اخبار آرشیوی

ایسنا نوشت: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران مراسمی با عنوان «فریادگر بیداد» به مناسبت 16 آذر با حضور حمیدرضا جلایی‌پور و علی مطهری برگزار کرد. حمیدرضا جلایی‌پور عضو هیات علمی دانشگاه تهران در این نشست به سه سنت جنبش دانشجویی اشاره کرد و گفت: از کارهای مهم جنبش دانشجویی در عرصه‌ عمومی، زنده نگه داشتن فضای نقد و بررسی در جامعه است. وی سنت دوم جنبش دانشجویی را تغذیه فکری دانشجویان و جامعه دانست و گفت: جنبش دانشجویی همبستگی، برادری، برابری و خواهری را بین اعضای جامعه ایجاد کرده است و این سه سنت سرمایه‌ای ایجاد کرده که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را محو کند. وی با بیان این‌که «در حال حاضر چهار الگو برای حل معضلات جامعه پیشنهاد می‌شود که سه تای آن پرهزینه است» تصریح کرد: الگوی اول ایجاد دولت مقتدر است تا از آن طریق مشکلات را به تدریج حل کنیم، اما این الگو از نظر جامعه‌شناسی با مشکلاتی مواجه است؛ چون در جامعه‌ای کارگر خواهد بود که گرسنگی، مریضی و ناامنی شدید وجود داشته باشد؛ مثل دوران بعد از انقلاب مشروطه، در حالی که ساختار موجود، سیستم تغییر اقتدارگرایانه را نمی‌پذیرد. جلایی‌پور با بیان این‌که «الگوی دوم برای حل معضلات جامعه سیاست مردم‌سالارانه یا اصلاحی است» گفت: در هیچ جامعه‌ای برای حل معضلاتی که زندگی مردم آن جامعه را در خطر قرار داده است، بدون مشارکت همه‌ اعضای جامعه نمی‌توان مشکلات را حل و فصل کرد. پس باید مشارکت وجود داشته باشد و علامت مشارکت برای حل معضلات، التزام به ساز و کارهای مردم‌سالاری است. مثل به وجود آمدن آزادی، توجه به حقوق مردم، آزادی احزاب، رسانه‌ها و غیره. این عضو هیات علمی دانشگاه تهران با بیان این‌که «متاسفانه امروز دو الگوی حاشیه‌ای مطرح هستند» افزود: عده‌ای می‌گویند امکان اصلاحات وجود ندارد و اقتدارگرایی نیز درست نیست. بنابراین حرف از تغییر ساختار می‌زنند. جلایی‌پور به الگوی چهارم یعنی شعارهای دخالت بشردوستانه اشاره کرد و گفت: این نگاه در ایران کمتر وجود دارد؛ چراکه دخالت بشردوستانه یعنی جنگ و تجربه‌ 10 سال اخیر نشان می‌دهد جایی که غربی‌ها از روش جنگ برای آزادسازی استفاده کرده‌اند گرچه رژیم‌ها را تغییر داده‌اند، اما جهنم آفریده‌اند. پس الگوی تغییر با دخالت بشردوستانه از درونش تغییر رژیم و جهنم در می‌آید، اما دموکراسی و همزیستی به وجود نخواهد آمد. این عضو هیات علمی دانشگاه تهران با اشاره به این‌که «دو الگوی دولت مقتدر و سیاست مردم‌سالارانه یا اصلاحی از منظر جامعه‌شناسی از اهمیت بیشتری برخوردار است» اظهار کرد: پشت این دو الگو قدرت سیاسی اجتماعی وجود دارد، اما امروز زمزمه‌های دو الگوی دیگر مطرح می‌شود که نگران‌کننده است و علائم بدی است که باید معالجه شود و با زر و زور نمی‌توان آن را حل کرد و نباید زمینه‌ عملی پیدا کند. وی با اشاره به این‌که «در فضای جامعه ما فرسایش سیاسی از درون و فشار و تهدید از بیرون وجود دارد» افزود: فرسایش سیاسی بسیار خطرناک است و وقتی دستگاه سیاسی عمومی را بد به کار ببریم فرسایش سیاسی از درون ایجاد می‌شود. جلایی‌پور تاکید کرد: هیچ راهی برای حل معضلات جامعه بدون مشارکت مردم به‌خصوص آن‌ها که دلسوز جامعه هستند جواب نمی‌دهد. این عضو هیات علمی دانشگاه تهران با اشاره به این‌که «همیشه در ایران گرایش اقتدارگرایانه وجود داشته است» تصریح کرد: هیچ‌کدام از شاخص‌های آسیب‌های اجتماعی در چند سال اخیر تغییر نکرده و در سیاست داخلی، سیاست خارجی و سیاست مربوط به اقتصاد جامعه ایران در وضع غیر قابل پیش‌بینی به سر می‌برد. وی با اشاره به این‌که «راه مشارکت سرافرازانه‌ جوانان برای آینده بسته شده است» گفت: امروز که وارد دانشگاه شدم جلوی بسیاری از دانشجویان و جوانان برای ورود به دانشگاه گرفته شده بود اما اگر همین جوانان به میدان انقلاب بروند و بخواهند مواد تهیه کنند راه آن‌ها باز است. جلایی‌پور با بیان این‌که «راه حل این کشور جنگ نیست بلکه گشودگی سیاسی و احترام به مردم است» تاکید کرد: باید به رای مردم و نمایندگان آن‌ها احترام گذاریم؛ چراکه حرف ما گشایش سیاسی از درون و سرافرازی از برون است. این عضو هیات علمی دانشگاه تهران افزود: راه حل ما نه اقتدارگرایی، نه انقلاب و نه جنگ است بلکه راه‌حل کم‌هزینه، سیاست مردم‌سالارانه است که می‌تواند معضلات اجتماعی را کم کند و گشودگی سیاسی ایجاد کند.