اخبار آرشیوی
یک محقق و کارشناس مسائل فرهنگی با انتشار مقالهای تحت عنوان "تاریخسازی جریان انحرافی از موضوعی انحرافی، به نام تخت جمشید" با ارائه مستنداتی به بررسی تاریخ تحریف شده این بنای باستانی توسط اساتید یهودی دانشگاههای غرب پرداخت
"فرنگیها اصرار داشتند هخامنشیها را بالا بیاورند و مطرح کنند و کوروش و داریوش را اولِ تاریخ بدانند؛ حتّی مادها را هم از خاطر بردهاند. کار مستشرقان اروپایی در این زمینه خیلی صادقانه نبوده" این بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب دربارهی آنچه غربیها بر سر تمدن کهن ایران آوردهاند، است که در این مقاله به آن اشاره شده است.
فضل الله موحد، کارشناس مسایل فرهنگی تأکید مقام معظم رهبری بر بازنگری در حوزهی علوم انسانی که در طی سالهای گذشته همواره وجود داشته و البته نارضایتی ایشان نیز متأسفانه همچنان وجود دارد، چنانکه ایشان دربارهی کرسیهای آزاداندیشی فرمودند: «عملاً آن کاری که من گفته بودم انجام نشده است، نه در حوزه و نه در دانشگاه»، نشان میدهد که در آغاز راهی بزرگ قرار داریم که تأخیر در انجام آن پذیرفتنی نیست. چیزی که با نام علوم انسانی از غرب به سوغات رسیده، سرشار از فریبکاری و دروغ است و به هیچ وجه زیبندهی یک جامعهی اسلامی که میخواهد در پرتو آموزههای الهی زندگی کند، نیست. دامنهی آسیبهای وارده در شاخههای مختلف علوم انسانی، وسیع و بی پایان است. در مطلب پیش رو سعی میکنیم با ارایهی یک مثال با استدلالهای کافی نشان دهیم که چگونه متخصصان تاریخی ارسال شده از طرف دانشگاههای غرب (در اینجا دانشگاه شیکاگو) با جعل و دروغ دربارهی تاریخ پیش از اسلام ایران و دست کاری و فریب در ابنیهی تخت جمشید و ساختن داستانهای خیالی دربارهی آن زمینههای فریب قسمتی از جامعه را فراهم آوردهاند تا با استفاده از آن زمینههای تفرقه افکنی
بین مردم مسلمان ایران و سایر مسلمین منطقه را فراهم کنند. برای اثبات بهتر بحث، آرایههای دیداری که از طرف مهندسان معماری کشور (در پاسخ به درخواست دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران تحت مدیریت آقای عباس سلیمی نمین) نیز در گزارشی رسمی پذیرفته شده است، مبنا قرار گرفته و از ورود به حوزههایی که در مورد آنها اتفاق نظر وجود ندارد، پرهیز شده است. لازم به ذکر است که عدم نیت حرفهای و صادقانه نزد مورخان غربی پیش از این توسط مقام معظم رهبری بیان شده است و ایشان تذکر لازم را در این باره دادهاند. چنانکه در سفری که معظم له در سال 1383 به همدان داشتند، پس از بیان نظریات استاندار همدان دربارهی تاریخ مادها و مرکزیت آنها در این شهر، به بیان ایرادهایی در تاریخ رسمی اشاره کرده و دربارهی اصرار غربیها در عظمت دادن به هخامنشیان فرمودند: «فرنگیها اصرار داشتند هخامنشیها را بالا بیاورند و مطرح کنند و کوروش و داریوش را اولِ تاریخ بدانند؛ حتّی مادها را هم از خاطر بردهاند. کار مستشرقان اروپایی در این زمینه خیلی صادقانه نبوده، لیکن حفاریها و شناختها و نشانههای گوناگون تمدنی به ما نشان میدهد که در سرتاسر ایرانِ کنونی ما
تمدنهای بسیار قدیمی - که بعضی شاید از تمدن مصر هم قدیمیتر باشد - وجود دارد؛ تمدنهای شش هزار ساله، هفت هزار ساله...» در اینجا قصد نداریم به کل تاریخ هخامنشیان و بحثهایی که دربارهی آنها وجود دارد بپردازیم، بلکه میخواهیم به یک نکتهی اساسی و مغفول مانده اشاره کنیم که میتواند مانند نقطهی عطفی عمل نماید. مورخان غربی فعال در حوزهی تاریخ ایران (که همگی یهودی هستند) دلیل برتری هخامنشیان بر تمدنهای قدیمی این سرزمین را بنای تخت جمشید معرفی میکنند. این بنا از دوران پهلوی به سمبل ناسیونالیسم در ایران تبدیل شده است که جشنهای 2500 ساله اوج این نمایش بود. نکتهی مهم غافل مانده این است که آیا این محوطه (تخت جمشید) یک بنای ایرانی است که بهانهی ترویج ناسیونالیسم ایرانی قرار گرفته است؟ آیا در آنجا شاهان بزرگ هخامنشی جشنها برگزار میکردهاند و بر جهان فرمان میراندهاند؟ آیا اساساً این بنا مورد بهرهبرداری بوده است؟ اطلاعات کنونی ما محدود به نظریات اساتید یهودی دانشگاههای غرب به خصوص دانشگاه «شیکاگو» است که امروزه ارزش و اعتبار علمی آنها کاملاً زیر سؤال است و ثابت شده است که به جای تحقیقات علمی آزاد به جعل
تاریخ و دروغ نویسی مشغول هستند و با سمبل سازیهای بی بنیان تلاش میکنند زمینههای تفرقه بین مسلمین را فراهم آوردند. محوطهی تخت جمشید دارای 7 قسمت مختلف است که در حدد 2480 سال پیش کار ساختمانی آن قسمتها با هم آغاز شد و هیچ یک قسمتی بیش از 30 درصد ساخته نشد و چیزی که هم اکنون وجود دارد همان است که 2480 سال پیش وجود داشته است. جاعلان ارسالی از طرف دانشگاههای غرب با فریبکاری اینگونه القا کردهاند که این محوطهی هخامنشی، تکمیل شده و محل اقتدار سلسلهی هخامنشی بوده است. محوطهی باستانی و نیمه کارهی تخت جمشید که در واقع یک محوطهی بابلی است به همت دانشگاههای غرب به صورت یک مرکز برای معرفی اقتدار سلسلهی موسوم به هخامنشیان درآمده است. در عکسهایی که در زیر آمده نیمه کاره بودن آن و بابلی بودن آن با استفاده از آرایههای دیداری اثبات میشود تا شاید سازمان میراث فرهنگی به وظیفهی ذاتی خود عمل کرده و با یک گفتوگوی ملی به کشف حقیقت کمک نماید تا راه تفرقه با استفاده از بحثهای ناسیونالیستی، بسته شود. تصاویری که همراه این مقاله ارایه میشود به آسیبهایی که کارشناسان دانشگاه شیکاگو در حفاریهای انجام شده در جهت تغییر
هویت و کامل نشان دادن بنا انجام دادند، پرداخته و تلاش میکند پرده از یک جعل واضح که نشان دهندهی ماهیت واقعی دانشگاههای پرادعای غرب است، بردارد. امید است این سند محکم باعث شود نظام دانشگاهی ما اعم از مسؤولان و دانشجویان؛ با درک لزوم بومی کردن علوم انسانی را نه تنها در حوزهی تاریخ بلکه در همهی حوزهها احساس کرده و گامهایی بلند در این باره بردارند. /رجوع به تصاویر ضمیمه/ * تصاویر اثبات این نکته بود که این بنا یک بنای چنانکه میگویند، هخامنشی نیست. حجاریهای آن نیز به تمدن عظیم بابل که در قرآن نیز به آن اشاره شده تعلق دارد و اساساً سلسلهی موسوم به هخامنشی در تاریخ یادگار مادی فیزیکی و باستان شناسانه ندارد و حضور آن در تاریخ محدود به نوشتههای تورات است. بنای تخت جمشید یک بنای بابلی است که آرایههای فراوان بابلی آن تردیدی در این باره باقی نگذاشته است. با این وجود همین بنای بابلی نیز ناقص بوده و هرگز مورد بهرهبرداری قرار نگرفته است و چنانکه دانشمندان یهودی دانشگاههای غربی ادعا میکنند؛ هرگز در آن جشنهای بزرگ و غیره برگزار نمیشده است. * تصاویر ناقص بودن بنا را اثبات میکند که در آن به نظر کارشناسی نظام
مهندسی ایران نیز در کنار تصاویر دیداری استناد شده است.