اخبار آرشیوی
کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با صدور بیانهای "پایان دادن به اشغال و سرکوب در بحرین" را حداقل مقدمات ضروری برای مذاکرات احتمالی آینده ایران با عربستان دانست
به گزارش «نسیم»، به نقل از اداره اخبار مجلس متن کامل این بیانیه به شرح ذیل است: آنچه امروز در خاورمیانه و شمال آفریقا میگذرد، جنگ راهبردهای قدرت محور با انقلابهای حق محور، مردمی است، روح حرکتهای رهایی بخش مردمی، اسلامی و ضد استکباری است لذا یکی از نخستین نتایج آن بر هم خوردن تبانیهای پشت پرده برخی حکام وابسته منطقه با قدرتهای خارجی است. واقعیت این است که اگر قدرتهای خارجی و دستنشاندگان مستبد آنها در منطقه مانع سیر طبیعی حرکتهای اسلامی و مردمی نشوند، خاورمیانه و شمال آفریقا به کانون امن همکاری بینالملل اسلامی و توسعه این مناطق تبدل خواهد شد. لذا تقابل آنها با انقلاب، مقابله با دموکراسی، توسعه و پیشرفت این بخش از دنیا به حساب میآید و اساس چالشها فراتر از حفظ یا برکناری برخی سیاستمداران امروز در این کشورها است. در این میان تلاشهای پنهان و آشکار آمریکا و برخی قدرتهای غربی در انحراف تحولات، تحریف واقعیات و تبدیل تهدیدها به فرصتهای تازه برای مداخله قابل تأمل است به گونهای که آنها به طور جدی در مقابل انقلابهای واقعی ایستادگی کرده و سعی میکنند هزینه انقلاب در خاورمیانه و شمال آفریقا را افزایش و مردم
انقلابی را سرخورده نمایند و در عین حال با دستکاری بخشی از تحولات به دنبال ایجاد شورش در کشورهایی هستند که خارج از قلمرو استراتژیک آمریکا و غرب عمل مینمایند. از طرفی تلاش برای طرح تهدیدات کاذب و خلاصه حملات تبلیغاتی اخیر به جمهوری اسلامی ایران به عنوان کانون روح بخش تحولات انقلابی در راستای سیاست کهنه انحراف تحولات شکل میگیرد. غافل از اینکه جمهوری اسلامی ایران در شرایط تهدیدهای واقعیتر دشمنان توان غلبه بر امواجه خصمانه را داشته و اکنون نیز روند کلی تحولات به سمت اثبات حقانیت آرمانهای انقلاب اسلامی سامان مییابد. بنابراین با توجه به این واقعیات توجه به شرایط خاص کشورهای منطقه ضروری است که ذیلا به آن میپردازیم. 1- بحرین به رغم تبلیغات ارتجاع و مداخله گران خارجی مبنی بر سرکوب انقلاب بحرین، عقبنشینیهای آشکار حکومت در لغو شرایط فوقالعاده، تداوم حضور سیاسی مردم در مساجد، اعتصاب و تعطیلی نسبی نظام مدیریتی کشور، نشانههای رسیدن انقلاب به نقطهای برگشت ناپذیر است. اوضاع خاندان سلطنتی به حدی آشفته است که حتی همپیمانان غربی آنها نیز مجبور به اتخاذ مواضعی دوگانه هستند، عربستان و مداخلهگران خارجی به دنبال
راهگریزی از بزرگترین اشتباه سالهای اخیر خود یعنی مداخله نظامی در بحرین هستند. مقاومت مردم بحرین و همراهی مسلمانان منطقه خاصه در عراق، لبنان، ایران، مصر و عربستان شرایطی را به وجود آورده است که مدیریت آن از اختیار آلخلیفه و آلسعود خارج است و در این میان انتظار از دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران بیش از یک نظارهگر بر تحولات این جزیره مظلوم میباشد، بنابراین نباید اجازه داد کشورهایی که در آنها هنوز زنان حق رأی ندارند و حتی از حق رانندگی برخوردار نیستند، مسیر تحولات انقلابی را سد نموده و به جنایات عصر جاهلیت روی آورند. طرح موضوع سفر وزیر امور خارجه به عربستان در چنین فضایی بیشتر به موضوعی انحرافی شباهت دارد تا زمانی که نقش عربستان در بحرین کماکان یک نقش اشغالگر و سرکوب کننده است دلیلی برای دیپلماسی نمیماند. پایان دادن به اشغال و سرکوب، احقاق حق انقلابیون و خاصه روشن شدن زوایای جنایات علیه زنان، کودکان و مردان انقلابی بحرین حداقل مقدمات ضروری برای مذاکرات احتمالی آینده است. در این میان سلسله تحولات شکل گرفته علیه نظامهای استبدادی، نشاندهنده واقعیتهای جدید منطقه است و انتظار برخی از مقامات عرب از
دیگران، برای جلوگیری از این تحولات، انتظاری بیهوده بوده و به معنای فرار و فرافکنی در قبال راههای مردم سالارانه تحولات میباشد. لذا همچنان انتظار عمومی از سیاست خارجی کشور در حمایت از حقوق حقه مردم بحرین، انتظاری بر حق است. 2- یمن مردم یمن در انتظاری خونین نگه داشته شدهاند تا انتقال قدرت به گونهای صورت گیرد که انقلاب تأثیری در راهبردهای استکباری منطقه نداشته باشد. به عبارتی مردم تاوان بازی شطرنج قدرتهایی را میدهند که میخواهند حقوق این ملت را در راستای اهداف و منافع گذشته خود مصادره نمایند. بنابراین طرح شورای همکاری خلیج فارس نیز تنها به منزله اعطای فضای حیاتی به نظام کنونی عمل کرد تا با ایجاد خستگی و یاس میان انقلابیون هم در مسیر انقلاب یمن و هم در مسیر تحولات انقلابی منطقه سکته ایجاد نماید. 3- لیبی نگاهی به تاریخ جنگهای ناتو که از سال 1994 میلادی نشان میدهد که هیچ جنگی تاکنون به اندازه جنگ علیه قذافی فرسایشی نشده است. لشکرهای غربی انقلاب اصیل مردمی در لیبی را به جنگ داخلی تبدیل کردند تا هزینههای ملموس را به انقلاب و انقلابیون تحمیل نمایند. غرب از موضوع لیبی برای تخریب الگوی انقلابهای مردمی استفاده
مینماید اما باید آن را به عنوان الگوی تردید روزافزون به راهبردهای ضد مردمی آن قدرت در مناطق اسلامی مطرح کرد. 4- مصر ایران از جمله نخستین کشورهایی بود که صادقانه از انقلابیون مصر دفاع کرد و این امر جایگاه کشورمان را در میان جنبش جوانان مصری به موقعیتی بیبدیل تبدیل کرده است. اقدام اخیر در دعوت از نخبگان مصری برای ایران اقدامی شایسته بود که ژرف بودن خواست رابطه دو کشور اسلامی را نشان میدهد. از لحاظ راهبردی، بازیگران سابق سیاست و حکومت مصر و خاصه مداخلهگران خارجی، به دنبال جداسازی اهداف دموکراسیخواهی مردم از خواستههای سیاست خارجی آنها هستند. این سیاست نیز ناشی از راهبرد «اسرائیل محور» آمریکا است. بازگشایی «رفح» و نقش مثبت مصر در ایجاد آشتی میان گروههای فلسطینی، اقداماتی شایسته است. در این میان باید توجه داشت که موج بیداری فراگیر ملتهای مسلمان که بر 3 اصل تکیه دارد: 1- استقلال و استعمارستیزی 2- آزادیخواهی و استبدادستیزی 3- تلاش برای حاکمیت ملتها بر اساس مبانی اسلامی و محقق ساختن اهداف و آموزههای اسلامی پر واضح است، هر حرکتی که در راستای این 3 اصل حرکت نکند و یا اصلیترین آنها یعنی استقلالطلبی و
استعمارستیزی را مبنا قرار ندهد و با تحریک بیگانگان در جهت تضعیف محور مقاومت و ایستادگی در برابر اسرائیل و آمریکا تلاش کند، نمیتواند مورد تأیید امت اسلامی باشد. با توجه به مجموعه تحولات فوق، پیشگیری اقدامات ذیل توسط دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ضروری است: 1- اتخاذ مواضع شفاف در دفاع از حرکتهای مردمی، مخالفت با مداخله خارجی و استفاده بیشتر از دیپلماسی عمومی در افشای استانداردهای دوگانه قدرتهای غربی در مواجهه با تحولات موجود. 2- توجه به حساسیتها و جایگاه مردم مسلمان کشورهای منطقه در آمد و شدهای سیاسی و دیپلماتیک 3- پیگیری عملی موارد نقض حقوق بشر در کشورهای انقلابی با استفاده از امکانات سازمانهای بینالمللی 4- تداوم صلابت و مقاومت در سیاست خارجی در قبال مسائل خاص مرتبط با جمهوری اسلامی بویژه در مقابله با سیاستهای تبلیغی تازه در ادعای تحریمهای جدید ایران، با توجه به این واقعیت که دشمنان جمهوری اسلامی موج تبلیغاتی جدید را با هدف تحمیل دیپلماسی ارتجاعی به ایران و ایجاد یأس در بین مردم انقلابی منطقه دنبال میکند.