نیویورک تایمز:

جنگ تجاری چین و آمریکا؛ تهدیدی است برای کل جهان

کدخبر: 2286401

تهران - ایرنا - نیویورک تایمز در تحلیلی نوشت: اگر چین و آمریکا مشکلاتشان را حل نکنند؛ خطر فراگیری جهان را تهدید خواهد کرد.

به گزارش روز دوشنبه ایرنا؛ 'نیکلاس کریستف' ستون نویس روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در این دیدگاه آورده است: 'دونالد ترامپ' و ' شی جینپنگ' روسای جمهوری آمریکا و چین، هر دو از جهاتی کاملا شبیه به هم هستند و این برای نظم جهانی بسیار خطرناک است. هر دو آنها؛ ملی گرایانی به شدت عجول، اقتدارگرا و خودرای هستند و ظرفیت ضربه زنی طرف مقابل را دستکم می گیرد و همین تقارن خطرناک؛ این دو را به سمت هم پیش می راند. رقم 10 درصد تعرفه ای که هم اکنون در جنگ تجاری دو کشور بر واردات کالاهای چینی وضع شده، قرار است از ژانویه 2019 به 25 درصد برسد، اما هنوز هم فضا برای جنگیدن وجود دارد. ترامپ و شی قرار است دو هفته دیگر در اجلاس سران 'گروه 20' در بوینس آیرس با هم ملاقات کنند و شاید آنجا بتوانند با هم به توافق آتش بسی برسند. اما حتی اگر توافقی حاصل آید، فقط استراحت موقتی است و مطلقا این پویایی که دو کشور بزرگ را به تدریج به سمت درگیری پیش می برد، تغییر نخواهد داد. زیرا هریک به اشتباه فکر می کند که طرف مقابل از این دعوا دست کشیده است. چین چنین تصور می کند مردی وحشی که در کاخ سفید نشسته است و حرف های بزرگ بزرگ می زند، آخرالامر از اسب تندرویش پایین می آید و با اروپا تجارت می کند. پکن ظاهرا درک نکرده چالشی که ترامپ با چین دارد؛ تماما ملهم از باور عمیق قلبی و انعکاس احساسی است که در آمریکا لبریز شده است. آمریکا احساس می کند از چین رودست خورده و سرخورده شده است. 'شی' به برند چین لطمه زده است و ترامپ هم به برند آمریکا. امروز دیگر هیچ سیاستمدار دمکرات یا جمهوریخواهی در آمریکا در مدح چین صحبت نمی کند. آمریکا هم به سهم خود در مورد چین بد قضاوت می کند. واشنگتن فکر می کند که اقتصاد چین آسیب پذیر است و به همین خاطر اصلا توجه به این مهم ندارد که چین می تواند جنگ تجاری راه بیاندازد، البته با سلاحی غیر از تعرفه ها. چین این قابلیت را دارد که با کارت و حربه ملی گرایی وارد بازی شده و به مردمش القا کند که اگر همبرگر 'مک دونالد' بخرند، نوشابه کوکاکولا بنوشند و یا کفش های برند 'نایکی' (Nike) بپوشند، به میهن خود خیانت کرده اند. و یا امکان دارد دولت پکن تمام هتل های آمریکایی را در یک عملیات بازرسی سنجش ایمنی و تمام شرکت های آمریکایی را در جریان حسابرسی مالیاتی ببندد و یا در گمرکاتش جلوی ورود کالاها و قطعات آمریکایی را به خاک چین بگیرد و کارخانه های آمریکایی را به بیکاری و تعطیلی بکشاند. چین می تواند با منع سفر چینی ها به ایالات متحده، جلوی رشد صنعت گردشگری آمریکا را بگیرد. امکان این هست که دانشجویان چینی به جای تحصیل در دانشگاه های آمریکا؛ راهی دانشگاه های استرالیا شوند و چین تمام مواد معدنی کمیاب کره زمین را که شرکت های تولیدی آمریکا سخت محتاج آنند، در مضیقه شدیدی قرار دهد. پکن ضمنا می تواند بار تحریم های کره شمالی را هم سبک کند، نفت بیشتری از ایران بخرد و یا در دریای چین جنوبی تهاجمی تر ظاهر شود. چین می تواند تمام مارک های تجاری 'ایوانکا ترامپ' (دختر ترامپ) را باطل کرده و اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده را پائین تر از بهای واقعی به فروش برساند. حق با ترامپ است که می گوید؛ چین شرافتمندانه بازی نکرده است. با این حساب؛ برخورد صحیح با این قضیه این است که آمریکا با متحدانش همکاری کند و همه باهم همزمان و از همه جهات بر چین فشار وارد آورند. اما ترامپ برعکس با متحدانش درافتاد و امروز ما (آمریکا) در میدان جنگ تجاری با چین؛ تنها هستیم که وسعت آن گسترده تر از خود ترامپ و شی است. معنای پذیرش چین در سازمان تجارت جهانی در سال 2001 این بود که این کشور به نظام تجارت جهانی ملحق و به تدریج به یک قدرت جهانی مسئول و پاسخگو بدل می شود. چین در دولت های 'دنگ شیائوپینگ' و 'جیانگ زمین' در مسیر صحیح افتاد، در دولت 'هو جینتائو' متوقف شد و در دوره زمامداری 'شی' عقبگرد داشته است. چین همزمان با سرقت فناوری و مالکیت معنوی؛ در قدرت نظامی هم روحیه تهاجمی گرفته است و در 'دریای چین جنوبی' تاخت و تاز می کند و در داخل هم جلوی آزادی مردم را می گیرد. شی بیش از یک میلیون مسلمان را در استان 'شین جیانگ' در محاصره درآورده است و با این عمل آشکارا به اصول و ارزش های جهانی اهانت می کند. وکلا و مسیحیان را بازداشت می کند و جلوی آزادی اندیشه را می گیرد. پاسخگو نبودن پکن در بسیاری از مقولات دیگر هم برای آمریکا مشکل ساز شده است. از جمله این نگرانی ها؛ قاچاق مواد مخدر از چین به آمریکاست. بر اساس برآوردها همه ساله حول و حوش 20 هزار آمریکایی در اثر مصرف مواد مخدر قاچاق شده از مبداء چین در آمریکا جان می بازند. به خصوص آنکه دو سوم ماده مخدر 'فنتالین' موجود در آمریکا، ظاهرا از چین وارد می شود. 'فنتانیل' یک ماده مخدر کشنده تر از هروئین است. البته چین مبارزه زیبایی با قاچاق مواد مخدر کرده که ظاهرا در مورد ماده مخدر 'فنتانیل' بی اثر بوده است، چرا که تولید کنندگان فنتالین در چین به جای فروش آن در داخل، غالبا آن را صادر می کنند. مدیران تجاری آمریکا به طور سنتی همواره حامی قوی چین بوده و همواره طالب اتخاذ سیاست هایی موافق با چین هستند. اما امروز این طیف از چین تغییر گرایش داده است. 'هانک پولسون' وزیر سابق خزانه داری (دارایی) آمریکا از نمونه این سیاستمداران است که در گذشته از هواداران چین بود، اما اخیرا به جامعه آسیایی ها در نیویورک هشدار داد: 'تنش ها میان دو کشور به مرز انفجار رسیده است. اگر آمریکا و چین مشکلات فیمابین را حل نکنند، دنیا با یک 'خطر فراگیر با ابعادی بس عظیم ' روبرو خواهد بود.' اروپام**1591**1486**

منبع: ایرنا

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: