اخبار آرشیوی

کدخبر: 372905

یک کارشناس مسائل سیاسی طی یادداشتی در پایگاه "ایران هسته‌ای" نوشت:‌ هم ایران و هم ۱+۵، از یکدیگر می‌خواهند در مذاکرات مسکو جدی باشند/ برای به بن‌بست کشیده نشدن این مذاکرات، ۱+۵ باید اعمال تحریم‌ها علیه ایران و همچنین انکار حق غنی‌سازی در قطعنامه‌های شورای امنیت را جبران کند

به گزارش «نسیم»،‌ محمد صدری در پایگاه تحلیلی "ایران هسته‌ای" نوشت: هر دو طرف، هم ایران و هم 1+5، از یکدیگر می خواهند در مذاکرات جدی باشند. سوال این است: معنای جدی بودن در این مذاکرات چیست؟ به عبارت دیگر چه زمانی ایران خواهد پذیرفت 1+5 در مذاکرات جدی بوده است؟ ظاهرا 3 معیار هست که می تواند این هدف را برآورده کند. 1- بسیار مهم است که حالا که کاترین اشتون پذیرفته 5 محور مدنظر ایران به همراه محورهای مدنظر 1+5 دستور کار مذاکرات مسکو باشد، گروه 1+5 پیشنهادهایی اجرایی درباره محورهای مدنظر ایران در مذاکرات مسکو به همراه داشته باشد. بدترین وضعیت این است که ایران ببیند 1+5 صرفا برای بحث درباره این موضوعات به مسکو آمده و هیچ اراده واقعی برای ارائه پیشنهادهای عملیاتی درباره آنها ندارد. اگر 1+5 با یک پیشنهاد عملیاتی درباره به رسمیت شناختن حق غنی سازی در ایران به مسکو بیایند-ولو اینکه این پیشنهاد از حیث جزئیات قابل بحث باشد یا بنا نباشد که در همان مسکو محقق شود- آن وقت ایران این موضوع را به عنوان نشانه ای از جدیت 1+5 تفسیر خواهد کرد. 2- دومین نکته این است که ایران در مسکو حس کند 1+5 -بویژه امریکا- در بغداد از حیث اختیارات و دستور کار مذاکراتی آماده توافق مورد قبول دو طرف و سپس تبدیل توافق به اقدام است. در غیر این صورت، عملا اتفاقی جز مذاکره برای مذاکره رخ نخواهد داد که به معنای بی خاصیت شدن کامل مذاکرات از دید ایران است. 3- سومین معیار این است که ایران حس کند 1+5 نسبت به آنچه در بغداد مطرح کرد جلو آمده و برای بهبود بخشیدن به پیشنهادهای خود تلاش کرده است. به عبارت دیگر، از حیث محتوای محورهای پیشنهادی 1+5، مسکو نباید تکرار بغداد باشد والا نتیجه گیری ایران احتمال این خواهد بود که 1+5 علاقه ای به ورود به مذاکرات جدی، سازنده و معنادار ندارد. علاوه براین، این نکته بسیار مهم است که پیشنهادهای 1+5 ناظر به گذشته باشد نه آینده به این معنا که خطاهای گذشته این گروه در اعمال تحریم ها علیه ایران و همچنین انکار حق غنی سازی در قطعنامه های شورای امنیت را جبران کند نه اینکه فقط در پی وعده هایی مبنی بر عدم اعمال تحریم های جدید در آینده باشد که از دید ایران هیچ ارزشی ندارد.
ارسال نظر: