اخبار آرشیوی

محورهای گفتگوی خبرنگار «نسیم» با دکتر رضا روستا آزاد، رئیس دانشگاه صنعتی شریف: - سیاست‌های استکبار در دنیا بر 3 پایه استوار است: زر و زور و تزویر که مهمترین آنها، تزویر است. یعنی با سوءاستفاده از رسانه‌های فراوان بتواند با بمباران تبلیغاتی برای مردم فکر بسازد - سال‌های سال است که استکبار با رسانه تلاش کرده دنیا را اداره کند اما چون اساس حرکت آنها اصیل نیست، در عمل مردم به غلط بودن این باورها پی می‌برند و نسبت به آن واکنش نشان می‌دهند - جنبش وال استریت در همین زمینه تشکیل شد و شکل گرفت و می‌گوید که یک درصد جامعه حکومت می‌کند و از منابع برای منافع خود استفاده می‌کند و 99 درصد دیگر در فلاکت هستند - در ایران قبل از انقلاب اسلامی هم اینگونه بود اما در ایام انقلاب مردم بیدار شدند و به امام(ره) پیوستند و امام روح خودباوری و اعتماد به نفس را در مردم بیدار کرد - اکنون بیش از 30 سال است که مردم زندگی خودشان را خودشان طراحی و اداره می‌کنند - کشورهای غربی فکر می‌کردن که انقلاب اسلامی سرپای خود بایستد و مدت زیادی بدون تکیه به آنها دوام نمی‌آورد ولی ملت ما نشان داد که می‌تواند به پیشرفت و خودباوری بسرد؛ زیرا ملت ما ریشه‌دار و اصیل است - امروز ایران کانون تمرکز توجهات جهانی است و همانگونه که امام خمینی(ره) گفت، ما روحیه خودباوری و استقلال و اعتماد به نفس را صادر کردیم و این یعنی ما می‌توانیم - مغز ایرانی اگر از غربی‌ها فعال‌تر نباشد، کمتر هم نیست و این در 8 سال دفاع مقدس و دوره‌های دیگر به اثبات رسیده است - ما هشت سال جنگ تحمیلی داشتیم با دشمنی که تمام دنیا پشت او بود اما ما یک تنه مقابل آنها ایستادیم - اینها جزو معجزات انقلاب اسلامی است که مردم نیز آنها را به تعدد مشاهده کرده‌اند - یکی از پایه‌های اسلام "علم" است که باید تقویت شود - دنیای غرب از اینکه ایران به کانون تاثیرگذاری تبدیل شده در هراس است و با استفاده از فتنه‌های داخلی و خارجی به دنبال جلوگیری از این مساله و همچنین رشد علمی ایران است؛ مانند آنچه در فتنه 88 رخ داد تا بین جامعه دانشگاهی و مردم فاصله بیندازند که به یاری خدا نقشه‌هایشان نابود شد - با ایجاد رعب و وحشت می‌خواهند جلوی پیشرفت ایران را بگیرند تا دانشجویان در زمینه هسته‌ای وارد نشوند - شهید احمدی روشن از نظر شخصیتی به همه ابعاد زندگی توجه داشت و یک انسان تک بعدی نبود.آنچه که دانشگاه به عنوان برنامه به ایشان می‌داد، به آن اکتفا نمی‌کرد