محیط زیست وسیله سیاست بازی

صادق شهبازی: محیط زیست به همان اندازه که مسئله ای جدی است که حساسیت و برنامه ریزی میخواهد، وسیله سرکار گذاشتن و پیگیری اهداف استعماری هم هست.

ما در داخل مواردی مثل تعطیلی کشاورزی به بهانه بحران اب، پذیرش تعهدات ضدتولید با الحاق به کنوانسیون پاریس، اولویتهای دست دو و سرکاری زیست محیطی مثل یوز ایرانی و... را تجربه کردیم.

در بعد جهانی اما کماکان محیط زیست وسیله سیاست بازی است. اینجا البته بازیگر و سودبرنده اصلی اتحادیه اروپا است. مواردی مثل تغییرات اب و هوایی و گرم شدن کره زمین وسیله سرکار گذاشتن دولتها و ملتهایی است که خودشان برای خودشان فکر نمیکنند تا سودبرنده اصلی بعد با قیافه حق به جانب و بشردوستانه وارد صحنه شود و نتایج اولویت سرکاری و تعطیلی تولید و... را به همین بهانه درو کند! ترامپ دیوانه نما اما حسابگر این را میفهمید و بلافاصله از کنوانسیون پاریس خارج شد.

به ظاهر دختری ۱۶ ساله سوئدی فراخوان می‌دهد و با تبلیغات بسیار و تولید ده‌ها موسیقی و صفحه مجازی و... نهضت جهانی دانش آموزی برای تغییرات آب و هوایی شکل میگیرد و هزاران نفر در کشورهای مختلف به میدان می‌آیند. علاوه بر سرکار گذاشتن و اولویت لیگ دسته دو به جای مسائل اصلی، شبکه‌ای جهانی شکل می‌گیرد تا نقشی که امثال جاستین بیبر و هانا مونتانا و تیلور سویفت در فضای فرهنگی ایفا کردند و نوجوانان دهه ۲۰۰۰ را یا خود بردند، رهبرانی نوجوان و جوان در فضای سیاسی و اجتماعی در بعد جهانی پیگیر می‌شوند تا مدیریت باقی را دست بگیرند.

ما حتما نهضتی محیط زیستی میخواهیم که از اقتضائات و نیازهای بومی و منطقه ای و نه دانشگاهی و جهانی و بین المللی برخیزد‌.

همچنین احتیاج داریم سیاست زدایی و مسئولیتزدایی از مدارس ما رخت بربندد. چرا نوجوان غربی و شرقی برای حل مسائل خودش میتواند به میدان بیاید ولی سیاسیون ما دانش اموز را دنبال بازی و سرگرمی به خود میفرستند. اصلاحطلب و اعتدالیش با دمیدن بر غرائز شخصی مثل تجمع دهه هشتادیها در برابر افق کوروش یا ماجرای مرتضا پاشایی، اصولگرایش با بالا بردن سن رای از تکلیف شرعی به هیجده سالگی و بهاری اش با شخص پرستی. همه نوجوان منفعل بی مسئولیت را میخواهند.

انقلاب اسلامی اما هم محیط زیست را عنصری محوری میداند به صورت نمونه در تاکیدات رهبری در برنامه سالیانه درختکاری؛ هم نوجوان را کنشگر فعال سیاسی و اجتماعی و فرهنگی میخواهد نه منفعلِ غریزه محور یا ورودی محور بیخروجی که باید تا سنین جوانی از کنشگری دور باشد. دهه شصت اوج تربیت چنین نوجوانانی بود که در عرصه های گوناگون مبارزه خود را نمایان کردند

زحمت کشیدن برای یک کمپین و کار هنری و تولید سرود و.... جزو کارهایی است که ما کم میکنیم باید از انها در این حوزه هم درس بگیریم.