اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»،‌ فواد ایزدی در پایگاه خبری "مشرق" نوشت: بررسی روند عملکرد غربی ها در قبال موضوع هسته ای نیز از این واقعیت پرده بر می دارد که غربی ها تمایلی به حل موضوع هسته ای ایران ندارد و برای همین همواره شاهد تبلیغات یک سویه و منفی این رسانه در مواجهه با موضوع هسته ای هستیم. معمولا تغییر سیاست غربی ها در مسائل مختلف را می توان در رویکرد رسانه‌ای و تبلیغی آنان مشاهده کرد اما در این خصوص آنان با ادامه روند غیر دوستانه خود بر این تصورند که تحریم های وضع شده کارساز خواهد بود ولی توجه ای به ایستادگی ملت ایران ندارند. در علم رسانه مبحثی وجود دارد به نام framing و مقصود از آن چارچوبی است که رسانه ها در آن چارچوب موضوعات مورد نظر خود را پوشش می دهند. به عنوان مثال در موضوع هسته ای ایران، یکی از فریم هایی که رسانه های غربی آن را دنبال می کنند، این است که دولت ایران چون یک دولت اسلامی است، بنابراین قابل اعتماد نیست. یعنی اگر ایران اعلام کند که به دنبال استفاده های صلح آمیز از انرژی هسته ای است و یا وقتی رهبر معظم انقلاب فتوای حرام بودن سلاح هسته ای را مطرح می فرمایند، رسانه های غربی تلاش می کنند این سخنان را غیر قابل اعتماد جلوه دهند. در فریم دیگر آنها تلاش می کنند بگویند ایران به دنبال تولید سلاح اتمی است. همچنین رسانه های غربی در سطح افکار عمومی اینطور وانمود کرده اند که دولت ایران منتخب مردم ایران نیست و بر این اساس تلاش دارند تا به خواننده اینگونه القا کنند که مردم ایران با این اقدامات مخالف هستند و موضوع هسته ای تنها خواست بخشی از حاکمیت ایران است. از سوی دیگر تلاش دارند جمهوری اسلامی را در کنار دولت ها و گروه‌های تروریستی منطقه تعریف کنند و با قرار دادن این فریم ها در کنار هم تصویر مخدوشی در ذهن مخاطب از فعالیت های هسته ای ایران ایجاد می کنند. البته رسانه های غربی در جریان پوشش خبری خود معمولا یک یا دو جمله هم از طرف مقابل هم می آورند اما در متن خبر آنقدر موضع خودشان را تکرار می‌کنند که عملا آن یک یا دو جمله کارکرد خود را از دست می دهد و خواننده این اظهارات مخالف با روح خبر را باور نمی کند. با این وجود ایران با اتخاذ تدابیری می تواند تبلیغات غیرواقعی غربی ها را خنثی کند و در این جهت در درجه اول مسئولان ما باید به این باور برسند که افکار عمومی مردمی کشورهای مختلف و از جمله کشورهای دشمن ما دارای اهمیت است و بعد از آن بدانند که همانگونه که اسرائیل بر این افکار عمومی تاثیرگذار است، جمهوری اسلامی نیز به قدر خود می تواند تاثیرگذار باشد. این تاثیرگذاری هم از طریق رسانه ها و ارتباط با نخبگان امکان پذیر است. اما علت اینکه چرا رسانه های ایران از تاثیرگذاری لازم برخوردار نیستند؛ باید گفت که رسانه های ما یک مقداری شعاری با موضوع هسته ای برخورد می کنند که البته این روش هم به جای خود خوب است و طرح آن در یک حد منطقی برای بخشی از جامعه مفید است اما در کنار آن باید برای مخاطبین دیگر که به توجیحات بیشتری نیاز دارند هم مطالبی تولید و منتشر شود. چه اشکالی دارد در داخل نیز با برنامه و سیاست همان مدل framing را در جهت اهداف خودمان پیاده کنیم. ضمن اینکه الان مردم منابع دریافت خبرشان محدود به رسانه های داخلی نیست و لازم است به شبهاتی که این رسانه ها مطرح می کنند نیز پاسخ منطقی و درست داده شود. درحال حاضر این پاسخ ها از طرف جمهوری اسلامی وجود دارد اما نحوه ارائه لخت و شعاری آن به گونه ای است که مخاطب آن را پس می زند. ضمن اینکه متاسفانه رسانه های ما با اینکه بعضا عنوان بین المللی را نیز یدک می کشند اما چندان توجهی به کارکرد های خارجی خود ندارند.