اخبار آرشیوی
تشریح دیپلماسی ایران در لیبی در گفتگوی تفصیلی «نسیم» با حسن قشقاوی، معاون پارلمانی وزارت خارجه: شرایط تحولات منطقه اقتضا می کرد تا ایران "دیپلماسی پنهان" داشته باشد/ شورای انتقالی لیبی در همان روزهای نخست در سفری غیر رسمی به تهران آمدند
- برخی ادعاها از سوی غرب و رسانه های آنها مبنی بر ارتباط و همکاری صمیمانه جمهوری اسلامی ایران با کشور لیبی در زمان رژیم قذافی به سبب نداشتن جوابی قانع کننده برای ملتهای آزادیخواه دنیا است - جمهوری اسلامی معتقد است که سردمدارن کشورهای غربی در اغلب مواقع حامی قذافی بودند و بعد از فشار آنان برای از بین بردن تاسیسات هسته ای لیبی و یا جریان ماجرای "لاکربی" این حمایت به اوج رسید به گونه ای که تا حد دست بوسی برخی سران غربی از این دیکتاتور نیز پیش رفت - سردمدارن غرب هرگز در منطقه دنبال دموکراسی واقعی نیستند، بلکه همواره طرفداری دیکتاتورها و دیکتاتوری هستند چرا که راهبرد آنان در خاورمیانه و شمال آفریقا حفظ امنیت رژیم صهیونیستی است - پاسخ این ادعاهای پوچ رسانههای غربی مبنی بر نزدیکی روابط ایران و لیبی در زمان قذافی بسیار ساده است چرا که نخستین نکته ای که "مصطفی عبدالجلیل" در دیدار و گفتگو با "علی اکبر صالحی" وزیر امور خارجه کشور بیان داشتند اعلام این مطلب بود که "ما از آغاز نهضت با ایران ارتباط داشتیم"؛ همچنین "مصطفی عبدالجلیل" در این دیدار از دولتمردان نظام جمهوری اسلامی ایران به سبب مساعدات شان نسبت به انقلابیون
لیبی تشکر و قدردانی کرد - دستگاه دیپلماسی کشور از همان هفته نخست خیزش مردم لیبی بر علیه قذافی فعال بود به گونه ای که سفیر ایران را از آن کشور فرا خواند و با حداقل کارمندانش سفارت در اعتراض به عملکرد قذافی مشغول به فعالیت بود؛ سفیر لیبی نیز در تهران طی همان هفته ای نخست اعلام برائت از قذافی کرد که مورد استقبال مسوولان وزارت امور خارجه کشور قرار گرفت و همچنین شورای ملی انتقالی لیبی در همان روزهای نخست به نمایندگی به تهران آمدند و مذاکراتی مطلوبی نیز برگزار شد؛ این اقدامات در آن برهه از زمان رسانه ای نشد و به نوعی بخش دیپلماسی پنهان جمهوری اسلامی بود چرا که چند تن از دیپلمات های ایرانی در طرابلس بودند و افشای این موارد خطر جانی برای آنان داشت؛ بر همین اساس برخی از کارشناسان داخلی در همان روزها ادعا کردند که دیپلماسی کشور منفعل بوده و اقدامی را انجام نمی دهد، این در حالی بود که در همان زمان دستگاه دیپلماسی کشور برخلاف ادعاها بسیار فعال بود - شرایط بیداری اسلامی و تحولات منطقه اقتضا می کرد که بخشی از دیپلماسی در آن زمان پنهان بوده و ضرورتی به رسانه ای شدن نداشته باشد - پس از پیروزی انقلابیون در لیبی پرچم آن کشور
بار دیگر در سفارتخانه شان برافراشته شد و سفیر ایران نیز به طرابلس بازگشت، همچنین وزیر امورخارجه کشور نیز پیام تبریکی به "عبدالجلیل" صادر کرد و دو روز قبل نیز به آن کشور سفر کرد - پیگیری وضعیت امام موسی صدر طی 32 گذشته همیشه در دستور کار دستگاه دیپلماسی کشور بوده و تاکنون در این زمینه پنهان کاری وجود نداشته است و اساسا این مورد یکی از عواملی بود که هیچگاه دولتمردان ایرانی با حکومت قذافی ارتباطی برقرار نمی کردند