سیدمهدی سیدی
یک تحلیل شگفت از جرج جرداق مسیحی / انقلاب اسلامی، امام علی (ع) و ماجرای عدالت
امروز نیز انقلاب اسلامی ایران برای تحقق حداکثری عدالت با موانع پرقدرت بیرونی و درونی مواجه است. پناه بردن به آرمان ها و مرور تلاش های علی (ع) می تواند کمک کار خوبی برای پیمودن این مسیر باشد.
گروه سیاسی ـ جرج جرداق مسیحی یک تحلیل شگفت انگیز دارد. او می نویسد: عربستان، این شبه جزیره خرما و شتر و بیابان و جنگ و دینار، دو معجزه داشت: محمد (ص) و علی (ع). او می گوید پیامبر (ص)، هم با بت سنگی جنگید، هم با بت ثروت و هم با بت عادت. او با بردگی مبارزه کرد؛ با هر نوع از بردگی. علی (ع) نیز به عنوان دست پرورده پیامبر (ص) در تمام عمرش همین مسیر را دنبال کرد.
شنیدن این حرف ها از زبان یک متفکر برجسته مسیحی، مهم و حیاتی به نظر می رسد. کسی که می گوید در تمام عمرم هیچ کسی را لایق نوشتن ندیدم الا علی (ع). او شیفته عدالتخواهی امیرالمؤمنین (ع) است. اینجاست که برای مهم ترین کتاب خود این عنوان را بر می گزیند: «علی (ع) صدای عدالت انسانی»
امروز جامعه جهانی و همزمان با او، ایران اسلامی محتاج و تشنه عدالت است. گرچه به برکت انقلاب، سطح تحقق عدالت در این سرزمین، ارتقاء ارزشمند و قابل ستایشی پیدا کرده است اما در مسیر عدالت اجتماعی دچار جاماندگی های بسیاری هستیم و با موانع جدی روبرو شده ایم.
بازخوانی اندیشه و سیره علوی به ما کمک می کند که در دو سطح حکومت و مردم، به نسخه های مؤثری از عدالت دست پیدا کنیم. عدالتخواهی علی (ع) آنچنان بی پیرایه و پاکیزه بود که برای او دشمنان قدر و قسم خورده ای را به میدان کشاند. معاویه به دیگران ثروت می بخشید تا به علی (ع) دشنام دهند.
او آنچنان از نسخه های عدالتخواهی علی (ع) در ستوه بود که حتی تا سال ها پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع) بدنمایی های تبلیغاتی و سیاه نمایی های رسانه ای را ادامه می داد. آنچنان که گاهی خواص به معاویه می گفتند حالا که دیگر علی (ع) در بستر خاک آرمیده، اینقدر برای لعن او اصرار نکن. اما معاویه با تمام وجود درک کرده بود که هرجا نام علی (ع) بر سر زبان ها باشد، مدل های حکومت سبز بنی امیه، با اعتراض های شدید مردم مواجه خواهد شد.
ضعفا، علی (ع) را دوست داشتند، چون حاکم عادلی بود. وقتی در جلسات، معاویه در برابر استدلال طرفداران علی (ع) کم می آورد به چرب زبانی متوسل می شد و به اطرافیان می گفت اینها سخنان حکیمانه است، آن ها را یادداشت کنید؛ و با این ترفند، گفتگوی عمومی درباره عدالت را در نطفه خفه می ساخت تا مطالبه عدالت، به سکه رایج مراودات اجتماعی تبدیل نشود.
البته از سوی دیگر در مواقع بسیاری هم دیده شد که توده مردم از عدالتخواهی علی (ع) حمایت نکردند و او را در تعقیب اهدافش، تنها و مظلوم رها کردند. عبارت «ما اهل کوفه نیستیم علی (ع) تنها بماند»، از پر رمز و رازترین شعارهای انقلابی مردم ایران است که در کوران انقلابی گری، همواره به این معنا توجه می کند که برای تحقق عدالت دو چیز باید مهیا باشد: حاکمان عادل و مردم عدالتخواه.
اینچنین بود که امام راحل (ره) مردم ایران را از مردم عصر پیامبر (ص) و علی (ع)، برتر و والاتر می دانست؛ و البته تجربه تاریخی - به ویژه این 40 سال - به وضوح اثبات کرده است مردم ایران، عدالتخواه و پا در رکاب عدالت هستند.
گذران تاریخ نشان داده است خیلی ها به خاطر دنیاطلبی، بر علیه علی (ع) و عدالت جنگیده اند. امروز نیز انقلاب اسلامی ایران برای تحقق حداکثری عدالت با موانع پرقدرت بیرونی و درونی مواجه است. پناه بردن به آرمان ها و مرور تلاش های علی (ع) می تواند کمک کار خوبی برای پیمودن این مسیر باشد.
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.