یادداشت

خیابان دیپلماسی یک طرفه به سمت ماست؟

کدخبر: 2003321

وزارت خارجه در عین حالی که اقدامات خصمانه سعودی ها نسبت به ایران سلسله وار ادامه دارد، در پاسخ به افکار عمومی بگوید که با چه توجیهی برای عدم تغییر نام خیایان بوستان نامه نگاری می‌کند؟

گروه سیاسی « نسیم آنلاین »-سجاد آذری: اوایل هفته پیش بود که با انتشار خبر شهادت آیت‌الله نمر باقر النمر و افزون شدن موج احساسات عمومی توسط دولت سعودی شورای شهر تهران در جلسه‌ای غیرعلنی و در واکنش به اعتراضات مردمی که در پی اعدام این عالم مبارزه عربستانی شکل گرفته بود تغییر نام خیابان بوستان تهران را که سفارت عربستان سعودی در آن قرار دارد در اولویت کاری خود قرار داد.

با این حال تعدادی از مردم منتظر تصمیم نهایی شورای شهر در خصوص تغییر نام خیابان بوستان نماندند و با حضور خودجوش مقابل سفارت سعودی، تابلوی خیابان بوستان ناحیه 5 منطقه 1 شهرداری تهران را پائین کشیده و تابلوی خیابان شهید آیت‌الله نمر باقر النمر را در محل آن نصب کردند.

در همین شرایط که پیش بینی می شد با تشکیل جلسه شورای شهر اقدام خود جوش مردم در تغییر نام خیابان بوستان وجه قانونی نیز پیدا کند، وزارت خارجه در نامه‌ای به شورای شهر تهران در خواست کرد تغییر نام این خیابان دوباره مورد بررسی واقع شود؛ و چنانکه رئیس کمیسیون نامگذاری شورای شهر تهران اعلام کرد، وزارت خارجه در این نامه درخواست کرده این خیابان به نام قبلی خود یعنی بوستان شناخته شود.

همین امر یعنی انتشار خبر این نامه‌نگاری وزارت خارجه برای تغییر نام خیابان شیخ نمر در سطح رسانه‌ها کافی بود تا واکنش افکار عمومی نسبت به احتمال بی تاثیر شدن اقدامی که قریب به یک هفته قبل از آن به صورت خودجوش انجام شده بود، برانگیخته شود و اعتراضات مردمی بروز کند.

از سویی اعدام آیت‌الله نمر توسط دولت سعودی، جنایتی بود که نه تنها در ایران بلکه در سطح منطقه و جهان با اعتراض گسترده عمومی و دولتی روبرو شد و مجموعه اقدامات دیگر سعودی ها در قبال ایران و کشورهای مسلمان از جمله بمباران سفارت ایران در صنعا و حمله به سفارت ایران در بیروت، فاجعه منا با شهادت 500 ایرانی و همچنین تعرض به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده از سوی دیگر باعث شده بود زمینه سوئ ظن به وزارت خارجه و ایجاد شائبه در خصوص رفتار دیپلمات های کشورمان نسبت به سعودی ها تقویت شود.

برخی از رسانه ها این یکی دو روز گفته اند که آن چیزی که منجر به حادثه سفارت عربستان شد، بیش از آنکه به اعدام آیت‌الله نمر مربوط باشد به خشم خفته مردمی از انفعال دولت در برابر اقدامات خصمانه عربستان مربوط است؛ شاید اگر توده‌های مردمی به جای چند بیانیه و اطلاعیه‌ ضعیف با عبارات تخفیف یافته شاهد اقدامات موثری از طرف دولت ایران در برابر این رفتار خصمانه بودند احساسات برافروخته این عده منجر به هتک حرمت این مکان دیپلماتیک نمی‌شد.

اذا واکنش‌های فعلی در خصوص نامه وزارت امورخارجه به شهرداری تهران برای عدم تغییر نام خیابان بوستان، به نظر می رسد نشان دیگری باشد از سریز شدن کاسه صبر مردمی در برابر آن چیزی که انفعال دستگاه دیپلماسی کشور در برابر رفتار خصمانه سعودی‌ها خوانده می‌شود.

در این بین اما شاید این استدلال وزارت خارجه، قابل قبول باشد که این وزارت و شورای عالی امنیت ملی براساس رویه قبلی این انتظار را دارند که در خصوص نام‌گذاری خیابان‌ها به نام افراد خارجی مورد نظر خواهی واقع شوند و تغییر نام خیابانی که سفارت کشوری خارجی در آن قرار دارد به موضوع مهمی در روابط دو جانبه ایران با آن کشور تبدیل شود اما موضوعی که اینجا ظهور قابل توجهی پیدا می‌کند این است که آیا این نامه نگاری برای بازگرداندن نام خیابان شیخ نمر به نام قبلی در حالی که سلسله اقدامات رژیم سعودی موجی از خشم را در میان ایرانیان ایجاد کرده رفتاری متناسب با خواست مردم است؟ و آیا این موضوع که ایران قصد تنش آفرینی در روابط خود با کشورهای منطقه را ندارد دلیلی بر این سیاست منفعلانه در برابر عربستان می‌شود؟

ارسال نظر: