اخبار آرشیوی
شاخصهای انتخابات در"مکتب امام" / معنویت /۶۸- امام خمینی(ره): همه بنای بر این بگذارند که کارهایشان را روی وظیفهشان عمل بکنند/ خودتان را در یک مملکتی ببینید که رأس این مملکت امام زمان ـ سلاماللّه علیه ـ مراقبتان هست
تحول در افراد، در روحیه افراد، میزان است، و این با این است که همه بنای بر این بگذارند که کارهایشان را روی وظیفهشان عمل بکنند. خودشان را ببینند در یک جمهوری اسلامی؛ ببینند در یک مملکتی هستند که رأس این مملکت امام زمان ـ سلاماللّه علیه ـ مراقبشان هست؛ مأمورهای مخفی دارد؛ ملائکةاللّه مأمورند، خودش را تحت مراقبت ببیند، بگوید که ما یک مملکتی الآن هستیم که یک مراقبی داریم معصوم، و ما تحت مراقبت هستیم، اعمالمان باید یک اعمالی باشد که وقتی به عرض ایشان رسید، راضی از ما باشد. هر کدام ما موظفیم خودمان عمل کنیم؛ و موظفیم دیگران را هم وادار کنیم. اگر یک همچو روحیهای در یک ملتی پیدا بشود… اگر یک روحیه معاونت معنوی پیدا بشود در انسان، در همه؛ که هر کسی خودش را موظف بداند به اینکه ...میخواهد عدالت بکند، وظیفهشناس است، پشت میز که نشسته کار خودش را که میکند و کار مردم را که میخواهد انجام بدهد روی وظایف است، نه روی طمع است، نه روی ترس و خوف است، روی وظیفه است آن طوری که وظایف شخصی خود را آدم عمل میکند؛ برای خودش وظیفه میداند که برای بچههایش لباس بخرد؛ این یک وظیفهای است پیش آدم، نه خوف است و نه طمع. اگر آن کسی
که متصدی یک کاری است وظیفه بداند این را که من حقوق مثلاً میگیرم وظیفهام این است؛ نخیر، حقوق هم نمیگیرم وظیفه انسانیم این است؛ وظیفه اسلامیم این است که حالا که متکفل یک امری شدم و یک دستهای به من محتاجاند که کارهایشان را راه بیندازم، کارها را تعویق نیندازم، همان قدری که میتوانم، به هر ترتیبی که جریان دارد جریان بدهم، با رفاقت، جلو و عقب انجام ندهم، خلاف عدالت نکنم، اگر جلو و عقب انجام بدهم این همان کارهای طاغوت است، طاغوت در یک چیزِ کم،در یک شعاعِ کم، چنانچه هر کداممان توجه به همین معنا داشته باشیم، هر کسی به خودش متوجه بشود، خودش را درست کند... همه کشور درست میشود. اگر یک همچو چیزی در یک کشوری پیدا شد، این کشور مترقی است. اسلام که این را نمیخواسته که ما یک رأی بدهیم و بگوییم جمهوری اسلامی، اسلام میخواسته که در رژیمش این طور باشد که هر جا پا بگذاری احکام اسلام باشد؛ غیرش نباشد. اگر ما با همه زحمتها، با همه خون دادنها، به اینجا رسیدیم که جمهوری اسلامی؛ و باز رهایش کنیم، تمام کارهایمان هدر رفته؛ یعنی طاغوت فرق نمیکند که محمدرضا باشد، یا من و شما، حیطه شعاع عملیات مختلف است؛ یک کسی طاغوت است در خانواده
خودش، یک کسی طاغوت است در خودش و همسایههایش، یک کسی طاغوت است در محلهاش، یک کسی در شهر، یک کسی هم در یک استان؛ یک کسی هم در سطح کشور. در طاغوتی بودن فرقی نیست؛ در شعاع عمل فرق است. همین طاغوتی که در خانواده خودش طاغوت است اگر دستش برسد در محله هم طاغوت است. اگر دستش برسد، در همه سطح کشور طاغوت است. برای اینکه خودش وقتی طاغوت هست دیگر شعاع عمل کم و زیادش پیش او فرقی ندارد. این آدمی که در منزل خودش ظلم میکند، در منزل خودش تعدّی بر اولادش، بر فرزندش، بر خادمش میکند، این اگر زیادتر بشود خدمهاش، زیادتر بشود اولادش، زیادتر بشود تابعش، همان قدر که آنها زیادتر میشوند این وسعت ظلمش زیاد میشود؛ برای اینکه آدمِ ظالم است. ظالم اگر ده نفر تحت سیطرهاش باشند، ظلمش به اندازه ده نفر است. اگر سی و پنج میلیون جمعیت هم باشند، ظلمش به اندازه سی و پنج میلیون نفر است. آدم، همان آدم است، برای اینکه آدم نشده است؛ یک موجود طاغوتی شیطانی است. این موجود طاغوتی شیطانی اگر تحت سیطره انبیا نرود، تحت تعلیم و تربیت انبیا نرود، هیچ فرقی مابین این فرد با آن فردی که یک عالم را دارد میچاپد در روحیات نیست، در عمل هست؛ از باب اینکه این
دستش نمیرسد، او دستش میرسد... میبینید که این ابرقدرتها که دستشان را همه جا دراز میکنند برای چاپیدن، آن آدمی که چاپیدنش یک حدود خاص داشت وقتی که شد رئیس، یک قدری وسعت پیدا میکند و همان کارها را آنجا میکند. گمان نکنید که من و شما اگر دستمان برسد به آنها نکنیم، تا آدم نشویم همان حرفها هست. دیدار با دانشجویان و اهالی شیراز، کارکنان مجمع اسلامی وزارت اقتصاد و دارایی - 1358/04/17