اخبار آرشیوی
اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل از حسین علایی و مدیران مسئول رسانههای منتشر کننده "یادداشت موهن ۱۹ دی از نگاهی دیگر" شکایت کرد
به گزارش «نسیم» متن این شکواویه بدین شرح است: حضرت حجت الاسلام والمسسلمین محسنی اژهای دادستان محترم کل کشور سلام علیکم احتراما ، نظر به انتشار مقالهای موهن تحت عنوان "قیام 19 دی از نگاهی دیگر" به قلم آقای حسین علایی، بدینوسیله مراتب شکایت "اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل" را از مدیر مسئول ونویسنده مقاله مزبور بدلیل توهین به مقام معظم رهبری و تحریف ریشههای قیام الهی مردم ایران که به شرح ذیل و مستند به مواد قانونی تقدیم میگردد، اعلام میدارد. 1- در بخشهایی از نوشته مورد شکایت عباراتی بکار رفته است که عین فرمایشات مقام معظم رهبری در فتنه 88 ودر گرماگرم رویارویی همه جانبه ملت بیدار ایران با عناصر فریب خورده وفتنه جو میباشد . عباراتی همچون "اردو کشی خیابانی،زورآزمایی خیابانی" و.... بدیهی است با جستجو در تمامی اسناد تاریخی هیچ سندی حاکی از بیان چنین سخنانی توسط شاه مقبور ویا هریک ازکارگزاران رژیم پهلوی ملاحظه نمیشود و تردیدی نیست نگارنده مقاله-که عمری بر سر سفره کرم نظام مقدس جمهوری اسلامی متنعم ومنتفع بوده است- آگاهانه نسبت به درج عبارات معظم له در قالب پرسش های محمدرضا پهلوی اقدام نموده و بااینکار
نیت درونی خویش از مقایسه -ناجوانمردانه- رهبر معظم انقلاب اسلامی با شاه مخلوع را نشان داده است. 2- سند دیگری که مثبت نیت نگارنده مقاله در مقایسه توهین آمیز فوق الذکر میباشد آنکه نگارنده در بخش دیگری از مقاله(سوال پنجم) مدعی شده که حصر برخی بزرگان منجر به قیام عمومی مردم شده است؟! این درحالیست که در تمامی طول مبارزه الهی مردم ایران به رهبری بیدارگر بزرگ تاریخ حضرت امام خمینی رحمت الله علیه - که به نگاه غلط و بیمار نگارنده مقاله محدود به یک سال بوده است!- هرگز حتی یکنفر در حصر خانگی قرار نگرفته و رژیم پهلوی به چیزی کمتر از قتل وشکنجه وتبعید بزرگان قانع نبود،شهادت بزرگانی چون آیت الله سعیدی زیر سخت ترین شکنجه ها در زندان ویا تبعید 15 ساله حضرت امام خمینی ورهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای گواه این مدعاست.آیا جز اینست که نگارنده سران فتنه را که با صبر مردم ورافت قوه قضاییه بعد از آن همه جنایت وخیانت اکنون در ناز وتنعم به زندگی معمولی در خانه هایشان مشغولند را مد نظر دارد وآنان را "بزرگان در بند حصر خانگی "میداند؟ آیا این سند دیگری حاکی از نیت توهین آمیز نگارنده مقاله نیست؟ 3- مجددا در جهت پرده برداشتن از
نیت واقعی نگارنده توجه جنابعالی را به این نکته معطوف میدارد که وی در بخشی از نوشته خود به نگارش نامه هایی به شاه اشاره کرده وآنرا به سبب اعمال شخص وی ومقدمه ای بر سرنگونی شاه دانسته است! برای آنکه " سیه روی شود هرکه در او غش باشد" باید از وی بپرسیم کدام نامه نگاری به شاه در تاریخ ثبت شده است؟! ایشان ده نامه یاحتی پنج نامه از سوی رهبران واقعی قیام مردم در طول پانزده سال مبارزه ملت-سالهای 42 تا 57- ارایه نمایند تا بتوانیم اندکی به نیت خیر او ایمان بیاوریم! آیا خروش انقلابی حضرت امام در سال 42 را فراموش کرده ایم که صراحتا شاه را مخاطب قرار داده واورا عامل تباهی ها معرفی کردند؟ نگارنده مقاله که باذکر خاطره ایام 19دی سعی کرده است رنگ ولعاب مستند به سخنانش بدهد فراموش کرده که سالها قبل از واقعه 19دی امام راحل از شاه عبور کرده بود ومستقیما امریکا واسراییل را هدف فریادهای انقلابی خود قرار داه بود ؛با اینهمه بازهم باید به سخن نگارنده وبه حسن نیت او اعتماد کنیم ؟! آیا جز اینست که نامه نگاریهای اخیر چند مرده سیاسی ،نگارنده را به وجد آورده وسبب جاری شدن این اباطیل بر قلمش شده است؟با این تفاوت که نویسندگان آن نامه ها چون
خودرا در آخر خط میدانند ومطرود اراده پولادین ملت در نه دی 88، حرف دلشان را بی پروا میزنند تا شاید در دل اربابان جایی باز کنند اما نگارنده مقاله این مقدار هم جرات وشجاعت ندارد. 4- مقاله مورد بحث به سرعت در صدر اخبار رسانه های معاند وضد انقلاب قرار گرفت و وسیله ای شد تا بغض کینه دشمنان نظام اینبار از زبان حسین علایی در جرس و بی بی سی و.... بیان شود . تردیدی نیست این وضعیت مصداق بارز تبلیغ علیه نظام و وفق قوانین موضوعه جرم محسوب میشود. 5- ودر خاتمه مقاله ملاحظه میشود که نگارنده مقاله پس از مقدمه چینی های فوق الذکر و مقایسه های مختلف ، در کلامی زشت وزننده به مقایسه دیکتاتور معدوم لیبی با شرایط فعلی پرداخته است که این نیز مصداق بارز وکامل توهین به رهبر عزیز انقلاب است. جناب دادستان آنچه فوقا به استحضار رسید ورود کوتاهی بود به مقاله ای توهین آمیز که سعی در تجدید حیات فتنه سال 88 دارد . از آنجا که مصادیق مجرمانه متعددی در این نوشتار مشاهده میشود ، با استناد به بند الف از تبصره2ماده 2 و مواد 65 و 68 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب،ضمن اعلام شکایت خود از نامبرده،از دادستان محترم تقاضا داریم ضمن صدور
کیفرخواست علیه متهم و رسیدگی به آن در اسرع وقت در دادگاه های صالحه خود نیز بعنوان مدعی العموم در دفاع از آرمانهای انقلاب اسلامی و ولایت مطلقه فقیه مشار الیهما را مورد تعقیب ومجازات قراردهید . در پایان برخی مستندات قانونی ونیز به پیوست بخشی از فرمایشات رهبر معظم انقلاب که در این مقاله مورد به مهری قرار گرفته است تقدیم میشود. الف) اقدام نامبرده به عنوان یک شخص نظامی که تاکیدا عنوان ودرجه نظامی خود را نیز در ابتدای مقاله ذکر نموده است مصداق اهانت به مافوق بوده و لذا به استناد بند4اصل 110قانون اساسی و ماده 48قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح مصوب 9/10/1382 مشمول مجازات مقرر در این قانون خواهد بود. ب)با توجه به اینکه یادداشت مذکور در رسانه های اپوزوسیون و معاند نظام منتشر گشته و پوشش خبری داده شده است، لذا اقدام وی صراحتا مصداق فعالیت تبلیغی علیه نظام بوده و داخل در اطلاق و عموم عبارات «به هر نحو» مذکور در ماده 500قانون مجازات اسلامی است و لذا به عنوان یکی از جرائم ضد امنیت داخلی و خارجی کشور مشمول مجازات مقرر در این ماده نیز خواهد بود. ج)باتوجه به اهانت های متعدد نامبرده به شان و منزلت رهبری در یادداشت مذکور،لذا
وی مشمول مجازات مقرر در ماده 514 قانون مجازات اسلامی مبنی بر اهانت به مقام معظم رهبری نیز می باشد. پیوست شکوائیه 1-بیانات مقام معظم رهبری در خطبه های نماز جمعه- 29/3/1388(مربوط به بند 3 یادداشت مذکور): خرین وصایاى امام را به یاد بیاورید؛ قانون، فصلالخطاب است؛ قانون را فصلالخطاب بدانید. انتخابات اصلاً براى چیست؟ انتخابات براى این است که همهى اختلافها سر صندوق رأى حل و فصل بشود. باید در صندوقهاى رأى معلوم بشود که مردم چى میخواهند، چى نمیخواهند؛ نه در کف خیابانها. اگر قرار باشد بعد از هر انتخاباتى آنهائى که رأى نیاوردند، اردوکشى خیابانى بکنند، طرفدارانشان را بکشند به خیابان؛ بعد آنهائى که رأى آوردهاند هم، در جواب آنها، اردوکشى کنند، بکشند به خیابان، پس چرا انتخابات انجام گرفت؟تقصیر مردم چیست؟ این مردمى که خیابان، محل کسب و کار آنهاست، محل رفت و آمد آنهاست، محل زندگى آنهاست، اینها چه گناهى کردند؟ که ما میخواهیم طرفدارهاى خودمان را به رخ آنها بکشیم؛ آن طرف یک جور، این طرف یک جور. براى نفوذىِ تروریست - آن کسى که میخواهد ضربهى تروریستى بزند - مسئلهى او مسئلهى سیاسى نیست؛ براى او چه چیزى بهتر از پنهان شدن در
میان این مردم؛ مردمى که میخواهند راهپیمائى کنند یا تجمع کنند. اگر این تجمعات پوششى براى او درست کند، آنوقت مسئولیتش با کیست؟ الان همین چند نفرى که در این قضایا کشته شدند؛ از مردم عادى، از بسیج، جواب اینها را کى بناست بدهد؟ واکنشهائى که به اینها نشان داده خواهد شد - تو خیابان از شلوغى استفاده کنند، بسیج را ترور کنند، عضو نیروى انتظامى را ترور کنند - که بالاخره واکنشى به وجود خواهد آورد، واکنش احساسى خواهد بود. محاسبهى این واکنشها با کیست؟ انسان دلش خون میشود از بعضى از این قضایا؛ بروند توى کوى دانشگاه، جوانها را، دانشجوها را - آن هم دانشجوهاى مؤمن و حزباللهى را، نه آن شلوغکنها را - مورد تهاجم قرار بدهند، آنوقت شعار رهبرى هم بدهند! دل انسان خون میشود از این حوادث. زورآزمائى خیابانى بعد از انتخابات کار درستى نیست، بلکه به چالش کشیدن اصل انتخابات و اصل مردمسالارى است. 2-بیانات مقام معظم رهبری در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی-1/1/1389(مربوط به بند 6یادداشت مذکور): اگر ملاحظه میکنید که حوادثى که بعد از انتخابات پیش آمد، در ذهن مردم، در ذهن تحلیلگران مستقل و صادق و تیزبین، منتسب به عوامل خارجى و
بیرونى میشوند، ناشى از این است. اگر کسى هیچ خبرى هم از پشت پرده نداشته باشد، اطلاعاتى که افراد صاحب اطلاع به دست مىآورند، اگر این اطلاع هم در دسترس نباشد، انسان شکل کار را که نگاه میکند، میفهمد که این کار، کار دشمنان ملت است؛ کار بیگانگان است. انتخاباتى انجام میگیرد، یک حرکت قانونى اتفاق مىافتد، یک نتیجهاى هم با خود به دنبال مىآورد؛ این نتیجه را به زور خشونت بخواهند عوض کنند. یک عدهاى را بکِشند توى صحنه؛ احیاناً اگر اقتضاء شد، خشونت هم بکنند، آتشسوزى هم راه بیندازند، بانک هم آتش بزنند، اتوبوس هم آتش بزنند، براى اینکه نتائج قانونى را برگردانند. خوب، این حرکتى است که هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است. پیداست این حرکت، حرکت هدایت شدهاى از طرف بیگانگان است. یک چنین اتفاقى را میخواستند در کشور پیش بیاورند. 3- بیانات مقام معظم رهبری (مربوط به بند7یادداشت مذکور): الف) در دیدار مردم قم در ساگرد قیام19دی-19/10/1388: مسئولین کشور بحمداللَّه چشمشان هم باز است، مىبینند؛ مىبینند مردم در چه جهتى دارند حرکت میکنند. حجت بر همه تمام شده است. حرکت عظیم روز چهارشنبه ى نهم دى ماه حجت را بر همه تمام کرد. مسئولین
قوهى مجریه، مسئولین قوهى مقننه، مسئولین قوهى قضائیه، دستگاههاى گوناگون، همه میدانند که مردم در صحنهاند و چه میخواهند. دستگاهها باید وظائفشان را انجام بدهند؛ هم وظائفشان در مقابل آدم مفسد و اغتشاشگر و ضدانقلاب و ضدامنیت و اینها، هم وظائفشان در زمینهى ادارهى کشور. ب)در دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون-22/9/1388 در این قضایاى اهانت به امام راحل (رضوان اللَّه علیه)، مردم ما عصبانى شدند، خشمگین شدند؛ حق هم دارند. اعلام برائت کردند، جا هم داشت، خوب هم بود؛ لکن آرامششان را حفظ کنند. از دانشجوها هم ما همین درخواست را داریم: آرامش را حفظ کنید. این کسانى که در مقابل شما قرار دارند، اینها کسانى نیستند که ریشهاى داشته باشند، بتوانند بمانند، بتوانند در مقابل عظمت این ملت و عظمت این انقلاب، مقاومت کنند؛ نه. با آرامش؛ همه کار با آرامش. اگر یک وقتى لازم بشود، خود مسئولین، خود قانون و حافظان قانون، آنچه که وظیفهشان باشد، انجام میدهند. البته شناسائى کنند؛ خود دانشجوها موظفند در محیط دانشگاه، افرادى را که منشأ فسادند، اینها را بشناسند و دیگران را آگاه کنند. این خودش یک تبلیغ درست و صحیحى
است. آگاه کنند؛ بدانند ارتباطات اینها را، جهتگیرى اینها را؛ لکن همه کار با آرامش باید انجام بگیرد. در سطح جامعه، تشنج، اغتشاش، درگیرى مصلحت نیست؛ این چیزى است که دشمن میخواهد. دشمن میخواهد جامعه آرام نباشد. امنیت، مهم است. دشمنان امنیتِ مردم دوست دارند که مردم در ناامنى زندگى کنند، ناراحت بشوند، کلافه بشوند، عصبانى بشوند؛ ما این را نمی خواهیم. ج) در خطبه های نماز جمعه-20/6/1388 اشکالى ندارد که مسئولان کشور، متولیان امور کشور منتقدینى داشته باشند که ضعفهاى آنها را به خود آنها نشان بدهند. وقتى انسان در مقام رقابت قرار بگیرد، مقابل منتقد قرار بگیرد، بهتر کار میکند. اینجور نیست که وجود منتقدین و کسانى که این روش را قبول ندارند، آن روش را قبول دارند، براى نظام ضررى داشته باشد؛ منتها باید در چهارچوب نظام باشد؛ این اشکالى ندارد، این مخالفت هیچ مخالفت مضرى نیست؛ نظام هم مطلقاً با یک چنین مخالفتى برخورد نمیکند. البته انتقاد باید در چهارچوب اصول باشد. اصول انقلاب هم مشخص است که چیست. اصول انقلاب امور سلیقهاى نیست که هر که از یک گوشهاى در بیاید، سنگ اصول را به سینه بزند؛ بعد که سراغ این اصول میرویم،
مىبینیم بیگانهى از انقلاب است. اصول انقلاب، اسلام است؛ قانون اساسى است؛ رهنمودهاى امام است؛ وصیتنامهى امام است؛ سیاستهاى کلى نظام است که در قانون اساسى معین شده است که این سیاستهاى کلى بایست تدوین بشود. در این چهارچوب، اختلاف نظر، اختلاف ممشا، اختلاف سلیقه عیب نیست، که حسن است؛ مضر نیست، که مفید و نافع است. این یک مطلب است که در میدان معارضات اینچنینى، نظام با هیچ کس برخورد نمیکند. آنجائى که افراد در چهارچوب اصول رفتار کنند، دنبال خشونت نروند، درصدد بر هم زدن امنیت جامعه نباشند، آسایش جامعه را نخواهند به هم بزنند - از این کارهاى خلافى که انجام میگیرد؛ دروغپراکنى و شایعه - نظام هیچگونه مسئلهاى ندارد. مخالفینى هستند، نظراتى دارند، نظرات خودشان را بیان میکنند؛ نظام برخورد نمیکند. بناى نظام در اینجا، جذب حداکثرى و دفع حداقلى است. این، روش نظام است؛ این را همه توجه بکنند. آن کسانى هم که نظر مخالف دارند، نظرات مخالف با نظرات رسمى دارند، در این چهارچوب میتوانند خودشان را مقایسه کنند. اگر کسى با مبانى نظام معارضه کند، با امنیت مردم مخالفت کند، نظام مجبور است در مقابل او بایستد. د)
بیانات در سالروز ولادت حضرت امیرالمومنین (ع)-15/4/1388 نظام اسلامى با اخلالگران در امنیت مردم طبعاً برخورد میکند. این، وظیفهى نظام است. نظام اسلامى اجازه نمیدهد که کسانى دستخوش فریب و توطئهى دشمن بشوند، زندگى مردم را خراب کنند، آسایش مردم را به هم بزنند، جوانهاى مردم را تهدید کنند. فرزندان این کشور عزیزند؛ همه عزیزند. نظام این اجازه را نخواهد داد؛ اما این را هم باید همه توجه داشته باشند: مبادا دشمن را با دوست اشتباه بکنیم. دوست را به خاطر یک خطا به جاى دشمن بگیریم و از آن طرف یک عدهاى هم دشمن خونى و معاند را دوست فرض کنند، به حرف او گوش کنند، توجه بدهند. این فتنههائى که دشمن بر پا کرده بود، امید بسته بود که شاید بتواند از این آب گلآلود ماهى بگیرد. بحمداللَّه این فتنهها تمام شد. هر فتنهاى در مقابل حق، در مقابل ملت هوشیار از بین خواهد رفت؛ گرد و غبار فرو خواهد نشست. همیشه همین جور است