اخبار آرشیوی

کدخبر: 393565

۳۰ روز - ۳۰ چهره فرهنگی/ مجید اخشابی در گفتگو با «نسیم»: غلبه مصرف موسیقی تفریحی بر موسیقی جدی به معضلی بزرگ در این عرصه تبدیل شده است/ متاسفانه تولیدات مناسبتی ما با شتاب ساخته می‌شوند/ هیچ آموزشی برای تولید موسیقی دینی نداریم

به گزارش «نسیم»، مجید اخشابی 27 دی ماه 1351 در تهران به دنیا آمد و از 9 سالگی وارد دنیای موسیقی شد، علاقه شدید وی به موسیقی سبب شد تا خیلی سریع دوره صعود به جمع ستارگان پاپ را طی کند که البته در این مسیر از همراهی علی معلم و فریدون شهبازیان بهره برد. خواندن تیتراژ سریال "گمگشته" در سال 83 محبوبیت وی را دو چندان کرد و پس از این موفقیت با تیتراژ سریال‌های بسیاری چون "متهم گریخت"، "خانه به دوش"، "دارا و ندار" و... توانست جایگاه خود را در میان مخاطبان محکم تر از پیش کند. وی همچنین نویسنده کتاب "نوازندگی در استودیو" است که در آن ضمن تحقیق، جمع آوری و تدوین اطلاعات پراکنده و در نهایت نگارش تجربیات شخصی خود مجموعه ای از مبانی، تعاریف، سرفصل ها و اصول علمی و عملی مهارت های مورد نیاز و مرتبط با امر ضبط موسیقی را برای علاقمندان به فراگیری هنر نوازندگی در استودیو فراهم آورده است. کلیپ "بازتاب" مجید اخشابی با شعری از مولانا به زودی از رسانه ملی پخش خواهد شد. با وی در خصوص وضعیت موسیقی و جایگاه آثار دینی در این عرصه به گفتگو نشستیم که ماحصل آن را در زیر می خوانید: نسیم: آثار دینی و ارزشی در موسیقی ایران از چه جایگاهی برخوردار است؟ هنر باید برای اعتلای خود از غنای بالای مفهومی برخوردار باشد و بدون شک موسیقی که در مسیر نیایش قرار گیرد می تواند تاثیر بسزایی بر مخاطب داشته باشد چرا که افراد با موسیقی دینی که من آن را موسیقی "نیایش" می دانم می‌توانند به حالتی روحانی‌تر دست پیدا کنند، متاسفانه در این زمینه چندان کار نشده و حتی در هیچ آموزشگاهی، آموزشی مبتنی بر موسیقی دینی نداریم، البته بسیاری از گرایش‌های موسیقی ما تدوین نشده باقی مانده که امیدوارم با همت مسئولین و هنرمندان شاهد تولیدات چشمگیرتر و فاخرتری در این عرصه باشیم. نسیم: مشخصه اصلی موسیقی دینی یا به گفته شما موسیقی نیایش چیست؟ در حوزه موسیقی با کلام اولین مشخصه وجود پیام‌های نیایشی در شعر است و در زمینه نوا هم باید اثر روحانی‌تر باشد به گونه‌ای که شنونده در ذهن و قلب و روح خود نزدیکی و قرابت بیشتری را با معبودش حس کند. نسیم: گاهی شاهد هستیم که برخی از آثار دینی در عرصه موسیقی تکرار مکررات است و به نوعی گرفتار کلیشه شده، دلیل این اتفاق چیست؟ زمانی این رویکرد منفی شیوع پیدا می‌کند که ما بدون توجه به محتوای اثر تولید انبوه را در دستور کار خود قرار می‌دهیم، متاسفانه تولیدات مناسبتی ما با شتاب ساخته می‌شوند، به همین جهت آهنگساز یا شاعر فرصت خلق اثری تازه را ندارد و موسیقی تولید شده متکی بر دادهای قبلی سازنده است و هیچ چیز جدیدی در آن مشاهده نمی‌شود. نسیم: شما به عنوان فردی که سال ها در عرصه موسیقی فعالیت داشته اید، وضعیت موسیقی در کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟ متأسفانه در حال حاضر مصرف موسیقی تفریحی بر موسیقی جدی غلبه کرده، این موضوع یکی از مشکلات بزرگ ما در عرصه موسیقی است و هنوز هم نتوانسته‌ایم از مرحله مصرف کلان موسیقی تفریحی گذر کنیم. یک موسیقی خوب باید باعث ارتقاء سطح سلیقه، تفکر و زیبایی شناسی مخاطب شود اما متأسفانه امروزه موسیقی‌های بی‌محتوا با رنگ‌آمیزی‌های لس‌آنجلسی با اقبال بیشتری از سوی مخاطبان به ویژه قشر جوان برخوردار است و موسیقی جدی و متفکرانه هنوز جایگاه خود را پیدا نکرده است، این مسأله به معضل بزرگی در عرصه موسیقی تبدیل شده و حتی قشر جوان از موسیقی که در اختیارشان قرار می‌گیرد مطالبه مفهومی هم ندارند. ما باید سیلقه مخاطب را در عرصه موسیقی به سمت آثار فاخر رهنمون کنیم چرا که موسیقی اگر به شکلی صحیح معرفی شود، مخاطب هیچ‌گاه جذب محصولات گمراه کننده نخواهد شد.
ارسال نظر: