اخبار آرشیوی
پایگاه اینترنتی "الف" در یادداشتی به بیان نکاتی درخصوص اظهارات اخیر یکی از اعضای خانواده امام موسی صدر مبنی بر ارتباط برخی از شخصیتهای انقلاب اسلامی ایران با مفقود شدن وی پرداخت
محمد کاشفی در "الف" نوشت: امام موسی صدر از یک جهت، شخصیتی مهم است. لبنان قبل از سید موسی و بعد از سید موسی دو چهره کاملا متفاوت دارد. جمعیت متفرق، شرعگریزی و بسیاری از دردهای اجتماعی که شیعیان لبنان بدان دچار بودند با حضور سید موسی روند اصلاحی به خود گرفت. اما این بدین معنی نیست که امام موسی شخصیتی فرازمینی دارد و نقدی بر او وارد نیست. شخصیت ایشان، امروز آنقدر مقدس شده است که عملا برشمردن نکاتی دیگرگونه از ایشان احتمالا از منظر افکار عمومی نوعی جرم تلقی میشود. بعید نیست دلیل عمده آن، غیبت امام باشد. بهانه نوشتن این مقاله، مصاحبه نزدیکان امام موسی در طرح اتهام برخی فعالین انقلابی ایرانی با قذافی و کارشکنی آنها در پرونده پیگیری وضعیت امام موسی است (مصاحبه دادماد امام موسی صدر). شایدبرای تحلیلموضعگیریهای خانواده امام موسی، بایستی گذشته را بازخوانی کرد. پیش از این باید تاکید کرد که پیگیری وضعیت امام موسی صدر وظیفه قطعی این روزهای ماست. در این زمینه شکی به خودمان راه نمیدهیم و علاقه فوق العاده خود را به امام موسی کتمان نمیکنیم. ولی این ربطی به نقد ما به خانواده امام موسی ندارد. الف-شیعیان لبنان تا زمانی که
آیت الله حکیم زنده بودند، عمدتاً مقلد آیت الله حکیم بوده و پس از ایشان به آیت الله خویی گرایش داشتند. عمده فقهای مطرح لبنان نیز با آیت الله خویی مرتبط بودند. مجلس اعلای شیعیان نیز نظر چندان متفاوتی نداشت. امام خمینی نیز مبلغ ویژهای در لبنان نداشتند. یکی از دلایل عمده این موضوع، روحانیون محلی در لبنان بودند که غالباً با مطرح شدن نام امام مخالف بودند. اسنادی وجود دارد که امام خمینی نیز نسبت به ارسال رساله و کتاب به لبنان اکراه داشتند. اگر نگوییم جو عمومی شیعیان به دلیل تبلیغات روحانیون محلی کاملا بر ضد امام خمینی بود، قطعا با ایشان همراه نبود. به دلیل مطرح شدن نام امام در برخی خطابهها و منابر، حسیاسیتهایی نیز از طرف آیت الله خویی و نزدیکانشان شکل گرفت و منجر به نامهنگاریهایی شد که ضرورتی به بازخوانی آنها وجود ندارد. امام موسی نیز بیشتر مبلغ سید محمدباقر (رضوان الله علیه) بود. قطعا نظر امام موسی صدر مخالفت با امام نبود، اما همراهی ایشان با امام خمینی نیز جای تامل دارد. خاطرات برخی موثرین در لبنان در این زمینه ثبت است که مطرح کردن آن شاید به صلاح نباشد. ولی آنچه در ظاهر مورد اختلاف نیست این است که امام موسی
صدر تنها اواخر گرایشهایی به انقلابیون پیدا کرد. منظور ما از همراهی، همراهی سیاسی است وگرنه از بعد علمی که ظاهراً شخص آقا موسی صدر در برخی دروس خصوصی امام خمینی نیز شرکت کرده بودند. به همین دلیل ممکن است انقلابیون ایرانی رضایت کامل از رفتار ایشان نداشتهاند. خانواده امام موسی صدر برخی از همان انقلابیون را که آن روزگار در لبنان با امام موسی صدر اختلافاتی داشتند بدون سند و مدرکی در قضیه امام موسی متهم میکنند. گویی چون برخی مانند جلال فارسی در آن سالها با قذافی همکاری داشتند، پس مخالف امام موسی صدر بودند. بیآنکه به ریشه اختلافات اشاره کنند که مشکل تنها ارتباط آنها با قذافی نبود. ب- البته امام موسی صدر برای لبنان جلوهای دیگر داشت. جنبش امل، این میراث امام موسی زمانی تشکیل شد که افتراق بین شیعیان لبنان در حد اعلی بود. این جنبش توانست بین طوایف مختلف لبنان هماهنگی ایجاد کرده و وزن سنگینی در تعارضات لبنان پیدا کند. همینکه جنبش امل در زمان خود توانست در مقابل تعدی برخی گروههای فلسطینی در لبنان ایستادگی کند، دستاوردی بسیار مهم است که نمیتوان نسبت به آن تغافل داشت. اما نتیجه این حرکت امروز یک جریان سکولار است که
حتی پاینبدی آنها به ظاهر مذهب زیر سوال است. شاید بتوان ریشه اختلافات امام موسی با انقلابیون را در سیر تطور امل پیدا کرد. آیا امام موسی معتقد به تشکیل یک حکومت اسلامی به معنای ویژهای که انقلابیون ایرانی در نظر داشتند بود؟ آیا از آثار ایشان میتوان شواهدی در نفی و یا اثبات آن یافت؟ ج- خانواده امام موسی صدر به دفعات مکرر برخی انقلابیون از جمله آقای جلال فارسی یا شهید محمد منتظری و یا برخی کسانی را که در جنگ نقش ویژهای دارند در زمینه عدم پیگیری سرنوشت امام موسی صدر متهم میکنند. گاه نیز اتهامات بالاتری را به آنها نسبت میدهند. درست است که امروز بوی تعفن قذافی همه جا پیچیده، اما تحلیل روابط سیاسی باید با در نظر گرفتن ظرف زمانی خود صورت گیرد. ارتباط دیروز کشور با قذافی شاید دلایل ویژهای داشت که در آن موقعیت قابل توجیه بود. جنگ اتفاق کوچکی نیست! امثال آقای رفیقدوست چه گناهی غیر از اداره جنگ را داشتند؟ درست نیست که امروز که لگد زدن به جنازه قذافی راحت است، اظهار نظری کنیم که ممکن است تاریخ جنگ را نیز زیر سوال ببرد. خانواده امام موسی اگربخواهد فعالیتهای کشور در راستای انقلاب و دفاع مقدس و حتی پیمانهای دفاعی کشور
که به امنیت کشور مربوط است زیر سوال رود، شک نداشته باشند که ما جانب جنگ و تصمیمات مجموعه نظام را میگیریم و نه غیر. در پایان دعا میکنیم که آقا موسی صدر عزیز هرچه زودتر از پس این پرده غیبت بیرون آید و چشمانی که سالها انتظار این عزیز سفر رفته را میکشند به جمال دل آرایشان روشن کند. غم مخور ایام هجران رو به پایان میرود!