اخبار آرشیوی

کدخبر: 388730

۳۰ روز، ۳۰ چهره فرهنگی/ مجتبی فرآورده در گفتگو با «نسیم» : طرح "اکران اذان تا اذان" و فروش بلیت به صورت نیم بهاء در ماه رمضان آدرس غلط برای جذب مردم به سالن‌های سینما است/ مدیران با این طرح‌های تبلیغاتی می‌خواهند ضعف‌های خود را در دیگر بخش‌ها برطرف کنند

مجتبی فرآورده تاکنون به عنوان تهیه کننده، مدیر تولید و برنامه ریز در عرصه سینمایی کشور فعالیت داشته است اما عمده شهرت وی به واسطه حضور در پروژه سینمایی "ملک سلیمان" در مقام تهیه کننده است، فیلمی که فروش آن در 90 روز اکران از مرز 3 میلیارد تومان گذشت و توانست عنوان دومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای ایران را به خود اختصاص دهد. با مجتبی فرآورده در خصوص وضعیت آثار دینی ارائه شده در سینمای کشور به گفتگو نشستیم، آثاری که به گفته وی از جایگاه خوبی در سینمای ایران برخوردار نیست. نسیم: آثار دینی و ارزشی در رسانه ملی و سینمای کشور از چه جایگاهی برخوردار است؟ متاسفانه به جهت کم کاری در این حوزه نمی توانیم دفاع چندان مناسبی از آثارعرضه شده در زمینه های دینی ارائه دهیم، ساخت آثار دینی و ارزشی نیازمند کسب تجربه است و این تجربه تنها با تولید اینگونه آثار به دست می آید. سال هاست که رسانه ملی تولیدات مناسبتی بسیار ضعیفی ارائه می کند و نمونه های آن را می توانیم در آثاری شاهد باشیم که به بهانه ماه مبارک رمضان ساخته می شود، ماهی که خداوند شیطان را به زنجیر میکشد اما فیلم سازان تلویزیونی او را آزاد می کنند و در تقابل با انسان قرار می دهند و افتخار می کنند که با ساخت فیلم هایی در مورد اجنه و شیاطین در ماه رمضان، در تولید آثار دینی و ارزشی سهیم بوده اند، برخی دیگر هم که با ساخت سریال های طنز دین خود را به ماه رمضان ادا می کنند. در سینما به دلیل عدم جسارت مدیران این وضعیت به شکل دیگری خود نمایی می کند، باتوجه به ریسک بالای تولید آثار دینی ، بیشتر مدیران ترجیح می دهند در پروژه هایی سرمایه گذاری کنند که از درجه ریسک پذیری پایینی برخوردارباشد. نسیم: آثاری که از آنها به عنوان آثار دینی و ارزشی یاد می شود می توانند به نوعی سبک زندگی دینی را در سطح جامعه ترویج دهند اما متاسفانه این اتفاق نمی افتد، آیا عدم حمایت از اینگونه آثار و نبود جشنواره هایی مختص آثار دینی این مشکلات را به وجود آورده است؟ صرف برگزاری جشنواره های موضوعی به اشاعه آن موضوع کمکی نمی کند به همین جهت با جشنواره ها چندان موافق نیستم اما به طور قطع عدم حمایت در این زمینه می تواند موثر باشد، شرایط حاکم برتولید آثار دینی با آثار اجتماعی و خانوادگی متفاوت است، فرازونشیب بسیاری در مسیر تولید اینگونه آثار وجود دارد، بنابراین اگر مدیری سعه صدرنداشته باشد فیلم ساز ترجیح می دهد به سمت تولید آثار کم هزینه تری(ازنظرمشکلات تولید) قدم بردارد. متاسفانه تولید آثار دینی در کشور ما با دردسرهای بسیاری روبرو است و برای تولید یک اثر باید پاسخگوی مراکز و سازمان های مختلفی باشیم که این موضوع دشواریهای خاص خودرا به همراه دارد، بنابراین زمانی می توانیم شاخص های مشخصی را در خصوص سینمای دینی بدست آوریم که با استمرار در تولید، ساخت آثارگوناگونی را تجربه کرده باشیم. نسیم: آیا به طور کلی تعربف مشخصی از سینمای دینی وجود دارد؟ یکی از ضعف های سینمای ایران این است که بعد از 33 سال هنوز نتوانسته ایم به یک تعریف حداقلی از سینمای دینی برسیم و این ضعف بزرگ از متولیان سیاست گذاری های فرهنگی نشأت می گیرد که هنوز نتوانسته اند در حوزه فرهنگ نقشه راه ارائه بدهند، به همین جهت در حال حاضر به تعداد سینماگران و مدیران برای سینمای دینی تعریف وجود دارد. نسیم: با توجه به کاهش مخاطب در سینمای ایران، طرح "اکران اذان تا اذان" در ایام ماه مبارک رمضان تا چه میزان می تواند به جذب مخاطب کمک کند؟ اساساً با این طرح موافق نیستم، مدیران فرهنگی از طریق اینگونه طرح های تبلیغاتی می خواهند ضعف های خود را در بخش های دیگر برطرف کنند، طرح "اکران اذان تا اذان" و فروش بلیط به صورت نیم بهاء آدرس غلط برای جذب مردم به سالن های سینما است، فرض را بر این می گیریم که این طرح در ماه رمضان مخاطب را جذب سینما می کند، سوال اینجاست که برای صندلی های خالی سینما در باقی ایام چه فکری شده است؟ متاسفانه با توجه به وخامت حال سینما به جای اینکه مشکلات را حل کنیم هر روز یک مشکل تازه ایجاد می کنیم و معمولا در این گونه موارد سهم مدیران بیشتر است چراکه کاستی های هر حوزه اول به مدیر آن حوزه بر می گردد. نسیم: سوال آخر را می خواهم در ارتباط با ماه رمضان بیان کنم، این ماه در خاطره شما چگونه ثبت شده است؟ من هم در کودکی مثل سایر بچه ها به ماه رمضان علاقه مند بودم، این ماه همیشه برای کودکان پُرخاطره بوده و روزه های کله گنجشگی گواه این مدعاست و دلیل آن هم گرایش فطری انسان به سمت دین مداری است.
ارسال نظر: