اخبار آرشیوی
اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل با صدور سومین بیانیه خود درباره انتخابات مجلس نهم، به تشریح خصوصیات نامزدهای "گفتمان انقلاب اسلامی" پرداخت
به گزارش «نسیم»، متن این بیانیه بدین شرح است: همواره در آستانه انتخابات ها تلاشهایى مىشود که مسائل غیر اصلى، مسائل اصلى وانمود شود؛ خواستههاى غیر حقیقى یا حقیقى، اما درجهى دو به عنوان گفتمان اصلىِ ملى وانمود شود؛ اما گفتمان اصلى این ملت اینها نیست؛ گفتمان اصلى این ملت این است که همه، راههایى را براى تقویت نظام، اصلاح کارها و روشها، گشودن گرهها، تبیین آرمانها و هدفها براى آحاد مردم، استفاده از نیروى عظیم ابتکار و حرکت و خواست و انگیزه و ایمان این مردم مؤمن و راه به سمت آرمانهاى عالى این نظام که همه را به سعادت خواهد رساند پیدا کنند و به نظر می رسد آن چیزى که در آستانه انتخابات مجلس نهم باید ذهنها و دلها و فکرها بر روى آن متمرکز شود، همین مسائل اصلی است. شاید بعضیها- حتّى بعضى مخلصین انقلاب، نه بیگانهها و بددلها؛ در طول بعضى از سالهاى گذشته تصورشان این بود که شعارهاى اصلى انقلاب؛ یعنی سربلندى اسلام، مسئلهى عدالت، مسئلهى مبارزه با استکبار، تلاش و مجاهدت براى رفع استضعاف از مستضعفان، روزگارش تمام شده است! بعضى البته جسارت و گستاخى کردند و همینها را نوشتند و گفتند! البته آنها اشتباه مىکردند، چه
اینکه این گستاخى، دلها را خراش مىداد. نمونه این خراش ها را می شود در گفتار رهبر معظم انقلاب نیز مشاهده کرد، آنجایی که ایشان در سال 86 می فرماید: "من شاید حدود هفت سال، هشت سال قبل از این، در جلسهى کارگزاران نظام اسلامى که در همین حسینیه تشکیل شد، دلائلى آوردم بر اینکه دشمنان انقلاب که خیال مىکنند مىتوانند انقلاب را به فراموشى بسپرند و قربانى کنند و از رویش عبور کنند، اشتباه مىکنند؛ گفتم نمىتوانید؛ مىدانستیم اشتباه مىکنند. بحمد اللَّه ملت ایران همت کردند و آنچه که مىخواستیم، شد." نزدیک به 2ماه تا انتخابات مجلس نهم فرصت باقی مانده و پاسخ به این سوال کلیدی که "در انتخابات، ما چه گفتمانی را می خواهیم؟" تعیین کننده خواهد بود. و در این بین از آنجایی که اعلام کرده ایم در انتخابات تکلیف گرائیم پس گفتمانی که بر می گزینیم هم مبتنی بر تکلیف خواهد بود. تاریخ انقلاب اسلامی، از ریشه های شکل گیریاش تا مواجههی مردم با آزمون های بسیاری که در طول این تاریخ بر ملت ایران رفته است، مشخص می سازد آن چیزی که ملت ایران تا پای جان برایش ایستادگی کرده است گفتمانی است، مبتنی بر انگاره های حضرت امام خمینی(ره) که ما دانشجویان
این منظومه فکری را "گفتمان انقلاب اسلامی" می نامیم و تکیه و تاکید و مقاومت بر اصولش را به این جهت برگزیده ایم که بر تکلیفمان عمل کنیم که تجربه و وعده الهی هم نشان داده است در این صورت نتیجهی پیروزی بخش نیز نصیبمان خواهد بود. اما آنچه که از آن به "گفتمان انقلاب اسلامی" یاد می شود گفتمانی است که در بین مردم به طور محسوس زنده است و وجود دارد؛ که وجود این گفتمان میان مردم هم، عامل عمده و اصلىِ گرایش آنها به دولت نهم بود. مردم، تشنهى تمسک به اصول انقلاب بوده و هستند و به تعبیر مقام معظم رهبری، خود این نعمت بزرگى است که این تفکر به صورت یک گفتمان مسلط در جامعه درآمد و همچنان ادامه دارد و طبیعت کار هم این است، هرچه بهتر، بیشتر، صمیمىتر و پایبندتر به اصول حرکت شود، عمق این ایمان در دلهاى مردم بیشتر و تغییر آن به وسیلهى دستهاى بیگانه، براى آنها دشوارتر خواهد شد و البته زنده کردن و بازسازى برخى خصوصیات جوهرى انقلاب و منطق امام؛ و مقابلهى با کسانى که مىخواستند این ارزشها و این مفاهیم اساسى را منسوخ کنند، یا از بین ببرند، یا ادعا مىکردند که منسوخ شده و از بین رفته؛ این چیز باارزشى است. گفتمان انقلاب اسلامی
دارای دقائقی است که بایستی همواره مورد توجه به خصوص گروه ها و افراد و کاندیداهای مجلس قرار گیرد؛ که مهمترین آن در ذیل می آید: الف) نقش مردم مسئلهى اصلى ما، مسئلهى مردم است؛ در همهى تحولات و جنبشهاى گوناگون اجتماعى بزرگ، نقش مردم، حضور مردم، میل مردم، ارادهى مردم، عزم راسخ مردم، نقش معیار است. یعنى گسترش یک تحول، گسترش یک فکر، گسترش نفوذ یک مصلح اجتماعى، وابستهى به این است که با مردم چقدر ارتباط داشته باشد. هرچه ارتباط او و آن جریان و آن جنبش و آن تحول با مردم بیشتر باشد، امکان موفقیت او بیشتر است؛ اگر از مردم منقطع شد، کارى نخواهد کرد. در تاریخ کشور ما هر کدام از سلسلههاى حکومتى و سلطنتىاى که توانستهاند رابطهى خودشان را با مردم به یک نحوى محکم و گرم و دوستانه کنند، پایدارىشان، موفقیتشان در ادارهى کشور و در عزت ملى بیشتر بوده است؛ هر کدام، از مردم منقطع شدند، همه چیز را از دست دادند؛ که نمونهى اتمّ آن، سلسلهى قاجار و سلسلهى منحوس پهلوى در این دورههاى اخیر است. حتی تجربهى مشروطیت و تجربهى ملى شدن صنعت نفت مردم حضور داشتند و عامل پیروزى هر دو نهضت، مردم بودند؛ ولى از مردم جدا شدند. در طول تاریخ
ما، هیچ حادثهاى مثل حادثهى پیروزى انقلاب اسلامى و حوادث بعد از آن نبوده است که مردم در آن، نقش مستقیم داشته باشند. در انقلاب اسلامى مردم آمدند؛ همهى مردم در کنار هم حضور پیدا کردند و توانستند یک رژیمِ تا دندانمسلحِ متکى به قدرتهاى استکبارى را بکلى از پا در بیاورند و انقلاب را پیروز کنند. نکتهى اساسى در انقلاب ما این بود که نقش مردم با پیروزى انقلاب تمام نشد؛ و این از حکمت حضرت امام خمینی(ره) بود. در طول سالهاى پس از انقلاب، ذائقههاى سیاسى گوناگون چه در مجلس و چه در قوهى مجریه بر سر کار آمدند و بعضىها حتّى با اصول نظام زاویه هم داشتند؛ اما به خاطر حضور مردم، ظرفیت نظام توانسته است همهى این مسائل را از سر بگذراند و به جرات می توان گفت همانطوری که رهبر معظم انقلاب فرمود امروز به برکت انقلاب اسلامى، مردم میدانند کشور صاحب دارد؛ صاحب کشور هم خود مردمند. اکنون در آستانه انتخابات مجلس نهم از تمام کاندیداها می خواهیم به این سوال اساسی پاسخ دهند که نقش مردم را چگونه ارزیابی می کنند؟ آیا مردم را تنها وسیله ای برای جمع آوری رای می دانند؟ اساسا چه جایگاهی برای مردم پس از انتخابات قائل هستند؟ و چگونه می خواهند
احترام به رای مردم با سلائق گوناگون را جلوه دهند؟ آیا کاندیداهای مجلس این جمله از وصیت امام خمینی را باور دارند که ایشان فرموده اند: "باید همه خدمتگزار ملت و خصوصاً مستضعفان باشید، و ایجاد زحمت براى مردم و مخالف وظیفه عمل کردن حرام و خداى نخواسته گاهى موجب غضب الهى مىشود، همه شما به پشتیبانى ملت احتیاج دارید. با پشتیبانى مردم خصوصاً طبقات محروم بود که پیروزى حاصل شد و دست ستمشاهى از کشور و ذخائر آن کوتاه گردید. و اگر روزى از پشتیبانى آنان محروم شوید، شماها کنار گذاشته مىشوید و همچون رژیم شاهنشاهى ستمکار به جاى شما ستمپیشگان پستها را اشغال مىنمایند"؟ ب) عدالت خواهی و عدالت طلبی جنبش دانشجویی مفتخر است که در طول این سالها پرچم عدالت و عدالتخواهی را هیچگاه زمین نگذارده است چه اینکه گفتمان عدالت، به عنوان گفتمانی مادر و فرادستی برای ما دانشجویان ارزشی "برتر" است و این گفتمان در شرایط اجتماعی و سیاسی امروز توانسته است از طرف جامعه رأی بگیرد و اقبال عمومی را با خود همراه سازد و میتوان گفت اکنون عدالت یک "ارزش گفتمانی" است که هر چقدر از این میزان و سنجه فاصله بگیریم به همان میزان غیراسلامی و غیر انقلابی
خواهیم شد. این گفتمان امروز ارزش مقبول و فراگیر جامعه شده است و جامعه دغدغهها و مطالباتش را با این ارزش محک میزند و اکنون گفتمان عدالت در مرحله اثبات کارآمدی خود رسیده است. جریان دانشجویی از پایگاههای اجتماعی فعالی است که با استفاده از ابزار نقد و نقادی و به دلیل برخورداری از ظرفیت های اجتماعی در فضای عمومی ظهور و بروز دارد و توانایی تولید گفتمان را نیز دارا است. عطف به این ملاک و سنجه، همانگونه که به شدت باید با هر پدیده "ضدعدالت" مقابله کرد، هر پدیدهای که تبلوریافتهی آرمانِ عدالت باشد، شایستهی تقدیر و تشکر است. 1) مسأله عدالت یک آرمان انقلابی است و عدالت محدود به افراد و اشخاص یا یک گروه سیاسی یا جریان سیاسی نیست چه اینکه ارزش عدالت یک ارزش اصیل است به این معنا که تمام حوادث و وقایع براساس آن تنظیم میشود. 2) انقلاب اسلامی ایران رهین کوششهاى این طبقه است؛ طبقه محروم، طبقه گودنشین، طبقهاى که این نهضت را به ثمر رساند و توقعى هم نداشت. حضرت امام خمینی می فرمود: "من شما طبقه گودنشینان را از آن کاخنشینان بالاتر مىدانم؛ اگر آنها لایق این باشند که با شما مقایسه بشوند. من وقتى که در انقلاب مىدیدم که یک
پیرمردى از آن گودنشینها از آن منزل محقر خرابه بیرون مىآمد و مىگفت که ما با بچههایمان صبح که مىشود مىرویم براى تظاهرات، [مباهات مىکردم]. یک موى شما بر همه آن کاخنشینها و آنهایى که در این انقلاب هیچ فعالیتى نداشتند، بلکه کارشکنى هم مىکردند، ترجیح دارد؛ بلکه مقایسه یک موى شما با آنها نباید صحیح باشد. شما این انقلاب را به ثمر رساندید و گروههایى که در سرتاسر این کشور این انقلاب را به ثمر رساندند، همان زن و مرد محروم [بودند] و همانهایى که مستضعف هستند و کاخنشینها آنها را استضعاف مىکنند و اینها ثابت کردند که کاخنشینها هستند که ضعیفند و پوسیدهاند و براى این ملت هیچ کارى نکردهاند و نخواهند کرد. این دانشگاه بود، جوانهاى دانشگاه که آنها هم از محرومین و مستضعفیناند و این طبقه محروم جامعه بود که از همه رفاهها محروم بود، لکن قلبش مملو از عشق به اسلام و ایمان بود و با آن عشق و با آن ایمان این حرکت را دنبال کرد و شهید داد و در مقابلش چیزى مطالبه نکرد. با این وجود کاندیداهای مجلس شورای اسلامی برای عدالت اجتماعی، عدالت اقتصادی، مبارزه با فقر و فساد و تبعیض و رساندن حق به صاحبان اصلی این انقلاب یعنی پابرهنگان و
مستضعفین و کوخ نشین ها چه برنامه ای دارند؟ کاندیداهای مجلس یک روز با پابرهنگان نشست و برخواست و زندگی با آنان را ترجیح می دهند یا جلسه با کانون های قدرت و ثروت؟ ج) پاسخگویی به مردم "ملتفت باشید که شمایى که الآن به حکومت رسیدهاید، [این] حکومت نیست، خدمتگزار هستید. اسلام حکومت به آن معنا ندارد. اسلام خدمتگزار دارد... شما خیال مىکنید آن طور که محمد رضا در خیابانها مىآمد، حضرت امیر هم با اینکه دَه مقابل او سعه مملکتش بود، در خیابانها آن طورى، در کوچه و بازار آن طور [مىآمد؟] خوب، در کوچه و بازار مثل یک آدمى مىآمد که نمىشناختندش بعضیها. مالک اشتر، که یکى از سردارهاى بزرگ اسلام بود، خیال مىکنید که مثل یکى از این درجهدارهاى زمان طاغوت بود؟ نه، این تو مردم مىآمد نمىشناختندش. آن روز یک کسى نشناخت و به او فحش داد. و بعد هم ببینید کرامت او را: رفت مسجد به او دعا کرد! این اخلاق را، این تاریخ اسلام را باید مطالعه کرد و خصوصاً حکومتهایى که در اسلام بوده است، باید مطالعه کرد و از آن پند گرفت. شما خودتان را حاکم مردم ندانید، شما خودتان را خدمتگزار مردم بدانید. این پیش خدا ثوابش بیشتر از این است که خودتان را
[رئیس] حکومت بدانید. حکومت هم همان خدمتگزار [ى] است... اگر همه شماها خدمتگزار، خودتان را حساب بکنید، نخواهید که هى به شما مدح بگویند و ثنا کنند" صحیفه امام ج13 ص203 آیا کاندیداهای مجلس باور دارند که "مسئول" یعنی کسی که مورد سوال است؟ سیره ائمه معصومین و امام و رهبری به عنوان عالی ترین مسئولان نظام اسلامی همواره حاکی از ارتباط عمیق مردم به آنان بوده است. "مردمی بودن" هموراه یک اصل ثابت در نظام اسلامی است که بایستی مورد توجه هر مسئولی واقع شود. به همه کاندیداهای مجلس توصیه می کنم برای یک بار هم که شده نامه امیرمومنان علی(ع) را به مالک اشتر به عنوان منظومه رابطه حاکم و مردم را بخوانند به خصوص آنجایی که ایشان می فرماید: "برای کسانی که به تو نیاز دارند، زمانی معین کن که در آن فارغ از هر کاری به آنانپردازی. برای دیدار با ایشان به مجلس عام بنشین، مجلسی که همگان در آن حاضرتوانند شد و، برای خدایی که آفریدگار توست، در برابرشان فروتنی نمایی و بفرمایتا سپاهیان و یاران و نگهبانان و پاسپانان به یک سو شوند، تا سخنگویشان بیهراسو بیلکنت زبان سخن خویش بگوید.که من از رسول الله(صلی الله علیه و آله) بارها شنیدم که
میگفت:پاک و آراسته نیست امتی که در آن امت، زیردست نتواند بدونلکنت زبان حق خود را از قوی دستبستاند.پس تحمل نمای، درشتگویی یا عجزآنها را در سخن گفتن.و تنگ حوصلگی و خودپسندی را از خود دور ساز تا خداونددرهای رحمتش را به روی تو بگشاید و ثواب طاعتش را به تو عنایت فرماید." سوال ما از نمایندگانی که تاکنون در مسند این مسئولیت بوده اند و نیز کاندیداهای نمایندگی ملت ایران این است که آیا مردم می توانند بدون لکنت زبان با شما سخن بگویند و داد خود بستانند؟ نمایندگان چقدر در دانشگاه ها حاضر می شوند و به سوالات دانشجویان پاسخ می دهند؟ آیا حضور کاندیداهای مجلس در دانشگاه ها فقط به این ایام خاص محدود است یا در تمام طول مسئولیت خود حاضر به شنیدن سخن انتقادی دانشجویان هستند؟ در جائیکه امام خمینی(ره) حتی برای ناسزاگویان خود طلب مغفرت می کند، نمایندگان تا چه اندازه تحمل شنیدن نقدهای مردم و دانشجویان را دارند؟ احترام به رای ملت به معنی آن است که به خواسته های اصیل مردم پس از رای دادنشان توجه شود تا مردم احساس نکنند که پلی برای صعود افرادی به صندلی های سبز بهارستان هستند. ما دانشجویان به عنوان چشم بینای نظام اسلامی و دیده بان
حقوق ملت اعلام می کنیم که با چنین رویکردی تسامح نخواهیم کرد و افرادی که اینگونه سخیف عمل می کنند در نزد ملت رسوا می کنیم. د) اعتقاد به کارآمدی اسلام و جنگ فرهنگی با شکل گیری انقلاب اسلامی برخی بر این باور بودند که هرچند این شعارها و این آرمانی اسلامی که یک نظامی را ساقط کرده است، خود توانایی عملیاتی کردن آن شعارها را ندارد و چنین کارآمدی نظام اسلامی را زیر سوال می بردند. با این وجود، نظام اسلامی با همه کارشکنی ها و تحریم ها از هشت سال جنگ تحمیلی تا هشت ماه جنگ نرم به عنوان قلل هجمه ها به این انقلاب، مسیر رشد و بالندگی خود را طی کرد و توانست به همه جهان کارآمدی خود را اثبات کند. باور به عملیاتی شدن آرمان های اسلامی را در نمادهای انسانی چون شهید علی محمدی، شهید شهریاری، شهید رضایی نژاد و شهید طهرانی مقدم می توان دید. از ابتدای شکل گیری انقلاب، نظام اسلامی نیز همراه با هجمه های امنیتی، نظامی، اقتصادی، هجمه های فرهنگی مواجه بود تا جائیکه به درستی می توان از تعبیر جنگ فرهنگی علیه نظام اسلامی یاد کرد. این وضعیت جنگی در فتنه 88 به اوج خودش رسید و تاکنون نیز آتش بسی از سوی فرمانده کل جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی صادر
نشده است. بنابراین ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش به جنگ فرهنگی اعتقاد داشته باشند و در دفاع از این جبهه از خرج مال و جان و آبرو نهراسند. ما مجلسی می خواهیم که به مقوله فرهنگ، نگاه جبهه ای که یک سوی آن جبهه معارض انقلاب و یک سوی آن جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی قرار دارد، داشته باشد. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش در مقابل نقش عوض کردنها و سیاست بازی های شیطان بزرگ آمریکا فریب نخورد و رویارویی همیشگی جبهه معارض انقلاب اسلامی به سرکردگی آمریکا را توهم نداند. ما مجلسی می خواهیم نمایندگانش همچون برخی افراد عاشق چشم و گوش بسته غرب نباشد چرا که طبق سخن مقام معظم رهبری زیر این ظاهر انسانىِ تمیز، مرتب، ادکلنزده و و کراوات و پاپیون بسته، یک سگ وحشى خوابیده است که از انسانیت و شرافت بویی نبردهاند و دنیا را مثل جنگل اداره میکنند. ما مجلسی می خواهیم که در آن امثال شهید طهرانی مقدمها ظهور و بروز کنند. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگان آن به طرح ها و لوایح و ایده های اسلامی باور داشته باشند. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش مثل شهید کاظمی که 100ساعت بی خوابی را برای رفع مشکلات زلزله زدگان بم تحمل می کرد و انتظاری هم
از دیگران نداشت، روحیه ای این چنینی در حل مشکلات مردم داشته باشند. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش روحیه ای جهادی در طراحی ایده های اسلامی داشته باشند. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش به آرایی که در رد یا تائید طرح ها یا لوایح می دهند، به چشم پاسخ گویی در قیامت به خاطر آن آرا نگاه کنند نه اینکه با غیبت ها و تاخیرهای بی حساب و کتاب به رای مردم نیشخند بزنند که این روند اطمینان مردم را سلب می کند. ما مجلسی می خواهیم که نمایندگانش نماینده ملت مسلمان ایران باشد.