اخبار آرشیوی
شاخصهای انتخابات در"مکتب امام" /معنویت/ ۹۵- امام خمینی(ره): اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصاد میدانند، انسان را حیوان میدانند. حیوان همه چیزش فدای اقتصادش است/ اگر معنویت نباشد هر جا آخور بهتر است آنجا میروند ولو آخور امریکا باشد
بخشی از بیانات امام خمینی(ره) در باب " معنویت " : آنهایی که دم از اقتصاد میزنند و زیربنای همه چیز را اقتصاد میدانند از باب اینکه انسان را نمیدانند یعنی چه، خیال میکنند که انسان هم یک حیوانی است که؛ همان خورد و خوراک است! منتها خورد و خوراک این حیوان با حیوانات دیگر یک فرقی دارد. این چلوکباب میخورد؛ او کاه میخورد؛ اما هر دو حیوانند. اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصاد میدانند اینها انسان را حیوان میدانند. حیوان هم همه چیزش فدای اقتصادش است. زیربنای همه چیزش است، الاغ هم زیربنای همه چیزش اقتصادش است. اینها انسان را نشناختند اصلاً که چه هست. ما باید باورمان بیاید به اینکه مملکت ما همه چیزش را فدا میخواست بکند برای اسلام. الآن هم میآیند به من میگویند، مکرر ـ دست جمعی، تنهایی ـ که شما دعا کنید ما شهید بشویم. معقول است که بگوید من شهید بشوم برای اینکه شکمم سیر بشود؟ برای شکمش میخواهد شهید بشود؟! کسی معقول است که تقاضای شهادت بکند برای شکمش؟ همچو معقول نیست این معنا، تقاضای شهادت؛ برای اینکه ادراک کرده است که در شهادت موت نیست؛ یک حیات جاوید است، برای حیات جاوید است که این تقاضای شهادت میکند. زیربنا
توحید است، زیربنا عقاید حقّۀ الهی است؛ نه زیربنا شکم باشد. اینهایی که اقتصاد را زیربنا میدانند، اینها منحط کردند انسان را از حدّ انسانیت به حد یک حیوانی، مثل سایر حیوانات؛ این هم مثل سایر حیوانات. زیربنا اقتصاد نیست، برای اینکه غایت انسان، اقتصاد نیست. انسان زحمتش برای این نیست که فقط شکمش را سیر کند؛ یا جوانهایش را بدهد شکمش سیر بشود، حرف است اینها. از اینجا تا لانهایت انسان هست. دیگر انسان مردنی نیست، انسان تا آخر هست. و برنامۀ اسلام این است که این انسان را جوری کند که هم اینجا صحیح باشد و هم آنجا صحیح باشد. راه مستقیم؛ نه طرف شرق؛ نه طرف غرب. صراط مستقیم، یک سرش اینجاست؛ یک سرش هم لانهایت .ما میخواهیم - آن قدری که میتوانیم، البته قدرت ما کم است - آن قدری که میتوانیم این مملکت را از آن حال طاغوتی متبدّلش کنیم به یک حال توحیدی ـ اسلامی. و این باید با کمک همه باشد. یکی نمیتواند این کارها را بکند. یک جمعیت نمیتواند. هرکس در هر کاری که مشغول است باید آن کار را خوب انجام بدهد؛ آن کار را الهی اش کند؛ از طاغوتی بیرونش کند. خداوند انشاءاللّه همه شما را موفق کند. دیدار با کارکنان پخش رادیو - ۱۳۵۸/۰۶/۱۷
مردمی میتوانند کشور خودشان را حفظ کنند، مردمی میتوانند مملکت و ملت خودشان را نجات بدهند که معنویت داشته باشند. اگر معنویت در کار نباشد و همه مربوط به مادیت باشد، هر جا آخور بهتر است سر آن آخور میروند ولو اینکه آن آخور را امریکا برایش درست کند. اینهایی که خیانت به مملکت ما کردند و همه چیز ما را بردند، اینها پیششان فرق نمیکرد که امریکا به آنها مادیت را بدهد… دستگاه را بدهد، یا از یک راه صحیحی باشد. راه صحیح و غیر صحیح پیش آنها فرقی نمیکند. آنها اتومبیل میخواهند؛ اتومبیل از دست پیغمبر به آنها برسد یا از دست ابوجهل برسد فرقی نمیکند؛ به او کار ندارند، به اتومبیل کار دارند. اینهایی که به مملکت ما خیانت کردند و مملکت ما را به تباهی کشاندند، آن بودند که ایمان نداشتند. اگر در بین آنها یک نفر ایمان داشت، آن یک نفر این کارها را نمیکرد. آنهایی که خوردند و بردند و ما را به تباهی کشاندند، آنهایی بودند که به اسلام کار نداشتند، اعتقاد نداشتند؛ به ماورای طبیعت اعتقاد نداشتند، به معنویات عقیده نداشتند. آنها میگفتند همین چهار روز زندگی است؛ پس هر چه هست بهتر، مرفهتر؛ از هر راهی میخواهد باشد. دیدار با دانشجویان
دانشکدۀ ادبیات و فرهنگیان اهواز - ۱۳۵۸/۰۳/۰۲