اخبار آرشیوی

کدخبر: 326857

شاخص‌های انتخابات در"مکتب امام" / معنویت /۶۸- امام خمینی(ره): همه بنای بر این بگذارند که کارهایشان را روی وظیفه‏شان عمل بکنند/ خودتان را در یک مملکتی ببینید که رأس این مملکت امام زمان ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ مراقبتان هست

تحول در افراد، در روحیه افراد، میزان است، و این با این است که همه بنای بر این بگذارند که کارهایشان را روی وظیفه‏شان عمل بکنند. خودشان را ببینند در یک جمهوری اسلامی؛ ببینند در یک مملکتی هستند که رأس این مملکت امام زمان ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ مراقبشان هست؛ مأمورهای مخفی دارد؛ ملائکة‏اللّه‏ مأمورند، خودش را تحت مراقبت ببیند، بگوید که ما یک مملکتی الآن هستیم که یک مراقبی داریم معصوم، و ما تحت مراقبت هستیم، اعمالمان باید یک اعمالی باشد که وقتی به عرض ایشان رسید، راضی از ما باشد. هر کدام ما موظفیم خودمان عمل کنیم؛ و موظفیم دیگران را هم وادار کنیم. اگر یک همچو روحیه‏ای در یک ملتی پیدا بشود… اگر یک روحیه معاونت معنوی پیدا بشود در انسان، در همه؛ که هر کسی خودش را موظف بداند به اینکه ...می‏خواهد عدالت بکند، وظیفه‏شناس است، پشت میز که نشسته کار خودش را که می‏کند و کار مردم را که می‏خواهد انجام بدهد روی وظایف است، نه روی طمع است، نه روی ترس و خوف است، روی وظیفه است آن طوری که وظایف شخصی خود را آدم عمل می‏کند؛ برای خودش وظیفه می‏داند که برای بچه‏هایش لباس بخرد؛ این یک وظیفه‏ای است پیش آدم، نه خوف است و نه طمع. اگر آن کسی که متصدی یک کاری است وظیفه بداند این را که من حقوق مثلاً می‏گیرم وظیفه‏ام این است؛ نخیر، حقوق هم نمی‏گیرم وظیفه انسانیم این است؛ وظیفه اسلامیم این است که حالا که متکفل یک امری شدم و یک دسته‏ای به من محتاج‏اند که کارهایشان را راه بیندازم، کارها را تعویق نیندازم، همان قدری که می‏توانم، به هر ترتیبی که جریان دارد جریان بدهم، با رفاقت، جلو و عقب انجام ندهم، خلاف عدالت نکنم، اگر جلو و عقب انجام بدهم این همان کارهای طاغوت است، طاغوت در یک چیزِ کم،در یک شعاعِ کم، چنانچه هر کداممان توجه به همین معنا داشته باشیم، هر کسی به خودش متوجه بشود، خودش را درست کند... همه کشور درست می‏شود. اگر یک همچو چیزی در یک کشوری پیدا شد، این کشور مترقی است. اسلام که این را نمی‏خواسته که ما یک رأی بدهیم و بگوییم جمهوری اسلامی، اسلام می‏خواسته که در رژیمش این طور باشد که هر جا پا بگذاری احکام اسلام باشد؛ غیرش نباشد. اگر ما با همه زحمتها، با همه خون دادنها، به اینجا رسیدیم که جمهوری اسلامی؛ و باز رهایش کنیم، تمام کارهایمان هدر رفته؛ یعنی طاغوت فرق نمی‏کند که محمدرضا باشد، یا من و شما، حیطه شعاع عملیات مختلف است؛ یک کسی طاغوت است در خانواده خودش، یک کسی طاغوت است در خودش و همسایه‏هایش، یک کسی طاغوت است در محله‏اش، یک کسی در شهر، یک کسی هم در یک استان؛ یک کسی هم در سطح کشور. در طاغوتی بودن فرقی نیست؛ در شعاع عمل فرق است. همین طاغوتی که در خانواده خودش طاغوت است اگر دستش برسد در محله هم طاغوت است. اگر دستش برسد، در همه سطح کشور طاغوت است. برای اینکه خودش وقتی طاغوت هست دیگر شعاع عمل کم و زیادش پیش او فرقی ندارد. این آدمی که در منزل خودش ظلم می‏کند، در منزل خودش تعدّی بر اولادش، بر فرزندش، بر خادمش می‏کند، این اگر زیادتر بشود خدمه‏اش، زیادتر بشود اولادش، زیادتر بشود تابعش، همان قدر که آنها زیادتر می‏شوند این وسعت ظلمش زیاد می‏شود؛ برای اینکه آدمِ ظالم است. ظالم اگر ده نفر تحت سیطره‏اش باشند، ظلمش به اندازه ده نفر است. اگر سی و پنج میلیون جمعیت هم باشند، ظلمش به اندازه سی و پنج میلیون نفر است. آدم، همان آدم است، برای اینکه آدم نشده است؛ یک موجود طاغوتی شیطانی است. این موجود طاغوتی شیطانی اگر تحت سیطره انبیا نرود، تحت تعلیم و تربیت انبیا نرود، هیچ فرقی مابین این فرد با آن فردی که یک عالم را دارد می‏چاپد در روحیات نیست، در عمل هست؛ از باب اینکه این دستش نمی‏رسد، او دستش می‏رسد... می‏بینید که این ابرقدرتها که دستشان را همه جا دراز می‏کنند برای چاپیدن، آن آدمی که چاپیدنش یک حدود خاص داشت وقتی که شد رئیس، یک قدری وسعت پیدا می‏کند و همان کارها را آنجا می‏کند. گمان نکنید که من و شما اگر دستمان برسد به آنها نکنیم، تا آدم نشویم همان حرفها هست. دیدار با دانشجویان و اهالی شیراز، کارکنان مجمع اسلامی وزارت اقتصاد و دارایی - 1358/04/17
ارسال نظر: