اخبار آرشیوی

کدخبر: 329323

شاخص‌های انتخابات در"مکتب امام" /معنویت/ ۹۵- امام خمینی(ره): اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصاد می‏دانند، انسان را حیوان می‏دانند. حیوان همه چیزش فدای اقتصادش است/ اگر معنویت نباشد هر جا آخور بهتر است آنجا می‏‌روند ولو آخور امریکا باشد

بخشی از بیانات امام خمینی(ره) در باب " معنویت " : آنهایی که دم از اقتصاد می‏زنند و زیربنای همه چیز را اقتصاد می‏دانند از باب اینکه انسان را نمی‏دانند یعنی چه، خیال می‏کنند که انسان هم یک حیوانی است که؛ همان خورد و خوراک است! منتها خورد و خوراک این حیوان با حیوانات دیگر یک فرقی دارد. این چلوکباب می‏خورد؛ او کاه می‏خورد؛ اما هر دو حیوانند. اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصاد می‏دانند اینها انسان را حیوان می‏دانند. حیوان هم همه چیزش فدای اقتصادش است. زیربنای همه چیزش است، الاغ هم زیربنای همه چیزش اقتصادش است. اینها انسان را نشناختند اصلاً که چه هست. ما باید باورمان بیاید به اینکه مملکت ما همه چیزش را فدا می‏خواست بکند برای اسلام. الآن هم می‏آیند به من می‏گویند، مکرر ـ دست جمعی، تنهایی ـ که شما دعا کنید ما شهید بشویم. معقول است که بگوید من شهید بشوم برای اینکه شکمم سیر بشود؟ برای شکمش می‏خواهد شهید بشود؟! کسی معقول است که تقاضای شهادت بکند برای شکمش؟ همچو معقول نیست این معنا، تقاضای شهادت؛ برای اینکه ادراک کرده است که در شهادت موت نیست؛ یک حیات جاوید است، برای حیات جاوید است که این تقاضای شهادت می‏کند. زیربنا توحید است، زیربنا عقاید حقّۀ الهی است؛ نه زیربنا شکم باشد. اینهایی که اقتصاد را زیربنا می‏دانند، اینها منحط کردند انسان را از حدّ انسانیت به حد یک حیوانی، مثل سایر حیوانات؛ این هم مثل سایر حیوانات. زیربنا اقتصاد نیست، برای اینکه غایت انسان، اقتصاد نیست. انسان زحمتش برای این نیست که فقط شکمش را سیر کند؛ یا جوانهایش را بدهد شکمش سیر بشود، حرف است اینها. از اینجا تا لانهایت انسان هست. دیگر انسان مردنی نیست، انسان تا آخر هست. و برنامۀ اسلام این است که این انسان را جوری کند که هم اینجا صحیح باشد و هم آنجا صحیح باشد. راه مستقیم؛ نه طرف شرق؛ نه طرف غرب. صراط مستقیم، یک سرش اینجاست؛ یک سرش هم لانهایت .ما می‏خواهیم - آن قدری که می‏توانیم، البته قدرت ما کم است - آن قدری که می‏توانیم این مملکت را از آن حال طاغوتی متبدّلش کنیم به یک حال توحیدی ـ اسلامی. و این باید با کمک همه باشد. یکی نمی‏تواند این کارها را بکند. یک جمعیت نمی‏تواند. هرکس در هر کاری که مشغول است باید آن کار را خوب انجام بدهد؛ آن کار را الهی اش کند؛ از طاغوتی بیرونش کند. خداوند ان‏شاءاللّه‏ همه شما را موفق کند. دیدار با کارکنان پخش رادیو - ۱۳۵۸/۰۶/۱۷ مردمی می‏توانند کشور خودشان را حفظ کنند، مردمی می‏توانند مملکت و ملت خودشان را نجات بدهند که معنویت داشته باشند. اگر معنویت در کار نباشد و همه مربوط به مادیت باشد، هر جا آخور بهتر است سر آن آخور می‏روند ولو اینکه آن آخور را امریکا برایش درست کند. اینهایی که خیانت به مملکت ما کردند و همه چیز ما را بردند، اینها پیششان فرق نمی‏کرد که امریکا به آنها مادیت را بدهد… دستگاه را بدهد، یا از یک راه صحیحی باشد. راه صحیح و غیر صحیح پیش آنها فرقی نمی‏کند. آنها اتومبیل می‏خواهند؛ اتومبیل از دست پیغمبر به آنها برسد یا از دست ابوجهل برسد فرقی نمی‏کند؛ به او کار ندارند، به اتومبیل کار دارند. اینهایی که به مملکت ما خیانت کردند و مملکت ما را به تباهی کشاندند، آن بودند که ایمان نداشتند. اگر در بین آنها یک نفر ایمان داشت، آن یک نفر این کارها را نمی‏کرد. آنهایی که خوردند و بردند و ما را به تباهی کشاندند، آنهایی بودند که به اسلام کار نداشتند، اعتقاد نداشتند؛ به ماورای طبیعت اعتقاد نداشتند، به معنویات عقیده نداشتند. آنها می‏گفتند همین چهار روز زندگی است؛ پس هر چه هست بهتر، مرفه‏تر؛ از هر راهی می‏خواهد باشد. دیدار با دانشجویان دانشکدۀ ادبیات و فرهنگیان اهواز - ۱۳۵۸/۰۳/۰۲
ارسال نظر: