اخبار آرشیوی

کدخبر: 330343

شاخص‌های انتخابات در"مکتب امام" /عقلانیت/ ۱۱۹- رهبر معظم انقلاب: ملت ایران مردم‌‌سالارى را از انقلاب یاد گرفت/ دموکراسى به معناى مردمىِ شفافِ همگانى که در ایران وجود دارد حتّى در کشورهایى که پرچم دموکراسى در دست دارند، نیست

بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب در باب " مردم سالاری " : انتخابات اگر چنانچه به همان شکلى که در نظام اسلامى معتبر است، باشد، این خصوصیات را دارد: در انتخابات، احترام به رأى و تشخیص و رضایت مردم هست. من عرض بکنم؛ امروز در دنیاى دموکراسى که انتخابات در آنجاها انجام میگیرد و پرچم دموکراسى را اینها بلند میکنند، آنچه وجود ندارد، «رضى العامّة» است؛ مسئله، صورى است؛ در واقع غالباً اینجور است. در کشور آمریکا اینجور است، در کشورهاى معروف دموکراسى دنیا اینجور است. پشت سرِ این کسانى که مى‌آیند وارد میدان انتخابات میشوند و مبارزه‌ انتخاباتى میکنند، گروه‌ هائى از جبهه‌ خاصه وجود دارند؛ یعنى سرمایه ‌دارها، کمپانى ‌دارها، متنفذین مالى، باندهاى عظیم مالى؛ اینها هستند که دارند کارها را رو به ‌راه میکنند؛ با تبلیغات گمراه‌ کننده و با روشهاى گوناگون، آراء مردم را به این سمت و آن سمت میکشانند. در واقع، دعوا بین کمپانى ‌دارهاست؛ دعوا بین آراء مردم نیست؛ یک چیزِ تخیلى است. در واقع، حکومت دموکراسى در آنجاها حکومت اقلیت است؛ حکومت خواصى است که خواص بودن آنها، نخبه بودن آنها، به خاطر امکانات مالى فراوان آنهاست؛ اینها هستند که دارند سیاستگذارى میکنند. بیانات در دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى‌ - ۱۳۸۸/۱۲/۰۶ کسانى که امروز با لحن‌هاى دور از شأن یک انسانِ مستقل و آزاد، به تبع میل دل رسانه‌ هاى غربى، این‌طور وانمود مى‌کنند که ملت ما دارد دمکراسى را یاد مى‌گیرد، حقیقتاً به این ملت ظلم مى‌کنند. ملت بزرگى که بارها و بارها در طول سالهاى بعد از انقلاب، آحاد آن، با انگیزه و ایمان و شور و شوق، پاى صندوق‌هاى رأى رفته‌ اند و بدون این‌ که از کسى خجالت بکشند، از کسى بترسند و به کسى طمع بورزند، رأى و عقیده‌ خود را روى کاغذ نوشته‌ اند و در صندوق انداخته‌ اند، حالا ما به آنها بگوییم شما دارید یواش یواش به مردم‌سالارى نزدیک مى‌شوید! این همان حرفى است که رسانه‌ هاى امریکایى و صهیونیستى و دشمنان ملت ایران، براى تحقیر این ملت شریف، دارند آن را بزرگ و بزک و تکرار مى‌کنند. چرا باید کسانى که از دل این ملت برخاسته ‌اند و شاهد حضور این مردم و همچنین میدان گسترده‌ آزادى انتخاب در دوران جمهورى اسلامى بوده‌ اند، این حرف ظالمانه و غیرمنصفانه را تکرار کنند؟ نه، ملت ایران در حال آموزش مردم‌سالارى نیست؛ ملت ایران این را از انقلاب یاد گرفت. ما آحاد ملت، از اولِ تاریخ خود تا دوران انقلاب، در هیچ برهه‌ ای این‌طور آزادانه نمى‌توانستیم مسئولان بلندپایه‌ کشور را خودمان انتخاب کنیم؛ کِى چنین چیزى براى این ملت میسر بود؟ امروز هم در بسیارى از نقاط دنیا هنوز میسر نیست. حتّى در کشورهایى هم که اسم دمکراسى دارند و پرچم دمکراسى را در دست گرفته‌اند، آدمهاى تیزبین مى‌بینند و مى‌دانند که دمکراسى به معناى مردمىِ شفافِ همگانى که در ایران وجود دارد، در آن‌جاها نیست. جاهایى که انتخابات حزبى برگزار مى‌شود، مردمى که به کاندیداى حزب رأى مى‌دهند، آن نامزد را نمى‌شناسند؛ گاهى اسم او جز از طریق تبلیغاتِ دوران انتخابات به گوششان نرسیده است؛ حزب گفته به این رأى دهید، آنها رأى مى‌دهند. در ایران این ‌طور نیست. در ایران مردم با شناخت، با معرفت، به قدرى که مى‌توانند و بدون این ‌که کسى بالاى سر آنها باشد و بگوید به این رأى بده، به این رأى نده، نامزد مورد نظر خود را انتخاب مى‌کنند. حتّى حزبى بالاى سرشان نیست که بگوید باید به این شخص رأى دهید؛ تا آدمى که جزو حزب است، مجبور باشد به همان کسى که چند نفر در رأس حزب نشسته‌ا ند و انتخاب کرده ‌اند، رأى دهد. مى‌خواهند احساسات عمومى و مردمى را تحقیر کنند و آن را عوامگرایى معنا کنند. آنها دلشان مى‌خواهد احزاب در کشور ما همان نقشى را ایفا کنند که در امریکا و در برخى از کشورهاى اروپایى ایفا مى‌کنند؛ یعنى چند نفر آدم در رأس حزب بنشینند و با بده بستان‌ هاى سیاسى و اقتصادى و با پول و یا بند و بست درباره‌ فلان پروژه‌ پول ‌ساز نفتى و غیرنفتى، یک نفر یا چند نفر را انتخاب کنند، بعد به پیروان و طرفداران خود بگویند به این شخص رأى دهید؛ مردم هم چشم ‌بسته و گوش ‌بسته به او رأى دهند. در ایران هم بعضى دلشان مى‌خواهد این‌طورى بشود؛ اما این‌جا این‌گونه نیست. در کشور ما بحمداللَّه تا کنون نتوانسته‌ اند؛ امیدواریم باز هم نتوانند. این‌جا هیچ‌کس - نه رهبرى، نه دولت، نه متنفذین حزبى - به مردم ما امر و نهى نمى‌کند؛ مردم به قدر سعه‌ اطلاعاتِ خودشان تحقیق و مطالعه و مشورت مى‌کنند و فرد مورد نظرشان را برمى‌ گزینند. ممکن است آنچه آخر سر به نظرشان مى‌رسد، درست هم نباشد - اشتباه باشد - اما خودشان هستند که تصمیم مى‌گیرند؛ و اگر این کار را براى خدا و حاکمیت ارزشهاى الهى بکنند، اجر وافرى هم پیش خداى متعال دارند؛ این خیلى اهمیت دارد. انسان برود هم رئیس‌ جمهور، نماینده‌ مجلس، نماینده‌ مجلس خبرگان و عضو شوراى شهر را انتخاب کند - یعنى کسى را که خودش مى ‌پسندد، یک قدم براى سر کار آمدن او بردارد - و هم پیش خداى متعال ثواب ببرد؛ این یک درآمد دو جانبه است. امروز بحمداللَّه در کشور ما این‌ گونه است. بیانات‌ در دیدار اقشار مختلف مردم‌ - ۱۳۸۴/۰۳/۲۵
ارسال نظر: