اخبار آرشیوی

کدخبر: 215218

«آکسیون پیشکش! چرا چمن سبز را شخم زدید؟»، «رژیم سعودی در توفان انقلاب‌های منطقه محاصره شده است»، «دولت عراق:اوباما چرا منافقین را در آمریکا جای نمی دهد؟!» و «نتانیاهو: دیگر به چه زبانی بگوئیم که داریم سقوط می کنیم! » عناوین امروز اخبار ویژه روزنامه کیهان را تشکیل میدهند

اخبار ویژه امروز روزنامه کیهان به شرح زیر است: آکسیون پیشکش! چرا چمن سبز را شخم زدید؟ عناصر ضدانقلاب خارج نشین که پس از اضمحلال فتنه سبز، بهانه اخاذی از محافل اطلاعاتی و سیاسی غربی را از دست داده اند، شورای هماهنگی راه سبز امید را متهم به بی عرضگی و وابستگی به جمهوری اسلامی می کنند. آنها معتقدند با توهین و تحقیر و ایراد اتهام باید شورای یاد شده را وادار به تحرکات جدید کنند. این توقع در حالی است که ظهور و سقوط شورای نقابدار یاد شده در کمتر از 2 هفته (اسفندماه گذشته) رخ داد. در واکنش به سردرگمی شورای یاد شده، یکی از عناصر فراری که تا ماه ها فرار خود را مخفی می کرد و مدعی بود در ایران به سر می برد، به شورا حمله کرد و آن را مخفی و منفعل خواند! بابک داد می نویسد: آقایان مخفی شورای هماهنگی راه سبز امید! حالا ما منتقدان به قول شما [مزروعی] «نادان» و «بی سوات»! ولی شما با این همه فضل و کمالات که دارید، لااقل برنامه ای اکسیونی چیزی ارائه می کردید و دهان ما ناآگاهان را می بستید. آخه برادر مخفی عزیز! موسوی و کروبی اکنون تحت شکنجه [!؟] قرار دارند و در عوض شما آمدید مربیگری یک تیم را برعهده گرفتید، تا بلافاصله تعطیلش کنید و بروید در مخفیگاه؟ دیگر چرا منتقدان را نادان خطاب می کنید؟ آخر چرا زمین ورزشگاه را شخم زدید که حتی نشود به «رنگ سبز» چمن آن هم دلخوش بمانیم؟ آکسیون تان پیشکش! سایت اینترنتی خودنویس نیز با تمسخر شورای یاد شده نوشت: شورای هماهنگی راه زرد ناامیدی می گویند هنوز در تعطیلات هستند. از آنجا که اعضای رسمی و غیررسمی و شناسا و ناشناس و کادر وظیفه و پیمانی و روزمزد و نیمه وقت شورا در تعطیلات به سر می برند، هرگونه تحرک منتفی است. مخالفان درک کنند که بعد از 25 بهمن که سران جنبش به حبس درآمدند شورا در عرض یک ماه کار فوق شبانه روزی با روزی 25 ساعت کار مداوم در شبانه روز بساط امیدواری را به ناامیدی تبدیل کرد. کار مداوم شبانه روزی منجر به خستگی و فرتوت شدن اعضای شورای هماهنگی راه زرد ناامیدی شد که تصمیم به مرخصی چند ماهی برای نوروز گرفتند و هنوز در تعطیلات هستند و تا رفع خستگی سه شنبه های اعتراض همچنان در استراحت به سر می برند. این پایگاه اینترنتی وابسته به ضدانقلاب در مطلب دیگری، رجب مزروعی را به خاطر نادان معرفی کردن منتقدان شورای هماهنگی مورد حمله قرار داد و نوشت: در گفتگو با دوستان اصلاح طلب، ذکر خیری از رجب علی مزروعی شد. رجب علی مزروعی از روزی که گفتگویش با روزآنلاین منتشر شد، مورد انتقاد و حمله بسیار قرار گرفته و مطمئنا در جلسات درونی و اندرونی شورای هماهنگی به او گفته شده که دردسر بیشتری با حرف هایش درست نکند. مزروعی نباید موقعیت احزاب مشارکت و مجاهدین انقلاب در خارج از کشور را بدتر از چیزی کند که الان هست. نگاه «تمامیت خواه» این عضو مشارکت که گفته می شود نویسنده بیانیه جبهه مشارکت در 25 بهمن بوده است گویا تغییری نکرده است. نویسنده اضافه می کند: آقای مزروعی می تواند برعکس بازی «شبه امنیتی» که با دوستان حلقه های نزدیک خود انجام می دهد، شفاف باشد. به جای گذاشتن جلساتی مخفیانه، خیلی باز «بازی» کند. مسابقه «پوکر» نیست آقای مزروعی! عدم عقب نشینی آقای مزروعی در طول یک هفته گذشته می تواند نشانه بدی باشد. اینکه اصلاح طلب های احزاب مشارکت و مجاهدین انقلاب به جای دموکراتیک تر شدن، «دگم»تر شده اند. آقای مزروعی به هر شکل نماینده این دو جریان است و هر قدمی که بردارد، و هر رفتاری که بکند، مسئول برداشت های گروه های مختلف در مورد این دو حزب خواهد بود. البته اگر این دو چنین انتخابی کرده اند و نماینده مناسب تری نداشته اند، باید برای شان تاسف خورد. آقای مزروعی اگر با نگاهی انتقادی به خودش بنگرد بهتر است. نگاه کند به اینکه چرا اینقدر محبوب بوده!؟ محبوبیتی که همیشه جلسات مجمع عمومی انجمن صنفی روزنامه نگاران را با کمبود شرکت کننده مواجه می کرد. یادآور می شود شورای مخفی یاد شده و منتقدان آن در محافل ضدانقلاب طی چند هفته گذشته یکدیگر را متهم کرده اند که نفوذی سازمان های امنیتی جمهوری اسلامی در میان اپوزیسیون هستند. رژیم سعودی در توفان انقلاب های منطقه محاصره شده است رژیم عربستان سعودی با کشورهای دستخوش انقلاب محاصره شده است. هفته نامه آلمانی فرایتاگ در ارزیابی این تحلیل نوشت: در حالی که سران حکومت سعودی با سرآسیمگی به تحولات منطقه نگاه می کنند، در داخل نیز شکاف بین حاکمیت محافظه کار و واقعیت های جامعه ملتهب عربستان شدت می گیرد. به همین دلیل هم حکومت سعودی، اوضاع را نامناسب تلقی می کند. این نشریه در توضیح بیشتر مدعای خود یادآور شد: عربستان اکنون محاصره شده است. دولت سعودی درغرب و در مصر یک متحد مهم به اسم حسنی مبارک را از دست داد. در شمال اردن گرفتار موج اعتراض های شدید است که نشانه ای از کاهش در آن دیده نمی شود. در مرز جنوبی، قیام در یمن و عمان در جریان است. بحرین نیز که وضعیت ملتهبی دارد و عربستان حتی نیرو فرستاده تا نفوذ بر امیرنشین کوچک را از دست ندهد و مانع از سرایت بیشتر جرقه های انقلاب به استان های شرقی عربستان شود. زیرا در آنجا بزرگ ترین ذخایر نفت کشور قرار دارد و بیشتر شیعیان نیز آنجا زندگی می کنند. فرایتاگ ادامه می دهد: نگرانی از سرایت ناآرامی ها به عربستان سعودی دیگر چندان خالی از وجه نیست. کوتاه زمانی بعد از سرنگونی دیکتاتور تونس، مرد 65 ساله ناشناسی در استان جیزان در مرز یمن بعد از اینکه خود را آتش زد جان باخت. درخواست اصلاحات سیاسی و آزادی زندانیان سیاسی و حقوق بیشتر برای زنان طرفدار بیشتری پیدا می کند. وقتی 11 مارس به عنوان «روز خشم» اعلام شد ده ها هزار نفر به این فراخوان پاسخ مثبت دادند. هفته نامه آلمانی با بیان اینکه جریان های اعتراضی علیه رژیم سعودی از سال 1992 آغاز شده، می نویسد: انقلاب های تونس و مصر جرقه و نیرویی تازه به این اعتراض ها داد. اکنون بحث به رسانه ها کشیده شده است. گرچه دولت سعودی می کوشد مذهب ها (شیعه و سنی) را به جان هم بیندازد و ایران را خطر اعلام کند تا اعتراض را زیر سؤال ببرد، ناخشنودی و اعتراض در بین تمام قشرها در عربستان در حال گسترش است. در عربستان فقط، اقلیت شیعه نیست که مورد تبعیض قرار می گیرد. همه اقشار و گرایش های مذهبی معترضند به ویژه اینکه میلیاردها دلار با سوءمدیریت صرفاً خرج خرید اسلحه از کشورهای غربی و آمریکا می شود. نشریه آلمانی با اشاره به همکاری سران جریان وهابیت با رژیم سعودی نوشت: آنها فقط مستخدمان دولت سعودی و خاندان پادشاهی هستند به همین دلیل هم در سال 1991 و 1990 وقتی نیروهای آمریکایی از سوی دولت عربستان دعوت به حمله به عراق شدند، سران وهابیت حکم به مباح بودن درخواست کمک از کافران دادند. اکنون که دولت سعودی خود را در معرض توفان انقلاب می بیند، تمام امکانات مالی و سیاسی و حتی وهابیت را بسیج کرده تا خود را حفظ کند. دولت عراق:اوباما چرا منافقین را در آمریکا جای نمی دهد؟! سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل گفت این بسیار دردآور است که ما آن همه هزینه در عراق داده باشیم و آن وقت ارتش عراق به یک گروه تحت حمایت ما حمله کند. رابرت گیتس که از حامیان جدی گروهک تروریستی منافقین به شمار می رود در گفت وگو با فاکس نیوز، حمله ارتش عراق به پادگان اشرف را مورد سرزنش قرار داد. این حمله مقارن حضور رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا در بغداد رخ داد. جان بولتون در واکنش به این ماجرا اظهار داشت: این ماجرا بسیار دردآور است. آیا آمریکا این همه هزینه در عراق کرد که چنین اتفاقی بیفتد؟ این بسیار دردآور است نه تنها به این خاطر که ارتش عراق علیه گروهی بسیج شده که تحت حمایت و حفاظت آمریکا قرار دارد بلکه همچنین از این جهت که دولت عراق بسیار به رژیم ایران نزدیک شده و این، دلیل اصلی حمله اخیر بوده است. وی درباره این پرسش که آیا شما فکر می کنید دولت عراق و سایر مقامات عراقی با حاکمان ایران هماهنگ هستند، گفت: قطعا این هماهنگی حاکم بر وضعیت فعلی است. بولتون همچنین با ابراز ناخرسندی از ناتوانی آمریکا در حمایت از گروهک تروریستی منافقین اظهار داشت: مقامات نظامی ما در صحنه حضور داشتند و ناراحت هم شده اند. فکر می کنم بخشی از این قضایا به خاطر سردرگمی هم هست که در سیاست دولت آمریکا وجود دارد. خانم کلینتون حکم دادگاه برای خارج کردن مجاهدین [منافقین] از لیست گروههای تروریستی را برای مدتی طولانی به تاخیر انداخته است. سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل در عین حال از پاسخ صریح به این پرسش که آیا ما باید به مجاهدین [منافقین] پناهندگی بدهیم، امتناع کرد و گفت: وقتی نیروهای ما در عراق، از موقعیت بالاتری برخوردار بودند، حفاظت از آنها را قبول کردیم و دولت عراق باید از آنها نگهداری کند چرا که کشوری است که مقصد اول آنها بوده است. این در وهله اول مسئولیت آنهاست. اگر هم خواستند به کشور ثالثی بروند ما باید کمک کنیم. همزمان با این سخنان، هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق با لحنی طعنه آمیز خطاب به حامیان منافقین گفت: دولت هایی که نگران این سازمان هستند می توانند به آنها اقامت و آنها را جا بدهند. زیباری در گفت وگو با رادیو آزادی تصریح کرد: بخشی از خاک عراق به وسعت 50 کیلومترمربع در کنترل سازمان مذکور بوده و باید بازپس گرفته می شد. وی اضافه کرد: قانون اساسی ما اجازه نمی دهد که این سازمان یا هر گروه شبه نظامی دیگر در خاک ما پایگاه داشته باشند و از داخل عراق دست به عملیات نظامی علیه همسایه های این کشور بزنند. هیچ کشوری در دنیا نمی پذیرد که گروه و سازمانی اقتدار حاکمیت او را زیر سؤال ببرد و کشوری در داخل کشور ایجاد کند. هوشیار زیباری افزود: دولت عراق از همه کشورهای اروپایی و غیراروپایی خواسته است تا به مجاهدین امکان دهند در آن کشورها به فعالیتهای خود ادامه دهند و دولتهایی که نگران سرنوشت مجاهدین خلق و حقوق بشر این گروه هستند می توانند آنها را در کشور خود اسکان دهند.» یادآور می شود در حالی که دولت عراق قصد داشت پادگان اشرف را بازپس بگیرد، شماری از سران سازمان از فرصت استفاده کرده و تعدادی از اعضا را که تا 34 نفر هم اعلام شده، به قتل رساندند. نتانیاهو: دیگر به چه زبانی بگوئیم که داریم سقوط میکنیم! نخست وزیر رژیم صهیونیستی برای چندمین بار هشدار داد که انقلاب های منطقه ممکن است به روی کار آمدن اسلامگرایان منتهی و به نفع ایران تمام شود. نتانیاهو در گفت وگو با خبرگزاری فرانسه تاکید کرد: ایران از ناآرامی [انقلاب] های خاورمیانه بهره برداری می کند و این احتمال وجود دارد که یک حکومت مذهبی به سبک ایران در مصر و تونس سربرآورد. وی با وجود ابراز امیدواری نسبت به این که تحولات منطقه شبیه حوادث اروپای شرقی از سال 1989 به بعد باشد، هشدار داد: ایران می کوشد مسیر حوادث را به همان جهتی بکشاند که انقلاب اسلامی در سال 1979 به آن رسید. وی اظهارات اخیر نبیل العربی وزیر خارجه مصر درباره استقبال از گسترش روابط با ایران را بسیار نگران کننده توصیف کرد و با اشاره به حضور جریان های طرفدار جمهوری اسلامی در گرداگرد فلسطین اشغالی گفت: نباید گذاشت حکومت ایران مانند غزه، به کرانه باختری رود اردن نیز رخنه کند. نخست وزیر اسرائیل افزود: «حکومت ایران از طریق حماس به عنوان بازوی عملیاتی خویش، توانسته است بر نیمی از جمعیت فلسطین از راه به دست گرفتن نوار غزه نزدیک شود. وی گفت: «هنگامی که ما از غزه به طور کامل بیرون آمدیم، قرار شد که نیروهای اروپایی در خط مرزی غزه با مصر مستقر گردند. ولی مدتی کوتاه پس از آن که حماس بر غزه مسلط گردید، اروپائیان نیز آنجا را ترک گفتند و در نتیجه حکومت ایران به آسانی توانست در آنجا رخنه یابد و از طریق مرزهای مصر، نوار غزه را به یک انبار بزرگ جنگ افزار تبدیل کند. اظهارات سراسیمه نخست وزیر رژیم صهیونیستی در حالی است که هفته گذشته وزیر خارجه اسرائیل در گفت وگو با یک نشریه آلمانی گفته بود: خیلی دلمان می خواهد باور کنیم تظاهرات مردمی در کشورهای عرب باعث دموکراسی غربی شود اما ترجیح می دهیم واقعیت را ببینیم تا این که دچار پندار شویم. در گفت وگوهایم با همکاران اروپایی اغلب با تصورات خام و خیال پردازانه آنها روبرو هستم. لیبرمن این را هم به «دی ولت» گفته بود که «اروپا به وقت لازم وارد نمی شود. من موقعیت را در جنوب لبنان می بینم که 11 هزار سرباز سازمان ملل در آنجا مستقر هستند. اما این ها نه جلوی ارسال اسلحه را از سوریه به لبنان می گیرند و نه جلوی کارهای حزب الله را. اگر قرار باشد روزی کرانه باختری رود اردن را خالی کنیم همان وضعیتی را خواهیم داشت که در غزه و جنوب لبنان داریم. در این صورت اسرائیل در محاصره اقمار حکومت ایران خواهد بود، حزب الله در مرز شمالی ما، حماس در غزه و کرانه باختری رود اردن، فقط ده دقیقه فاصله تا مقر رئیس دولت اسرائیل (در تل آویو). وی درباره فاصله گرفتن متحد سابق (ترکیه) از اسرائیل نیز معتقد است: ما سالها ارتباط خوب و نزدیکی داشتیم اما از زمانی که حزب اسلامی محافظه کار قدرت را به دست گرفت جنبه های ملی مهم شده اند. من کتاب همکار ترکم احمد داود اوغلو را خوانده ام. وی در این کتاب به تشریح سیاست ترکیه در منطقه عثمانی می پردازد، تلاش برای به دست آوردن نقش مهم در جهان اسلام. کوتاه ترین راه، برخورد با اسرائیل است. حتی اینگونه است که ترکیه به ایران نزدیک می شود. لیبرمن درباره احتمال حمله اسرائیل به ایران به خاطر برنامه هسته ای نیز می گوید: این مسئولیت ما نیست بلکه مسئولیت جهانی است ما دولت کوچکی هستیم و درباره توانایی و امکانات خود دچار توهم نمی شویم. مسئله اتمی ایران به همه مربوط می شود.
ارسال نظر: