اخبار آرشیوی
مهدی محمدی، کارشناس مسائل بینالملل: پارادوکسی که آمریکاییها در موضوع اتهام علیه ایران به آن دچار شدهاند این است که از یکسو موضوع را خیلی بزرگ کردند و از سوی دیگر، قادر به نشان دادن واکنش بزرگ به آن نیستند
پایگاه برهان نوشت: پس از جنجال آفرینیهای صورت گرفته علیه ایران در فضای بینالمللی درخصوص اتهام اقدام به ترور سفیر عربستان و عملیات تروریستی در سفارت اسراییل و نیز همزمانی این موضوع با سفر رهبر انقلاب به استان کرمانشاه، همهی نگاهها به این سو معطوف شد که موضع رهبرانقلاب بهعنوان تعیین کنندهی سیاستهای کلان نظام چه خواهد بود؟ پس از جنجال آفرینیهای صورت گرفته علیه ایران در فضای بین المللی درخصوص اتهام اقدام به ترور سفیر عربستان و عملیات تروریستی در سفارت اسرائیل و همزمانی این موضوع با سفر رهبر انقلاب به استان کرمانشاه، همهی نگاهها به سوی رهبری نظام بهعنوان تعیین کنندهی سیاستهای کلان جمهوری اسلامی ایران معطوف شد. در این ارتباط و برای تحلیل نوع مدیریت و نحوهی مواجهه ایشان با این مسأله، با «مهدی محمدی،» کارشناس و تحلیل گر مسایل سیاسی به گفتوگو نشستیم. همان طور که مطلع هستید، همزمان با سفر رهبر انقلاب به استان کرمانشاه، آمریکاییها ادعا کردند که دو تبعهی ایرانی را دستگیر کردند که قصد ترور سفیر عربستان و نیز عملیات تروریستی در سفارت اسراییل را داشتند و این اتهام با سر و صدای رسانهای بسیاری همراه
شدهاست. ارزیابی شما از نحوهی مواجههی رهبر انقلاب با این موضوع چیست؟ نحوهی برخورد رهبر انقلاب با اتهام وارد شده و برخورد کلی با آن، بدون اشاره مستقیم به موضوع، نشان دهندهی چند نکته است: اول آنکه رهبر انقلاب تأکید کردند که این اقدام آمریکا یک واکنش منفعلانه به افزایش قدرت منطقهای ایران است. نکتهی دوم آنکه با این فرمایش ایشان اساسا هرگونه مداخلهی ایران در چنین عملیاتی در خاک آمریکا، منتفی و تکذیب شده و ایران هیچ بخشی از ماجرا را به رسمیت نشناخت. بنابراین ایران دربارهی هیچ بخشی از ماجرا توضیحی به آمریکا نخواهد داد. و نکتهی آخر اینکه هم اینک مهمترین رویکردی که آمریکایی ها در پیش گرفته اند آن است که از ایران بخواهند که با نظام قضایی آمریکا بابت این پرونده همکاری نماید. مثلا متهم دوم این پرونده فردی به نام «غلام شکوری» را که آنها ادعا میکنند، الآن در ایران است، تحویل آنها دهد یا آنکه اجازه دهد از وی تحقیق به عمل آید. موضع رهبر انقلاب نشان میدهد که ایران باب هر گونه همکاری با آمریکا در هر شکلی اعم از دیپلماتیک، قضایی و اطلاعاتی را بسته است. این نکته از آن جهت حائز اهمیت است که تعیین کنندهی سیاست
نظام در قبال این ادعا به شمار میآید. با توجه به تحلیلی که ارایه دادید که بر اساس آن موضع ایران دربارهی این اتهام روشن و مشخص شدهاست،واکنش کاخ سفید به این موضع ایران را چطور تحلیل میکنید؟ آمریکاییها در شیوهی پاسخ به این موضوع دچار سردرگمی شدهاند. رادیکال کردن موضوع، منتسب کردن ماجرا به طور مستقیم به مسئولین رده بالای کشور، بلافاصله اعلام خبر تحریم شرکت هواپیمایی ماهان و نیز تحریم بانک مرکزی ایران که درمورد آنها درحال رایزنی هستند، بهگونهای انجام شد که گویا موضوع برای آمریکاییها بسیار بسیار مهم است و درنتیجه آمریکا باید در قبال آن واکنش بزرگ و درخوری نشان دهند. پارادوکسی که آمریکاییها به آن دچار شدهاند این است که از یکسو موضوع را خیلی بزرگ کردند از سوی دیگر، قادر به نشان دادن واکنش بزرگ به آن نیستند. به عبارت دقیق تر دستشان برای واکنش نشان دادن علیه ایران، به طور کامل بستهاست. حتی اقدام در شورای امنیت و نیز تحریم منتفی است. حتی اگر قصدی در این راستا داشتهباشند ، نمیتوانند کاری بیشتر از آنچه که پرونده هستهای ایران انجام شد، پیش ببرند. موضوع حمله نظامی نیز که نوعی لطیفه به شمار میآید که خود
مقامهای امریکایی هم آن را تاکید میکنند. بنابراین پارادوکسی که امریکایی ها گرفتار آن شدهاند این است که رفتارشان متناسب با ادعایی نیست که طرح کردهاند. براین اساس سناریوی یاد شده یک ضربهی حیثیتی بزرگ و قابل توجه ای به امریکا خواهد بود. نکته دیگر اینکه علی رغم سر وصدایی که در رسانه ها به راه افتاده، شواهد و مدارک منتشر شده در این رابطه بینهایت اندک و غیرقابل اتکا میباشد.بنابراین اگر امریکا نتواند ظرف یک هفتهی آینده شواهد جزئی و تفصیلی و متقاعد کنندهای منتشر کرده و به دنیا ارایه دهند که ادعای مطرح شده علیه ایران را تأییدکند، میتوان حدس زد که یک موج بازگشتی به سمت آمریکا شکل گرفته و سمت و سوی این ماجرا به زمین امریکا خواهد رفت و این جنجال تبدیل به یک گاف دیپلماتیک بزرگ برای ایلات متحده خواهد شد که حتی ممکن است منجر به این شود که سیاست های آمریکا در قبال پرونده هستهای ایران و بقیهی پروندههای مربوط به ایران نیز به شدت آسیب ببینید. بنابراین آمریکاییها فرصتی بسیار اندکی برای ارایهی چنین شواهدی در اختیار دارند. چرا که آنچه که در حال حاضر به عنوان سند در دادگاه نیویرک وجود دارد، مطالب بسیار دم دستی و
پیش پا افتاده ای است که آمریکاییها با آن قادر به اثبات چنین ادعای بزرگی نخواهند بود. با این وصف، بحران دیگری که آمریکا با آن مواجه است،بحران ارایهی شواهد متقاعدکننده است. در این ارتباط محکمترین شواهدی که در دسترس است، اعترافات «منصور ارباب سیار»، یکی از متهمان بازداشتی است که البته مشخص نیست در چه شرایطی مطرح شده و تا چه حد ارزش دارد. با توجه به اینکه یک پای این اتهامات اسرائیل و سفارت آن در آمریکا به شمار میآید، ارزیابی شما از نقش این رژیم یا حداقل بهرهای که در این پازل خواهد برد، چیست؟ به نظر میآید بزرگترین برندهی این بازی تا کنون اسراییل بودهاست. به گونهای که اسراییلیها، توانستند در این میان به تعدادی از اهداف کلیدی خود دست یابند؛ از جمله اینکه در واقع اسراییلی ها موفق شدند در شرایط کنونی، روابط ایرانی-عربی را مجددا دچار یک بحران بسیار قابل توجه کرده و اعراب را وادار به واکنش دستهجمعی علیه ایران نمایند. علاوه بر این، سناریوی موجود کمک شایان توجهی به ترمیم روابط عربستان و امریکا کردکه بعد از انقلابهای منطقه و نوع رفتار آمریکا با حسنی مبارک، مخدوش شده بود. مهمترین نکته این است که
اسراییلی ها مجددا توانستهاند مسالهی ایران را به مسالهی اول تبدیل کنند. بعداز اینکه تحولات منطقه مسالهی ایران را از اولویت اول دستور کار سیاست خارجی، رسانهای و امنیتی امریکا خارج کرده بود، مجددا این موضوع به اولویت شمارهی یک بازگشته است و این برای اسراییلیها بسیار مهم است.