اخبار آرشیوی
مهدی محمدی، کارشناس سیاسی: هدف آمریکا از اتهامزنی اخیر، کشاندن ایران به پای میز مذاکره است/ آمریکاییها نوعی علاقه برای ورود به مذاکره مستقیم را هم درون دولت ایران و هم در اظهارات افرادی مانند هاشمی رفسنجانی رصد کردهاند
مهدی محمدی در پایگاه ایران هسته ای نوشت: هرچه فاصله زمانی با روز 19 مهر یعنی روزی که امریکایی ها نخستین اتهامات درباره عملیات ترور درون واشینگتن را به ایران وارد کردند، بیشتر می شود، این نکته را آشکارتر می توان دید که هدف اصلی امریکا از به راه انداختن کل این بازی، کشاندن ایران پای میز مذاکره مستقیم است. اولین نشانه های این موضوع زمانی آشکار شد که حدود هفته قبل دولت امریکا پیامی رسمی برای مقام های بلندپایه ایران فرستاد. با وجود همه اظهارنظرهای تند و تیز امریکایی ها در رسانه های خودشان، متن این پیام به وضوح سعی می کند هیچ مقام بلند پایه دولتی یا غیر دولتی در ایران را متهم نکند و حتی این احتمال را مطرح می کند که ممکن است کسی در ایران از این پروژه ترور عادل الجبیر خبردار نبوده باشد. آنگونه که منابع غربی گزارش داده اند تنها درخواستی که در آن نامه مطرح شده، درخواست همکاری با ایران است. به عبارت دیگر پیام اصلی نامه دو هفته پیش، نه تهدید و شاخ و شانه کشیدن بلکه درخواست ورود به همکاری مستقیم است. سید حسن نصرالله اولین کسی بود که با هوشمندی این نکته را تمییز داد و مطرح کرد. سید در سخنان هفته گذشته خود گفت منشا اصلی
راه افتادن جو فعلی علیه ایران آن است که تهران درخواست ایجاد یک کانال مسستقیم مذاکراتی میان ایران و امریکا را که مایک مالن، رییس ستاد ارتش این کشور یک ماه پیش مطرح کرده بود، رد کرده است. بلافاصله پس از طرح این موضوع توسط دبیر کل حزب الله لبنان، منابع دیپلماتیک در تهران گفتند اخیرا پیام هایی در این باره در حال رد و بدل شدن است که اگر ایران ورود به گفت وگوی مستقیم با امریکا درباره آینده عراق را بپذیرد، واشینگتن آماده خواهد بود فورا فتیله بحث ترور را پایین بکشد. امریکا تا یک ماه دیگر تمام نیروهای خود را از عراق خارج خواهد کرد و مهم ترین نگرانی کاخ سفید و جامعه نظامی و اطلاعاتی امریکا اکنون این است که ایران تنها کشوری است که بدون شک توان پر کردن این خلا حضور امریکا در عراق را دارد. درست در همین مقطع بود که کاترین اشتون، رییس گروه 1+5 جواب نامه چند ماه قبل دکتر جلیلی درباره مذاکرات ایران با این گروه را داد و به نحو غیر منتظره ای اعلام کرد که این گروه آماده است تا «ظرف چند هفته» گفت وگوها با ایران را آغاز کند. و آخرین نشانه درگفت وگوی چهارشنبه شب هیلاری کلینتون با بی بی سی فارسی و VOA آشکار شد، آنجا که کلینتون پس
از زدن همه حرف های دیگرش، در مقام نوعی جمع بندی، گفت امریکا آماده ورود فوری به گفت وگوی مستقیم و غیر مستقیم با ایران است. کنار هم گذاشتن این رویدادهای دورنمای تصویری را که بناست نهایتا از دل این پازل بزرگ بیرون بیاید به خوبی روشن می کند. واضح است که نیاز امریکا به مذاکره رو در رو با ایران اکنون تبدیل به یک نیاز حیاتی و جایگزین ناپذیر شده است. امریکا در حال ترک منطقه است، اسلام سیاسی به خاورمیانه بازگشته است، هیچ نوعی از استراتژی مبتنی بر فشار هم نتوانسته برنامه هسته ای ایران را متوقف کند و بحران داخلی امریکا توانایی دوت این کشور در بازی سازی های منطقه ای و بین المللی را روز به روز بیشتر تحلیل می برد. ضمن اینکه امریکایی ها نوعی علاقه برای ورود به مذاکره مستقیم را هم درون دولت ایران و هم در اظهارات افرادی مانند هاشمی رفسنجانی که مخالف دولت محسوب می شوند، رصد کرده اند و احساس می کنند نباید این فرصت را از دست بدهند. اوباما خوب می داند که اگر تحت این شرایط وارد انتخابات 2012 شود با اطمینان می توان گفت که شانس تکرار دولت آن صفر خواهد بود. به عبارت دیگر اگر اوباما در حالی وارد صحنه انتخابات شود که برای هیچ کدام از
این تنگناهای راهبردی راه حلی نداشته باشد، به آسانی از سوی جامعه نخبگان امریکا طرد خواهد شد. بنابراین، اگر این اصل راهبردی را درست در نظر بگریم که اکنون مهم ترین اولویت اوباما پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری 2012 است، ظاهرا استراتژیست های کاخ سفید به این نتیجه رسیده اند که تنها راه، کشاندن ایران پای میز مذاکره است و وجود برخی زمینه های داخلی در ایران سوالی که در اینجا باقی می ماند این است که وقتی امریکا نیاز راهبردی خود به پای میز نشستن با ایران را اینگونه آشکارا فریاد می کند، چه دلیلی دارد که ایران برای برآورده کردن این نیاز انگیزه ای داشته باشد؟