارف و تظاهر نمىکرد. او تا آن اندازه براى مردم احترام قایل بود که خود را خدمتگزار آنها بداند. ما مثل این نمونه را در دنیا و تاریخ سراغ نداریم. حرف و تعارف زیاد است، ادعاى حقوق بشر زیاد مطرح مىشود؛ اما صادقانه و واقعى نیست. امروز دولتهایى ادعاى طرفدارى از حقوق بشر را مىکنند که
بزرگترین اهانتها را به بشر کردهاند! رژیمهایى داعیهى آزادى بیان و فکر را در دنیا بلند کردهاند که بزرگترین اختناقها و استبدادهاى عالم، از آثار وجود شوم آنهاست! چه دولتهایى از اختناق چند دهسالهى رژیم پهلوى در ایران حمایت مىکردند؟ آیا غیر از امریکا و انگلیس، دولتهایى مطرح بودند؟ آنوقت این دو کشور ادعا مىکنند که طرفدار حقوق بشر و آزادى بیانند! امروز آفریقاى جنوبى و بسیارى از کشورهاى آفریقایى و آسیایى و نیز سرزمینهاى اشغالىِ مقهور سلطهى غاصبان صهیونیست خبیث - که سیاهترین رژیمها را دارند - با پشتیبانى کدام کشورها حکومت خود را حفظ کردهاند و بزرگترین اختناقها را اعمال مىکنند؟! اسرائیل که جنوب لبنان را بمباران مىکند و مرکز تجمع کودکان را ویران مىسازد و جنایتبارترین حرکت را از خود نشان مىدهد، با پشتیبانى کدام کشور این فجایع را مرتکب مىشود؟! قطعاً اگر پشتیبانى امریکا از اسرائیل نبود، این کشور امکان ادامهى حیات نداشت. درحقیقت امریکاست که دارد جنوب لبنان را بمباران مىکند. چهقدر وقیح است که امریکا و انگلیس و دولتهایى مانند آنها، ادعاى طرفدارى از حقوق بشر و احترام به آزادى انسان را مىکنند! پیداست که دروغ
مىگویند. اگر احترام واقعى به انسان ملاک است، تحقق آن جز در سایهى اسلام امکانپذیر نیست. شکل کامل و مظهر اعلاى این احترام و ارزش، زندگى و برخورد همین بزرگمردى بود که دست قدرتمند او، همهى دنیا را متوجه اسلام و انقلاب و ایران کرده است.نمودار