سازش با هدف خرید وقت برای اسرائیلِ در حال نابودی؛

چرا آمریکا به دنبال سازش میان رژیم صهیونیستی و فلسطین است؟!

کدخبر: 2257737

هدف آمریکا از مذاکرات سازش این است که زمان را به نفع رژیم صهیونیستی تغییر داده و شرایطی را فراهم آورد تا مذاکرات به صورت طولانی و بدون هدف و خروجی قابل قبول ادامه یابد که طبیعتا به ضرر فلسطین است.

به گزارش خبرنگار حوزه سیاست خارجی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان ، 15 مه 1948 یکی از تاریخ های منحوسی است که در تقویم جهان ثبت شد. در این روز رژیم غاصب صهیونیستی در سرزمین فلسطین تاسیس شد و درست از همان زمان یعنی فردای تاسیس، جنگ ها بین این رژیم و کشورهای عربی آغاز شد، که مهم ترین آن جنگ های سال 1948 (یک روز پس از تاسیس رژیم صهیونیستی)، سال 1967(موسوم به جنگ شش روزه) و 1973(موسوم به جنگ رمضان) بودند و در میان این جنگ ها هر از چندگاهی سخن از مذاکره نیز به میان آمده است.

در سال 1993 مذاکراتی سِری میان یاسر عرفات و اسحاق رابین و بیل کلینتون در فافو اسلو انجام شد که دو سال به طول انجامید. در آن زمان یاسر عرفات رئیس جنبش فتح قرارداد موسوم به اسلو را با رژیم صهیونیستی و با نظارت آمریکا امضا کرد و سپس تشکیلات خودگردان در سال 1994 بر اساس این قرارداد شکل گرفت و یاسر عرفات پس از سال ها وارد رام الله شد.

اما رژیم صهیونیستی هیچ گاه به قرارداد اسلو پایبند نبود و آن را زیرپا گذاشت و تشکیلات خودگردان را در کرانه غربی و نوار غزه محدود کرد. در این میان سران اتحادیه عرب در اجلاس دوره ای و با غیاب یاسر عرفات شرکت و طرحی را با عنوان صلح عربی به تصویب رساندند که بر مبنای آن قرار شد اسرائیل به مرزهای 1967 بازگردد و در مقابل کشورهای عربی آن را به رسمیت بشناسند.

رژیمی که به هیچ صراطی مستقیم نیست

اما همانطور که ذکر شد رژیم صهیونیستی هیچ گاه به معاهدات خود وفادار نمانده و سرانجام یاسر عرفات را هم پس از سه سال محاصره در مقر خود در رام الله به شیوه مرموزی به قتل رساند. آن زمان بود که محمود عباس ریاست تشکیلات خودگردان را به عهده گرفت و روند مذاکره با اسرائیل را آغاز کرد.

پس از انتخاب محمود عباس، شارون نخست وزیر وقت اسرائیل برای جلوگیری از تشکیل انتفاضه دوم، پیشنهاد مذاکره را داد و طرفین در این مذاکرات درباره نقشه راه صلح توافق کردند، اما هیچ گاه این مذاکرات به سرانجام مطلوبی نرسید و سال ها مذاکره بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی، جز اتلاف وقت برای فلسطینی ها ثمری نداشت.

پس از مذاکرات سال 2000 این دومین نشست جامعی بود که در جهت سازش برگزار شده و همه نگاه ها معطوف به آن بود. اولمرت، عباس و دبیر کل سازمان ملل و نمایندگان 40 کشور در این نشست حضور داشتند که در پی آن، رژیم صهیونیستی با تشکیل دولت مستقل فلسطین موافقت کرد، اما با وجود تمام خوشبینی ها، نتیجه این موافقت سوری از سوی اسرائیل حمله به غزه و در هم کوبیدن آن بود.

در سال 2013 بود که جان کری از طرف کاخ سفید مامور از سرگیری مذاکرات سازش به بهانه حمایت مالی از فلسطینیان و حمایت امنیتی از اسرائیل شد. با وجود اینکه حماس اعلام کرد محمود عباس مشروعیتی برای مذاکرات ندارد باز هم جان کری بر انجام مذاکره اصرار ورزید و رایزنی بین دولت خودگردان فلسطین و اسرائیل در وزارت خارجه آمریکا آغاز شد.

مذاکرات سازش

مسئله بازگشت آوارگان فلسطینی و تشکیل دولت مستقل فلسطین با پایتختی بیت المقدس و مسئله شناسایی فلسطین به عنوان یک دولت مستقل، توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی نادیده گرفته شد و لذا روند مذاکرات پس از سال ها متوقف و آمریکا با تهدید و اعمال تحریم های جدید علیه فلسطین سعی کرد تشکیلات خودگردان را وادار به مذاکره کند.

در دوره باراک اوباما رئیس جمهور سابق آمریکا تلاش هایی برای شکست بن بست آمریکا صورت گرفت. مذاکراتی هم انجام شد، اما به دلیل جانبداری آمریکا از رژیم صهیونیستی این مذاکرات با شکست مواجه شد و در حال حاضر با توجه به اینکه دونالد ترامپ، بیت المقدس را به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی قلمداد کرده، به نظر می رسد هرگونه مذاکره بین آمریکا و تشکیلات خودگردان با شکست مواجه خواهد شد.

سازش با هدف خرید وقت برای اسرائیلِ در حال نابودی

هدف مذاکرات مجدد از سوی آمریکا این است که زمان را به نفع رژیم صهیونیستی تغییر دهد و شرایطی را فراهم آورد تا مذاکرات به صورت طولانی و بدون هدف و خروجی قابل قبول ادامه یابد که طبیعتا به ضرر فلسطین است. اکنون آمریکا در انتظار مرگ محمود عباس و جانشینی فرد سازش کار دیگری است تا مذاکرات را از سر بگیرد؛ در واقع این امر یک نوع وقت تلف شده است که آمریکایی سعی می کنند از آن به نفع رژیم صهیونیستی استفاده کنند. این بخشی از سخنان حسن هانی زاده کارشناس مسائل غرب آسیا در زمینه مذاکرات سازش است.

مذاکرات سازش

اما معامله قرن مسئله مهمی است که از سوی دونالد ترامپ، محمدبن سلمان ولیعهد عربستان و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی تهیه شده که هدف آن نادیده گرفتن بیت المقدس به عنوان پایتخت فلسطین و در اختیار قرار دادن آن به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی و همچنین نادیده گرفتن حق بازگشت فلسطینیان به اراضی اشغالی و اخراج شماری از ساکنان غزه به سمت شهرک جنوب در مقابل دریافت سالانه 10 میلیارد دلار کمک مالی از عربستان به تشکیلات خودگردان است؛ طرحی که اگر عملیاتی شود، مساله فلسطین برای همیشه به حاشیه رانده خواهد شد و چه بسا به فراموشی سپرده شود. آمریکا به تشکیلات خودگردان فلسطین فشار می آورد که به جای بیت المقدس به شهر ابودیس در کرانه غربی به عنوان پایتخت دولت خودگردان اکتفا بکند و این یک اهانت آشکار به یک و نیم میلیارد مسلمان در جهان است. با توجه به شرایط منطقه و همکاری تنگاتنگ عربستان، امارات و بحرین با رژیم صهیونیستی اکنون فصل اجرای نهایی این تراژدی دردناک از سوی محمد بن سلمان و بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ است.

همزمان با اعلام انتقال سفارت آمریکا به بیت المقدس و در نتیجه به رسمیت شناختن این شهر به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی از سوی دونالد ترامپ، وی طی سخنانش تاکید کرد که «به رسمیت شناختن بیت المقدس از سوی آمریکا به معنای موضع گیری کاخ سفید به نفع یکی از طرفین مخاصمه نیست و تصمیم نهایی درباره مرزبندی و تقسیم بیت المقدس با اسرائیل و فلسطینیان است». پس از این اظهار نظر ترامپ، نیکی هیلی سفیر و نماینده ویژه آمریکا در سازمان ملل در جلسه فوق العاده شورای امنیت که درباره قدس برگزار شده بود، خاطرنشان کرد «واشنگتن همچنان پایبند به برقراری صلح دائمی در فلسطین از طریق تشکیل دو کشور مستقل فلسطین و اسرائیل است».

هرگونه مذاکره بین آمریکا و تشکیلات خودگردان با شکست مواجه خواهد شد

تاریخ نشان داده که آمریکا و دار و دسته اش به هیچ یک از حقوق بین الملل پایبند نیستند. انتقال سفارت آمریکا به بیت المقدس زمانی که در جریان رای گیری شورای امنیت سازمان ملل قرار گرفت، مورد قبول هیچ یک از کشور های عضو که همپیمانان آمریکا محسوب می شدند واقع نشد. تصمیم به انتقال سفارت زمانی که در مجمع عمومی سازمان ملل به رای گذاشته شد، تنها توسط هفت کشور نظیر میکرونزی و ساپرو تایید شد که اگر همه این هفت کشور را کنار یکدیگر قرار دهیم، جمعیت آن ها به دویست هزار نفر هم نخواهد رسید.

قطعا سازش و مذاکره هیچ زندگیِ همراه با صلح و آرامشی برای فلسطنیان در کنار رژیم صهیونیستی به ارمغان نخواهد آورد، چرا که فلسطینی ها خواهان تمامیت ارضی کشور خود هستند و این اقدامات نه تنها باعث صلح بین اسرائیل و فلسطین نمی شود، بلکه حلقه مقاومت فلسطینی ها را محکم تر از قبل خواهد کرد.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: