اخبار آرشیوی

کدخبر: 216355

«سقوط آزاد دست اندرکاران فتنه در فهرست مجله تایم»، «سبزهای چماقدار کروبی را چندبار کشته بودند» و «کار رژیم یمن تمام است هیچ کاری هم از دست آمریکا برنمی آید» برخی از عناوین اخبار ویژه امروز روزنامه کیهان را تشکیل میدهند

متن کامل اخبار ویژه امروز روزنامه کیهان بدین شرح است: سقوط آزاد دست اندرکاران فتنه در فهرست مجله تایم یک مجله آمریکایی با ناامیدی از دست اندرکاران فتنه 88، نام آنان را از فهرست 100 نامزد چهره های اثرگذار حذف کرد. مجله تایم در حالی که سال 2010 نام میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و شیرین عبادی را در شمار نامزدهای خود گنجانده بود، امسال اسامی آنان را از فهرست شخصیت های اثرگذار و پرنفوذ حذف کرد. این مجله سال گذشته تلاش کرده بود با گنجاندن نام سه تن از فتنه گران ایرانی در کنار چهره های سیاسی جهان، به شارژ روحی عوامل میدانی فتنه بپردازد و در این راه حتی موسوی، رقیب لیدی گاگا رقاصه مبتذل آمریکایی هم در دور نهایی شد اما از وی عقب افتاد. اما امسال با توجه به مرگ و فراموشی فتنه سبز، مجله آمریکایی نیز ترجیح داد نام موسوی، رهنورد و عبادی را کلاً از فهرست اسامی خود حذف کند تا تردیدهای گسترده نسبت به سندیت فهرست این مجله در افکار عمومی- مانند پارسال- پدید نیاید. همزمان با حذف نام دست اندرکاران فتنه از فهرست مجله تایم، محافل ضد انقلاب نیز معتقدند بانیان فتنه سبز به باد فراموشی سپرده شده اند و از سوی دیگر جریان اپوزیسیون واجد هیچ گزینه درخور دیگری هم نیست. شبکه مجازی بالاترین در این زمینه نوشت: پای حرف های رضاپهلوی می نشینی، میگن باباش دزد بوده، آدم کشته ، ساواک راه انداخته و و و... میای از کشتار پادگان اشرف بگی، میگن ول کن منافقین تروریست را، یا میگن؛ مگه ندیدی مسعود رجوی با صدام ماچ و بوسه کرده و... از خاتمی و اصلاح طلبا میگی، میگن بابا خاتمی بی بخاره و بقیه شون با رژیم هماهنگ هستند. اصلاً میگی گور پدر همه اپوزیسیون، زنده باد موسوی، میگن تکلیف اعدام های دهه شصت چی میشه. بابا آقایان روشنفکر سیاسی! یکی تکلیف ما را روشن کنه، بالاخره تحت کدوم گروه و اپوزیسیونی باید با جمهوری اسلامی مبارزه کرد؟ بالاترین در مطلب دیگری با زیر سؤال بردن گروه نیمه تعطیلی موسوم به شورای هماهنگی راه سبز خارج کشور نوشت: اولش همه می گفتیم جنبش نیاز به سر نداره. حالا که موسوی و کروبی توی حصرند، لینک هایی منتشر می شود که کسانی که در آن سوی مرزها به خوبی و خوشی زندگی می کنند و هر روز برای تفریح و سرگرمی در تلویزیون های خود ظاهر می شوند را به عنوان رهبر قالب جنبش سبز کنند، و برخی با به به و چه چه به آن دامن می زنند. کسانی می خواهند خود را رهبر جنبش جا بزنند که به چالش کشیدنشان فحش های چاله میدانی است، و کیلومترها دورتر از مردم و کشورشان زندگی می کنند، و با راه حل های نانوایی وارشان می خواهند بگویند درد مردم را می فهمند. آیا از چند هزار کیلومتر آن طرف تر می شود با افکار عمومی ارتباط گرفت؟! در همین حال نامه 28 وبلاگ نویس و سایت ضدانقلاب در فضای مجازی و خطاب به شورای هماهنگی راه سبز منتشر شده که این شورا را متهم به بی کفایتی می کند. در این نامه آمده است: امروز که قریب به 2 ماه از شکل گیری شورای هماهنگی می گذرد، امضاکنندگان این نامه نه در قالب یک تشکل سیاسی یکپارچه و در راستای اهداف سیاسی و منافع گروهی بلکه از روی احساس وظیفه و مسئولیت به نقد عملکرد و کارنامه «شورای هماهنگی راه سبز امید» می پردازند. اگر واقع بینانه به عملکرد این شورا نگاه شود، انفعال و بی تحرکی مجموعه مذکور چنان بوده که کارنامه کارکردش اصولاً خالی تر از آن است که قابل نقد باشد. اما با درک حساسیت ها و شرایط موجود، می توان از این نقدها موقتاً عبور کرد و تنها از منظر عملکرد شورا در مدیریت اعتراضات و حوادث پیش روی جنبش سبز به بررسی و نقد شورا و تحرک اعضایش پرداخت. اما متأسفانه در این سوی داستان نیز چیز چندان قابل عرضی وجود ندارد و بیم آن می رود که چنانچه این سکوت و انفعال ادامه پیدا کند، نه تنها نقش این شورا در سایه تردید قرار گیرد، بلکه خلأ رهبری جنبش باعث از هم پاشیدگی و سرخوردگی و یأس و فروپاشی جنبش شود. در حالی که بالاترین در مطلبی خطاب به برخی اعضای لو رفته شورا نظیر امیر ارجمند و واحدی می نوشت «آقایان، سکوتتان حال به هم زن است»، یکی از حامیان شورا در پاسخ نوشت: بالاترین زمانی رونق داشت و برای داغ شدن یک لینک در این سایت باید 80-70 تا رأی مثبت می گرفتی اما با سیاست های مدیریت سایت، تمام فعالین رفتند سمت سایت های دیگر و الان برای داغ شدن یک لینک 30 تا بیشتر رأی مثبت نمی خواد. سبزهای چماقدار کروبی را چندبار کشته بودند یک وبلاگ ضدانقلاب معتقد است کروبی تا به روز انتخابات در 22 خرداد 1388 برسد، چندبار از سوی اصلاح طلبان و ستاد موسوی کشته شده بود. نویسنده این وبلاگ که با امضای ««دلقک» به انتشار مقاله می پردازد، یادآور شده است: وقتی کروبی در شهریور 87 اعلام نامزدی کرد هنوز هیچ تنابنده ای از اصلاح طلبان اعلام موضع نکرده بود. وقتی خاتمی با کلی یالواریاخار(خواهش و تمنا و ناز و قمیش و برو جلو بیا عقب) بالاخره در بهمن ماه حاضر به کاندیداتوری اصلاح طلبان شد؛ معلوم بود که مثل دوره اصلاحات و ماجرای آخرش مصطفی معین اصلاح طلبان می خواهند از روی جسد کروبی عبور کنند برای پیروزی. خاتمی چه دانسته و چه از روی حسن نیت اولین میخ را به تابوت نامزدی کروبی کوبید. با این دلیل بی دلیل که کروبی حریف احمدی نژاد نیست در حالی که اشتباه برآوردشان حداقل یک بار و در جریان انتخابات 84 پاسخ منفی گرفته بود در آرای کمتر معین در مقابل کروبی. «دلقک» می افزاید: هنگامی که شعبده بازی اصلاح طلبان به نامزدی موسوی صعود کرد و محمد خاتمی درست و از خدا خواسته از دام گریخت؛ بنظر می رسید که می توان در شرایط برابر و با اخلاق مبارزه سیاسی؛ نفر برتر را ارتقاء داد. زیرا که موسوی با ستادی کوچک و افرادی مثل خودش غیرسیاسی و کم نام و نشان و بدون هو و جنجال وارد عرصه رقابت شده بود اما بالاخره رایزنی ها به نتیجه رسید و احزاب مجاهدین و مشارکت که فرقی هم با هم ندارند مصمم شدند که بدلیل احتمال رای آوری موسوی از او حمایت کنند. ورود این باند حزبی قدرت طلب به صحنه همه مناسبات را عوض کرد. آنان در کمترین مدت ستاد موسوی را به محاصره خود درآوردند و خودشان در مقام سیاست گذار و گرداننده اصلی تبلیغات و برنامه ریزی مهندس موسوی جای گرفتند. از اینجا بود که چماق سبز متولد شد و مهدی کروبی در هر جایی که می خواست تبلیغات و میتینگ بگذارد بویژه در دانشگاه ها با حمله سبزهای به هیجان آمده و تحت هدایت دو حزب پیش گفته مواجه شد. وی همچنین نوشت: توپخانه تبلیغاتی ستاد موسوی در حال شلیک بود و در حالی که کروبی برای تبلیغات، انرژی کم داشت، شایعه شد که کروبی انصراف می دهد. البته کروبی خودش هم خوب تقسیم انرژی نکرده بود لذا هم در مناظره ها خیلی قبراق نبود و هم از سوی ستادش در مورد بزرگترین نقطه ضعف او راجع به پول گرفتن از شهرام جزایری پاسخ قانع کننده و مدرن تمهید نشده بود. چه او باید می گفت که از جنبه سیاسی کار درستی نکرده است و عذرخواهی می کرد. این نویسنده ضدانقلاب در پایان نوشت: وقتی رسیدیم به روز 22 خرداد 88 کروبی چندین بار توسط رفقا کشته شده بود و حتی بسیاری از هوادارانش هم یا به شایعه قوی انصراف او اعتقاد پیدا کرده بودند اینکه بعداً لطیفه ساختند که حتی کرباسچی بعنوان معاون اول کروبی به مهندس موسوی رای داده؛ ناشی از همین طنز تلخی بود که جریان داشت. و پر بی ربط هم نبود این جوک شریعتمداری. منظور نتانیاهو از حمله عقب نشینی بود! شرط پیوستن بنیامین نتانیاهو به کابینه ایهود اولمرت در 4 سال پیش، حمله نظامی به ایران بود. روزنامه صهیونیستی ها آرتص با انتشار برخی اسناد ویکی لیکس نوشت: نتانیاهو شرط حضور در کابینه ائتلافی اولمرت را، اراده دولت اسرائیل برای حمله به ایران اعلام کرده بود. طبق همین اسناد، نتانیاهو یک بار دیگر در سال 2005، شرط پیوستن خود به کابینه آریل شارون را حمله نظامی به ایران و انهدام تاسیسات هسته ای آن قلمداد کرده بود. نتانیاهو در سال 2007 در رأس حزب لیکود قرار داشت و با حزب کادیما به رهبری اولمرت برای تشکیل دولت ائتلافی رایزنی می کرد. هاآرتص با اشاره به سند ویکی لیکس می نویسد: این گزارش در 20 ژوئیه 2007 توسط رئیس دفتر سفارت آمریکا در تل آویو برای وزارت خارجه در واشنگتن فرستاده شد و نگارنده آن به گفتگوئی با یکی از مقامات سیاسی آن زمان اسرائیل استناد کرده بود. در بخشی از گزارش، از قول یکی از مشاوران نتانیاهو آمده است که نتانیاهو به اولمرت تاکید کرده بود اگر حاضر باشد برای آمادگی به منظور حمله احتمالی به تاسیسات اتمی در ایران اقدام کند، وی متقابلا آماده است حزب لیکود را وارد کابینه ائتلافی سازد و پست وزارت خارجه را بپذیرد. روزنامه هاآرتص یادآوری کرد:این دومین بار در آن سال ها بود که نتانیاهو از لزوم انهدام تاسیسات اتمی ایران سخن گفت زیرا وی در تابستان سال 2005 نیز به آریل شارون گفته بود که اگر تا پیش از انتخابات، علیه حکومت ایران به اقدامی دست بزند، لیکود از دولت او پشتیبانی خواهد کرد. انتشار موضع افراطی نتانیاهو در سال های 2005 و 2007 در حالی است که طبق اسناد دیگر ویکی لیکس رژیم صهیونیستی به این واقعیت رسیده بود که دیگر قدرت درگیری نظامی با ایران را ندارد. اخیراً نیز آویگدور لیبرمن وزیر خارجه دولت نتانیاهو احتمال درگیری نظامی را منتفی دانست و به نشریه دی ولت آلمان گفت: ما دولت کوچکی هستیم و درباره میزان قدرت خود دچار توهم نمی شویم. همزمان با وی، نتانیاهو برای چندمین بار با هراس اعلام کرده که نگران الگو گرفتن انقلاب های منطقه از انقلاب اسلامی سال 1979 ایران و محاصره شدن با دولت های اسلامی است. درماندگی روبه گسترش رژیم صهیونیستی به یک روند ثابت در تاریخ دهه اخیر این رژیم تبدیل شده است. به عنوان مثال آریل شارون که صهیونیست ها از وی به عنوان قصاب و بولدوزر یاد می کردند اساساً با این شعار روی کارآمد که ضمن هجوم به غزه، ریشه مقاومت اسلامی و حماس را در غزه از جا بر خواهند کند اما خود این جلاد وحشی بود که با هزیمت از مقاومت اسلامی در سال 2005 دستور عقب نشینی از نوار غزه را صادر کرد و نیروهای اسرائیل با خفت از این منطقه گریختند، همچنان که سال 2000 از جنوب لبنان گریخته بودند. شیخ الازهر یا خاخام اسرائیلی؟! مفتی الازهر خیزش های اسلامی منطقه را نتیجه دخالت های ایران دانست و از مسئولان جمهوری اسلامی ایران خواست از آنچه که وی «فتنه انگیزی» در کشورهای اسلامی می داند، دست بردارند! احمد محمدالطیب که با حکم حسنی مبارک دیکتاتور مخلوع مصر به سمت مفتی اعظم الازهر منصوب شده است در جریان انقلاب اسلامی مردم مصر و اعتراض آنان به سرسپردگی حسنی مبارک به اسرائیل، طی سخنانی که از تلویزیون دولتی مصر پخش شد، انقلابیون را «فتنه گر»! نامیده و ضمن حمایت از حسنی مبارک، هرگونه اعتراض به حاکمیت وی را «حرام»! دانسته بود! وی بعد از فرار حسنی مبارک از قاهره با اعتراض شدید مردم مسلمان مصر روبه رو شد که به وی لقب «خاخام الازهر» داده بودند و قصد برخورد شدید با وی را داشتند که با وساطت برخی از اعضای برجسته اخوان المسلمین از حمله به وی منصرف شدند. «محمدالطیب» به هنگام محاصره مردم غزه و قتل عام آنها از سوی رژیم اشغالگر قدس در جریان جنگ 22 روزه نه فقط علیه اسرائیل و به حمایت از مردم مظلوم غزه موضعی نگرفت بلکه به درخواست مردم مصر برای تشویق حسنی مبارک به گشودن گذرگاه رفح و ارسال آذوقه و دارو برای مردم غزه نیز پاسخ منفی داده بود. محمد الطیب مفتی اعظم الازهر در برخی از ملاقات های حسنی مبارک با رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا و نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی حضور داشته است. گفتنی است این روزها، شیخ الازهر و آخوندهای وهابی دربار آل سعود به علت همراهی با دیکتاتورهای حاکم بر کشورهای اسلامی با اعتراض شدید ملت های مسلمان روبرو هستند و اظهارات اخیر «محمدالطیب» یا به قول جوانان مسلمان مصری «خاخام الازهر»! را می توان آخرین دست و پا زدن آخوندهای درباری منطقه تلقی کرد. کار رژیم یمن تمام است هیچ کاری هم از دست آمریکا برنمی آید محافل تحقیقاتی و رسانه های آمریکا معتقدند واشنگتن هیچ جایگزینی برای دیکتاتور یمن ندارد و با این حال به خاطر حمایت از علی عبدالله صالح بر شدت خشم و نفرت مردم یمن از کاخ سفید می افزاید. مؤسسه مطالعات استراتژیک وابسته به دانشگاه جنگ آمریکا در یک پژوهش مستقل درباره یمن تأکید کرد: آمریکا هیچ جایگزینی برای رژیم صالح ندارد. واشنگتن نباید باعث آمریکایی سازی درگیری ها در یمن شود و باید از اعزام نیرو خودداری کند. ما همچنین باید درک کنیم که هیچ گزینه جدی برای رژیم صالح جهت برخورد با تهدیدهای جنوب شبه جزیره عربستان نداریم. در همین حال روزنامه واشنگتن پست با استناد به رفتارهای دوگانه آمریکا در قبال تحولات منطقه خاورمیانه نوشت: خشم و ناامیدی نسبت به دولت اوباما در میان فعالان سیاسی و رهبران مخالف در یمن در حال تشدید است. بحران یمن شاید بیش از هر جای دیگر مشکل دولت اوباما را در برخورد با شورش های جاری در سراسر خاورمیانه و آفریقای شمالی و عواقب بالقوه آنها مورد تأکید قرار می دهد. از یک طرف، فعالان سیاسی یمن برای دست یافتن به ارزش های مردم سالاری که اوباما در سخنرانی خود در قاهره در ژوئن 2009 قویاً مورد تأکید قرار داد، مبارزه می کنند. از طرف دیگر، صالح یک متحد کلیدی آمریکا در کشوری است که بعد از افغانستان و پاکستان بیشترین تهدید امنیتی را برای ایالات متحده دارد. این روزنامه افزود: وزارت خارجه آمریکا به طور علنی خواستار تغییر رژیم یمن نشده ولی مقامات آمریکایی به طور خصوصی تأیید می کنند که صالح دیگر توان حکومت در یمن را ندارد. ماه گذشته، رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا گفت دولت آمریکا به صالح نیاز دارد و افزود که ایالات متحده «از همکاری های ضد تروریسم» با صالح و نیروهای امنیتی یمن برخوردار است. وی افزود «اگر دولت سقوط کند یا با دولتی بسیار ضعیف تر جایگزین شود» در آن صورت ایالات متحده با «چالش های بیشتری درخارج از یمن» مواجه خواهد شد.
ارسال نظر: