اخبار آرشیوی
مروری بر پرونده هستهای ایران/ ۳۸– مذاکرات استانبول۱؛ اول بهمن ۸۹ مذاکرات با ۱+۵ با دستورکار "گفتگو برای همکاری درباره مسائل مشترک"در استانبول شکل گرفت/ جلیلی به ۱+۵ اجازه طرح مباحث پاسخ داده شده در ژنو را نداد/ نتایج برای ۵+۱ خوشایند نبود
- طرف غربی در مذاکرات تمام تلاش خود را کرد که ادبیات قدیمی اعتمادسازی را زنده کند. 1+5 خواهان آن بود که ایران ابتدا یک گام اعتمادساز (مثلاً مبادله سوخت به شکلی غیراز پیشنهاد وین) بردارد و سپس بحثهای دیگر آغاز شود. - مذاکره کننده ارشد ایران در استانبول تأکید کرد که گفتوگو برای همکاری الزاماتی دارد که مهمترین آن 2 نکته است: 1- احترام به حقوق ایران که غنیسازی اورانیوم تنها یکی از آنهاست. 2- متوقف کردن مسیر فشار و بیاحترامی به حقوق ایران که مواردی مانند قطعنامههای شورای امنیت و تحریمها از جمله آن است. - کاترین اشتون مذاکره کننده اصلی گروه 1+5 با ایران پس از پایان مذاکرات در کنفرانس خبری اش گفت: نتایج این مذاکرات نتایجی نبود که ما انتظار آن را داشتیم و این مذاکرات ما را مأیوس کرد.