اخبار آرشیوی
یک پژوهشگر مسائل سیاسی در یادداشتی در سایت برهان نوشت: اگر روند تقابل اصولگرایان ادامه یابد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ باید آماده خطر قرار گرفتن اصولگرایان مقابل هم و کشیده شدن رقابتهای به درون گفتمان اصولگرایی و در نهایت انشعاب بین اصولگرایان باشیم
پیمان فراهانی در سایت برهان نوشت: تشکیل فراکسیون یا فراکسیونهای مجلس یکی از اصلیترین مسایلی بود که در حدفاصل پایان کار مجلس هشتم و آغاز به کار مجلس نهم باید تکلیفش توسط سیاسیون منتخب راه یافته به مجلس روشن میشد. تصمیمهای درون حزبی و رایزنی با دیگر گروهها برای ائتلاف یا عدم ائتلاف هم البته متداولترین راه برای این منظور است. با این فرض و با توجه به حضور حداکثری جریان اصولگرا در مجلس، یکی از مهمترین مسائلی که اصولگرایان باید در این فاصلهی زمانی برای آن تصمیمی اتخاذ میکردند تشکیل فراکسیونی واحد تحت عنوان «فراکسیون واحد اصولگرایان» بود. تشکیل فراکسیون واحد اصولگرایان با دعوت حجج اسلام آشتیانی، آقاتهرانی و سالک از همه منتخبین اصولگرای مجلس نهم برای شرکت در جلسهای در تالار مشروطه رسماً کلید خورد؛ در نگاهی کلی بر ماجرای تشکیل فراکسیون واحد اصولگرایان و در نگاهی جزئی به متن دعوتنامهی این سه بزرگوار مشخص میشود اساس این اقدام بر وحدت واقعی و همدلی اصولگرایان جدای از رقابتهای قبل از انتخابات استوار است، به طوری که در بخشی از این دعوت نامه میخوانیم: «از تمام منتخبان اصولگرا با هر نام و نشانی مصرانه
میخواهیم دوران رقابتهای انتخاباتی را پایان یافته بدانند و متحد و یکپارچه همت خود را معطوف بر چگونگی انجام مسئولیت سنگین خدمت به ولی نعمتهای خود که ملت متدین و انقلابی ایران هستند بنمایند. » با این حال برخی از اصولگرایان تشکیل فراکسیون واحد را عملی نمیدانند و قائل به تشکیل 3 فراکسیون اصولگرا هستند؛ رئیس مجلس هشتم در آخرین نشست خبری خود در این مورد میگوید: «در مجلس سه جریان فکری اصولگرا اگر مخلوط شوند نمیتوانند یکدیگر را دریابند با این حال این جریانها میتوانند مکانیسمهایی برای وحدت در موضوعات مختلف داشته باشند. » اما در مقابل برخی از فعالین این جریان مصرانه قائل به تشکیل فراکسیون واحد اصولگرایان هستند و محل وحدت واقعی که تأکیدات بسیاری از سوی مقام معظم رهبری بر آن شده است را وحدت اصولگرایان راه یافته به مجلس میدانند و لازمه فعالیت منسجم اصولگرایان در مجلس آتی را فراموش کردن مرزهای تشکیل شده پیش از انتخابات معرفی میکنند. در نگاهی موشکافانهتر اگر به سابقه تاریخی اختلاف نیروهای انقلاب برگردیم متوجه میشویم زمانی که اصولگرایان از اصول خود کوتاه آمدند و یا بر سر رسیدن به اصول تعلل کردند، افرادی سودجو
اقدام به تشکیل و تقویت جریانهایی انحرافی در کنار جریانات اصیل کردهاند. ماجرای تشکیل فراکسیون «حزب الله» و اولین اختلاف نظر جدی در جریان راست پس از رحلت امام (ره) باید درس عبرتی باشد برای اصولگرایان؛ انشعابی که بر سر مسائلی کوچک شکل گرفت و باعث شد فعالیت فراکسیون اصولگرایان در یک دوره از مجلس شورای اسلامی به صورت اقلیت باشد. این اختلاف سلیقه بر سر اصول که منجر به تفرقه گردید تنها باعث تقویت جریانهای رقیب شد و در طول سالیانی که اصولگرایان راه رفته را بازگشتند جریان رقیب بیشترین ضربهها را به همان اصولی زد که اصولگرایان تنها سر آن اختلاف نظر داشتند! در این میان اما برخی از فعالین اصولگرا که پیش از انتخابات مجلس نهم با به کار بردن واژه «وحدت» دیگران را متهم به نفاق افکنی میکردند، امروز خود بر طبل نفاق میکوبند و دم از تشکیل فراکسیونهای متعدد میزنند و میخواهند ماجرای تلخ انشعاب فراکسیون اصولگرایان به سه فراکسیون ائتلاف حزب الله، اصولگرایان مستقل و جبهه وفاق و کارآمدی در مجلس هفتم و رویدادهای بعد را تنها به خاطر اختلاف سلیقه سر گزینههای ریاست مجلس نهم بر اصولگرایان تحمیل کنند. فراکسیون «اصولگرایان رهروان
ولایت» اولین فراکسیون جدید مجلس نهم است که دوشنبه 18 اردیبهشت ماه 91 یعنی حتی قبل از شکلگیری مجلس نهم با برگزاری نخستین نشست مجمع عمومی خود در محل ساختمان مجلس قدیم اعلام موجودیت کرد. فراکسیون «موتلفه» نیز یکی دیگر از فراکسیونهایی است که محمد نبی حبیبی پس از شکست سنگین راست سنتی در انتخابات قول تشکیل آن را در مجلس نهم داد! وی در این باره معتقد است موتلفه به عنوان تشکیلات حزبی که نیم قرن قدمت دارد همان طور که در مجلس هشتم فراکسیون داشت در مجلس نهم هم فراکسیون جدا خواهد داشت. اختلاف نظر اصولگرایان پیش از انتخابات مجلس نهم و تشکیل جبهههای متعدد باعث دلگرمی برخی از جریانهای مذکور شد و آن چیزی که امروز، یعنی پس از انتخابات مجلس، شاهد آن هستیم توطئهای برای نفاق میان اصولگرایان و کشاندن مرز بندیهای شکل گرفته قبل از انتخابات به داخل مجلس است. کشیده شدن مرزبندیهای پیش از انتخابات به داخل مجلس باعث فراهم شدن زمینه ایجاد تفرقه میان اصولگرایان شده و نهایتاً به چالش و رقابت منجر میشود، در حالی که اصولگرایان باید برای داشتن مجلسی مقتدر به مقوله وحدت بسیار بیش از این اهتمام بورزند. اگر روند تقابل اصولگرایان بیشتر
از این ادامه یابد در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 باید آماده خطر قرار گرفتن اصولگرایان مقابل هم و کشیده شدن رقابتهای به درون گفتمان اصولگرایی و در نهایت انشعاب بین اصولگرایان باشیم. این جریانات در داخل به دنبال انهدام اصول گرایی و زنده کردن گفتمان اصلاح طلبی هستند یا به نوعی پایان دادن به عمر تفکیک دیرین میان اصولگرایی و اصلاح طلبی و در نهایت عرضه خود به عنوان جریان سیاسی سوم که شامل هر دوی آنهاست! این جریان در صدد آن است که ذیل هدفگذاری کلانی که با انهدام اصولگرایی و تسخیر اصلاح طلبی دنبال میکند خود را به عنوان جریانی متعادل معرفی نماید که جمع جبری هر دوی آنهاست. در واقع تحلیل جریان یاد شده آن است که با این پروژه سیاسی، گستردهترین سرمایه اجتماعی قابل تصور بعد از انقلاب را به دست خواهد آورد که طی این سالها نظیر نداشته است.