اخبار آرشیوی

کدخبر: 231341

سایت برهان در یادداشتی با عنوان "چرا آل‌سعود مشتاق به رابطه با تهران است؟"، از فشار "جریان انحرافی" به وزیر امور خارجه، جهت سفر به کشورهای حاشیه‌ای خلیج فارس از جمله عربستان پرده برداشت

در بخشی از این یادداشت آمده است: هنوز ابهامات سفر صالحی به امارات، قطر، عمان و کویت برطرف نشده و معلوم نیست دقیقاً او چه گفته و شنیده است. در این مدت هیچ اعتراضی از وزارت خارجه نسبت به تلاش عربستان برای جلوگیری از روابط ایران و مصر صورت نگرفته و درباره‏ی مداخله سعودی‏ها در سوریه، حرکتی دیده نمی‏شود؛ جز این‏که بیانیه‏ی وزارت خارجه درباره‏ی حوادث سوریه، اسد را مکدر کرد، در حالی که سوریه نقطه‏ی واسط زنجیره‏ی مقاومت است و آمریکا، اسراییل و عربستان برای گسستن این زنجیره به سوریه هجمه می‏برند. آیا باعث تأسف نیست که در اوضاع کنونی منطقه، سیاست خارجی ما این‏قدر منفعل باشد؟!
سایت برهان در یاداشتی به قلم "قاسم رحمانی"، کارشناس مسائل بین الملل نوشت: بحث سفر وزیر خارجه‏ی جمهوری اسلامی ایران به ریاض و سفرهای انجام شده او به چند کشور حاشیه جنوبی خلیج فارس در دو ماه اخیر، واکنش‏های منفی دلسوزان نظام را برانگیخت. آن‏ها می‏گویند: چرا مسئولان سیاست خارجی ایران در این شرایط، به دنبال چنین سفرهایی هستند؛ گفتنی‏هایی است: 1- واقعیت این است در ماه اخیر «سعود الفیصل» وزیر امور خارجه عربستان سعودی بارها با علی‏‏اکبر صالحی وزیر خارجه کشورمان تماس گرفته و او را به ریاض دعوت کرده است. این تماس‏ها پس از حوادث کنار گذاشته شدن وزیر اطلاعات و بازگشت وی و خانه‏نشینی رییس جمهور آغاز شد. شاید سعودی‏ها تصور می‏کردند بین دولت و رهبری زوایه ایجاد شده و اگر بر آن بیشتر تمرکز کنند، می‏توانند به موقیعت ایران در منطقه ضربه بزنند. بنابراین به تحریک مقامات آمریکا و اسراییل، این تماس‏ها بیشتر شد. اگر سفر وزیر خارجه‏ی ایران به ریاض انجام می‏شد، می‏توانست پیامی دلسردکننده برای مردم بحرین، مصر، تونس، فلسطین و حتی یمن و لیبی داشته باشد؛ که بزرگ‏ترین حامی ملت‏های مستضعف در 30 سال گذشته، در فصل چیدن میوه‏ی پیروزی ملت‏ها، با اشغال‏گران بحرین و خونریزهای وهابی هم‏دست شده است و در کنار توطئه‏گران علیه حکومت سوریه و محور مقاومت می‏نشیند. 2- در حالی‏که عربستان سعودی مشغول تشکیل جبهه‏ی ضد‏ایرانی در منطقه است و به اشکال مختلف در ایجاد رابطه صمیمانه‏ی ایران با مصر اختلال ایجاد می‏کند و علیه سوریه و محور مقاومت توطئه‏های فراوانی اجرا می‏نماید و مهم‏تراز همه، بحرین را به اشغال کرده و در چهار ماه گذشته مردمش را به خاک و خون کشیده است. چرا وزیر خارجه نظامی که مدعی حمایت از مستضعفان عالم است، همراهی خود را با سفر به ریاض به حکام‏ آل‏سعود و آل‏خلیفه باید نشان دهد؟ آیا تخریب حسینیه‏ها، مساجد و اهانت به قرآن کریم و کشتن مردم بحرین، جرایم کمی است؟ آیا وزیر خارجه ایران، لاشه‏ی چک‏های «ترکی بن عبدالعزیز»، برادر پادشاه سعودی را که در وجه مخالفان حکومت سوریه و حزب‏اله لبنان صادر شده، ندیده است؟! آیا نمی‏بیند عربستان در عراق با مردم چه می‏کند و سلفی‏ها را برای کشتن شیعیان تحریک و تجهیز می‏کند. آیا نمی‏بیند در یمن به حکومت صالح در سرکوب مردم یاری می‏رساند؟! 3- پایگاه تحلیلی «گلوبال ریسرچ» روز سی‏ام می (9 خرداد) آورده است: «اتحاد جهان عرب به ویژه عربستان سعودی، اسراییل و آمریکا با هدف ایجاد ناامنی در منطقه، تضعیف ایران، سرکوب مخالفان و سرنگونی دولت سوریه ایجاد شده است.» اما گویی در وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران چنین مطالبی را نمی‏خوانند؛ یا آن‏را دسیسه‏ی غرب برای بر هم زدن روابط برادرانه!! ریاض و تهران می‏دانند. روزنامه‏ی آمریکایی «وال استریت ژورنال» در این زمینه نوشت: «عربستان سعودی در حال تهییج کشورهای اسلامی در سراسر خاورمیانه برای پیوستن به یک ائتلاف عربی غیررسمی علیه ایران است. مقامات سعودی به کشورهای پاکستان، مالزی، اندونزی و آسیای میانه نزدیک شده‏اند تا از حمایت دیپلماتیک و توان نظامی بالقوه آن‏ها در بحرین کمک بگیرند.» با این حال مسئولان سیاست خارجی بر اساس تفکری غلط که جریان انحرافی دیکته کرده، حکومت‏های عربی را بی‏گناه دانسته و مسبب همه‏ی مصایب را آمریکا و اسراییل می‏داند. این در حالی است که حکومت‏های عربی دیکتاتوری، وابسته به آمریکا و همکار اسراییل بوده و به عنوان فرمانبران بی‏اختیار و انبارداران اسلحه آمریکا هستند. این حکومت‏ها در زمان جنگ‏های 33 روزه و 22 روزه علیه مردم لبنان و غزه اقدام کردند و سهم بزرگی در محاصره مردم غزه و رنج‏های ملت فلسطین دارند. اما در زمانی که قطر با اسراییل شرکتی تأسیس کرد به دنبال فروش گاز به رژیم صهیونیستی بود تا خلاء قطع گاز مصر برطرف شود. وزیر خارجه‏ی ایران به قطر رفت و خواهان گسترش روابط شد. خانواده‏ی امیر قطر در این شرکت با خانواده‏ی شارون، قصاب صبرا و شتیلا شریک شدند تا از منابع گازی مشترک قطر و ایران استفاده کنند. آیا وزارت خارجه باید با اتخاذ سیاست تهاجمی جلوی این امر را بگیرد یا منفعل رفتار کند؟ وزیر خارجه به اماراتی رفت که 500 نظامی به بحرین فرستاده و آشکارا برای جاسوسی از شهروندان ایرانی با آمریکا همکاری می‏کند. به کویتی رفت که علاوه بر اعزام 500 نظامی به بحرین، ایران را به جاسوسی در خاک خود متهم می‏کند، درحالی که سال‏هاست این کشور محلی برای جاسوسی علیه کشورهای منطقه و پایگاهی نظامی برای آمریکا تبدیل شده است. 4-اگرچه وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران، برنامه‏ی سفر خود به عربستان را تکذیب کرد؛ گفت: «فعلاً» برنامه‏ای برای سفر به عربستان ندارم. همان زمان که صالحی در قطر بود، یک پایگاه خبری در عربستان به نام «قناه» از عزم وی برای سفر به ریاض خبر داد. روزنامه‏ی الوطن سعودی نیز این خبر را اعلام کرد. در نتیجه این مواضع بود دبیر قطری شورای همکاری خلیج فارس (الزیانی) به جای این‌که برای جنایت در بحرین، بازخواست شود، خواهان تضمین دادن ایران برای امنیت نیروگاه بوشهر شد. آیا جمهوری اسلامی ایران که در 30 سال گذشته، هزینه‏ی ایستادگی در برابر قدرت‏ها را پرداخته و اکنون باید در کنار ملت‏های مظلوم، میوه‏ی این جهاد عظیم را بچیند باید به دیکتاتورهای عرب پاسخگو باشد یا در مقام بازخواست کننده برآید! کدامیک به موضع عزت و آرمان‏های امام و رهبری نزدیک است؟! 5- به نظر می‏رسد موازی‏کاری در سیاست خارجی که قرار بود خارج از وزارت خارجه انجام شود، اکنون به درون این دستگاه کشیده شده است. آیا سفر به کشورهای عربی و هم‏نوایی با حکام ضد مردم و ضد اسلام از جنس دعوت از پادشاه خائن اردن است که سر پل توطئه علیه سوریه و عراق و کمک کننده به اسراییل برای سرکوب ساکنان کرانه‏ی باختری شده و بابت این خوش خدمتی‏ها، یک میلیارد دلار از آمریکا دریافت کرده است؟ به همین دلیل وقتی بحث سفر صالحی به ریاض پیش آمد، مخالفت‏ها برخاست و مهر تأیید بر جنایت‏های آل سعود دانستند. «اسماعیل کوثری» عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی گفت: «موضوع سفر به عربستان در شرایط فعلی قابل قبول نیست و رییس‏جمهور باید جلوی این سفر را بگیرد.» «احمد توکلی» دیگر نماینده‏ی مجلس شورای اسلامی، سفر صالحی به عربستان را باعث ناامیدی مردم بحرین دانست و افزود: «این سفر موجب کاهش تزلزل ایجاد شده در حاکمیت عربستان می‏شود و آن‏ها از این سفر در جهت منافع خودشان سوء استفاده می‏کند.» هنوز ابهامات سفر صالحی به امارات، قطر، عمان و کویت برطرف نشده و معلوم نیست دقیقاً او چه گفته و شنیده است. در این مدت هیچ اعتراضی از وزارت خارجه نسبت به تلاش عربستان برای جلوگیری از روابط ایران و مصر صورت نگرفته و درباره‏ی مداخله سعودی‏ها در سوریه، حرکتی دیده نمی‏شود؛ جز این‏که بیانیه‏ی وزارت خارجه درباره‏ی حوادث سوریه، اسد را مکدر کرد، در حالی که سوریه نقطه‏ی واسط زنجیره‏ی مقاومت است و آمریکا، اسراییل و عربستان برای گسستن این زنجیره به سوریه هجمه می‏برند. آیا باعث تأسف نیست که در اوضاع کنونی منطقه، سیاست خارجی ما این‏قدر منفعل باشد؟!
ارسال نظر: