قنبری: در نظام بینالملل هیچ دو کشوری نه دائم با هم دوستند نه همیشه دشمن
نماینده سابق مجلس در دانشگاه علم و صنعت: بابک زنجانی کاسب تحریم بود و الان کاسبان تحریم نگرانند که قطعنامه علیه ما تصویب نمیشود و آنها نمیتوانند کاسبی کنند/ اگر برجام نبود سرنوشت ما سرنوشت عراق میشد
به گزارش «نسیم»، فارس نوشت:
داریوش قنبری نماینده سابق مجلس و عضو شورای مرکزی حزب مردمسالاری در مناظرهای که به مناسبت 16 آذر و روز دانشجو در دانشگاه علم و صنعت با حضور سیدنظامالدین موسوی مدیرعامل خبرگزاری فارس، برگزار شد، طی سخنانی اظهار داشت: معمولا وقتی صحبت از جنبش دانشجویی میشود حادثه 16 آذر سال 32 مورد اشاره قرار میگیرد و مبدا پیدایش جنبش دانشجویی را در این تاریخ میدانند؛ ضمن اینکه این مناسبت با توجه به فضای خفقان رژیم کودتایی دارای اهمیت خاص خود است اما من معتقدم تاریخچه جنبش دانشجویی فراتر از آن است.
وی افزود: تحولات مهم و سرنگونی استبداد در کشور ما با حرکات دانشجویی رقم خورده است. دانشجویانی که در زمانهای دور به غرب رفته بودند و نشریاتی چون کاغذ خبر و قانون را چاپ میکردند ماهیت استبدادی آن زمان را نشان دادهاند و بانی انقلاب مشروطه شدند.
قنبری تاکید کرد: انقلاب مشروطیت به نوعی از دل جنبش دانشجویی در آمده بود اما چرا اهمیت 16 آذر را پیدا نکرد. زیرا در زمانی که در کشور خفقان بود و همه جا تعطیل شده بود و هیچ کس جرات اعتراض نداشت 16 آذر 32 و دانشگاه بود که فضای خفقان رژیم کودتایی را از بین برد و اعتراض کرد. در آن زمان سه دانشجو شهید شدند و آزادی را در کشور نهادینه کردند.
این نماینده سابق مجلس گفت: تفکر حاکم بر مشروطه و ایدئولوژی آن توسط دانشجویانی که به غرب رفته بودند شکل گرفت. البته اصناف هم نقش خود را داشتند اما رهبری مشروطه با دانشجویان بود. از طرفی عامل شکست مشروطه کسانی بودند که در مقابل آزادی ایستادند و به احیای استبداد کمک کردند. در مشروطه ایدئولوژی آزادیخواهانهای بود که در تحریم تنباکو و دیگر اعتراضات نبود.
وی در بخش دیگری از سخنانش تصریح کرد: در کشورهای توسعهیافته دانشجویان در امور سیاسی فعال هستند اما از طریق احزاب و گروههای سیاسی ولی چرا در ایران و سایر کشورهای در حال توسعه این اقدامات در خود دانشگاهها صورت میگیرد.
قنبری افزود: دلیل آن این است که سیاست یک کنش جمعی است و در این کشورها اجازه چندانی به کنش جمعی داده نمیشود و احزاب به آن صورت که باید نمیتوانند در این حوزه کار کنند. لذا این اقدامات سیاسی در دانشگاهها صورت میگیرد. در دانشگاه و مساجد است که مردم میتوانند با هم ارتباط برقرار کنند.
این فعال سیاسی گفت: در کشور ما دانشجویان همواره از نیروهای فعال سیاسی بودند و انقلاب اسلامی هم به نوعی دنباله جنبش دانشجویی و فعالیتهای دانشگاهی بود. البته نقش دیگر گروهها را هم نباید نادیده گرفت. دانشجویان عمدهترین فعالان انقلاب اسلامی بودند.
وی با بیان اینکه در حال حاضر در غیاب احزاب سیاسی دانشگاهها از مکانهای عمده فعالیتهای سیاسی به حساب میآیند گفت: مجوزهای زیادی تحت عنوان حزب از سوی وزارت کشور صادر شده و حدود صد حزب در حال فعالیت هستند اما هنوز هیچ کدام از آنها به معنای واقعی حزب محسوب نمیشوند و نتوانستند کار ویژه حزب را داشته باشند چون امکان فعالیت جدی ندارند لذا تلاش میشود دانشگاهها کار ویژه احزاب را انجام دهند.
قنبری با بیان اینکه جنبش دانشجویی همیشه به سمت فضایی میرود که آن فضا، فضای بازی در کشور نیست، گفت: جریان یکسویهای که در دانشگاهها حاکم است باید خاتمه پیدا کند. جامعه سلایق سیاسی زیادی دارد اما از زمانی که آقای احمدینژاد سر کار آمد شاهد حاکمیت یک جریان سیاسی بر دانشگاهها بود که اجازه فعالیتهای سیاسی از دیگر گروهها را سلب کرده بود.
این نماینده سابق مجلس ادامه داد: جنگ تحمیلی باعث شد جنبش دانشجویی چند سالی را در سکوت به سر ببرد و دانشجویان مشغول مقابله با دشمن خارجی شدند و بعد از جنگ مجددا جنبش دانشجویی حرکت خود را آغاز کرد و مشغول سازندگی شد.
وی افزود: در دوره سازندگی دانشگاهها به شدت توسعه پیدا کردند و سه برابر شدند و بعد از آن دوره جنبش دانشجویی در جریان اصلاحات و دوم خرداد فعالیت خود را ادامه داد.
قنبری تصریح کرد: بعد از دوران طلایی جنبش دانشجویی و آزادی تشکلات دانشجویی در دوران اصلاحات شاهد شکلگیری دوران آقای احمدینژاد بودیم که به تدریج ممنوعیتها علیه حرکتهای دانشجویی آغاز میشود و بسیاری از تشکلات دانشجویی با فشار در این دوران تعطیل میشوند.
وی خاطرنشان کرد: در این دوران عملا سعی شد که کنترل حرکت دانشجویی در کشور را به عهده بگیرند که الان هم فضای حاکم بر دانشگاهها در همان مسیر حرکت میکند.
قنبری با تایید نظریات سریعالقلم در حوزه سیاست خارجی گفت: هدف سیاست خارجی رسیدن به منافع ملی است اما برخی این منطق را درک نکردند. سازمان ملل براساس منشور خود برای نظم جهانی است و نه عدالت اما برخی هنوز نمیدانند که این نهادهای بینالمللی برای چه شکل گرفتهاند و چه انتظاری باید از آن داشت.
وی تاکید کرد: در گذشته آنقدر به دنبال دانش هستهای رفتید که دانش روابط بینالملل را فراموش کردید و قطعنامه شورای امنیت را کاغذ پاره میدانستید که آسیب آن را دیدیم.
این نماینده سابق مجلس با بیان اینکه در سیاست خارجی هیچ کشوری نه دوست دائم است و نه دشمن دائم و همه برای منافع خود تلاش میکنند، گفت: منافع ملی ما منافعی بود که باید برای دانشجویان اشتغال ایجاد میکرد اما با سیاستهای احمدینژاد ایجاد نشد. منافعی که احمدینژاد 8 سال آن را بر باد داد. منافع ملی 750 میلیارد دلاری است که بر باد رفت. منافع ملی یعنی تحریمهای ظالمانهای که نتوانستند جلوی آن را بگیرند.
وی با اشاره به فسادهای مالی در کشور اظهار داشت: بابک زنجانی در کدام دولت رشد کرد؟ بابک زنجانی کاسب تحریم بود البته کاسبان دیگری هم هستند و ناراحتند که الان دیگر قطعنامه علیه ما صادر نمیشود تاب توانند میلیاردی کاسبی کنند. دیگر دوران بابک زنجانیها تمام شده است و اگر بابک زنجانی را هم پای اصلاحات میگذارید بقیه مفسدین و معاونین احمدینژاد را چه میکنید. اینها مواردی است که قوه قضاییه که همفکر طیف مقابل است مطرح کرده است.
قنبری در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت: اگر بحث برجام نبود سرنوشت این کشور سرنوشت عراق میشد. در دوران آقای احمدینژاد به خاطر سوءتدبیری که دولت داشت 6 قطعنامه علیه کشورمان صادر شد و ما تحت اعمال ماده 41 رفتیم و تحریم شدیم. آنها گفته بودند که اگر تحریم و ماده 41 جواب نداد ماده 42 یعنی حمله نظامی به ایران در دستور کار قرار میگیرد اما دولت روحانی ایران را از این مهلکه نجات داد.
وی همچنین در خصوص برخورد با مطبوعات در دولت گذشته گفت: در دوران آقای احمدینژاد اغلب رسانههای دوم خردادی تعطیل شدند. باید اجازه داد آزادی در دانشگاه برای همه باشد نه برای یک طیف خاص.
قنبری در پایان ضمن رد انتقاد به کرسنت گفت: الان صد میلیارد دلار ارزش گازی است که همسایگان ما از میدان مشترک غارت میکنند و این اتفاق در حالی افتاد که اجازه ندادید سرمایه خارجی به کشور بیاید.