اخبار آرشیوی

کدخبر: 283796

علیرضا زاکانی، دبیر ستاد انتخابات جبهه متحد اصولگرایان در یادداشتی، دلایل و ضرورت‌های حضور اصولگرایان در سازوکار ۸+۷ را تشریح کرد

به گزارش «نسیم»،‌ متن کامل نوشتار دکتر زاکانی در هفته‌نامه پنجره به شرح ذیل است: در آستانه انتخابات مجلس نهم در حالی ماه‎‎های پایانی دوره کنونی قوه مقننه را پشت‎سر میگذاریم که صف‎بندیهای جدید و شعار‎ها و سخنان مختلفی از درون خانواده انقلاب به گوش میرسد، در حالیکه رقبای انتخاباتی با بهره‎گیری از فرصتی که ما برای آنان میسازیم مشغول فعالیت جدی و تلاش بیوقفه، برای کسب موفقیت در انتخابات آتی هستند. شرایط امروز محیط پیرامونیمان چیست؟ ما که هستیم و با چه کسانی رقابت میکنیم؟ لوازم و پیش‎نیاز‎های ورود به انتخابات، و ضرورت پیروزی و اولویت‎‎های دستیابی به آن کدام است؟ و سؤالاتی از این دست که پاسخ درست و برنامه‎ریزی منسجم برای آن‎ها برای تفوق در رقابت و استمرار گفتمان حاکم بر کشور لازم است. 1- شرایط داخلی، منطقه‎ای و جهانی امروز بسیار حساس است، چراکه نهضت بیداری اسلامی در کشور‎های منطقه و اعتراضات عمومی مستضعفین در غرب، به‎ویژه در انگلیس و آمریکا، فصل جدیدی از هماوردی نظام سلطه با نظام اسلامی را به‎وجود آورده است. بیشک منشأ بیداری مسلمانان و آگاهی مستضعفان جهان، انقلاب اسلامی است و شروع این خیزش مقدس، وظیفه سنگین‎تری را برای ملت ایران در کمک فکری، تبلیغی و دیپلماسی فعال، و فراتر از آن ارایه الگویی موفق برای اداره جوامع آزاد شده از دست عوامل نظام سلطه ایجاد کرده، و در مقابل حقد و کینه سردمداران استکبار جهانی و دست‎نشاندگان آن‎ها را بیش از گذشته برخواهد انگیخت. در داخل نیز ما با صحنه پیچیده‎ای روبه‎رو هستیم. شاید به‎خاطر داشته باشید که چندی قبل خانم مرحوم دکتر فاطمی دستگیر شد و در اسناد به‎دست آمده از او معلوم شد که مأموریت وی به‎همراه پنج نفر دیگر - که برخی از آن‎ها با مجموعه اطلاعاتی ام‎ای6 انگلیس مرتبط بوده‎اند - ارتباط با عوامل ضد‎انقلاب، عناصر به اصطلاح ملی، سران فتنه و سران انحراف، برای تشکیل جبهه‎ای واحد در برابر نیرو‎های انقلاب در انتخابات بوده است. ماحصل اسناد و اعترافات ایشان حکایت از خواست نظام سلطه در بهره‎گیری از همه ظرفیت‎‎ها از جمله انتخابات برای ایجاد زمینه براندازی انقلاب اسلامی دارد لذا دشمن اصلی ما آن‎جاست و نباید نسبت به آن غفلت کرد، گرچه در ظاهر، رقبای نیرو‎های انقلاب، عوامل فتنه 88 و جریان انحراف ‎باشند، رقبایی که برخی عناصر آشکار و پنهان آن‎ها پیوستگی با همان دشمن اصلی را متأسفانه دارند. دو رقیبی که هماهنگ باهم یکی برای حوزه‎‎های بزرگ انتخابیه، بخصوص شهر تهران برنامه‎ریزی کرده است و سعی میکند با شبهه‎آفرینی و فتنه‎گری با آموزه‎‎های لیبرالیستی به جنگ با معتقدات اسلامی برخیزد و دیگری با استفاده از پول و امکانات و ابزار قدرت و ثروت خویش، در حوزه‎‎های انتخابیه کوچک، به‎دنبال تکمیل پروژه ناتمامش در بهره‎برداری از ظرفیت‎‎های اعتقادی در جنگ با اسلام ناب محمدی (صلیالله‎علیه‎وآله‎وسلم) است. از این‎رو شرایط انتخابات امسال ویژه و حساس است و راهی جز تفاهم و انسجام جبهه انقلاب برای حضور در انتخابات، جهت استمرار گفتمان اصول‎گرایی باقی نمیگذارد. 2- اولویت‎‎های انتخاباتی مجلس نهم سه وجهی است. ابتدا پیروزی در انتخابات مجلس که با بهره‎گیری از همه ظرفیت‎های اصول‎گرایان رقم خواهد خورد و بالطبع وحدت پیرامون اصول و ارزش‎‎ها مقدمه آن خواهد بود. دوم انتخاب عناصر شایسته و نامزد‎های متعهد، توانمند و خدمتگزار، که پایه تشکیل مجلسی انقلابی، متخصص و خادم مردم را فراهم خواهند کرد و نهایتا شکل‎گیری مجلسی با برنامه و هماهنگ که موجب کارآمدی بیشتر نظام اسلامی خواهد شد. مجلس جایگاهی ممتاز در نظر امام (رحمت‎الله‎علیه) و مقام معظم رهبری برای عبور از گردنه‎‎های سخت انقلاب دارد. ما در انتخابات با رقبای با برنامه و سرسختی از عوامل نظام سلطه، عناصر فتنه و وابستگان جریان انحرافی مواجهیم. شرایط سخت پیش‎رو به ما حکم میکند که با بهره‎گیری از همه ظرفیت‎های اصول‎گرایان و به‎طور منسجم در انتخابات شرکت کنیم و وحدت را پاس داشته و با هم‎فکری و مشارکت فعال، زمینه همکاری در رسیدن به هر سه هدف ذکر شده را فراهم آوریم. 3- در ارتباط با امکان وحدت اصول‎گرایان و مفید بودن آن نیز باید پاسخ منطقی داشت، چراکه جریان اصول‎گرا یک طیف با تفاوت‎‎های جدی در میان گروه‎‎های تشکیل‎دهنده آن است. این تفاوت‎ها البته مفید بوده و باید آن‎ها را به‎رسمیت شناخت ولی با دینداری و دوری از هوای نفس از اختلاف و تشتت پرهیز کرد. اصل تفاوت امری طبیعی و سبب پویایی است آن‎چنان‎که خداوندحکیم در آیه 118 سوره هود به پیامبر اعظم میفرماید: «و لو شاء ربک لجعل الناس امه واحده و لا یزالون مختلفین»، اگر پروردگارت میخواست، همه مردم را یک امت (بدون هیچ‎گونه اختلاف) قرار میداد، ولی آن‎ها همواره مختلف خواهند ماند.» موضوع مهمی که باید از آن دوری کرد اختلاف مذموم و تشتت است وگرنه تفاوت‎‎ها و اختلاف‎های طبیعی نعمتی الهی و مایه پویایی و رشد خواهد بود. فعالان جریان اصول‎گرا میبایست ضمن قبول این تفاوت‎ها، برای مصالح اسلام و کشور وحدت را پاس داشته و با تأکید بر اصول و ارزش‎ها - که وحدت پیرامون آن مراد و منظور راقم این سطور است - از موضع شخصی و گروهی خویش تنازل کنند و با احترام به‎نظرات جمع و بنا به مصلحتی بزرگ‎تر - که در این مورد استمرار گفتمان انقلاب اسلامی و به تعبیر مصطلح آن اصول‎گرایی است که البته پیوستگی جدی به توفیق در انتخابات دارد - به شکل‎گیری مجموعه منسجم اصول‎گرایی کمک کنند. ما از حضرت امام (رحمت‎الله‎علیه) و مقام معظم رهبری (مدظله‎العالی) یاد گرفتیم که حب و بغض‎مان نسبت به دیگران بر مبنای نزدیکی و دوری افراد، گروه‎‎ها و جناح‎‎ها به منافع اسلام، نظام و انقلاب باشد، حب حضرت امام و آقا برای جایی است که جریانات و افراد، خدمات و برکاتی برای اسلام و انقلاب و مردم دارند و بغض‎شان هم نسبت به کسانی است که مضر به حال اسلام بوده و در برابر مصالح نظام اسلامی و منافع ملی قد علم میکنند. باید نوع نگاه را به رفاقت‎ها، رقابت‎‎ها، مخالفت‎‎ها و دشمنیها عوض کرده و از منظر مصالح کلان نظام اسلامی موضوعات را رصد کرد. ما نباید توجه کنیم چه‎کسی حضورش نفع بیشتری برای ما و گروه ما دارد، این منیتی است که امام میفرمایند شیطان است، بلکه باید دقت کنیم چه گروه و چه فردی برای اهداف انقلاب اسلامی مفید است و به همین دلیل او را بر دیگری مقدم داشته و به خویش نزدیک‎تر بدانیم و یا کسانی را ‎که برای مصالح کشور گام برنمیدارند رقیب دانسته و گروه‎‎ها و افراد ضد‎اسلام و ضد ارزش‎های انقلاب را دشمن بشماریم. این آن درسی است که امام و رهبر انقلاب به ما آموختند، نباید با هم دشمنی کنیم و سر ناسازگاری بگذاریم. به تعبیر ارسطو اولا عدم اختلاف در حوزه سیاسی جامعه میسر نیست و ثانیا اگر هم یکسان‎سازی مقدور باشد به‎نفع جامعه نیست. لذا آن‎چه مهم است این‎که حب و بغض خود را با میزان الهی به‎کار گرفته و با درک قدر و عظمت انقلاب و مسئولیت‎‎های خود سر هیچ و پوچ با هم دعوا نکنیم و فرصت خدمتگزاری به مردم را از دست ندهیم. 4- اصول‎گرایان نیازمند هوشمندی و اعتدال و پرهیز از افراط و تفریط و جلوگیری از گرفتاری در طوفان احساسات و یا مصلحت‎اندیشی صرف هستند. بعضی از آن‎ها تأکیدشان بر خالص‎سازی است و با شعار تکلیف‎گرایی، اهمیت آن را بیشتر از وحدت میدانند و برخی دیگر با مصلحت‎اندیشی راه هرگونه تصفیه ناخالصیها را مسدود میکنند. این دو موضوع دوروی یک سکه‎اند و دقت در رعایت اعتدال در خالص‎سازی و همچنین توجه به اتحاد و وفاق حداکثری هم تکلیف و هم مصلحت ماست، و این همان امریاست که سال گذشته مقام معظم رهبری در دیدار با دانشجویان در ماه مبارک رمضان به زیبایی فرمودند: «یک سؤال دیگر این است که بعضیها میگویند وحدت، بعضیها میگویند خلوص؛ شما چه میگویید؟ من میگویم هر دو. خلوص که شما مطرح میکنید - که ما بایست از فرصت استفاده کنیم و حالا که غربال شد، یک عده‎ای را که ناخالصی دارند، از دایره خارج کنیم - چیزی نیست که با دعوا و کشمکش و گریبان این و آن را گرفتن و با حرکت تند و فشارآلود به‎وجود بیاید؛ خلوص در یک مجموعه که این‎جوری حاصل نمیشود؛ ما به این، مأمور هم نیستیم. در صدر اسلام، خوب، با پیغمبر اکرم یک عده بودند؛ سلمان بود، اباذر بود، ابیبن‎کعب بود، عمار بود، کی بود، کی بود؛ این‎ها درجه اول و خالص‎ترین‎ها بودند؛ عده‎ای دیگر از این‎ها یک مقداری متوسط‎تر بودند؛ یک عده‎ای بودند که گاهی اوقات پیغمبر حتی به این‎ها تشر هم میزد. اگر فرض کنید پیغمبر در همان جامعه چند هزار نفری - که کار خالص‎سازی خیلی آسان‎تر بود از یک جامعه 70 میلیونی کشور ما - میخواست خالص‎سازی کند، چه‎کار میکرد؟ چی برایش میماند؟ آن‎که یک گناهی کرده، باید میرفت؛ آن‎که یک تشری شنفته، باید میرفت؛ آن‎که در یک وقتی که نباید از پیغمبر اجازه مرخصی بگیرد، اجازه مرخصی گرفته، باید میرفت؛ آن‎که زکاتش را یک‎خرده دیر داده، باید میرفت؛ خوب، کسی نمیماند. امروز هم همین‎جور است. این‎جوری نیست که شما بیایید افراد ضعیف‎الایمان را از دایره خارج کنید، به بهانه این‎که میخواهیم خالص کنیم؛ نه، شما هرچه میتوانید، دائره خالصین را توسعه بدهید؛ کاری کنید که افراد خالصی که میتوانند جامعه شما را خالص کنند، در جامعه بیشتر شوند؛ این خوب است. از خودتان شروع کنید؛ دور و بر خودتان، خانواده خودتان، دوستان خودتان، تشکل خودتان، بیرون از تشکل خودتان. هرچه میتوانید، در حوزه نفوذ تشکل خود، برای بالا آوردن میزان خلوص‎های فردی و جمعی تلاش کنید؛ که نتیجه آن، خلوص روزافزون جامعه شما خواهد شد. راه خالص کردن این است. وحدت هم که ما گفتیم - که بعد سؤالات دیگری هم در این زمینه شده - منظور من اتحاد بر مبنای اصول است. بنابراین وحدت با کیست؟ با آن کسی که این اصول را قبول دارد. به همان اندازه‎ای که اصول را قبول دارند، به همان اندازه ما با هم مرتبط و متصلیم؛ این میشود ولایت بین مؤمنین. آن کسیکه اصول را قبول ندارد، نشان میدهد که اصول را قبول ندارد یا تصریح میکند که اصول را قبول ندارد، او قهرا از این دایره خارج است. بنابراین با این تفصیل و توضیحی که عرض شد، هم طرفدار وحدتیم، هم طرفدار خلوصیم.» 5- امروز بسیاری از صحبت‎‎ها و مواضع، مخالف مصالح کشور و ملاک و میزانی است که طی قریب 33 سال از ولایت فقیه آموخته‎ایم. به‎طور نمونه توجه و درس‎آموزی از بیانات مقام معظم رهبری در جمعی از نمایندگان انقلابی مجلس در تاریخ 21/ 10 / 88 بسیار راه‎گشاست و نیاز به دقت چندباره دارد. حداقل در این فرمایشات 9 محور برجسته است. آغاز سخن با اظهار خشنودی از حضور افراد آرمان‎گرا و با انگیزه در مجلس است، آقا میفرمایند: «این مشی که شما دارید یعنی احساس تکلیف، شناخت تکلیف و بعد پای فشردن بر آن‎چه که احساس شده لازم است و وظیفه شماست و ملاحظه چیزی را نکردن، این همان جوهر نمایندگی است این خیلی چیز باارزشی است.» و ذکر میکنند که این حق‎طلبی الان آسان است و برای شرایط سخت‎تر باید آماده شد. مضمون فرمایشات این است که الان این حرف‎هایی که شما میزنید ممکن است هزینه‎ای نداشته باشد یا کم‎هزینه باشد اما زمانی ممکن است بیان همین مواضع هزینه بالایی داشته باشد. «یک‎وقت همین موضع هزینه‎‎های سنگینی را برای انسان تحمیل میکند، باید برای آن شرایط هم آماده بود.» و به زیبایی ادامه میدهند زندگی مجاهدانه یعنی همین که انسان خود را برای عرصه‎‎های سخت آماده کند. محور دوم فرمایشات معظم‎له پیرامون اهمیت مجلس و مسئولیتی است که در مواقع خطیر کشور این نهاد دارد، با این مضامین ادامه میدهند: ما سال 58 خدمت امام رسیدیم، آن‎جا عرض کردیم که برای ریاست‎جمهوری شهید بهشتی را در نظر داریم که امام فرمودند بروید و مجلس را بگیرید، مجلس مهم است، امام پیش‎بینی میکردند که امکان دارد چالش و درگیری پیش بیاید یک سنگر مهم لازم است آن را به ما توصیه میکردند و آن مجلس است مجلس این‎قدر مهم است. «یعنی واقعا در همه اوضاع و احوال پایگاه مجلس را باید حفظ کرد.» یک بخش از استدلال معظم‎له در این قسمت به‎خاطر شرایط خطیر کشور و جایگاه مجلس است و بخش دوم آن از منظر اصلاح کشور با اصلاح مجلس است. تأکید بر اهمیت مجلس و توصیه به آن را مجددا رهبر معظم انقلاب در دیدار نمایندگان مجلس در خرداد ماه امسال نیز بیان فرمودند، پس باید در این امر مهم و سرنوشت‎ساز هوشیارانه عمل کرد و بیدقتی نکرد. نکته سوم، فرمودند که توقع خود را از افراد تعدیل کنید چون جز معصومین (علیهم‎السلام) کسی را مصون از خطا نداریم، و در ادامه بر ضرورت تحمل یکدیگر تأکید کردند. حضرت آقا فرمودند «این پایداری، این ایستادگی، این پافشاری بر مبانی این خیلی چیز خوبی است... بنابراین از اصرار بر امر صحیح و حق ولو با یک هزینه‎‎هایی هم همراه باشد شما هرگز نبایستی پشیمان باشید که نیستید... . بحث، بحث اثبات و تثبیت آن حقی است که این کشور و این ملت برای او قیام کرده است.» به‎عنوان یک مطلب کلی این تکمله فرمایشات آقاست: «یک مطلب کلی را ما باید در نظر داشته باشیم و آن این است که توقع کم گذاشتن در به اصطلاح کاسه و وزنه حق را از همه‎کس باید داشت... انسان کامل و بیعیب و نقص، که انسان هیچ راهی برای اشکال بر او نداشته باشد پیدا نمیکنیم، به جز معصومین.» خوب توجه کنید معظم‎له از آرمان‎گرایی و تأکید بر آن و آماده بودن برای زندگی مجاهدانه در شرایطی حتی سخت‎تر از شرایط فعلی آغاز کردند و ضمن بیان اهمیت مجلس در بزنگاه‎‎های حساس انقلاب و سازندگی و اصلاح امور ذکر فرمودند که غیر معصومین (علیهم‎السلام) همه دارای نقصند پس باید توقع‎مان تعدیل شود و همدیگر را تحمل کنیم «من حاصل عرضم این است، یک مقداری باید تحمل کرد یک مقداری بایستی پذیرفت و الا انسان اگر با دیدن یک ناهنجاری در یک عملکردی در یک شخصی آن‎چنان به هم بریزد که دچار یأس بشود، دچار آشفتگی بشود، دچار مثلا افسردگی بشود، این‎که خب کار نمیگذرد... . آرمان‎گرایی باید ما را به‎سمت بالا بکشاند جوری نباشد که به‎خاطر دیدن برخی از ناهنجاریها که با آرمان‎گرایی ما مخالف است حرکت ما دچار توقف بشود یا دچار اشتباه و انحراف بشود یا از آن مسیری که دارد به‎جای دیگری سرش گرم بشود و مشغول بشود. با این نگاه، نگاه کنیم.» محور چهارم، حضرت آقا میفرمایند: راجع به افراد و گروه‎‎ها جمع‎بندی داشته باشید، کار خوب و بد را جمع‎بندی کنید و برآیند آن را ببینید چقدر به‎نفع انقلاب است. «من این را بار‎ها گفتم، ما اثبات یا نفیمان نسبت به اشخاص ناشی است از جمع بندیای که ما داریم.» و ادامه میدهند: «تذکرتان را بدهید، نهی از منکر اگر منکری میبینید بکنید، امر به معروف اگر چنان‎چه معروفی هست که زمین مانده بکنید. اما این موجب نشود که این منکر را یا این نقطه منفی را آدم بهانه قرار بدهد و راهش را جدا کند یا فرض کنید که فاصله ایجاد بشود یا تعارض کند یا تخریب کند کما این‎که بعضیها هم همین‎جورند... . این اشکالات برخی هست. برخی کوچک هم نیست، ممکن است بزرگ هم باشد منتها در عین‎حال باید جمع‎بندی را ملاحظه کرد.» سرفصل پنجم این‎که بیان میدارند که راه حمل بر صحت را نبندید و پیرامون گلایه‎‎های دوستان است که میفرمایند: ممکن است کسی چیزی به‎نظر شما نادرست گفته باشد، راه حمل بر صحت را نبندید.» عزیزان توجه کنید نکات ذکر شده از فرمایشات رهبر معظم انقلاب همه ملاک و معیار است که با آن باید خود را محک بزنیم و میزانی برای حرکت در جامعه کسب کنیم. در نکته ششم که بسیار مهم است، میفرمایند: «این مجموعه اصول‎گرا و انقلابیای که امروز در مجلس هستند بحمدالله در کشور هم اکثریت قاطعی دارند به‎دلیل همین انتخابی که انسان میبیند انجام گرفته. خب، این نشانه این است که مردم دوست میدارند این جهت‎گیری و راه را، این را حتیالمقدور نگذارید متشتت بشود، این وحدت مهم است، حالا ما در سطح کشور هم معتقد به وحدتیم، در این مجموعه معتقد به ارزش‎ها و اصول هم معتقد به وحدتیم. این را باید حفظ کرد، ولو با یک اغماض‎هایی، بعضی از این اغماض‎‎ها ممکن است اعتراض برخی دیگر را متوجه انسان بکند ولی خب بکند آدم حق را باید ببیند چیست، یک جا‎هایی باید برخی از اغماض‎‎ها را انجام داد برای یک مصلحت بزرگ‎تری که حالا در این مورد بحث ما مصلحت اتحاد و اتفاق و عرض کنم با هم بودن و یک صدا داشتن و این‎هاست» سپس در محور هفتم ضرورت همکاری دولت و مجلس را با تأکید بر اقتضائات کاری دولت و با ضرورت حفظ استقلال مجلس گوشزد میکنند. در محور هشتم با بیان فتنه سال 88 و اقتدار نظام در عبور از توطئه‎‎ها و عظمت حضور مردم در دفاع از انقلاب، توجه به‎سختی گردنه‎‎ها داده‎‎‎اند و مطالبه حرکت با دقت و هضم بالا و با اولویت بخشی در امور را دارند که میفرمایند آرمان‎گرایی خوب است اما باید با توجه و هوشیاری و واقع‎بینی از درون این واقعیت‎‎ها با اولویت‎بندی به‎سمت اهداف عبور کرد و نهایتا به‎عنوان نکته نهم و آخر هم بر ضرورت بصیرت بخشی در جامعه تأکیداتی بیان میفرمایند. به‎نظر این ملاک‎‎ها تکلیف معتقدان به اصول و ارزش‎ها را روشن کرده و وظیفه کاملا مشخص است. 6- آن‎قدر که بنده درک میکنم ما در مقابل خودمان دو گروه رفوزه داریم. یک گروه اهل فتنه و دیگری اهل انحراف که هر دو ریزش‎‎های انقلابند. ایکاش ریزش نمیکردند، اما این سرنوشتی است که با پیروی از هوای نفس‎شان رقم زدند و رفوزه شدند. علاوه‎بر آن‎ها دو گروه ساکتین در برابر جریان فتنه و جریان انحراف نیز وجود دارند که در محل خود تجدید شدند و هر دو دارای اشکالند، چه کسانیکه سال 88 در اوج فتنه خواب‎شان برد و چه افرادی که سال‎‎های قبل و به‎ویژه امسال در برابر انحراف دچار غفلت شدند. همه بحث با دوستان عزیزمان این است که اگر ما مصلحت نظام و اسلام را در نظر نگیریم و بخواهیم بهانه‎تراشی کنیم برای همه ما، بهانه پرداختن به یکدیگر وجود دارد، همه یک چیزی دارند که بشود در موردش حرف زد اما به‎واسطه آن وحدت و ارزش اتحاد و اتفاقی که رهبر فرزانه انقلاب میفرمایند، آرمان‎گرایی ما باید همراه یک واقع‎بینی و تحمل همدیگر و تنازل از سلایق و روش‎ها برای وحدت باشد. این آن دلیلی است که ما در 8 + 7 در کنار سایر دوستان قرار داریم و سایر دوستان را نیز دعوت به همکاری حول محور ارزش‎های اعتقادی و انقلابی میکنیم. اگر اشکالی است لازم به بیان علنی و گفتن در رسانه‎‎ها نیست، مشی مطلوب، طرح اشکالات در جلسات رودررو است، ممکن است فرد یا گروه موردنظر پاسخی داشته باشد که آن را باید شنید، شاید ما اشتباه کنیم و تازه در صورت درستی نظرمان باید بکوشیم به دور از فضاسازی رسانه‎ای استنادات خود را برای مجاب کردن یکدیگر بیان کنیم و سعی کنیم با منطق مستحکم دوستان را قانع کنیم. چرا با پیش‎داوری و گمانه‎زنی ناصواب - که حداقل بخش عمده‎ای از موارد برای امثال بنده به‎خاطر در متن موضوع بودن آن معلوم است - وحدت را، که زمینه‎ساز استمرار گفتمان انقلاب و اصول‎گرایی است مخدوش میکنیم و یا بیتوجه به مصالح بزرگ‎تری که در سطور قبل در فرمایشات حضرت آقا به آن تأکید شد از موضع خویش کوتاه نمیآئیم. به‎نظر مسیری را که دوستان با شعار گفتمانی انتخاب کرده‎اند، اگر در عمل وحدت را پاس ندارند، زمینه‎ آسیب‎زدن به گفتمان اصول‎گرایی حاکم بر جامعه را فراهم خواهد کرد و این گناهی نابخشودنی است که هزاران توبه بعد از آن هم چیزی را جبران نخواهد کرد. آیا ما نباید بیندیشیم که تفرقه در تجارب قبلی حاصلی جز شکست جبهه انقلاب نداشته است. آیا باید در این امر بدیهی شک کرد که دعوای ما جز به‎نفع فتنه‎گران و منحرفان ختم نخواهد شد. آزموده را چرا باید دوباره و یا چندباره آزمود. چرا ما با رفتار و گفتارمان تعارض و دودستگی بین بزرگان انقلاب را به‎جامعه القا میکنیم، آیات عظام همگی الهام‎بخش ما و محل اتکای مردمند، چرا بر سرشاخه نشسته‎ایم و بن میبریم و از اسم استوانه‎‎های انقلاب استفاده میکنیم. این بزرگواران مربیان و معلمان عزیزی هستند که رهنمودهایشان چراغ راه همگی ماست. به‎نظر باید همه دوست‎داران انقلاب، اصلاح را از خود شروع کنند و سپس ناصحانه به امر به معروف و نهی از منکر بپردازند و با مقدم داشتن مصالح اسلام و انقلاب و توجه به مصلحت عمومی و منافع ملی با پیروی از مقام معظم رهبری راه خدمت خالصانه به مردم عزیزمان را پیشه کرده و با دقت در مسئولیت‎‎های جهانی ملت رشید و سرافراز ایران زمینه توفیقات بیشتر را فراهم آورند. امری که جز با عمل به وصیت نورانی بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (رحمت‎الله‎علیه) در تأکید بر انگیزه الهی و وحدت کلمه به‎عنوان رمز پیروزی انقلاب اسلامی و رمز بقاء امکان‎پذیر نخواهد بود.
ارسال نظر: