اخبار آرشیوی

ایسنا گزارش داد: متن نامه‌ی فریدون عباسی به یوکیا آمانو ـ مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ـ به شرح زیر است: « عالی‌جناب، در پاسخ به نامه‌ی شما مورخ 6 می 2011 افتخار دارم تا آن‌چه در پی می‌آید را به اطلاعتان برسانم: 1 ـ جمهوری اسلامی ایران همواره پایبندی کامل و احترام به همه‌ی تعهدات بین‌المللی، از جمله تعهداتی که تحت معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته‌یی (NPT) به آن منتسب است را نشان داده است. به این دلیل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بارها نبود انحراف جمهوری اسلامی در تمامی فعالیت‌های مرتبط با مواد هسته‌یی را در گزارشات سالانه‌اش به شورای حکام و نیز گزارشات اجرای پادمان‌ها که در آن همواره بر ماهیت صلح‌آمیز همه‌ی فعالیت‌های هسته‌یی جمهوری اسلامی ایران تاکید شده است، روشن کرده است. 2 ـ در بسیاری موارد جمهوری اسلامی ایران دلایلی را روشن کرده است که بر اساس آن قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران، غیرقانونی و غیر قابل پذیرش است و مغرضانه مفاد اساسی ان‌پی‌تی، توافقنامه پادمان و قواعد غیرقابل بحث حقوق بین‌الملل را نقض می‌کند. شما کاملا آگاهید که چطور پرونده فعالیت‌های هسته‌یی صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران، تحت فشار سیاسی برخی دولت‌های غربی و با بی‌اعتباری کامل مفاد ان‌پی‌تی، توافقنامه پادمان و ماده 122 اساسنامه آژانس، دستکاری شد تا به شورای امنیت سازمان ملل منتقل شود؛ شورای امنیت به ناحق و به صورت غیرقانونی و در تضاد آشکار با منشور سازمان ملل و با اقدامات سیاسی زیان‌بار در قطعنامه‌هایی را علیه جمهوری اسلامی ایران تصویب کرد. 3 ـ با نهایت تاسف برای شورای امنیت که درظاهر نگهبان صلح و امنیت بین‌الملل است ـ به غیر از محدودیت نامحسوس برای فعالیت‌های هسته‌یی صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ناشی از تصمیمات نابرابر، غیرمنصفانه و خصمانه منبعث از آن ـ واقعیت شرم‌آور قطعنامه‌هایی معروف را مهیا کرد که راه را برای ترور و شهادت دانشمندان، عالمان و محققان ایرانی توسط تروریست‌هایی که تحت حمایت کامل برخی دولت‌ها و یا رژیم‌ها فعالیت می‌کنند، گشود. از طرف دیگر آژانس از مفاد اساسنامه منحرف شده و هم‌چنان می‌شود و برای کارشناسان و تکنسین‌های هسته‌یی ایرانی در سمینارها، کنفرانس‌ها و نشست‌های ویژه ایمنی هسته‌یی محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند. مساله این است که شورای امنیت و آژانس کجا ملزم می‌شود که در تناقض با اختیارات حقوقی‌اش رفتار کند که به حقوق لاینفک یک دولت عضو منجر و باعث محدودیت‌های نامنظم و محدودیت‌ها می‌شود. 4 ـ جمهوری اسلامی ایران همواره بر پایبندی کامل خود به تعهدات بین‌المللی تاکید کرده و چنین واقعیتی را در عمل ثابت کرده است که نمونه‌ی بارز آن پایبندی کامل کنونی‌اش به برنامه‌ی کار (INFCIRC/711) است، در این‌جا تردیدهایی وجود دارد که آیا آژانس به تعهدش تحت برنامه کار متعهد بوده است یا خیر. همان‌طور که در بیانیه‌ها و اعلامیه‌های بسیاری از دولت‌های عضو به‌ویژه جنبش غیرمتعهدها (نم) تاکید شده است، آژانس ملزم است مطابق مدالیته‌های پذیرفته شده کار کند و رسما پایان برنامه کار را اعلام کند. 5 ـ نکته‌ی بسیار تاسف‌بار دیگر ضعف آژانس در تامین امنیت و جلوگیری از نشت اطلاعات محرمانه و سری که در مذاکرات و بازرسی‌ها در اختیار بازرسان و مقامات آژانس قرار می‌گیرد، است. نم به طور رسمی نارضایتی از این مساله را به اطلاع شما رسانده و اتخاذ تدابیر صحیح برای امنیت اطلاعات محرمانه دولت‌های عضو را خواستار شده است. بدون تردید این منجر به نهایت بی‌اعتمادی بسیار ایران در برابر آژانس شده است. نمونه‌ی بسیار واضح این نقص سیستماتیک در داخل آژانس، ترور دانشمندان ایرانی است که در قطعنامه‌های شورای امنیت مبتنی بر اطلاعات در دسترس آژانس از آن‌ها نام برده شده است. ما عمیقا نگرانیم که مسوولیت محول شده توسط دولت‌های عضو به آژانس، دست کم در راستای امنیت اطلاعات دولت‌های عضو، به شکل قابل توجهی تحلیل می‌رود. انتظار بالای دولت‌های عضو از محضر شما رفع این بی‌اعتمادی و احیای محیطی سرشار از اعتماد به آژانس است. 6 ـ همان‌طور که در نامه‌ی 6 مه 2011 شما به توافق میان جمهوری اسلامی ایران و آژانس برای اعمال پادمان‌ها در رابطه با ان‌پی‌تی (INFCIRC/214) اشاره کرده‌اید که مبنای همکاری میان ایران و آژانس است، ایران همواره به آن توافق به طور کامل متعهد بوده و خواهد بود و به همکاری با آژانس منحصرا مطابق با این توافقنامه ادامه خواهد داد. آژانس در عوض هیچ حقی برای درخواست ابزارها و تدابیری بیش از دامنه‌ی توافق جامع پادمان ندارد و نخواهد داشت. 7 ـ طبق قطعنامه "تقویت پادمان‌ها" که توسط پنجاه و سومین مجمع عمومی آژانس تصویب شد (GC(53)/RES/14) آژانس ملزم است «گزارشات فنی و مبتنی بر واقعیات بی‌طرفانه را به شورای حکام و مجمع عمومی درباره‌ی اجرای پادمان‌ها با ارجاع مناسب به مفاد مربوط توافقنامه پادمان» ارایه دهد. بنابراین این قطعنامه به دبیرخانه آژانس اختیار آماده کردن گزارشاتش و نه اتخاذ تدابیری مغایر با اختیاراتش بر اساس اساسنامه را می‌دهد. 8 ـ در رابطه با درخواست شما درباره‌ی «مطالعات ادعایی و ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران» یادداشت‌های ایران در گزارشات فصلی شما به شورای حکام تحت سند INFCIRC و هم‌چنین اسناد INFCIRC/805 و INFCRC/810 و INFCIRC/817 بار دیگر مورد اشاره قرار گرفته است. برای اطلاع بیش‌تر شما باید عنوان شود که: 1/8 . ایران طبق موافقت با مدالیته، برای حل مسائل باقی‌مانده یعنی برنامه کار گام بزرگی به سمت جلو برداشت. برنامه کار پس از مذاکرات بسیار مفصل و سنجیده در تاریخ 27 اوت 2007 با آژانس منعقد شد. 2/8 . طبق بخش III برنامه کار و تحت عنوان «مطالعات ادعایی»: «ایران بار دیگر تاکید کرد که این مطالعات ادعایی را اتهاماتی بی‌اساس و دارای انگیزه سیاسی در نظر می‌گیرد. آژانس در هر حال دسترسی به اسنادی که در رابطه با پروژه نمک سبز آزمایش انفجاری با قدرت بالا و وسیله ورود مجدد موشک به جو در اختیار دارد را برای ایران فراهم کرد». هم‌چنین عنوان می‌کند: «ایران به عنوان نشانی از حسن نیت و همکاری با آژانس، به محض دریافت همه‌ی اسناد مرتبط، به بررسی خواهد پرداخت و ارزیابی‌اش را به اطلاع آژانس خواهد رساند.» طبق این بخش از برنامه کار، آژانس ملزم است تمامی اسناد را در اختیار ایران قرار دهد و انتظار می‌رود سپس ارزیابی‌اش را به اطلاع آژانس برساند». لازم به ذکر است که هیچ بازرسی، ملاقات، مصاحبه‌ای با افراد یا هیچ‌گونه نمونه‌برداری پیش‌بینی نشده است. 4/8 . در این راستا، چاره‌ای نیست جز این‌که یادآوری کنم که: الف) آژانس، در پی اتهامات و موانع اعمال شده از سوی آمریکا، در اجرای کامل تعهداتش طبق برنامه کار برای ارایه اسناد مرتبط با جمهوری اسلامی ایران ناتوان بوده است. ب) ایران به تمامی تعهداتش طبق برنامه کار عمل کرده است و با پایبندی کامل به صورت شفاهی ارزیابی‌هایش را به بازرسان آژانس ارایه کرده است (در بیش از 100 ساعت نشست) و هم‌چنین پاسخی مستند و 117 صفحه‌ای را به آژانس ارایه کرده است که در آن تاکید و اثبات می‌کند که همه اتهامات ساختگی و جعلی است. پاسخ ایران هم محتوایی و هم شکلی بوده است. 9 ـ طبق بخش IV برنامه کار، تحت عنوان «برداشت کلی»: «این مدالیته‌ها مسائل باقی‌مانده را پوشش می‌دهد و آژانس تایید کرد که هیچ مساله باقی‌مانده و ابهام دیگری در رابطه با برنامه و فعالیت‌های هسته‌یی گذشته ایران وجود ندارد». هم‌چنین عنوان می‌کند: «آژانس طبق برنامه کار توافق کرد که همه‌ی پرسش‌های باقی‌مانده را در اختیار ایران قرار دهد. این یعنی پس از دریافت پرسش‌ها، هیچ پرسش دیگر باقی نمی‌ماند. ایران توضیحات و اطلاعات مورد نیاز را به آژانس ارایه خواهد داد». بنابراین هیچ توجیهی برای آن‌که آژانس هرگونه مساله‌ی دیگری را پس از توافق نهایی مشترک، برنامه کار، میان ایران و آژانس که مورد حمایت شورای حکام واقع شد و پس از آن‌که توسط ایران به اجرا درآمد، مطرح کند، وجود ندارد. 10 ـ هم‌چنین باید یادآوری شود که برنامه کار این‌گونه تجویز می‌کند: «هیات آژانس بر این نظر است که توافق درباره مسائل فوق‌الذکر به ارتقای بیش‌تر کارآیی اجرای پادمان‌ها در ایران و توانایی آن برای رسیدن به نتیجه درباره‌ی ماهیت منحصرا صلح‌آمیز فعالیت‌های هسته‌یی ایران می‌انجامد». هم‌چنین بیان می‌کند که: «آژانس قادر بوده است منع انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در تاسیسات غنی‌سازی در ایران را راستی‌آزمایی کند و بنابراین به این نتیجه برسد که هم‌چنان دارای کاربرد صلح‌آمیز است». 11- متعاقبا و طبق بخش V برنامه کار: «آژانس و ایران توافق کردند که پس از اجرای برنامه کار فوق‌الذکر و مدالیته‌های مورد توافق برای حل مسائل باقی‌مانده، اجرای پادمان‌ها در ایران به شکلی معمول انجام خواهد گرفت». نتیجه: در راستای واقعیات و آنالیز بی‌طرفانه برنامه کار معتبر و در حال اجرا میان جمهوری اسلامی ایران و آژانس که در بالا اشاره شد، آژانس ملزم است رسما اعلام کند که برنامه کار به طور کامل اجرا شده است و بنابراین اجرای پادمان‌ها در ایران باید به شکلی معمول انجام گیرد. پس از اعلام این موضوع از سوی آژانس، جمهوری اسلامی ایران آماده خواهد بود مانند هر دولت عضو دیگری پرسش‌های مربوط به فعالیت‌های هسته‌یی‌اش را دریافت کند و اگر ابهامی باشد درصدد رفع آن برآید.»